معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1323
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1122
اکسپو شانگهای 2010   - 33
نظریه معماری   - 941
معماری کانستراکتیویستی   - 33
طراحي داخلي   - 890
معماری دیجیتال   - 32
سازه های شهری   - 853
معماری پراجکتیو   - 32
تکنولوژی ساخت   - 834
طراحی پارامتریک   - 29
مرزهای معماری   - 766
بحران آب   - 28
معماری حوزه عمومی   - 723
هنر روسیه   - 28
المان شهری   - 690
اکسپو میلان 2015   - 27
نگاه نو به سكونت   - 681
پاویون های سرپنتین   - 24
نظریه شهری   - 673
باهاوس   - 22
کلان سازه   - 594
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و سیاست   - 518
جشن نامه اتووود   - 21
معماری پایدار   - 509
معماری مجازی   - 20
منتقدان معماری   - 478
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری تندیس گون   - 447
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری مدرن   - 434
پداگوژی   - 19
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 429
پردیس ویترا   - 18
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 429
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 18
آرمان شهرگرایی   - 425
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری منظر   - 422
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری شمایل گون   - 416
فیلوکیتکت   - 16
روح مکان   - 414
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
طراحی صنعتی   - 402
معماری ـ موسیقی   - 14
باز زنده سازی   - 366
معماری بایومورفیک   - 14
توسعه پایدار   - 349
شهرهای در حرکت   - 12
تراشه های کانسپچوال   - 333
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
معماری یادمانی   - 332
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری سبز   - 302
مدرنیته؛ از نو   - 11
معماریِ توسعه   - 299
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
هنر مدرنیستی   - 265
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
اتووود کلاسیک   - 263
درس گفتارهای اتووود   - 9
طراحی نئولیبرال   - 260
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
بدنه سازی شهری   - 251
اقتصادِ فضا   - 8
معماری محلی   - 247
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری محدود   - 243
معماری تخت جمشید   - 7
معماری ارزان   - 242
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
بی ینال ونیز   - 7
معماری تجربی   - 241
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
آینده گرایی   - 238
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 236
طراحی و پناهجویان   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 220
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 218
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 204
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 199
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 187
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 186
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 157
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 151
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 143
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 141
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 131
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
معماری ـ سینما   - 127
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر گفت و گو   - 127
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
هنر انتزاعی   - 121
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
گرافیک   - 111
جهان علمیْ تخیلی   - 5
معماری ژاپن   - 110
فرهنگ نفت   - 5
معماری ایران   - 106
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
فضای منفی   - 102
معماری مصر   - 5
بلندمرتبه ها   - 101
اتووودْ آبزرور   - 4
طراحی مبلمان   - 92
منبع شناسی اتووود   - 4
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری خوانی   - 4
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری مذهبی   - 86
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
اکسپو   - 75
بلوپرینت   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری هند   - 62
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری فاشیستی   - 61
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری چین   - 61
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 3
ترسیمات معماری   - 52
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
گفت و گو با مرگ   - 49
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
ویرانه ها   - 46
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
معماری و هنر انقلابی   - 43
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
جنبش متابولیسم   - 41
ده پرسش از هشت معمار   - 1
مدارس معماری   - 39
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
زاغه نشینی   - 39
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 1
درگذشت زاها حدید   - 34
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 10
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 21
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اتوره سوتساس   - 3
سوپراستودیو   - 9
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 12
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 10
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 6
فرانک لوید رایت   - 43
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردا کولاتان   - 2
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 41
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 8
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر برنس   - 2
میشل سر   - 3
پیتر زُمتُر   - 67
میشل فوکو   - 44
پیتر کوک   - 7
نائومی کلاین   - 4
پیر بوردیو   - 5
نورمن فاستر   - 35
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نیکلای مارکوف   - 1
تئودور آدورنو   - 3
هانا آرنت   - 6
تادو اندو   - 13
هانری لفور   - 23
تام مین   - 13
هانی رشید   - 5
تام ویسکامب   - 10
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس پیکتی   - 5
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس هیترویک   - 30
هنری ژیرو   - 3
تیتوس بورکهارت   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیموتی مورتُن   - 2
هنس هولین   - 4
تیو ایتو   - 23
هوشنگ سیحون   - 14
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هومی بابا   - 2
جان برجر   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان هیداک   - 4
والتر بنیامین   - 25
جف منن   - 2
والتر گروپیوس   - 16
جفری کیپنس   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 10
جورجو آگامبن   - 4
ولف پریکس   - 1
جوزپه ترانی   - 2
ونگ شو   - 8
جونیا ایشیگامی   - 3
ویتو آکنچی   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ویوین وست وود   - 6
جین جیکوبز   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز جنکس   - 5
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 13
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -751
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -336
صنعتی   -99
فرهنگی   -300
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : مهدي معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
کتاب خانه اتووود ـ تاریخ طبیعی زوال ـ بارانه عمادیان
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1392/04/30
مـنـــــــبـع : : روزنامه شرق شماره 1769 1392/09/04 نوشته ی آرش ویسی
تعداد بازدید : 2777

"تاریخ طبیعی زوال" نوشته بارانه عمادیان، برخوردی سراسر ماتریالسیتی با مضامین نظری و تاریخی می‌کند. درست بر خلاف رویکرد ایده‌آلیستی، در روش نهفته در پس این کتاب، نقطه حرکت بحث نه مضامین کلی و متافیزیکی بلکه دیالکتیک میان جزء و کل است که بر طبق آن کلی‌ترین مباحث تفکر فلسفی در جزیی‌ترین موضوعات دنبال می‌شود.

از این‌رو است که رد پای ویرانی در مقام مضمون اصلی (که با انحای مختلف در دیسکورس‌های گوناگون، دنبال شده است و همین مساله نوشتن در باب این کتاب را با دشواری روبه‌رو می‌سازد) در جزیی‌ترین تجارب شخصی تا کلی‌ترین مفاهیم نظری حضور دارد: "... مضمون ویرانی، حقیقت نهفته در مفاهیمی چون پیشرفت و توسعه را برملا می‌سازد، که در حکم اصول بنیادین متافیزیک عصر ما یا همان مدرنیته‌اند." (ص13) در اینجاست که محتوای اصلی کتاب برای خواننده روشن می‌شود: مدرنیته. در این نوشته، وجه عینی و ملموس حیات مدرن در زیر ضربات سهمگین وجه کلی و متافیزیکی حلاجی می‌شود. یکی از نقاط قوت کتاب عمادیان، پرداختن به تضاد میان این دو سویه حیات مدرن در انحای گوناگون آن است که نویسنده با تن‌ندادن به افسون مباحث کلی فلسفی و در نتیجه پیگیری مجدانه این مضمون در شکل‌های گوناگون، توانسته است منظومه‌ای انضمامی برسازد.

چرا مرکزیت در "تاریخ طبیعی زوال" با مفهوم ویرانی‌ است؟ پاسخ به این پرسش مستلزم ورود به بحثی نظری‌ است. با پیروی از بنیانگذاران تفکر انتقادی، که منبع اصلی نوشته عمادیان نیز هستند، می‌توان گفت که انسان معاصر ناچارا برای فهم خود و زیست‌جهانش باید با تکه‌پاره بودن هویتش روبه‌رو شود. شاید نخستین ردپای صورت‌بندی نظری این مثله‌شدن را بتوان در فلسفه کانت جست. آیا طرح عظیم سه‌گانه کانت، خود موید این حقیقت نیست که سوژه فقط در سه ساحت مجزا و مستقل از هم می‌تواند با خود و جهان وارد مراوده شود؟

اگرچه دستگاه فکری هگل (دست‌کم از دیدگاهی خاص) تقلایی برای رفع این گسیختگی بود، اما این تلاش در همان نخستین گام‌های اولیه‌اش با شکست مواجه شد. ویران‌شدن کاخ پرشکوه متافیزیک که هگل واپسین نماینده آن بود، فلسفه را مجاب کرد تا تن به پلشتی تاریخ ماتریالیستی "حال حاضر‌" دهد و همین اقدام این آگاهی را به او بخشید که برخلاف باور قبلی‌اش خود را نه در کسوت رافع وجود برای گذر از تنش‌ها و تضادها، بلکه در کسوت یک بنای خراب‌شده و فرسوده دریابد.

این تباه‌شدگی وجه مشترک میان فلسفه و تاریخ شد و همین امر باعث قرابت این دو شد و حقیقتی ماتریالیستی را در دسترس فلسفه قرار داد. آگاهی تراژیک فلسفه به این امر که دیگر قادر نیست بی‌واسطه با واقعیت در ارتباط باشد، این حقیقت را برایش عیان کرد که دیگر نمی‌تواند خود را در متن واقعیتی تباه‌شده بازیابد و از این‌رو ناچارا باید پیوندی منفی با موضوعاتش برقرار سازد؛ به‌عبارت دیگر، تفکر مفهومی دیگر قادر نیست ایجابا از دل خود ابژه‌هایش را برنهد بلکه اینک باید با نفی‌شان آنها را برای خود دسترس‌پذیر کند. در این اثنا آنچه برای تفکر بنیادین می‌شود نه هویت ایجابی موضوعات بلکه فاش‌ساختن آن چیزی ا‌ست که در آنها غایب است. این فقدان که وجه مشترک تفکر و واقعیت است، عنصر ریشه‌ای‌ است که نهایتا تفکر آن را در هیات نوعی رنج درونی، تجربه می‌کند.

یکی از فصل‌های جذاب نوشته عمادیان ایضاح این منطق تراژیک است. او در این‌باره می‌نویسد: "فلسفه باید شکل بیان رنج را به خود بگیرد، تا بتواند رنج جهان را در قالب زبان بریزد. وحدت کاذبی که امور خاص ذیل یک تمامیت را گرد هم می‌آورد، رنج سرکوب را در خود حمل می‌کند و ضرورت به زبان‌آوردن این رنج شرط امکان هر حقیقتی است." (ص26).

در اینجا نویسنده به نکته‌ای بنیانی اشاره کرده که همانا پیوند میان زبان با تباهی فلسفه است. زبان در عصر ویرانه‌ها، به‌سان دیگر پدیده‌ها آغشته به بذر تباهی و نیستی‌ است زیرا دیگر نمی‌تواند درجا معنا را تصاحب کند، بنابراین باید همواره با درنگ شاهد قرابت معنا باشد. پیداست که هر زبانی که داعیه بیان حقیقت را دارد باید بر آشفتگی و پراکندگی خود حکم تایید زند و عدم انسجام درونی خویش را عیان سازد. زبان متافیزیکی، که از افلاطون تا اسپینوزا همواره کوشیده است به‌شکلی هندسی جهان را قوام بخشد، دیگر قادر نیست وصف حال خود و جهان باشد. بنابراین ناچارا باید دست لرزان خود را به سمت دیگر علوم و معارف دراز کند تا بتواند منظومه‌ای تاریخی- فکری پیش‌رو نهد.

بنابراین هر نوشته‌ای که مضمون نهایی‌اش تاریخ به‌مثابه ویرانی‌ است باید ویرانگی و هبوط را در فرم خویش تجلی بخشد تا بتواند نسبتی درون‌ماندگار با موضوعات خویش برقرار سازد. مولف " تاریخ طبیعی زوال" به‌خوبی بر این امر واقف بوده است. او می‌نویسد:"نوشته حاضر بر آن است تا گذشته از تحلیل جلوه‌های مفهوم ویرانگی، به‌لحاظ فرم و روش نگارش نیز به‌همین مفهوم وفادار بماند و از تلاش برای تحمیل وحدت یا کلیت مفهومی و مضمونی بر ایده ویرانگی پرهیز کند." (ص14)

ولی چگونه نویسنده در این راه موفق بوده است؟ پاسخ را باید در فرم نوشتاری جست. فشردگی مباحث (فارغ از حجم کتاب) این امکان را برای نویسنده مهیا کرده تا "با منقبض‌کردن مفاهیم، بتواند حقایق تاریخی-‌ نظری آنها را بیرون کشد" و با وفاداری به منطق درونی مفاهیم حتی آنها را از محدوده چهره اصلی نهفته در پس کتاب یعنی تئودور ویزنگرود آدورنو، فراتر ببرد. این فشرگی نه‌فقط صرف یک تکنیک برای بیان محتوا، بلکه خود، موضوع حقیقی کتاب است.

آنچه کتاب می‌خواهد بیان کند در فرم نوشته نیز جاری‌ است؛ بنابراین ما با نوعی قرابت فرم و محتوا روبه‌رو هستیم.

این متُد به عمادیان کمک کرده تا حقیقت مفاهیم را نه در خدمت انسجام درونی‌شان بلکه در قالب زخمی درونی فاش سازد و تاریخ را در کسوت چرک و خونابه چنین زخم‌هایی ترسیم کند. ضرباهنگ تند متن و پرش‌های نظری از یک دیسکورس به دیسکورسی دیگر، ارتباط مضمون ویرانگی در شکل‌های مختلفش را عیان ساخته و مانع از شکل‌گرفتن نظامی وحدت‌مند و منسجم شده است. این تعدد گفتار‌ها، از فلسفه تا نقاشی و ادبیات و معماری، خود حاکی از یک واقعیت تاریخی و نظری‌ است.

زیرا با مثله‌شدن واقعیت و به واسطه کنش خودتخریبگر عقلانیت، زبان فلسفه دیگر قادر نیست به‌تنهایی کلیت واقعیت را توضیح دهد و لاجرم باید ظهور انواع دیگر گفتارها را به ‌مثابه زخم درونی خود بپذیرد: "این زبان همان زبان حال است، یعنی زبانی که توانایی آنچه را باید بگوید از دست می‌دهد و این ناتوانی، بازتابنده فاصله‌ای‌ است که میان وجود و تفکر، یا جهان و زبان، به‌وجود آمده است." (ص25)

پس، فشردگی و تنوع گفتارها تن‌دادن نویسنده به منطق حقیقی مدرنیته است، یعنی عدم امکان برساختن تصویری منسجم و نظام‌مند از مضامین زندگی مدرن. این "ناتمامی" دقیقا به تفکر انتقادی، ویژگی‌ای می‌بخشد که بسیار حایز اهمیت است. یعنی علاوه بر امکان نوعی بالقوگی، تفکر به‌شیوه‌ای رادیکال، خود را به مرکز گرداب تاریخ واقعا موجود پرتاب می‌کند تا با آغشته‌کردن خود به پلشتی و ناتوانی، امکانی برای فراتر رفتن از وضع موجود بیابد. عمادیان با تمایز گذاشتن میان زبان به‌منزله ارتباط (communication) و زبان به‌منزله بیان (expression) به این فرآیند اشاره می‌کند: "شکست زبان در گفتن امر ناگفتنی که در هیات تصادفی‌بودن زبان جلوه‌گر می‌شود، معادل است با خود بیان. به‌عبارتی، شکست زبان در مقام نوعی بالقوگی به زبان این توانایی را می‌بخشد که تجربه تاریخی جهان افسون‌زدایی‌شده را بیان کند." (31) از این‌رو است که به‌درستی افسون‌زدایی در قالب ویرانگی، شرط وجودی روشنگری‌ می‌شود و به این‌سان، روشنگری برای بازنمایی ماهیت وجود و زبان، لاجرم آنها را مثله و متلاشی می‌کند. بنابراین تن‌دادن به این فرآیند نه حاکی از تسلیم‌شدن تفکر یا "سترونی و عجز" بلکه گویای دست‌یافتن تفکر به توانایی بیان‌کردن بدون توسل به هر شکلی از سلطه است.

مولف کتاب "تاریخ طبیعی زوال"، در فصل "از تاریخ طبیعی به ویرانه‌ها" منطق حرکت مضمون اصلی کتاب، از فلسفه به زیبا‌شناسی را دنبال می‌کند. به‌واقع آنچه مولف در جست‌و‌جویش است آن سویه‌ای ا‌ست که به دلایلی که گفته شد فلسفه دیگر قادر نیست آن را نمایش دهد. پس زیبا‌شناسی به‌مثابه "رسوب رنج" می‌تواند آن سویه سرکوب‌شده توسط نظام هندسی فلسفه را برملا کند. اگرچه زیبا‌شناسی رنسانسی و نئوکلاسیسیسم حامل نوعی رنج الهیاتی بودند ولی هرگز نتوانستند میان این رنج و طبیعت هبوط کرده و زندگی ویران‌شده پیوندی برقرار سازند.

بنابراین در آثار هنری این برهه، زیبایی دره‌ها و مرغزارها در نقاشی و تناسب اندام مجسمه‌ها، جملگی حکایت از سیطره نظم هندسی و ارگانیک برجای‌مانده از یونان باستان را دارد. مقارن با زوال علوم کلاسیک و یکه‌تازی فلسفه و نیز محدود‌شدن ثغور تجربه به فاهمه یا معرفت‌شناسی، هنری ابداع شد که دیگر، موضوعاتش نه مناظر زیبا بلکه عجز و ناتوانی‌اش در ساختن یک کل یکدست بود. تو گویی دیگر خود ابژه‌ها گم شده‌اند و هنر باید همین گم‌شدن و فقدان را نمایش دهد. از این‌رو هر چیزی می‌توانست دیگر موضوع کار هنرمند شود و از این پس سیطره آریستوکراسی و کلیسا بر هنر پایان می‌یافت. این دقیقا همان حضور امر منفی در کسوت ویرانگی در ابژه‌ها و خود هنرمند بود. پس بی‌جهت نیست که در مدرنیته، هنرمند به مثال اعلای فرد شکست‌خورده و سوژه معضله‌دار بدل شد.

این چرخش در زیبا‌شناسی، تعریف امر زیبا را عوض کرد. زیبایی دیگر در تقابل با زشتی و زمختی صورت‌بندی نمی‌شد بلکه ویرانی و تباهی به درون خود زیبایی رسوخ کردند و این امتزاج، مفهوم زیبایی را با زخمی درونی و شرمناک مواجه کرد و باعث انقطاع میان پاکی و زیبایی شد که همواره در گفتار دینی در کنار همدیگرند. این گذر که دقیقا مقارن است با متلاشی‌شدن خود مفهوم جامعه ارگانیک، نگاه هنر را از طبیعت به اجتماع بشری معطوف کرد: "... گذر از منظره طبیعی به ویرانه‌های انسانی در زیبا‌شناسی، متناظر و همزمان است با افول مفهوم زیبایی طبیعی که خود پیامد جایگزینی طبیعت و مفاهیم طبیعی با انسان و مفاهیم اخلاقی‌ است." (41)

این خصلت منفی باعث شده تا زیبایی‌شناسی امکان بیان پدیده‌هایی را پیدا کند که قدرت بیان‌کردن بی‌واسطه از خود آنها سلب شده است. از همین‌رو است که درون‌مایه نهایی زیبا‌شناسی "انتقال‌ناپذیری‌" می‌شود. عمادیان در سطوری تامل‌برانگیز در این باب چنین می‌نویسد: زیبا‌شناسی "خود عدم انتقال‌پذیری را در هیاتی زیبایی هنری به ارزشی هنری بدل می‌کند؛ به این‌ترتیب، زیبا‌شناسی، برای انسان، فضایی میان گذشته و آینده می‌گشاید تا او در آن بتواند کنش و دانش خویش را بسازد." (119) این جنبه مهم که مولف به تأسی از جورجو آگامبن، فیلسوف معاصر ایتالیایی، آن را برجسته می‌کند، دقیقا پرتوی جدید را پیش پای ما می‌گذارد که چگونه زیبا‌شناسی در عصر مدرن جایگزین سنت و پیوستار آن می‌شود. این موضعی‌ است که همیشه در مباحث روشنفکران ما پیرامون سنت و پیوندش با زمان حال، عمدتا مفقود بوده است.

این مساله هنگامی قابل لمس می‌شود که عمادیان در بُرشی آنی تمام مضامین نهفته در کتاب را به تجربه ما از مدرنیته در قالب زیستن در کلانشهری چون تهران پیوند می‌زند. او بر سیاق همیشگی فضای روشنفکری ما نمی‌کوشد تا تنش موجود در تجارب انسان معاصر را در پس مفاهیم تماما نظری و کلی حل‌وفصل کند. از این رو، خواننده را با اضطرابی موحش روبه‌رو می‌کند و او را در معرض نوعی خشونت قرار می‌دهد. نویسنده تلویحا به این خشونت اقرار می‌کند وقتی می‌نویسد: "... تفکر منفی در جهت مخالف هرگونه سانتی‌مانتالیسم غیر تراژیک و اسف‌بار (pathetic) حرکت می‌کند و چه‌بسا به همین دلیل، واجد بارقه‌هایی از خشونت است." (ص113)

می توانید اینجا گفت و گوی رحمان بوذری با بارانه عمادیان را نیز مطالعه نمایید 



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group