ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما | تبلیغات




جدیــد ترین پــــــروژه هـا
طرح 5 : مجتمع مسکونی
طراح : سحر عابدزاده
طرح 5 : مجتمع مسکونی
طراح : سحر عابدزاده
فرهنگسرا
طراح : نرگس یزدان پناهی
مکعب سبز ولنجک
طراح : مهندسین مشاور باخیزان نقش آریا
حامی اتووود
تـازه هـــــــــای معمـاری
ایجاد سازه ای مدرن در فضای AIETE
هنر گفت و گو ـ ورسو با دیوید هاروی ـ شهرهای شورشی، مقاومت شهری و سرمایه داری. قسمت دوم
پل ابر از معماران A>T ؛ سازه ای مدولار از فریم های فولادی
هزار و یک شب؛ بازتکثیر مکان شکاف، تعلیق مرگ و رابطه با قدرت
کامنـــــــــت پــــروژه ها
حسین حسینی در مورد پروژه فرودگاه بین المللی چابهار نوشته است:
در این فرودگاه طبق تریدی ها ارباس 380 لندینگ کرده... یعنی فرودگاه شما تایپ f است. درسته؟ ...
پردیس جعفری در مورد پروژه میدان اجتماعی شیراز: جولانگاه ابتهاج نوشته است:
ایده طراحی به وسیله دخل و تصرف که در حال حاضر انفاق افتاده است بسیار جذاب است و مهمتر از آن شهر شیراز نیازمند ...
شرکت زیگوران در مورد پروژه مجتمع مسکونی -تفریحی با رویکرد پویایی اجتمایی نوشته است:
این پروژ در زمینه خودش میتواند کم نظیر باشد ، استفاده از یک زمین با دو کاربری( آن هم به صورت کاملا جدا،استفاده ...
علی علی اکبریان در مورد پروژه مجموعه ی ورزشی دانشگاه هنر نوشته است:
ورودی مجموعه اصلا شاخص نیست. ای کاش روی این مسئله بهتر کار شده بود. ...
ایده خواجوند در مورد پروژه مجموعه ی ورزشی دانشگاه هنر نوشته است:
کانسپت قوی و هماهنگ با فرم همچنین فضاها و محیط‌های داخلی هماهنگ با برون و مناسب انسان ...
زهرا ابراهیمی کرمانی در مورد پروژه فرودگاه بین المللی چابهار نوشته است:
سلام خيلي ممنونم از شما
بطور كل ميتوان كانسپت اين طرح را قطره اب دانست.
شما ظرف ابي را تصوركنيد كه يك ...
فاطمه میرخانی در مورد پروژه فرودگاه بین المللی چابهار بر گرفته شده از کوه های مریخی چابهار نوشته است:
سلام.کار خیلی خوبی هست .کانسپت روی ججم و سایت ب خوبی نشان داده شده.رندر ها و طراحی با چه نرم افزاری انجام دادی ...
اعضـا با بیشترین پـــروژه
    ایمان زارع
    مجید معزی
    سامان نیرومند
    سونیا مقتدر

  
فرزان شاماسب لو
 ارسال نظر بازگشت به لیست پروژه ها گزارش خطا اشتراک پروژه
    نمایش عکس ها
    مسابقه طراحی یادمان حریق مدارس
    دانشـــــــــــگاه : آزاد اسلامی واحد تهران
    سال طـــــراحی : 1393
    مـــــــــــــــــکان : تهران - پارک چیتگر
    کـــــارفـــــــــرما : موسسه اخلاق و اندیشه شهروندی
    تـــــــــــاریخ ثبت : 1396/05/13
    مســــــــــــاحت : 200
    تعـــداد بازدیـــــد : 1609
    محــــدوده سنی : 28_29
    نــــوع کاربـــــری : فرهنگی
    مرحـــــــــله اجرا : طراحی
    همــــکاران طرح : -
     ایده های طراحی :

مباني نظري و رويكرد طراحي:

پروژه يادمان حريق در مدارس كشور، بازنمایی وضعیتی است که نه حکایت از امر زیبا دارد و نه امر متعالی! به عبارتی این پروژه را می‌توان طراحی یک مونومانِ تهی شده از مونومانتالیسم؛ تفسیر نمود. شاید بزرگداشت «سوختن برای هیچ!» تفسیری مناسب برای آن باشد. شکوهمندی، می‌تواند اين يادمان را از محتواي تلخ اما واقعي خود دور كند و ناظر را به جاي انديشيدن، صرفاً به تحسين ويژگي هاي زيباشناسانه و حس غرور ناشي از بزرگنمايي «داشته ها» و «ارزش ها» وا دارد، چنان که تاریخ، این گزاره را در خصوص بخش کثیری از مونومان ها تایید می کند. درونمایه ساخت این مونومان کیفیتی هشدار دهنده است نه دلگرم کننده، بنابراین معماري آن می بایست متعهد به درونمايه اش باشد.  بازنمايي «هيچ» (در جایگاه نا مشخص علت یا معلول)، ايجاد حس آشنا پنداري، و ارجاع ذهن به تفكر در حوادث فراموش شده از اهداف طرح حاضر است. جهت تحقق انديشه «به ياد آوردن»، «تفكر در گذشته» و شايد «ترسيم آينده اي بر پايه نقد گذشته»، طرح ارائه شده نخست در پي گردآوري چيزها بوده است. چيز هايي به ذات معنا‌دار[!] كه معناي مستقيم شان نهفته در تفاسير سوبژكتيو نباشد. از اين رو شناسايي و انتخاب اين چيزها مهمترين بخش طراحي را به خود اختصاص داد. فرايند طرح صرفا شامل گردآوري و برهم نهی اجزائي است كه مضامین مورد اشاره را تا حدی منعکس کند و در عین حال نظاره‌گر مکان بدون پیش فرضی باشد که از هم نشینی این اجزاء پدید می آید. اما در نهايت آن مكان كلي كه از همنشيني اين چيزها پديد آمده و به تصوير كشيده شد، به زعم طراح، اگر چیزی باشد، جز ویرانه ای برساخته، که سایه گذشته را بر زمین یک بافت نوساز (مجموعه چیتگر) انداخته نیست! فرایندی مبتنی بر خودویرانگری نگاه پدیدارشناسانه به مکان، در معماری و زایش ابژه ای انتقادی از میان آن.

بيان جزئيات و سناريو طرح:

از آنجا كه رويكرد طرح در درجه اول ارجاع به عينيات بوده در شرح ايده هاي طرح به اجزائي پرداخته مي شود كه متمرکز بر تفسیرهای ذهنی ناظر نیست بلکه ناظر عيناً آنها را مي بيند. از این رو ادامه متن تنها بازنمایی عینیات طرح در قالب نوشتار است (به دلیل عدم نمایش جزئیات در تصاویر) و خواننده هم‌چون ناظر فضا مفسر متن تلقی می گردد.- آنچه در دورنماي پروژه ديده مي شود 2 ديوار موازي است. يك ديوار بتني ايستا و ديواري ديگر با نماي فولاد زنگ‌زده (ورق کورتن) كه به صورتي سيال از هم پاشيده و روي زمين گسترده شده است. وجود فضايي بين دو ديوار درك مي شود. تنها آرايه درون اين فضا كه از بيرون مشهود است نواري ممتد است كه مانند يك تابلو روي ديوار بتني قرار گرفته است.- در نماي نزديك تر، جزئيات ديوار فلزي محسوس تر است. امتداد نوار تراز هاي ارتفاعي ديوار همان لايه هاي كف زمين در قسمت جنوبي بوده و پله هاي پايين رونده اي را به سمت درون فضا و مقابل تابلوي ممتد تشكيل داده است. نمي توان به يقين گفت كه آيا در جريان يك رويداد ديوار فولادي اينچنين منبسط شده و فرو افتاده است ]در حالي كه بر ديوار بتني ظاهرا بي اثر بوده![ و يا اينكه اصلا ديواري وجود نداشته و اين سطح افقي و پوياي كف اين فضا بوده كه در سوي ديگر منجمد شده و به پيكره اي قائم، ايستا و زنگار گرفته تبديل شده است. روي اين كف بتني در امتداد روند دگرديسي فرم کف به ديوار، چند رد پاي كودك ثبت شده است. فرم تبديل اين دو بخش افقي و عمودي به يكديگر مي‌تواند به صورت توام هم رويش را تداعي كند و هم انحطاط! - در انتهاي ديوار فلزي و در امتداد هر نوار پله اي كه پايين مي رود يك تاريخ ثبت شده است كه با افزايش ارتفاع ديوار به زمان حال نزديك تر مي شوند. هر لايه اي از ديوار كه مرتفع تر مي شود و تاريخش به زمان حال نزديكتر، همان پله اي است كه پايين تر مي رود و راهروي بين دو ديوار را در پرسپکتیو عمودی تر مي سازد. اين تاريخ ها تاريخ 6 حادثه مشابه حريق در مدارس کشور است.- پله آخر، ناظر را مقابل تابلوي ممتد روي ديوار بتني در محدوده مياني دو ديوار قرار مي دهد. كمي جلوتر فضا با افزايش ارتفاع ديوار محصورتر مي شود و حس قرار گرفتن درون يك مكان تقويت مي شود. مكاني كه كف آن زميني از شن و سنگريزه و سقف آن آسمان است و  همان تابلوي فلزي روي ديوار سمت چپ تنها شيء موجود در اين فضاست كه روي آن با با اثرگچ (به صورت تثبيت شده) نقاشي هاي كودكانه و نوشته هايي در هم به چشم مي خورد... به دليل انحناي راهرو انتهاي مسير رویت پذیر نیست.- با عبور از انحناي اول راهرو ناظر در اپيزود دوم همان فضاي يكنواخت قرار مي گيرد. اينجا روي تابلو تعدادي اسم نوشته شده است و شماره كلاس. با افزایش ارتفاع دیوار، نور فضا كمتر شده و در مقابل آكس ديد يك بازشو رو به فضاي سبز پارك ديده مي شود. اين باز شو از بيرون و ضلع شمالي به صورت ورودي تعريف شده كه ناظر بيروني را به يك ويد كه تنها ارتباط بصري را مقدور مي سازد هدايت مي كند. (دو ناظر که از دو سمت وارد شوند به یکدیگر نمی رسند. ناظر نخست در کنش با فضای درون قرار گرفته و در عین حال، خود، ابژه‌ی ناظر دوم است که بیرون متن متوقف شده و به نظاره می‌پردازد) به رغم قرار گرفتن اين باز شو مقابل ديد، ناظر (نخست) در ادامه مسير توسط رمپ به سمت فضاي زير اين بازشو كه از دور تاريك به نظر مي رسد هدايت مي شود.( علت تاريك به نظر رسيدن اين فضا انحناي دوم راهرو و افزایش ارتفاع دیوار نسبت به کف است ). ناظر دوم درست روی این فضا ایستاده و آن را نمی بیند، و در همین نقطه ارتباط دو ناظر قطع می گردد. پروژه برای ناظر دوم تمام شده است. اما همواره این امکان میسر است که با ورود از سمت دیگر فضا در جایگاه ناظر نخست قرار گیرد. -اپيزود نهايي پس از عبور از انحناي دوم راهرو، فضاي رويداد است. سقف فضا كوتاه و مجوف است و ناظرين بيروني روي اين سطح ايستاده اند و ديوار سمت چپ پر است از اثر دست هايي كوچك بر صفحه فولادي سرخ رنگ. (توسط قالب هايي به شكل دست و بوسيله حرارت روي فولاد زنگ زده حك شده اند) در طرف ديگر روي ديوار يك درب كاذب جانمايي شده است كه روي آن يك قاب پنجره كوچك مستطيلي قرار گرفته است كه پشت آن فضايي نيست (جز خود ديوار مشرف به خاک). اين درب دستگيره ندارد! در روبرو پلكان خروجي قرار گرفته است. اين پلكان نمود بصري چنداني از بيرون ندارد اما مي تواند به عنوان ورودي قلمداد شود و اين سناريو بالعكس صورت گيرد. (فضاي رويداد قابليتي منعطف دارد و بنا به الزامات ايمني نظير پرهيز از فضاي دنج و يا تعريف برنامه هاي عملكردي نظير افزودن گالري يا فضايي براي اجراي يك چيدمان هنري مرتبط (Installation Art) و...، چندين آلترناتيو براي آن پیشبینی شد.) چنان كه آشكار است، ديوار بتني پا برجا، جز حمل يك تابلو فلزي ممتد، بيان خاصي نداشته است. پشت ديوار درست در رديفي كه در سوي ديگر آن تابلوي فلزي نصب شده است، باز هم اثر دستان كوچكي با اسم ثبت گردیده است. اينبار اين اثر حالت غير طبيعي ثبت روي فلز را ندارد. اثر دست هاي واقعي بازماندگان حوادث است كه به عنوان يادگاري روي بلوك هاي سيماني ديوار  ثبت شده و با دستخط كودكانه خودشان تاريخ ساخت يادمان بر آن نوشته می شود. گرچه اين ديوار باقي مانده است ليكن تناسبات و نمود بصري ديوار مدرسه را القا نمي كند و اثر ماندگار روي آن جاي دست هاييست كه به اصلاح مديريت و برنامه ريزي كالبدي مدارس اميدوارند.

 

 


پروژه های دیگر طراح
نظـــــــر اعضــــــــا
حامی اتووود
  مسابقه دانشجویی اتووود
ثبــــــــت نظـــــــر
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  
 
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group