معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1322
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1115
اکسپو شانگهای 2010   - 33
نظریه معماری   - 939
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
طراحي داخلي   - 881
معماری دیجیتال   - 32
سازه های شهری   - 850
معماری کانستراکتیویستی   - 32
تکنولوژی ساخت   - 831
معماری پراجکتیو   - 32
مرزهای معماری   - 763
طراحی پارامتریک   - 29
معماری حوزه عمومی   - 717
بحران آب   - 28
المان شهری   - 689
هنر روسیه   - 27
نگاه نو به سكونت   - 680
اکسپو میلان 2015   - 27
نظریه شهری   - 672
پاویون های سرپنتین   - 23
کلان سازه   - 593
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و سیاست   - 514
باهاوس   - 21
معماری پایدار   - 503
جشن نامه اتووود   - 21
منتقدان معماری   - 477
معماری مجازی   - 20
معماری تندیس گون   - 446
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 429
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 428
پداگوژی   - 19
آرمان شهرگرایی   - 423
پردیس ویترا   - 18
معماری منظر   - 421
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 17
معماری مدرن   - 421
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری شمایل گون   - 415
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
روح مکان   - 414
فیلوکیتکت   - 15
طراحی صنعتی   - 396
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
باز زنده سازی   - 366
معماری ـ موسیقی   - 14
توسعه پایدار   - 349
معماری بایومورفیک   - 14
تراشه های کانسپچوال   - 333
شهرهای در حرکت   - 12
معماری یادمانی   - 330
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری سبز   - 302
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
معماریِ توسعه   - 298
مدرنیته؛ از نو   - 11
اتووود کلاسیک   - 263
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
طراحی نئولیبرال   - 260
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
هنر مدرنیستی   - 259
درس گفتارهای اتووود   - 9
بدنه سازی شهری   - 251
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری محلی   - 247
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 243
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری ارزان   - 241
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 241
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
بی ینال ونیز   - 7
محوطه سازی   - 236
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
آینده گرایی   - 228
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 220
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
معماری های تک   - 217
طراحی و پناهجویان   - 7
گرمایش زمین   - 203
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 196
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 186
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
مسکن حومه شهری   - 185
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 157
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 148
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 140
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
زنان و معماری   - 139
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
مسکن روستایی   - 131
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
هنر گفت و گو   - 127
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری ـ سینما   - 125
جهان علمیْ تخیلی   - 5
هنر انتزاعی   - 120
فرهنگ نفت   - 5
گرافیک   - 111
معماری مصر   - 5
معماری ژاپن   - 109
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماری ایران   - 106
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
فضای منفی   - 101
بلوپرینت   - 4
بلندمرتبه ها   - 100
معماری خوانی   - 4
طراحی مبلمان   - 87
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
منبع شناسی اتووود   - 4
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری مذهبی   - 86
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 4
اکسپو   - 75
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری هند   - 62
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری چین   - 61
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری فاشیستی   - 60
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
ترسیمات معماری   - 49
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
گفت و گو با مرگ   - 47
ده پرسش از هشت معمار   - 1
ویرانه ها   - 45
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری و هنر انقلابی   - 41
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
جنبش متابولیسم   - 41
شهرْخوانی با اتووود   - 1
مدارس معماری   - 39
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 1
زاغه نشینی   - 38
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
درگذشت زاها حدید   - 34
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 9
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 18
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سوپراستودیو   - 9
ادوارد برتینسکی   - 1
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد سعید   - 12
شیگرو بان   - 33
ادوارد سوجا   - 9
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فدریکو بابینا   - 30
ادولف لوس   - 6
فرانک گهری   - 49
ارو سارینن   - 28
فرانک لوید رایت   - 43
اریک اوون موس   - 13
فرای اوتو   - 9
اریک هابسبام   - 2
فردا کولاتان   - 2
استن آلن   - 4
فردریک جیمسون   - 1
استیون هال   - 30
فرشید موسوی   - 3
اسلاوی ژیژک   - 17
فمیهیکو ماکی   - 4
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
فیلیپ جنسن   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسکار نیمایر   - 33
گرگ لین   - 7
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 3
لبس وودز   - 23
الیس راستورن   - 32
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ میس ون دروهه   - 22
اماندا لِــوِت   - 3
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لوسی رای   - 8
ایلین گری   - 7
لویی کان   - 37
ایوان لئونیدوف   - 4
لوییس بورژوا   - 8
بئاتریس کُلُمینا   - 8
لُکُربُزیه   - 133
بال کریشنادوشی   - 4
لیام یانگ   - 4
باک مینستر فولر   - 11
مارتین هایدگر   - 27
برنارد چومی   - 33
مارسل بروئر   - 7
برنو زوی   - 7
مارشال برمن   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانفردو تافوری   - 16
بوگرتمن   - 1
مانوئل کاستلز   - 2
بی یارکه اینگلس   - 68
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
پائولو سولری   - 4
مایکل سورکین   - 1
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 19
معماران مورفسس   - 16
پیتر آیزنمن   - 57
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر برنس   - 2
موشه سفدی   - 12
پیتر زُمتُر   - 67
میشل سر   - 3
پیتر کوک   - 7
میشل فوکو   - 44
پیر بوردیو   - 5
نائومی کلاین   - 4
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نورمن فاستر   - 35
تئودور آدورنو   - 3
نیکلای مارکوف   - 1
تادو اندو   - 13
هانا آرنت   - 6
تام مین   - 13
هانری لفور   - 23
تام ویسکامب   - 10
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 23
هنس هولین   - 4
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 1
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 25
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 16
جورجو آگامبن   - 4
ولادیمیر تاتلین   - 10
جوزپه ترانی   - 2
ولف پریکس   - 1
جونیا ایشیگامی   - 3
ونگ شو   - 8
جیمز استرلینگ   - 1
ویتو آکنچی   - 12
جین جیکوبز   - 1
ویوین وست وود   - 6
چارلز جنکس   - 5
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز کوریا   - 15
کازیو سجیما   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کالین روو   - 1
حسن فتحی   - 5
کامران دیبا   - 13
حسین امانت   - 3
کامرون سینکلر   - 11
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش آشوری   - 1
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش شایگان   - 8
کریم رشید   - 5
دانیل لیبسکیند   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کلود پَره   - 3
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنت فرمپتن   - 14
دیوید رُی   - 2
کنزو تانگه   - 9
دیوید گیسن   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید هاروی   - 24
کنگو کوما   - 47
رابرت نوزیک   - 2
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت ونتوری   - 13
کوین لینچ   - 7
رُدولف شیندلر   - 7
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رم کولهاس   - 95
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رنزو پیانو   - 30
یان گِل   - 8
ریچارد مِیر   - 8
یو ان استودیو   - 32
ریموند آبراهام   - 1
یورگن هابرماس   - 13
رینر بنهام   - 2
یونا فریدمن   - 5
رینهولد مارتین   - 5
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -750
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -335
صنعتی   -98
فرهنگی   -294
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : مهدي معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
يك كلانشهر نشين واقعي ؛ مارشال برمن از نگاه تاد گيتلين
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1392/07/13
مـنـــــــبـع : روزنامه شرق شماره 1844 7 مهر ماه 1392 ترجمه ي مهرداد امامي
تعداد بازدید : 2704

روي جلد مجموعه مقالات 1999 “برمن” با نام “ماجراجويي هايي در مارکسيسم” که شامل 20سال مقالات او مي شود، کاريکاتور “مارکس ريشو” قرار دارد که دستان چاق و کوتاه خود را تکان مي دهد، به طوري که يکي به صورت مشت است و ديگري به شکل باز، شبيه نوعي رقص مختلط متشکل از “هورا” و “کازاتزکا”.

با تغيير چهره کارل مارکس به مارشال برمن (که به اندازه مارکس ريش هاي پرپشت و جمجمه برجسته اما نگاهي مهرآميزتر دارد)، شما با لوگوي مجموعه آثار برمن مواجه مي شويد، پير فرزانه اي ريشو از منطقه “آپر وِست سايد منهتن” که اغلب در خيابان يافت مي شود در حالي که پيراهني منقوش به تصوير مارکس يا نيچه به تن دارد و مي تواند براي شما با اشتياقي وافر توضيح دهد که چرا در اشتباهيد اگر فکر مي کنيد آن دو شخص قرن نوزدهمي (مارکس و نيچه) زوجي پويا و فعال نبودند.

مارشال به طور مشخص 20سال مقالات خود را در مورد مارکس با داستاني در رابطه با پدرش شروع کرد؛ پدري که زندگي خود را از طريق مشاغل صنعتي متفاوتي در حيطه پوشاک سپري مي کرد و مي نوشت و تبليغات مجله “وُمنز وي ير ديلي” را به فروش مي رساند؛ امري که به شکست او در راه اندازي مجله انجاميد و باعث شد شريکش پول ها را بردارد و بگريزد. اين داستان منجر به پيش زمينه اي براي توحش سرمايه داري آدمکش شد. امر شخصي، امر سياسي بود. از آنجا بود که مارشال با عجله به سمت مارکس شتافت، اما نه آن مارکسي که پيامبر ارزش اضافي و سلب مالکيت از سلب مالکيت کنندگان به شمار مي رفت، بلکه مارکسي که “بخشي از يک سنت فرهنگي عظيم” بود، “رفيق اساتيد مدرني چون کيتز، ديکنز، جورج اليوت، داستايفسکي، جيمز جويس، فرانتس کافکا، دي. اچ. لاورنس (خوانندگان مي توانند بنا بر علايق شخصي شان جاهاي خالي را پر کنند! ) در احساساتش نسبت به رنج انسان مدرن در شرايط بغرنج”. اين را به مارشال برمن واگذاريد که از حيطه پوشاک (که به معناي واقعي کلمه شرايط آن بغرنج بود) به “دست نوشته هاي اقتصادي-فلسفي 1844” مارکس (جايي که برمن به درستي “احساسات مارکس را نسبت به فرد” مي ستايد) بغلتد و در چند صفحه مارکس را براي گردآوري گزارشات بازرس کارخانه به کار گيرد يا گلويش را به تاسي از عصبانيت هگل صاف کند. مارشال احتمالابيش از همه - و به شايستگي -

با کتاب ژرف بينش در سال 1982 به خاطر آورده مي شود: “هر آنچه سخت و استوار است دود مي شود و به هوا مي رود: تجربه مدرنيته”. اين کتاب حقيقتا يک مکاشفه بود، يک فراخوان و گهگاه نثري مسجع همراه با پانويس هاي آن. در اين کتاب مارشال، مارکس را به عنوان يک پيامبر در نظر مي گيرد- پيامبري که نه چندان تحت رهنمود غضب آلود عهد عتيق که تحت هدايت اين ايده بود (که مارکس و دوستش فردريش انگلس در اوج لحظه اي انقلابي نوشتند): آنچه صرفا مي تواند به ديده آيد “پيوندي خواهد بود که در آن تحول آزادانه هر فرد شرط تحول آزادانه همگان است.”

اين مارکس به زعم مارشال، “يکي از نخستين و بزرگ ترين مدرنيست ها بود.” منظور برمن از مدرنيسم “هر نوع تلاش از جانب مردان و زنان مدرن در جهت تبديل شدن به سوژه و نيز ابژه مدرنيزاسيون، تحت کنترل درآوردن جهان مدرن و احساس راحتي کردن در آن است.” اما در “تجربه مدرنيته”، به رغم عنواني که به زيبايي از “مانيفست کمونيست” برگرفته شده، مارشال هنگامي که امکان هاي اکنون را مي ستايد و در موردشان اظهار نگراني مي کند، چندان حرفي از “آينده اي” خيالين به ميان نمي آورد. او مي نويسد “مدرن بودن يعني تجربه کردن حيات شخصي و اجتماعي به شکل توفاني سهمگين... مدرنيست بودن يعني به نحوي احساس راحتي کردن در شرايط توفان سهمگين، يعني از آن خود کردنِ ريتم هاي آن، حرکت درون جريان هاي آن در پي اَشکال واقعيت زيبايي، آزادي و برابري اي که جريان پرحرارت و مخاطره آميز آن روا مي دارد.”

داستان “تجربه مدرنيته” مربوط به چيزي بيش از نظريه است- به جدي تلقي کردن يورش کل زندگي مدرن ربط دارد. اين کتاب به نحوي يک کتاب خوديار براي به پايان بردن تمام کتاب هاي خوديار بود- کتابي که مي گفت شما در دانستن اين نکته تنها نيستيد که براي قراردادن خودتان در جهان انبوه خودويرانگر متغير ديوانه نيازمند کمک هستيد. مارشال با فاوست گوته مي آغازد و بر بخش دوم که معمولاناديده گرفته مي شود، تاکيد مي کند، جايي که فاوست، قهرمان-شرور کاملاتبديل به يک بسازبفروش بي رحم مي شود، يعني شخصيت بخشي به “تراژدي توسعه” و پيش بيني استالين، لوکوربوزيه و نابودگر خاستگاه هاي شهري؛ رابرت موزز که گزند بزرگراه کراس برانکسِ او، محله قديمي خانواده برمن را در منطقه برانکس جنوبي تکه تکه کرد.

به زعم من و بسياري ديگر، اين توانايي برمن بود که با عبور از سطوح متفاوت، کتاب را تبديل به کتابي دگرگون کننده کرد. مارشال ديواري هشت مايلي را تصور مي کرد که در آينده اي درخشان بر ديوارهاي کراس برانکس نقاشي خواهد شد. او حتي در جهان مسمومي که وجود داشت، همواره اين را مي دانست که داستاني کهنه و تکراري در مورد “مصاف بر سر عشق و سرفرازي” گفته مي شود، حتي در فصول پاياني “تجربه مدرنيته”، وي پيروزمندانه با قدرداني از جين جيکوبز، اسپلدينگ گري و هنرمندان ديوارنگار بدون شماره يا اغلب فاقد شهرت، قدم به زمان حال مي گذارد. برمن بعدها از سيندي لاپر، کويين لطيفه و بيستي بويز در معبد شخصي خود استقبال کرد. او ميدان تايمز را مکاني ناميد که در آن “کوبيسم رئاليسم است.”

مارشال از “حق به شهر” و “حق عضوبودن در نمايش شهر” تمجيد مي کرد. او يک گروه جاز يک نفره بود. مارشال هميشه مي گفت “چشم هايتان را از آسمانخراش ها (چه فلزي و چه نظري) برگيريد” و به خيابان بنگريد که نه تنها مکان صِرف آمد و شد نيست، بلکه جايي است که شهر، آن ابداع والامقام انساني، حيات دارد. به مدت چندين سال، ما با يکديگر در مورد زندگي، عشق، دهه شصتي ها، پساشصتي هاي بي پايان، دگرانديشي و اشتباهات پست مدرنيسم بحث مي کرديم، اما اغلب اوقات نخستين چيزي که مارشال مي خواست در موردش صحبت کند، راننده تاکسي بخت برگشته (يا سرخورده از سرمايه داري) بود که به تازگي ملاقاتش کرده بود، راننده براي هدفي ارزشمند سريعا به مقداري پول نياز داشت، مارشال هم بسان پدرش نمي پذيرفت که ممکن است گول بخورد، همان طور که پدرش خورد. نخستين کتاب برمن، “سياست اصالت: فردگرايي راديکال و ظهور جامعه مدرن” بود که در آن خيابان ها و انديشه هاي اروپاي قرن هجدهمي فرانسوي زبان، محفظه هاي رشد “فستيوال هاي دموکراسي” بودند، درست همان طور که مونتسکيو و روسو تصور مي کردند و انتظار داشتند. او در پايان کتابش به عبارتي از تروتسکي اشاره کرد: “هر که هستيد يا مي خواهيد باشيد، ممکن است علاقه اي به سياست نداشته باشيد اما سياست به شما علاقه دارد.”

گاهي اوقات “اصالت” برمن ممکن است بي پرده، احساساتي يا حتي در معدود مواردي، بي گذشت باشد. مارشال مي تواند با پدربزرگ ها يا نياکان آنها مهربان تر از پدر و مادرها برخورد کند. در 1975، مارشال در صفحه اول “نامتوازنِ” “نقد کتاب نيويورک تايمز”، اريک اريکسون را متهم به عمل سوءنيت مندانه کرد، به طوري که اريکسون داشت با پوشاندن هويت يهودي اش در يک کمد پنهان مي شد. مارشال نسبت به احساسات ساير افراد و به همان اندازه نسبت به خودپسندي سختگير بود: زماني که سوزان سونتاگ به او گفت که زندگي بهتري مي داشت اگر در اروپاي قرون وسطي به دنيا مي آمد، يعني جايي که روشنفکران مي توانستند احترام مناسب تري کسب کنند، مارشال به يادش انداخت که در آن صورت اوضاع براي خانم ها بد مي شد.

گاهي اوقات به او برچسب “اومانيسم مارکسيستي” مي زدند، اما مارشال چندان دلبسته برچسب ها نبود و ترسي نداشت مارکس، نيچه و فرويد را ناهماهنگ با يکديگر به کار گيرد. او خواهان “ترکيب فرهنگ دهه پنجاهي ها با شصتي ها بود: حسي از پيچيدگي، کنايه و تناقض، متشکل از ميل به پيشروي و خلسه؛ پيوند “هفت نوع ابهام” و “ما جهان را هم اکنون مي خواهيم”.” سوالات زيادي براي پرسش وجود داشت و هيچ کس نمي توانست اين تنش ها را وراي نقاط انفصال شان حفظ کند.

مارشال باتجربه شد، باليد و به اعتراضات ادامه داد. او آمادگي اين را داشت که بداند مدرنيته خوش گذراني نيست و از همين رو، با استقامتي بي نهايت توانست پس از تراژدي شخصي (از دست دادن پسر پنج ساله اش) و توالي ايوب وار ناخوشي ها دوام آورد و براي دو پسرش پدري کند و بزرگ شان نمايد. در اثر بعدي اش، هنگامي که در مورد ميدان تايمز، کتاب “در باب شهر” را مي نوشت، اغلب اجازه نمي داد بي ميلي به والت ديسني سازي (Disneyfication) قرن 21 او را به سمت نوستالژي بکشاند، هر چند مي توانست به سوي اشتياق پوپوليستي براي هر نوع نشانه زندگي شورش گرانه در هر کجا، هر چند هم ناشناخته، تمايل يابد. مارشال مايل بود که بگويد تجربه نيويورک بزرگ- در واقع، دستاورد عظيم هنر نيويورک- خيابان بود؛ جايي که همواره مشغول خودآفرينندگي بوده است. مارشال، آنطور که ييتز در مورد انقلابي مورد علاقه اش، ماد گان، مي نويسد “سرکوب شدگان را بر سر سرکوبگران مي کوفت”.

هنگامي که در 1987 مارشال در برزيل در مورد “تجربه مدرنيته” سخنراني مي کرد، به خاطر حمله به معمار فوق مدرنيست و شاگرد لوکوربوزيه بيزار از خيابان، يعني اُسکار ني ماير، تيتر روزنامه ها شد، اما در پيش گفتار 1988 کتاب توانست واژگان همدلانه اي در مورد ني ماير به کار گيرد. مارشال برمن با حمله قلبي ناگهاني در يکي از مکان هاي خودماني مورد علاقه اش، مترو وست سايد، از دنيا رفت. مترو: مارشال يک کلانشهرنشين (متروپوليتن) واقعي بود. هر آنچه در قلب و ذهن مارشال سخت و استوار بود، نه دود مي شود و نه به هوا مي رود.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

مدرنیست های واقعی چه کسانی هستند؟
تراشه های کانسپچوال ـ مارشال برمن، تخریبِ نوسازی و محله های ناموجود
شوخي معنادار مرگ با مارشال برمن
گفت و گو با مرگ ـ مارشال برمن ـ 1940- 2013
کتاب خانه اتووود ـ هرانچه سخت است دود می شود و به هوا می رود ـ مارشال برمن
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group