معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1318
زاغه نشینی   - 37
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1085
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
نظریه معماری   - 922
درگذشت زاها حدید   - 34
طراحي داخلي   - 873
اکسپو شانگهای 2010   - 33
سازه های شهری   - 849
معماری دیجیتال   - 32
تکنولوژی ساخت   - 830
معماری کانستراکتیویستی   - 32
مرزهای معماری   - 762
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 32
معماری حوزه عمومی   - 699
مدارس معماری   - 31
المان شهری   - 689
معماری پراجکتیو   - 31
نگاه نو به سكونت   - 674
طراحی پارامتریک   - 29
نظریه شهری   - 661
اکسپو میلان 2015   - 27
کلان سازه   - 593
هنر روسیه   - 27
معماری و سیاست   - 504
بحران آب   - 27
معماری پایدار   - 502
پاویون های سرپنتین   - 22
منتقدان معماری   - 466
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری تندیس گون   - 446
جشن نامه اتووود   - 21
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 428
معماری مجازی   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 425
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری منظر   - 420
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
آرمان شهرگرایی   - 417
پردیس ویترا   - 18
معماری شمایل گون   - 415
پداگوژی   - 18
روح مکان   - 409
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
طراحی صنعتی   - 395
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری مدرن   - 393
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
باز زنده سازی   - 361
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 15
توسعه پایدار   - 349
فیلوکیتکت   - 14
تراشه های کانسپچوال   - 331
معماری ـ موسیقی   - 14
معماری یادمانی   - 330
باهاوس   - 14
معماری سبز   - 302
معماری بایومورفیک   - 14
معماریِ توسعه   - 296
شهرهای در حرکت   - 12
اتووود کلاسیک   - 263
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
طراحی نئولیبرال   - 256
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
بدنه سازی شهری   - 251
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری محلی   - 245
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری محدود   - 242
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری ارزان   - 241
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
تغییرات اقلیمی   - 241
مدرنیته؛ از نو   - 9
معماری تجربی   - 241
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر مدرنیستی   - 237
بی ینال ونیز   - 7
محوطه سازی   - 236
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 233
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
بنای محدود   - 220
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری های تک   - 217
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
آینده گرایی   - 210
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
گرمایش زمین   - 203
معماری تخت جمشید   - 7
معماری پست مدرن   - 192
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 185
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
مسکن حومه شهری   - 185
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 157
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری انتقادی   - 139
فرهنگ نفت   - 5
زنان و معماری   - 130
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
مسکن روستایی   - 130
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
عکاسی   - 129
معماری مصر   - 4
هنر گفت و گو   - 126
بلوپرینت   - 4
هنر انتزاعی   - 114
منبع شناسی اتووود   - 4
معماری ژاپن   - 109
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری ایران   - 106
معماری خوانی   - 4
معماری ـ سینما   - 104
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
گرافیک   - 102
جهان علمیْ تخیلی   - 3
بلندمرتبه ها   - 100
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
فضای منفی   - 99
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری مذهبی   - 85
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
طراحی مبلمان   - 84
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
اکسپو   - 75
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 2
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری هند   - 62
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری چین   - 61
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری فاشیستی   - 59
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 1
گفت و گو با مرگ   - 46
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
ویرانه ها   - 43
ده پرسش از هشت معمار   - 1
جنبش متابولیسم   - 41
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری و هنر انقلابی   - 40
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
ترسیمات معماری   - 39

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 6
زیگموند فروید   - 9
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 2
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 18
آن تینگ   - 4
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی گائودی   - 27
سالوادور دالی   - 2
آنتونی وایدلر   - 5
سانا   - 5
آنتونیو نگری   - 3
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنیش کاپور   - 8
سدریک پرایس   - 3
آی وِی وِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اُ ام اِی   - 33
سوپراستودیو   - 9
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 10
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 9
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 6
فرانک لوید رایت   - 43
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 1
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 30
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
لئون کریر   - 2
اسکار نیمایر   - 33
لبس وودز   - 23
اف او اِی   - 9
لوئیس باراگان   - 2
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس مامفورد   - 1
الیس راستورن   - 9
لودویگ میس ون دروهه   - 22
اِم اِی دی   - 22
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ام وی آر دی وی   - 49
لوسی رای   - 2
اماندا لِــوِت   - 3
لویی کان   - 37
اویلر وو   - 9
لوییس بورژوا   - 8
ایلین گری   - 7
لُکُربُزیه   - 133
ایوان لئونیدوف   - 4
لیام یانگ   - 4
بئاتریس کُلُمینا   - 4
مارتین هایدگر   - 27
بال کریشنادوشی   - 4
مارسل بروئر   - 2
باک مینستر فولر   - 4
مارشال برمن   - 16
برنارد چومی   - 33
مانفردو تافوری   - 16
برنو زوی   - 7
مانوئل کاستلز   - 2
بنیامین برتون   - 6
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بوگرتمن   - 1
مایکل سورکین   - 1
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل گریوز   - 6
پائولو سولری   - 4
محمدرضا مقتدر   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پال گلدبرگر   - 1
مـَــس استودیو   - 3
پرویز تناولی   - 2
معماران مورفسس   - 16
پری اندرسون   - 3
موریس مرلوپنتی   - 2
پل ویریلیو   - 19
موشه سفدی   - 12
پیتر آیزنمن   - 57
میشل فوکو   - 42
پیتر زُمتُر   - 67
نائومی کلاین   - 4
پیتر کوک   - 7
نورمن فاستر   - 35
پیر بوردیو   - 5
نیکلای مارکوف   - 1
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
هانا آرنت   - 6
تئودور آدورنو   - 3
هانری لفور   - 23
تادو اندو   - 13
هانی رشید   - 5
تام مین   - 13
هرزوگ دی مورن   - 27
تام ویسکامب   - 10
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس پیکتی   - 5
هنری ژیرو   - 3
توماس هیترویک   - 30
هنریک وایدولد   - 1
تیتوس بورکهارت   - 2
هنس هولین   - 4
تیموتی مورتُن   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
تیو ایتو   - 23
هومی بابا   - 2
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان برجر   - 2
والتر بنیامین   - 24
جان هیداک   - 4
والتر گروپیوس   - 16
جف منن   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 10
جفری کیپنس   - 3
ولف پریکس   - 1
جورجو آگامبن   - 4
ونگ شو   - 8
جوزپه ترانی   - 2
ویتو آکنچی   - 12
جونیا ایشیگامی   - 2
ویوین وست وود   - 6
جیمز استرلینگ   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
جین جیکوبز   - 1
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز جنکس   - 5
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 13
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -747
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -334
صنعتی   -97
فرهنگی   -270
گالری   -84
پاویون   -253
هتل   -73
موزه   -246
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -117
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : مهدي معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
چگونگی بازتعریف باوهاوس از پرکتیس طراحی برای جامعه . نیکیل سَوَل . قسمت دوم
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1398/02/30
مـنـــــــبـع : www.nytimes.com/2019/02/04/t-magazine/bauhaus-school-architecture-history.html
تعداد بازدید : 272

روح سوهشی، انسانی و نگرش تغییر جهان در باوهاوس، توسط دانشجوی سابق معماری، شاعر و مقاله نویس  آمریکایی، ژوئن جردن در کتاب "جنگ های داخلی" (1981) مجسم شده بود. او با بخاطر آوردن علاقه پیشینش به معماری، در شهر نیویورک، در حالیکه مشغول تورق کتاب های طراحی در کتابخانه عمومی  بود، به فکر فرو رفت:

"اگر بتوانم چیزی را تا جای ممکن ساده سازی کنم، تا جایی که لازم است، بهمان اندازهء شگفت انگیزیِ یک قاشق به سبک طراحی باوهاوسی، پس می توانم در یک مسیر ژرف از انجام برخی از کارها، از تغییر، مطمئن باشم، برای نمونه آشپزخانه ای که در آن بزرگ شدم؛ با لایه های باستانی بی اهمیت، سالنامه های اشتباه، رنگ های ناجور و براق، چهار قوطی پاپریکا، درهم برهمیِ غیر کاربردی و پایان ناپذیر، مواد بی روح، روشن، باتلاقی از تباهی، کثافت، وسرافکندگی پر شده بود."

صد سال بعد؛ امروز، باوهاوس در سرتاسر جهان میان شرایطی که پژواکی ست از تولد و فروپاشی آن، بار دیگر احیاء خواهد شد: یک دهه بحران اقتصادی؛ صدها میلیون نفر فقیر  یا بی جا هستند پلوتکراسیِ فاقد نظارت و کنترل؛ حکفرمایی راست افراطی، جنگ بی پایان در حال حاضر اغلب تحت نظارت ایالات متحده انجام می شود؛ حملات بی امان به مهاجران و پناهندگان؛ در همه جا و بهر شکل از دیوارها، اردوگاه ها، سیم های خاردار پدیدار است؛ و بازخیز ناگهانی در عرصه عمومی از سلام ها و صلیب های شکسته نازی.

در برلین، جاییکه باوهاوس به پایان خود رسید، نیز دوباره یکی از شدیدترین بحران های مسکن از زمان پایان جنگ جهانی دوم ظاهر شده، جایی که اخیرا قیمت ها سریعتر از هر شهر دیگری در جهان افزایش یافته است. تئودور آدورنو، فیلسوفی که در سال 1944 به طور گسترده ای بر روی ایده ی خانه، تاکید کرد، نوشت: "افرادی که بیش از همه ضربه می خورند مانند همه جا، کسانی اند که هیچ انتخابی ندارند." "اگر نه در زاغه ها، در بنگلو هایی زندگی می کنند که ممکن است فردا این جای زندگی به آلونک، یدک کش، ماشین ها، اردوگاه ها و فضای روباز منتقل شود." باوهاوس فقط برای پیشگیری از چنین وضعیت وخیمی پدیدار شد، لیکن توسط آن شکست خورده است. آنچه از آثار پراکنده آن باقی مانده، محیط های قابل تامل آن برای محله های فقیرنشین است، که نشان می دهد امکان هنر و معماری نه تنها به مثابه مرهمی برای یک تاریخ آشفته، بلکه همچنین به مثابه جایگزینی برای آن است.

پیگیری مسیر باوهاوس در برخی موارد ایجاد دلسردی می کند. برخی بناها آنچنان ساخته نشدند که باوهاوس بتواند آن را به نام خود ثبت کند. ساختمان مرکزی که به سال 1926 در دسائوی بی جنب و جوش و آرام  ساخته شد، بسیار دوست داشتنی بازسازی شده و یک شاهکار درخشان است: یک مجتمع نامتقارن که به بخش های عملکردی تقسیم شده است. با میله های رنگی روشن و دیوارهای لهجه. خانه های استادان، جایی که گرویپوس و همکارانش زندگی می کردند، کمتر مبتنی بر تخیل اند. خانه گروپیوس و عکاس مجارستانی، لاسلو موهولی ناگی طی جنگ بمباران شده و در سال 2014 توسط شرکت معماری برونو فیوریتی مارکز بازسازی شدند. خانه کاندینسکی/ کِله که از جنگ جان سالم به در برد، بازسازی می شود. در واقع، تمام این ساختمان ها توسط دفتر گروپیوس طراحی شده اند، نه توسط دانشجویان یا استادان در باوهاوس. اما بخشی از این دلسردی نیز ناشی از این واقعیت است که برخی از بهترین دستاوردهای مدرسه، در حالی که تفکربرانگیزند، در نگاه اول زیبا بنظر نمی رسند. آنها  نقش مجموعه تنظیم کننده اجتماعی را برای حل مشکلات اساساً اجتماعی، و نه تشریفاتی و ظاهری دارند.

باوهاوس در سال 1919 تاسیس شد، زمانی که والتر گروپیوس مدیریت آکادمی هنر گرَند دیکال و دانشکده هنرهای کاربردی در وایمار را بر عهده گرفت، موسسه چندگانه باوهاوس را مجددا احیا و آن را تبدیل به نیرویی در خدمت مدرنیسم هنری و معماری کرد؛ با گرد هم آوردن هنرمندان دیداری چون پاول کِله، جوزف آلبرز، واسیلی کاندینسکی و لیونل فاینینگر؛ و هنرمندان حوزه نساجی مانند گونتا استولز و آنی آلبرز؛ و نقاش و  طراح تئاتر اسکار شلِمِر. در برابر این تاریخ نسبتا سرراست، فعالیت های متنوع زیادی تحت نام باوهاوس مکنون بود: جدال ها و مخالفت های درونی، عملکرد حزبی و رویدادهای مخفی، جریانات، نبردها و مبارزات در یکی از پرآشوب ترین دوره های تاریخ آلمان که درواقع جهت حفظ  وضعیت مالی مدرسه بود. گرویپوس، یک مرد نظامی مسلک  و با اندوخته ای قابل تامل -همسر سابقش، آلما مالر، برای او نوشته بود: "سرسختی مردانه تو، دیواریست در اطرافت"- کار جمعی را تاکید می کرد اما در عین حال سلسله مراتب قرون وسطایی را حفظ می نمود: رشته های مختلفی از "کارشناسی ارشد" وجود داشت. هنگامی که گروپیوس یک دوره معماری به رهبری هانس میر را در سال 1927 معرفی کرد، زنان از شرکت در آن، دور نگه داشته شدند و بطور کلی؛ آنها تا حد زیادی با شرکت در کلاس های نساجی از سایر بخش ها جدا مانده بودند.

بسیاری از مباحث آغازین در باوهاوس بر یوهانس ایتن، اولین معلم دوره مقدماتی مبتکرانه و چند دیسیپلینی مدرسه، متمرکز  بود. او پیرو مزدازنن، دینی با ریشه های نئو زرتشتی (زرتشتیسم) بود، سرش را می تراشید، لباس بلند و گشاد می پوشید و گیاه خوار کامل بود. (آلما مالر، آهنگسازی که قبل از گروپیوس با  گوستاو مالرِ آهنگساز ازدواج کرده بود، بعد از ازدواج با نویسنده ای بنام فرانتس ورفل، در خاطرات خود به سال 1958 از وحشتش در "رژیم غذایی اجباری حریره پخته نشده در سیر" می گوید که ایتن اصرار داشت در محوطه دانشگاه سرو شود و به آلما خاطرنشان می کرد "شاگردان باوهاوس را در فاصله ای که بوسیله بوی سیر قابل تشخیص باشد" بیاید.) قبل از حرکت بسمت بحثهای بنیادی ماهیت مواد، تناقضات بین آنها و جنبه های تئوریک رنگ، ایتن کلاس های  ژیمناستیک و تمرینات تنفسی را شروع نمود. این همه برای یاد دادن مجدد اصول نخستین به دانشجویان در زمینه ادراکات جدید از اصول ساخت هنر و اشیاء بود. او کلاس هایی را در معبد هِرن هاوس، نشان حماقت نئو گوتیک قرن هجدهمی، برگزار کرد، جایی که او می توانست بورژوازی بیرون از وایمار را سرزنش نماید. در نهایت به نظر می رسید او برای باوهاوس متقدم، بیش از حد روحانی مآب و پیشه گرا است ودر اصل توسط گروپیوس مجبور به ترک آنجا شد. موهولی ناگی در سال 1923 جایگزین او شد، که رویکرد پداگوژیک بسیار سنتی داشت -هرچند تأثیر ایتن  بر برنامه درسی چندین سال  ادامه یافت.

از سوی دیگر، ایتنیسم، کمونیسم باوهاوس را کنار می گذاشت، امر غیر قابل حل دیگر. تاریخ های متقدم باوهاوس ، فیلتر شده از طریق آلمان غربی، جایی که اولین آرشیو باوهاوس ایجاد شد و ایالات متحده، جاییکه چند تن از استادان کلیدی پس از اینکه مدرسه بسته شد،زندگی می کردند ، تاثیر سوسیالیسم در مدرسه را به حداقل رساندند. درابتدای باوهاوس، سمپاتی های گروپیوس اغلب نامشخص و ناواضح بود. در سال 1920، او یک بنای یادبود استثنایی ساخت برای گرامی‌داشت خاطره­‌ی کارگرانی که در تلاش جهت اقدام خشونت آمیز برای سرنگونی حکومت آلمان در وایمار مقاومت کرده و جان خود را در شورش کاپ از دست داده بودند: یک مارپیچ بتنی همچون صاعقه در وسط گورستان، میان قبرهای مقدس ترین خانواده های بورژوایی تورینگایی  صعود می کند. درخواست های وی برای  وحدت هنر و پیشه، با سوسیالیست بریتانیایی، ویلیام موریس همخوانی داشت، کسیکه سرمایه داری را برای تنزل هنرهای تزئینی، در میان سایر آسیب های اجتماعی، مورد انتقاد قرار داد. لیکن گروپیوس بشیوه متفاوتی غیر وابسته بود و در سال 1937 به ایالات متحده نقل مکان کرد، پس از جنگ جهانی دوم، او بهترین کار خود را جهت وقف دادن خودش با قوانین جنگ سرد انجام داد.

میس، که همچنین یک بنای تاریخی با گرایش چپ خلق کرده بود - برای رزا لوکزامبورگ و کارل لیبکنشت رهبران انقلاب نوامبر 1918 در آلمان-  خصومت خود با کمونیست ها در باوهاوس را مخفی نمی کرد و بسیاری از آنها را اخراج نمود، چرا که به طور پیوسته تلاش کرد تا اطمینان حاصل نماید باوهاوس دقیقا یک مدرسه معماری با کیفیت بالا برای کلاس های نوین باشد. در نهایت هر دو بنای یادبود چپ گرای میس و گروپیوس توسط نازی های تخریب شدند، اما در سال 1933، فراتر از برخی هم آمیزگی ایگویی، اپورتونیسم و غریزه بقاء، هر دو نفر از آنها به طور جدی برای نخستین کمیسیون معماری بزرگ هیتلر، یک ساختمان جدید برای بانک ملی، رقابت کردند، که کلام حکیمانه برتولت برشت را به ذهن متبادر می سازد: "سرقت از بانک، در مقایسه با مالکیت آن، جرمی بحساب نمی آید."

مورخان بویژه خواستار جدا شدن باوهاوس از سیاست از طریق کاستن سهم مدیر کمتر شناخته شده آن، هانس میر بودند، یک کمونیست متعهد که مدیریت باوهاوس را از 1928 تا 1930 برعهده داشت. جاییکه گروپیوس تلاش کرد مدرسه را به سمت اتحاد نزدیک تری با صنعت آلمان حرکت دهد، با هدف ساخت محصولات برای یک بازار عمومی و همچنین پذیرش یک رویکرد فرمالیستی گسترده برای معماری؛ مایر هر چند که با صنعت نیز کار می کرد، در اهدافش بیشتر بطور واضح سیاسی بود. "نیازهای مردم به جای نیاز های لوکس" (Volksbedarf statt Luxusbedarf) شعار او و دانشجویانی بود که میر را دنبال می کردند. او برنامه آموزشی را بازسازماندهی نمود: تاکید بر اهمیت ساخت و ساز به مثابه یک پدیده اجتماعی، تا قراردادی. در آوریل 1919، گروپیوس مانیفست پایه گذاری باوهاوس را همراه با برنامه پایه برای مدرسه منتشر ساخت: او نوشت: "هدف نهایی تمام فعالیت های هنری، ساختمان کامل است!" "هدف غایی در باوهاوس، اگرچه دورباشد، کار هنری یکپارچه است." در سال 1929، میر آگاهانه این بیانیه را در قالب شعری در مجله باوهاوس تجدید کرد: "در نتیجه هدف نهایی تمام کارهای باوهاوس/جمع آوری تمام نیروهای شکل دهنده زندگی/برای آرایش هماهنگ جامعه ما". بعدا گروپیوس زبان مشابهی را می پذیرد و خواستار برنامه ریز و طراح برای ایجاد  "زندگی متمدن مردم در تمام جنبه های اصلی آن" می شود، شکلی از دیریگیسم (دخالت گرایی مفرط) که تنها می تواند تحت برنامه ریزی مرکزی جامع راضی کننده باشد.

با وجود مدت کوتاه تصدی، میر تقریبا دعوی برابری با گروپیوس دارد برای آنچه از سوابق ساخت و ساز باوهاوس باقی مانده است. از جمله یک ساختمان باوهاوس درمنطقه ای اطراف برلین؛ مدرسه ی اتحادیه ی کارگری در حومه دلگیر چریکو در برنائو. این ساختمان، نه یک توقف مرسوم در باوهاوس، بلکه یکی از فوق العاده ترین دستاوردها و بنای یادبود مدرسه در راستای مأموریت آموزشی آن است. به جز اینجا، برای کارگران عادی، برنامه آموزشی طراحی شده بود، روح باوهاوس به معنای تزریق زندگی روزمره در اعضای اتحادیه های کارگری بوده است.

بر خلاف ساختمان باوهاوس، طراحی گروپیوس که از یک چشم انداز مسطح بالا می رود و یک جدار دیواری-پرده ای  شیشه ای را می سازد، مدرسه اتحادیه کارگری ADGB در دامنه تپه ساخته شده و اتاق های مختلف و عملکردهای آن به مجموعه ای از ساختمان های مرتبط از ارتفاع کمتری تقسیم شده است: پیچیده تر از یک تک بنا، ابهام آمیز در هر لحظه یا زاویه خاص. قابل تحسین ترین ویژگی آن، یک راهروی شیشه ای است که از شیب سمت شمال غرب مدرسه فرود می آید، به سمت پایین سوی خوابگاه می رود. حتی در یک بعدازظهر ابری، سیلی از نور از طریق پنجره ها به درون می ریزد و چشم اندازی ایجاد می شود تا شما آنسوی دیوار پرده ای را ببینید. همچنین استفاده دقیق از مواد و رنگ وجود دارد: سقف تیره چوبی ساخته شده از تکه های باریک با نوارهای قرمز نازک، رگه دار می شود، کف؛ با سیمان خاکستری پوشیده شده است، در عین حال اتمسفری روشن و تسخیر کننده ایجاد می کند. مانند راهرو، طراحی شده برای تشویق دوستی و برادری در بین هنرجویان دوره های مختلف، دیگر فضاهای جمعی به طور همزمان پر از نور، هوا و احساسات قوی هستند. در سالن ناهارخوری فوق العاده، ستون های بتنی ضخیم و تیرهای بالابر و سقف بخش بندی شده، با آجر شیشه ای پوشانده شده اند تا نور را فیلتر نمایند.

در خارج از بنگلو هایی که  برای معلمان مدرسه اتحادیه کارگری ADGB بود، یک لوح کوچک با مجسمه امدادی، جهت ادای احترام به هرمان دانکر، یکی از بنیانگذاران حزب کمونیست آلمان، با شعار (Jeder kann alles lernen)"هر کسی می تواند هرچیزی بیاموزد" ثبت می شود. پس از 1933، نازی ها ADGB را به یک آموزشگاه حرفه ای برای اس اس تبدیل کردند.

از این رو، تاریخچه باوهاوس نیز تاریخچه ای از اختلاف نظرهای آن، شروع اشتباهات و شکست است: مدیران ناتوان از حفظ نظم بودند، سیاست؛ مدرسه را در برگرفته بود، زنان همواره در رده دوم اهمیت بودند و ماهیت مستقلی نداشتند. همچنین نشان دهنده سوابقی ست که در آن طراحی به مثابه یک دغدغه اجتماعی به طراحی به مثابه یک ظاهر طراحی شده از کالاهای مصرفی راه یافت. همچنین اینجا  سوابقی از اهمیت به این موضوع در مدارس معاصر با باوهاوس هم وجود دارد که از طریق آن امکان رشد یافته بودند. دانشگاه ویشوا براتیِ رابیندرانات تاگور، که به سال 1921 در سانتینیکتین واقع در مناطق روستایی بنگال هند تاسیس شد، تحت تاثیر باوهاوس بوده است.(تاگور، در همان سال که به اروپا سفر کرد بازدیدی از مدرسه داشت، او همچنین به برگزاری نمایشگاه 1922 در کلکته، شامل هنرمندانی از باوهاوس و آوانگاردِ هندی کمک کرد.) همچنین کالج کوه سیاه در آشویل، کارولینای شمالی، به سال 1933 تاسیس شد، سالی که باوهاوس بسته شد، جاییکه جوزف و آنی آلبرز تدریس می کردند. مکس بیل، دانشجوی سابق باوهاوس، مدرسه طراحی یو ام ال را به سال 1953 در آلمان غربی تاسیس کرد که در اوایل با شرکت تولیدی آلمانی بروان همکاری داشت. محصولات طراحی شده دیتر رامز به طور مستقیم جاناتان آیو، طراح اصلی اپل را تحت تاثیر قرار دادند. که ما را از طریق یک بستر امن، به طراحی به مثابه استایلینگ کالاهای مصرفی؛ بر می گرداند.


قسمت اول

قسمت دوم

قسمت سوم

ساختمان سابق دفتر کاریابی در  دسائو . طراحی شده توسط  گروپیوس و تکمیل شده به سال 1929. در سال 2003 بازسازی شد، در حال حاضر دفتر امنیت عمومی شهر است . عکس از فابریس فویلت . © 2019 ARS, NY/VG Bild-Kunst, Bonn


داخلی- دفتر کاریابی 1929 در  دسائو از والتر گروپیوس. عکس از فابریس فویلت  . © 2019 ARS, NY/VG Bild-Kunst, Bonn


یکی از سه خانه استادان به سال 1926 در دسائو که توسط گروپیوس به عنوان محل اقامت استادان باوهاوس طراحی شده است. این یکی، برای به لاسلو موهولی ناگی ساخته شده بود که طی جنگ جهانی دوم بمباران شد و در سال 2014 توسط شرکت معماری برونو فیوریتی مارکز بازسازی شد. عکس از فابریس فویلت .