معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1322
درگذشت زاها حدید   - 34
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1109
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
نظریه معماری   - 933
اکسپو شانگهای 2010   - 33
طراحي داخلي   - 880
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
سازه های شهری   - 850
معماری پراجکتیو   - 32
تکنولوژی ساخت   - 830
معماری دیجیتال   - 32
مرزهای معماری   - 763
معماری کانستراکتیویستی   - 32
معماری حوزه عمومی   - 715
طراحی پارامتریک   - 29
المان شهری   - 689
بحران آب   - 28
نگاه نو به سكونت   - 679
هنر روسیه   - 27
نظریه شهری   - 669
اکسپو میلان 2015   - 27
کلان سازه   - 593
پاویون های سرپنتین   - 23
معماری و سیاست   - 512
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری پایدار   - 502
جشن نامه اتووود   - 21
منتقدان معماری   - 472
معماری مجازی   - 20
معماری تندیس گون   - 446
باهاوس   - 20
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 429
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 428
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری منظر   - 420
پداگوژی   - 19
آرمان شهرگرایی   - 420
پردیس ویترا   - 18
معماری شمایل گون   - 415
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 17
معماری مدرن   - 415
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
روح مکان   - 413
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
طراحی صنعتی   - 395
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
باز زنده سازی   - 366
معماری بایومورفیک   - 14
توسعه پایدار   - 349
معماری ـ موسیقی   - 14
تراشه های کانسپچوال   - 333
فیلوکیتکت   - 14
معماری یادمانی   - 330
شهرهای در حرکت   - 12
معماری سبز   - 302
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماریِ توسعه   - 298
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
اتووود کلاسیک   - 263
مدرنیته؛ از نو   - 11
طراحی نئولیبرال   - 259
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
هنر مدرنیستی   - 254
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
بدنه سازی شهری   - 251
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری محلی   - 247
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری محدود   - 243
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 241
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری تجربی   - 241
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 236
بی ینال ونیز   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
آینده گرایی   - 222
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 220
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 217
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
گرمایش زمین   - 203
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری پست مدرن   - 196
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 185
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 185
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 157
معماری تخت جمشید   - 7
معماری انتقادی   - 143
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 138
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 135
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
مسکن روستایی   - 131
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر گفت و گو   - 127
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ـ سینما   - 125
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
هنر انتزاعی   - 117
جهان علمیْ تخیلی   - 5
معماری ژاپن   - 109
فرهنگ نفت   - 5
گرافیک   - 109
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماری ایران   - 106
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
فضای منفی   - 101
معماری مصر   - 4
بلندمرتبه ها   - 100
بلوپرینت   - 4
طراحی مبلمان   - 86
معماری خوانی   - 4
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
منبع شناسی اتووود   - 4
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری مذهبی   - 85
اتووودْ آبزرور   - 4
اکسپو   - 75
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری هند   - 62
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری چین   - 61
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری فاشیستی   - 60
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
ترسیمات معماری   - 47
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
گفت و گو با مرگ   - 47
ده پرسش از هشت معمار   - 1
ویرانه ها   - 45
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
جنبش متابولیسم   - 41
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری و هنر انقلابی   - 40
شهرْخوانی با اتووود   - 1
زاغه نشینی   - 38
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
مدارس معماری   - 38
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 9
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 18
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سوپراستودیو   - 9
ادوارد برتینسکی   - 1
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد سعید   - 12
شیگرو بان   - 33
ادوارد سوجا   - 9
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فدریکو بابینا   - 30
ادولف لوس   - 6
فرانک گهری   - 49
ارو سارینن   - 28
فرانک لوید رایت   - 43
اریک اوون موس   - 13
فرای اوتو   - 9
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 27
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 7
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر زُمتُر   - 67
میشل سر   - 3
پیتر کوک   - 7
میشل فوکو   - 44
پیر بوردیو   - 5
نائومی کلاین   - 4
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نورمن فاستر   - 35
تئودور آدورنو   - 3
نیکلای مارکوف   - 1
تادو اندو   - 13
هانا آرنت   - 6
تام مین   - 13
هانری لفور   - 23
تام ویسکامب   - 10
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 23
هنس هولین   - 4
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 1
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 25
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 16
جورجو آگامبن   - 4
ولادیمیر تاتلین   - 10
جوزپه ترانی   - 2
ولف پریکس   - 1
جونیا ایشیگامی   - 3
ونگ شو   - 8
جیمز استرلینگ   - 1
ویتو آکنچی   - 12
جین جیکوبز   - 1
ویوین وست وود   - 6
چارلز جنکس   - 5
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز کوریا   - 15
کازیو سجیما   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کالین روو   - 1
حسن فتحی   - 5
کامران دیبا   - 13
حسین امانت   - 3
کامرون سینکلر   - 11
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش آشوری   - 1
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش شایگان   - 8
کریم رشید   - 5
دانیل لیبسکیند   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کلود پَره   - 3
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنت فرمپتن   - 14
دیوید رُی   - 2
کنزو تانگه   - 9
دیوید گیسن   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید هاروی   - 24
کنگو کوما   - 47
رابرت نوزیک   - 2
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت ونتوری   - 13
کوین لینچ   - 7
رُدولف شیندلر   - 7
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رم کولهاس   - 95
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رنزو پیانو   - 30
یان گِل   - 8
ریچارد مِیر   - 8
یو ان استودیو   - 32
ریموند آبراهام   - 1
یورگن هابرماس   - 13
رینر بنهام   - 2
یونا فریدمن   - 5
رینهولد مارتین   - 5
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -750
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -335
صنعتی   -97
فرهنگی   -290
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : مهدي معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
واژگان بی‌چشم‌انداز؛ نگاهی به نقد روزنامه شرق از برنامه‌ریزی و داوری مسابقه طراحی غرفه ایران
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1395/02/14
مـنـــــــبـع : روزنامه شرق شماره ۲۵۶۰ - شنبه ۲۸ فروردين ۱۳۹۵ به قلم محمدرضا حائری‌مازندرانی
تعداد بازدید : 1582

در روزنامه “شرق” در صفحه معماری در تاریخ ١٤ فروردین، ستونی به نوشته آقای پوریا جهانشاد و با عنوان نگاهی به برنامه‌ریزی و داوری مسابقه طراحی غرفه ایران در بی‌ينال معماری ونیز اختصاص یافته بود. با تشکر از روزنامه “شرق” که این فرصت را برای نقد برنامه‌ریزی و داوری مسابقه‌های معماری ایران فراهم کرده و سپاس از نویسنده عصبانی که مطالبش را در قالب کلماتِ بدون‌چشم‌انداز مطرح کرده است، به‌عنوان خواننده مقاله ایشان و داور و شرکت‌کننده در تعدادی از مسابقات معماری، شهرسازی و طراحی شهری در ١٠ سال گذشته، گمان می‌کنم که نویسنده محترم برای قضاوت درباره فرایند برنامه‌ریزی و داوری آثار معماری و شهرسازی در این مقطع از توسعه و عمران کشور، نیازمند آگاهی‌های بیشتری هستند. در این مقاله تیزبینی جای خود را به تندی و تیزی لحن و واژگان داده و مشکل بتوان از خلال متن به معنایی درخور دست یافت. شتاب در صدور احکام تندر‌گون، فرصت پرسش را از نویسنده دریغ کرده و حتی مطالبی به اشتباه درباره این مسابقه ارائه شده است. نویسنده قبل از خشم‌گرفتن می‌توانست از منفعت تردید بهره برده و از طریق طرح پرسش‌هایی روشنگر، با نگاهش خوانندگان را به چشم‌اندازی مشخص دعوت کند. پرسش‌هایی با مضامین زیر:

- ساختار برگزاری این مسابقه چگونه بود؟ چند مرحله بود؟

-یک‌مرحله‌ای یا دو‌مرحله‌ای‌بودن مسابقه معماری از نظر شرکت‌کنندگان چه معنايي دارد؟

-داوران مسابقه براساس چه معیارهایی قضاوت کردند؟

-چرا برگزارکنندگان از شرکت‌کنندگان خواستند مضمون طرحشان را یک ‌بار در صد کلمه و یک بار در ٥٠٠ کلمه بنویسند؟

- منطق و توالی اقدامات برنامه‌ریزان برای برگزاری این مسابقه چه بود؟

- در مرحله دوم پس از انتخاب پنج طرح، شیوه مواجهه داوران و برگزارکنندگان با طراحان منتخب چگونه بود؟

آنچه نمی‌دانم و می‌پرسم این است که نویسنده ستون سوم صفحه معماری برای نوشتن این متن در یک رسانه عمومی با چند نفر از شرکت‌کنندگان این مسابقه گفت‌وگو و از چند نفر آنها وضعیت را پرس‌وجو کرده است؟

در ابتدا توجه به این نکته ضروری‌ است که هر داور در هر مسابقه معماری‌ سه مسئولیت اصلی دارد:

- مسئولیت در برابر کار و کارفرما؛

- مسئولیت در برابر طرح و شرکت‌کننده؛

- مسئولیت در برابر جامعه، شهر و سرزمینی که قرار است طرح در آنجا پدیدار شود.

در کمتر جایی از جهان کلاس یا دوره‌ای برای آموزش داوران مسابقه‌های معماری تدارک دیده شده است. اگر هم چنین کلاس‌هایی دایر شده باشد، در کشورهایی میسر است که یک یا دو قرن سابقه و تجربه برگزاری مسابقه‌های معماری را با خود دارند؛ به‌علاوه قضاوت یکی از مشکل‌ترین فعالیت‌های آگاهانه بشری است. شاید آقای جهانشاد تجربه داوری مسابقه را کسب کرده یا در آینده به دست خواهند آورد؛ در ‌هر دو حالت، تفکر درباره سه مسئولیتی که مطرح شد و باور به آنها، می‌تواند برای همه ما که در موضع داور مسابقه معماری می‌نشینیم، مفید واقع شود و این تازه آغاز مرحله داوری است.

در این مسابقه مسئولیت داوران بیش از هر چیز ضایع‌نشدن حقوق و زحمات شرکت‌کنندگان بود. می‌پرسید چگونه؟ داوران از همان ابتدا دو‌مرحله‌ای‌بودن مسابقه را پیشنهاد کردند که کارفرما و برگزارکنندگان هم پذیرفتند. معنای دو‌مرحله‌ای‌بودن این است که شرکت‌کنندگان مختارند با صرف هزینه و زمان کمتر برای ارائه آثارشان در مسابقه شرکت کنند؛ البته این فرصت را هم دارند تا مسابقه را جدی‌تر در نظر بگیرند و ایده و اندیشه خود را بیشتر بپرورانند.

بازتاب این‌گونه فراخوان‌ها افزایش تعداد شرکت‌کنندگان در آغاز مسابقه است؛ اما این میزان از مشارکت لزوما به معنای افزایش کیفیت ایده‌پردازی، بسط اندیشه و جذاب‌تر‌شدن طرح‌های ارسالی نیست. صحت این معادله اگرچه در مسابقات یک‌مرحله‌ای نیز ثابت شده؛ اما در مسابقات دو‌مرحله‌ای کاملا مشهود است. در این مسابقه از میان ٣٨٨ ثبت‌نام برای شرکت در مسابقه، ١٤٨ طرح به‌موقع آثارشان را تحویل دادند. داوران مسابقه در سه جلسه پیش از تحویل نهایی طرح‌ها، گفت‌وگوهای چالش‌برانگیز و هماهنگ‌کننده خود را انجام داده بودند و در روز مسابقه با برنامه‌ریزی و همکاری برگزار‌کنندگان آثار پذیرفته‌شده را به چندین دسته تقسیم کردند و تمام آثار براساس متن صدکلمه‌ای و دو صفحه تصویر، بررسی شدند. بررسی تصاویر و متن به‌طور توأمان با تکیه بر تجربه و توان هر داور شرایطی را فراهم آورد که تمامی داوران توانستند یک بار با “دقت” و “تعمق” آثار را مطالعه و نظر خود را در مرحله اول مسابقه درباره هریک از طرح‌ها (بودن یا نبودن طرح برای حضور در مرحله دوم) اعلام کنند.

نمی‌دانم چرا نویسنده محترم به دومرحله‌ای‌بودن و نتیجه مسابقه و چگونگی رفتار با پنج طرح منتخب کوچک‌ترین اشاره‌ای نکرده است. داوران مسابقه در روز داوری با تکیه بر سه مسئولیت خود (در برابر: کارفرما، شرکت‌کنندگان و سرزمین) و سایر معیارهایی که به آنها اشاره خواهم کرد، با رایزنی‌ها و چالش‌های متناوب از میان ١٤٨ طرح ٢٤ و از میان ٢٤ طرح ١٣ و از میان ١٣ طرح، پنج طرح را انتخاب کردند و در مرحله دوم در دو نوبت با طراحان این پنج طرح به گفت‌وگو نشستند. در مدت ١٠روزه، طراحان پنج طرح منتخب، مجاز بودند با داوران گفت‌وگو کنند و پرسش‌ها و پیشرفت‌های طرحشان را با آنها در میان بگذارند و از آنان کسب مشورت کنند.

درباره مسابقه طراحی غرفه متن آقای آلخاندرو به‌عنوان معیارهای مسابقه، تکلیف کارفرما، شرکت‌کننده و داوران را روشن کرده بود. این متن در دو نوبت توسط برگزارکنندگان ترجمه و ویراستاری شد و نقطه‌نظرهای داوران مسابقه نیز به آن افزوده شد و در اختیار شرکت‌کنندگان قرار گرفت. اگر آقای پوریا جهانشاد موافق باشند، با تکیه بر متن آقای آلخاندرو می‌بایست گسترده‌ترین و معاصرترین تجربه‌های معماری و شهرسازی کشور‌های شرکت‌کننده در مردمی‌ترین و مشارکتی‌ترین شکل خود در دو‌سالانه معماری ونیز مطرح شوند. این معیار بنیادین همانند شابلونی دقت و سرعت ارزیابی بالایی می‌خواهد. به‌علاوه با توجه به اهمیت حضور در یک صحنه بین‌المللی، همه داوران و برنامه‌ریزان مسابقه کوشیدند که عیار “ایرانیت” کار را بالا نگه دارند. درست است که بیش از ١٤٠ طرح آمده بود؛ اما در موارد متعدد متن و طرح با هم هم‌خوان نبودند و این موضوع در همان چند جمله اول شناختنی بود؛ به‌علاوه تعداد زیادی از طرح‌ها یا از هر دو معیار بنیادین تهی بودند یا از یکی از آنها غافل مانده بودند. با تکیه بر این دو معیار و زیر‌شاخه‌های مرتبط با آنها و در‌نظر‌داشتن معیار سوم که آن را هم معرفی خواهم کرد؛ داوران توانستند مرحله اول مسابقه را پشت سر بگذارند.

البته معیار اساسی سومی هم وجود داشت و آن شیوه ارائه مطالب و ایده‌ها در قالب یک غرفه کوچک بود. اگر طرحی دو معیار، یعنی معیارهای ارائه‌شده توسط آلخاندرو و معیارهای مرتبط با وجه ایرانی‌بودن را درک و منعکس کرده بود، باید کمیت و کیفیت انعکاس و ارائه طرح خود را نیز متناسب با ابعاد غرفه و تشویق به حضور مخاطبان و چگونگی حیات غرفه در طول ٦ ماه، تنظیم می‌کرد و مشکل قضاوت در اینجا بیشتر بروز می‌کرد که طرحی توانسته معیارهای مفهومی و دانشی را در طرح خود به دست آورد و رعایت کند؛ اما آنچه ارائه شده، با وضعیت غرفه هم‌خوانی ندارد؛ پس سه معیار حاضر در اذهان داوران برای ارزیابی طرح‌ها در هر دو مرحله عبارت‌اند از: “آلخاندروییت! ، ایرانیت و معماریت”؛ که در معیار سوم خلاقیت و اجرا‌شدنی‌بودن طرح نیز باید نشان داده می‌شد. چنانچه در فراخوان مسابقه توجه به مصالح، اجرا در یک کشور دیگر و هزینه‌های آن تذکر داده شده بود؛ این نکته را هم از نظر دور نداریم که داوران این مسابقه برای اولین‌بار براساس آرای تشکل‌های حرفه‌ای انتخاب شدند و نه با میل کارفرما یا توصیه‌ای از جایی. مسئله این داوران این بود که چگونه ممکن است بحری از معیارها در کوزه‌ای به اندازه یک اتاق با ارتفاع شش متر بگنجد؟

در اول پاراگراف دوم نویسنده می‌نویسد – یک محاسبه ساده نشان می‌دهد... . – ایشان در این محاسبه ساده به شیوه‌ای مکانیکی اعداد طرح‌ها، اعداد دو متن صد و ٥٠٠‌کلمه‌ای و دو برگه آچهار را ضرب و تقسیم کرده‌اند و با این “محاسبه ساده” به این نتیجه رسیده‌اند که امکان ندارد داوران بتوانند در یک روز نزدیک به ١٥٠ طرح را بررسی کنند. این کمیت‌گرایی در مقابل شیوه‌هایی که داوران ارزیابی‌های خود را براساس آنها انجام دادند، عمیق‌ترین نقطه ضعف متن بی‌چشم‌انداز نویسنده است.

اگر کارفرما و برنامه‌ریزان، تمامی طرح‌ها را با متن‌های‌شان منتشر کنند- که توصیه‌ام این بوده و این هست- سند مناسبی برای قضاوت عمومی و گفت‌وگویی روشن‌تر در‌این‌باره فراهم می‌شود. اگر چنین نشد، دست‌کم باید در یک نمایشگاه عمومی به مدت کافی، کلیه طرح‌ها را به عرصه بینایی و دانایی عموم بگذارند تا نویسندگان علاقه‌مند مانند آقای جهانشاد – اگر هم در آینده داور مسابقه نشدند- بتوانند به داوران آینده کمک کنند تا با عیارها و شیوه‌ها و شبکه‌های معنایی مناسب‌تری آثار معماری را قضاوت کنند.

در ٢٥ سال اخیر، چه آن زمان که در انتشار مجله معماری و شهرسازی مشارکت داشتم و چه اکنون که مسئولیت انتشار نشریه اندیشه ایرانشهر را بر عهده دارم، موضوع مسابقه معماری در شمار دغدغه‌ها و مشغله‌های فکری هر دو نشریه بوده و هست و دامنه بحث و گفت‌وگو در‌این‌باره در نشست‌های اندیشه ایرانشهر تا خانه هنرمندان نیز گسترش یافته بود. هم‌اکنون نیز گفت‌وگوی گسترده‌ای با همکاران در این زمینه برقرار است؛ به‌ویژه همکارانی که عاقبت مسابقات را در ایران ناکام می‌دانند. ارزیابی‌ام این‌گونه نیست: “مسابقات معماری در ایران ناکام نبودند؛ البته شاید بتوان گفت موفق نبودند یا تأثیر خودشان را آن‌طور که باید، نگذاشته‌اند؛ ولی واقعا از کودکی که در حال تاتی‌تاتی‌کردن است، نمی‌توانیم توقع رفتار انسانی بالغ را داشته باشیم. ما در شروع کارِ مسابقات معماری و شهر‌سازی هستیم که به‌مثابه یک مبارزه علیه ارجاع کار از طریق رانت است و چقدر هم این مبارزات اخیر که در این زمینه انجام شده، زنده و تأثیرگذار بوده‌اند”.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group