معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1322
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1112
اکسپو شانگهای 2010   - 33
نظریه معماری   - 936
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
طراحي داخلي   - 880
معماری پراجکتیو   - 32
سازه های شهری   - 850
معماری دیجیتال   - 32
تکنولوژی ساخت   - 831
معماری کانستراکتیویستی   - 32
مرزهای معماری   - 763
طراحی پارامتریک   - 29
معماری حوزه عمومی   - 717
بحران آب   - 28
المان شهری   - 689
هنر روسیه   - 27
نگاه نو به سكونت   - 680
اکسپو میلان 2015   - 27
نظریه شهری   - 670
پاویون های سرپنتین   - 23
کلان سازه   - 593
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و سیاست   - 514
جشن نامه اتووود   - 21
معماری پایدار   - 502
معماری مجازی   - 20
منتقدان معماری   - 474
باهاوس   - 20
معماری تندیس گون   - 446
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 429
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 428
پداگوژی   - 19
آرمان شهرگرایی   - 421
پردیس ویترا   - 18
معماری منظر   - 420
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 17
معماری مدرن   - 418
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری شمایل گون   - 415
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
روح مکان   - 414
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
طراحی صنعتی   - 396
فیلوکیتکت   - 15
باز زنده سازی   - 366
معماری ـ موسیقی   - 14
توسعه پایدار   - 349
معماری بایومورفیک   - 14
تراشه های کانسپچوال   - 333
شهرهای در حرکت   - 12
معماری یادمانی   - 330
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری سبز   - 302
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
معماریِ توسعه   - 298
مدرنیته؛ از نو   - 11
اتووود کلاسیک   - 263
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
طراحی نئولیبرال   - 260
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
هنر مدرنیستی   - 257
درس گفتارهای اتووود   - 9
بدنه سازی شهری   - 251
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری محلی   - 247
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 243
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 241
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 241
بی ینال ونیز   - 7
محوطه سازی   - 236
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
آینده گرایی   - 225
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 220
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
معماری های تک   - 217
طراحی و پناهجویان   - 7
گرمایش زمین   - 203
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 196
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 186
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
مسکن حومه شهری   - 185
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 157
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 145
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 138
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
عکاسی   - 138
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
مسکن روستایی   - 131
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
هنر گفت و گو   - 127
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری ـ سینما   - 125
جهان علمیْ تخیلی   - 5
هنر انتزاعی   - 119
معماری مصر   - 5
گرافیک   - 110
فرهنگ نفت   - 5
معماری ژاپن   - 109
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماری ایران   - 106
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
فضای منفی   - 101
بلوپرینت   - 4
بلندمرتبه ها   - 100
معماری خوانی   - 4
طراحی مبلمان   - 86
منبع شناسی اتووود   - 4
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری مذهبی   - 85
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
اکسپو   - 75
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری هند   - 62
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری چین   - 61
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری فاشیستی   - 60
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
ترسیمات معماری   - 47
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 2
گفت و گو با مرگ   - 47
ده پرسش از هشت معمار   - 1
ویرانه ها   - 45
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
جنبش متابولیسم   - 41
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری و هنر انقلابی   - 41
شهرْخوانی با اتووود   - 1
زاغه نشینی   - 38
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
مدارس معماری   - 38
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 1
درگذشت زاها حدید   - 34

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 9
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 18
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سوپراستودیو   - 9
ادوارد برتینسکی   - 1
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد سعید   - 12
شیگرو بان   - 33
ادوارد سوجا   - 9
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فدریکو بابینا   - 30
ادولف لوس   - 6
فرانک گهری   - 49
ارو سارینن   - 28
فرانک لوید رایت   - 43
اریک اوون موس   - 13
فرای اوتو   - 9
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 29
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 7
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر برنس   - 2
میشل سر   - 3
پیتر زُمتُر   - 67
میشل فوکو   - 44
پیتر کوک   - 7
نائومی کلاین   - 4
پیر بوردیو   - 5
نورمن فاستر   - 35
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نیکلای مارکوف   - 1
تئودور آدورنو   - 3
هانا آرنت   - 6
تادو اندو   - 13
هانری لفور   - 23
تام مین   - 13
هانی رشید   - 5
تام ویسکامب   - 10
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس پیکتی   - 5
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس هیترویک   - 30
هنری ژیرو   - 3
تیتوس بورکهارت   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیموتی مورتُن   - 2
هنس هولین   - 4
تیو ایتو   - 23
هوشنگ سیحون   - 14
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هومی بابا   - 2
جان برجر   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان هیداک   - 4
والتر بنیامین   - 25
جف منن   - 2
والتر گروپیوس   - 16
جفری کیپنس   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 10
جورجو آگامبن   - 4
ولف پریکس   - 1
جوزپه ترانی   - 2
ونگ شو   - 8
جونیا ایشیگامی   - 3
ویتو آکنچی   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ویوین وست وود   - 6
جین جیکوبز   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز جنکس   - 5
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 13
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -750
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -335
صنعتی   -98
فرهنگی   -292
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : مهدي معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
هنر گفت و گو ـ آرک دیلی با رم کولهاس و توماس کولهاس دربارهء مستند REM
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1397/05/24
مـنـــــــبـع : www.archdaily.com
تعداد بازدید : 837

زمانیکه رم کولهاس و پسرش توماس برای تعطیلات آخر هفته در لس آنجلس اقامت داشتند، آرک دیلی فرصت یافت مصاحبه ای مشترک با آنها ترتیب دهد. مصاحبه پیرامون فیلم مستند " REM" بود که ساخت آن چهار سال زمان برد.  فیلم را توماس با دنبال نمودن پدر از بیابان تا  اقیانوس تا بینال 2014 ونیز و همچنین چندین پروژه از OMA در سراسر جهان مانند کتابخانه مرکزی سیاتل در امریکا و خانه بوردو در فرانسه ساخته است.

هر دو در طول مصاحبه چگونگی رابطه پدر و پسری شان و چگونگی به تعامل و آگاهی رسیدن با یکدیگر در حرفه معماری و فیلم سازی را نشان می دهند، و در مورد چالش های فیلمبرداری از یک عضو خانواده صحبت می کنند. همه اینها به کنار؛ انچه در طول مکالمه قویاً جلب نظر می کرد؛ احترام متقابلی بود که برای هنر یکدیگر قائل اند و قدردان بودنشان بابت فرصت  همکاری صمیمانه  به عنوان پدر و پسر.


آرک دیلی: می دانم که جلب نظر "رم" از سوی رسانه ها کار بسیار مشکلی است. چگونه ایده ساخت فیلم را به  پدر پیشنهاد دادید؟

توماس:  اگر شما فیلمساز باشید و پدرتان "رم"،  قابل پیش بینی خواهد بود که مردم پیوسته به شما پیشنهاد ساخت فیلمی در مورد "رم" را بدهند. هنگامیکه به این رویکرد رسیدم تا واقعا چیزهای جدیدی را نشان دهم، آن، زمانی بود که به اندازه کافی احساس راحتی کردم و توانستم به سمت "رم" بروم.  این کار برای "رم" هم واجد ارزش بود، به لحاظ صرف زمان بهینه برای فیلمی با چنین ویژگی هایی که در بارهء او ساخته می شد.

آرک دیلی: هنگامیکه یک فیلمساز، مستندی در مورد یکی از اعضاء خانوادهء خود می سازد، چه مواردی را می بایست مد نظر قرار دهد؟

توماس: شمشیری دو لبه وجود دارد در کار با کسی که خیلی خوب  او را می شناسید. از دیگر سو،  وجهی از "رم" هم وجود دارد که هیچ کس دیگری نمی تواند آن را در یابد. لیکن من به عنوان یک سینما توگرافر که 15 سال در این حرفه مشغول است آگاهم بعضی اوقات این مشخصه،  اتفاق خوبی نیست، و می تواند مشکلات بسیاری  ایجاد نماید. هنگامی که به عنوان  عوامل مجموعه فیلم استخدام شده اید مسولیت کمتری دارید ، اما زمانی که  پای عضوی از خانواده در میان باشد و شما بخواهید خود  فیلم را بسازید واقعا می تواند در روابط مهم منجر به تنش شود. هر زمان که کسب و کار و روابط بسیار نزدیک خانوادگی با هم ترکیب می شوند، این موارد را  باید در نظر گرفت.

آرک دیلی: رم، آیا در ابتدا تردید داشتید؟

رم: بله قطعا- نه به دلیل شک و تردید در مورد توانایی های توماس، صرفا بدین دلیل که آیا به اندازه کافی جالب خواهد بود کل فیلم حول محور من باشد. این یک تردید بزرگ بود.  امر مورد ملاحظه دیگر این بوده که آیا من می خواستم فراتر از هر چیزی که قبلا انجام داده بودم، خودم را در معرض نمایش قرار دهم؟

آرک دیلی: قبلا هم از آثار شما فیلم ساخته شده است. رم، چه چیزی این فیلم را متفاوت می سازد؟

رم: یکی از نکات کلیدی در مورد کل فیلم این بوده که من در سراسر فیلم کاملا خودم را به آنچه توماس می خواست، سپردم و به هیچ وجه دخالت نمی کردم، نه در پروسه  فیلمبرداری، نه بعد ازآن، و نه امیدوارم هم اکنون. این به نوعی، برای انجام کاری در مورد من، بدون هیچ دخالتی از سوی من، جالب بوده است.

آرک دیلی: توماس،همه کار های فیلم را خودتان انجام دادید؟

توماس: با نگاهی به تیتراژ فیلم متوجه لیست طولانی و بی نظیری از همکاری ها خواهید شد. لیکن، اساسا همه چیز را خودم انجام داده ام.

آرک دیلی: مطمئن هستم این فرایند کمک کننده هم بود.

رم: فوق العاده کمک کرد. راحت بود، به طرز عجیب و غریبی، و وضعیتی بسیار صمیمانه.

آرک دیلی: احساس می کنید به توماس نزدیک تر شده اید؟

رم: ما هنگامی که  او  در حال رشد بود، زمان زیادی را با یکدیگر گذراندیم، بر همین اساس این صمیمیت ناگهانی نبود، اما بُعد جالب تر؛ صمیمت با توماس به عنوان یک بزرگسال بوده است.

آرک دیلی: پس از آغاز به کار،  زمان بیشتری را  با یکدیگر می گذراندید؟
رم: بله، کاملا، بدون شک.

آرک دیلی: آیا در این ارتباط  تعارضاتی هم وجود داشت؟ من می توانم حال و هوای رفتن به کالج با شخصی و دوباره بازگشت به خانه  با او را تصور نمایم، اغلب مورد نیاز است تا والدین و فرزندان مجددا در مورد شرایط تعامل خود بحث نمایند. وقتی که این زمان طولانی را با هم به عنوان بزرگسال گذراندید، چه چیزهایی که از یکدیگر آموختید؟

رم: اینطورنبود که ناگهان او را کشف کنم، بیشتر اینگونه بوده که در مواجهه با کسی که به خوبی می شناختم، اعتمادی کامل برقرار سازم، و متوجه ابعاد جامع حرفه ای در روابط مان شدم. این یک وضعیت دوگانه ی  فوق العاده بود: اعتماد به او به مثابه  یک انسان و اعتماد به او به مثابه یک فیلمساز.

توماس: فکر کردن به این شرایط در مورد کسی که او را  به خوبی می شناسید تقریبا غیر ممکن است، اما من می گویم با اینکه  رم و من یک رابطه سفت و سخت، سنتی و پدر و پسری رایج که برخی از مردم دارند؛ نداریم، فکر  می کنم بطور کل نوع ارتباط مان، امری مثبت باشد. از آنجایی که همیشه تحمیل هایی در این نوع روابط سنتی، از لحاظ  شیوه بیان نظم و خود کنترلی وجود دارد، جایی که شما نمی توانید همه ابعاد شخص را ببینید، زیرا آنها قبلا در نقش خاصی جانمایی شده اند.

رم: مممم، آره!

توماس: بنابریان از طریق فرم ارتباطی خودمان، توانستم او را به طرق گوناگونی ببینم که اساسا در یک وضعیت عادی پدر و پسری دیده نمی شود.

آرک دیلی: نمونه ای از آن را بگویید؟

توماس: برای نمونه شنا. من معمولا اهل شنا نیستم و شنای "رم" را نمی بینم. اما همانطور که در فیلم می بینید "رم" درمورد چگونگی تماشای کسی در آب صحبت می کند، چگونگی حرکت افراد و واقعا شما از طریق زبان بدن شناگران، چیزی از آنها یاد می گیرید. از آنجا که نمی خواهم معمولا در بخشی از فرایند شنا  باشم لیکن  می توانم ببینم که او  چه چیزی را انجام می دهد،  قادر هستم چیزی را در مورد شناگران به صورت بصری فقط با نگاه کردن به آنها یاد بگیرم.

رم: من همچنین فکر می کنم چیز دیگری نیز وجود دارد. او اساسا من را به حجم کلانی از شرایط حرفه ای برد، من کار می کردم، به تنهایی کار می کردم، روی سایت، روی سایت های خیلی سرد، روی سایت های داغ سوزان، و همچنین شاهد شاید عمومی ترین لحظه زندگی ام بودم ، هنگامیکه مدیریت بینال را بر عهده داشتم، که واقعا بی نظیر بود و خارج از آن شرایط، هر دو، در معرض  تعهد برای برقراری ارتباط و مواجهه با مطبوعات قرار گرفته بودیم. او واقعا در لحظات بحرانی حضور داشت و واقعا احساس خوبی داشتم که شخص دیگری آنجا ست.

آرک دیلی: از نظر شما چه شباهتی میان معماری و فیلم سازی وجود دارد؟
رم: برای من، شباهت در این است که معمار، مانند یک فیلمساز، اپیزود ها یا تکه هایی را به هم وصل می کند تا کل بزرگتری خلق نماید. به معنای واقعی کلمه به معماری می پردازم؛  پروسهء  کشف مونتاژ، در فیلم سازی، مشابه یکی از وضعیت های معماری است که می تواند تغییراتی ناگهانی در حالات و یا در مقیاس را ایجاد نماید. بنابراین می خواهم بگویم معماریِ من تا حدودی به تعدادی از ابزارها و روش هایی که در فیلم سازی آموخته می شوند، بستگی دارد.
توماس: من می گویم معماری و فیلم سازی دو تا از معدود حرفه هایی هستند که در آنها تجربه های انسانی را مهندسی می کنید. بنابراین نه تنها دو عنصر روایت و مونتاژ وجود دارد، بلکه زمانی که شما به ساختمان های "رم" می روید، می توانید آنها را ببینید و می توانید آنها را به شیوه ای که یکی از شرایط  به شرایط دیگر تغییر می کند؛ مقایسه نمایید. گاهی اوقات آن  تغییر به شیوه ای نرم وآرام رخ می دهد، مانند یک محو شدگی در فیلم، گاهی اوقات واقعا بطور ناگهانی در مقابل هدف قرار می گیرید، همجواری، مانند هارد کات در فیلم. من فکر می کنم که این تشابه قطعا وجود دارد، مهندسی تجربیات و احساسات انسان برای هر دوی این رشته ها مهم است؛ به این معنی که شما باید  از زمینه های مختلف و چند گانه بسیاری سر درآورید تا قادر به انجام موثر آنچه  خلق می کنید، باشید.

رم: بسامدافزایی دارد.

آرک دیلی: واکنش مردم نسبت به فیلم چگونه بوده، و آیا این واکنش ها با توجه  به دو حرفه ای که در آن هستید، متفاوت است؟

رم: باید اعتراف کنم در بسیاری از نمایش ها شرکت نداشته ام، و اساسا پس از اکران، سخت است که در مورد واکنش ها اظهار نظر کنم. صحبت از واکنش در تاریکی ست که بسیار جالب است. در تاریکی احساساتتان ملموس می شود،  شوکه می شوید، احساس آسودگی می کنید. بنابراین به عبارت دیگر،  واکنش واقعا برای من کلامی نبود، بسیار احساسی بود.

توماس: نمی خواهم اینطور وانمود کنم که واکنش ها،همگی مثبت بودند، اما در واقع؛ به طور کلی فوق العاده مثبت بوده اند. واقعا انتظار داشتم که مردم بدلیل ساختار غیر معمول فیلم احساس بیگانگی کنند، اما اینگونه نبود، و این احساس واقعا لذت بخش است.
رم: برای من همواره  خیلی جالب بوده که  بسیاری از مردم به کار ما و به من، به مثابه امری فردی  پاسخ می دهند، چنانکه گویی دائما درگیر بحث و جدالی عظیم هستم و همیشه سعی می کنم در روابط  عقل گرایانه خودم  عجیب و غریب و براستی بیش از حد سرد باشم. در این فیلم؛ شگفت آور این است که هیچ کدام از این دسته بندی ها  تا به حال در انواع پاسخ ها  مشهود نبودند. فکر می کنم  اساسا تفاوتی بین پاسخ به من به مثابه یک معمار و من به مثابه یک موضوع فیلم وجود دارد و این در نوع خود امری شگفت آور و بسیار جالب بود.

آرک دیلی: شما مدت زیادی را با یکدیگر در فیلم گذراندید، آیا بخش مورد علاقه خود را دارید؟ آیا چیزی وجود دارد که درطول ساخت فیلم  با هم تجربه کرده و  بابت آن سپاسگزار باشید؟

رم: ارتباطات منظم و گسترده ای که در مورد همه چیز وجود داشت، خیلی خوب بود. فیلم، زندگی کاری، و غیره. این تجربهء ارتباطات سیستماتیک در طول زمانی بسیار بلندمدت، عالی بود؛ و من واقعا آن را به هر پدر و مادر و فرزندی پیشنهاد می دهم، زیرا ارتباط شما را ناگهان پس از آن در یک سطح بسیار متفاوت  قرار می دهد.

توماس: حتی اگر شما  ارتباطی سنتی با یکدیگر نداشته باشید، نقشی خارج از چارچوب خانوادگی، هنوز طیفی وجود دارد که مکالمات و تجربیات شما در آن قرار گیرد. چراکه  هنگامی که شما در دوحه هستید، در بیابان و در وسط  نوعی تهی مندی و شروع  می کنید به گفتگوی فلسفی در مورد آن، و چگونگی ارتباط ش با کارتان، آن فاصله بسیار سریع از طریق ارتباط عادی ای که می توانید در آن شرایط داشته باشید، شکسته می شود.

آرک دیلی: و  اکنون که فیلم را تماشا می کنید چه احساسی دارید؟

توماس: باید اشاره کنم که اولین بار "رم " فیلم را در اکران عمومی جشنواره فیلم ونیز دید.
رم: این باعث شد که فیلم را  به مثابه  فیلمی که درباره من بود نگاه نکنم، بلکه  به مثابه فیلمی دربارهء یک معمار تماشا کردم. به طرز شگفت آوری سمپاتیکی و شناخت پذیر بود. (می خندد)

آرک دیلی: اکنون کجا هستید؟ در لس آنجلس ساکنید؟ یا اغلب برای بازدید می آیید؟
رم: کاری در ایالات متحده برای من پیش آمد و به ملاقات پسرم رفتم. و این چیزی است که ما اغلب انجام می دهیم، هر زمان که  بتوانیم.

آرک دیلی: زمانیکه همدیگر را ملاقات می کنید از انجام چه کاری با یکدیگر لذت می برید؟

توماس: من می گویم، پیاده روی. بخشی در این فیلم وجود دارد که آنجا رم در مورد حرکت  صحبت می کند و فکر می کنم این چیزی است که  قطعا در مورد خودم نیز به آن رسیدم. این رابطهء ما را تعریف می کند -بسیاری از تعاملات ما و ارتباط ما در حال حرکت است.

رم: و بسیاری از جلسات ما خارج از منزل هستند.

توماس: من از بودن در فضای داخلی متنفرم

رم: من کلاستروفوبیک (تنگناهراس) هستم.

توماس: (می خندد)

رم: و اکنون که  در مورد آن فکر می کنم، واقعا عجیب و غریب است.

آرک دیلی: شما احساس می کنید، کلاستروفوبیک عجیب است؟

رم: خیر، کلاستروفوبیا، امری بسیار شایع است، بطور محض این احساس عشق به فضای خارجی عجیب است، نیاز به فضایی خارجی حتی زمانیکه هردو به مثابه دو روشنفکر هستیم.

توماس: (می خندد) واقعا؟!

آرک دیلی: چگونه می خواهید بقیه امروز خود را بگذرانید؟

رم: امروز که تقریبا تمام شده است.

توماس: ما فقط قصد داریم بیرون برویم و کمی در طبیعت باشیم...

آرک دیلی: سوال آخر. اگر بخواهید یک نظر مشورتی به یکدیگر بدهید واقعا چه خواهد بود؟ آیا چیزی وجود دارد که بخواهید به پسرتان، پدرتان بگویید که پیش از این به ذهنتان آمده اما شاید هرگز بیان نکرده باشید؟

رم: فکر می کنم خوشبختانه ما رابطه ای داریم که در آن چیزهای بسیار کمی وجود دارد که نخواهیم به یکدیگر بگوییم.

توماس: (می خندد)

رم: عقیده ای دارم که همیشه آن را توصیه کرده ام، اینکه، نباید نگران اتلاف وقت بود. در شرایط خاصی لازم است چیزهای دیگری را دنبال نمایید تا اهداف خود را به طور مستقیم، و گاهی اوقات می بایست از طریق انواع مسیرهای فرعی یا انحرافی  راه خود را  ادامه دهید. به عبارت دیگر، در کلیه فعالیت های خود  چندان تابع تفکر خطی نباشید.

توماس: این مورد در فیلم نیز نشان داده می شود. سعی نکردم به معنای آشکار چیزی خطی بسازم، فقط می خواستم خط سیر جذاب  حرکت در میان لایه های متفاوت را  نشان دهم و به مخاطب اجازه دادم هرچه را که خود می خواهد، احساس کند.

















حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

تراشه های کانسپچوال ـ رم کولهاوس؛ معماری در قامت سبک
سیزده نکته در مورد رم کولهاس که بهتر است بدانید
تراشه های کانسپچوال ـ رم کولهاس و نگاه به شرق؛ هیبریداسیون ارزش ها
تراشه های کانسپچوال ـ فردریک جیمسون و تحریر ذاتِ ناسازه وار فضای پس ماند
ساختمان جدید استندز کانتور، همنشینی مودولار در بافتی کهن- رم کولهاس
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group