معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
??? ??? ??? ???? ????? ????: ??? ???? : ??? ???? ?? ?????? ????

?? ???????? ?????? ??????? ? ????? ????? ??????? ????? ????? ??? ????? ???? |  ??? ??? |  ???? ?? ?? |  ?????? ?? |  ?????? ???? |  ??????




????????????????
?????? ??? ??????
    ????: مفاهيم و نظريات معماري
    ????: مصالح ساختمانی پایدار
    ????: سه بعدی
    ????: نقد معماری در فضای مجازی
???? ???? ???? ??
    ???? : مفاهيم و نظريات معماري
    ???? : سه بعدی
    ???? : مصالح ساختمانی پایدار
    ???? : پریتزکر 2011
???? ??????
???? ???? ????
    پوریا ترکفر
    عادل نیکخو
    F Nazari
    ساخت بازار
???????? ??? ??
    صنایع دستی تبریز چیست ؟
 
    کل و جزء در معماری
 
    پوست تیره و رفع موهای زائد
 
    راهنمای بهینه سازی سایت برای موتور جستجوی بینگ گوگل با دارا بودن سهم ۶۷ درصدی همچنان به عنوان محب ...
 

نظریات معماری > مفاهيم و نظريات معماري >
شرطِ لازم برای بوجود آمدنِ یک اثر خوب، نه مسابقه و مناقصه، بلکه حضور یک معمار خوب است!‏ «هانس اشتیمان»، عضو شورای معماران مسکو، و سر آرشیتکت سابقِ‌برلین، از شرایط و نتایج مسابقه‌هایی می‌گوید که سیما و منظر امروزی پایتخت آلمان را ساختند!‏ رونق و شکوفایی ساخت و ساز در سال‌های آخر سده بیستم و اوایل سده بیست‌و یکم مسکو، تا حدودی،‌ شبیه آن چیزی است که در برلین و در نتیجه وحدت دو آلمان و فروریختن دیوار برلین و هجومِ سرمایه‌گذاران غرب به بخش شرقی آلمان شد. اما، علی‌رغم تمام حرف و حدیث‌ها، اگر این رون
  حدیث راد    (1397/12/25)

 شرطِ لازم برای بوجود آمدنِ یک اثر خوب، نه مسابقه و مناقصه، بلکه حضور یک معمار خوب است!

«هانس اشتیمان»، عضو شورای معماران مسکو، و سر آرشیتکت سابقِ‌برلین، از شرایط و نتایج مسابقه‌هایی می‌گوید که سیما و منظر امروزی پایتخت آلمان را ساختند!‏
رونق و شکوفایی ساخت و ساز در سال‌های آخر سده بیستم و اوایل سده بیست‌و یکم مسکو، تا حدودی،‌ شبیه آن چیزی است که در برلین و در نتیجه وحدت دو آلمان و فروریختن دیوار برلین و هجومِ سرمایه‌گذاران غرب به بخش شرقی آلمان شد. اما، علی‌رغم تمام حرف و حدیث‌ها، اگر این رونق در آلمان منجر به خلق و
  بوجود آمدن حرکتی مثبت در معماری و شهرسازی شد، متأسفانه،‌ در پایتخت روسیه نتایج مطلوب و مقبول در حوزه معماری و شهرسازی ببار نیاورد. اینک که دوران فراوانی و رونق به سر آمده و مدیریت شهر هم تغییر کرده، این امکان وجود دارد که بشود وضعیت را تغییر داد. البته تحقق چنین پروژه‌های عظیم و مثبت چندان ساده نیست و دقت کارشناسانه لازم دارد. رئیس شورای معماران مسکو برای حل چنین مسائلی، متوسل به روشِ تقریباً نتیجه‌بخشِ مسابقه شده‌است.‏

هانس اشتیمان، راهبر دپارتمان مسکن و ساختمان سنای برلین، به عبارتِ دیگر: سر آرشیتکت شهر برلین، در سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۸، مدیریت و سازماندهی یا قضاوت مسابقات متعدد معماری و شهرسازی را داشته و با کفایت‌ها و عدم کفایت‌های این روش در معماری و شهرسازی کاملاً آشنا است. علی‌رغم تفاوت‌های آشکار در اوضاع روسیه و آلمان یا هرکشور دیگری، تجربه‌های او در این زمینه نمی‌تواند برای ما جالب نباشد و ما می‌توانیم با نکات مهمی آشنا شویم.‏
دیدار سایت «آرچی.رو» با آقای اشتیمان در حاشیه سخن‌رانی او در شورای معماران مسکو صورت گرفت که باعنوانِ «ساماندهی برلین ۲۰۱۳-۱۹۸۹، و مشکلات عینی آن» در تاریخ ۱۴ مه ۲۰۱۳ در خانه مرکزی معماران مسکو ارائه شد.

ساختار شهر
مسابقه روش خوبی است، ولی نه به عنوانِ تنها و عام‌ترین روش: تضمینی برای نتایج کیفی وجود ندارد. به یاد آوریم که بسیاری از آثار برجسته و شاخص معماری آثاری هستند که در جریان مسابقه معرفی و انتخاب نشده‌اند: پاویون بارسلون و گالری ملی جدید برلین اثر میس واندر روهه، «مجتمع زندگی»‌ لوکوربوزیه در مارسی و برلین، ساختمان کا.افِ شینکل، کلیسای کلن،‌ و کلیسای مارین در موطن من لوبک. مسابقه سبب جلب توجه زیاد و حساسیت موضوع می‌شود و بحث‌های خوبی را به دنبال می‌آورد چرا که خیلی‌ها با هر مسابقه امیدوار می‌شوند پروژه‌ای با شرایط عالی را بدست آورند. به باورِ من، ‌این یک اشتباه است: برای یک پروژه خوب مسابقه لازم نیست، ‌معمارِ خوب نیاز است. خوب، ولی چگونه می‌توان فهمید کی خوب است؟ هر معمار و شهرسازی برای خود ایده و اعتقادی دارد. اینجا است که همه‌چیز بستگی کامل به شرایط خاص و دقیق هر پروژه و ارزش‌هایی دارد که «معماری خوب» را تعریف می‌کند.

در ۱۶ سالی که مدیریت دپارتمان ساخت و ساز سنای برلین را به عهده داشتم، به تمامی، به روش «مهندسی سیستمِ» خودم عمل کردم. شهر در سایه بمباران‌های شدید جنگ جهانی و اوضاع بعد ازآن، کاملاً ویران بود، و وقتی انتخاب شهرسازان به عهده سرداران و خلبانان افتاده بود، شهر نیازی به معمارانی از جنس دانیل لیبسکیند،‌ زاها حدید یا رم کول هاوس احساس نمی‌کرد. برای ما ساختمان‌هایی «تک و ممتاز» از نوع ساخته‌های فرانک گری لازم نبود؛ برای ما زیرساخت‌های شهری لازم بود و ساختار بافت شهری. به همین خاطر من کسانی را به همکاری یا مسابقه‌هایی که دپارتمان من ساماندهی می‌کرد، دعوت کردم که می‌دانستم معماری را در متن و چارچوب ساختار شهری تعریف می‌کنند. ‏
در مرکز برلین، میدان باشکوه «پاریز» و «دروازه براندنبورگ» قرار داشت. تمام ساختمان‌های اطراف آن در جریان جنگ جهانی دوم تخریب شده‌بود و پس از خاتمه جنگ هم این میدان محل مناقشه بین دو بخش شرقی و غربی شهر بود. در اوایل سال‌های نود، طرح جامعی برای این میدان در آوردم: ضمناً، برای ما، از قبل، یادمان براندنبورگ هم آشنا بود، به همین خاطر تمام ساختمان‌های دیگر باید با حفظ شأن و حریم آن و در چارچوب بافت شهری ساخته می‌شدند. بدین ترتیب تمام معمارانِ ساختمان‌های جدید باید الزامات ما را رعایت می‌کردند: محدودیت ارتفاع (۱۸ متر)، ارتفاع قرنیز و ازاره‌ها، و نوع مصالح مورد استفاده و مجاز در نماها.‏


  حدیث راد    (1397/12/25)

 شرطِ لازم برای بوجود آمدنِ یک اثر خوب، نه مسابقه و مناقصه، بلکه حضور یک معمار خوب است!

«هانس اشتیمان»، عضو شورای معماران مسکو، و سر آرشیتکت سابقِ‌برلین، از شرایط و نتایج مسابقه‌هایی می‌گوید که سیما و منظر امروزی پایتخت آلمان را ساختند!‏
رونق و شکوفایی ساخت و ساز در سال‌های آخر سده بیستم و اوایل سده بیست‌و یکم مسکو، تا حدودی،‌ شبیه آن چیزی است که در برلین و در نتیجه وحدت دو آلمان و فروریختن دیوار برلین و هجومِ سرمایه‌گذاران غرب به بخش شرقی آلمان شد. اما، علی‌رغم تمام حرف و حدیث‌ها، اگر این رونق در آلمان منجر به خلق و
  بوجود آمدن حرکتی مثبت در معماری و شهرسازی شد، متأسفانه،‌ در پایتخت روسیه نتایج مطلوب و مقبول در حوزه معماری و شهرسازی ببار نیاورد. اینک که دوران فراوانی و رونق به سر آمده و مدیریت شهر هم تغییر کرده، این امکان وجود دارد که بشود وضعیت را تغییر داد. البته تحقق چنین پروژه‌های عظیم و مثبت چندان ساده نیست و دقت کارشناسانه لازم دارد. رئیس شورای معماران مسکو برای حل چنین مسائلی، متوسل به روشِ تقریباً نتیجه‌بخشِ مسابقه شده‌است.‏

هانس اشتیمان، راهبر دپارتمان مسکن و ساختمان سنای برلین، به عبارتِ دیگر: سر آرشیتکت شهر برلین، در سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۸، مدیریت و سازماندهی یا قضاوت مسابقات متعدد معماری و شهرسازی را داشته و با کفایت‌ها و عدم کفایت‌های این روش در معماری و شهرسازی کاملاً آشنا است. علی‌رغم تفاوت‌های آشکار در اوضاع روسیه و آلمان یا هرکشور دیگری، تجربه‌های او در این زمینه نمی‌تواند برای ما جالب نباشد و ما می‌توانیم با نکات مهمی آشنا شویم.‏
دیدار سایت «آرچی.رو» با آقای اشتیمان در حاشیه سخن‌رانی او در شورای معماران مسکو صورت گرفت که باعنوانِ «ساماندهی برلین ۲۰۱۳-۱۹۸۹، و مشکلات عینی آن» در تاریخ ۱۴ مه ۲۰۱۳ در خانه مرکزی معماران مسکو ارائه شد.

ساختار شهر
مسابقه روش خوبی است، ولی نه به عنوانِ تنها و عام‌ترین روش: تضمینی برای نتایج کیفی وجود ندارد. به یاد آوریم که بسیاری از آثار برجسته و شاخص معماری آثاری هستند که در جریان مسابقه معرفی و انتخاب نشده‌اند: پاویون بارسلون و گالری ملی جدید برلین اثر میس واندر روهه، «مجتمع زندگی»‌ لوکوربوزیه در مارسی و برلین، ساختمان کا.افِ شینکل، کلیسای کلن،‌ و کلیسای مارین در موطن من لوبک. مسابقه سبب جلب توجه زیاد و حساسیت موضوع می‌شود و بحث‌های خوبی را به دنبال می‌آورد چرا که خیلی‌ها با هر مسابقه امیدوار می‌شوند پروژه‌ای با شرایط عالی را بدست آورند. به باورِ من، ‌این یک اشتباه است: برای یک پروژه خوب مسابقه لازم نیست، ‌معمارِ خوب نیاز است. خوب، ولی چگونه می‌توان فهمید کی خوب است؟ هر معمار و شهرسازی برای خود ایده و اعتقادی دارد. اینجا است که همه‌چیز بستگی کامل به شرایط خاص و دقیق هر پروژه و ارزش‌هایی دارد که «معماری خوب» را تعریف می‌کند.

در ۱۶ سالی که مدیریت دپارتمان ساخت و ساز سنای برلین را به عهده داشتم، به تمامی، به روش «مهندسی سیستمِ» خودم عمل کردم. شهر در سایه بمباران‌های شدید جنگ جهانی و اوضاع بعد ازآن، کاملاً ویران بود، و وقتی انتخاب شهرسازان به عهده سرداران و خلبانان افتاده بود، شهر نیازی به معمارانی از جنس دانیل لیبسکیند،‌ زاها حدید یا رم کول هاوس احساس نمی‌کرد. برای ما ساختمان‌هایی «تک و ممتاز» از نوع ساخته‌های فرانک گری لازم نبود؛ برای ما زیرساخت‌های شهری لازم بود و ساختار بافت شهری. به همین خاطر من کسانی را به همکاری یا مسابقه‌هایی که دپارتمان من ساماندهی می‌کرد، دعوت کردم که می‌دانستم معماری را در متن و چارچوب ساختار شهری تعریف می‌کنند. ‏
در مرکز برلین، میدان باشکوه «پاریز» و «دروازه براندنبورگ» قرار داشت. تمام ساختمان‌های اطراف آن در جریان جنگ جهانی دوم تخریب شده‌بود و پس از خاتمه جنگ هم این میدان محل مناقشه بین دو بخش شرقی و غربی شهر بود. در اوایل سال‌های نود، طرح جامعی برای این میدان در آوردم: ضمناً، برای ما، از قبل، یادمان براندنبورگ هم آشنا بود، به همین خاطر تمام ساختمان‌های دیگر باید با حفظ شأن و حریم آن و در چارچوب بافت شهری ساخته می‌شدند. بدین ترتیب تمام معمارانِ ساختمان‌های جدید باید الزامات ما را رعایت می‌کردند: محدودیت ارتفاع (۱۸ متر)، ارتفاع قرنیز و ازاره‌ها، و نوع مصالح مورد استفاده و مجاز در نماها.‏


اظهار نظـــــــر
 
جهت نوشتن مبحث جدید باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

?????? ??????? ????? ????? :
??? ???? ?? ??? 1386 ?? ??? ????? ?? ??????? ??? ??????? ?????? ????? ??? ?? ???.?? ???? ??? ??? ?? ???? ??????? ?????? ?? ????? ???? ??????? ?? ????? ????? ?? ??????????? ??? ?????? ?????? ??? ???? ???? ?? ??? ?????? ?? ???????
???? | ???? | ??? ??? | ?????? ?? | ???? ?? ?? | ?????? ???? | ??????
© ???? ???? ??? ?? ???? ????? ?? ???? ??????? ????? ?? ????.
Developed by Tryon Software Group