معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1401
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1358
معماری مجازی   - 22
نظریه معماری   - 1046
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 958
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
سازه های شهری   - 900
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 886
معماری و رسانه   - 20
معماری حوزه عمومی   - 817
پردیس ویترا   - 18
مرزهای معماری   - 812
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نظریه شهری   - 745
جهان علمیْ تخیلی   - 17
نگاه نو به سكونت   - 743
معماری کوچک مقیاس   - 17
المان شهری   - 740
معماری و نقاشی   - 17
معماری و سیاست   - 647
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 632
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 567
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 540
معماری بایومورفیک   - 15
منتقدان معماری   - 509
شهرهای در حرکت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 487
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
روح مکان   - 479
معماری و روانشناسی   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 474
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
طراحی صنعتی   - 471
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
معماری تندیس گون   - 469
معماری و گیم   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 459
معماری و هوش مصنوعی   - 12
معماری منظر   - 457
معماری و ادبیات   - 11
معماری شمایل گون   - 431
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
باز زنده سازی   - 399
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 382
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
توسعه پایدار   - 380
بی ینال ونیز   - 10
هنر مدرنیستی   - 379
معماری جنگلی   - 10
معماری یادمانی   - 357
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماریِ توسعه   - 333
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری سبز   - 323
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
طراحی نئولیبرال   - 312
معماری بیابانی   - 8
معماری پست مدرن   - 289
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 273
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 264
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 262
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 259
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 253
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 252
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 252
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 230
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 222
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 221
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 205
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 201
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 194
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 191
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 180
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 179
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 178
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
گرافیک   - 161
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
فضای منفی   - 147
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 145
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر گفت و گو   - 141
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
طراحی مبلمان   - 127
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری ژاپن   - 126
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ایران   - 114
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
ترسیمات معماری   - 107
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری و فاجعه   - 96
معماری خوانی   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری مذهبی   - 87
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری فاشیستی   - 80
معماری مصر   - 5
اکسپو   - 79
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرهنگ نفت   - 5
معماری هند   - 66
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری چین   - 64
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 64
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 62
بلوپرینت   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 62
اتووودْ آبزرور   - 4
اقتصادِ فضا   - 60
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
ویرانه ها   - 58
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
گفت و گو با مرگ   - 56
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
مدارس معماری   - 51
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
زاغه نشینی   - 48
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
پداگوژی   - 47
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
معماری پراجکتیو   - 45
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 44
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری دیجیتال   - 43
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
باهاوس   - 39
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
فیلوکیتکت   - 37
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
هنر روسیه   - 35
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری فضای داخلی   - 29
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 4
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 29
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 40
سوزان سانتاگ   - 8
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 13
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 28
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 3
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 25
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 111
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 53
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 7
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 37
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 142
باک مینستر فولر   - 12
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
مارتین هایدگر   - 29
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 22
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 58
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 3
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 68
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 7
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
میشل فوکو   - 47
تئودور آدورنو   - 5
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 28
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 4
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 27
جورجو آگامبن   - 5
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 13
حسن فتحی   - 5
کازو شینوهارا   - 1
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 29
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 101
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رنزو پیانو   - 30
کوین لینچ   - 7
ریچارد مِیر   - 8
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریموند آبراهام   - 1
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رینر بنهام   - 2
یان گِل   - 9
رینهولد مارتین   - 5
یو ان استودیو   - 32
ریکاردو بوفیل   - 4
یورگن هابرماس   - 15
زاها حدید   - 190
یونا فریدمن   - 5
زیگموند فروید   - 11
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -780
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -375
صنعتی   -102
فرهنگی   -329
گالری   -84
پاویون   -264
هتل   -76
موزه   -254
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بهداشتی   -40
مسکونی ـ تجاری   -161
حمل و نقل عمومی   -37
تفریحی   -154
ویلا   -6
اموزشی   -133
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
هنر گفت و گو ـ آرک دیلی با رم کولهاس و توماس کولهاس دربارهء مستند REM
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1397/05/24
مـنـــــــبـع : www.archdaily.com
تعداد بازدید : 1198

زمانیکه رم کولهاس و پسرش توماس برای تعطیلات آخر هفته در لس آنجلس اقامت داشتند، آرک دیلی فرصت یافت مصاحبه ای مشترک با آنها ترتیب دهد. مصاحبه پیرامون فیلم مستند " REM" بود که ساخت آن چهار سال زمان برد.  فیلم را توماس با دنبال نمودن پدر از بیابان تا  اقیانوس تا بینال 2014 ونیز و همچنین چندین پروژه از OMA در سراسر جهان مانند کتابخانه مرکزی سیاتل در امریکا و خانه بوردو در فرانسه ساخته است.

هر دو در طول مصاحبه چگونگی رابطه پدر و پسری شان و چگونگی به تعامل و آگاهی رسیدن با یکدیگر در حرفه معماری و فیلم سازی را نشان می دهند، و در مورد چالش های فیلمبرداری از یک عضو خانواده صحبت می کنند. همه اینها به کنار؛ انچه در طول مکالمه قویاً جلب نظر می کرد؛ احترام متقابلی بود که برای هنر یکدیگر قائل اند و قدردان بودنشان بابت فرصت  همکاری صمیمانه  به عنوان پدر و پسر.


آرک دیلی: می دانم که جلب نظر "رم" از سوی رسانه ها کار بسیار مشکلی است. چگونه ایده ساخت فیلم را به  پدر پیشنهاد دادید؟

توماس:  اگر شما فیلمساز باشید و پدرتان "رم"،  قابل پیش بینی خواهد بود که مردم پیوسته به شما پیشنهاد ساخت فیلمی در مورد "رم" را بدهند. هنگامیکه به این رویکرد رسیدم تا واقعا چیزهای جدیدی را نشان دهم، آن، زمانی بود که به اندازه کافی احساس راحتی کردم و توانستم به سمت "رم" بروم.  این کار برای "رم" هم واجد ارزش بود، به لحاظ صرف زمان بهینه برای فیلمی با چنین ویژگی هایی که در بارهء او ساخته می شد.

آرک دیلی: هنگامیکه یک فیلمساز، مستندی در مورد یکی از اعضاء خانوادهء خود می سازد، چه مواردی را می بایست مد نظر قرار دهد؟

توماس: شمشیری دو لبه وجود دارد در کار با کسی که خیلی خوب  او را می شناسید. از دیگر سو،  وجهی از "رم" هم وجود دارد که هیچ کس دیگری نمی تواند آن را در یابد. لیکن من به عنوان یک سینما توگرافر که 15 سال در این حرفه مشغول است آگاهم بعضی اوقات این مشخصه،  اتفاق خوبی نیست، و می تواند مشکلات بسیاری  ایجاد نماید. هنگامی که به عنوان  عوامل مجموعه فیلم استخدام شده اید مسولیت کمتری دارید ، اما زمانی که  پای عضوی از خانواده در میان باشد و شما بخواهید خود  فیلم را بسازید واقعا می تواند در روابط مهم منجر به تنش شود. هر زمان که کسب و کار و روابط بسیار نزدیک خانوادگی با هم ترکیب می شوند، این موارد را  باید در نظر گرفت.

آرک دیلی: رم، آیا در ابتدا تردید داشتید؟

رم: بله قطعا- نه به دلیل شک و تردید در مورد توانایی های توماس، صرفا بدین دلیل که آیا به اندازه کافی جالب خواهد بود کل فیلم حول محور من باشد. این یک تردید بزرگ بود.  امر مورد ملاحظه دیگر این بوده که آیا من می خواستم فراتر از هر چیزی که قبلا انجام داده بودم، خودم را در معرض نمایش قرار دهم؟

آرک دیلی: قبلا هم از آثار شما فیلم ساخته شده است. رم، چه چیزی این فیلم را متفاوت می سازد؟

رم: یکی از نکات کلیدی در مورد کل فیلم این بوده که من در سراسر فیلم کاملا خودم را به آنچه توماس می خواست، سپردم و به هیچ وجه دخالت نمی کردم، نه در پروسه  فیلمبرداری، نه بعد ازآن، و نه امیدوارم هم اکنون. این به نوعی، برای انجام کاری در مورد من، بدون هیچ دخالتی از سوی من، جالب بوده است.

آرک دیلی: توماس،همه کار های فیلم را خودتان انجام دادید؟

توماس: با نگاهی به تیتراژ فیلم متوجه لیست طولانی و بی نظیری از همکاری ها خواهید شد. لیکن، اساسا همه چیز را خودم انجام داده ام.

آرک دیلی: مطمئن هستم این فرایند کمک کننده هم بود.

رم: فوق العاده کمک کرد. راحت بود، به طرز عجیب و غریبی، و وضعیتی بسیار صمیمانه.

آرک دیلی: احساس می کنید به توماس نزدیک تر شده اید؟

رم: ما هنگامی که  او  در حال رشد بود، زمان زیادی را با یکدیگر گذراندیم، بر همین اساس این صمیمیت ناگهانی نبود، اما بُعد جالب تر؛ صمیمت با توماس به عنوان یک بزرگسال بوده است.

آرک دیلی: پس از آغاز به کار،  زمان بیشتری را  با یکدیگر می گذراندید؟
رم: بله، کاملا، بدون شک.

آرک دیلی: آیا در این ارتباط  تعارضاتی هم وجود داشت؟ من می توانم حال و هوای رفتن به کالج با شخصی و دوباره بازگشت به خانه  با او را تصور نمایم، اغلب مورد نیاز است تا والدین و فرزندان مجددا در مورد شرایط تعامل خود بحث نمایند. وقتی که این زمان طولانی را با هم به عنوان بزرگسال گذراندید، چه چیزهایی که از یکدیگر آموختید؟

رم: اینطورنبود که ناگهان او را کشف کنم، بیشتر اینگونه بوده که در مواجهه با کسی که به خوبی می شناختم، اعتمادی کامل برقرار سازم، و متوجه ابعاد جامع حرفه ای در روابط مان شدم. این یک وضعیت دوگانه ی  فوق العاده بود: اعتماد به او به مثابه  یک انسان و اعتماد به او به مثابه یک فیلمساز.

توماس: فکر کردن به این شرایط در مورد کسی که او را  به خوبی می شناسید تقریبا غیر ممکن است، اما من می گویم با اینکه  رم و من یک رابطه سفت و سخت، سنتی و پدر و پسری رایج که برخی از مردم دارند؛ نداریم، فکر  می کنم بطور کل نوع ارتباط مان، امری مثبت باشد. از آنجایی که همیشه تحمیل هایی در این نوع روابط سنتی، از لحاظ  شیوه بیان نظم و خود کنترلی وجود دارد، جایی که شما نمی توانید همه ابعاد شخص را ببینید، زیرا آنها قبلا در نقش خاصی جانمایی شده اند.

رم: مممم، آره!

توماس: بنابریان از طریق فرم ارتباطی خودمان، توانستم او را به طرق گوناگونی ببینم که اساسا در یک وضعیت عادی پدر و پسری دیده نمی شود.

آرک دیلی: نمونه ای از آن را بگویید؟

توماس: برای نمونه شنا. من معمولا اهل شنا نیستم و شنای "رم" را نمی بینم. اما همانطور که در فیلم می بینید "رم" درمورد چگونگی تماشای کسی در آب صحبت می کند، چگونگی حرکت افراد و واقعا شما از طریق زبان بدن شناگران، چیزی از آنها یاد می گیرید. از آنجا که نمی خواهم معمولا در بخشی از فرایند شنا  باشم لیکن  می توانم ببینم که او  چه چیزی را انجام می دهد،  قادر هستم چیزی را در مورد شناگران به صورت بصری فقط با نگاه کردن به آنها یاد بگیرم.

رم: من همچنین فکر می کنم چیز دیگری نیز وجود دارد. او اساسا من را به حجم کلانی از شرایط حرفه ای برد، من کار می کردم، به تنهایی کار می کردم، روی سایت، روی سایت های خیلی سرد، روی سایت های داغ سوزان، و همچنین شاهد شاید عمومی ترین لحظه زندگی ام بودم ، هنگامیکه مدیریت بینال را بر عهده داشتم، که واقعا بی نظیر بود و خارج از آن شرایط، هر دو، در معرض  تعهد برای برقراری ارتباط و مواجهه با مطبوعات قرار گرفته بودیم. او واقعا در لحظات بحرانی حضور داشت و واقعا احساس خوبی داشتم که شخص دیگری آنجا ست.

آرک دیلی: از نظر شما چه شباهتی میان معماری و فیلم سازی وجود دارد؟
رم: برای من، شباهت در این است که معمار، مانند یک فیلمساز، اپیزود ها یا تکه هایی را به هم وصل می کند تا کل بزرگتری خلق نماید. به معنای واقعی کلمه به معماری می پردازم؛  پروسهء  کشف مونتاژ، در فیلم سازی، مشابه یکی از وضعیت های معماری است که می تواند تغییراتی ناگهانی در حالات و یا در مقیاس را ایجاد نماید. بنابراین می خواهم بگویم معماریِ من تا حدودی به تعدادی از ابزارها و روش هایی که در فیلم سازی آموخته می شوند، بستگی دارد.
توماس: من می گویم معماری و فیلم سازی دو تا از معدود حرفه هایی هستند که در آنها تجربه های انسانی را مهندسی می کنید. بنابراین نه تنها دو عنصر روایت و مونتاژ وجود دارد، بلکه زمانی که شما به ساختمان های "رم" می روید، می توانید آنها را ببینید و می توانید آنها را به شیوه ای که یکی از شرایط  به شرایط دیگر تغییر می کند؛ مقایسه نمایید. گاهی اوقات آن  تغییر به شیوه ای نرم وآرام رخ می دهد، مانند یک محو شدگی در فیلم، گاهی اوقات واقعا بطور ناگهانی در مقابل هدف قرار می گیرید، همجواری، مانند هارد کات در فیلم. من فکر می کنم که این تشابه قطعا وجود دارد، مهندسی تجربیات و احساسات انسان برای هر دوی این رشته ها مهم است؛ به این معنی که شما باید  از زمینه های مختلف و چند گانه بسیاری سر درآورید تا قادر به انجام موثر آنچه  خلق می کنید، باشید.

رم: بسامدافزایی دارد.

آرک دیلی: واکنش مردم نسبت به فیلم چگونه بوده، و آیا این واکنش ها با توجه  به دو حرفه ای که در آن هستید، متفاوت است؟

رم: باید اعتراف کنم در بسیاری از نمایش ها شرکت نداشته ام، و اساسا پس از اکران، سخت است که در مورد واکنش ها اظهار نظر کنم. صحبت از واکنش در تاریکی ست که بسیار جالب است. در تاریکی احساساتتان ملموس می شود،  شوکه می شوید، احساس آسودگی می کنید. بنابراین به عبارت دیگر،  واکنش واقعا برای من کلامی نبود، بسیار احساسی بود.

توماس: نمی خواهم اینطور وانمود کنم که واکنش ها،همگی مثبت بودند، اما در واقع؛ به طور کلی فوق العاده مثبت بوده اند. واقعا انتظار داشتم که مردم بدلیل ساختار غیر معمول فیلم احساس بیگانگی کنند، اما اینگونه نبود، و این احساس واقعا لذت بخش است.
رم: برای من همواره  خیلی جالب بوده که  بسیاری از مردم به کار ما و به من، به مثابه امری فردی  پاسخ می دهند، چنانکه گویی دائما درگیر بحث و جدالی عظیم هستم و همیشه سعی می کنم در روابط  عقل گرایانه خودم  عجیب و غریب و براستی بیش از حد سرد باشم. در این فیلم؛ شگفت آور این است که هیچ کدام از این دسته بندی ها  تا به حال در انواع پاسخ ها  مشهود نبودند. فکر می کنم  اساسا تفاوتی بین پاسخ به من به مثابه یک معمار و من به مثابه یک موضوع فیلم وجود دارد و این در نوع خود امری شگفت آور و بسیار جالب بود.

آرک دیلی: شما مدت زیادی را با یکدیگر در فیلم گذراندید، آیا بخش مورد علاقه خود را دارید؟ آیا چیزی وجود دارد که درطول ساخت فیلم  با هم تجربه کرده و  بابت آن سپاسگزار باشید؟

رم: ارتباطات منظم و گسترده ای که در مورد همه چیز وجود داشت، خیلی خوب بود. فیلم، زندگی کاری، و غیره. این تجربهء ارتباطات سیستماتیک در طول زمانی بسیار بلندمدت، عالی بود؛ و من واقعا آن را به هر پدر و مادر و فرزندی پیشنهاد می دهم، زیرا ارتباط شما را ناگهان پس از آن در یک سطح بسیار متفاوت  قرار می دهد.

توماس: حتی اگر شما  ارتباطی سنتی با یکدیگر نداشته باشید، نقشی خارج از چارچوب خانوادگی، هنوز طیفی وجود دارد که مکالمات و تجربیات شما در آن قرار گیرد. چراکه  هنگامی که شما در دوحه هستید، در بیابان و در وسط  نوعی تهی مندی و شروع  می کنید به گفتگوی فلسفی در مورد آن، و چگونگی ارتباط ش با کارتان، آن فاصله بسیار سریع از طریق ارتباط عادی ای که می توانید در آن شرایط داشته باشید، شکسته می شود.

آرک دیلی: و  اکنون که فیلم را تماشا می کنید چه احساسی دارید؟

توماس: باید اشاره کنم که اولین بار "رم " فیلم را در اکران عمومی جشنواره فیلم ونیز دید.
رم: این باعث شد که فیلم را  به مثابه  فیلمی که درباره من بود نگاه نکنم، بلکه  به مثابه فیلمی دربارهء یک معمار تماشا کردم. به طرز شگفت آوری سمپاتیکی و شناخت پذیر بود. (می خندد)

آرک دیلی: اکنون کجا هستید؟ در لس آنجلس ساکنید؟ یا اغلب برای بازدید می آیید؟
رم: کاری در ایالات متحده برای من پیش آمد و به ملاقات پسرم رفتم. و این چیزی است که ما اغلب انجام می دهیم، هر زمان که  بتوانیم.

آرک دیلی: زمانیکه همدیگر را ملاقات می کنید از انجام چه کاری با یکدیگر لذت می برید؟

توماس: من می گویم، پیاده روی. بخشی در این فیلم وجود دارد که آنجا رم در مورد حرکت  صحبت می کند و فکر می کنم این چیزی است که  قطعا در مورد خودم نیز به آن رسیدم. این رابطهء ما را تعریف می کند -بسیاری از تعاملات ما و ارتباط ما در حال حرکت است.

رم: و بسیاری از جلسات ما خارج از منزل هستند.

توماس: من از بودن در فضای داخلی متنفرم

رم: من کلاستروفوبیک (تنگناهراس) هستم.

توماس: (می خندد)

رم: و اکنون که  در مورد آن فکر می کنم، واقعا عجیب و غریب است.

آرک دیلی: شما احساس می کنید، کلاستروفوبیک عجیب است؟

رم: خیر، کلاستروفوبیا، امری بسیار شایع است، بطور محض این احساس عشق به فضای خارجی عجیب است، نیاز به فضایی خارجی حتی زمانیکه هردو به مثابه دو روشنفکر هستیم.

توماس: (می خندد) واقعا؟!

آرک دیلی: چگونه می خواهید بقیه امروز خود را بگذرانید؟

رم: امروز که تقریبا تمام شده است.

توماس: ما فقط قصد داریم بیرون برویم و کمی در طبیعت باشیم...

آرک دیلی: سوال آخر. اگر بخواهید یک نظر مشورتی به یکدیگر بدهید واقعا چه خواهد بود؟ آیا چیزی وجود دارد که بخواهید به پسرتان، پدرتان بگویید که پیش از این به ذهنتان آمده اما شاید هرگز بیان نکرده باشید؟

رم: فکر می کنم خوشبختانه ما رابطه ای داریم که در آن چیزهای بسیار کمی وجود دارد که نخواهیم به یکدیگر بگوییم.

توماس: (می خندد)

رم: عقیده ای دارم که همیشه آن را توصیه کرده ام، اینکه، نباید نگران اتلاف وقت بود. در شرایط خاصی لازم است چیزهای دیگری را دنبال نمایید تا اهداف خود را به طور مستقیم، و گاهی اوقات می بایست از طریق انواع مسیرهای فرعی یا انحرافی  راه خود را  ادامه دهید. به عبارت دیگر، در کلیه فعالیت های خود  چندان تابع تفکر خطی نباشید.

توماس: این مورد در فیلم نیز نشان داده می شود. سعی نکردم به معنای آشکار چیزی خطی بسازم، فقط می خواستم خط سیر جذاب  حرکت در میان لایه های متفاوت را  نشان دهم و به مخاطب اجازه دادم هرچه را که خود می خواهد، احساس کند.

















حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

اتووود کلاسیک ـ شهر جهان محبوس ـ رم کولهاس
تراشه های کانسپچوال ـ اِسلاوُی ژیژِک و بازتدقیق هستی شناسی فضاهای پس ماند رم کولهاس
کتابخانه اتووود ـ نیویورک مهذون ـ رم کولهاس
تراشه های کانسپچوال ـ رم کولهاس، رفتار مذهبی بتن مسلح و نمازخانه رونشان در قامت کشتی نوح
پروژه‌ی منهتن مدلون ریزندورپ؛ ترکیبی از نیویورک و برجْ آمیزی و سالوادور دالی
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group