معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1322
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1112
اکسپو شانگهای 2010   - 33
نظریه معماری   - 936
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
طراحي داخلي   - 880
معماری پراجکتیو   - 32
سازه های شهری   - 850
معماری دیجیتال   - 32
تکنولوژی ساخت   - 830
معماری کانستراکتیویستی   - 32
مرزهای معماری   - 763
طراحی پارامتریک   - 29
معماری حوزه عمومی   - 717
بحران آب   - 28
المان شهری   - 689
هنر روسیه   - 27
نگاه نو به سكونت   - 680
اکسپو میلان 2015   - 27
نظریه شهری   - 670
پاویون های سرپنتین   - 23
کلان سازه   - 593
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و سیاست   - 514
جشن نامه اتووود   - 21
معماری پایدار   - 502
معماری مجازی   - 20
منتقدان معماری   - 474
باهاوس   - 20
معماری تندیس گون   - 446
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 429
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 428
پداگوژی   - 19
معماری منظر   - 420
پردیس ویترا   - 18
آرمان شهرگرایی   - 420
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 17
معماری مدرن   - 418
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری شمایل گون   - 415
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
روح مکان   - 414
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
طراحی صنعتی   - 395
فیلوکیتکت   - 15
باز زنده سازی   - 366
معماری ـ موسیقی   - 14
توسعه پایدار   - 349
معماری بایومورفیک   - 14
تراشه های کانسپچوال   - 333
شهرهای در حرکت   - 12
معماری یادمانی   - 330
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری سبز   - 302
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
معماریِ توسعه   - 298
مدرنیته؛ از نو   - 11
اتووود کلاسیک   - 263
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
طراحی نئولیبرال   - 260
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
هنر مدرنیستی   - 257
درس گفتارهای اتووود   - 9
بدنه سازی شهری   - 251
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری محلی   - 247
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 243
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 241
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 241
بی ینال ونیز   - 7
محوطه سازی   - 236
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
آینده گرایی   - 224
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 220
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
معماری های تک   - 217
طراحی و پناهجویان   - 7
گرمایش زمین   - 203
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 196
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 186
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
مسکن حومه شهری   - 185
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 157
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 145
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 138
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
عکاسی   - 137
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
مسکن روستایی   - 131
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
هنر گفت و گو   - 127
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری ـ سینما   - 125
جهان علمیْ تخیلی   - 5
هنر انتزاعی   - 119
معماری مصر   - 5
گرافیک   - 110
فرهنگ نفت   - 5
معماری ژاپن   - 109
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماری ایران   - 106
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
فضای منفی   - 101
بلوپرینت   - 4
بلندمرتبه ها   - 100
معماری خوانی   - 4
طراحی مبلمان   - 86
منبع شناسی اتووود   - 4
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری مذهبی   - 85
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
اکسپو   - 75
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری هند   - 62
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری چین   - 61
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری فاشیستی   - 60
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
ترسیمات معماری   - 47
ده پرسش از هشت معمار   - 1
گفت و گو با مرگ   - 47
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
ویرانه ها   - 45
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
جنبش متابولیسم   - 41
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری و هنر انقلابی   - 41
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
زاغه نشینی   - 38
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 1
مدارس معماری   - 38
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 1
درگذشت زاها حدید   - 34

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 9
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 18
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سوپراستودیو   - 9
ادوارد برتینسکی   - 1
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد سعید   - 12
شیگرو بان   - 33
ادوارد سوجا   - 9
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فدریکو بابینا   - 30
ادولف لوس   - 6
فرانک گهری   - 49
ارو سارینن   - 28
فرانک لوید رایت   - 43
اریک اوون موس   - 13
فرای اوتو   - 9
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 28
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 7
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر برنس   - 2
میشل سر   - 3
پیتر زُمتُر   - 67
میشل فوکو   - 44
پیتر کوک   - 7
نائومی کلاین   - 4
پیر بوردیو   - 5
نورمن فاستر   - 35
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نیکلای مارکوف   - 1
تئودور آدورنو   - 3
هانا آرنت   - 6
تادو اندو   - 13
هانری لفور   - 23
تام مین   - 13
هانی رشید   - 5
تام ویسکامب   - 10
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس پیکتی   - 5
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس هیترویک   - 30
هنری ژیرو   - 3
تیتوس بورکهارت   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیموتی مورتُن   - 2
هنس هولین   - 4
تیو ایتو   - 23
هوشنگ سیحون   - 14
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هومی بابا   - 2
جان برجر   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان هیداک   - 4
والتر بنیامین   - 25
جف منن   - 2
والتر گروپیوس   - 16
جفری کیپنس   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 10
جورجو آگامبن   - 4
ولف پریکس   - 1
جوزپه ترانی   - 2
ونگ شو   - 8
جونیا ایشیگامی   - 3
ویتو آکنچی   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ویوین وست وود   - 6
جین جیکوبز   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز جنکس   - 5
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 13
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -750
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -335
صنعتی   -98
فرهنگی   -291
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : مهدي معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
هنر گفت و گو ـ سیتی لب با بروس کَتز و جرمی نواک درباره مدل رهبری شهری مشارکتی در سپهر نو محلی گرایی
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1396/11/09
مـنـــــــبـع : www.citylab.com
تعداد بازدید : 1266

بهترین امید ما برای جامعه در زمان سوء عملکرد ملی، بر کنش شهرها و مناطق متروپلیتین تکیه دارد. این پیام کتاب تازه منتشر شدهء "نومحلی گرایی؛ چگونه شهرها در عصر پوپولیسم رونق می یابند"، از بروس کتز، شهرساز برجسته موسسه بروکینگز، و جرمی نواک از موسسه نوآوری شهری لیندیِ  دانشگاه درکسل می باشد. این کتاب بر اساس تحقیقات دقیق کتز و نواک درزمینه گرایشات و ابتکارات شهری ایالات متحده و سراسر جهان، با ارائه مطالعات موردی از پیتسبورگ، ایندیاناپولیس، کپنهاگ و دیگر شهرها، به تبیین و تحلیلِ تغییر شیوه های سلسله مراتبی منسوخ حکمرانی ملی به مدل های انعطاف پذیرتر، شبکه ای، چند ذی اثری از حکمرانی متروپلیتینی می پردازد.

ریچارد فلوریدا با كتز و نواك درباره كتاب و با دیدی خوشبينانه در مورد آينده شهرها صحبت كرده است.

فلوریدا: نو محلی گرایی را چگونه تعریف می کنید؟

کتز: نومحلی گرایی؛ یک فلسفهء حل مسئله برای قرن بیست و یکم می باشد. در حال حاضر شهرها با برخی از سخت ترین چالش های موجود در جامعه روبرویند: تحرکات اجتماعی، رقابت پذیری، تغییرات اقلیمی و غیره.  سیستم های سلسله مراتبی حکمرانی در قرن بیستم  بسیار مورد توجه بودند؛ تخصصی، طبقه بندی شده، بسیار بوروکراتیک. حکمرانی ِ قرن بیست و یکم به سمت ایستار شبکه ای و توزیعی متمایل است و توسط شهرها هدایت می شود.

نواک: این پرسش مطرح است که ما در مورد رهبری چگونه فکر می کنیم؟ رویکرد مدیریتی باید بیشتر افقی باشد تا عمودی.  این ها مواردی هستند که در مطالعات خود مشاهده کرده ایم، این وضعیت نه تنها امیدوارکننده است، بله باید بگویم اکنون ما در یک گام  نوآیند قرار داریم .

فلوریدا: در نظر داشته باشید که "نومحلی گرایی" همسان با "حکومت" نیست. سوالی که به ذهن می آید این است که شهرها چگونه می توانند از جوابگویی دموکراتیکِ برآمده از آنچه که به لحاظ ماهیت غیر انتخابی اند و سازمان های فرا دولتی اطمینان یابند؟

نواک: در نهایت، جوابگویی به مقامات دولتی و نقش آنها باز میگردد. اما در تمام این فرایندها؛ شفافیت تا جایی که امکان داشته باشد، واقعا مهم است.

کتز: حکمرانیِ شبکه ای در واقع نوعی دموکراسی مشارکتی به شمار می رود. چشم انداز ما از قدرت شهر فراتر از قدرت حکومتی سنتی، نسبت به بازار و قدرت شهراست. آنچه که در میان بسیاری از ذی اثران اتفاق می افتد نوعی حکمرانی مشترک مبتنی بر شواهد، غنی از اطلاعات و نتیجه گرا است. چگونه می توانیم از طریق بخش های چندگانه  جامعه، این روند را هدایت کنیم و آیا این راهی جدید برای مدیریت شهرهای ما خواهد بود؟ دموکراسی نمایندگی محور پیشین که تنها به حکومت نزدیک شده تا مردم، به کار قرن بیست و یکم نمی آید.

فلوریدا: منطق نومحلی گرایی از کجا آمده و تحت محوریت چه عوامل، نیروها و روندهایی بوده است؟

کتز: این رویکرد از مدت ها پیش به نوعی  وارد بازی شده بود؛ بویژه در ایلات متحده شاهد تخریب بخش عمومی در سطوح مختلف بوده ایم ومشاهده کردیم  دولت های فدرال و ایالتی در فضای انسداد حزبی و قطب بندی ایدئولوژیک فرو می روند. سطوح پایین حکومتی  _شهرها، حومه ها، مناطق شهری_  شروع به پر کردن این خلاء کردند. آنها کاری را انجام دادند که ابتدا در دهه هشتاد و نود در برخی از مراکز شهری اتفاق افتاده بود. با احیای مناطق آبریز که از بین رفته اند، با احیای مناطقی که تحت هژمونی قاچاق مواد مخدر و جرم و جنایت بودند، و از طریق اصلاح سیستم مدرسه. در نهایت، این رویکرد شبکه ای جهت پاسخ به پیچیدگی چالش هایی که با آن روبروایم ، آشکار شده است. پاسخ نهاد های حکومتی به بسیاری از این چالش ها؛ رویکردی تخصص گرا، بوروکراتیک و بخش بندی شده است. شبکه ها نگاهی پیچیده تر و متنوع تر به چالش ها دارند.

نواک: اگربه سال 2016 برگردیم، به نظر می رسد بسیاری از ما در زمینه  انتخابات خیلی بدشانس بودیم . اما چیزهای امیدوار کننده و خوش بینانه  تر ی را که اتفاق می افتد را هم مشاهده کردیم. ما دیدیم همه سیاست ها، ملی بودند  و همه راه حل ها محلی.
کنش خوشبینانه  فقط در مورد اینکه چگونه سیاستهای ملی ممکن است تغییر کند، نیست، بلکه بر مشاهدات ما درباره چیزهایی که طی سی  سال گذشته اتفاق افتاده اند، مبتنی است. حتی اگر هیلاری کلینتون به عنوان رییس جمهور انتخاب می شد، به نظر نمی رسد که در بودجه  فدرال تغییرات زیادی رخ می داد. مسئله هم دقیقاً اینجاست.  ما می خواستیم این داستان را بگویم.

فلوریدا: در کتاب  تخمین می زنید که بسیاری از شهرها حدود 50 تا 60 درصد از ظرفیت های اقتصادی خود را در سپهر نو محلی گرایی توسعه می دهند. بیشتر به ما در مورد ارتباط میان نومحلی گرایی و چگونگی شکوفایی رشد بالقوه، بگویید.

نواک: مهمترین مسئله آن است که شهرها بتوانند درک کنند در چه چیزی خوب هستند و چه دارایی هایی دارند. این به نوعی توسعه اقتصادی 101 است. از نمونهء پیتسبورگ استفاده می کنیم زیرا مکانی ست که در دهه هفتاد و هشتاد زوال چشمگیری را تجربه کرد. با این حال امروز  از راه های مختلف پررونق شده است.  این رونق بدلیل یارانه های مالیاتی نیست. به این دلیل است  که شرکت ها می خواهند آنجا حضور داشته باشند، زیرا در پیتسبورگ استعداد و درون داشت وجود دارد. این رویداد نشان می دهد که  چگونه کمربند زنگ زده و منطقه مرکزی صنعتی می تواند خود را بازنوآفرینی کند.

کاتز: چیزیکه در مورد پیتسبورگ جالب به نظر می رسد این است که در اینجا یک لایه ترمیمی وجود دارد که تعریف می کند ذی اثران در مورد سرمایه گذاری هایشان چگونه فکر می کنند و سرمایه گذاری ها کمتر برمبنای معاملات سنتی و بیشتربرمبنای پلت فرم های تجاری هستند.

فلوریدا: ما درچه نقطه ای از  تکامل این مدل های حکمرانی جدید قرار داریم؟

کتز: فکر می کنم مدل مورد نظر ما در ابتدای راه باشد. کاری که همهء ما باید انجام دهیم این است نگاهی به فارغ التحصیلان مدارس و دانشگاه ها بیاندازیم، که در آن هیچ کس توانایی واسازی ندارد، آنها نمی دانند چگونه مشارکت شرکتی ایندیانای مرکزی کار می کند، و یا چگونه یک نهاد دولتی تحت مدیریت حرفه ای مانند شهرداری کپنهاگ و شرکت توسعه سهامی کار می کنند. ما مدل های قرن بیست و یکم را در درجه ی اِنُ م  ارزیابی می کنیم، زمانی که دیگر برای چالش های چند بُعدی که با آن روبرو ایم؛ بروز و هماهنگ نیستند.
مکان های کمی  دارای ساختارهای حکمرانی رسمی ایندیاناپولیس هستند، یا برخی از مدل هایی که ما در مورد سنت لوئیس یا سینسیناتی ارائه دادیم. اما این ها می خواهند مدل هایی باشند که بیشترین امید را برای بالابردن مقدار زیاد سرمایه ای، رو به سوی چالش های بسیار واقعی و ملموس داشته باشند.

فلوریدا: من موافقم که این حوزه ء حکمرانی شهری، پرکتیسی انتقادی به شمار می آید. همانطور که می گویید، بخش مهمی از بحث مدیریتی، مالی است و کتاب شما در مورد اصلاح ثروت عمومی و بازتعریف مالیه عمومی، نکات مهمی را مطرح می کند. می توانید در مورد آنها توضیح دهید؟

کتز: بر اساس ایده ثروت عمومی؛ آنچه ما را به خود مشغول کرده این است که بین دو استدلالی که ما را به جایی نمی برند، از لحاظ ایدئولوژیکی و ساختاری درگیر هستیم. از یک سو این استدلال که همه چیز باید خصوصی سازی شود، و از سوی دیگر، این استدلال که به طور پیش فرض، سطح متوسطی از مدیریت دولتی وجود خواهد داشت. سؤال واقعی این است که چگونه می توانیم انگیزه ها و سیستم های خصوصی را اداره  کنیم بطوریکه ثروت عمومی، به نفع مردم مدیریت شود؟
بهترین مثال ما کپنهاگ بود. این شهر در دو دهه قبل نرخ بیکاری 18 درصدی را تجربه کرد، بحران بهر طریقی قابل تصور بود. بنابراین حکومت محلی و ملی با هم متحد شدند و اولین کاری که آنها انجام دادند این بود که تمام دارایی های عمومی خود را به شرکت سهامی منتقل کردند، شرکتی که عمومی است و در همان حال به مثابه یک نهاد خصوصی اداره می شود. این شرکت اکنون هزینه بازسازی کلیهء زیرساخت های حمل و نقل کپنهاگ را پرداخت می کند.

نواک: شهرها نسبت به آنچه دارند آگاهند، اما صرفا دانستن آن خوب نیست. در زمینه مالیه عمومی؛ مردم به شما درباره بودجه خواهند گفت  و صاحبان اوراق بهادار به شما درباره بدهی ها. اما چند شهر می تواند به شما بگوید: " برگه ترازنامه ای که شامل دارایی هایتان است  را نشان دهید و بگویید ارزش بازاری این دارایی ها چیست؟، و در پی آن یک گام جلوتر، چه کسی می تواند به شما درباره چیستی بهره وری یا بازدهی آن دارایی ها بگوید؟
حکومت محلیِ بخش وسیعی از کشور  می بایست مورد تجدید نظر قرار بگیرد. صادقانه بگویم، با توجه به این واقعیت که ما بدهی های میراثی  قابل توجهی را داریم، با حقوق بازنشستگی بدون مزایا و مانند آن، هیچ انتخابی وجود ندارد، دوباره فکرکنید که چگونه ما خودمان را مدیریت می کنیم این مسئله ، خصوصی سازی نیست؛ موضوعی در جهت مدیریت موثر می باشد.

فلوریدا: بدون شک این کشور تقسیم می شود،  نه تنها از لحاظ سیاسی، بلکه در آنچه که مردم حاضرند بدان خاطر  هزینه بپردازند. می توانم ببینم که نو محلی گرایی،  پیشرفت عظیمی را  در جایی که شهر و دولت هم ترازند، ایجاد میکند، جاییکه هر دوسطح  مایل هستند در کالاهای عمومی سرمایه گذاری کنند. در مورد بیشتردولت های ضد شهری که از طریق کاهش تولید و بودجه، حق تقدم دولت در مورد خرید املاک جهت استفاده از عموم و موارد دیگر، شهرها را تحت فشار می گذارند؛ چه تمهیدی وجود خواهد داشت؟ چگونه یک شهر در این نوع دولت می تواند پیشرفت کند؟

نواک: این موضوع  در بسیاری از  شهرها، یک مسئله سیاسی به شمار می آید. در بیشتر موارد، متروپلیتین ها  باید با پیش شرط هایی مانند حق تقدم دولت در مورد خرید املاک جهت استفاده از عموم ، مبارزه کنند. در این زمینه نمونه های موردیِ موفقیت آمیزی وجود دارند. در ایالت من، پنسیلوانیا؛  همه  باید یاد بگیرند که چگونه با یکدیگر درشهر  هریسبرگ همکاری کنند تا کارها را به نفع خودشان  به سرانجام برسانند.

کتز: می خواهم کمی عقب برگردم: دو داستان  در کتاب ما از  ایندیاناپولیس است که اشاره می کند برای چندین سال یک شهردار و رهبر جمهوری خواه دارد، و اوکلاهماسیتی ، که یک شهر قرمز در یک ایالت قرمز بوده است. آنچه که این نمونه ها را مهم می سازد این است که حکومت های ایالتی برای دهه ها ضعیف و بی اثر بوده اند و آن را با نیویورک مقایسه کنید، جایی که حکومت ایالتی سلطه جو و مداخله گر بوده است. بنابراین، به نوعی موفقیت اوکلاهماسیتی و یا ایندیاناپولیس به این دلیل است که اگرچه یک فرهنگ سیاسی بسیار محافظه کار وجود دارد؛ مدیران شرکت های بزرگ، رهبران شهری و دانشگاهی شهر متوجه شدند که خود باید کار را  پیش ببرند و دست بکار شدند.

فلوریدا: موانع داخلی برای نومحلی گرایی وجود دارد که از خود شهرها می آید. فقط شهرهای ساحلی ثروتمند نیستند که نابرابری و درگیری های سیاسی را بر سر اعیانی سازی  تجربه می کنند. این اتفاق در مکان هایی مانند پیتسبورگ و دیترویت هم اتفاق می افتد. اکثر شهرها با مسائل واقعی در زمینه  مقررات بیش از حد محدود کننده استفاده از زمین و نیمباییسم شایع  مواجهند. جهت غلبه بر این موانع چه می توان انجام داد؟

نواک: هیچ راه حل کاملی وجود ندارد. وقتی به سمت آینده می روید، باید چگونگی مدیریت گذشته را درک کرده باشید. اما مدیریت رشد بسیار آسان تر از مدیریت زوال خواهد بود. سوال این است چگونه می توان رشدی را محقق نمود  که بیشتر مردم و بیشتر مکان ها را دربر گیرد؟ شما می خواهید مردم کم درآمد از مزایای آن رشد در جایی که زندگی می کنند، برخوردار شوند؛ نه آنکه رشد ایجاد شده منجر به محرومیت آن دسته شود. این باید بخشی از گفتگو در تمامی ابعادی باشد که در مورد آن صحبت می کنیم. آیا این موضوع مربوط به  بخش عمومی است؟ خیر. مربوط به بخش محلی است؟ خیر. چراکه  بازتوزیع های بسیاری می بایست ملی باشند. به طور کلی، این سوال مربوط به  سرمایه انسانی است، و اینکه آیا افراد کم درآمد قادر خواهند بود مهارت های خود را توسعه دهند  تا بتوانند از رشد و پیشرفت ناشی از آن بهره مند شوند. هیچ راهی جز نو محلی گرایی وجود ندارد.

کتز: یک از تولیدات قرن بیستم و متمرکز شدن دولتها این است که چگونه رهبری محلی از بین رود. رهبران سیستم مرسوم گفتند: "شما مشکل مسکن ندارید؛ شما مسئله آموزش ابتدایی را ندارید. "من فکر می کنم آنچه که با نو محلی گرایی برای یک سری از ذی اثران  در سطح محلی اتفاق افتاده است، تقویت میزان  به رسمیت شناختن آنها می باشد.

فلوریدا: بسیاری از عناصر نو محلی گرایی  در شهرهای آمریکا پیشگام بوده اند. اما سایر شهرها در سراسر جهان ـ در کپنهاگ، انگلستان، کانادا ـ به نظر می رسد به سرعت در حال حرکت به سمت آن هستند. آیا فکر می کنید ایالات متحده و شهرهای آن ممکن است در معرض خطر عقب نشینی قرار بگیرند؟

نواک: مناطق شمالی اروپا اساسا نوآوری بخش عمومی را، توسعه بخشیدند. شهرهای  ایالات متحده نوآوری محصول را توسعه داده اند. دانشگاه های ما با شرکت ها، سرمایه گذاران و کارآفرینان همکاری دارند تا اساسا انقلاب تکنولوژیکی را هدایت کنند. در طی پنج تا ده پانزده سال آینده، اروپا کمی بیشتر شبیه ما خواهد شد. اجتماع کسب و کار، دانشگاه ها و بخش خیریه درکنار هم قرار می گیرند و نقشی بیشتر از ناظر در اداره شهر ایفا خواهند کرد همانطور که در ایالات متحده انجام می شود. از سویی ، نوعی از شرکت سهامی عام برای اداره شهر که  در شهرهای اروپایی مانند کپنهاگ پیشگام بود، قصد دارد به سمت  ایالات متحده حرکت کند.

فلوریدا: این ابتکارات محلی  چگونه در برابر نیروهای ساختاری بزرگ که ضد شهر و ضد امرشهری هستند، ایستاده اند؟

نواک: ایده محوری ما درروند جهانی شدن، تقویت همگرایی جهانی و محلی  است. نقش دولت-ملت در سپهر رشد اقتصادي در حال تغيير است. اکنون شبکه های جهانی، سرمایه جهانی، موسسات جهانی وجود دارند. آیا آنها دانشگاه ها یا شرکت ها هستند، این یک دنیای جدید است. اگر شما به انتخابات برگردید، برنی سندرز درباره اقتصاد ملی و از دست رفتن مشاغل تولیدی صحبت می کرد. دونالد ترامپ هم در آن مورد صحبت کرده است. هر دوی آنها در مورد اقتصاد ملی ای صحبت می کردند که وجود ندارد. مسئله این است که به نظر می رسد ما با جهان به مثابه آنچه که هست؛ دچار مشکل شده ایم. آنچه که ما  سعی کرده ایم بگوییم، ایستادن در حد میانهء جهانی شدن است؛ این چیزی ست که باید بر آن تمرکز کنیم.

کتز: دیدگاهی درنخبگان ایالات متحده و رک و پوست کنده در بسیاری از کشورهای دیگر وجود دارد که کشور از پایتخت اداره می شود، ودر چندین دهه نادرستی این دیدگاه محرز شده است. به عنوان نمونه هنگامی که لس آنجلس به بودجه  120 میلیارد دلار برای ساختن سیستم حمل و نقل خود رای داد، یا هنگامی که شهر پس از شهر، از جمله شهرستانهای قرمز، به تأمین مالی آموزش ابتدایی یا برای مقابله با مشکلات اقلیمی و یا هر کدام از مسائل مربوط به آن رای دادند، کنشی با محوریت دیدگاه نخبگان را مشاهده نمی کنیم. این دیدگاه های قدیمی، تفکیک شده و سلسله مراتبی از جهان محکوم به زوال اند ؛ زیرا همهء آن چیزهایی را که مردم بدرستی می سازند ، به چالش می کشند: تصمیم سازی ها چگونه اند، مشکلات چگونه حل می شوند، تحرکات برزرگ چگونه تامین مالی می شوند. بنابراین نخبگان بر تیرگی و تاریکی تمرکز می کنند وسایرین کشور را پیش می برند  و کار را ادامه می دهند.

بر اساس نظر کتز و نواک،-پیتسبورگ شهری پیشگام در سپهر نومحلی گرایی است. عکس از روییترز




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

طراحی در 2018 به روایت آلیس راستورن . قسمت هفتم
تراشه های کانسپچوال ـ یازدهم سپتامبر و زیبایی شناسیِ شَر به روایت هاینسْ استوک هاوزن و دِمین هِرست
طرح پیشنهادی سازه های شناور از کنله آدِیمی ؛ ساخت مدرسه ای پایدار در نیجریه
هنر گفت و گو ـ روزنامه گاردین با دیوید هاروی ـ بخش اول
طراحی در 2018 به روایت آلیس راستورن . قسمت چهارم
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group