معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1322
درگذشت زاها حدید   - 34
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1109
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
نظریه معماری   - 933
اکسپو شانگهای 2010   - 33
طراحي داخلي   - 880
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
سازه های شهری   - 850
معماری پراجکتیو   - 32
تکنولوژی ساخت   - 830
معماری دیجیتال   - 32
مرزهای معماری   - 763
معماری کانستراکتیویستی   - 32
معماری حوزه عمومی   - 715
طراحی پارامتریک   - 29
المان شهری   - 689
بحران آب   - 28
نگاه نو به سكونت   - 679
هنر روسیه   - 27
نظریه شهری   - 669
اکسپو میلان 2015   - 27
کلان سازه   - 593
پاویون های سرپنتین   - 23
معماری و سیاست   - 512
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری پایدار   - 502
جشن نامه اتووود   - 21
منتقدان معماری   - 472
معماری مجازی   - 20
معماری تندیس گون   - 446
باهاوس   - 20
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 429
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 428
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری منظر   - 420
پداگوژی   - 19
آرمان شهرگرایی   - 420
پردیس ویترا   - 18
معماری شمایل گون   - 415
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 17
معماری مدرن   - 415
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
روح مکان   - 413
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
طراحی صنعتی   - 395
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
باز زنده سازی   - 366
معماری بایومورفیک   - 14
توسعه پایدار   - 349
معماری ـ موسیقی   - 14
تراشه های کانسپچوال   - 333
فیلوکیتکت   - 14
معماری یادمانی   - 330
شهرهای در حرکت   - 12
معماری سبز   - 302
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماریِ توسعه   - 298
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
اتووود کلاسیک   - 263
مدرنیته؛ از نو   - 11
طراحی نئولیبرال   - 259
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
هنر مدرنیستی   - 254
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
بدنه سازی شهری   - 251
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری محلی   - 247
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری محدود   - 243
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 241
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری تجربی   - 241
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 236
بی ینال ونیز   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
آینده گرایی   - 222
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 220
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 217
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
گرمایش زمین   - 203
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری پست مدرن   - 196
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 185
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 185
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 157
معماری تخت جمشید   - 7
معماری انتقادی   - 143
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 138
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 135
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
مسکن روستایی   - 131
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر گفت و گو   - 127
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ـ سینما   - 125
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
هنر انتزاعی   - 117
جهان علمیْ تخیلی   - 5
معماری ژاپن   - 109
فرهنگ نفت   - 5
گرافیک   - 109
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماری ایران   - 106
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
فضای منفی   - 101
معماری مصر   - 4
بلندمرتبه ها   - 100
بلوپرینت   - 4
طراحی مبلمان   - 86
معماری خوانی   - 4
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
منبع شناسی اتووود   - 4
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری مذهبی   - 85
اتووودْ آبزرور   - 4
اکسپو   - 75
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری هند   - 62
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری چین   - 61
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری فاشیستی   - 60
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
ترسیمات معماری   - 47
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
گفت و گو با مرگ   - 47
ده پرسش از هشت معمار   - 1
ویرانه ها   - 45
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
جنبش متابولیسم   - 41
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری و هنر انقلابی   - 40
شهرْخوانی با اتووود   - 1
زاغه نشینی   - 38
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
مدارس معماری   - 38
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 9
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 18
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سوپراستودیو   - 9
ادوارد برتینسکی   - 1
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد سعید   - 12
شیگرو بان   - 33
ادوارد سوجا   - 9
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فدریکو بابینا   - 30
ادولف لوس   - 6
فرانک گهری   - 49
ارو سارینن   - 28
فرانک لوید رایت   - 43
اریک اوون موس   - 13
فرای اوتو   - 9
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 27
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 7
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر زُمتُر   - 67
میشل سر   - 3
پیتر کوک   - 7
میشل فوکو   - 44
پیر بوردیو   - 5
نائومی کلاین   - 4
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نورمن فاستر   - 35
تئودور آدورنو   - 3
نیکلای مارکوف   - 1
تادو اندو   - 13
هانا آرنت   - 6
تام مین   - 13
هانری لفور   - 23
تام ویسکامب   - 10
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 23
هنس هولین   - 4
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 1
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 25
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 16
جورجو آگامبن   - 4
ولادیمیر تاتلین   - 10
جوزپه ترانی   - 2
ولف پریکس   - 1
جونیا ایشیگامی   - 3
ونگ شو   - 8
جیمز استرلینگ   - 1
ویتو آکنچی   - 12
جین جیکوبز   - 1
ویوین وست وود   - 6
چارلز جنکس   - 5
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز کوریا   - 15
کازیو سجیما   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کالین روو   - 1
حسن فتحی   - 5
کامران دیبا   - 13
حسین امانت   - 3
کامرون سینکلر   - 11
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش آشوری   - 1
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش شایگان   - 8
کریم رشید   - 5
دانیل لیبسکیند   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کلود پَره   - 3
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنت فرمپتن   - 14
دیوید رُی   - 2
کنزو تانگه   - 9
دیوید گیسن   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید هاروی   - 24
کنگو کوما   - 47
رابرت نوزیک   - 2
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت ونتوری   - 13
کوین لینچ   - 7
رُدولف شیندلر   - 7
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رم کولهاس   - 95
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رنزو پیانو   - 30
یان گِل   - 8
ریچارد مِیر   - 8
یو ان استودیو   - 32
ریموند آبراهام   - 1
یورگن هابرماس   - 13
رینر بنهام   - 2
یونا فریدمن   - 5
رینهولد مارتین   - 5
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -750
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -335
صنعتی   -97
فرهنگی   -290
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : مهدي معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
نشریه‌ی آنگلوس نووس؛ مجله‌ی دلخواه والتر بنیامین
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1395/06/10
مـنـــــــبـع : www.aftabnetdaily.com
تعداد بازدید : 1338

مترجمان آلماني: اين نوشته كه تاريخ ۱۹۲۲ را دارد، بعد از مرگ والتر بنيامين منتشر شده و خبر از نشريه‌اي مي‌دهد كه او طرحش را در ذهن پرورانده و مطالب اولين شماره‌اش را هم گرد آورده بوده است؛ نشريه‌اي كه نهايتاً ناشر از انتشار آن منصرف شد. 

اين نشريه، طرح حاضر، قصد دارد با توجيه شكل خود به نوعي محتوايش را اعتمادپذیر كند. شكل آن نتيجه‌ي تأملي است در خصوص آنچه اساس نشريه‌ها را تشكيل مي‌دهد و قصد ندارد كه هر گونه برنامه‌ريزي را بيهوده جلوه دهد بلكه مي‌خواهد مانع از توهم قابليت توليدي باشد كه نفس برنامه‌ريزي به وجود مي‌آورد. ارزش برنامه فقط در اين است كه فعاليت چند فرد متفاوت يا كساني را كه رابطه‌ي تنگاتنگي با هم دارند، در راستاي هدف مشخصي در جريان بيندازد: نشريه، كه بيانگر زنده‌ي نوعي ذهنيت است و هميشه پيش‌بيني‌ناپذيرتر و ناخودآگاه‌تر از آن چيزي است كه تصور مي‌شود و آينده‌ و تحول غني‌تري نسبت به هرگونه بيان ارادي دارد، اگر بخواهد خودش را در قياس با معيارهايش، حال هرچه مي‌خواهد باشد، بازشناسد دچار اشتباه خواهد شد. بنابراين همان‌قدر كه از تأمل انتظار مي‌رود، و البته هر تأملي به طرز مشروعي بدون حدومرز است، تأمل حاضر هم بايد بيشتر متوجه بنيان‌ها و قوانين خود باشد تا افكار و نظراتي كه ابراز مي‌كند؛ از طرفي نبايد از انسان انتظار داشته باشيم كه چون از مقصد خود آگاه است پس بايد از نهاني‌ترين گرايش‌های خود نيز آگاهي داشته باشد.
حقيقي‌ترين مقصد هر نشريه اين است كه گواهي باشد بر روحيه‌ي زمانه‌ي خود. به‌روز بودن روحيه‌ي نشريه مهم‌تر از يكدستي يا شفافيت آن است؛ اگر در مجله، همچنين در روزنامه، چنين روحيه‌اي حيات قدرتمندي نداشته باشد تا بتواند اين روزآمدي را، به اين دليل ساده كه آن را پذيرفته، نشان بدهد، مجله به نداشتن انسجام محكوم خواهد شد. در واقع وجود مجله‌ای كه روزآمد بودن آن فاقد ادعاي تاريخيت باشد توجيهي ندارد. خصوصيت منحصربه‌فرد مجله‌ي رمانتيك "آتنئوم" به اين برمي‌گردد كه توانست به شيوه‌اي بي‌نظير چنين ادعايي را به وجود بياورد. از طرفي اين مثال مي‌تواند اثبات كند كه معيار روزآمدي مجله مخاطب نيست؛ "آتنئوم" در انديشه‌اش پابرجا بود و در اظهاراتش بي‌تشويش و در صورت لزوم مخاطب را كاملاً به چالش مي‌كشيد. هر مجله‌اي بايد متوجه تمام آن چيزهايي باشد كه به عنوان روزآمدي حقيقي زير سطح عقيم تازگي و گرايش‌های آخرين مد شكل مي‌گيرد؛ كار بهره‌برداري از تازه‌ها و گرايش‌های جديد را بايد به روزنامه‌ها سپرد.
از طرفي نقد بر بالين مجله‌اي كه بنيانش چنين در نظر گرفته شده هشيار ايستاده است؛ حتی اگر در آغاز كارِ مجله، سروكار نقد با خزعبلات پيش‌پاافتاده باشد. اما حالا كه بين توليدات، آثار گذشته‌گرا و غيرجذاب و در بين توليدكنندگان، خرابكاري و ساده‌انگاري غلبه ندارد نقد با سفسطه‌گرايي استادانه‌اي مواجه است. از طرفي از حدود صد سال پيش به اين طرف هر صفحه‌ي ادبي پرمدعا و گستاخانه‌اي را در آلمان مي‌توان نقد قلمداد کرد، پس وظيفه‌ي دوچندانِ بازيافتن گزاره‌ي نقادانه بر منتقد سنگيني مي‌كند. بايد همزمان گفتار و حكم نقد را دوباره زنده كرد. تنها ترور خواهد توانست خلاقيت تصويري ميمون‌واري را كه اكسپرسيونيسم ادبي نام دارد به جاي نقد بنشاند. اگر چنين نقد ويرانگري بايد اثر را در بافت گسترده‌تري در نظر بگيرد، چون چه كار ديگري مي‌شود كرد؟، آن‌وقت اين وظيفه را بر دوش نقد پوزيتيو خواهد گذاشت كه بيش از آنچه تاكنون كرده، و هم بيش از آنچه رمانتيك‌ها موفق به انجامش شده‌اند، از اثر هنري فقط به صورت منفرد صحبت كند. زيرا برعكس آنچه تصور مي‌شود تلاش حوزه‌ي بزرگ نقد نه درس دادن به روش سخنراني تاريخي و نه فرم دادن به ذهن از طريق مقايسه است، بلكه رسيدن به شناخت است با نابود كردن خود در اثر. چنين نقدي اين بار را بر دوش نقد پوزيتيو خواهد گذاشت تا متوجه حقيقت آثار باشد؛ همانند توقعي كه هنر و فلسفه از نقد دارند. چنين نقدي برنمي‌تابد كه در انتهاي مجله تنها به چند ستون براي آن بسنده شود؛ انگار كه مجبور شده باشند صفحه‌اي را پر كنند. مجله بخش نقد نخواهد داشت تا مطالبش را با قلم متفاوت مشخص كنند، مثل علامتي كه قابيل بر خود داشت.

مجله به يك ميزان به شعر، فلسفه و نقد اختصاص يافته است و نقد نبايد نظري را كه درباره‌ي شعر بر او سنگيني مي‌كند مسكوت بگذارد. براي همه اين تصور پيش آمده كه از آغاز قرن جديد براي شعر آلمان دوره‌ي مهلك و تعيين‌كننده‌اي به تمامِ معنا آغاز شده. اين حرف وام‌گرفته از هوتن است كه در خصوص دوره‌ي خود و سرخوشي ناشي از زندگي در آن دوره بر زبان رانده. اين حرف كه به‌دقت تمام با همان لحنْ مدتي در نشريات ظاهر مي‌شد، اكنون درباره‌ی شعر و ديگر پديده‌هاي آلمان كاربردي ندارد. از زماني كه آثار اشتفان گئورگه نهايت غناي زبان آلماني، در حال يافتن جايگاه تاريخي خود بود، به نظر مي‌رسيد كه نخستين اثر هر مؤلف جوان گنجينه‌ي جديدي براي زبان شعر آلماني ايجاد مي‌كند. اگر بپذيريم كه تأثير مكتب‌ها در دراز‌مدت آشكار كردن محدوديت‌هاي استادان بزرگ است، چيزي كه همه زود متوجه خواهند شد، نبايد از آن انتظار زيادي داشت. بنابراين سازوكار آشكار توليدات اخير اجازه نمي‌دهد كه به زبان شاعرانش اعتماد كنيم. بحران شعر آلماني از قرن‌ها پيش به صورتي كامل‌تر و انكارناپذير‌تر، در قياس با دوره‌ي كلوپشتوك، كه برخي از شعرهاي او شبيه شعرهايي است كه امروزه بعضي مي‌نويسند، مصادف بوده است با تصميمي كه به خود زبان آلماني مرتبط است؛ انتخابي كه شناخت، فرهنگ و ذائقه تعيين نكرده‌اند و از جهاتي مطالعه‌ي عميق آن ممكن نمي‌شود مگر بعد از اينكه درنگي طولاني و مخاطره‌آ‌ميز بر سر آن داشته باشیم. در نتيجه اگر به مرزي برسيم كه در ورايش نتوان توجيهي موقتي داشت ديگر نيازي نيست كه بگوييم تمام شعرها يا تمام نثرهايي كه در مجله منتشر مي‌شود ناظر به چنين منظري هستند، به‌خصوص شعرهاي اولين شماره كه در راستاي چنين تصميمي در نظر گرفته شده‌اند. در كنار اين شعرها، شاعراني هم هستند كه كاري جز پيدا كردن جايگاهي در سايه و پناه آنها نمي‌كنند، بااين‌حال به دور از خشونت شبح‌وار شاعراني كه سروده‌هايشان بزرگ داشته مي‌شوند، به دنبال حفظ حيات آتشي هستند كه خود روشنش نكرده‌اند.
بار ديگر وضعيت ادبياتِ آلماني فرمي را فرامي‌خواند كه هميشه وجود داشته و به صلاحش بوده و البته با بحران‌هاي بزرگي نيز همراه شده است: ترجمه. در حقيقت ترجمه‌هايي كه در يك مجله چاپ مي‌شوند نبايد بر اساس عادتی بسيار جاافتاده به‌صورت الگو در نظر گرفته شوند بلكه بيشتر زمينه‌اي هستند براي مطالعه‌ي يكه و بسيار جديِ زبانی که در حال تولد است. زبان متن ترجمه تا وقتي محتواي مختص خود را نداشته باشد، يعني محتوايي درخور و خويشاوند با خودش كه مي‌تواند وام‌گرفته از ديگران هم باشد پس نيرويي هم ندارد تا خودش را بسازد و ارائه ‌‌دهد؛ از اين جهت زبان ترجمه به دليل دلبستگي‌اش به محتوا تلاشي است براي رها كردن يك زبان مرده تا زبان زنده‌اي پرورده شود. براي برجسته كردن اين ارزش فرمي كه بايد خصوصيت ترجمه‌اي حقيقي باشد هر كاري با اصل آن مقابله خواهد شد و بايد با توجه به نقش چنين معياري ارزيابي شود. ديگر اينكه در اولين شماره در اين باره با جزئيات دقيق‌تري توضيح داده خواهد شد.
جهان‌شمولي عيني را، در جایگاه اساس پروژه‌ي اين مجله، نبايد با جهان‌شمولي مطالب مجله خلط كرد. هرچند مجله آگاه است به اينكه پردازش فلسفيِ هر موضوعِ علمي يا كاربردي يا هر موضوع رياضي يا سياسي به آن دلالتي جهان‌شمول مي‌بخشد، فراموش هم نخواهد كرد كه موضوعات ادبي يا فلسفي‌اش حتی اگر بسيار به آنچه مي‌خواهد نزديك باشند تنها با توجه به اين شيوه‌ي پردازش و فقط طبق اين شرط پذيرفته مي‌شوند. جهان‌شمولي فلسفي فرمي است كه بسط آن به مجله اجازه خواهد داد تا به شيوه‌اي دقيق جنبه‌ي روزآمدي حقيقي خود را اثبات كند. در نظر مجله اعتبار جهان‌شمول بودنِ اظهاراتِ روشنفكرانه‌ي مربوط به زندگي بايد به اين پرسش بستگي داشته باشد كه آيا اين اظهارات قادرند مدعي جايگاهي در بطن ساختارهاي مذهبي در حال نضج‌گيري باشند يا نه. يقيناً چنين ساختارهايي هنوز چندان در افق ديد ما ترسيم نمي‌شوند اما این در حال ترسيم است كه بدون آنها، آنچه در روزگار ما اولين‌هاي عصر تازه به شمار مي‌آيد و به زندگي الهام مي‌بخشد نمي‌تواند ظاهر شود. براي همين ضروري است كه بيشتر به آناني گوش فرادهيم كه به شيوه‌اي موجز و خونسردانه و با كمترين تنشي عذاب و تيره‌روزي را بيان مي‌كنند، تا به آناني كه تصور مي‌كنند خود‌ِ راز را پيدا كرده‌اند، چراكه مجله محلي نيست براي آنكه والاترين‌ چيزها بيان شوند. همچنين به دليلي بسيار محكم مجله نبايد محلي ‌باشد براي بيان پست‌ترين چيزها؛ مجله براي كساني در نظر گرفته شده كه نه‌تنها به‌واسطه‌ي روح جست‌وجوگر خود بلكه به‌‌واسطه‌ي تأملشان بر چيزها متوجه شده‌اند كه ابژ‌ه‌ي آنها تنها در اعترافات نو خواهد شد. صراحتاً بگوييم که در اين صفحات با علوم غيبيه‌ي روح‌باور، تاريك‌انديشي سياسي و اكسپرسيونيسم كاتوليك روبه‌رو نخواهيم شد مگر در مقام موضوعاتي كه نقد به‌طرزي بي‌رحمانه به آنان پرداخته باشد. بنابراين، هرچند در اين صفحه‌ها از تاريكي سهل‌الوصول‌ علوم خفيه صرف‌نظر مي‌كنيم، قول مطالب جذاب‌تر و ساده‌تر هم نمي‌دهيم بلكه مطالب بايد محكم‌تر و موجزتر باشند. پس نبايد در اين صفحات توقع يافتن جام‌هاي نقره‌ي پر از ميوه را داشت. اين صفحه‌ها بيشتر طالب خردگراييِ نتيجه‌دار خواهند بود تا آنجا كه تنها ذهن‌هاي آزاد در اينجا از مذهب سخن خواهند گفت و مجله به اين صورت، وراي سپهر زبان و نيز سپهر غرب به اديان ديگر خواهد پرداخت. طبق اصول مجله اين مطالب وابسته به زبان آلماني نخواهند بود مگر برای شعر.
بديهي است كه براي بيان غني و كامل جهان‌شمولي مورد نظر ما هيچ تضميني وجود ندارد. زيرا همان‌طور كه فرم بيروني مجله هرگونه بيان مستقيم هنرهاي تجسمي را كنار مي‌گذارد به همان ميزان و البته به‌شكلي نامحسوس‌تر خود را بركنار از علوم نگاه مي‌دارد، زيرا به نظر مي‌رسد بيش از آنچه در هنر و فلسفه مي‌بينيم، هرگز بين چيزهاي روزآمد و اساسي با اين زمينه مطابقتي ديده نمي‌شود. به همين سياق در ميان موضوعات مجله، علم به همراه مشكلات زندگي روزمره بيانگر وضعيتی انتقالي است اما زندگي ‌روزمره جايي است كه تنها تمركز فلسفي نادر روزآمد حقيقي را در پشت ظواهرش كشف خواهد كرد.
اين محدوديت‌ها البته در مقايسه با محدوديت اجتناب‌ناپذيري كه از سوي مدير مجله اعمال مي‌شود، ناچيز است. چند حرفي هنوز درباره‌ی اين مسأله وجود دارد؛ اينكه تصريح كنيم مدير مجله از محدوديت‌هاي ديدگاه خود آگاه است و مسؤوليتش را مي‌پذيرد. درواقع او مدعي نيست كه از بالا بر افق روشنفكري زمانه‌ي خود مسلط است. براي رهايي از اين استعاره ترجيح مي‌دهد ديدگاه آدمي را اختيار كند كه شب، بعد از پايان كار و قبلِ ازسرگيري كار روز بعد، از در خانه كه وارد مي‌شود به افق خانوادگي خود، بيش از آنكه بخواهد وارسي‌اش كند، ملحق مي‌شود تا هر آنچه در اين منظر جديد و تازه است دريابد. مدير در نظر مي‌گيرد كه كار مختص او فلسفي است و سعي مي‌كند اين را در اين تصوير بيان كند: خواننده نبايد در اين صفحات با چيز مطلقاً ناشناخته‌اي برخورد كند كه بي‌دليل مطرح شده باشد و خودِ مدير نيز بايد نوعي نزديكي با هر آنچه در مجله پيدا خواهد شد احساس ‌كند. اما بار ديگر اين تصوير به‌نوعي تأكيد مي‌كند كه چگونگي و ميزان اين نزديكي را مخاطبان اندازه نخواهند گرفت و هيچ‌چيز اين حس نزديكي را كه مي‌تواند بين همكاران مجله، مستقل از اراده و آگاهي آنان، پيوند برقراركند، تسخير نخواهدكرد. همين‌طور كه اين مجله با هر تلاشي براي جلب لطف خوانند‌گان بيگانه است، همان‌قدر همكاران مجله از اينكه به دنبال تفاهم متقابل، لطف و ايجاد جمعيت باشند اجتناب خواهند كرد، زيرا در اين صورت چندان صادق نخواهند بود. اين از هر چيز ديگری براي مدير مهم‌تر است: مجله بايد به دور از فريبكاري، آنچه هست بيان كند: خالص‌ترين اراده، صبورترين خواست و تمايل نمي‌تواند بين آنها كه چنين ذهنيتي دارند وحدت يا اجماعي ايجاد كند و مجله از طريق چندگونگي مطالبش گواه خواهد بود كه امروزه در هر جمعيتي، كه در آخرين مرحله به مكانش ارجاع داده مي‌شود، حرف‌هاي ناگفته‌اي هست. بدين‌ترتيب چنين همكاري‌اي در ‌ميان آنان وجود ندارد مگر به سعي و خطا كه البته اثبات وجود آن هم به دست مدير خواهد بود.
خصوصيت گذراي اين مجله كه خود به آن وقوف دارد از همين‌رو است و بهايي است كه در واقع به دليل جست‌وجوي روز‌آمدي حقيقي مي‌پردازد. بنابر يكی از افسانه‌هاي تلمود، فرشته‌ها خودشان خلق مي‌شوند، آنان در هر لحظه بي‌نهايت بار تجديد مي‌شوند، و بعد از آنكه در پيشگاه خداوند آوازشان را مي‌خوانند، خاموش مي‌گردند و در نيستي ناپديد مي‌شوند. باشد تا اسم اين مجله بيانگر چنين خواستي باشد؛ روزآمدي، اين تنها خواسته‌‌‌ي معتبر.

 



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

تراشه های کانسپچوال ـ والتر بنیامین، معماری، تاریخ ابدی و گذر از ایده ئولوژی
تراشه های کانسپچوال ـ والتر بنیامین، مخروبه ها و زایشِ رانه های منفیِ دیالکتیک تاریخ و خاطره
تراشه های کانسپچوال ـ والتر بنیامین، مخروبه ها، تمثیل و تفوق پساتاریخ بر پیشاتاریخ
کتابخانه اتوود ـ هنر و معماری : جایی در میانه ـ جین رِنْدِل
تراشه های کانسپچوال ـ تـــــــــــــئاتر مــــــــــعماری
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group