معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1401
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1352
معماری مجازی   - 22
نظریه معماری   - 1043
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 956
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
سازه های شهری   - 900
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 886
پردیس ویترا   - 18
معماری حوزه عمومی   - 817
معماری و رسانه   - 18
مرزهای معماری   - 811
معماری کوچک مقیاس   - 17
نظریه شهری   - 744
معماری و نقاشی   - 17
المان شهری   - 740
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 739
جهان علمیْ تخیلی   - 17
معماری و سیاست   - 643
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 632
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 563
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 538
معماری بایومورفیک   - 15
منتقدان معماری   - 506
شهرهای در حرکت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 485
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
روح مکان   - 476
معماری و روانشناسی   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 474
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
طراحی صنعتی   - 470
معماری و هوش مصنوعی   - 12
معماری تندیس گون   - 469
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 458
معماری و گیم   - 11
معماری منظر   - 455
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری شمایل گون   - 431
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
باز زنده سازی   - 397
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
هنر مدرنیستی   - 378
بی ینال ونیز   - 10
توسعه پایدار   - 377
معماری و ادبیات   - 10
آینده گرایی   - 377
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماری یادمانی   - 356
درس گفتارهای اتووود   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماریِ توسعه   - 332
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 321
معماری جنگلی   - 8
طراحی نئولیبرال   - 310
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 287
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 273
معماری بیابانی   - 7
بدنه سازی شهری   - 262
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 261
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 259
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 253
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 252
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 251
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 248
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 229
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 220
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 219
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 203
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 201
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 194
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 191
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 178
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 177
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 175
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
گرافیک   - 161
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
فضای منفی   - 147
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 142
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر گفت و گو   - 141
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
طراحی مبلمان   - 127
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری ژاپن   - 126
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ایران   - 114
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
ترسیمات معماری   - 105
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری و فاجعه   - 95
معماری خوانی   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری مذهبی   - 87
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری فاشیستی   - 80
معماری مصر   - 5
اکسپو   - 79
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرهنگ نفت   - 5
معماری هند   - 66
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری چین   - 63
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 63
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 62
بلوپرینت   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 61
اتووودْ آبزرور   - 4
ویرانه ها   - 58
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
اقتصادِ فضا   - 57
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
گفت و گو با مرگ   - 56
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
مدارس معماری   - 50
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
زاغه نشینی   - 48
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
پداگوژی   - 46
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری پراجکتیو   - 44
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری دیجیتال   - 43
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 43
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
باهاوس   - 39
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
فیلوکیتکت   - 36
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
هنر روسیه   - 35
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری فضای داخلی   - 29
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 4
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 29
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 40
سوزان سانتاگ   - 8
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 13
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 28
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 2
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 25
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 111
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 53
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 7
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 37
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 142
باک مینستر فولر   - 11
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
مارتین هایدگر   - 29
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 22
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 58
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 3
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 68
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 7
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
میشل فوکو   - 46
تئودور آدورنو   - 5
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 28
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 4
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 27
جورجو آگامبن   - 5
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 12
حسن فتحی   - 5
کازو شینوهارا   - 1
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 29
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 100
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رنزو پیانو   - 30
کوین لینچ   - 7
ریچارد مِیر   - 8
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریموند آبراهام   - 1
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رینر بنهام   - 2
یان گِل   - 9
رینهولد مارتین   - 5
یو ان استودیو   - 32
ریکاردو بوفیل   - 4
یورگن هابرماس   - 15
زاها حدید   - 190
یونا فریدمن   - 5
زیگموند فروید   - 11
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -776
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -375
صنعتی   -102
فرهنگی   -329
گالری   -84
پاویون   -264
هتل   -75
موزه   -254
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بهداشتی   -40
مسکونی ـ تجاری   -161
حمل و نقل عمومی   -37
تفریحی   -154
ویلا   -6
اموزشی   -133
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
بیست بنا ... ـ محمدیاسر موسی پور ـ برج تاتلین
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1396/01/21
مـنـــــــبـع : اختصاصی اتووود
تعداد بازدید : 2328

مونومانی که هرگز ساخته نشد، برای انقلابی که هرگز رخ نداد

فارغ از مسیر تحولاتی که در تاریخ بر فرم و فضای آثار معماری بازنمایی می شود، یک سیر تحول دیگر نیز وجود دارد که در سطح عملکردهای معماری دنبال می شود. در اینجا منظور برجسته کردن این نیست که یک عملکرد مثلا کلیسا، چگونه به شکلی درزمانی تطور می یابد، بلکه منظور آن است که سیرِ تطورات فرمی و فضاییِ معماری در میان عملکردهای گوناگونی لغزیده و در هر دوره ای خود را بر تن فعالیتی متفاوت محقق کرده است. برای مثال، اگر به تبارشناسی برونوزوی از تحولات فضا بنگریم، در می یابیم که او مسیری را  از صورت بندی فضا و توده  در تاریخ ترسیم می نماید که از تسلط توده آغاز شده و به مرور به سمت چیرگی فضا حرکت کرده است. این مسیر از اهرام و مقابر مصری آغاز می شود و به سوی معابد یونانی و سپس معماری کلیساهای رمانسک و گوتیک حرکت می کند و در نهایت به معماری مدرن با مانیفست شفافیت حداکثری منتهی می گردد. این بررسی نحو شناختی از ارتباط فضا و توده ما را به سمت شیوه ای از نگریستن به معماری مبتنی بر یک نگاه دیسیپلینی نزدیک می کند و ما خود می توانیم آن را تا ایده “شی درون شی” تامب ویسکامب یا دیگر معاصرین نیز ادامه دهیم. اما اگر زاویه نگریستن خود را تغییر دهیم در می یابیم که این روایت از تحولات دیسیپلینی نه در یک زمینه محدودِ عملکردی که در یک جغرافیای متنوع و پاره پاره از فعالیت های انسانی روی داده است. طوری که در هر دوره ای از زمان معماری پیرامون موضع محدودی از فعالیت های انسانی متراکم شده است. از محل تدفین انسان در مقام یک جنازه گرفته تا محلی که آدمی به عبادت می پردازد و یا حتی آن جایی که او به زیست روزمره و دنیوی خود مشغول است؛ مقابر، معابد - کلیساها و خانه ها!  این همان مرزی است که در آن اثر معماری به مثابه یک شیء “درون دیسیپلینی” با زمینه ها و میدان های بیرون از خود ملاقات می کند. محل تمرکز فضای معماری شده در برهه های متفاوت زمان، محصول نظام های  اجتماعی، سیاسی و اقتصادی مشخص است. بنابراین در کنار قرائت فرم و فضای یک اثر به منظور کدگشایی از این نظام های موثر، آن فعالیتی که این فرم ها و فضاها بر آن متمرکز شده اند نیز بسیار کلیدی می نماید. لغزیدنِ تمرکزِ فضا از مقبره به سمت کلیسا و سپس خانه به خوبی می تواند جهان بینی معکوسی را برای ما مجسم کند که از تمرکز بر “پسا زندگی” به “زندگی زیر سایه مرگ” و سپس “زندگی” در حرکت بوده است.

 

تصویر شبیه سازی شده رایانه ای از برج تاتلین در سن پیترزبورگ

مونومان انترناسیونال سوم را هم پیش از هر چیز می توان از این رهیافت قرائت کرد. این اثر معماری در کنار دیگر آثاری که جنبشی به نام کانستراکتویسیم روسی را نمایندگی می کنند، همگی بر "محدوده اجتماعی" فعالیت های بشری متمرکز شده اند؛ طرح کنستانتین ملنیکوف برای آمفی تئاتر باشگاه روساکف، ساختمان روزنامه پرودا از وسنین و یا مونومان تاتلین! این در حالی است که وقتی به معماری روسیه تزاری می نگریم با انبوهی از آثار شکل گرفته پیرامون کاخ ها و اماکن اشرافی مواجه می شویم. این چرخش، محصول میدان نیروهایی است که جهان بینی بخشی از اجتماع مستقر در آن جغرافیا را دفرمه کرده است. جهان بینی رویا بینانه ای که یک انقلاب بزرگ را دنبال می کند تا یوتوپیایی که یک آلمانی ترسیم کننده آن است را محقق کند. به همین دلیل معماری باید مثل تمام شئون دیگر بر نیروهای اجتماعی به مثابه نیروی محرکه این رخداد متمرکز شود. در حقیقت تحولات فرمی و فضایی در پس این چرخش آرمان خواهانه است که محل تامل می شوند. عده ای میخواهند تا روسیه پایتخت انقلابی جهانی باشد که بر خلاف رقبای فاشیتستی زمانه، تعصبی بر مرز و ملیت نداشته و جهان را بر اساس طبقات اجتماعی مفصل بندی می کند. مونومان انترناسیونال سوم که قرار است محل ملاقات احزاب کارگری از سرتاسر جهان باشد به دنبال دراماتیزه کردن این نهضت جهانی در "هنگامه صرف کردنِ تاریخ" است. به همین دلیل اگر هر خرده حرکتی در مسیر مدرنیزاسیون به بریدن از بازنمایی تاریخ همت گماشته باشد، کمونیسم روسی روی کاغذ هم نمی توانسته چیزی به جز این باشد. آن چه تحت نام تاریخ در سبک های پس از رنسانس تا دوران مدرن در فرم معماری بازنمایی می شد، در حقیقت چیزی جز رسوبی از تاریخ در یک جغرافیای معین نبود. اما کمونیسم، جغرافیایی به جز طبقه را به  رسمیت نمی شناسد که بخواهد بازنمایی کننده رسوب تاریخ در آن جا باشد. به همین دلیل می رود تا از بازنمایی این رسوب به سمت بازنمایی خود تاریخ حرکت کند. تاتلین به خوبی برای این "تاریخ به ما هو تاریخ" جسم پیدا کرده است. او متکی به قرائت مارکس از تاریخ (که خود وام دار قرائت هگلی از تاریخ بود)، در "زمان"، یک رانه ی پیش روندهِ خطی می دید که به سوی یک یوتوپیای محتوم در حرکت است و در این مسیر زمان، گذشته ی خود را ملاقات می کند ولی هر بار در نقطه ای رفیع تر. اما نکته ای که کمتر به آن توجه می شود حضور دو اسپیرال در کنار هم و در جهت متضاد یکدیگر است که می توانیم آن را مترادف با وضعیت متعارض و دیالکتیکی نیروهای تاریخ بدانیم. تاتلین فرم هستی شناختی تاریخ  را به جای فرم معرفت شناختی آن به ظهور رسانده است.

اما این مونومان به همان میزان که جست و جوی آن یوتوپیا را دراماتیزه می کند، با ساخته نشدنش افول دراماتیک یک رویا را نیز به تصویر می کشد. افول رویایی که تفریبا یک سال پس از اتمام کار تاتلین با قدرت گرفتن استالین و سیاست های او اتفاق می افتد. یک چرخش پراگماتیستی از دنبال کردن یوتوپیایی به وسعت یک دنیا، به سوی یوتوپیایی داخل مرزهای یک کشور. وضعیت اقتصاد و کشاورزی نیز چنان وخیم بود که مخارج چنین بنای عظیمی، غریب می نمود.

زبان فرمی بنای تاتلین ناخودآگاه برج ایفل را برای ما تداعی می کند. ملغمه ای از عناصر فولادی که فضا را شکافته اند و بنایی با شفافیتی حداکثری را برپا کرده اند. تاتلین به شکل جاه طلبانه ای میخواست مونومان انترناسیونال سوم حدود صد متر از آنچه گوستاو ایفل انجام داده،  بلندتر باشد. اما این جاه طلبی تنها به ارتفاع بنا منتهی نمی شود وقتی که ما در می یابیم احجام غول پیکری درونه این پوسته شفاف معلق می شوند. سالن اجتماعات، جایگاه هیئت رییسه و همچنین مرکز ارتباطات رادیویی همگی بنا بود در قالب احجامی از جنس مکعب، هرم و استوانه از میان این هیولای فولادی معلق شوند. دیالوگ فرمال تاتلین با ایفل، دیالوگ مهمی است. می دانیم که تاتلین از پاریس دیدار کرده بود و حتی با پیکاسو ملاقاتی داشت. غرب و به بخصوص فرانسه مسئله مهمی برای روس ها بوده است.تاثیر روس ها از فرانسه البته به میانجی فلاسفه ایدئالیست آلمانی جالب توجه تر است. در قرن هجده، دو انقلاب به موازات یکدیگر در دو جغرافیا دنبال می شدند. انقلابی تئوریک در فلسفه آلمان که کانت به زیرکی از آن تحت عنوان انقلاب کوپرنیکی یاد می کند و انقلابی پراتیک در فرانسه که در قالب انقلاب کبیر فهمیده می شود. کانت و هگل ستایشگر این تبلور روشنگری در عمل بودند و این همواره امری قابل تامل برای آلمان ها بوده است که چگونه فرانسوی ها انجام دهنده چیزی بودند که آنها به آن می اندیشیدند. تلقی مارکس از تاریخ که برآمده از مفهوم پردازی های هگلی است و در دست روس ها به سازمانی سیاسی دست پیدا کرد، به خوبی پرده از مثلث مفهومی میان آلمان، فرانسه و روسیه را برمی دارد. نباید فراموش کنیم که تاتلین این هیولای تاریخ را در سن پیترزبورگ میخواست. شهری که از زمان شکل گرفتنش توسط پیترکبیر، پایتخت مدرنیزه شدن روسیه و دریچه ای به سوی غرب بود و حالا این بنا مخابره کننده پیام نهایی از تکامل این مدرنیزاسیون به غرب می شد.

مونومان انترناسیونال سوم از مهم ترین ساخته نشده های تاریخ معماری است. زیرا روسیه را به صورت موقت به بخشی از خط مقدم آوانگاردیسم هنری در قرن بیستم تبدیل می کند. این اثر مهم است زیرا نشانی همیشگی از شکست خوردن سیاست از هنر است. سیاستی که دست آخر ابتذال نئوکلاسیسیزم را به هنر مبارز ترجیح می دهد و همچون روحی سرگردان در یافتن جسم حقیقی خود مغموم می ماند. مایاکوفسکی روزی به تحسین گفته بود که این اولین یادمان بدون ریش و سبیل است. نظام استالینی در حوزه یادمان سازی هم این شکل آوانگارد هنر را با رئالیزم سویالیستی جایگزین کرد تا این پرسش را صورت بندی کند که هنر پرولتاریا کدام است؟ آن هنری که پرولتر آن را می فهمد و یا هنری که فرم وجودی پرولتاریا را در تاریخ هستی می دهد؟



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

لوسی رای به روایت آلیس راستورن - قسمت چهارم
کاج معجزه؛ یادمان امید و بازسازی ژاپنِ پس از سونامی سال 2011
استودیو MAS و کتابخانه ی تبادل محیطی هلسینکی, بسط فرهنگی تعاملات انسانی
برجْ زندانِ نیوجرسی؛ بدن محصور، ژئوْ پلیتیک نگاه و پارادایم اصلاح محیطی
موزه ی تاریخ نینگ بو از ونگ شو؛ زیبایی شناسی پس ماندهای وضعیت باستانی
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group