معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1411
جهان علمیْ تخیلی   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1377
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
نظریه معماری   - 1050
معماری مجازی   - 22
طراحي داخلي   - 969
جشن نامه اتووود   - 21
سازه های شهری   - 907
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
تکنولوژی ساخت   - 891
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 823
معماری کوچک مقیاس   - 19
مرزهای معماری   - 815
معماری و نقاشی   - 18
نگاه نو به سكونت   - 751
پردیس ویترا   - 18
نظریه شهری   - 748
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
المان شهری   - 745
معماری و روانشناسی   - 17
معماری و سیاست   - 658
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 632
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 570
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 544
معماری بایومورفیک   - 15
منتقدان معماری   - 512
شهرهای در حرکت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 493
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
روح مکان   - 484
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 477
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
طراحی صنعتی   - 472
معماری و گیم   - 12
معماری تندیس گون   - 469
معماری و هوش مصنوعی   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 462
معماری و ادبیات   - 11
معماری منظر   - 461
معماری جنگلی   - 11
معماری شمایل گون   - 431
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
باز زنده سازی   - 406
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 389
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
توسعه پایدار   - 385
بی ینال ونیز   - 10
هنر مدرنیستی   - 382
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری یادمانی   - 358
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماریِ توسعه   - 335
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 327
معماری بیابانی   - 8
طراحی نئولیبرال   - 316
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 291
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 274
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 268
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 262
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 260
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 255
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 254
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 253
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 235
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 225
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 222
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 208
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 203
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 196
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 194
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 187
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 186
معماری تخت جمشید   - 7
هنر انتزاعی   - 180
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
گرافیک   - 165
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 152
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
مسکن روستایی   - 146
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
هنر گفت و گو   - 144
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری ژاپن   - 130
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 128
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ایران   - 115
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
ترسیمات معماری   - 109
معماری خوانی   - 6
معماری و فاجعه   - 102
منبع شناسی اتووود   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 89
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری مذهبی   - 87
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری مصر   - 5
معماری فاشیستی   - 80
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
اکسپو   - 79
فرهنگ نفت   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اقتصادِ فضا   - 67
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 66
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری هند   - 66
بلوپرینت   - 4
معماری چین   - 65
اتووودْ آبزرور   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 64
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 63
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
ویرانه ها   - 59
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 58
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
مدارس معماری   - 53
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
زاغه نشینی   - 49
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
پداگوژی   - 49
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 45
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری پراجکتیو   - 45
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری دیجیتال   - 43
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
فیلوکیتکت   - 42
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
جنبش متابولیسم   - 42
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 41
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
باهاوس   - 39
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
هنر روسیه   - 36
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری فضای داخلی   - 35
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
طراحی مُد   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری و رسانه   - 29
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 5
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 30
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 41
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 13
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 28
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 25
الیس راستورن   - 111
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 54
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 7
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لویی کان   - 38
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 142
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 29
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 1
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 24
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 58
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 4
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 68
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 7
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 47
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 5
نورمن فاستر   - 35
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 9
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 28
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 5
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 12
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 5
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 29
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 101
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 30
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 4
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 190
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 13

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -786
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -378
صنعتی   -103
فرهنگی   -333
گالری   -84
پاویون   -265
هتل   -76
موزه   -254
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
مسکونی ـ تجاری   -161
حمل و نقل عمومی   -39
تفریحی   -156
ویلا   -7
اموزشی   -134
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
نشریه‌ی آنگلوس نووس؛ مجله‌ی دلخواه والتر بنیامین
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1395/06/10
مـنـــــــبـع : www.aftabnetdaily.com
تعداد بازدید : 1497

مترجمان آلماني: اين نوشته كه تاريخ ۱۹۲۲ را دارد، بعد از مرگ والتر بنيامين منتشر شده و خبر از نشريه‌اي مي‌دهد كه او طرحش را در ذهن پرورانده و مطالب اولين شماره‌اش را هم گرد آورده بوده است؛ نشريه‌اي كه نهايتاً ناشر از انتشار آن منصرف شد. 

اين نشريه، طرح حاضر، قصد دارد با توجيه شكل خود به نوعي محتوايش را اعتمادپذیر كند. شكل آن نتيجه‌ي تأملي است در خصوص آنچه اساس نشريه‌ها را تشكيل مي‌دهد و قصد ندارد كه هر گونه برنامه‌ريزي را بيهوده جلوه دهد بلكه مي‌خواهد مانع از توهم قابليت توليدي باشد كه نفس برنامه‌ريزي به وجود مي‌آورد. ارزش برنامه فقط در اين است كه فعاليت چند فرد متفاوت يا كساني را كه رابطه‌ي تنگاتنگي با هم دارند، در راستاي هدف مشخصي در جريان بيندازد: نشريه، كه بيانگر زنده‌ي نوعي ذهنيت است و هميشه پيش‌بيني‌ناپذيرتر و ناخودآگاه‌تر از آن چيزي است كه تصور مي‌شود و آينده‌ و تحول غني‌تري نسبت به هرگونه بيان ارادي دارد، اگر بخواهد خودش را در قياس با معيارهايش، حال هرچه مي‌خواهد باشد، بازشناسد دچار اشتباه خواهد شد. بنابراين همان‌قدر كه از تأمل انتظار مي‌رود، و البته هر تأملي به طرز مشروعي بدون حدومرز است، تأمل حاضر هم بايد بيشتر متوجه بنيان‌ها و قوانين خود باشد تا افكار و نظراتي كه ابراز مي‌كند؛ از طرفي نبايد از انسان انتظار داشته باشيم كه چون از مقصد خود آگاه است پس بايد از نهاني‌ترين گرايش‌های خود نيز آگاهي داشته باشد.
حقيقي‌ترين مقصد هر نشريه اين است كه گواهي باشد بر روحيه‌ي زمانه‌ي خود. به‌روز بودن روحيه‌ي نشريه مهم‌تر از يكدستي يا شفافيت آن است؛ اگر در مجله، همچنين در روزنامه، چنين روحيه‌اي حيات قدرتمندي نداشته باشد تا بتواند اين روزآمدي را، به اين دليل ساده كه آن را پذيرفته، نشان بدهد، مجله به نداشتن انسجام محكوم خواهد شد. در واقع وجود مجله‌ای كه روزآمد بودن آن فاقد ادعاي تاريخيت باشد توجيهي ندارد. خصوصيت منحصربه‌فرد مجله‌ي رمانتيك "آتنئوم" به اين برمي‌گردد كه توانست به شيوه‌اي بي‌نظير چنين ادعايي را به وجود بياورد. از طرفي اين مثال مي‌تواند اثبات كند كه معيار روزآمدي مجله مخاطب نيست؛ "آتنئوم" در انديشه‌اش پابرجا بود و در اظهاراتش بي‌تشويش و در صورت لزوم مخاطب را كاملاً به چالش مي‌كشيد. هر مجله‌اي بايد متوجه تمام آن چيزهايي باشد كه به عنوان روزآمدي حقيقي زير سطح عقيم تازگي و گرايش‌های آخرين مد شكل مي‌گيرد؛ كار بهره‌برداري از تازه‌ها و گرايش‌های جديد را بايد به روزنامه‌ها سپرد.
از طرفي نقد بر بالين مجله‌اي كه بنيانش چنين در نظر گرفته شده هشيار ايستاده است؛ حتی اگر در آغاز كارِ مجله، سروكار نقد با خزعبلات پيش‌پاافتاده باشد. اما حالا كه بين توليدات، آثار گذشته‌گرا و غيرجذاب و در بين توليدكنندگان، خرابكاري و ساده‌انگاري غلبه ندارد نقد با سفسطه‌گرايي استادانه‌اي مواجه است. از طرفي از حدود صد سال پيش به اين طرف هر صفحه‌ي ادبي پرمدعا و گستاخانه‌اي را در آلمان مي‌توان نقد قلمداد کرد، پس وظيفه‌ي دوچندانِ بازيافتن گزاره‌ي نقادانه بر منتقد سنگيني مي‌كند. بايد همزمان گفتار و حكم نقد را دوباره زنده كرد. تنها ترور خواهد توانست خلاقيت تصويري ميمون‌واري را كه اكسپرسيونيسم ادبي نام دارد به جاي نقد بنشاند. اگر چنين نقد ويرانگري بايد اثر را در بافت گسترده‌تري در نظر بگيرد، چون چه كار ديگري مي‌شود كرد؟، آن‌وقت اين وظيفه را بر دوش نقد پوزيتيو خواهد گذاشت كه بيش از آنچه تاكنون كرده، و هم بيش از آنچه رمانتيك‌ها موفق به انجامش شده‌اند، از اثر هنري فقط به صورت منفرد صحبت كند. زيرا برعكس آنچه تصور مي‌شود تلاش حوزه‌ي بزرگ نقد نه درس دادن به روش سخنراني تاريخي و نه فرم دادن به ذهن از طريق مقايسه است، بلكه رسيدن به شناخت است با نابود كردن خود در اثر. چنين نقدي اين بار را بر دوش نقد پوزيتيو خواهد گذاشت تا متوجه حقيقت آثار باشد؛ همانند توقعي كه هنر و فلسفه از نقد دارند. چنين نقدي برنمي‌تابد كه در انتهاي مجله تنها به چند ستون براي آن بسنده شود؛ انگار كه مجبور شده باشند صفحه‌اي را پر كنند. مجله بخش نقد نخواهد داشت تا مطالبش را با قلم متفاوت مشخص كنند، مثل علامتي كه قابيل بر خود داشت.

مجله به يك ميزان به شعر، فلسفه و نقد اختصاص يافته است و نقد نبايد نظري را كه درباره‌ي شعر بر او سنگيني مي‌كند مسكوت بگذارد. براي همه اين تصور پيش آمده كه از آغاز قرن جديد براي شعر آلمان دوره‌ي مهلك و تعيين‌كننده‌اي به تمامِ معنا آغاز شده. اين حرف وام‌گرفته از هوتن است كه در خصوص دوره‌ي خود و سرخوشي ناشي از زندگي در آن دوره بر زبان رانده. اين حرف كه به‌دقت تمام با همان لحنْ مدتي در نشريات ظاهر مي‌شد، اكنون درباره‌ی شعر و ديگر پديده‌هاي آلمان كاربردي ندارد. از زماني كه آثار اشتفان گئورگه نهايت غناي زبان آلماني، در حال يافتن جايگاه تاريخي خود بود، به نظر مي‌رسيد كه نخستين اثر هر مؤلف جوان گنجينه‌ي جديدي براي زبان شعر آلماني ايجاد مي‌كند. اگر بپذيريم كه تأثير مكتب‌ها در دراز‌مدت آشكار كردن محدوديت‌هاي استادان بزرگ است، چيزي كه همه زود متوجه خواهند شد، نبايد از آن انتظار زيادي داشت. بنابراين سازوكار آشكار توليدات اخير اجازه نمي‌دهد كه به زبان شاعرانش اعتماد كنيم. بحران شعر آلماني از قرن‌ها پيش به صورتي كامل‌تر و انكارناپذير‌تر، در قياس با دوره‌ي كلوپشتوك، كه برخي از شعرهاي او شبيه شعرهايي است كه امروزه بعضي مي‌نويسند، مصادف بوده است با تصميمي كه به خود زبان آلماني مرتبط است؛ انتخابي كه شناخت، فرهنگ و ذائقه تعيين نكرده‌اند و از جهاتي مطالعه‌ي عميق آن ممكن نمي‌شود مگر بعد از اينكه درنگي طولاني و مخاطره‌آ‌ميز بر سر آن داشته باشیم. در نتيجه اگر به مرزي برسيم كه در ورايش نتوان توجيهي موقتي داشت ديگر نيازي نيست كه بگوييم تمام شعرها يا تمام نثرهايي كه در مجله منتشر مي‌شود ناظر به چنين منظري هستند، به‌خصوص شعرهاي اولين شماره كه در راستاي چنين تصميمي در نظر گرفته شده‌اند. در كنار اين شعرها، شاعراني هم هستند كه كاري جز پيدا كردن جايگاهي در سايه و پناه آنها نمي‌كنند، بااين‌حال به دور از خشونت شبح‌وار شاعراني كه سروده‌هايشان بزرگ داشته مي‌شوند، به دنبال حفظ حيات آتشي هستند كه خود روشنش نكرده‌اند.
بار ديگر وضعيت ادبياتِ آلماني فرمي را فرامي‌خواند كه هميشه وجود داشته و به صلاحش بوده و البته با بحران‌هاي بزرگي نيز همراه شده است: ترجمه. در حقيقت ترجمه‌هايي كه در يك مجله چاپ مي‌شوند نبايد بر اساس عادتی بسيار جاافتاده به‌صورت الگو در نظر گرفته شوند بلكه بيشتر زمينه‌اي هستند براي مطالعه‌ي يكه و بسيار جديِ زبانی که در حال تولد است. زبان متن ترجمه تا وقتي محتواي مختص خود را نداشته باشد، يعني محتوايي درخور و خويشاوند با خودش كه مي‌تواند وام‌گرفته از ديگران هم باشد پس نيرويي هم ندارد تا خودش را بسازد و ارائه ‌‌دهد؛ از اين جهت زبان ترجمه به دليل دلبستگي‌اش به محتوا تلاشي است براي رها كردن يك زبان مرده تا زبان زنده‌اي پرورده شود. براي برجسته كردن اين ارزش فرمي كه بايد خصوصيت ترجمه‌اي حقيقي باشد هر كاري با اصل آن مقابله خواهد شد و بايد با توجه به نقش چنين معياري ارزيابي شود. ديگر اينكه در اولين شماره در اين باره با جزئيات دقيق‌تري توضيح داده خواهد شد.
جهان‌شمولي عيني را، در جایگاه اساس پروژه‌ي اين مجله، نبايد با جهان‌شمولي مطالب مجله خلط كرد. هرچند مجله آگاه است به اينكه پردازش فلسفيِ هر موضوعِ علمي يا كاربردي يا هر موضوع رياضي يا سياسي به آن دلالتي جهان‌شمول مي‌بخشد، فراموش هم نخواهد كرد كه موضوعات ادبي يا فلسفي‌اش حتی اگر بسيار به آنچه مي‌خواهد نزديك باشند تنها با توجه به اين شيوه‌ي پردازش و فقط طبق اين شرط پذيرفته مي‌شوند. جهان‌شمولي فلسفي فرمي است كه بسط آن به مجله اجازه خواهد داد تا به شيوه‌اي دقيق جنبه‌ي روزآمدي حقيقي خود را اثبات كند. در نظر مجله اعتبار جهان‌شمول بودنِ اظهاراتِ روشنفكرانه‌ي مربوط به زندگي بايد به اين پرسش بستگي داشته باشد كه آيا اين اظهارات قادرند مدعي جايگاهي در بطن ساختارهاي مذهبي در حال نضج‌گيري باشند يا نه. يقيناً چنين ساختارهايي هنوز چندان در افق ديد ما ترسيم نمي‌شوند اما این در حال ترسيم است كه بدون آنها، آنچه در روزگار ما اولين‌هاي عصر تازه به شمار مي‌آيد و به زندگي الهام مي‌بخشد نمي‌تواند ظاهر شود. براي همين ضروري است كه بيشتر به آناني گوش فرادهيم كه به شيوه‌اي موجز و خونسردانه و با كمترين تنشي عذاب و تيره‌روزي را بيان مي‌كنند، تا به آناني كه تصور مي‌كنند خود‌ِ راز را پيدا كرده‌اند، چراكه مجله محلي نيست براي آنكه والاترين‌ چيزها بيان شوند. همچنين به دليلي بسيار محكم مجله نبايد محلي ‌باشد براي بيان پست‌ترين چيزها؛ مجله براي كساني در نظر گرفته شده كه نه‌تنها به‌واسطه‌ي روح جست‌وجوگر خود بلكه به‌‌واسطه‌ي تأملشان بر چيزها متوجه شده‌اند كه ابژ‌ه‌ي آنها تنها در اعترافات نو خواهد شد. صراحتاً بگوييم که در اين صفحات با علوم غيبيه‌ي روح‌باور، تاريك‌انديشي سياسي و اكسپرسيونيسم كاتوليك روبه‌رو نخواهيم شد مگر در مقام موضوعاتي كه نقد به‌طرزي بي‌رحمانه به آنان پرداخته باشد. بنابراين، هرچند در اين صفحه‌ها از تاريكي سهل‌الوصول‌ علوم خفيه صرف‌نظر مي‌كنيم، قول مطالب جذاب‌تر و ساده‌تر هم نمي‌دهيم بلكه مطالب بايد محكم‌تر و موجزتر باشند. پس نبايد در اين صفحات توقع يافتن جام‌هاي نقره‌ي پر از ميوه را داشت. اين صفحه‌ها بيشتر طالب خردگراييِ نتيجه‌دار خواهند بود تا آنجا كه تنها ذهن‌هاي آزاد در اينجا از مذهب سخن خواهند گفت و مجله به اين صورت، وراي سپهر زبان و نيز سپهر غرب به اديان ديگر خواهد پرداخت. طبق اصول مجله اين مطالب وابسته به زبان آلماني نخواهند بود مگر برای شعر.
بديهي است كه براي بيان غني و كامل جهان‌شمولي مورد نظر ما هيچ تضميني وجود ندارد. زيرا همان‌طور كه فرم بيروني مجله هرگونه بيان مستقيم هنرهاي تجسمي را كنار مي‌گذارد به همان ميزان و البته به‌شكلي نامحسوس‌تر خود را بركنار از علوم نگاه مي‌دارد، زيرا به نظر مي‌رسد بيش از آنچه در هنر و فلسفه مي‌بينيم، هرگز بين چيزهاي روزآمد و اساسي با اين زمينه مطابقتي ديده نمي‌شود. به همين سياق در ميان موضوعات مجله، علم به همراه مشكلات زندگي روزمره بيانگر وضعيتی انتقالي است اما زندگي ‌روزمره جايي است كه تنها تمركز فلسفي نادر روزآمد حقيقي را در پشت ظواهرش كشف خواهد كرد.
اين محدوديت‌ها البته در مقايسه با محدوديت اجتناب‌ناپذيري كه از سوي مدير مجله اعمال مي‌شود، ناچيز است. چند حرفي هنوز درباره‌ی اين مسأله وجود دارد؛ اينكه تصريح كنيم مدير مجله از محدوديت‌هاي ديدگاه خود آگاه است و مسؤوليتش را مي‌پذيرد. درواقع او مدعي نيست كه از بالا بر افق روشنفكري زمانه‌ي خود مسلط است. براي رهايي از اين استعاره ترجيح مي‌دهد ديدگاه آدمي را اختيار كند كه شب، بعد از پايان كار و قبلِ ازسرگيري كار روز بعد، از در خانه كه وارد مي‌شود به افق خانوادگي خود، بيش از آنكه بخواهد وارسي‌اش كند، ملحق مي‌شود تا هر آنچه در اين منظر جديد و تازه است دريابد. مدير در نظر مي‌گيرد كه كار مختص او فلسفي است و سعي مي‌كند اين را در اين تصوير بيان كند: خواننده نبايد در اين صفحات با چيز مطلقاً ناشناخته‌اي برخورد كند كه بي‌دليل مطرح شده باشد و خودِ مدير نيز بايد نوعي نزديكي با هر آنچه در مجله پيدا خواهد شد احساس ‌كند. اما بار ديگر اين تصوير به‌نوعي تأكيد مي‌كند كه چگونگي و ميزان اين نزديكي را مخاطبان اندازه نخواهند گرفت و هيچ‌چيز اين حس نزديكي را كه مي‌تواند بين همكاران مجله، مستقل از اراده و آگاهي آنان، پيوند برقراركند، تسخير نخواهدكرد. همين‌طور كه اين مجله با هر تلاشي براي جلب لطف خوانند‌گان بيگانه است، همان‌قدر همكاران مجله از اينكه به دنبال تفاهم متقابل، لطف و ايجاد جمعيت باشند اجتناب خواهند كرد، زيرا در اين صورت چندان صادق نخواهند بود. اين از هر چيز ديگری براي مدير مهم‌تر است: مجله بايد به دور از فريبكاري، آنچه هست بيان كند: خالص‌ترين اراده، صبورترين خواست و تمايل نمي‌تواند بين آنها كه چنين ذهنيتي دارند وحدت يا اجماعي ايجاد كند و مجله از طريق چندگونگي مطالبش گواه خواهد بود كه امروزه در هر جمعيتي، كه در آخرين مرحله به مكانش ارجاع داده مي‌شود، حرف‌هاي ناگفته‌اي هست. بدين‌ترتيب چنين همكاري‌اي در ‌ميان آنان وجود ندارد مگر به سعي و خطا كه البته اثبات وجود آن هم به دست مدير خواهد بود.
خصوصيت گذراي اين مجله كه خود به آن وقوف دارد از همين‌رو است و بهايي است كه در واقع به دليل جست‌وجوي روز‌آمدي حقيقي مي‌پردازد. بنابر يكی از افسانه‌هاي تلمود، فرشته‌ها خودشان خلق مي‌شوند، آنان در هر لحظه بي‌نهايت بار تجديد مي‌شوند، و بعد از آنكه در پيشگاه خداوند آوازشان را مي‌خوانند، خاموش مي‌گردند و در نيستي ناپديد مي‌شوند. باشد تا اسم اين مجله بيانگر چنين خواستي باشد؛ روزآمدي، اين تنها خواسته‌‌‌ي معتبر.

 



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

کتاب خانه اتووود ـ والتر بنیامین و معماری؛ پارادیم فراموشی و پرداخت خاطره در قامت امر در حال فروپاشی
کتاب خانه اتووود ـ والتر بنیامین و معماری مدرنیته ـ اندرو بنیامین و چارلز رایس
کتابخانه اتوود ـ هنر و معماری : جایی در میانه ـ جین رِنْدِل
تراشه های کانسپچوال ـ والتربنیامین و شخصیت ویرانگر
هربرت مارکوزه و امکان پداگوژی دمکراتیک به روایت ژانت آفاری
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group