معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1401
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1359
معماری مجازی   - 22
نظریه معماری   - 1046
معماری و رسانه   - 22
طراحي داخلي   - 958
جشن نامه اتووود   - 21
سازه های شهری   - 900
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
تکنولوژی ساخت   - 886
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 817
جهان علمیْ تخیلی   - 18
مرزهای معماری   - 812
پردیس ویترا   - 18
نظریه شهری   - 745
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 744
معماری کوچک مقیاس   - 17
المان شهری   - 740
معماری و نقاشی   - 17
معماری و سیاست   - 647
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 632
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 567
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 540
معماری بایومورفیک   - 15
منتقدان معماری   - 509
شهرهای در حرکت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 488
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
روح مکان   - 480
معماری و روانشناسی   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 474
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
طراحی صنعتی   - 472
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
معماری تندیس گون   - 469
معماری و گیم   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 459
معماری و هوش مصنوعی   - 12
معماری منظر   - 458
معماری و ادبیات   - 11
معماری شمایل گون   - 431
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
باز زنده سازی   - 399
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 383
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
توسعه پایدار   - 381
بی ینال ونیز   - 10
هنر مدرنیستی   - 379
معماری جنگلی   - 10
معماری یادمانی   - 357
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماریِ توسعه   - 333
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری سبز   - 323
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
طراحی نئولیبرال   - 312
معماری بیابانی   - 8
معماری پست مدرن   - 289
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 273
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 265
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 262
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 259
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 253
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 252
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 252
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 230
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 223
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 221
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 205
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 201
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 194
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 191
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 180
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 180
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 179
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
گرافیک   - 161
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
فضای منفی   - 148
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 145
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر گفت و گو   - 141
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
معماری ژاپن   - 127
طراحی و پناهجویان   - 7
طراحی مبلمان   - 127
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ایران   - 114
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
ترسیمات معماری   - 107
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری و فاجعه   - 97
معماری خوانی   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری مذهبی   - 87
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری فاشیستی   - 80
معماری مصر   - 5
اکسپو   - 79
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرهنگ نفت   - 5
معماری هند   - 66
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری چین   - 64
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 64
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 62
بلوپرینت   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 62
اتووودْ آبزرور   - 4
اقتصادِ فضا   - 60
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
ویرانه ها   - 58
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
گفت و گو با مرگ   - 56
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
مدارس معماری   - 51
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
زاغه نشینی   - 48
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
پداگوژی   - 47
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
معماری پراجکتیو   - 45
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 44
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری دیجیتال   - 43
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
باهاوس   - 39
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
فیلوکیتکت   - 37
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
هنر روسیه   - 35
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری فضای داخلی   - 29
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 4
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 29
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 40
سوزان سانتاگ   - 8
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 13
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 28
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 3
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 25
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 111
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 53
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 7
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 37
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 142
باک مینستر فولر   - 12
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
مارتین هایدگر   - 29
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 22
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 58
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 3
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 68
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 7
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
میشل فوکو   - 47
تئودور آدورنو   - 5
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 28
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 4
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 27
جورجو آگامبن   - 5
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 13
حسن فتحی   - 5
کازو شینوهارا   - 1
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 29
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 101
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رنزو پیانو   - 30
کوین لینچ   - 7
ریچارد مِیر   - 8
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریموند آبراهام   - 1
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رینر بنهام   - 2
یان گِل   - 9
رینهولد مارتین   - 5
یو ان استودیو   - 32
ریکاردو بوفیل   - 4
یورگن هابرماس   - 15
زاها حدید   - 190
یونا فریدمن   - 5
زیگموند فروید   - 11
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -780
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -375
صنعتی   -102
فرهنگی   -329
گالری   -84
پاویون   -264
هتل   -76
موزه   -254
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بهداشتی   -40
مسکونی ـ تجاری   -161
حمل و نقل عمومی   -37
تفریحی   -154
ویلا   -6
اموزشی   -133
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
اتوپياهاي شهري و چگونگي از هم پاشيدن آنها ؛ ميدان تقسيم: يك بوم شناسي سياسي
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1392/06/03
مـنـــــــبـع : روزنامه شرق ، شماره 1806 ، 23/5/92 ، نوشته ي عمر حارمانشا، برگرداني از مهرداد امامي
تعداد بازدید : 2307

شورشي که با تسخير پارک گزي ميدان تقسيم استانبول در 28مي آغاز شد، به عنوان جنبشي منحصر به فرد در تاريخ ترکيه پديدار شد و بدون وقفه تا همين چند هفته اخير ادامه يافته است. جنبش پارک گزي به مثابه جنبش توده اي موفقيت آميز کنشگري جوانان در خاطر خواهد ماند، جواناني که هدف اصلي شان اصلاح فضاي عمومي در شهرها و روستاهاي ترکيه بوده، يعني اصلاح بوم شناسي سياسي اي که با اتوپياهاي نوليبرالي توسعه و مداخله سرمايه از جانب دولت تهديد مي شوند. معترضان در خيابان ها اثبات کرده اند که عميقا نگران محيط زيستشان هستند و خود را به مخاطره انداخته اند تا حقشان را نسبت به فضاي عمومي در ترکيه بازستانند. به دنبال مجموعه اي از مداخلات راديکال دولت رجب طيب اردوغان عليه فضاي عمومي و بوم شناسي انساني، جنبش پارک گزي در لحظه نااميدي عميق در ميان انبوه جوانان شهري و تحصيلکرده در سرتاسر کشور جوانه زد. مداخلات راديکال دولت اردوغان عبارت است از: احداث سومين پل روي تنگه بسفر، گشايش ظالمانه درهاي نواحي روستايي ترکيه و سواحل رودخانه اي به روي احداث نيروگاه هاي برق و سدهاي هيدروالکتريکي؛ نخست وزير اردوغان شخصا طرفدار پروژه عظيم کانال جديد براي وصل کردن درياي سياه و درياي مرمره و افتتاح حومه کانال ها براي احداث يک چشم انداز شهري جديد بود؛ از ديگر مداخلات راديکال دولت او مي توان به موارد زير اشاره کرد: ادغام اخير وزراي امور ساختماني دولتي (Bayındırlık) و محيط زيست (Çevre)، که عملاموانع و توازن بين توسعه شهري و حفاظت از محيط زيست را مي زدايد؛ و فروش تدريجي منطقه کشاورزي- جنگلي آتاتورک، يعني منطقه جنگلي و مزرعه اي مدرنيستي اي که مصطفي کمال آتاتورک به منظور حفاظت از فضاي سبز گسترده در آنکارا و نشان دادن الگوي اقدامات کشاورزي احداث کرد.

نمونه هاي اينچنيني بي انتهايند. با توجه به گزارش هاي خبري، پروژه کانال اردوغان، درهاي مناطق جنگلي کنوني را به روي توسعه مي گشايد و اهميت خاصي به هتل ها، مرکز خريد، مراکز همايش ها، فرودگاه جديد و مجتمع هاي مسکوني خواهد داد. طرح پيشنهادي اساسا ايجاد يک استانبول جديد در نزديکي استانبول قديمي است. اردوغان با اين پروژه، خود را به پروژه هاي امپرياليستي امپراتوري عثماني در قالب افتتاح کانال هاي مشابه ميان درياي مرمره و سياه وصل مي کند: نمونه تاريخي چنين پروژه اي به شاه سليمان کبير و معمار او، ميمار سينان، در قرن شانزدهم بازمي گردد. اين ميراث عثماني در گفتمان رسمي دولت اردوغان نشانگر بازگشت مهمي در گفتمان بلند مدت ملي گرايانه دولت سکولار در ترکيه است که خود را به خاطر برساختن يک هويت ترکي کاملاآميخته با مدرنيسم اروپايي از گذشته عثماني اش جدا کرده بود. اين موضوع کلاني است که نمي توان آن را در چنين متن کوتاهي به خوبي باز کرد، اما بر اين عقيده ام که اين امر در بحث بر سر پارک گزي ميدان تقسيم مساله اصلي است.

برونو لاتور مقدمه کتاب معروف خود، “سياست طبيعت” (2004) را با اين عبارت راديکال شروع مي کند: “با بوم شناسي سياسي چه بايد کرد؟ هيچ. کلاچه بايد کرد؟ بايد به بوم شناسي سياسي پرداخت! “ مساله اصلي بوم شناسي سياسي، سازگارکردن مبارزات مبتني بر مکان و فضاي اجتماعات محلي در سرتاسر جهان با پروژه هاي توسعه و تاثيرات جهاني سازي است. موضوع بوم شناسي سياسي مطالبه حق انسان ها نسبت به منابع طبيعي از قبيل آب، زمين، هواي پاکيزه، تنوع زيستي و ميراث فرهنگي است. بوم شناسي سياسي برنامه اي ارايه مي دهد براي مباحث عمومي و درگيرشدن فعالان، روشنفکران عمومي و سازمان هاي حقوق مدني به منظور ارتباط يافتن با اجتماعات جهاني در راستاي تلاش رهايي بخش شان براي حقوق بشر. چنين اسلوبي از تفکر بوم شناسي سياسي به دانشگاهيان نيز اين موقعيت را مي دهد تا آثار خود را در ارتباط با اجتماعات فعال در سراسر جهان قرار دهند و از مبارزاتي که براي منابع طبيعي و حقوق بشر جريان دارند، حمايت کنند، مبارزاتي که دولت هاي ملي و شرکت هاي چندمليتي سرسختانه آنها را به چالش مي کشند.

پادگان نظامي ميدان تقسيم: پادگان به مثابه مرکز خريد

روياي ديرينه اردوغان مطالبه پارک گزي ميدان تقسيم براي بازسازي پادگان قديمي آن بوده است، پادگاني (شبيه پادگان نظامي خليل پاشا) که در سال 1806 احداث آن به پايان رسيد و به دست معمار ارمني، گرگور باليان، به عنوان بخشي از اصلاحات نظامي سلطان سليم سوم طراحي شد. اين پادگان نظامي با يک حياط بسيار وسيع و سازه هايي داراي خطوط مستقيم، فضاي عظيمي را در ميدان تقسيم اشغال کرده و در نزديکي گورستان بزرگ ارمني ها واقع شده است. پادگان نظامي در قلب يک مکان مورد نزاع پر رفت و آمد در چشم انداز شهري استانبول، به شکل تاريخي خود باقي ماند. اين پادگان تا نيمه دوم قرن نوزدهم اهميت خود را به عنوان يک سربازخانه نظامي از دست داده بود و تبديل به محل برگزاري نمايشگاه ها و وقايع عمومي شده بود. همچنين محل وقوع واقعه 31 مارس سال 1909 بوده: شورش مذهبي محافظه کاران عليه استقرار مجدد قانون اساسي توسط انقلاب جوان ترک ها. قسمت هاي به شدت آسيب ديده پادگان در دهه 1940، عرصه را براي ساخت محوطه به دست هنري پروست، شهرساز معروف فرانسوي تبار، فراهم کرد.

اردوغان راه حل درخشاني براي ميدان تقسيم و پارک گزي پيدا کرد: ممنوع کردن اين بخش بحث برانگيز در اواخر تاريخ عثماني به واسطه احداث نسخه مشابه طرح ابتداي قرن نوزدهمي پادگان. براي اينکه با يک تير، دو نشان زده شود پادگان مي بايست هم تبديل به يک مرکز خريد شود و هم يک هتل، يعني به يک پروژه توسعه شهري پول ساز. به نظر مي رسد نمادگرايي اين تغيير مرتبط با آرزوي ديرينه اسلامگرايان براي تکميل ميدان تقسيم با احداث يک مسجد عظيم و نابودسازي تاريخ سکولار آن باشد؛ سابقا در اين مورد تا حدي بحث درگرفته است. از اين رو، نزاع بر سر ميدان تقسيم نزاعي ديرينه و مشکل ساز بوده، و نه صرفا مساله حفاظت از درختان چنار فوق العاده زيبا و صدساله آن.

اتوپياهاي شهري

دو سال پيش، زماني که در نزديکي ميدان تقسيم زندگي مي کردم، از نمايشگاهي با عنوان “ساختمان هاي ارواح” ديدن کردم که تامين کننده مالي آن، مرکز فرهنگي استانبول در کارگزاري اروپا بود. نمايشگاهي به لحاظ بصري خيره کننده در مورد حافظه هاي شهري، مخروبه ها، و تصور گذشته شهر با آميزه اي از سناريوهاي پست مدرني که بر دوازده نمونه ساختمان هاي قديمي استانبول تاکيد داشت با اين حال وهوا که “اگر هم اکنون نيز وجود مي داشتند، چه شکل و شمايلي مي يافتند؟” پادگان ميدان تقسيم در آن نمايشگاه به عنوان يک فضاي شهري زنده و سرشار از انرژي تصوير شده بود و آن تصاوير تاکنون در ذهن من باقي مانده اند. اخيرا گفته شده نخست وزير در واقع اين سناريوي تخيلي و غيرواقعي را به خود اختصاص داده -تو گويي اين سناريو يک پروژه معماري واقعي بوده - و آن را در ژوئن 2011 به منظور ترويج برنامه هايش براي پارک گزي و ميدان تقسيم ارايه کرد. جنبش پارک گزي في النفسه نيروي بازنمايي بصري را در سياست هاي مربوط به فضاي عمومي، به ويژه از خلال عکاسي هاي شمايلي و هنرهاي گرافيکي نشان داده است. بنابراين قضيه پادگان هايي که به لحاظ بصري مجددا تصوير شده اند، ما را بر آن مي دارد بيش از پيش وجه ديداري و بصري را در مباحث مربوط به فضاي عمومي، جدي تلقي کنيم.

در جهان معماري و حفاظت از ابنيه تاريخي، يعني جايي که من از آن مي آيم، بازسازي يا مشابه سازي ساختماني که مدت ها پيش از بين رفته و متعلق به گذشته اي دوردست بوده، عملي خطرناک و بي مورد است، مخصوصا اگر سازه را در محل اوليه آن بازسازي کنيد. براي مثال، بنيتو موسيليني، دويستمين سالگرد تولد امپراتور روم، آگوستوس را با وادار ساختن معمارانش براي ايجاد يک مجموعه معماري خشن نما، پيرامون مقبره ترميم شده و بازسازي شده آگوستوس در دهه 1930 جشن گرفت. بسياري از ساختمان هاي اطراف مقبره به خاطر اين پروژه نابود شدند و جاي آنها را ساختمان هاي عظيمي در چهارگوشه با نماهايي شگفت آور گرفت. موسيليني دلبسته ميراث تاريخي امپراتوري روم و مشخصا آگوستوس بود، و نگرش امپرياليستي خود را به اين ميراث مرتبط مي کرد. نگرش ايدئولوژيکي دقيق موسيليني طراحي اتوپيايي خود را در فضاهاي عمومي رومي ها يافت. اين نوع از مداخله در فضاي شهري، بخش هاي خاصي از تاريخ لايه لايه و پيچيده مکان را ترويج مي کند و گستاخانه از نو مي آفريند، در حالي که ساير لايه هاي ناخواسته ميراث شهري همان مکان را مسکوت گذارده يا محو مي کند.

اگر ميراث عثماني ها را جايگزين ميراث امپرياليستي روميان کنيم، برنامه هاي اردوغان براي ميدان تقسيم شباهت زيادي با نمونه تاريخي مذکور دارد. علاقه دولت حزب “عدالت و توسعه” به احياي پادگان نظامي عثماني ها در ميدان تقسيم را مي توان در پرتو ايدئولوژي هاي نو-عثماني آنها از يک سو، و نفع شخصي شان در تبديل اين ميدان به يک فضاي تجاري (نه يک فضاي عمومي) از سوي ديگر ديد. اين چارچوب معماري نظامي نو-عثماني، همراه با محتواي سرمايه دارانه اش، به خوبي نگرش اخير اردوغان نسبت به توسعه ترکيه را خلاصه مي کند. از بين بردن پارک گزي و بازسازي آن به عنوان يک مرکز خريد در قالب پادگان نظامي، نه تنها استانبول را از يکي از فضاهاي به ندرت سبزش در وسط يک منطقه شهري شلوغ محروم خواهد کرد، بلکه خاطرات و بقاياي متراکم آن تاريخي را از بين مي برد که مردم استانبول شديدا به آن وابسته اند.

چگونه اتوپياهاي شهري فرومي پاشند

اتوپياي تاريخ گرايانه و نئوليبرالي اردوغان در تاريخ 28مي، زماني که پيمانکاران با بولدوزرها شروع به تخريب پارک گزي کردند و درختانش را از ريشه درآوردند، فروريخت و اين تخريب غيرقانوني با نخستين مقاومت از جانب مردم استانبول مواجه شد. تلاش هاي شتاب زده حکومت محلي براي اينکه اين تخريب را به سرعت انجام دهد، اکنون راهبرد مشهوري شده که مي توان آن را در چند سال گذشته به دفعات در شهرهاي ترکيه مشاهده کرد. مکان هاي داراي اهميت نمادين و خاطره عمومي از قبيل سينما اِمِک (Emek) در استانبول يا کارخانه گاز (Havagazı Fabrikası) آنکارا با عجله توسط بولدوزرها تخريب شدند تا به بحث ها خاتمه داده شود و صداي معترضان را درآورند. اما در مورد پارک گزي، مقاومت کوچک در برابر تخريب پارک منجر به جنبش عظيم جواناني شد که موفق شدند اتوپياي شهري اردوغان را نابود کنند.

جنبش پارک گزي از دل جنبش هاي مردمي آگاه از جنبه بوم شناختي و متمرکز بر حقوق بشر در سرتاسر جهان سربرآورد، جنبش هايي چون جنگ هاي آب بوليوي در 2000-1999. جنبش جوانان ترک، به دور از دست يازي کنش گران سياسي و پروژه هاي بلندپروازانه شان، چيزي را به تاريخ چنين جنبش هايي افزوده: نوعي خط مشي انتقادي براي بازپس گيري فضاي عمومي به نفع عموم. جنبش پارک گزي وضعيت هستي شناختي اين فضاي عمومي را به واسطه درگيري عميق با شبکه هاي اجتماعي- مخصوصا فيس بوک و توييتر- بازتعريف کرد و اين شبکه ها را تبديل به بخشي از فضاي عمومي ساخت و محيط هاي مجازي، گفتماني و معمارانه را در يک کل ترکيب کرد. شبکه هاي اجتماعي تبديل به ابزارهاي راهبردي براي فعال سازي فضا و بسيج مردم شدند. آن به اصطلاح اعتراضات “قابلمه و ماهي تابه” که مناطق عظيمي از شهرها را درنورديد، طنين مقاومت را در همه نواحي به صدا درآورد بدون آنکه لزوما خيابان ها را تصرف کند، آن هم خيابان هايي که تحت کنترل پليس بودند. 

شکل جديد اعتراضات در ترکيه. در تاريخ 21 جولاي 2013 در آنکارا ساعت 9 شب، مردم با کوبيدن روي قابلمه ها، ماهي تابه ها و به صدا آوردن بوق ماشين ها صداي اعتراض خود را باز هم به گوش دولت رساندند.

در ميان راهبردهاي اخيرا گستر ش يافته مقاومت، راهبرد اجماع سکوت در قالب “افراد ايستاده” که به صورت خودانگيخته در ميدان هاي عمومي شکل مي گيرد، اغلب متهم به نمادين بودن مي شود. گردهمايي هاي يادبود و بناهاي يادگاري خودانگيخته در مکان هايي به وجود آمدند که به معترضان شليک شده يا در آن جان باختند، و طرح هاي گفت وگوي آزاد شفاهي (“جلسات همسايه ها”) که هم اينک در صدها اجماع در پارک ها رخ مي دهند، به انواع شيوه هاي خلاقانه، اجرايي و خودانگيخته مطالبه فضاي شهري به مثابه فضاي آزادي شکل مي دهند که در تقابل با تلاش هاي دولت جهت کنترل اين چشم اندازهاي شهري با استفاده از گازهاي اشک آور يا از طريق ساخت پروژه هاي مراکز خريد قرار مي گيرد.

در اين زمينه، فضاي عمومي، يک ميدان شهري خالي نيست که افراد در مسير کارشان يا در مسير قدم زني عصرگاهي از آن عبور کنند. فضاي عمومي، فضاي دموکراسي و آزادي بيان است، جايي که افراد مي توانند به معناي واقعي کلمه بوي آزادي را استشمام کنند. در طول تظاهرات در ميدان تقسيم و ساير مناطق ترکيه در چند هفته اخير، کساني که مي خواستند فضاي عمومي را دريابند، مي بايست آن را تنفس مي کردند، فضايي آکنده از طعم تُند و سوزان گاز فلفلي که پليس، سخاوت مندانه آن را پخش کرده بود. 

کتابخانه سيار پارک گزي

اعتراض با بوي دود و کتاب

از ميدان تقسيم فقط بوي دود و خون و گاز اشک آور نمي آيد. معترضان به جز پرتاب سنگ و شعاردادن عليه اردوغان کارهاي ديگري هم دارند، از جمله کتاب خواندن. کتابخانه هايي است که با آجر و سنگ و بلوک هاي خيابان ساخته شده؛ همان سنگ هايي که در صورت لزوم، خشم معترضان و خشونت پليس را پاسخ مي گويد. بنا بر گزارش روزنامه انگليسي زبان حريت، اين ابتکار توسط خانه نشر سل، يکي از ناشران محلي، صورت گرفته که از ديگر ناشران هم دعوت کرده کتاب هاي خود را به اين کتابخانه اهدا کنند. تاکنون بيش از 15 ناشر ترک در شکل گيري اين کتابخانه مشارکت کرده اند. يکي از کنش هاي اصلي مقاومت معترضان در ميدان تقسيم و پارک گزي، جمع آوري کتاب و خواندن آن است، آن هم جلو چشم پليس. خانه نشر سل از ديگر ناشران تقاضا کرده به تشکيل اين کتابخانه سيار کمک کنند و با ارسال کتاب هايشان حمايت خود را از جنبش اعتراضي نشان دهند.

جنبش پارک گزي در استانبول


جنبش پارک گزي در استانبول


جنبش پارک گزي در استانبول


جنبش پارک گزي در استانبول


جنبش پارک گزي در استانبول


جنبش پارک گزي در استانبول


مقابله ي پليس با معترضين در ميدان تقسيم استانبول




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group