مسابقه دانشجویی اتووود
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1345
بحران آب   - 28
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1185
هنر روسیه   - 28
نظریه معماری   - 979
اکسپو میلان 2015   - 27
طراحي داخلي   - 912
پاویون های سرپنتین   - 24
سازه های شهری   - 869
باهاوس   - 24
تکنولوژی ساخت   - 845
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
مرزهای معماری   - 780
فیلوکیتکت   - 22
معماری حوزه عمومی   - 755
جشن نامه اتووود   - 21
المان شهری   - 702
معماری مجازی   - 20
نظریه شهری   - 697
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
نگاه نو به سكونت   - 687
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
کلان سازه   - 601
مدرنیته؛ از نو   - 18
معماری و سیاست   - 551
پردیس ویترا   - 18
معماری پایدار   - 517
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 18
معماری مدرن   - 487
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
منتقدان معماری   - 486
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری تندیس گون   - 452
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 445
معماری ـ موسیقی   - 15
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 441
معماری بایومورفیک   - 14
آرمان شهرگرایی   - 437
شهرهای در حرکت   - 14
روح مکان   - 436
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
معماری منظر   - 427
اقتصادِ فضا   - 12
معماری شمایل گون   - 422
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
طراحی صنعتی   - 422
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
باز زنده سازی   - 381
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
توسعه پایدار   - 352
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری یادمانی   - 337
درس گفتارهای اتووود   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 333
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری سبز   - 307
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 8
معماریِ توسعه   - 304
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
هنر مدرنیستی   - 301
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
طراحی نئولیبرال   - 272
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
آینده گرایی   - 272
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 263
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
بدنه سازی شهری   - 254
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 250
معماری تخت جمشید   - 7
معماری ارزان   - 246
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری محدود   - 243
بی ینال ونیز   - 7
معماری تجربی   - 243
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 239
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 239
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری پست مدرن   - 233
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 220
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 218
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 205
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 189
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 187
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 177
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 164
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 158
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 157
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 148
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر انتزاعی   - 135
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
مسکن روستایی   - 133
منبع شناسی اتووود   - 6
هنر گفت و گو   - 131
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
گرافیک   - 118
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 6
طراحی مبلمان   - 113
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری ژاپن   - 113
جهان علمیْ تخیلی   - 5
فضای منفی   - 108
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری ایران   - 107
معماری مصر   - 5
بلندمرتبه ها   - 102
فرهنگ نفت   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماری مذهبی   - 86
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری خوانی   - 4
اکسپو   - 75
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری فاشیستی   - 69
بلوپرینت   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
ترسیمات معماری   - 66
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری هند   - 65
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری چین   - 61
مینته د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 51
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
ویرانه ها   - 51
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری و هنر انقلابی   - 46
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
زاغه نشینی   - 41
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
جنبش متابولیسم   - 41
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
مدارس معماری   - 40
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معماری پراجکتیو   - 37
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری دیجیتال   - 36
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
پداگوژی   - 35
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری کانستراکتیویستی   - 34
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
درگذشت زاها حدید   - 34
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرْخوانی با اتووود   - 1
طراحی پارامتریک   - 29

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زاها حدید   - 187
آراتا ایسوزاکی   - 16
زیگموند فروید   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان بودریار   - 3
آرکی زوم   - 4
ژان نوول   - 22
آلبرت پوپ   - 4
ژاک دریدا   - 16
آلدو روسی   - 13
ژاک لوگوف   - 4
آلوار آلتو   - 19
ژیل دلوز   - 27
آلوارو سیزا   - 9
سائول باس   - 7
آن تینگ   - 4
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی گائودی   - 27
سالوادور دالی   - 2
آنتونی وایدلر   - 5
سانا   - 5
آنتونیو نگری   - 5
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنیش کاپور   - 8
سدریک پرایس   - 3
آی وِی وِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اُ ام اِی   - 34
سوپراستودیو   - 9
اتوره سوتساس   - 7
سورِ فِهْن   - 6
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سوزان سانتاگ   - 3
ادوارد برتینسکی   - 1
شاشونا زوبوف   - 2
ادوارد سعید   - 13
شیگرو بان   - 33
ادوارد سوجا   - 10
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فدریکو بابینا   - 30
ادولف لوس   - 7
فرانک گهری   - 49
ارو سارینن   - 28
فرانک لوید رایت   - 45
اریک اوون موس   - 13
فرای اوتو   - 9
اریک هابسبام   - 2
فردا کولاتان   - 2
استن آلن   - 4
فردریک جیمسون   - 2
استیون هال   - 30
فرشید موسوی   - 3
اسلاوی ژیژک   - 17
فمیهیکو ماکی   - 4
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
فیلیپ جنسن   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسکار نیمایر   - 33
گرگ لین   - 7
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 3
لبس وودز   - 23
الیس راستورن   - 51
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ میس ون دروهه   - 23
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لوسی رای   - 15
ایلین گری   - 7
لویی کان   - 37
ایوان لئونیدوف   - 4
لوییس بورژوا   - 8
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لُکُربُزیه   - 134
بال کریشنادوشی   - 4
لیام یانگ   - 4
باک مینستر فولر   - 11
مارتین هایدگر   - 27
برنارد چومی   - 33
مارسل بروئر   - 7
برنو زوی   - 7
مارشال برمن   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانفردو تافوری   - 16
بوگرتمن   - 1
مانوئل کاستلز   - 2
بی یارکه اینگلس   - 68
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو سولری   - 4
مایکل سورکین   - 1
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 21
معماران مورفسس   - 16
پیتر آیزنمن   - 57
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر برنس   - 2
موشه سفدی   - 12
پیتر زُمتُر   - 67
میشل سر   - 3
پیتر کوک   - 7
میشل فوکو   - 44
پیر بوردیو   - 5
نائومی کلاین   - 4
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نورمن فاستر   - 35
تئودور آدورنو   - 3
نیکلای مارکوف   - 1
تادو اندو   - 13
هانا آرنت   - 7
تام مین   - 13
هانری لفور   - 23
تام ویسکامب   - 10
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 23
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 1
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 16
جورجو آگامبن   - 5
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 10
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 1
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 5
چاینا میه ویل   - 4
کازیو سجیما   - 2
حسن فتحی   - 5
کالین روو   - 1
حسین امانت   - 3
کامران دیبا   - 13
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامرون سینکلر   - 11
داریوش آشوری   - 1
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش شایگان   - 8
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دانیل لیبسکیند   - 22
کریم رشید   - 5
دنیس اسکات براون   - 10
کلر استرلینگ   - 2
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلود پَره   - 3
دیوید رُی   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید گیسن   - 2
کنزو تانگه   - 9
دیوید هاروی   - 25
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت نوزیک   - 2
کنگو کوما   - 47
رابرت ونتوری   - 28
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رُدولف شیندلر   - 7
کوین لینچ   - 7
رضا دانشمیر   - 5
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رم کولهاس   - 96
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رنزو پیانو   - 30
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریچارد مِیر   - 8
یان گِل   - 9
ریموند آبراهام   - 1
یو ان استودیو   - 32
رینر بنهام   - 2
یورگن هابرماس   - 13
رینهولد مارتین   - 5
یونا فریدمن   - 5
ریکاردو بوفیل   - 3
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -754
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -346
صنعتی   -101
فرهنگی   -318
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -248
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -157
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مسابقه دانشجویی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
  مسابقه دانشجویی اتووود
در ستایش فراغت یا چگونه گذر فضاْ زمان را متوقف کنیم
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1395/01/20
مـنـــــــبـع : tarjomaan.com نوشته جلیس رحمان، ترجمه علی حاتمیان
تعداد بازدید : 1310

ما در زمانه‌ای از خستگی و فرسودگی زندگی می‌کنیم که با اجبار مداوم به انجام‌دادن ایجاد شده است. این یکی از مضامین اصلی کتاب جامعۀ فرسوده نوشتۀ فیلسوف آلمانی، “بیونگ چول هان“ است. هان استاد دانشگاه هنر برلین و یکی از فیلسوفانی است که آثارش با اقبال گسترده‌ای مواجه شده است. هان در سئول به دنیا آمد و به تحصیل در رشتۀ متالورژی پرداخت؛ اما بعدتر در دهۀ هشتاد میلادی به آلمان مهاجرت کرد تا حرفه‌اش را در فلسفه دنبال کند. تز دکتری هان و برخی از آثار ابتدایی او بر هایدگر متمرکز است؛ اما در طول دهۀ گذشته دربارۀ طیف وسیعی از موضوعات فرهنگی و اجتماعی نوشته است. جامعۀ فرسوده نخستین بار در سال ۲۰۱۰ منتشر شد و هان را علی‌رغم تمایلش به دوری از توجه عمومی (برخلاف شماری از همکاران نامدار او) به چهره‌ای مشهور در آلمان بدل ساخت.

کتاب با دو استعاره از علم پزشکی برای توصیف قرن بیستم و بیست‌ویکم آغاز می‌شود. از دید هان قرن بیستم دوران سیستم ایمنی بود. استفادۀ هان از این عبارت بدین سبب است که عفونت‌های ویروسی یا باکتریایی که به تحریک سیستم ایمنی بدن می‌انجامند، از جمله علل اصلی مرگ و بیماری هستند و تولید واکسن و آنتی‌بیوتیک به کنترل این خطرات یاری رسانده است. او در ادامه، استعارۀ “سیستم ایمنی” را به رویدادهای سیاسی و اجتماعی نیز گسترش می‌دهد. همان‌گونه که سیستم ایمنیِ بدن، باکتری‌ها و ویروس‌ها را به‌عنوان عناصر “بیگانه” شناسایی کرده و برای حفاظت از “خود” آن‌ها را حذف می‌کند، دو جنگ جهانی نیز در کنار دوران جنگ سرد با توصیفی دقیق از “ما” در برابر “آن‌ها” شناخته می‌شوند.

در مقابل، قرن بیست‌ویکم دورانی از اختلالات روانی است که با بیماری‌هایی مانند افسردگی، اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی، سندرم فرسودگی و اختلال شخصیت مرزی شناخته می‌شود. در بیماری‌های عصرِ سیستم ایمنی، تمایز روشنی میان دشمنان خارجی و خودی‌ها وجود داشت. برخلاف این بیماری‌ها، امراض عصبی و روانی تشخیص موقعیت دشمن را دشوار می‌سازند. به‌طور مثال، در اختلال افسردگی یا فرسودگی، دشمنان چه کسانی هستند؟ محیط زیست؟ کارفرمایان؟ تصمیمات و انتخاب‌های خود ما؟ آیا در این شرایطِ “عصب‌شناختی” در واقع با خود در جنگیم؟ از دید هان، این چرخش طبی در بیماری‌های بشر با چرخش سیاسی در جهانِ یکپارچۀ امروز همراه است. این جهان، جایی است که در آن، تعریف “خودی” و “بیگانه” به‌نحو روزافزونی دشوار شده است. شاید سعی کنیم با تقسیم افراد به “خوب” و “بد” وضعیت قرن بیست‌ویکم را روشن سازیم؛ اما باید درک کنیم که پیوستگی درونی انسان‌ها در دوران حاضر چنان است که نمی‌توان از رویکردهای قرن بیستمی برای توصیف وضعیت حاضر استفاده کرد.

زیست‌شناس درونِ من با خواندن استعاره‌های سیستم ایمنی و عصب‌شناختیِ هان به خروش آمد. درست است که مبارزه با بیماری‌های عفونی در قرن بیستم به پیروزی‌های وسیعی دست یافته است؛ اما هنوز تا پایان این مبارزه راهی طولانی باقی است. ترس از گسترش ویروس ابولا، مقاومت ادامه‌دار مالاریا، مسیر باقی‌مانده تا درمان اچ‌آی‌وی و ظهور باکتری‌های مقاوم به دارو همگی نشان می‌دهند که سیستم ایمنی و بیماری‌های عفونی همچنان نقش محوری را در فعالیت‌های پزشکی در قرن بیست‌ویکم ایفا خواهند کرد. به‌علاوه این تصور که سیستم ایمنی به روشنی میان “خودی” و “بیگانه” تقاوت می‌گذارد نیز بیش‌ازحد ساده‌انگارانه است؛ زیرا بیماری‌های خودایمنی را نادیده می‌گیرد. در این نوع از بیماری‌ها “خودی‌ها”، “بیگانه” فرض و نابود می‌شوند. من نیز با مرکزیت دانش عصب‌شناسی در تحقیقات پژشکی قرن حاضر موافقم. بااین‌وجود، به نظرم عجیب است که بیماری‌های مرتبط با سیستم اعصاب از جمله آلزایمر، سکتۀ مغزی و پارکینسون نادیده‌گرفته می‌شوند و شماری از بیماری‌های روانی به‌عنوان مشخصۀ قرن بیست‌ویکم انتخاب می‌شوند. نویسنده همچنین برخی بیماری‌های روانی را با رشد عمومی خستگی و فرسودگی خلط کرده است.

اما اگر این انتخاب‌های نامناسب از عالم پزشکی را کنار بگذاریم، ایدۀ هان جذابیت خود را نشان می‌دهد. به باور او، دلیل اینکه ما در اغلب مواقع احساس خستگی و فرسودگی می‌کنیم، این است که با فرهنگی مثبت‌اندیش محاصره شده‌ایم. در محیط کاری، در هنگام تماشای تلویزیون یا وب‌گردی، با حجم عظیمی از پیام‌های نه‌چندان اساسی مواجه می‌شویم که به ما می‌گویند چه می‌توان کرد. هان شعار مشهور باراک اوباما در تبلیغات انتخاباتی را مثال می‌زند: “آری، ما می‌توانیم.” این عبارت به ما می‌گوید که تمام آنچه باید کرد، این است که سخت‌تر تلاش کنیم. همچنین هیچ حدومرزی برای توانایی ما وجود ندارد. همین امر دربارۀ شعار شرکت نایک یعنی “همین‌حالا انجامش بده” نیز صادق است، ضمن آنکه هزاران کتابِ خودیاری که هر سال منتشر می‌شوند نیز ضرورت تفکر مثبت و اقدامات مثبت‌اندیشانه را تقویت می‌کنند.

در اینجا به مهم‌ترین نکته در نظریۀ هان می‌رسیم. “آری، ما می‌توانیم” شعاری روحیه‌بخش به نظر می‌رسد که بناست آزادی و امکانات بالقوۀ ما را آشکار سازد. اما این آزادی، غیرواقعی است؛ زیرا پیام نهفته در “آری، ما می‌توانیم” این است که “آری، ما مجبوریم”. ازاین‌رو به‌جای زندگی در جامعه‌ای نظم‌دهنده که در آن رفتارها به‌صورتی واضح با دستورها و ممنوعیت‌های اجتماعی شکل می‌گیرد، در جامعه‌ای مبتنی بر دستاورد زندگی می‌کنیم که در آن، به‌صورت داوطلبانه تسلیم فشار برای دستاوردِ بیشتر می‌شویم. محدودیت‌های چنین جامعه‌ای کمتر از جامعۀ نظم‌دهنده نیست. درست است که در این جامعه کمتر در معرض ممنوعیت‌های بیرونی قرار داریم؛ اما فرمان‌های معطوف به دستاوردِ بیشتر را درونی ساخته و همواره در پی کار بیشتر هستیم. ما به بردگان این فرهنگ مثبت‌اندیشی بدل شده و در برابر دستور “آری! ما مجبوریم” تسلیم شده‌ایم.

در این اوضاع، به‌جای آنکه تأملی عمیق دربارۀ اهداف خود داشته باشیم، صرف این آگاهی که می‌توانیم چیزی را به دست آوریم، به نیرویی برای پیش‌راندن ما در جهت هدف تبدیل می‌شود. ورود به فرهنگ “آری! ما می‌توانیم” ما را به گونه‌ای زندگی ِخوداستثمارکننده زنجیر کرده و تا زمان فروپاشی [جسمی و روانی]، کورکورانه از این اشتیاق و تصمیم پیروی می‌کنیم. هان از سجعی غمناک در واژه‌های آلمانیِ Erschöpfung، Ermüdung و Erstickung (خستگی، فرسودگی و خفگی) برای توصیف آثار ناشی از این مثبت‌اندیشی استفاده می‌کند. او می‌گوید ما توانایی “نه‌گفتن” به تقاضای جامعه برای دستاوردِ بیشتر را از دست داده‌ایم و همچنان به پیشروی ادامه می‌دهیم. این تا جایی ادامه می‌یابد که ذهن یا بدنمان به‌طور کامل از کار بیفتد. این، علت خستگی و فرسودگی دائمی ماست. بر این اساس، هان چندشغله‌بودن را نشانه‌ای از پیشرفت تمدنی نمی‌داند. از دید او، این وضعیت بیشتر نشانۀ نوعی عقب‌گرد است؛ زیرا به گسترش گونه‌ای توجه سطحی انجامیده و مانع تأمل و کسب دانش عمیق می‌شود.

پیونددادن ایده‌های هان با محیط‌های کاری امروز، چندان دشوار نیست. امروزه کارمندانی با رویکرد “می‌توانم انجام دهم” تشویق می‌شوند؛ درحالی‌که کارکنانی با رویکرد “می‌توانم تأمل کنم” به‌ندرت تشویق می‌شوند. در جامعۀ مبتنی بر دستاورد، کارفرمایان نیازی به استثمارکردن ما ندارند؛ زیرا ما آزادانه و با تمایل شخصی وظایف بیشتر و بیشتری را بر عهده می‌گیریم تا ارزش خود را به اثبات برسانیم.

با خواندن کتاب هان، بخشی از نوشتۀ برتراند راسل تحت عنوان “در ستایش فراغت“ را به یادم آورد که در آن فضیلت کاستن از ساعات کار روزانه ستایش شده است:

در جهانی که هیچ کس مجبور نباشد بیش از چهار ساعت در روز کار کند، فردی که از کنجکاوی علمی برخوردار باشد، قادر خواهد بود این میل خود را ارضا کند. نقاش می‌تواند بی‌آنکه درگیر گرسنگی باشد، به نقاشی بپردازد. نویسندگانِ جوان نیازی ندارند با نوشتن مطالب عامه‌پسند توجه عمومی را برانگیزند و آثار جدی خود را به زمان بی‌نیازی اقتصادی موکول کنند؛ چون در آن زمان دیگر قریحۀ لازم برای این کار را از دست داده‌اند. افرادی که در کار حرفه‌ایِ خود به امور اقتصادی و دولتی علاقه‌مند شده‌اند، می‌توانند ایده‌هایشان را بدون انزوای دانشگاهی مطرح سازند. این انزوا اقتصاددانان دانشگاهی را از واقعیت دور می‌سازد. پزشکان زمان کافی برای آموختن پیشرفت‌های این دانش را خواهند داشت و معلمان نیازی ندارند که از طریق روش‌های مرسوم، آنچه را در جوانی آموخته‌اند، به دانش‌آموزان بیاموزند؛ آن‌هم چیزهایی که با گذشت زمان، نادرستی آن‌ها به اثبات رسیده است.

فراتر از این‌ها، شادمانی و لذتِ زندگی نیز جای فرسودگی عصبی، خستگی و سوءهاضمه را خواهد گرفت. کار برای تولیدِ اوقات فراغتی شاد، کافی خواهد بود؛ اما به حدی نیست که خستگی شدید ایجاد کند. ازآنجاکه افراد در زمان فراغت خسته نمی‌شوند، طالب سرگرمی‌های منفعلانه و بی‌روح نیستند. دست‌کم یک‌درصد از آن‌ها زمان صرفه‌جویی‌شده در شغل خود را برای کارهای بااهمیت و عمومی صرف می‌کنند و ازآنجاکه برای امرار معاش به این کار نیازی ندارند، اصالت تلاش‌های آن‌ها خدشه‌دار نخواهد شد. به همین دلیل، نیازی به تطبیق با استانداردهای رسمی و کارشناسی ندارند. اما مزایای فراغت تنها به همین موارد استثنایی محدود نمی‌شود. مردان و زنانِ معمولی نیز فرصت زندگی شادمانه را خواهند داشت، مهربان‌تر خواهند شد، دیگران را کمتر اذیت خواهند کرد و سوءظن کمتری به آن‌ها خواهند داشت.

درحالی‌که مقالۀ راسل کاستن از ساعات کاری را به‌عنوان راه‌حل مطرح می‌سازد، نقد هان از جامعۀ مبتنی بر دستاورد و تأثیرات ناشی از این اوضاع بر فرسودگی و اضطراب به محیط‌های کاری محدود نمی‌شود. با پذیرش الزام عمومی به کسب هرچه‌بیشتر و سیطرۀ بیش‌فعالی، ما این رویکرد را به اوقات فراغت خود نیز تعمیم می‌دهیم. بدین‌ترتیب، حتی در زمانی که به شمارش گام‌هایمان در حین ورزش برای تناسب اندام مشغول هستیم یا از موزه‌ای دیدن می‌کنیم، باز هم وسوسۀ به‌دست‌آوردن هرچه‌بیشتر، تمام وجوه زندگی‌مان را فراگرفته است. آیا خروج از این چرخۀ معیوبِ مثبت‌اندیشی و خستگیِ پایدار، ممکن است؟

باید از حق خود برای خودداری از اتخاذ این رویه آگاه باشیم. به‌جای چسبیدن به وظایف در زمان کاری یا اوقات فراغت، لازم است ارزش و نیروی “نه‌گفتن” را درک کنیم. هان مفهوم “خستگی شفابخش” را به ما معرفی می‌کند و می‌گوید نوعی از خستگی وجود دارد که باید از آن استقبال کرد زیرا فرصتی است برای استراحت و تجدید قوا. روزهای تعطیلِ هفته، اغلب به‌عنوان زمان انجام‌دادن وظایفی محسوب می‌شود که در طول روزهای کاری امکان انجام‌دادن آن‌ها را نداشته‌ایم؛ اما اگر روزهای آخر هفته را زمانی برای استراحت واقعی، فراغت و تأمل بدانیم، می‌توانیم از چرخۀ خستگی دائمی بگریزیم.

در جهانی آکنده از وسوسۀ “انجام‌دادن” باید “انجام‌ ندادن” را بیاموزیم.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group