معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1411
جهان علمیْ تخیلی   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1377
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
نظریه معماری   - 1050
معماری مجازی   - 22
طراحي داخلي   - 969
جشن نامه اتووود   - 21
سازه های شهری   - 907
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
تکنولوژی ساخت   - 891
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 823
معماری کوچک مقیاس   - 19
مرزهای معماری   - 815
معماری و نقاشی   - 18
نگاه نو به سكونت   - 751
پردیس ویترا   - 18
نظریه شهری   - 748
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
المان شهری   - 745
معماری و روانشناسی   - 17
معماری و سیاست   - 658
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 632
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 569
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 544
معماری بایومورفیک   - 15
منتقدان معماری   - 512
شهرهای در حرکت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 493
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
روح مکان   - 484
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 477
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
طراحی صنعتی   - 472
معماری و گیم   - 12
معماری تندیس گون   - 469
معماری و هوش مصنوعی   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 462
معماری و ادبیات   - 11
معماری منظر   - 461
معماری جنگلی   - 11
معماری شمایل گون   - 431
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
باز زنده سازی   - 406
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 389
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
توسعه پایدار   - 385
بی ینال ونیز   - 10
هنر مدرنیستی   - 382
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری یادمانی   - 358
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماریِ توسعه   - 335
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 327
معماری بیابانی   - 8
طراحی نئولیبرال   - 316
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 291
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 274
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 268
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 262
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 260
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 255
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 254
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 253
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 235
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 225
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 222
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 208
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 203
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 196
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 194
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 187
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 186
معماری تخت جمشید   - 7
هنر انتزاعی   - 180
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
گرافیک   - 165
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 152
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
مسکن روستایی   - 146
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
هنر گفت و گو   - 144
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری ژاپن   - 130
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 128
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ایران   - 115
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
ترسیمات معماری   - 109
معماری خوانی   - 6
معماری و فاجعه   - 102
منبع شناسی اتووود   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 89
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری مذهبی   - 87
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری مصر   - 5
معماری فاشیستی   - 80
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
اکسپو   - 79
فرهنگ نفت   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اقتصادِ فضا   - 67
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 66
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری هند   - 66
بلوپرینت   - 4
معماری چین   - 65
اتووودْ آبزرور   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 64
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 63
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
ویرانه ها   - 59
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 58
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
مدارس معماری   - 53
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
زاغه نشینی   - 49
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
پداگوژی   - 49
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 45
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری پراجکتیو   - 45
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری دیجیتال   - 43
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
فیلوکیتکت   - 42
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
جنبش متابولیسم   - 42
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 41
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
باهاوس   - 39
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
هنر روسیه   - 36
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری فضای داخلی   - 35
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
طراحی مُد   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری و رسانه   - 29
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 5
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 30
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 41
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 13
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 28
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 25
الیس راستورن   - 111
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 54
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 7
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لویی کان   - 38
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 142
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 29
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 1
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 24
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 58
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 3
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 68
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 7
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 47
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 5
نورمن فاستر   - 35
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 9
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 28
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 5
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 12
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 5
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 29
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 101
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 30
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 4
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 190
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 13

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -786
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -378
صنعتی   -103
فرهنگی   -333
گالری   -84
پاویون   -265
هتل   -76
موزه   -254
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
مسکونی ـ تجاری   -161
حمل و نقل عمومی   -39
تفریحی   -156
ویلا   -7
اموزشی   -134
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
يك رويكرد متفاوت به اخلاق و سياست ؛ فوكو عليه برند فوكو
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1392/12/14
مـنـــــــبـع : روزنامه اعتماد 13 اسفند 1392 به قلم افشين جهانديده
تعداد بازدید : 2382

بحث خود در رابطه اخلاق و سياست را با اشاره به اين نكته آغاز مي‌كنم كه زمينه تخصصي من بيشتر فوكو است و اگر به دلوز مي‌پردازم نيز از منظر فوكو او را مد نظر قرار مي‌دهم. با تاكيد بر اين نكته كه فوكو عمدتا به اين ارتباط از منظري گفتماني نگاه مي‌كند، در حالي كه دلوز رويكردي معرفت‌‌شناختي دارد. در آغاز سيطره سه جريان اصلي بر انديشه دوراني كه مي‌خواهم به آنها بپردازم را نبايد ناديده گرفت: ماركسيسم، روانكاوي فرويدي و پديده‌شناسي. اتفاقا فوكو در يك گفت‌وگو تحت عنوان ساختارگرايي و پساساختارگرايي به افقي كه بر زماني كه كارش را آغاز كرد، حاكم بود اشاره مي‌كند و‌ به سيطره اين سه جريان اشاره مي‌كند. در واقع با اندكي تسامح مي‌توان گفت كه جو حاكم بر فضاي فعلي روشنفكري چه جهان و چه ايران را بتوان متاثر از اين سه جريان اصلي خواند. البته ماركسيسم ديگر ماركسيسم دهه‌هاي 1960 و 1970 ميلادي نيست، همان طور كه ماركسيسم اين دهه‌ها با ماركسيسم دهه 1920 متفاوت است. روانكاوي هم تغييرات گسترده‌يي كرده و متفكراني چون لاكان و ملاني كلاين را به خود ديده است، پديده‌شناسي هم تغييرات اساسي كرده و ديگر پديده‌شناسي هوسرلي نيست.

اما در هر صورت به تصور من جو حاكم بر فضاي روشنفكري جهان و به طور مشخص از اين سه جريان و پيوندهاي آنها متاثر است. يعني آنچه دانشجويان دانشگاه ونسن از لاكان خواستند كه تلفيقي از پديده‌شناسي و روانكاوي فرويدي ايجاد كن و لاكان به ايشان گفت كه من پيشواي چنين كاري نيستم. امروز پيشواهاي اين كار زير علم روانكاوي پديد آمده‌اند و اين كار را مي‌كنند، يعني تلفيقي از ماركسيسم، روانكاوي و پديده‌شناسي ارائه داده‌اند. اتفاقا اينها بن انگاره‌هاي مشترك زيادي با هم دارند. در واقع فوكو، اهميت كار ژيل دلوز و فليكس گواتري را در زير سوال بردن همين فضاي غالب مي‌داند. اگر به كارهاي دلوز و فوكو بنگريم، از همين جهت براي ما اهميت مي‌يابند. به همين خاطر است كه سراغ اين انديشمندان مي‌رويم. ما به دليل كنجكاوي نظري و بازيگوشي سراغ اين انديشمندان نمي‌رويم، بلكه دردمندي و مساله داشتن مهم است.

در واقع چنان كه فوكو درباره كتاب “ضداوديپ” دلوز مي‌گويد، نبردي با تاويل دوگانه‌انگارانه توضيح رويدادها مي‌كند، آن چه كه امروز نيز مبتلابه توضيحات ما درباره رخدادهاي جاري است. سياست ضدانقلابي و ضدسركوب بر اين توضيحات حاكم است. جنگي در دو جبهه از يكسو عليه استثمار اجتماعي و از سوي ديگر عليه سركوب روانكاوي جاري است و ما شاهد فوران ليبيدوي تنظيم شده با مبارزه طبقاتي هستيم.

فوكو اين پيشگفتار را در ابتداي سال 1977 مي‌نويسد و دلوز نيز تقريبا در همان زمان يعني ابتداي 1977 متني با عنوان “ميل و لذت” مي‌نويسد كه از اين جنبه اهميت دارد. دلوز در آن متن سامانه‌هاي قدرت را يكي از تزهاي اساسي كتاب “مراقبت و تنبيه” (1975) مي‌داند و اين تز را از سه جنبه اساسي مي‌داند: نخست في‌نفسه و به خودي خود و در نسبت با چپ‌گرايي (ماركسيسم)، يعني براي دلوز اين تز بيانگر تلقي جديد و عميق فوكو از قدرت است كه در تضاد با كل نظريه دولت است. اتفاقا نظريه دولت از نظرياتي است كه مبتلا به تمام بحث‌هاي سياسي نه‌تنها ما، كه در جهان است. اساسا اين واژه دولت يا خود دولت چنان افسونگر است كه هيچ بحث سياسي‌اي نيست كه با دولت آغشته نباشد.

دومين جنبه اين است كه تز سامانه‌هاي قدرت در نسبت با خود فوكو اهميت مي‌يابد، زيرا دوگانگي‌اي كه فوكو در ديرينه‌شناسي دانش بر مي‌شمارد (يعني شكل‌گيري‌هاي گفتماني و شكل‌گيري‌هاي غيرگفتماني) از اين فراتر مي‌رود. نه به اين معنا كه آنها را به يكديگر تقليل بدهد و تفاوت شكل‌گيري‌هاي گفتماني و غيرگفتماني را حذف كند، آن گونه كه آرزوي لاكلائو و موف است، بلكه نزد او اين تفاوت تشديد مي‌شود، به اين معنا كه كار او پيوند اين دو عرصه يعني نظام نور و نظام زبان (آنچنان كه دلوز در كتابش درباره فوكو مي‌گويد)، است.

سومين جنبه‌يي كه براي دلوز در بحث سامانه‌هاي قدرت اهميت دارد، اين است كه سامانه‌هاي قدرت نه با سركوب سر و كار دارند و نه با ايدئولوژي. اين دو، دو درد اساسي تمام گفتمان‌ها و تمام كنش‌هاي سياسي نه فقط چپ، بلكه همه انديشه‌هاي سياسي است. يعني اگر سركوب را از ماركسيسم، فمينيسم، نوليبراليسم و... بگيريد، چيزي از آن باقي نمي‌ماند. يعني بن‌انگاره‌هايي كه تمام اين گفتمان‌ها را به هم پيوند مي‌دهد و قاعده صورت‌بندي گزاره‌هاي آنهاست، دو بن انگاره سركوب و ايدئولوژي است. اين واژه‌ها البته مي‌توانند قالب‌هاي مختلفي داشته باشند.

فراتر از اين يكي از نقاط تمايز نگاه فوكو و دلوز به سياست و اخلاق، اين نكته است كه “ضداوديپ” يك مرجع نيست و نبايد در فراواني خارق‌العاده انگاره‌هاي نو در اين كتاب، در جست‌وجوي يك فلسفه باشيم، مثل يك هگل پر زرق و برق سده بيستمي. در واقع “ضداوديپ” چنان كه فوكو مي‌گويد، در سه جبهه نبرد مي‌كند، نخست‌ زاهدان سياسي و مبارزان محزون، تروريست‌هاي نظريه، حافظان نظم ناب سياسي و گفتمان سياسي، ديوانسالاران انقلاب و كارگزاران حقيقت و به تعبير من ژاندارم‌هاي منطقه سياست. كساني كه همنسل من هستند، با تجربه اين واژه‌ها آشنايند. امروز به روشني مي‌بينيم كه در هر گفتاري گويي يك دسته ايستاده‌اند تا بگويند اين كنش سياسي است و اين كنش سياسي نيست. كار اين افراد تعيين سياسي بودن يا نبودن كنش‌هاست. يعني پيشاپيش سياست را تعريف مي‌كنند و به اين ترتيب سياسي و كنش سياسي را از درون تهي مي‌كنند. زيرا سياستي كه بتوان آن را پيشاپيش تعريف كرد، ديگر كنش سياسي نيست. دوم تكنسين‌هاي رقتانگيز ميل، روانكاوان و نشانه‌شناساني كه هر سمپتومي را ثبت مي‌كنند و اندام‌وارگي بس گانه ميل را به قانون دوتايي ساختار و فقدان تقليل مي‌دهند. مثلث “مامان-پاپا-اوديپ” چيزي كه دلوز و گواتري در آنتي‌اوديپ مدام تكرار مي‌كنند و امروز در خيلي از بحث‌هاي سياسي مي‌بينيم كه هر رويداد سياسي را كه بخواهند توضيح دهند، از آن بهره مي‌گيرند. يعني مدام يك ديگري بزرگ، فقدان، سركوب را پيش مي‌كشند. يعني اساسا احتياجي به رخ دادن رويدادي نيست، بلكه پيشاپيش با يك كليشه هر اتفاقي كه تا صد سال ديگر رخ بدهد را مي‌توان توضيح داد. سوم فاشيسم و نه تنها فاشيسم تاريخي هيتلر و موسليني بلكه فاشيسمي كه در درون همه ما هست. باز هم دوستاني كه هم نسل من هستند، به ويژه اين فاشيسم درون را تجربه كرده‌اند، فاشيسمي كه در رفتارهاي روزمره و ذهن ما سكني دارد و ما را وا مي‌دارد قدرت را دوست بداريم و آنچه بر ما سيطره دارد و استثمارمان مي‌كند را پاس بداريم. از همين رو فوكو “ضداوديپ” را كتاب اخلاق (ethic) برمي‌شمارد. فراموش نكنيم فوكو اين مطلب را در 1977 نوشته و برخلاف تصور مفسر مشهور بديو كه فكر مي‌كند فوكو در سال‌هاي 1980 به بعد به سراغ اخلاق رفت، چون با بحران توضيح مقاومت مواجه بود، فوكو چنان كه در مصاحبه‌هايش با دريفوس و رابينو مي‌گويد از همان ابتدا سه محور دانش-قدرت- اخلاق (نسبت خود با خود) هر چند به گونه‌يي مبهم در كار من حضور داشت. اين فاصله زماني صرفا براي اين بود كه فوكو بحث خود را تدقيق كند. در واقع ضداوديپ بودن يك سبك از زندگي است و نه يك مد. منظور از سبك زندگي مد يا فشن نيست، بلكه شيوه‌يي از انديشيدن و رفتار كردن و زيستن است، اينكه چگونه عمل كنيم كه فاشيست نباشيم، به خصوص هنگامي كه مبارزي انقلابي هستيم، چگونه سخن و اعمال‌مان را از دست فاشيسم رهايي بخشيم و چگونه مي‌توانيم فاشيسم را كه در رفتارمان ريشه دوانده بيرون كنيم. چگونه مي‌توانيم جزيي‌ترين و كوچك‌ترين رد و اثرهاي فاشيسم را در درون خودمان جست‌وجو كنيم. شايد بتوان گفت آنچه سال‌ها بعد فوكو در بحث اخلاق دغدغه خود مي‌نامد، همين است، ‌نوعي مدام جست‌وجو كردن همين رد و اثرهاي خرد فاشيسم در تك‌تك روزمره و شيوه‌هاي انديشيدن ما. يعني به نظر من دغدغه خود و اخلاق فوكو جست‌وجوي ريزترين نشانه فاشيسم در رفتارها و شيوه‌هاي انديشيدن ما. براي همين است كه فوكو بهترين شيوه خواندن آنتي‌اوديپ را اين مي‌داند كه آن را مثل يك اثر هنري بخوانيم.

آنتوان آرتو وقتي به تئاتر قساوت (شقاوت) مي‌پردازد، قساوت را نه ساديسم و آزار رساندن و درد رساندن به ديگري يا خود بلكه خشونت، زهدپيشگي و تصميمي جسماني براي در هم شكستن واقعيت جعلي امروز بر مي‌شمارد و در واقع همين رويكردي است كه دلوز يا فوكو ما را به آن دعوت مي‌كند و همين نگاه متفاوت دلوز و فوكو به سياست و اخلاق است. اما آنچه اهميت دارد اين است كه آيا اين شيوه از زيستن نوعي نظريه‌پردازي نيست؟ آيا همين نظريه‌پردازي نوعي فاشيسم نيست؟ همان طور كه قبلا هم گفتم، آثار فوكو و دلوز را نبايد نوعي نظريه‌پردازي يا مرجع نظري بفهميم كه قرار است چنان كه بشارت داده‌اند، تمام پرسش‌هاي ما را پاسخ دهد. در واقع چيزي كه فوكو و دلوز از آن سر باز مي‌زنند و نوعي ژست روشنفكرانه نيست، همين سر باز زدن از نظريه‌پردازي و پرداختن به نظريه‌يي است كه قابل تعميم به همه جا و همه زمان‌هاست. فوكو در جايي مي‌گويد كاربرد من از اصطلاحاتي از قدرت و دانش به معناي بازنمايي واقعيت بيروني نيست، بلكه اين اصطلاحات نرده‌هاي تحليلند. با مثالي بحث خودم را پايين مي‌كنم، ساختن جاده‌يي در كوهستان بر اساس نرده‌ها بلكه بر اساس پيشامدگي و فرورفتگي كوه مي‌سازيم. شيب جاده را بر اساس شيب كوه مي‌سازيم. در واقع در تحليل تجربي خود موقعيت است كه به ما مي‌گويد كجا بايد برويم و چه كنيم. در واقع پسافوكوهايي در چند جبهه بايد بجنگند: نخست ليبراليسم در شكل‌هاي متفاوت آن به خصوص نوليبراليسم. كاري كه فوكو در درسگفتارهاي زيست سياست مي‌كند، نقد نو ليبراليسم است كه تمام شكل‌هاي حكومت‌مندي، جامعه كنترلي ذيل آن ديده مي‌شود؛ جبهه دوم ماركسيسم در قالب‌هاي بسيار متفاوت آن است، زيرا امروز پساآلتوسري‌ها، پسابديويي‌ها، پسالاكاني‌ها حتي ذيل اين قالب مي‌گنجند، خصوصا پسالاكاني‌هايي كه روانكاوي را با ماركسيسم تلفيق مي‌كنند. جبهه سوم كه مهم‌ترين است، خود برند فوكو است. اين هم يكي از جبهه‌هايي است كه پسافوكويي‌ها بايد با آن بجنگند.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group