معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1401
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1358
معماری مجازی   - 22
نظریه معماری   - 1046
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 958
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
سازه های شهری   - 900
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 886
معماری و رسانه   - 20
معماری حوزه عمومی   - 817
پردیس ویترا   - 18
مرزهای معماری   - 812
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نظریه شهری   - 745
جهان علمیْ تخیلی   - 17
نگاه نو به سكونت   - 743
معماری کوچک مقیاس   - 17
المان شهری   - 740
معماری و نقاشی   - 17
معماری و سیاست   - 647
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 632
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 567
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 540
معماری بایومورفیک   - 15
منتقدان معماری   - 509
شهرهای در حرکت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 487
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
روح مکان   - 479
معماری و روانشناسی   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 474
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
طراحی صنعتی   - 471
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
معماری تندیس گون   - 469
معماری و گیم   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 459
معماری و هوش مصنوعی   - 12
معماری منظر   - 457
معماری و ادبیات   - 11
معماری شمایل گون   - 431
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
باز زنده سازی   - 399
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 382
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
توسعه پایدار   - 380
بی ینال ونیز   - 10
هنر مدرنیستی   - 379
معماری جنگلی   - 10
معماری یادمانی   - 357
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماریِ توسعه   - 333
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری سبز   - 323
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
طراحی نئولیبرال   - 312
معماری بیابانی   - 8
معماری پست مدرن   - 289
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 273
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 264
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 262
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 259
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 253
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 252
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 252
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 230
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 222
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 221
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 205
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 201
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 194
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 191
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 180
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 179
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 178
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
گرافیک   - 161
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
فضای منفی   - 147
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 145
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر گفت و گو   - 141
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
طراحی مبلمان   - 127
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری ژاپن   - 126
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ایران   - 114
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
ترسیمات معماری   - 107
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری و فاجعه   - 96
معماری خوانی   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری مذهبی   - 87
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری فاشیستی   - 80
معماری مصر   - 5
اکسپو   - 79
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرهنگ نفت   - 5
معماری هند   - 66
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری چین   - 64
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 64
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 62
بلوپرینت   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 62
اتووودْ آبزرور   - 4
اقتصادِ فضا   - 60
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
ویرانه ها   - 58
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
گفت و گو با مرگ   - 56
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
مدارس معماری   - 51
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
زاغه نشینی   - 48
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
پداگوژی   - 47
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
معماری پراجکتیو   - 45
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 44
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری دیجیتال   - 43
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
باهاوس   - 39
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
فیلوکیتکت   - 37
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
هنر روسیه   - 35
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری فضای داخلی   - 29
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 4
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 29
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 40
سوزان سانتاگ   - 8
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 13
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 28
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 3
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 25
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 111
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 53
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 7
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 37
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 142
باک مینستر فولر   - 12
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
مارتین هایدگر   - 29
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 22
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 58
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 3
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 68
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 7
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
میشل فوکو   - 47
تئودور آدورنو   - 5
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 28
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 4
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 27
جورجو آگامبن   - 5
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 13
حسن فتحی   - 5
کازو شینوهارا   - 1
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 29
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 101
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رنزو پیانو   - 30
کوین لینچ   - 7
ریچارد مِیر   - 8
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریموند آبراهام   - 1
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رینر بنهام   - 2
یان گِل   - 9
رینهولد مارتین   - 5
یو ان استودیو   - 32
ریکاردو بوفیل   - 4
یورگن هابرماس   - 15
زاها حدید   - 190
یونا فریدمن   - 5
زیگموند فروید   - 11
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -780
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -375
صنعتی   -102
فرهنگی   -329
گالری   -84
پاویون   -264
هتل   -76
موزه   -254
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بهداشتی   -40
مسکونی ـ تجاری   -161
حمل و نقل عمومی   -37
تفریحی   -154
ویلا   -6
اموزشی   -133
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
آزادی در ابرها؛ جولیان آسانژ، بردلی منینگنز و ادوارد اسنودن به روایت اسلاوی ژیژک
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1392/06/08
مـنـــــــبـع : روزنامه شرق شماره 1819 تاريخ 1392/06/07 نوشته ي اسلاوی ژیژک ، ترجمه ي امیررضا گلابی
تعداد بازدید : 2793

همه ما چهره بشاش و سرشار از امید پرزیدنت اوباما را در خلال مبارزات دوره اولش به یاد می‌آوریم، هنگامی که او شعارش را مدام تکرار می‌کرد، “آری، ما می‌توانیم!”- ما می‌توانیم از شرِ کلبی‌مسلکی دوره بوش خلاص شویم و عدالت و رفاه اجتماعی را برای مردم آمریکا به ارمغان آوریم.

اکنون که ایالات‌متحد به عملیات مخفیانه‌اش ادامه داده و شبکه جاسوسی‌اش را تا حد جاسوسی علیه هم‌پیمانانش گسترش می‌دهد، می‌توانیم تظاهراتی را تصور کنیم که در آن معترضان بر سر اوباما فریاد می‌زنند: “تو چگونه می‌توانی از پهپادها برای کشتن استفاده کنی؟ تو چگونه می‌توانی حتی علیه متحدانمان جاسوسی کنی؟” آن‌وقت است که اوباما برمی‌گردد و نگاهشان می‌کند و با لبخندی شیطانی می‌گوید: “آری، ما می‌توانیم...” اگرچه، شخصی‌کردن ساده ماجرا نکته اصلی را نادیده می‌گیرد: فاش‌شدن تهدید علیه آزادی‌هایمان توسط افشاگرها ریشه‌های متکثر و منتشر (سیستمیک) عمیق‌تری دارد.

از ادوارد اسنودن باید دفاع کرد نه از این‌رو که کارش پلیس مخفی ایالات متحد را به دردسر انداخت و آبرویش را برد، درسی که او می‌دهد جهانشمول است؛ فراتر از ضربه‌زدن صرف به ایالات‌متحد. چیزی که او افشا کرد کاری بود که نه‌تنها ایالات متحد بلکه تمام قدرت‌های بزرگ (و البته نه‌چندان بزرگ) - از چین تا روسیه، از آلمان تا اسراییل - تا جایی که توان فنی‌اش را داشته باشند، انجام می‌دهند. به این قرار، کار او شالوده‌ای واقعی به دست می‌دهد برای دلواپسی‌های ما از اینکه تا چه میزان تحت نظارت و کنترل بوده‌ایم. اسنودن - ا مَنینگ- در واقع چیزی بیش از آنچه خودمان می‌دانستیم و تصور می‌کردیم درست است به ما نگفته‌اند- اما اینکه قضیه‌ای را به‌طور کلی بدانیم یک چیز است و اینکه اطلاعات و داده‌های مشخص و دقیق داشته باشیم چیز دیگر. کمی شبیه این است که کسی بداند شریک زندگی سروگوشش می‌جنبد- آدم می‌تواند با صرف آگاهی با این موضوع کنار بیاید، اما قضیه وقتی دردناک می‌شود که جزییات پرشور ماجرا برایش رو شود، وقتی عکس‌هایی از آن دو به دستش برسد.

در سال 1843، مارکس جوان مدعی شد که رژیم سابق آلمان “تنها تصور می‌کند به خود باور دارد و از همه دنیا نیز می‌خواهد چنین تصوری داشته باشند.” در چنین موقعیتی، رسوا‌کردن قدرتمندان خود به سلاحی تبدیل می‌شود- یا، آنگونه که مارکس در ادامه می‌نویسد: “فشار واقعی را باید افزایش داد، آن‌هم با افزودن آگاهی از فشار به خود فشار؛ شرم را باید شدت بخشید و به شرمی بیشتر تبدیل کرد؛ با علنی‌کردنش.” و این دقیقا وضعیت امروز ماست: ما امروزه با کلبی‌مسلکی بی‌شرمانه نمایندگان نظم موجود جهانی مواجهیم که “تنها تصور می‌کنند به ایده‌شان در باب دموکراسی، حقوق بشر و ...، باور دارند.” چیزی که در افشاگری‌های ویکی‌لیکس اتفاق افتاد این بود که “شرم آنها و مایی که حکمرانی چنین قدرتی را بر خود تحمل می‌کنیم، با علنی‌شدنش، شرم‌آورتر شد.”

چیزی که باید از آن شرمنده باشیم فرآیند جهانی تنگ‌تر‌شدن فضا برای آن چیزی است که ایمانوئل کانت “کاربرد عقل در عرصه عمومی” می‌نامید. کانت در نوشته کلاسیک خود “روشنگری چیست؟”، کاربرد “عمومی” و “خصوصی” از عقل را در مقابل هم قرار می‌دهد. “خصوصی” برای کانت آن نظم اشتراکی-نهادی است که ما در آن غوطه‌وریم (دولتمان، ملتمان، ...)، در حالی‌که “عمومی” کلیت فراملی به‌کارگیری عقل هر فرد است:

به‌کارگیری عمومی خرد خود باید همیشه آزاد باشد و فقط همین نوع به‌کارگیری خرد است که می‌تواند روشنگری را به میان مردم بياورد. اما از سوی دیگر، دامنه به‌کارگیری خصوصی خرد را اغلب می‌توان خیلی محدود کرد بی‌آنکه مانع پیشرفت روشنگری شود. منظور من از اصطلاح به‌کارگیری عمومی خرد، به‌کارگیری‌ای است که یک پژوهشگر از خرد خود می‌کند تا با مردمان باسواد سخن گوید و مقصود من از اصطلاح به‌کارگیری خصوصی خرد، آن نوع به‌کارگیری خرد است که یک شخص مثلا در مقام کارمند اداره یا شاغل در یک موسسه در امور شغلی خود از خرد خویش می‌کند. [ترجمه از یدالله موقن] ببینید کانت در کجا راه خود را از عقل سلیم و شعور لیبرالی ما جدا می‌کند:

به‌زعم او، قلمرو دولت حوزه “خصوصی” است منافع جزیی یا خاص محدوده‌اش را تعیین می‌کند، در حالی‌که افرادی که در باب مسایل عمومی فکر می‌کنند از خردشان به صورت “عمومی” استفاده می‌کنند. این تمایز کانتی مخصوصا با اینترنت و سایر رسانه‌های جدیدی همخوانی دارد که مابین “کاربرد عمومی” آزادانه و کنترل رو به افزایش “خصوصی” دو شقه شده‌اند. در عصر رایانشِ ابری (Cloud computing)، ما دیگر احتیاجی به رایانه‌های شخصی قوی نداریم: نرم‌افزارها و اطلاعات برحسب نیازمان در دسترس است، و کاربران می‌توانند از طریق مرورگرهای خود به ابزارها و برنامه‌های تحت وب به‌گونه‌ای دسترسی پیدا کنند که گویی این برنامه‌ها روی رایانه شخصی‌شان نصب شده است.

ولی این دنیای حیرت‌انگیز جدید، تنها یک‌سوی ماجراست، که می‌توان آن را شبیه لطیفه معروفی درباره دکتری خواند که “اول خبر خوب را می‌دهد، سپس خبر بد را.” کاربران به نرم‌افزارها و برنامه‌هایی دسترسی دارند که دور از دسترس آنها در اتاق‌هایی تحت‌کنترل به همراه هزاران رایانه نگهداری می‌شوند- یا اگر بخواهیم از متنی تبلیغاتی درباره رایانش ابری نقل قول کنیم: “جزییات از مصرف‌کنندگان جدا شده، مصرف‌کنندگانی که دیگر نیازی ندارند در زیرساخت‌های فناوری “رایانش ابری” که از آنها پشتیبانی می‌کند تخصص یا بر آنها نظارت داشته باشند.” دو واژه در اینجا گویای همه‌چیز است: “جدا‌شدن” و “نظارت”- برای مدیریت یک ابر، احتیاج به یک سیستم کنترلی است که بر کارکردش نظارت داشته باشد و این سیستم، طبق تعریفش، از کابران آن مخفی است. هر چقدر ابزار کوچکی که در دستم می‌گیرم شخصی‌تر باشد (تلفن‌های هوشمند یا ابزارهای کوچک قابل حمل)، هرچه استفاده از آن ساده‌تر و کارکردش “شفاف‌تر” باشد، کل دستگاه بیشتر باید به کاری که در جای دیگری صورت می‌پذیرد تکیه کند، به حلقه عظیم ماشین‌هایی که تجارب کاربران را سروشکل می‌بخشد. هرچه تجاربمان غیربیگانه‌تر، خودانگیخته‌تر و شفاف‌تر باشد، بیشتر توسط شبکه نامریی تحت کنترل آژانس‌های دولتی و کمپانی‌های خصوصی عظیمی تنظیم می‌شود که تابع برنامه‌های سری دولتند.

همین که تصمیم بگیریم مسیر اسرار دولت را تعقیب کنیم، دیر یا زود به نقطه سرنوشت‌سازی می‌رسیم که در آن خود مقررات قانونی که مقرر می‌کنند چه چیز سری یا مخفی باشد سری و مخفی می‌شوند. کانت اصل اساسی حقوق عمومی را چنین صورت‌بندی کرد: “همه اقدامات مرتبط با حقوق دیگر آدمیان خلاف عدالتند، اگر چنانچه قاعده راهبر آنها با قاعده عمومیت یا همگانی‌بودن سازگار نباشد.” یک قانون سری، قانونی که برای مردم ناشناخته باشد، به استبداد دلبخواهی مجریانش مشروعیت می‌بخشد، چنان‌که اخیرا تیتر گزارشی درباره چین می‌گوید: “در چین حتی خود اینکه چه چیزی سری است، سری است.” روشنفکران مزاحمی که از سرکوب‌های سیاسی چین، فجایع طبیعی، فقر روستایی، و ... گزارش داده‌اند، به دلیل افشای اسرار دولتی به سال‌ها زندان محکوم شده‌اند. نکته اینجاست که خیلی از قوانین و مقرارتی که رژیم دولت سری را ساخته خودشان محرمانه‌اند، و این موجب می‌شود افراد به سختی متوجه شوند چرا و چگونه از قوانین تخطی کرده‌اند.

چیزی که کنترل همه‌جانبه بر زندگی‌مان را اینقدر خطرناک می‌کند این نیست که ما خلوتمان را از دست داده‌ایم و اسرار شخصی‌مان در برابر چشم “برادر اعظم” بر‌ملا شده؛ هیچ سازمان دولتی نیست که بتواند چنین نظارتی را اِعمال کند- نه از این‌رو که آنها به اندازه کافی نمی‌دانند، بلکه از این‌رو که بیش از حد می‌دانند. حجم مطلق داده‌ها بسیار زیاد است، و به‌رغم وجود همه این برنامه‌های پیچیده برای تشخیص پیام‌های مشکوک، رایانه‌هایی که میلیاردها داده را بررسی می‌کنند کودن‌تر از آنند که آنها را به‌گونه‌ای صحیح تجزیه و تحلیل و ارزیابی کنند، و این منجر به خطاهای احمقانه و بیش از حدی می‌شود که در نتیجه‌اش یک فرد بی‌گناه در فهرست تروریست‌های بالقوه قرار می‌گیرد و این است که نظارت دولتی بر ارتباطاتمان را حتی خطرناک‌تر می‌کند. بدون اینکه بدانیم چرا، بدون ارتکاب هیچ عمل غیرقانونی، ناگهان می‌توانیم خود را در فهرست تروریست‌های بالقوه بیابیم. به‌یاد بیاوریم پاسخ افسانه‌ای ویراستار روزنامه هیرست را به نظرخواهی این روزنامه که پرسیده بود چرا نمی‌خواهد از یک تعطیلات بلند‌مدت که مستحق آن است استفاده کند: “می‌ترسم اگر بروم، هرج‌و‌مرج شود، همه چیز از هم بپاشد، اما حتی بیشتر از این می‌ترسم که اگر بروم، همه چیز بدون من به همان روال عادی خود پیش رود، اثباتی بر اینکه واقعا نیازی به من نیست!” چیزی مشابه این نکته را می‌توان درباره نظارت دولتی بر ارتباطات ما گفت: باید از این بترسیم که دیگر چیزی مخفی نداریم، اینکه سازمان‌های سری دولتی همه چیز را می‌دانند، اما بیشتر باید از این بترسیم که آنها در انجام این مهم شکست بخورند.

به همین دلیل است که افشاگران نقش حیاتی در زنده نگه‌داشتن “خرد عمومی” ایفا می‌کنند. آسانژ، منینگ، اسنودن، ... قهرمانان جدید ما هستند، مثال‌هایی از اخلاق جدید درخور عصر کنترل دیجیتالی ما. آنها دیگر افشاگرانی نیستند که اَعمال غیرقانونی کمپانی‌های خصوصی (همچون شرکت‌های نفتی، دخانیات یا بانک‌ها) را برای مقامات افشا می‌کنند؛ آنها به انتقاد از خود این مقامات یا موسسات دولتی می‌پردازند، در مواقعی که مقامات مذکور به “کاربرد عقل در حوزه خصوصی” روی می‌آورند. ما به منینگ‌ها و اسنودن‌های بیشتری در چین، روسیه، و همه‌جا نیاز داریم.

دولت‌هایی هستند به مراتب سرکوبگرتر از ایالات متحد- فکرش را بکنید برای کسی مثل منینگ در دادگاهی در چین یا روسیه چه اتفاقی می‌افتاد (به احتمال زیاد محاکمه علنی در کار نبود! ) اما نباید در باب نرمش ایالات‌متحد اغراق کرد. درست است که ایالات‌متحد به اندازه چین یا روسیه با زندانیان باخشونت رفتار نمی‌کند- زیرا به دلیل برتری‌های فنی‌اش، احتیاجی به اِعمال خشونت آشکار ندارد (البته به وقتش، خیلی هم آماده اعمال خشونت است)، اما کنترل دیجیتالی نامحسوس به‌قدر کافی کارشان را راه می‌اندازد. به این معنی، ایالات متحد حتی از چین و روسیه هم خطرناک‌تر است زیرا اقدامات نظارتی آن به‌خودی‌خود قابل فهم و واضح نیست، در حالی‌که خشونت چینی‌ها آشکار است.

ازین‌رو، کافی نیست که یک دولت را در برابر دولت دیگر قرار دهیم (کاری که اسنودن کرد، او از روسیه علیه ایالات متحد استفاده کرد.) ما به یک بین‌الملل (انترناسیونال) جدید نیاز داریم، یک شبکه بین‌المللی برای سازماندهی حفاظت از افشاگران و انتشار پیامشان. افشاگران قهرمانان ما هستند زیرا ثابت می‌کنند که اگر اصحاب قدرت می‌توانند ما را کنترل کنند، ما نیز می‌توانیم دست به حمله متقابل بزنیم و به هراسشان بیندازیم.

 

منظور از ابر یا cloud در تيتر خبر، سیستم دسترسی به اطلاعات، نرم‌افزارها و ابزارهایی است که پردازش، نگهداری و کنترل آنها به جای رایانه خصوصی در فضای اینترنت و از طریق سرورهای قدرتمند انجام می‌شود، در سیستم فوق، رایانه شخصی تنها درگاهی است برای ورود و دریافت اطلاعات، ویژگی نظام فوق استفاده حداقلی از فضای رایانه شخصی، عدم نیاز به نصب نرم‌افزارهای پیچیده و عدم نیاز به رایانه پیچیده برای اجرای نرم‌افزارهای قدرتمند است، به دلیل اینکه عملیات پردازش و نگهداری اطلاعات در محلی دیگر و توسط رایانه‌های بسیار قوی‌تر صورت می‌گیرد. خطر چنین سیستمی وابستگی بیشتر کاربر به سیستم ارایه‌دهنده خدمات است.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

تراشه های کانسپچوال ـ اسلاوی ژیژک و هستی شناسی جهان پسایازدهم سپتامبری
اسلاوی ژیژک؛ پارالاکس و معماری
هنر گفت و گو ـ یورونیوز با اسلاوی ژیژک
اسلاوی ژیژک و جایگاه ابژه در صورت بندی پست مدرنیسم
تراشه های کانسپچوال ـ کریستفر نولان، گاتهام، بتمن و پارانویای شهری
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group