معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1476
معماری کوچک مقیاس   - 21
منظر شهری   - 1443
معماری و گیم   - 21
نظریه معماری   - 1089
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 1007
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
سازه های شهری   - 927
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 912
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
معماری حوزه عمومی   - 855
پردیس ویترا   - 18
مرزهای معماری   - 835
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 786
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
نظریه شهری   - 782
شهرهای در حرکت   - 15
المان شهری   - 766
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری و سیاست   - 711
معماری ـ موسیقی   - 15
کلان سازه   - 643
معماری بایومورفیک   - 15
معماری مدرن   - 623
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
معماری پایدار   - 566
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
منتقدان معماری   - 531
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
آرمان شهرگرایی   - 524
معماری جنگلی   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 501
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 12
روح مکان   - 500
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
طراحی صنعتی   - 487
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 481
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری تندیس گون   - 478
بی ینال ونیز   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 473
درس گفتارهای اتووود   - 9
آینده گرایی   - 447
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماری شمایل گون   - 438
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
باز زنده سازی   - 421
طراحی مُد   - 9
هنر مدرنیستی   - 416
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
توسعه پایدار   - 399
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری یادمانی   - 362
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 351
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماریِ توسعه   - 341
معماری بیابانی   - 8
معماری سبز   - 337
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 8
طراحی نئولیبرال   - 324
معماری خوانی   - 8
معماری پست مدرن   - 324
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 292
طراحی و پناهجویان   - 7
تغییرات اقلیمی   - 283
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 268
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 267
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 267
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
معماری محلی   - 264
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری ارزان   - 259
معماری تخت جمشید   - 7
معماری محدود   - 255
منبع شناسی اتووود   - 7
معماری تجربی   - 249
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 240
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 238
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 236
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 224
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 215
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 211
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 209
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 205
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 198
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 196
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 176
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 167
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
هنر گفت و گو   - 151
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 148
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 140
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
ترسیمات معماری   - 134
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 133
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
معماری و فاجعه   - 124
عبور از مرحله جنینی   - 6
معماری ایران   - 120
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 116
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 93
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
معماری مذهبی   - 87
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
فرهنگ نفت   - 5
معماری فاشیستی   - 84
معماری مصر   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 83
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
اکسپو   - 79
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
اقتصادِ فضا   - 79
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 72
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 71
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
فیلوکیتکت   - 69
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 68
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری هند   - 67
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری چین   - 66
اتووودْ آبزرور   - 4
ویرانه ها   - 64
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
مدارس معماری   - 56
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری پراجکتیو   - 55
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری فضای داخلی   - 55
بلوپرینت   - 4
پداگوژی   - 52
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
زاغه نشینی   - 52
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری و رسانه   - 51
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 49
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری دیجیتال   - 49
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
پداگوژی انتقادی   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 44
باشگاه مشت زنی   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 2
باهاوس   - 41
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 2
جهان علمیْ تخیلی   - 40
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
هنر روسیه   - 39
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
معماری و روانشناسی   - 38
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
معماری و هوش مصنوعی   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و نقاشی   - 34
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
طراحی پارامتریک   - 30
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری و ادبیات   - 26
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 24
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری مجازی   - 23
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
آنتروپوسین   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 10
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 6
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 33
آلدو روسی   - 14
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 43
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 15
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 50
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 46
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 14
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 6
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 37
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 26
الیس راستورن   - 112
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 57
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 27
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 8
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 11
لویی کان   - 39
بال کریشنادوشی   - 4
لوییجی مورتی   - 1
باک مینستر فولر   - 12
لوییس بورژوا   - 8
برنارد چومی   - 33
لُکُربُزیه   - 148
برنارد خوری   - 2
لیام یانگ   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 31
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو فریره   - 2
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 28
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 59
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 5
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 69
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 8
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
میشل فوکو   - 57
تئودور آدورنو   - 6
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 30
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 6
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 29
جورجو آگامبن   - 6
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 13
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 13
حسن فتحی   - 6
کازو شینوهارا   - 2
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 30
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 106
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رنزو پیانو   - 31
کوین لینچ   - 7
ریچارد مِیر   - 8
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریموند آبراهام   - 1
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رینر بنهام   - 2
یان گِل   - 9
رینهولد مارتین   - 5
یو ان استودیو   - 32
ریکاردو بوفیل   - 5
یورگن هابرماس   - 15
زاها حدید   - 194
یونا فریدمن   - 5
زیگموند فروید   - 20
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -815
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -402
گالری   -87
فرهنگی   -336
هتل   -77
پاویون   -268
ورزشی   -65
موزه   -256
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -234
حمل و نقل عمومی   -39
مسکونی ـ تجاری   -165
ویلا   -8
تفریحی   -164
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -138
مجموعه های مسکونی   -4
صنعتی   -106
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
هنر گفت و گو ـ رونان بورتنشو و اوبری رابینسون با دیوید هاروی
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1392/06/22
مـنـــــــبـع : روزنامه بهار 19 شهریور 1392 شماره 219 ترجمه ي محسن هویدایی
تعداد بازدید : 2986

پنج سال پیش موسسه “بـرادران لمــان” بزرگ‌ترین ورشکستگی در طول تاریخ آمریکا را رسما اعلام کرد. فروپاشی این موسسه پیام‌آور آغاز “رکود بزرگ” (اقتصادی) بود- بزرگ‌ترین بحران تاریخی جهان سرمایه‌داری از زمان جنگ جهانی دوم.

چگونه باید بنیان‌های این سیستم در بحران را فهم کنیم؟ و همزمان با این‌که در پشت نقاب ریاضت (اقتصادی) علیه مردم کارگر اعلام جنگ می‌کند، چگونه می‌توانیم جهانی فراتر از آن را تصور کنیم؟ اندک کسانی قادر بوده‌اند همچون جغرافیدان مارکسیست، دیوید هاروی، به گونه‌ای موثر به این پرسش‌ها پاسخ دهند. درباره این مسائل، او با رونان بورتنشو و اوبری رابینسون در اوایل تابستان امسال گفت‌وگویی داشته است.

 

شما در حال حاضر روی کتاب تازه‌ای کار می‌کنید؛ “هفده تناقض سرمایه‌داری”. چرا تمرکز روی تناقضات آن؟

تجزیه و تحلیل سرمایه‌داری نشان می‌دهد تناقضات عمده و بنیادینی وجود دارد. این تناقضات به صورت دوره‌ای از کنترل خارج‌ شده و بحرانی پدید می‌آورند. ما همین اندکی پیش در بحرانی به‌سر بردیم و من تصور می‌کنم مهم است که بپرسیم کدام تناقضات ما را به درون این بحران سوق دادند؟ چگونه می‌توانیم این بحران را برحسب تناقضات تجزیه و تحلیل کنیم؟ یکی از گفته‌های بسیار مهم مارکس این بود که یک بحران همواره نتیجه تناقضات پنهانی (درونی) است. بنابراین باید خود آن تناقضات را بررسی کنیم، نه نتایج آن‌ها را.

یکی از تناقضاتی که شما روی آن متمرکز هستید تناقض میان ارزش مصرفی و ارزش مبادله‌ای یک کالاست. چرا این تناقض تا این حد برای سرمایه‌داری بنیادین است و چرا شما برای تشریح آن از خانه‌سازی بهره برده‌اید؟

تمامی کالاها باید به این صورت نگریسته شوند که دارای یک ارزش مصرف و یک ارزش مبادله هستند. در صورتی که برای مثال من یک استیک داشته باشم، ارزش مصرفی این است که من آن را بخورم و ارزش مبادله‌ای این است که چقدر پول باید برای آن پرداخت کنم؟ اما به این شیوه، خانه‌سازی بسیار جالب توجه است زیرا به عنوان یک ارزش مصرف شما می‌توانید به آن به مثابه سرپناه، حریم شخصی، دنیایی از روابط عاطفی با مردم و یک فهرست طولانی از چیزهایی که برای آن خانه به کار می‌برید، بنگرید. اما در ادامه این پرسش وجود دارد که شما چگونه خانه را به‌دست می‌آورید. یک زمانی خانه‌ها توسط خود مردم ساخته می‌شدند و هیچ ارزش مبادله‌ای به هیچ‌وجه وجود نداشت. سپس از قرن هجدهم به بعد شما خانه‌سازی با دید سودآوری (احتکار) دارید- تراس‌های گرجی که ساخته شده سپس به فروش می‌رسیدند. سپس خانه‌ها برای مصرف‌کنندگان دارای ارزش‌های مبادله‌ای به شکل پس‌انداز شدند. در صورتی که من خانه‌ای را خریداری کرده و رهن آن را به صورت نقدی پرداخت کنم، درنهایت می‌توانم مالک خانه شوم. پس من یک دارایی دارم. بنابراین من بسیار دلمشغول سرشت این دارایی می‌شوم. این امر سیاست‌های جالبی پدید می‌آورد- “نمی‌خواهم نزدیک آن‌جایی که زندگی می‌کنم اتفاقی بیفتد”، “نمی‌خواهم مردمی که شبیه من نیستند به خانه کناری نقل مکان کنند”. در نتیجه شروع می‌کنید به تفکیک در بازارهای خانه‌سازی، زیرا مردم می‌خواهند از پس‌اندازهایشان مراقبت کنند. در ادامه و حدود 30 سال پیش مردم شروع کردند به استفاده از خانه‌سازی به مثابه شکلی از کسب سودآور. شما خانه‌ای به مبلغ ۲۰۰هزار دلار خریده و پس از گذشت یک سال برای آن ۲۵۰هزار دلار به‌دست می‌آورید. شما ۵۰هزار دلار کاسب شده‌اید، پس چرا این‌کار را نکنید؟ ارزش مبادله‌ای مسلط شد و شما این جهش اقتصادی احتکاری را کسب می‌کنید. در سال 2000 پس از فروپاشی بازارهای سهام جهانی، سرمایه مازاد شروع به سرازیر شدن در خانه‌سازی کرد. این ‌گونه‌ جالبی از بازار است. در صورتی که من خانه‌ای بخرم سپس قیمت‌های مسکن بالا می‌روند و شما می‌گویید “قیمت‌های مسکن بالا می‌روند، من باید یک خانه بخرم” و در ادامه نفر بعدی وارد این قضیه می‌شود. شما یک حباب مسکن کسب می‌کنید. مردم جذب آن شده و آن منفجر می‌شود. در ادامه ناگهان تعداد زیادی از مردم متوجه می‌شوند که نمی‌توانند از این به بعد ارزش مصرف خانه را دارا باشند زیرا سیستم ارزش مبادله‌ای آن را نابود کرده است. که این سوال را پیش می‌آورد، که آیا این ایده مناسبی‌ است که ارزش مصرف در مسکن، که برای مردم حیاتی است، توسط یک سیستم ارزش مبادله‌ای حماقت‌بار جایگزین شود؟ این مشکل تنها به خانه‌سازی مربوط نمی‌شود، بلکه مشکل چیزهایی همچون آموزش و درمان هم هست. در بسیاری از این چیزها، ما پویایی‌های ارزش مبادله‌ای را با این تئوری رها ساخته‌ایم که این امر ارزش مصرف را فراهم می‌آورد، اما اغلب آنچه اتفاق می‌افتد این است که ارزش‌های مصرف را تباه ساخته و مردم درنهایت صاحب درمان، آموزش یا مسکن مناسب نمی‌شوند. به همین دلیل است که من فکر می‌کنم خیلی مهم است به تمایز میان ارزش مصرف و ارزش مبادله بنگریم.

تناقض دیگری که شما تشریح می‌کنید دربردارنده فرآیندی در سرمایه‌داری ا‌ست، شامل جابه‌جایی در طول زمان میان طرف عرضه که بر تولید پافشاری می‌کند و طرف تقاضا که بر مصرف اصرار می‌ورزد. امکان دارد درباره این صحبت کنید که این امر چگونه خود را در قرن بیستم نمایان می‌سازد و این‌که چرا این موضوع این‌قدر حائز اهمیت است؟

یکی از موضوعات مهم حفظ یک تقاضای بازار کافی است، به‌گونه‌ای که شما می‌توانید هر آنچه را که سرمایه تولید می‌کند، بمکید. مساله بعدی به‌وجود آوردن شرایطی است که تحت آن سرمایه می‌تواند به‌گونه‌ای سودآور تولید کند. این شرایط تولید مناسب معمولا به معنای منکوب کردن کارگر است. تا درجه‌ای که درگیر سرکوب دستمزد می‌شوید- پرداختن دستمزدهایی کمتر و کمتر- و نرخ سود بالا می‌رود. بنابراین، از طرف تولید، شما می‌خواهید تا جایی که برایتان امکان دارد کارگر را له کنید که سودهای بالایی نصیب شما می‌کند. اما در ادامه این سوال پیش می‌آید، چه کسی می‌خواهد محصول را بخرد؟ اگر کارگر له شده است، بازار (فروش) شما کجاست؟ اگر شما کارگر را بیش از حد له کنید درنهایت دچار بحران می‌شوید، زیرا تقاضای کافی در بازار برای جذب محصول وجود ندارد. پس از دوره‌ای که مساله در بحران دهه 1930 فقدان تقاضا بود، این موضوع به‌گونه‌ای وسیع مورد تفسیر قرار گرفت. بنابراین در ساختن جاده‌های جدید، اداره امور پروژه‌های کاری و دیگر چیزها تغییر جهتی به‌سوی سرمایه‌گذاری‌های دولت‌محور وجود داشت. آن‌ها گفتند “ما اقتصاد را با تقاضای تامین مالی‌شده با قرضه احیا خواهیم کرد” و برای انجام چنین کاری، به تئوری کینزی بازگشت کردند. بنابراین شما دهه ۳۰ را با ظرفیتی بسیار قوی برای مدیریت تقاضا با درگیری دولتی بسیار زیاد در اقتصاد به پایان می‌رسانید. به عنوان یک نتیجه شما نرخ‌های رشد بسیار بالایی کسب می‌کنید، اما نرخ‌های رشد بالا با قدرت یافتن طبقه کارگر با دستمزدهای در حال رشد و اتحادیه‌های قدرتمندتر همراه می‌شوند. اتحادیه‌های قدرتمند و دستمزدهای بالا به این معناست که نرخ سود شروع به پایین آمدن می‌کند. سرمایه در بحران است زیرا به میزان کافی کارگر را سرکوب نمی‌کند بنابراین شما تغییر جهت می‌دهید. در دهه 1970 آن‌ها به سمت میلتون فریدمن و مکتب شیکاگو چرخیدند. آن در تئوری اقتصادی مسلط شد و مردم شروع کردند به توجه به طرف عرضه- به‌ویژه دستمزدها. شما سرکوب (محدود ساختن) دستمزدها را دارید، که در دهه 1970 آغاز شد. رونالد ریگان به کنترل‌کنندگان رفت‌وآمد هوایی حمله می‌کند، مارگارت تاچر به تعقیب (قضایی) معدنچیان می‌پردازد، پینوشه چپ‌ها را می‌کُشد. شما یک تهاجم به کارگر را دارید- که نرخ سود را افزایش می‌دهد. همزمان با رسیدن به دهه ۸۰ نرخ سود جهشی رو به بالا داشته است زیرا دستمزدها سرکوب‌شده بوده‌اند و سرمایه به بهترین شکل کار خودش را می‌کند. اما در ادامه این مشکل پیش می‌آید که کجا می‌خواهید بروید جنستان را بفروشید؟ این امر در دهه 1990 واقعا با اقتصاد قرضه پنهان مانده است. شما آغاز کردید به تهییج مردم که به مقدار زیادی قرض بگیرند- شما آغاز کردید به خلق یک اقتصاد (مبتنی بر) کارت اعتباری و یک اقتصاد به شدت تامین مالی‌شده با قرضه در خانه‌سازی. این امر این حقیقت را پنهان ساخت که در بیرون از آن‌جا تقاضایی واقعی وجود نداشت. اما آن سرانجام در سال‌های 2008-2007 منفجر شد. سرمایه با این پرسش روبه‌رو است: “شما روی طرف عرضه کار می‌کنید یا طرف تقاضا؟” منظرگاه من از جهانی ضدسرمایه‌داری این است که شما باید آن را یکپارچه (متحد) سازید. ما باید به ارزش مصرف بازگردیم. مردم به چه ارزش‌های مصرفی نیاز دارند و ما چگونه تولید را در مسیری سازمان‌دهی کنیم که با آن‌ها مطابقت داشته باشد؟

به نظر می‌رسد در یک بحران طرف عرضه به‌سر می‌بریم و کماکان ریاضت اقتصادی، تلاشی به منظور یافتن راه‌حلی از طرف عرضه است. چگونه آن را تصحیح می‌کنیم؟

شما باید میان منافع سرمایه‌داری به عنوان یک کل و آنچه به‌طور خاص منافع طبقه سرمایه‌دار یا بخشی از آن است تمایز قائل شوید. در طول این بحران، روی‌هم‌رفته، طبقه سرمایه‌دار خیلی خوب عمل کرده است. بعضی از آن‌ها سوختند اما بخش عمده‌ای از آن‌ها فوق‌العاده خوب عمل کردند. بنا بر مطالعات اخیر کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، نابرابری اجتماعی از زمان آغاز بحران به‌گونه‌ای چشمگیر کاملا افزایش یافته است، که به این معناست که منفعت‌های (حاصل از) بحران به سمت طبقات بالاتر جاری شده است. به عبارت دیگر، آن‌ها نمی‌خواهند از بحران خارج شوند زیرا آن‌ها به‌واسطه بحران خیلی خوب عمل می‌کنند. جمعیت مردم به عنوان یک کل سختی می‌کشد، سرمایه‌داری به عنوان یک کل وضعیت سالمی ندارد اما طبقه سرمایه‌دار- به‌خصوص یک الیگارشی در درون آن- به شدت خوب عمل کرده‌اند. موقعیت‌های فراوانی وجود دارد که در آن عملکرد سرمایه‌دارهای فردی در منافع طبقاتی خاص خودشان حقیقتا می‌تواند چیزهایی انجام دهد که برای سیستم سرمایه‌داری به عنوان یک کل بسیار مخرب هستند. من تصور می‌کنم در حال حاضر دقیقا در یک چنین موقعیتی به سر می‌بریم.

شما این اواخر اغلب اظهار داشته‌اید یکی از چیزهایی که ما به عنوان چپگراها باید انجام دهیم درگیر شدن در تصوری پساسرمایه‌داری است، چرا این موضوع این‌قدر اهمیت دارد؟ و به نظر شما، یک جهان پساسرمایه‌داری چگونه خواهد بود؟

این امر مهم است زیرا برای یک بازه زمانی قابل توجه این را در مُخ ما کرده‌اند که آلترناتیوی وجود ندارد. یکی از اولین چیزهایی که باید انجام دهیم اندیشیدن درباره آلترناتیو است تا به سمت خلق آن حرکت کنیم. چپ آن‌قدر با نئولیبرالیسم همدست شده است که شما واقعا نمی‌توانید جناح‌های سیاسی آن را از یک جناح دست‌راستی تشخیص دهید مگر از طریق مسائل ملی و اجتماعی. در اقتصاد سیاسی تفاوت چشمگیری وجود ندارد. ما یک اقتصاد سیاسی آلترناتیو نسبت به آن شیوه‌ای که سرمایه‌داری عمل می‌کند، یافته‌ایم و تعدادی اصول وجود دارد. به همین دلیل است که تناقضات جالب می‌شوند. شما به هریک از تناقضات همچون، برای مثال، تناقض ارزش مصرف و ارزش مبادله می‌نگرید و می‌گویید: “جهان آلترناتیو دنیایی‌ است که در آن ما به ارزش استعمال دست می‌یابیم.” پس روی ارزش‌های مصرف تمرکز کرده و می‌کوشیم نقش ارزش مبادله را کاهش دهیم. یا درباره مساله مالی، ما به پول نیاز داریم تا کالاها را به گردش درآوریم. هیچ مساله در این مورد وجود ندارد. اما مشکل پول این است که پول می‌تواند با نادرستی توسط افراد خصوصی ضبط شود. پول تبدیل به شکلی از قدرت فردی و سپس یک میل بُت‌واره می‌شود. مردم زیستشان را حول جست‌وجوی این پول بسیج می‌کنند درحالی‌که از این امر آگاهی ندارند. پس ما باید سیستم مالی را تغییر دهیم. اما برای انجام آن شما همچنین باید بر دوگانگی مالکیت خصوصی غلبه و بر سر یک رژیم مالکیت اشتراکی توافق کنید و در یک نقطه خاص، باید یک درآمد پایه برای مردم به‌وجود آورید زیرا اگر شکلی از پول دارید که ضدپس‌اندازی است پس شما باید مردم را تکفل کنید. باید بگویید، “شما نیازی ندارید برای روز مبادا پول ذخیره کنید زیرا شما تحت هر شرایطی این درآمد پایه را دریافت خواهید کرد.” باید به مردم به این طریق ، در عوض پس‌اندازهای شخصی خصوصی اطمینان خاطر بدهید. با تغییر هر یک از این چیزهای متناقض شما درنهایت به جامعه‌ای متفاوت خواهید رسید، که خیلی بیشتر از جامعه کنونی عقلانی است. آنچه در حال حاضر اتفاق می‌افتد این است که ما چیزهایی تولید و سپس تلاش می‌کنیم مصرف‌کنندگان را ترغیب کنیم که هرآنچه تولید کرده‌ایم را مصرف کنند، چه واقعا آن را بخواهند یا نخواهند یا به آن نیاز داشته یا نداشته باشند. در حالی که ما باید کشف کنیم نیازها و خواست‌های اساسی مردم چه چیزهایی است و سپس سیستم تولید را برای تولید آن بسیج کنیم. با حذف کردن پویایی ارزش مبادله شما قادر خواهید بود کل سیستم را به شیوه‌ای متفاوت مجددا سازماندهی کنید. ما می‌توانیم مسیری را تصور کنیم که یک آلترناتیو اجتماعی حاکم شود، هنگامی که از این شکل مسلط انباشت سرمایه که امروزه هر چیزی را تحت کنترل دارد، می‌گسلد.

 

 

دیوید هاروی کیست؟

دیوید هاروی متولد در گلینگهام کنت انگلستان (در سال ۱۹۳۵)، پروفسور ممتاز انسان‌شناسی در مرکز تحصیلی دانشگاه شهری نیویورک است. او شناخته‌شده‌ترین جغرافیدان دانشگاهی در سطح جهان و نویسنده تعداد زیادی کتاب و مقاله است که در توسعه دانش جغرافیای مدرن به عنوان یک رشته، بسیار حائز اهمیت است. آثار او به گونه وسیعی با گستره اجتماعی و بحث‌های سیاسی قرین شده است. او با کمکی که به برگرداندن کلاس اجتماعی و روش‌های مارکسیستی به عنوان ابزار روشی مهم در نقد سرمایه‌داری جهانی، به‌خصوص در شکل نئولیبرالی آن داشته، اعتبار یافته است. هاروی از نظریه‌پردازانی است که از حوزه جغرافیا به سوی مطالعات شهری کشیده شد. از میان آثار او کتاب‌های “شهری‌شدن سرمایه”، “تاریخ مختصر نئولیبرالیسم”، “وضعیت پسامدرنیته در جست‌وجوی ریشه‌های تحول فرهنگی”، “ع‍دال‍ت‌ اج‍ت‍م‍اعی‌ و ش‍ه‍ر”، “حق به شهر: ریشه‌های شهری بحران‌های مالی”، “فضاهای جهانی سرمایه‌داری” و در همین ماه‌های اخیر کتاب “پاریس پایتخت مدرنیته” به فارسی ترجمه شده است. دیوید هاروی ماه آینده ۷۸ساله می‌شود.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

کتاب خانه اتووود ـ عدالت اجتماعی و شهر ـ دیوید هاروی
کتاب خانه اتووود ـ پاریس، پایتخت مدرنیته ـ دیوید هاروی
تراشه های کانسپچوال ـ دیوید هاروی و هستی شناسی شهر همچون ابژه منازعه
هنر گفت و گو ـ ورسو با دیوید هاروی ـ شهرهای شورشی، مقاومت شهری و سرمایه داری. قسمت اول
هنر گفت و گو ـ روزنامه گاردین با دیوید هاروی ـ بخش دوم
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group