معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1329
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1136
اکسپو شانگهای 2010   - 33
نظریه معماری   - 949
معماری کانستراکتیویستی   - 33
طراحي داخلي   - 893
معماری پراجکتیو   - 32
سازه های شهری   - 858
طراحی پارامتریک   - 29
تکنولوژی ساخت   - 839
بحران آب   - 28
مرزهای معماری   - 767
هنر روسیه   - 28
معماری حوزه عمومی   - 725
اکسپو میلان 2015   - 27
المان شهری   - 693
پاویون های سرپنتین   - 24
نگاه نو به سكونت   - 682
پداگوژی   - 24
نظریه شهری   - 679
باهاوس   - 22
کلان سازه   - 598
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و سیاست   - 523
جشن نامه اتووود   - 21
معماری پایدار   - 513
معماری مجازی   - 20
منتقدان معماری   - 482
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری تندیس گون   - 448
فیلوکیتکت   - 20
معماری مدرن   - 447
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 432
پردیس ویترا   - 18
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 431
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 18
آرمان شهرگرایی   - 428
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری منظر   - 422
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری شمایل گون   - 418
مدرنیته؛ از نو   - 15
روح مکان   - 415
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
طراحی صنعتی   - 408
معماری ـ موسیقی   - 14
باز زنده سازی   - 370
معماری بایومورفیک   - 14
توسعه پایدار   - 351
شهرهای در حرکت   - 12
معماری یادمانی   - 333
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
تراشه های کانسپچوال   - 333
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری سبز   - 304
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماریِ توسعه   - 300
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
هنر مدرنیستی   - 275
درس گفتارهای اتووود   - 9
اتووود کلاسیک   - 263
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
طراحی نئولیبرال   - 260
اقتصادِ فضا   - 9
بدنه سازی شهری   - 251
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 249
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
آینده گرایی   - 248
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 7
معماری ارزان   - 243
معماری تخت جمشید   - 7
معماری محدود   - 243
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
بی ینال ونیز   - 7
معماری تجربی   - 241
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
محوطه سازی   - 237
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
بنای محدود   - 220
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 218
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری پست مدرن   - 208
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 204
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 187
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 187
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 160
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 158
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 146
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 142
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 132
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 131
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 128
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر انتزاعی   - 124
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
گرافیک   - 111
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری ژاپن   - 110
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری ایران   - 106
جهان علمیْ تخیلی   - 5
فضای منفی   - 102
معماری مصر   - 5
بلندمرتبه ها   - 101
فرهنگ نفت   - 5
طراحی مبلمان   - 95
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری خوانی   - 4
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری مذهبی   - 86
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
اکسپو   - 75
بلوپرینت   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری فاشیستی   - 63
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 4
معماری هند   - 62
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 3
معماری چین   - 61
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
ترسیمات معماری   - 58
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
گفت و گو با مرگ   - 49
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
ویرانه ها   - 48
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری و هنر انقلابی   - 44
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
جنبش متابولیسم   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
مدارس معماری   - 39
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
زاغه نشینی   - 39
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری دیجیتال   - 34
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
درگذشت زاها حدید   - 34
شهرْخوانی با اتووود   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 10
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 25
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اتوره سوتساس   - 7
سوپراستودیو   - 9
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 12
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 10
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 6
فرانک لوید رایت   - 43
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردا کولاتان   - 2
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 45
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 8
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر برنس   - 2
میشل سر   - 3
پیتر زُمتُر   - 67
میشل فوکو   - 44
پیتر کوک   - 7
نائومی کلاین   - 4
پیر بوردیو   - 5
نورمن فاستر   - 35
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نیکلای مارکوف   - 1
تئودور آدورنو   - 3
هانا آرنت   - 6
تادو اندو   - 13
هانری لفور   - 23
تام مین   - 13
هانی رشید   - 5
تام ویسکامب   - 10
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس پیکتی   - 5
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس هیترویک   - 30
هنری ژیرو   - 3
تیتوس بورکهارت   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیموتی مورتُن   - 2
هنس هولین   - 4
تیو ایتو   - 23
هوشنگ سیحون   - 14
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هومی بابا   - 2
جان برجر   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان هیداک   - 4
والتر بنیامین   - 26
جف منن   - 2
والتر گروپیوس   - 16
جفری کیپنس   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 10
جورجو آگامبن   - 4
ولف پریکس   - 1
جوزپه ترانی   - 2
ونگ شو   - 8
جونیا ایشیگامی   - 3
ویتو آکنچی   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ویوین وست وود   - 6
جین جیکوبز   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز جنکس   - 5
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 20
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -752
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -339
صنعتی   -101
فرهنگی   -304
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مسابقه دانشجویی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
  مسابقه دانشجویی اتووود
معماران و چالش انتخاب معماری ـ محمدمسیح یاراحمدی ـ زندگی‌های معمولیِ خانه‌های معمولیِ مردم معمولی
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1394/01/21
مـنـــــــبـع : اختصاصی اتووود
تعداد بازدید : 2314

«واضح است که فصل مشترک

تمامی این صورت‌ها، نوستالوژی

زندگی اصیل، قداست‌زدایی نشده،

و با خود آشناست»

شفر

 

نازل را در دریچه باک ماشین می‌گذارم و سوخت را سرازیر می‌کنم؛ عطر خوش مولکول‌های آروماتیک بنزنین در شامه‌ام می‌پیچد و مرا پرت می‌کند به بیست و سه سال پیش در زیرزمین فقیرانه خانه آقای سفیر که خردسالی‌م را در آن گذراندم. خانه از حیاط چند پله می‌خورد و به پایین می‌آمد؛ منفذ نور ردیف پنجره‌های کوتاهی بود که در حد فاصل سقف زیرزمین تا کف حیاط روی سطح یک دیوار ردیف شده بود. یک اتاق کوچک کنار یک درب غالبا بسته به اضافه یک آشپزخانه تمامی بضاعت این خانه نقلی بود که تا سه سالگی‌م را در آن گذراندم اما تصاویری واضح از آن را به یاد دارم.

به دلیل سطح کم منفذ، خانه نور زیادی نداشت، اما در عوض همین کمبود نور در خانه تقدس پیدا می‌کرد؛ نور از روزن‌ها که رو به جنوب بودند به داخل خانه می‌ریخت و گرده‌های معلق در آن سایه‌گاه مسیر نور را واضح‌تر می‌کرد. نور در خانه خردسالی من حجم داشت، اندازه داشت، کالبد داشت و اینطور در مغازله با گرده‌های معلق شخصیت می‌یافت.

اما حیاط داستان متفاوتی داشت، تصویری که از آن روزها به خاطر دارم آلبالوهایی است که پدرم از درخت چید، شست و در دهانم گذاشت. یا عکسی که بعد از آن مرتب در آلبوم خانه مرورش می‌کردم؛ پسرکی که صاحب این قلم باشد و روی گوسفند قربانی در حیاط سواری می‌گیرد.

درب کنار تنها اتاق خانه، ورودی موتورخانه بود؛ نزدیک درب که می‌شدی بالاخص در زمستان جدا از حرارت، عطر مولکول‌های آروماتیک گازوئیل به خانه نشت می‌کرد. عطری که تا ابد من را به آرام‌ترین و خوش‌ترین خاطره‌های محو گره می‌زند؛ به خانه‌ای که زن و مردی آرام و باثبات خانواده کوچک‌شان را در آن شکل می‌دادند.

سه‌سال بیشتر در آن خانه نماندیم، پس از آن به یک آپارتمان در بلوکی ۴طبقه در یک شهرک چندهکتاری در ۱۴ کیلومتری تهران اسباب‌کشی کردیم. در این خانه اتاقی مستقل یافتم، رو به جنوب، با پنجره‌ای فراخ و طاقچه‌ای که همچون کِرْمیت؛ قورباغه داستان شب سال نو می‌توانستم روی آن بنشینم و از آن بالا به درخت سنجد و اکالیپتوسی نگاه کنم که در زمین خاکی رو به روی بلوک واقع شده بود؛ زمینی که کمی بعد تنها خانه خریداری نشده باقی‌مانده در آن را هم خریدند و خراب کردند و یک پارک بازی در آن برپا کردند. پیرمرد ساکن آن خانه همسایه خوبی بود، آن موقع متوجه تعامل طنازانه ساختمان‌های بلند چهارپنج طبقه با یک خانه آجری تک طبقه نمی‌شدم. یک بار پیرمرد برای ما، خانواده ساکن طبقه سوم بلوک کناری، از یزد چهار لوز آورد؛ گمانم آن دفعه اولین باری بود که با طعم چهار لوز آشنا شدم و تبدیل به به‌یادمانی‌ترین طعم شیرینی زندگی‌م شد. هرچند وقتی بعد از حدود پانزده سال به آنجا برگشتم تا برای این مطلب عکاسی کنم چیزی از زمین بازی باقی نمانده بود؛ تعاونی در آنجا هم بلوک‌های ساختمانی برپا کرده‌بود.

خانه‌های شهرک هیچ ویژگی خاص معمارانه‌ای نداشتند؛ مکعب‌های افراشته بتنی مسطح بدون نماکاری خاص، که برای خالی نبودن عریضه آنها را با رنگ‌های قهوه‌ای سوخته و قهوه‌ای روشن رنگ‌آمیزی کرده بودند. شاید معمارانه‌ترین عنصر خانه‌مان همان گچ‌بری‌های فریبنده‌ای بود که استادکار اصفهانی برای‌مان به خانه افزود. از تفریحاتم این بود که با پرده مسیر نور را محدود کنم تا با گرده‌های معلق اتاق یک مسیر مشخص بسازد و بعد در حالی که روی خط گرم بر جای گذاشته نور دراز می‌کشیدم نقش‌های گچ‌بری‌های روی سقف را حلاجی کنم.

بلوک‌های شهرک هر کدام اطرافشان باغچه‌هایی داشتند که به طور مستقل توسط ساکنین همان بلوک سامان می‌یافت؛ از ماجراجویی‌های پسرانه‌مان همین بود که بی‌اجازه از مرزهای مجاز بلوک فراتر برویم و بلوک‌های دورتر در ابتدا و انتهای شهرک را کشف کنیم. آنچه به هر بلوک شخصیت می‌داد همین نحوه سامان‌یافتن باغچه‌هایشان بود؛ باغچه‌های کاج، باغچه‌های میوه، باغچه‌های صیفی‌کاری شده، باغچه‌های پر از گل، باغچه‌های با عطر امین‌الدوله و ... . باغچه ما درختچه زیاد داشت، در باغچه پایین البته بوته گوجه فرنگی هم کاشته بودند و خاک عنصر اصلی بازی‌های ما بچه‌های بلوک بود که هر روز در باغچه جمع می‌شدیم تا راه‌آب‌ها را مرتب کنیم، روی آن‌ها سد بزنیم و ... . عجب خاکی داشت.

شهرک یک میدان‌گاهی وسیع و فرش شده با چمن داشت که در میان آن یک آب‌نمای ساده بیضی شکل بود، بدون هیچ مجسمه و معماری خاص، در کنار همان آب‌نما جمع می‌شدیم تا قایق‌های چوبی ساخته شده‌مان را که گاه با آرمیچر‌ها مجهز‌شان می‌کردیم به رقابت بگذاریم. دور آب‌نما پر از بچه‌های ۵-۱۰ ساله می‌شد که قایق‌هایشان را برای رقابت آورده بودند. از ارتباط بین بچه‌های بلوک‌های مختلف با تلفن‌های نخی و لیوانی هم حیف بود اگر نمی‌گفتم. خانه‌های پدربزرگ‌هایم هم از این ماجرا دور نیستند؛ خصوصا آنکه زیرزمین یکی از آنها در سالهای تلاش پدر برای ساختن ساختمان مستقلش موقتا محل زندگی‌مان شد.

خانه پدربزرگ مادری‌م در صادقیه شمالی، تا قبل از اینکه سه چهار سال پیش بکوبند و چهارطبقه بسازند بروند بالا، خانه‌ای ویلایی بود یک طبقه، چهار پنج پله به بالا می‌خورد تا به سطح آن برسی، تمامی جداره شمالی این خانه جنوبی را پنجره و درب‌های شیشه‌ای گرفته بود. با یک ایوان تقریبا یک‌متر و نیمی که از جداره اتاق‌های شمالی به جلو می‌آمد و نرده کوتاهی که پیش از دبستان از آن بلندتر شده بودم و یک حیاط طولی برابر آن که یک باغچه خیلی کوچک کم‌عرض کنار جداره دیوار نهایی را گرفته بود و یک درخت انجیر از آن سر برآورده بود. از تفریحاتم به جز سوار دوچرخه خاله کوچک شدن و دور حیاط زدن، آب گرفتن به باغچه و بیرون کشیدن کرم‌های خاکی بود. عجب خاکی بود.

زیر زمین خانه تا مدت‌ها محل زندگی دایی کوچک‌م بود؛ آقای دکتر که یک ساک پر از سربندهایی داشت که از مانورها آورده بود و یک کلکسیون مفصل از کاست‌های موسیقی، مجلات فیلم و ... . پدر و مادرم شاغل بودند و بسیاری از ایام پدربزرگم، حاج نقی، روبروی مدرسه "معلم شهید" اکباتان منتظرم می‌شد تا مرا به خانه‌شان ببرد. خانه، خانه شلوغی بود؛ همیشه حتی آنهایی که ازدواج کرده بودند هم همیشه در خانه بودند. خانه، مامن خانواده‌ای آرام بود که با همه تکثر اندیشه‌شان و با همه تلاطم‌های زندگی‌شان تکلیف‌شان با خود جمعی‌شان روشن بود. پدربزرگم استوار ارتش بود، عکسش با سبیل هیتلری همیشه روی دیوار غربی خانه بود، اما مهربان بود و همیشه خوش خنده؛ داستان این خانه، داستان انس بود.

خانه پدربزرگ پدری اما روایت اصالت است؛ مرحوم حاج علی کدخدای چالان‌جولان، پسر کریم‌خان و نوه محمدخان‌برفی خانِ چالان‌جولان بود. تهران که آمد سرکارگر و پیمانکار فضای سبز شهرداری شد؛ بسیاری از بلوارها و خیابان‌های تهران را پدربزرگ من سبز کرده است. گاه که از خیابان‌ی رد می‌شدیم تاکید مي‌کرد که این درخت‌ها را من کاشتم. ویلای حاج علی وسیع‌تر بود؛ به تبع‌ش حیاط مفصل‌تری هم داشت که شایسته یکی از باغ‌بان های شهر و کدخدای چالن‌جولان باشد. درخت مو از وسط حیاط شروع می شد و روی چارچوب پارکینگ را مسقف می کرد. از درب پیاده که وارد می‌شدی همان اول کار مرغ عشق‌های زرد و آبی‌ش سلامت می‌دادند و اگر فصلش بود امین‌الدوله مست داخلت می‌کرد. تا ورودی خانه ردیف گل‌های یاس در گلدان‌های بزرگی چیده شده بودند و گل داده بودند. حیاط خانه یک حباب چراغ در میانه داشت و فواره‌ای که از دوره‌ای به بعد از کار افتاد. حیاط خانه اگر چه بخشی‌ش را حاج خانوم سبزی کاشته بود ولی باقی پر گل و درخت بود. خرمالو، انجیر و ... . عجب خاکی بود.

روبروی حیاط، چند پله بالاتر طبقه حاج‌آقا بود، جداره اتاق‌های او هم همه از شیشه بودند. اتاق آخری اتاق خلوت من شده بود؛ از لای پرده‌ها شعاع نور خودش را با گرده‌های معلق رسمیت می‌داد. حالی بود گذاشتن مهر روی جای جلوس نور و نماز روی نور خواندن. اما ایوان حاجی علی عریض‌تر هم بود؛ یک تاب آهنی گذاشته بود روی ایوان که با دخترعمو و پسرعموها روی آن بازی می‌کردیم و با حاجی که توی حیاط با گل‌هایش مشغول بود گپ می‌زدیم.

ما که در واحد غربی زیرزمین سکونت می‌کردیم، واسط‌مان نه حیاط اصلی که حیاط خلوتی بود که پله می‌خورد به حیاط خلوت خانه حاجی؛ زیر پای پله‌ها درب موتورخانه‌ای بود که عطر مستانه گازوئیل از آن نشت می‌کرد. حیاط خلوت بالا محل اتراق حاج خانوم و حاج آقا و عروس‌شان بود که کنار سماور همیشه دم، دم به دم چایی بنوشند. باقی اعضای خانواده هم که می‌آمدند صمیمانه خودمان را در آن حیاط خلوتِ تنگ جا می‌دادیم.

خانه خودمان را که حاجی دوطبقه ساخت و رفت بالا، همکف را هم مسکونی کرد؛ به صراحت به تقلید از پدر یک باغچه در حیاط جنوبی ترتیب داد؛ به خاطر جنوبی بودن خانه حیاط‌مان آن طور بروبیایی ندارد ولی حاجی خوب به آن رسیده. درخت مو از گوشه حیاط تا روی حفاظ ورودی حیاط را سقف کرده است. امین‌الدوله‌ها تا طبقه دوم خود را بالاکشیده‌اند. گل یخ زمستان‌ها جای خالی بقیه را پر می‌کند و گل‌های رُز به وقتش حیاط را سرخ. زیر سایه درخت مو یک تاب فلزی، عین به عین خانه پدری ساخته است. اما از وقتی به منطقه‌مان گازکشی شده از درب رو به زیرزمین موتورخانه دیگر بوی خوش گازوئیل نمی‌آید.

چندصباح دیگر هم من باید از خانه پدری مستقل شوم؛ تهران را دوست ندارم؛ چون دیگر نمی‌توانم در آن خانه‌ای حیاط‌داری داشته باشم که در آن درخت مو حیاط را سقف کند؛ حیاط را که درخت مو سقف کند از لای شاخه‌ها نور مشعشع می‌شود و گرده‌های معلق به آن شخصیت می‌دهد. در خاک باغچه‌ش باید خاک چالن جولان مخلوط کنم و دور حیاط را گلدان یاس بچینم؛ ایوان بزنم و روی ایوان یک تاب آهنی بگذارم و آنقدر بچه داشته باشم که خانه هیچ وقت ساکت نباشد.

***

باید تصریح کنم که هنگامی که پیشنهاد نوشتن درباره انتخاب معمارانهم از طرف آرش بصیرت عزیز به من داده شد می‌خواستم درباره کازا میلای گائودی یا درباره موزه کلومبا اثر پیتر زومتور (ساخته شده بر ویرانه‌های کلیسایی تخریب شده در جنگ‌جهانی) بنویسم. معمار اول چندسال اول دوره آموزش معماری‌م من را مشغول خود کرده بود؛ طمأنینه گائودی همراه با منش روحانی و تمایلات مذهبی‌ش زمینه این گرایش و تمایلش به جزئیات در اوائل این قرن صنعتی من را شیفته کرده بود. از سوی دیگر گرایش زومتور به اندیشه رومانتیک هایدگر و نفوذ نظیر به نظیر اندیشه به کالبد اثار وی اتفاقی شگفت انگیز برایم بوده است. با این حال به سه دلیل از نوشتن از این بناها منصرف شدم؛

یک: انتخاب خاص و یگانه معمارانه می‌بایست دلایلی متقن می‌داشت؛ هرچند تقریر روایات کالبدی فلسفه غرب مد امروز جامعه معماری ماست و تسلط به آنها هم حتما اعتبار آور است اما شخصا ارتباطی ایمانی با آن برقرار نمی‌کنم. شخصا نگاهم به فضای اندیشه پس از عصر روشنگری و بالاخص عصر پست‌مدرن دوره پر تلاطمی از روایت‌های شاعرانه است که بدون جای پای محکم، اندیشه‌ها یک به یک و پشت هم فرا می‌رسند و یک‌دیگر را به کناری می‌زنند. اندیشه‌هایی که حداقل در بستر منطقی ذهن من تکیه‌گاهی برای اثبات ندارند، و بیش از آن که به عنوان فلسفه و جهان‌بینی منطقی دیده شوند، آنها را روایت‌هایی شاعرانه می‌پندارم. در حالی که درباره اندیشه‌های شرق اسلامی روایت اینگونه نیست؛ از سویی نخ تسبیحی همگی آنها را به یکدیگر متصل کرده و ثباتی کلی در میان همه آنها و روایت‌های کالبدی آنها به وجود اورده و از سوی دیگر همگی آنها در نهایت بر اصولی منطقی و اولیه و مورد پذیرش انسان شرقی قرار گرفته‌اند که حداقل تکیه‌گاه آنها نص دینی شان است که به عنوان اصلی مشترک هرچند با تفسیرهای متمایز بین همگی شان اشتراکی برقرار می کند. زین رو کالبد راوی اندیشه‌ای که هنوز برای من اثبات نشده است انتخابی نادرست بود.

دو: معترفم که جز چندکشور اسلامی با معماری ضعیف، خارج از ایران را به عینه ندیده‌ام؛ زین رو یقینا برخورد من مانند بسیاری دیگر با بناهای مورد بحث برخوردی کارت پستالی است. معماری آیین سامان دادن به فضا است و فضا تلاقی زمان و مکان است و چیزی حتی فراتر از تجربه تجسم سه‌بعدی برای درک آن لازم است. ترجیح دادم از فضایی بنویسم که در زمان و مکان آن را تجربه کرده‌ام؛ روایت فوق خود شاهدی بر این است که از منظر نگارنده هویت فضا از چیزی فراتر از ساماندهی کالبدی آن ناشی می‌شود.

سه: غالب بناهای شاخص ایرانی خصوصا بناهای تاریخی ثبت شده در میان آثار ملی نیز نمی‌توانست انتخاب من باشد. با فربه کردن این بناها که تنها باقی‌مانده‌های عصر خود هستند و در زمانه خود نیز آثاری نخبه و جدا از زندگی جاری مردم بوده‌اند مخالفم. آن‌چنان که معماری قصر عالی قاپو نمی‌تواند راوی چگونگی مسکن و سکونت انسان عصر صفوی باشد، مسجد شیخ‌لطف‌الله به عنوان نمازخانه اختصاصی سلطان و حرم‌سرا نیز راوی فضای عبادی مردم زمانه خود نیست. این گونه سازه‌ها هرچقدر هم که اندیشیده‌شده و هنرمندانه باشند، از کالبد معمول مردمان زمانه خود متمایزند. معمار باید با خود روشن کند، عمله ثروت‌وقدرت و فریفته تحسین جامعه ای نخبه‌ است یا سازنده کالبد زندگی "مردم"؟ تعیین تکلیف این سوال بر انتخاب‌های معمارانه و حتی بر پروژه‌های پذیرفته شده او برای کار تاثیر گذار است.

معماری اگر آیین آبادی و معمری است، با خشت و گل و چوب و سنگ برای این اضطراب رو به گسیختگی این روزهای مردم شهر چه کار از دستش بر می‌آید؟ معمار شکست خورده از هجمه این زندگی‌های پرآشوب به درون غار خود خزیده و با کارت پستال‌های مجسمه‌های غول آسایی که ساختمان می‌نامدش مغازله می‌کند. معماری با این انزوا و در خود تنیدگی، خود شاهد شکست خود است.

 

کلیدواژه ها: شفر. کرمیت. زومتور. موزه کلمبا. کازا میلا. گائودی. مسجد شیخ لطف الله. قصر عالی قاپو



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
فریناز شاه پوری ( 1394/01/24 ) :
دغدغه این روزهای من هم همین است... بسیار عالی نوشتید و به هر آنچه که باید، اشاره کردید... مردم عادی و خانه های عادی و زندگی های عادی در واقع تمام آن چیزی هستند که نه مسابقه ای را میبرند نه به ژورنال راه پیدا می کنند و نه در کتاب معماری معاصر ثبت می شوند! اما همین ها تمام چیزی هستند که بشریت و تاریخ آن و نحوه نگرش به معماری و حتی وجودیت معمار را میسازند....

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group