معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1452
معماری و ادبیات   - 22
منظر شهری   - 1439
معماری کوچک مقیاس   - 21
نظریه معماری   - 1079
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 997
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
سازه های شهری   - 925
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 909
معماری و گیم   - 20
معماری حوزه عمومی   - 852
معماری و هوش مصنوعی   - 18
مرزهای معماری   - 832
پردیس ویترا   - 18
نگاه نو به سكونت   - 780
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نظریه شهری   - 774
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
المان شهری   - 765
شهرهای در حرکت   - 15
معماری و سیاست   - 704
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
کلان سازه   - 641
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری مدرن   - 615
معماری بایومورفیک   - 15
معماری پایدار   - 559
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
منتقدان معماری   - 530
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
آرمان شهرگرایی   - 511
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
روح مکان   - 499
معماری جنگلی   - 12
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 497
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
طراحی صنعتی   - 484
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری تندیس گون   - 477
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری منظر   - 475
بی ینال ونیز   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 473
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری شمایل گون   - 438
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
آینده گرایی   - 424
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
باز زنده سازی   - 414
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
هنر مدرنیستی   - 410
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 9
توسعه پایدار   - 396
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری یادمانی   - 362
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 345
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماریِ توسعه   - 339
معماری بیابانی   - 8
معماری سبز   - 333
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی نئولیبرال   - 323
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 319
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 287
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 277
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 268
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 264
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 264
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 259
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 255
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 249
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 240
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 233
طراحی مُد   - 7
معماری انتقادی   - 233
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
معماری های تک   - 223
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 209
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 208
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 205
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 200
معماری تخت جمشید   - 7
مسکن عمومی   - 198
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر انتزاعی   - 193
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
گرافیک   - 170
طراحی و پناهجویان   - 7
فضای منفی   - 166
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 151
معماری خوانی   - 7
مسکن روستایی   - 147
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 139
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
معماری ژاپن   - 133
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
ترسیمات معماری   - 129
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ایران   - 119
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری و فاجعه   - 119
آنتروپوسین   - 6
بلندمرتبه ها   - 113
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 92
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری مذهبی   - 87
معماری مصر   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
فرهنگ نفت   - 5
معماری فاشیستی   - 83
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 81
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
اکسپو   - 79
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
اقتصادِ فضا   - 79
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 70
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
بلوپرینت   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
فیلوکیتکت   - 67
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 67
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری هند   - 66
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری چین   - 66
عبور از مرحله جنینی   - 4
ویرانه ها   - 62
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
مدارس معماری   - 55
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
زاغه نشینی   - 52
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
معماری پراجکتیو   - 52
پداگوژی انتقادی   - 3
پداگوژی   - 51
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری فضای داخلی   - 51
باشگاه مشت زنی   - 3
معماری دیجیتال   - 48
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 47
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری و رسانه   - 47
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 43
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
باهاوس   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
هنر روسیه   - 38
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
جهان علمیْ تخیلی   - 34
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و روانشناسی   - 33
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
طراحی پارامتریک   - 30
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
بحران آب   - 29
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری و نقاشی   - 29
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 24
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری مجازی   - 23
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
ده پرسش از هشت معمار   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 10
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 6
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 32
آلدو روسی   - 14
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 42
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 15
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 50
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 46
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 14
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 6
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 37
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 26
الیس راستورن   - 112
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 56
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 26
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 8
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لویی کان   - 39
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 147
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 31
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 28
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 59
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 69
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 8
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 54
پییر ویتوریو آئورلی   - 12
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 6
نورمن فاستر   - 35
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 9
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 30
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 6
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 29
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 6
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 29
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 103
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 31
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 5
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 191
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 18

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -810
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -396
گالری   -87
فرهنگی   -336
هتل   -77
پاویون   -268
ورزشی   -65
موزه   -255
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -232
حمل و نقل عمومی   -39
تفریحی   -163
ویلا   -8
مسکونی ـ تجاری   -163
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -138
مجموعه های مسکونی   -4
صنعتی   -106
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
ما؛ همه، فرزندان توماس مور هستیم.
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1397/03/03
مـنـــــــبـع : www.theguardian.com
تعداد بازدید : 1237

یوتوپیا؛ الهام بخش نسل هایی از متفکران و نویسندگان بوده است تا تصور کنند انسان های خوب  -و بد- قادرند آن را فعلیت بخشند.  چاینا میه ویل، یوتوپیاگرایی را از چارچوب کلاسیک آن،  بازخوانی می نماید.

چنانچه دریانوردی حرفه ای، دوستانه راهنمایی تان کند تا بدانید چگونه بادبان کشتی خود را تنظیم کنید، رسیدن به یوتوپیا نباید چندان طول بکشد.

از آنجایی که در ابتدا، زن یا مرد نخستین در جستجوی یک مکان بهتر بوده اند، رویابین ها، رویای آن گونه مکان ها را بر قله ی کوه ها، در دره های پنهان، فراز ابرها و ژرفای زمین دیده اند،و بیش از هر جای دیگری، یوتوپیاها را در جزیره ها تصور می کردند.

از دوران کهن؛ یوتوپیای جزیره ای، تصوری رایج بشمار می آمد: پانچایِ تاریخ نویس یونانی، یوسِبیوس و جزایر خورشیدِ تاجر یونانی، لَمبولوس، جزیرهء کاجهای هِنری نویل و آنتانجیل از یک نویسنده  ناشناس به سال1916 تحت کتابی با همین عنوان، بِنسالِم  بیکن، Nosmnbdsgruttِ رابرت پالتُک از زندگی و ماجراهای پیتر ویلکینز، جزیره خیالی پالا در کتاب جزیرهء هاکسلی، جزیرهء آستین تاپان رایت و تعدادی دیگر. در مرکزِ آن مجمع الجزایرِ بزرگ اختلاف عقیده و امید، یک مکان، یک نام، بیش از همه می درخشد.
این جزیره، این کتاب، یک  پارادایم است. "یوتوپیای مور". به گفته ی رولاند گرین، محقق دانشگاهی، شاید یوتوپیای مور همان متنی باشد که ایدهء جزیره ای بودن یوتوپیا را به مثابه یک مزیت مدرنِ نخستین، خلق و روش تفکری را به درستی با نام یوتوپیا  معرفی می نماید، که توسط "پدیده ای چند وجهی که آن را منطق جزیره ای می نامم، تعریف شده است".

اما؛ تکرارمی کنم، برای رسیدن به یوتوپیا، لازم نیست سفر دریایی طولانی مدتی داشته باشیم. شهروندانِ یوتوپیای مور؛ هنر ناوبری را ادامه می دهند، با جدیت وظایف متعدد را انجام می دهند، به تجارت مازاد "ذرت، عسل، پشم، کتان، چوب، موم، چربی، چرم و گاو ... به کشورهای دیگر مشغولند، فقط  کم عمق ترین بخش اقیانوس، یوتوپیا را از سرزمین اصلی جدا می سازد. یوتوپیای هیچ جا با وجود شهرت و سرشتِ "هیچ کجا" گونه ای که دارد، بسیار نزدیک به ساحل جانمایی شده است.

نکته تعجب برانگیزتر این که  یوتوپیای مور از ابتدا جزیره نبوده، واقعیتی که تقریبا به اندازه کافی بدان پرداخته نشده است.

در ابتدا؛ یوتوپیا به نه به شکل جزیره بلکه بخشی از یک قاره بوده است. پس از فتح آنجا توسط یوتوپوس ... او ساکنان وحشی و بدوی را به سوی یک حکومت خوب، رهنمون و بسرعت مطیع ساخت، سپس طرحی داد که به موجب آن، ساکنان را از قاره جدا کند و بصورتی جانمایی شوند تا گرداگرشان دریا باشد. برای انجام این کار دستور داد یک کانال عمیق حفر شود ... و برای آنکه بومیان فکر نکنند یوتوپوس مانند برده با آنها رفتار می کند، نه تنها ساکنان را، بلکه سربازان خود را نیز مجبور ساخت تا در اجرایی کردن این ایده همکاری کنند. از آنجاییکه تعداد زیادی از مردم  را بکارگرفت فراتر از انتظار همگان، سریع به  نتیجه رسید. و همسایگانش، در حالیکه از حیرت و وحشت رنج می بردند  بسیار زود تر از آنچه فکرش را می کردند شاهد تکمیل طرح شدند.

بنابراین معروف ترین نمونه از یوتوپیای جزیره ای، که در نوع  خود ایده آل محسوب می شد، اصلا بطور طبیعی ،جزیره نبود. پانزده مایل  آبی که آن را  بدنه اصلی جامعه جدا ساخت نه به اراده خداوند، که با عرق ریختن مردم بومی و سایرین، با فرمان فاتح متجاوز ایجاد شد. ایزولاسیون –یوتوپیایی- پر زرق و برق، بخشی از ویران سازی های امپراتوری خشونت آمیز است.

حملهء مرتجعان کلاسیک درباره انگیزهء یوتوپیایی این است که یوتوپیا دقیقا هیچ جا و ناامیدوارنه غیر قابل دسترس است. لیکن اسطوره بنیادین مور از نحوه حکومت، نگرانی متفاوتی است که انگاره مرتجعان را رد می سازد: اینکه یوتوپیا؛ با سبعیت، از بالا شکل می گیرد و نزدیک و قابل دسترس است.

به گفته اورسولا کروبر لو گویین، نویسنده فمینیست در سبک علمی-تخیلی؛ "هر یوتوپیایی از زمان یوتوپیای مور، به وضوح یا در ابهام، در حقیقت یا احتمال، از دید نویسنده یا خواننده، هم جایی خوب و هم جایی بد محسوب میشود. هر یوتوپیا شامل یک دیستوپیا و هر دیستوپیا شامل یک یوتوپیا است."

این مباحث متناقض و تمام ناشدنی در بارهء سیاسی یا هنری بودن اثر مور، نیازمند رمزگشایی می باشد.

یوتوپیای مور طرح است یا طنز یا چیز دیگری؟ به نظر می رسد ویژگی هر یوتوپیا، منحصر به خود آن باشد و از نقطه نظر یوتوپیا گرایی و  هدف آفرینش، گوناگون اند.

پیش رانی خطرناک؛ دیستوپیا در یوتوپیا، نه فقط در ذهن و رویاهای ما؛ اگرچه در هر کجا می تواند حضور یابد، که در واقعیت نیز رخ می دهد: نزدیک بودن جزیره به ساحل. تراژدی نویسان؛ صلح را با قدرت و زور محقق می سازند،لیبرال ها با صدای بلند برعلیه یوتوپیاگرایی هشدار می دهند (اغلب سرشار از احساسات گرایی برای رادیکالیسم کهنه خود و گریستن بر واقع گرایی جدید خود)؛ در کنار آنها، رادیکال های راست گرای افراطیِ  قدرت و ستم، در مورد زندگی خوب رویاپردازی می کنند: آرکادیایی های فاشیست که طرفدار برتری یک گروه خاص هستند.  و حاکمان، قدرتمند تر و به طور سنتی کمتر خوشایند تر از آپولوژیست های خود با آرامش به شکل دهی و محقق سازی یوتوپیاهای خود مشغول اند. در اینگونه از یوتوپیاها ، افراد تحت حکومت هیچ انتخابی جز زندگی کردن، خدمت کردن و مردن، در جایی،  بنابر تشخصیص حاکمان ندارند.

این موارد برخی  از محدودیت های یو توپیا هستند. اما این حقیقت که  میل و انگیزه یوتوپیایی همیشه مواردی منفی را به همراه دارد، به این معنی نیست که می توان یا باید رد یا سرکوبش  کرد. این امر همانقدر که به مثابه نفرت، خشم و شادی اجتناب ناپذیر است، ضروری هم می باشد. یوتوپیاگرایی یک امید نیست و حتی خوش بینی هم بشمار نمی آید: نیاز و میل است. برای به رسمیت شناخته شدن، مانند تمامی امیال، و همچنین برای  ویژگی های خیالین ش و برنامه هایش؛ و بالاتر از همه برای دادرسی صحیح.  برای تغییر، چیزی غیر از وضع اجتماعی طاقت فرسای کنونی، برای آسایش.  و زمانی که شکاف ها  در تاریخ به اندازه کافی گسترده به نظر می رسد، این میل و انگیزه  حتی ممکن است آنها را کمی گسترده تر سازد.

ما بدون یوتوپیا نمی توانیم کاری از پیش بریم. ما، همه، تا همیشه، فرزندان توماس  مور هستیم. حتی اجداد ادبیات نیز فرزندان پیش گزیده او بودند که ارجاعاتشان به مور، اشاره داشته است، و او را مبدل به نقطه عظف ساخته اند، بنابراین پادشاهِ کتاب او که  خواستار حفر کانال بود می تواند بر روی اشتیاقات پیش از مور، نامی بگذارد. این است که با وجود هرگونه تردید، باید به متن بازگردیم، و به آن افتخار کنیم.  این متن؛ فرمول بندی و مفهومی را که بدان نیازمندیم، ارائه می دهد. اگر چه  شاید زمان برای بازاندیشی در مورد این کلمه گذشته باشد.

ما در مورد جامعه ای که توسط یوتوپوس و سپاهیانش نابود شد، چیز زیادی نمی دانیم -این سرشت چنین فراموش کردن های اجباری است- اما نام آن را می دانیم. در اینجا اشاره ای به حرکت  آن پاسان وارانهء استعماری متکبرانه،  شده است، نامی که از گنوستیسیسم به عاریت گرفته شد و برای یک بار بکار رفته است:  " اولین نام، آبراکسا ( نام کشور فرضی یوتوپیای مور) بود". با این نوع از  برخورد ها در تاریخ  آشنا بوده ایم. این که همه افرادی که در تاریخ مورد توحش، قتل عام و بردگی قرار گرفته اند، مانند آبراکسایی ها، در دسته بندی های مهاجمین، "وحشی و بدوی" بشمار می آمدند.

در آغازِ هر یوتوپیای  قابل سکونتی  می بایست  چرندیات ایدیولوژِکی امپراتوری را براندازی کرد و بدون احساسات گرایی لیکن با احترام، به بازنگری فرهنگ های مورد اتهام و تقبیح شده بر استخوان هایی که رویاهای برخی از یوتوپیاگرایان فاتح  روی آن ها بنا شده است، پرداخت. "یوتوپیا" مانند "رودزیا" است برای زیمبابوه، و "ساحل طلا" برای غنا.

چگونه می توانیم عازم  آبراسکای جدید شویم؟ لو گویین می گوید: "فکر نمی کنم حرکت رو به جلو ما را دوباره به یوتوپیا برساند."  بنابراین بجای آن او فرمول مردم سرزمین اشغالیِ نخستین "سوامپی کِری" که بطور سنتی جهت به آینده استفاده می شود را پیشنهاد می دهد:  Usa puyew usu wapiw!

به معنای "به عقب برمی گردم، به جلو نگاه می کنم." این عبارت رفتار معمول یک جوجه تیغی را توصیف می کند، که عقب عقب می ورد و در شکاف صخره ای پنهان می شود، تا بتواند خطرات پیش روی خود را بیند. او می گوید: "به منظور پیش بینی ِ آینده ای قابل سکونت، شاید بهتر باشد شکاف صخره ای را بیابیم و به عقب برگردیم." بدور از اغراق، صفت "قابل سکونت" به طور قابل توجهی در مواجهه با فروداشت های اجتماعی و تخریب اکولوژیکِ نئولیبرالیسمِ پرشتاب، محدود گشته است.

جوجه تیغی از درون شکاف صخره می تواند یوتوپیا های  خود را طراحی کند. و آنچه کمینه به همان اندازه اهمیت دارد این است که با به عقب رفتن، و به جلو نگاه کردن، می تواند  از یوتوپیاهای یورش گرِ افراد در قدرت نیز بگریزد.

لیکن چنین یوتوپیا های وابسته به حاکمان و عوامل قدرت، بسیاری از مناظر را مسطح ساخته اند. آنها با قدرت مسطح  ساز خود، متمایزمی شوند، با سنگلاخ هایی که از خود بر جای می گذارند. چه می شود اگر آنها تمام صخره ها را از بین ببرند و هیچ جایی برای پنهان شدن باقی نگذارند؟

رفتار تدافعی جوجه تیغی ما را به یاد موجود دیگری می اندازد. این حرکت یک قرینه دارد ، یک امر معکوس نیش دار، استمرار طولانی مدت فیگوری ناشی از سرگردانی بدبینانهء رادیکال، اما استنادی بی پایان که هنوز نمی تواند آن را از قدرت و اهمیتش محروم سازد.

فرشتهء تاریخِ والتر بنیامین.

چشمان او خیره شده اند، دهان او باز است، بال هایش گشوده اند ... صورت خود را به سوی گذشته برگردانده است. جایی که زنجیره ای از حوادث را در می یابیم، او تنها فاجعه ی را می بیند که خرابه روی خرابه تلنبار می سازد و در مقابل پاهای او می اندازد  ... یک طوفان ... از سوی بهشت می وزد ... به طرز مقاومت ناپذیری  او را به سوی آینده ای که پشتش را به آن بر میگرداند، سوق می دهد، در حالی که خرابه های تلنبار شده پیش رویش سر به آسمان  کشیده اند، این طوفان همان چیزی است که آن را پیشرفت می نامیم.

جوجه تیغی به عقب می رود، به جلو نگاه می کند برای دیدن آینده تا از برخی دوری کند و برای برخی برنامه ریزی.  فرشته به جلو می رود،لیکن به عقب نگاه می کند، در اضطراب و غم و اندوه، به سوی آینده ای فرو می رود که نمی تواند ببیند و برای گذشته هایی که قابل برگشت نیستد سوگواری می کند.

یوتوپیای یغماگر به کدامین شیوه ما را سردرگم می سازد؟ آیا جوجه تیغی از شکاف صخرهء در هم شکسته خود بیرون کشیده می شود و در اطراف برای جلوگیری از حوادث آینده  در جریان پسروی خود پیچ و تاپ می خورد؟ یا فرشته می تواند دیوارهای دره عمیق و تاریک را با نوک بال های گشوده اش لمس کند و نگه دارد و برگردد، به سوی مکانی برای پنهان شدن بلولد و دندان هایش را برهم بساید و با وزش های باد روبرو شود؟ جوجه تیغی به فرشته تبدیل خواهد شد یا فرشته به جوجه تیغی؟

هیچکدام و یا یکی از این دو وجود ندارند. بارها اشاره شده است از هر سو که بنگریم تاریخ همه جوامع تاکنون؛ تاریخ هیولاها است. یوتوپیاگرایی ما همیشه یک هیولای دو رگه بوده است: "Angelus erethizon"، یک جوجه تیغی که بال های فرشته دارد و یک فرشته تیغ دار.

و مانند دیگر دورگه ها، عموزاده های ما، همان جانور-آدمِ های داستان توماس مور، که سرانجام یوتوپیای مخوفی را که آنها را ایجاد کرد  و خوار شمرد، سرنگون ساختند، باید یاد بگیریم به شیوهِ  بی مانندِ یک دورگه حرکت کنیم. برای بکارگیری جزییات و قدرت های آنها به روش های ناآزموده و نا ممکن اما موثر: روی نوک بال هایمان راه برویم، با تیغ های بال هایمان به جاهای ناممکن بچسبیم، تیغ هایی تیزتر، از نوع رزمی. بر روی چهار پا، دو پا یا بدون آن مبارزه کنیم و به سوی آبراکسای جدید -که به ساحال نزدیک است- شنا کنیم.

یک حرکت، شاید، تنها امکانی ست که داریم، حرکتی جدید که هم حیوانی است هم الهی و در عین حال هیچکدام از آنها نیست.

اینستالیشن یوتوپیا . خانه سامرستِ لندن . عکاس:  متیو چاتل/ رِکس / شاتراستوک


یک تصور از یوتوپیا. کنده کاری روی چوب از امبروسیوس هلباین . 1518. منبع: وب سایت عکاسی اَلَمی