معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1328
اکسپو شانگهای 2010   - 33
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1134
معماری دیجیتال   - 33
نظریه معماری   - 949
معماری کانستراکتیویستی   - 33
طراحي داخلي   - 893
معماری پراجکتیو   - 32
سازه های شهری   - 857
طراحی پارامتریک   - 29
تکنولوژی ساخت   - 838
بحران آب   - 28
مرزهای معماری   - 767
هنر روسیه   - 28
معماری حوزه عمومی   - 725
اکسپو میلان 2015   - 27
المان شهری   - 693
پاویون های سرپنتین   - 24
نگاه نو به سكونت   - 682
پداگوژی   - 24
نظریه شهری   - 679
باهاوس   - 22
کلان سازه   - 597
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و سیاست   - 523
جشن نامه اتووود   - 21
معماری پایدار   - 513
معماری مجازی   - 20
منتقدان معماری   - 482
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری تندیس گون   - 448
فیلوکیتکت   - 20
معماری مدرن   - 446
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 432
پردیس ویترا   - 18
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 431
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 18
آرمان شهرگرایی   - 427
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری منظر   - 422
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری شمایل گون   - 418
مدرنیته؛ از نو   - 15
روح مکان   - 415
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
طراحی صنعتی   - 407
معماری ـ موسیقی   - 14
باز زنده سازی   - 370
معماری بایومورفیک   - 14
توسعه پایدار   - 351
شهرهای در حرکت   - 12
معماری یادمانی   - 333
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
تراشه های کانسپچوال   - 333
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری سبز   - 304
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماریِ توسعه   - 300
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
هنر مدرنیستی   - 274
درس گفتارهای اتووود   - 9
اتووود کلاسیک   - 263
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
طراحی نئولیبرال   - 260
اقتصادِ فضا   - 9
بدنه سازی شهری   - 251
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 249
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
آینده گرایی   - 246
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 7
معماری ارزان   - 243
معماری تخت جمشید   - 7
معماری محدود   - 243
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
بی ینال ونیز   - 7
معماری تجربی   - 241
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
محوطه سازی   - 237
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
بنای محدود   - 220
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 218
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری پست مدرن   - 208
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 204
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 187
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 187
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 160
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 158
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 145
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 142
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 132
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 130
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 127
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر انتزاعی   - 124
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
گرافیک   - 111
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری ژاپن   - 110
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری ایران   - 106
جهان علمیْ تخیلی   - 5
فضای منفی   - 102
معماری مصر   - 5
بلندمرتبه ها   - 101
فرهنگ نفت   - 5
طراحی مبلمان   - 94
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری خوانی   - 4
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری مذهبی   - 86
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
اکسپو   - 75
بلوپرینت   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری فاشیستی   - 63
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 4
معماری هند   - 62
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 3
معماری چین   - 61
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
ترسیمات معماری   - 57
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
گفت و گو با مرگ   - 49
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
ویرانه ها   - 48
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری و هنر انقلابی   - 44
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
جنبش متابولیسم   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
مدارس معماری   - 39
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
زاغه نشینی   - 39
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
ده پرسش از هشت معمار   - 1
درگذشت زاها حدید   - 34
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
شهرْخوانی با اتووود   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 10
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 24
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اتوره سوتساس   - 7
سوپراستودیو   - 9
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 12
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 10
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 6
فرانک لوید رایت   - 43
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردا کولاتان   - 2
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 45
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 8
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر برنس   - 2
میشل سر   - 3
پیتر زُمتُر   - 67
میشل فوکو   - 44
پیتر کوک   - 7
نائومی کلاین   - 4
پیر بوردیو   - 5
نورمن فاستر   - 35
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نیکلای مارکوف   - 1
تئودور آدورنو   - 3
هانا آرنت   - 6
تادو اندو   - 13
هانری لفور   - 23
تام مین   - 13
هانی رشید   - 5
تام ویسکامب   - 10
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس پیکتی   - 5
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس هیترویک   - 30
هنری ژیرو   - 3
تیتوس بورکهارت   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیموتی مورتُن   - 2
هنس هولین   - 4
تیو ایتو   - 23
هوشنگ سیحون   - 14
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هومی بابا   - 2
جان برجر   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان هیداک   - 4
والتر بنیامین   - 26
جف منن   - 2
والتر گروپیوس   - 16
جفری کیپنس   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 10
جورجو آگامبن   - 4
ولف پریکس   - 1
جوزپه ترانی   - 2
ونگ شو   - 8
جونیا ایشیگامی   - 3
ویتو آکنچی   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ویوین وست وود   - 6
جین جیکوبز   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز جنکس   - 5
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 20
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -752
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -338
صنعتی   -100
فرهنگی   -304
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مسابقه دانشجویی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
  مسابقه دانشجویی اتووود
نشریه‌ی آنگلوس نووس؛ مجله‌ی دلخواه والتر بنیامین
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1395/06/10
مـنـــــــبـع : www.aftabnetdaily.com
تعداد بازدید : 1355

مترجمان آلماني: اين نوشته كه تاريخ ۱۹۲۲ را دارد، بعد از مرگ والتر بنيامين منتشر شده و خبر از نشريه‌اي مي‌دهد كه او طرحش را در ذهن پرورانده و مطالب اولين شماره‌اش را هم گرد آورده بوده است؛ نشريه‌اي كه نهايتاً ناشر از انتشار آن منصرف شد. 

اين نشريه، طرح حاضر، قصد دارد با توجيه شكل خود به نوعي محتوايش را اعتمادپذیر كند. شكل آن نتيجه‌ي تأملي است در خصوص آنچه اساس نشريه‌ها را تشكيل مي‌دهد و قصد ندارد كه هر گونه برنامه‌ريزي را بيهوده جلوه دهد بلكه مي‌خواهد مانع از توهم قابليت توليدي باشد كه نفس برنامه‌ريزي به وجود مي‌آورد. ارزش برنامه فقط در اين است كه فعاليت چند فرد متفاوت يا كساني را كه رابطه‌ي تنگاتنگي با هم دارند، در راستاي هدف مشخصي در جريان بيندازد: نشريه، كه بيانگر زنده‌ي نوعي ذهنيت است و هميشه پيش‌بيني‌ناپذيرتر و ناخودآگاه‌تر از آن چيزي است كه تصور مي‌شود و آينده‌ و تحول غني‌تري نسبت به هرگونه بيان ارادي دارد، اگر بخواهد خودش را در قياس با معيارهايش، حال هرچه مي‌خواهد باشد، بازشناسد دچار اشتباه خواهد شد. بنابراين همان‌قدر كه از تأمل انتظار مي‌رود، و البته هر تأملي به طرز مشروعي بدون حدومرز است، تأمل حاضر هم بايد بيشتر متوجه بنيان‌ها و قوانين خود باشد تا افكار و نظراتي كه ابراز مي‌كند؛ از طرفي نبايد از انسان انتظار داشته باشيم كه چون از مقصد خود آگاه است پس بايد از نهاني‌ترين گرايش‌های خود نيز آگاهي داشته باشد.
حقيقي‌ترين مقصد هر نشريه اين است كه گواهي باشد بر روحيه‌ي زمانه‌ي خود. به‌روز بودن روحيه‌ي نشريه مهم‌تر از يكدستي يا شفافيت آن است؛ اگر در مجله، همچنين در روزنامه، چنين روحيه‌اي حيات قدرتمندي نداشته باشد تا بتواند اين روزآمدي را، به اين دليل ساده كه آن را پذيرفته، نشان بدهد، مجله به نداشتن انسجام محكوم خواهد شد. در واقع وجود مجله‌ای كه روزآمد بودن آن فاقد ادعاي تاريخيت باشد توجيهي ندارد. خصوصيت منحصربه‌فرد مجله‌ي رمانتيك "آتنئوم" به اين برمي‌گردد كه توانست به شيوه‌اي بي‌نظير چنين ادعايي را به وجود بياورد. از طرفي اين مثال مي‌تواند اثبات كند كه معيار روزآمدي مجله مخاطب نيست؛ "آتنئوم" در انديشه‌اش پابرجا بود و در اظهاراتش بي‌تشويش و در صورت لزوم مخاطب را كاملاً به چالش مي‌كشيد. هر مجله‌اي بايد متوجه تمام آن چيزهايي باشد كه به عنوان روزآمدي حقيقي زير سطح عقيم تازگي و گرايش‌های آخرين مد شكل مي‌گيرد؛ كار بهره‌برداري از تازه‌ها و گرايش‌های جديد را بايد به روزنامه‌ها سپرد.
از طرفي نقد بر بالين مجله‌اي كه بنيانش چنين در نظر گرفته شده هشيار ايستاده است؛ حتی اگر در آغاز كارِ مجله، سروكار نقد با خزعبلات پيش‌پاافتاده باشد. اما حالا كه بين توليدات، آثار گذشته‌گرا و غيرجذاب و در بين توليدكنندگان، خرابكاري و ساده‌انگاري غلبه ندارد نقد با سفسطه‌گرايي استادانه‌اي مواجه است. از طرفي از حدود صد سال پيش به اين طرف هر صفحه‌ي ادبي پرمدعا و گستاخانه‌اي را در آلمان مي‌توان نقد قلمداد کرد، پس وظيفه‌ي دوچندانِ بازيافتن گزاره‌ي نقادانه بر منتقد سنگيني مي‌كند. بايد همزمان گفتار و حكم نقد را دوباره زنده كرد. تنها ترور خواهد توانست خلاقيت تصويري ميمون‌واري را كه اكسپرسيونيسم ادبي نام دارد به جاي نقد بنشاند. اگر چنين نقد ويرانگري بايد اثر را در بافت گسترده‌تري در نظر بگيرد، چون چه كار ديگري مي‌شود كرد؟، آن‌وقت اين وظيفه را بر دوش نقد پوزيتيو خواهد گذاشت كه بيش از آنچه تاكنون كرده، و هم بيش از آنچه رمانتيك‌ها موفق به انجامش شده‌اند، از اثر هنري فقط به صورت منفرد صحبت كند. زيرا برعكس آنچه تصور مي‌شود تلاش حوزه‌ي بزرگ نقد نه درس دادن به روش سخنراني تاريخي و نه فرم دادن به ذهن از طريق مقايسه است، بلكه رسيدن به شناخت است با نابود كردن خود در اثر. چنين نقدي اين بار را بر دوش نقد پوزيتيو خواهد گذاشت تا متوجه حقيقت آثار باشد؛ همانند توقعي كه هنر و فلسفه از نقد دارند. چنين نقدي برنمي‌تابد كه در انتهاي مجله تنها به چند ستون براي آن بسنده شود؛ انگار كه مجبور شده باشند صفحه‌اي را پر كنند. مجله بخش نقد نخواهد داشت تا مطالبش را با قلم متفاوت مشخص كنند، مثل علامتي كه قابيل بر خود داشت.

مجله به يك ميزان به شعر، فلسفه و نقد اختصاص يافته است و نقد نبايد نظري را كه درباره‌ي شعر بر او سنگيني مي‌كند مسكوت بگذارد. براي همه اين تصور پيش آمده كه از آغاز قرن جديد براي شعر آلمان دوره‌ي مهلك و تعيين‌كننده‌اي به تمامِ معنا آغاز شده. اين حرف وام‌گرفته از هوتن است كه در خصوص دوره‌ي خود و سرخوشي ناشي از زندگي در آن دوره بر زبان رانده. اين حرف كه به‌دقت تمام با همان لحنْ مدتي در نشريات ظاهر مي‌شد، اكنون درباره‌ی شعر و ديگر پديده‌هاي آلمان كاربردي ندارد. از زماني كه آثار اشتفان گئورگه نهايت غناي زبان آلماني، در حال يافتن جايگاه تاريخي خود بود، به نظر مي‌رسيد كه نخستين اثر هر مؤلف جوان گنجينه‌ي جديدي براي زبان شعر آلماني ايجاد مي‌كند. اگر بپذيريم كه تأثير مكتب‌ها در دراز‌مدت آشكار كردن محدوديت‌هاي استادان بزرگ است، چيزي كه همه زود متوجه خواهند شد، نبايد از آن انتظار زيادي داشت. بنابراين سازوكار آشكار توليدات اخير اجازه نمي‌دهد كه به زبان شاعرانش اعتماد كنيم. بحران شعر آلماني از قرن‌ها پيش به صورتي كامل‌تر و انكارناپذير‌تر، در قياس با دوره‌ي كلوپشتوك، كه برخي از شعرهاي او شبيه شعرهايي است كه امروزه بعضي مي‌نويسند، مصادف بوده است با تصميمي كه به خود زبان آلماني مرتبط است؛ انتخابي كه شناخت، فرهنگ و ذائقه تعيين نكرده‌اند و از جهاتي مطالعه‌ي عميق آن ممكن نمي‌شود مگر بعد از اينكه درنگي طولاني و مخاطره‌آ‌ميز بر سر آن داشته باشیم. در نتيجه اگر به مرزي برسيم كه در ورايش نتوان توجيهي موقتي داشت ديگر نيازي نيست كه بگوييم تمام شعرها يا تمام نثرهايي كه در مجله منتشر مي‌شود ناظر به چنين منظري هستند، به‌خصوص شعرهاي اولين شماره كه در راستاي چنين تصميمي در نظر گرفته شده‌اند. در كنار اين شعرها، شاعراني هم هستند كه كاري جز پيدا كردن جايگاهي در سايه و پناه آنها نمي‌كنند، بااين‌حال به دور از خشونت شبح‌وار شاعراني كه سروده‌هايشان بزرگ داشته مي‌شوند، به دنبال حفظ حيات آتشي هستند كه خود روشنش نكرده‌اند.
بار ديگر وضعيت ادبياتِ آلماني فرمي را فرامي‌خواند كه هميشه وجود داشته و به صلاحش بوده و البته با بحران‌هاي بزرگي نيز همراه شده است: ترجمه. در حقيقت ترجمه‌هايي كه در يك مجله چاپ مي‌شوند نبايد بر اساس عادتی بسيار جاافتاده به‌صورت الگو در نظر گرفته شوند بلكه بيشتر زمينه‌اي هستند براي مطالعه‌ي يكه و بسيار جديِ زبانی که در حال تولد است. زبان متن ترجمه تا وقتي محتواي مختص خود را نداشته باشد، يعني محتوايي درخور و خويشاوند با خودش كه مي‌تواند وام‌گرفته از ديگران هم باشد پس نيرويي هم ندارد تا خودش را بسازد و ارائه ‌‌دهد؛ از اين جهت زبان ترجمه به دليل دلبستگي‌اش به محتوا تلاشي است براي رها كردن يك زبان مرده تا زبان زنده‌اي پرورده شود. براي برجسته كردن اين ارزش فرمي كه بايد خصوصيت ترجمه‌اي حقيقي باشد هر كاري با اصل آن مقابله خواهد شد و بايد با توجه به نقش چنين معياري ارزيابي شود. ديگر اينكه در اولين شماره در اين باره با جزئيات دقيق‌تري توضيح داده خواهد شد.
جهان‌شمولي عيني را، در جایگاه اساس پروژه‌ي اين مجله، نبايد با جهان‌شمولي مطالب مجله خلط كرد. هرچند مجله آگاه است به اينكه پردازش فلسفيِ هر موضوعِ علمي يا كاربردي يا هر موضوع رياضي يا سياسي به آن دلالتي جهان‌شمول مي‌بخشد، فراموش هم نخواهد كرد كه موضوعات ادبي يا فلسفي‌اش حتی اگر بسيار به آنچه مي‌خواهد نزديك باشند تنها با توجه به اين شيوه‌ي پردازش و فقط طبق اين شرط پذيرفته مي‌شوند. جهان‌شمولي فلسفي فرمي است كه بسط آن به مجله اجازه خواهد داد تا به شيوه‌اي دقيق جنبه‌ي روزآمدي حقيقي خود را اثبات كند. در نظر مجله اعتبار جهان‌شمول بودنِ اظهاراتِ روشنفكرانه‌ي مربوط به زندگي بايد به اين پرسش بستگي داشته باشد كه آيا اين اظهارات قادرند مدعي جايگاهي در بطن ساختارهاي مذهبي در حال نضج‌گيري باشند يا نه. يقيناً چنين ساختارهايي هنوز چندان در افق ديد ما ترسيم نمي‌شوند اما این در حال ترسيم است كه بدون آنها، آنچه در روزگار ما اولين‌هاي عصر تازه به شمار مي‌آيد و به زندگي الهام مي‌بخشد نمي‌تواند ظاهر شود. براي همين ضروري است كه بيشتر به آناني گوش فرادهيم كه به شيوه‌اي موجز و خونسردانه و با كمترين تنشي عذاب و تيره‌روزي را بيان مي‌كنند، تا به آناني كه تصور مي‌كنند خود‌ِ راز را پيدا كرده‌اند، چراكه مجله محلي نيست براي آنكه والاترين‌ چيزها بيان شوند. همچنين به دليلي بسيار محكم مجله نبايد محلي ‌باشد براي بيان پست‌ترين چيزها؛ مجله براي كساني در نظر گرفته شده كه نه‌تنها به‌واسطه‌ي روح جست‌وجوگر خود بلكه به‌‌واسطه‌ي تأملشان بر چيزها متوجه شده‌اند كه ابژ‌ه‌ي آنها تنها در اعترافات نو خواهد شد. صراحتاً بگوييم که در اين صفحات با علوم غيبيه‌ي روح‌باور، تاريك‌انديشي سياسي و اكسپرسيونيسم كاتوليك روبه‌رو نخواهيم شد مگر در مقام موضوعاتي كه نقد به‌طرزي بي‌رحمانه به آنان پرداخته باشد. بنابراين، هرچند در اين صفحه‌ها از تاريكي سهل‌الوصول‌ علوم خفيه صرف‌نظر مي‌كنيم، قول مطالب جذاب‌تر و ساده‌تر هم نمي‌دهيم بلكه مطالب بايد محكم‌تر و موجزتر باشند. پس نبايد در اين صفحات توقع يافتن جام‌هاي نقره‌ي پر از ميوه را داشت. اين صفحه‌ها بيشتر طالب خردگراييِ نتيجه‌دار خواهند بود تا آنجا كه تنها ذهن‌هاي آزاد در اينجا از مذهب سخن خواهند گفت و مجله به اين صورت، وراي سپهر زبان و نيز سپهر غرب به اديان ديگر خواهد پرداخت. طبق اصول مجله اين مطالب وابسته به زبان آلماني نخواهند بود مگر برای شعر.
بديهي است كه براي بيان غني و كامل جهان‌شمولي مورد نظر ما هيچ تضميني وجود ندارد. زيرا همان‌طور كه فرم بيروني مجله هرگونه بيان مستقيم هنرهاي تجسمي را كنار مي‌گذارد به همان ميزان و البته به‌شكلي نامحسوس‌تر خود را بركنار از علوم نگاه مي‌دارد، زيرا به نظر مي‌رسد بيش از آنچه در هنر و فلسفه مي‌بينيم، هرگز بين چيزهاي روزآمد و اساسي با اين زمينه مطابقتي ديده نمي‌شود. به همين سياق در ميان موضوعات مجله، علم به همراه مشكلات زندگي روزمره بيانگر وضعيتی انتقالي است اما زندگي ‌روزمره جايي است كه تنها تمركز فلسفي نادر روزآمد حقيقي را در پشت ظواهرش كشف خواهد كرد.
اين محدوديت‌ها البته در مقايسه با محدوديت اجتناب‌ناپذيري كه از سوي مدير مجله اعمال مي‌شود، ناچيز است. چند حرفي هنوز درباره‌ی اين مسأله وجود دارد؛ اينكه تصريح كنيم مدير مجله از محدوديت‌هاي ديدگاه خود آگاه است و مسؤوليتش را مي‌پذيرد. درواقع او مدعي نيست كه از بالا بر افق روشنفكري زمانه‌ي خود مسلط است. براي رهايي از اين استعاره ترجيح مي‌دهد ديدگاه آدمي را اختيار كند كه شب، بعد از پايان كار و قبلِ ازسرگيري كار روز بعد، از در خانه كه وارد مي‌شود به افق خانوادگي خود، بيش از آنكه بخواهد وارسي‌اش كند، ملحق مي‌شود تا هر آنچه در اين منظر جديد و تازه است دريابد. مدير در نظر مي‌گيرد كه كار مختص او فلسفي است و سعي مي‌كند اين را در اين تصوير بيان كند: خواننده نبايد در اين صفحات با چيز مطلقاً ناشناخته‌اي برخورد كند كه بي‌دليل مطرح شده باشد و خودِ مدير نيز بايد نوعي نزديكي با هر آنچه در مجله پيدا خواهد شد احساس ‌كند. اما بار ديگر اين تصوير به‌نوعي تأكيد مي‌كند كه چگونگي و ميزان اين نزديكي را مخاطبان اندازه نخواهند گرفت و هيچ‌چيز اين حس نزديكي را كه مي‌تواند بين همكاران مجله، مستقل از اراده و آگاهي آنان، پيوند برقراركند، تسخير نخواهدكرد. همين‌طور كه اين مجله با هر تلاشي براي جلب لطف خوانند‌گان بيگانه است، همان‌قدر همكاران مجله از اينكه به دنبال تفاهم متقابل، لطف و ايجاد جمعيت باشند اجتناب خواهند كرد، زيرا در اين صورت چندان صادق نخواهند بود. اين از هر چيز ديگری براي مدير مهم‌تر است: مجله بايد به دور از فريبكاري، آنچه هست بيان كند: خالص‌ترين اراده، صبورترين خواست و تمايل نمي‌تواند بين آنها كه چنين ذهنيتي دارند وحدت يا اجماعي ايجاد كند و مجله از طريق چندگونگي مطالبش گواه خواهد بود كه امروزه در هر جمعيتي، كه در آخرين مرحله به مكانش ارجاع داده مي‌شود، حرف‌هاي ناگفته‌اي هست. بدين‌ترتيب چنين همكاري‌اي در ‌ميان آنان وجود ندارد مگر به سعي و خطا كه البته اثبات وجود آن هم به دست مدير خواهد بود.
خصوصيت گذراي اين مجله كه خود به آن وقوف دارد از همين‌رو است و بهايي است كه در واقع به دليل جست‌وجوي روز‌آمدي حقيقي مي‌پردازد. بنابر يكی از افسانه‌هاي تلمود، فرشته‌ها خودشان خلق مي‌شوند، آنان در هر لحظه بي‌نهايت بار تجديد مي‌شوند، و بعد از آنكه در پيشگاه خداوند آوازشان را مي‌خوانند، خاموش مي‌گردند و در نيستي ناپديد مي‌شوند. باشد تا اسم اين مجله بيانگر چنين خواستي باشد؛ روزآمدي، اين تنها خواسته‌‌‌ي معتبر.

 



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

تراشه های کانسپچوال ـ والتر بنیامین، معماری، تاریخ ابدی و گذر از ایده ئولوژی
تراشه های کانسپچوال ـ تاریخ نگاری مخروبه ها از یونان باستان تا قرن نوزدهم
تراشه های کانسپچوال ـ والتر بنیامین و باستان شناسی وضعیت مدفون
معماری و ویرانی؛ پارادکس کاوش زیبایی در وضعیت مضمحل
تراشه های کانسپچوال ـ والتربنیامین و شخصیت ویرانگر
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group