معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1435
معماری مجازی   - 23
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1427
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
نظریه معماری   - 1073
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 992
معماری کوچک مقیاس   - 21
سازه های شهری   - 921
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
تکنولوژی ساخت   - 905
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 848
پردیس ویترا   - 18
مرزهای معماری   - 829
معماری و گیم   - 18
نظریه شهری   - 769
معماری و ادبیات   - 17
نگاه نو به سكونت   - 768
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
المان شهری   - 761
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری و سیاست   - 694
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
کلان سازه   - 639
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری مدرن   - 605
معماری بایومورفیک   - 15
معماری پایدار   - 555
شهرهای در حرکت   - 14
منتقدان معماری   - 527
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 508
معماری و هوش مصنوعی   - 14
روح مکان   - 493
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 493
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
طراحی صنعتی   - 480
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری تندیس گون   - 474
معماری جنگلی   - 11
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 471
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 471
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری شمایل گون   - 434
بی ینال ونیز   - 10
آینده گرایی   - 413
درس گفتارهای اتووود   - 9
باز زنده سازی   - 412
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
هنر مدرنیستی   - 400
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
توسعه پایدار   - 391
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماری یادمانی   - 361
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 343
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماریِ توسعه   - 339
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 332
معماری بیابانی   - 8
طراحی نئولیبرال   - 322
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 315
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 285
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 273
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 267
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 260
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 260
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 258
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 254
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 238
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 230
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 230
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 222
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 207
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 206
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 198
طراحی مُد   - 7
عکاسی   - 196
معماری تخت جمشید   - 7
معماری ـ سینما   - 192
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر انتزاعی   - 189
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
گرافیک   - 169
طراحی و پناهجویان   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 163
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 151
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 147
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
طراحی مبلمان   - 139
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری ژاپن   - 131
معماری خوانی   - 6
ترسیمات معماری   - 126
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ایران   - 118
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری و فاجعه   - 115
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 91
معماری مصر   - 5
معماری مذهبی   - 87
فرهنگ نفت   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماری فاشیستی   - 82
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
اکسپو   - 79
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
اقتصادِ فضا   - 78
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 77
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
بلوپرینت   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 66
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 66
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری هند   - 66
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری چین   - 66
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 4
فیلوکیتکت   - 62
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
ویرانه ها   - 61
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
مدارس معماری   - 55
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
زاغه نشینی   - 51
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری پراجکتیو   - 51
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
پداگوژی   - 50
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری دیجیتال   - 48
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری فضای داخلی   - 48
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 46
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری و رسانه   - 44
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 42
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
جنبش متابولیسم   - 42
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
باهاوس   - 41
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
هنر روسیه   - 36
پداگوژی انتقادی   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
جهان علمیْ تخیلی   - 31
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری و روانشناسی   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری و نقاشی   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 23

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 10
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 6
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 30
آلدو روسی   - 14
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 42
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 15
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 46
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 37
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 26
الیس راستورن   - 112
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 56
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 26
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 8
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لویی کان   - 39
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 146
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 30
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 28
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 59
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 68
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 8
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 54
پییر ویتوریو آئورلی   - 11
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 6
نورمن فاستر   - 35
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 9
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 29
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 6
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 6
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 12
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 29
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 101
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 31
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 4
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 191
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 16

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -799
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -392
گالری   -87
فرهنگی   -335
هتل   -76
پاویون   -267
ورزشی   -65
موزه   -255
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -232
حمل و نقل عمومی   -39
مسکونی ـ تجاری   -163
ویلا   -8
تفریحی   -161
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -137
مجموعه های مسکونی   -4
صنعتی   -105
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
گفتگو با مرگ ـ حسن فتحی ـ 1989 تا 1900
اتووود سرویس خبر:   جواد ماه صفت
1399/07/20
مـنـــــــبـع : https://www.architectural-review.com/essays/reputations/hassan-fathy-1900-1989
تعداد بازدید : 136

حسن فتحی که اغلب او را "معمار بینوایان" می نامند، تفسیر خاصی از سنت دارد که آن را به عنوان پیشنهادی جایگزین برای مدرنیته به کار برده است.

حسن فتحی در سن 78 سالگی، در صحنه اصلی مستندِ "اینکه خدا با فقرا باشد، کافی نیست" در آپارتمان عثمانی مملوک خود، در پای ارگ قاهره به مصاحبه نشست، او که یک عبای قهوه ای پوشیده بود، بر پشت بام خانه با گروه ساختمانی قاهره قدم می زد، در حالی که  گنبد و مناره های مسجد سلطان حسن، پشت سرش دیده می شد. در پس زمینه، صدای ترافیک شلوغ و شعار موذن مسجد شنیده می شود. وی در پاسخ به این سوال که "شما کی هستید؟" پاسخ داد: "من یک معمار عرب هستم که هر نقطه مرجعی را در جامعه ام و عربیت خود را از دست داده ام. من به دنبال معماری و شهرسازی ای هستم که در آن جستجو و تلاشی برای یافتن عربیت گمشده ام در اولویت قرار گیرد." در این بیانیه ساده، فتحی تمام معانی کار و شاعرانگی خود را جمع بندی کرد. سالهاست که پروژه های فتحی به عنوان پست مدرنِ بومی توصیف می شود و اخیراً او به عنوان استاد ایده های متفاوت در نگاه به مدرنیته، پر رنگ شده است.

آثار حسن فتحی را می توان به عنوان جستجوی مداوم برای تعریف یک معماری مناسب با توجه به زمینه محلی درک کرد، معماری که بتواند عربیت خود را با آن بیان کند. آثار وی با سلطه فرهنگی بیگانه و استفاده از الگوهای معماری غربی در منطقه عربی مخالفت دارد، یعنی همان روندی که در آغاز قرن 20 ام در مصر رواج داشت. وی می گوید: "در مصر مدرن هیچ سبک بومی وجود ندارد. امضا وجود ندارد، خانه های فقیر و غنی بدون شخصیت اند و اصلا لهجه ی مصری ندارند. این سنت از بین رفته است و ما از زمانی که محمد علی پاشا گلوی آخرین مملوکه را بریده است، از گذشته خود جدا شده ایم."

نام فتحی که به عنوان "معمار فقرا" شناخته می شود، به ندرت در تاریخ معماری قرن 20 ظاهر شده است. برای مدت طولانی، کار او با زبان بومی همراه بود و محدود به مرزهای منطقه گرایی انتقادی بود که این استاد مصری را به عضوی کامل از "گروه معماران چند وجهی" تبدیل کرد، مانند دیمیتریس پیکیونیس، ژوزه پلژنیک و فرناند پویون که  به دلیل تفسیر نامتعارف خود از مدرنیته ، تقریباً در طول دوره زندگی شان، فراموش شدند. فتحی در طول زندگی طولانی خود، بیش از 170 پروژه طراحی كرد اما فقط دهكده نیو گورنا (1945) بود که به لطف انتشارِ کتاب "گورنا" اثر وی که داستان دو روستا بود، به طور بین المللی مورد توجه قرار گرفت و این اولین بار بود که آثارش به خارج از جامعه معماری مصر راه یافت. فتحی در 23 مارس 1900 در شهر اسکندریه مصر متولد شد و در سن هشت سالگی خانواده اش به قاهره نقل مکان کردند. پدرش یک مالک و افسر ارشد پلیس بود که کار خود را برای معلم شدن و تحصیل در رشته حقوق رها کرد. مادرش، تٌرک تبار بود و بخشی از کودکی خود را در حومه شهر گذراند که این سبک زندگی، داستان هایی از زندگی روستایی و کشاورزان را برایش به ارمغان آورد که انها را برای فتحی جوان و برادرش بازگو می کرد. او هنگام سفر از قاهره به اسکندریه برای تعطیلات تابستانی خود، وجه عینی این داستان ها را از پنجره قطار تماشا می کرد. خاطرات مربوط به حومه مصر باعث به وجود آمدن انتخاب فتحی برای خطاب قرار دادن آثارش برای کشاورزان و تفکر او درباره مسکن روستایی شد.

فتحی در دهه 1920 و 1930 در قاهره به تحصيل پرداخت و سپس به تدريس در آنجا شغول شد، آنجا بود که با نمايندگان هنر مدرن مصر آشنا شد، زماني كه كشور هنوز تحت استعمار بود. این دوره ای بود که نویسندگان، نقاشان و مجسمه سازان مصری در حال کشف مجدد هویت خود بودند و انگیزه مشابهی را می توان در زمینه ی کاری فتحی مشاهده کرد، وی در تلاش برای یافتن معماری بود که قادر به بیانِ هویتِ واقعی مصری و عربی باشد.

فتحی در سفر خود به آسوان، در بازدید از سایت های باستانی با دانشجویان، در سال 1941 معماری بومی نوبی و اهمیت طاق در تاریخ مصر را کشف کرد. پروژه ی "خانه حامد سعید" که یک سال بعد در حومه اَل مارگ در قاهره ساخته شد، ارجاعی بود به نوبیا که در زبان معماری خود، به یک الگو تبدیل شد. این خانه همچنین از اولین تلاش های فتحی برای استفاده از آجرهای گلی بود. ایده ساختن با خاک رس با شروع جنگی که مانع واردات آهن و الوار شده بود، ایجاد شد. نیاز واقعی به استفاده از مصالح محلی وجود داشت که فتحی با مشاهده خانه های دهقانان و با درک عمیق استفاده از آجرهای گلی در ساخت طاق ها و گنبدها، پاسخ آنها را پیدا کرد.

خانه حامد سعید، نقطه عطف و تغییر اساسیِ در زبان این معمار بود. در واقع، ساختمان از قبل، بیشتر شامل عناصری بود که مفاهیم طراحی فتحی را تشکیل می دهند، یعنی جستجوی وی برای "یک فضای حس شده" که قادر به "انتقال احساس عربیت" است که آن را هم در روستای نیو گورنا و هم در بیشتر پروژه های بعدی او، می توان یافت.

داستان نیو گورنا از آنجا شروع شد که ساکنان گورنای باستانی که روستایی است در داخل منطقه باستان شناسیِ "دره ی پادشاهان و ملکه ها"،  سنگ تراشیده شده ای را از مقبره یک فرعون را بریدند و آن را خارج کردند. این قضیه، اداره آثار باستانی را ترغیب کرد که دهکده را چند کیلومتری از محل سابق خود فاصله دهد و فتحی برای این پروژه در سال 1945 مأمور شد. خیابان ها و خانه های قرون وسطایی قاهره، معماری و نقشه های فرعونی و همچنین دنیایی متشکل از داستان ها، فرم ها و شکل هایی که به معماری فتحی جوهر بخشید. از این لحاظ می توان ترسیمات گواش فتحی را از خانه های جدید گورنا به عنوان یک مانیفست برای این پروژه دید. چشم انداز این نقاشی، باستانی است و فتحی با ترسیم چند عنصر نمادین، ایده مکان نشان داده است: هاتور یا الهه باروری که از موفقیت پروژه حمایت می کند، ایبیس یا همان لک لک گرمسیری که محافظ خانه هاست، درخت چنارکه نماد بازسازی است و کوه مقدس لکسور که تنها مرجع خاص جغرافیایی این مکان است.

این نشانگر اختراع زبان معمارانه و شاعرانه فتحی است که در مورد نیو گورنا نیز به ابزاری خاموش برای انتقال ایده معماری ای ناشناس تبدیل شده، ساختاری که فتحی آن را آنطور می بیند که گویی این زبان در منظره آنجا رشد کرده است. ساکنانی که تمایل به ترک خانه های قدیمیشان و کنارگذاشتن داد و ستد با اشیا باستانی را نداشتند، در برابر این حرکت مقاومت کردند و بعداً تصمیم به غرق کردن روستای جدید گرفتند. به دلیل عدم حمایت دولت، تکمیل نیو گورنا، ناقص باقی ماند. ناامیدی فتحی به حدی رسید که وی تصمیم به ترک مصر گرفت و در سال 1957 به آتن نقل مکان کرد. او گفت: "فهمیدم که جایی برای من در مصر وجود ندارد. بدیهی بود که ساختمان های آجری گلی، خصومت شدیدی را در میانِ مردمِ مهمِ آنجا برانگیخته است ." وی پنج سال را با کنستانتینوس دوکسیادیس گذراند و در پروژه های مسکونی پاکستان و عراق و پروژه تحقیقاتی شهر آینده، با او همکاری کرد. این دوره با وجود اینکه در اواخر 50 سالگی اش بود، یکی از پربارترین دوران فعالیت فتحی بود. پس از آن بود که او با ایده های شهرسازی جنبش مدرن ارتباط گرفت و سیستمی سازیِ تئوریکی از تفکرات خود را در پیش گرفت.

فتحی برای پروژه نیو باریس که دومین اثر وی برای طراحی یک شهر کوچک است، به مصر بازگشت، جایی که یک شهرک روستایی است که بخشی از آن از سال 1965 ساخته شده بود. کمبودِ کلی منابعِ اقتصادی به همراه جنگ شش روزه ای که ساخت و ساز روستا را در سال 1967 قطع کرد، موجب شد ادامه پروژه هرگز از سر گرفته نشود. چند واحدی که در آن سال ساخته شد، اکنون به عنوان خرابه ای مدرن در میانه صحرا باقی مانده است. در نیو باریس، تکنیک مونتاژ فتحی به قاعده ی طراحی، تبدیل شد که ناشی از چیزی بود که او در یونان درباره ایده طبقات اجتماعی آموخت، یعنی مفهومی که دوکسیادیس در پروژه دیناپولیس یا شهر پویا گنجانده بود. مانند بیشتر پروژه های فتحی، آجرهای گلی به عنوان مصالح ساختمانی انتخاب شد.

این مصالح ارزان و موجود در سایت، دارای ارزش های اخلاقی و پرمعنی می باشد. به طور معمول، شهرها و روستاها با گذشت زمان و به صورت مرحله ای ساخته می شدند. طراحی یک شهرک جدید مستلزم توانایی انطباق شرایط جدید با شرایط موجود است که فقط با مصالح محلی امکان پذیر است. بعلاوه، کشاورزان مصری همیشه برای ساخت خانه های خود از خاک رس استفاده می کردند. فتحی، آجرِ گلی را به دلیل بیان نمادینش و طنینی که با زمینه داشت، مناسب ترین مصالح می دانست. به گفته وی، استفاده از گل منجر به نتیجه ای می شود که از نظر بافت و رنگ آن "طبیعی می باشد. این گل، همان رنگِ محیط است، این یکی از جنبه های اعتقادی است."

اگرچه مصالح ساختمانی نیو باریس و نیو گورنا یکسان است ولی وقتی این دو پروژه را باهم مقایسه می کنیم، می بینیم که نیو باریس مهارت معمارانه بیشتری در استفاده از عناصر سنتی را نشان می دهد که از سنت مصر یا عرب امانت گرفته و سپس به زبان معماری جدیدی انتقال می دهد. در نیو گورنا، بیشتر ساختمانهای عمومی، بیانی مستقیم از معماری باستانی یا بومی بودند، در حالی که در نیو باریس آنها نتیجه اثری خلاقانه از خود سنت بودند، نه تقلید از آن بلکه از نو اختراع کردن آن.

در دهه 70، فتحی چندین ویلای سنگی خارج از قاهره ساخت که توسط خانواده های ثروتمند مصری خریداری شد. به طور متناقضی، معماری که تمام زندگی خود را وقف ساخت و ساز برای فقرا کرد، در میان طبقات بالاتر جامعه، موفق تر بود. شاید این به دلیل شناخت طبقات ثروتمند از ارزش فرهنگی کار فتحی باشد، که اغلب مورد استقبال عموم مردم قرار نگرفته است، یعنی همان عمومی که با تعقیب اسطوره های غربی و پیشرفت و مدرنیته آن ها، به سختی ایده زندگی در خانه های سنتی ساخته شده را می پذیرند. خود فتحی در این باره می گوید: " فرهنگ ضعیف دهقانان چه سپری را می تواند در مقابل حمله پر سر و صدا صنعت غرب بالا نگه دارد؟"

این خانه های سنگی را می توان مظهر تحقیق در مورد خانه های سنتی عرب دانست که وی در دهه 1930 آن را آغاز کرد. در حالی که استفاده از طاق ها و گنبدها در اصل به دلیل انتخاب آجرهای گلی توسط فتحی به عنوان مصالح اصلی ساخت و ساز وی بود، در این مرحله از کار حرفه ای وی، استفاده از این فرم ها به قدری در معماری وی نهادینه شد که از آنها در زمینه های مختلف و با مصالح مختلف استفاده می کرد. نمایش نهایی این رویکرد را می توان در آخرین پروژه مسکونی وی یافت  که برای بنیاد اسلامی دارالاسلام  بود که در سال 1982 در نیومکزیکو افتتاح شد، اگرچه این روستا در منطقه ای عربی نبود اما او از همان زبان و مصالحی که به بخشی جدایی ناپذیر از شاعرانگی او تبدیل شده بودند، استفاده کرد.

سالهاست که پروژه های فتحی به عنوان زبانِ پست مدرنِ بومی توصیف می شوند و اخیراً او دوباره به عنوان استاد ایده ای متفاوت در فهم از مدرنیته مطرح شده است، اگرچه هنوز اثارش کارهایی مبتکرانه با سنت، با هدف بیان یک عربیت گمشده اند. فتحی تعداد اندكي، شاگرد تعلیم داد كه همچنان در استفاده از الگوهاي غربي در فرهنگ معماری عرب پرهيز كنند. در واقع از زمان شروع تحقیقات فتحی در مورد سنت، تغییر چندانی صورت نگرفته است، در حالی که روش ساخت معماری او به تدریج به یک سبک تقلیل یافته و به نمادی برای طبقه ثروتمند تبدیل شده است. اما تحقیقات او پایان نیافته است: کتاب او در مورد گورنا به بیش از 20 زبان ترجمه شده است و در دراز مدت، یک درس ارزشمند در معماری را برای نسل های بعدی به جا گذاشته است.

حسن فتحی که در سمت راست تصویراست، در سال 1945 به آتن آمده و زیر نظر کنستانتینوس دوکسیادیس  کار می کند.


روستای نیو گورنا 1948


ترسیم حسن فتحی از خانه های نیو گورنا با گواش در سال 1946


ترسیم آگزونومتریک از یکی از واحدهای مسکونی پروژه عراق، در دهه 1950 که وی تحت تاثیر جنبش مدرن بود.


پروژه نیو باریس در سال 1967 که شامل موزه ای در پشت و طاق حجره ها در جلو


نمای جنوب غربی پروژه نیو باریس


دو کتاب معروف فتحی به نام های "معماری برای فقرا" و "انرژی طبیعی و معماری بومی"


خانه مسکونی آندروئلی در فایوم در سال 1985


نمای شرقی سه خانه در روستای دهمیت در نوبیا در سال 1962


ترسیماتی از مرکز اسلامی دارالاسلام از حسن فتحی




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

حسن فتحی؛ باززایی تکنولوژیک معماری بومی مصر برای فقرا
تراشه های کانسپچوال ـ حسن فتحی و رمانتیسیسم متبلور در خاک
حسن فتحی و عینی سازی رویایش در دهکده ی تازه تأسیس گورنا
حسنْ فتحی؛ گذر از صنعتی شدن و تعویض اسطوره پیشرفت با اسطوره شناسی فرهنگی
كتابخانه ي اتووود ـ معماري براي فقرا ـ حسن فتحي
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group