معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1323
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1122
اکسپو شانگهای 2010   - 33
نظریه معماری   - 941
معماری کانستراکتیویستی   - 33
طراحي داخلي   - 892
معماری دیجیتال   - 32
سازه های شهری   - 853
معماری پراجکتیو   - 32
تکنولوژی ساخت   - 834
طراحی پارامتریک   - 29
مرزهای معماری   - 766
بحران آب   - 28
معماری حوزه عمومی   - 723
هنر روسیه   - 28
المان شهری   - 690
اکسپو میلان 2015   - 27
نگاه نو به سكونت   - 681
پاویون های سرپنتین   - 24
نظریه شهری   - 673
باهاوس   - 22
کلان سازه   - 594
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و سیاست   - 518
جشن نامه اتووود   - 21
معماری پایدار   - 509
معماری مجازی   - 20
منتقدان معماری   - 478
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری تندیس گون   - 447
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری مدرن   - 436
پداگوژی   - 19
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 429
پردیس ویترا   - 18
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 429
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 18
آرمان شهرگرایی   - 425
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری منظر   - 422
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری شمایل گون   - 416
فیلوکیتکت   - 16
روح مکان   - 414
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
طراحی صنعتی   - 406
معماری ـ موسیقی   - 14
باز زنده سازی   - 366
معماری بایومورفیک   - 14
توسعه پایدار   - 349
شهرهای در حرکت   - 12
تراشه های کانسپچوال   - 333
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
معماری یادمانی   - 332
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری سبز   - 302
مدرنیته؛ از نو   - 11
معماریِ توسعه   - 299
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
هنر مدرنیستی   - 269
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
اتووود کلاسیک   - 263
درس گفتارهای اتووود   - 9
طراحی نئولیبرال   - 260
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
بدنه سازی شهری   - 251
اقتصادِ فضا   - 8
معماری محلی   - 248
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 243
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری ارزان   - 242
معماری تخت جمشید   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری تجربی   - 241
بی ینال ونیز   - 7
آینده گرایی   - 238
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
محوطه سازی   - 236
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
طراحی و پناهجویان   - 7
بنای محدود   - 220
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 218
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 204
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 201
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 187
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 186
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 157
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 151
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 145
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 141
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 131
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 127
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
هنر گفت و گو   - 127
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر انتزاعی   - 122
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
گرافیک   - 111
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری ژاپن   - 110
جهان علمیْ تخیلی   - 5
معماری ایران   - 106
فرهنگ نفت   - 5
فضای منفی   - 102
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
بلندمرتبه ها   - 101
معماری مصر   - 5
طراحی مبلمان   - 92
اتووودْ آبزرور   - 4
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
منبع شناسی اتووود   - 4
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
معماری خوانی   - 4
معماری مذهبی   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اکسپو   - 75
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
بلوپرینت   - 4
معماری هند   - 62
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری فاشیستی   - 61
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری چین   - 61
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
ترسیمات معماری   - 52
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
گفت و گو با مرگ   - 49
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
ویرانه ها   - 46
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری و هنر انقلابی   - 43
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 1
جنبش متابولیسم   - 41
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
مدارس معماری   - 39
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
زاغه نشینی   - 39
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
درگذشت زاها حدید   - 34
شهرْخوانی با اتووود   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 10
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 21
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اتوره سوتساس   - 7
سوپراستودیو   - 9
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 12
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 10
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 6
فرانک لوید رایت   - 43
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردا کولاتان   - 2
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 41
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 8
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر برنس   - 2
میشل سر   - 3
پیتر زُمتُر   - 67
میشل فوکو   - 44
پیتر کوک   - 7
نائومی کلاین   - 4
پیر بوردیو   - 5
نورمن فاستر   - 35
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نیکلای مارکوف   - 1
تئودور آدورنو   - 3
هانا آرنت   - 6
تادو اندو   - 13
هانری لفور   - 23
تام مین   - 13
هانی رشید   - 5
تام ویسکامب   - 10
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس پیکتی   - 5
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس هیترویک   - 30
هنری ژیرو   - 3
تیتوس بورکهارت   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیموتی مورتُن   - 2
هنس هولین   - 4
تیو ایتو   - 23
هوشنگ سیحون   - 14
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هومی بابا   - 2
جان برجر   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان هیداک   - 4
والتر بنیامین   - 25
جف منن   - 2
والتر گروپیوس   - 16
جفری کیپنس   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 10
جورجو آگامبن   - 4
ولف پریکس   - 1
جوزپه ترانی   - 2
ونگ شو   - 8
جونیا ایشیگامی   - 3
ویتو آکنچی   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ویوین وست وود   - 6
جین جیکوبز   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز جنکس   - 5
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 13
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -751
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -336
صنعتی   -100
فرهنگی   -303
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : مهدي معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی ـ روژیا فروهر
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1397/04/08
مـنـــــــبـع : اختصاصی اتووود
تعداد بازدید : 585

برداشت ما همیشه از تخریب منفی‌ست و معمولا بدبینانه.

تخریب چطور می‌تواند فهم ما را از چیزی که ذات فضا و معماری‌‌ست گسترش دهد؟

زلزله چیز عجیبی‌است. موقع زلزله کوکر، زلزله بم، زلزله ورزقان و در زلزله اخیر کرمانشاه، حتی اگر تخریب پس از زلزله را تجربه نکرده باشیم با اتفاق زلزله مواجه شده‌ایم. با هر تکان می‌دانی اتفاق مهمی در حال وقوع است. لوستر مثل آونگی تاب می‌خورد و از آن خبر می‌دهد که بعد از زلزله همه چیز تغییر خواهد کرد. بی دلیل نیست که شروع آخر زمان بعد از کن فیکون زلزله‌الزلزال است. تنها مکان و فضا و متریال نیست که بهم می‌ریزد، حتی زمان هم دست خوش تغییر می‌شود؛ تعلیق حین زلزله و هنگام بهت تخریب، مقاطع خیلی سریع عملیات نجات و در پی آن بازه‌های طولانی و کشدار و شب.
در واقع ذات هر چیز با تخریبش رابطه اساسی دارد. رولان بارت مثال می‌آورد، ذات یک شلوار چیز اتو خورده‌ی، تا شده‌ای نیست که در طبقه یا ویترین یک فروشگاه گذاشته شده، ذات یک شلوار وقتی معلوم می‌شود که پسربچه شلوار کثیفش را وسط اتاق از تن می‌کَنَد و با یک قدم از شلوار مچاله فاصله می‌گیرد.  به عبارتی به واسطه تخریب زلزله، خانه و معماری از ماهیت اتو خورده، سرپا و داخلی جدا می‌شود و چیزی که از ذات آن نمایان می‌شود که پیش از تخریب از  آن بی‌خبر بودیم.
داستان فیلم زندگی و دیگر هیچ، عباس کیارستمی درست پس از زلزله کوکر می‌گذرد. ماجرای فیلمسازی‌ست که با پسرش راهی مناطق زلزله‌زده شده تا ببیند، بازیگران فیلم قبلی‌اش سلامتند یا بلایی سرشان آمده.
حسین از پله‌‌های خانه‌ای نیمه مخروب پایین می‌آید. تا قبل از این صحنه هرچه دیده‌ایم خاک و خل و خون و خرابه است. حسین اما کت شلوار و پیراهن سفید پوشیده، تر و تمیز است و آب‌ْشانه کرده. کفشهایش را دستمال می‌کشد و پا می‌کند. خلاصه متوجه می‌شویم که پنج روز پیش یعنی فردای روز زلزله ازدواج کرده. حسین تعریف می‌کند که چطور شب عروسی‌شان را زیر یک تکه "پالاستیک" گذرانده‌اند و برای شام عروسی گوجه کبابی خورده‌اند. شی‌ای که اینجا مبحث را می‌تواند پیش ببرد همان پالاستیک ا‌ست. خانه و ایده‌ی سکونت همان پایه‌ای‌ست که به کل ساختارهای معماری قابل توسعه‌ست.
در شرایطی که ساختارهای مانوس به‌هم ریخته‌اند، می‌بینیم که خانه زیر پالاستیک تداوم دارد. پس آن چیزی که به عنوان خانه می‌شناسیم فقط ساختار فیزیکی و متریالی ندارد بلکه در فقدان ساختار فیزیکی، در فقدان متعلقات و حتی فقدان خانواده این تداوم را می‌بینیم. یعنی زلزله در تخریب از طریق فقدان با مصالحی که به چشم نمی‌آیند خانه را بازسازی می‌کند.
در تیتراژ اول فیلم به استحکام سازه‌های بتونی اشاره می‌شود ولی هرآنچه می‌بینیم پلان پشت پلان، روستا بعد روستا فقط تخریب است. زلزله تیرها، ستون‌های چوبی، سقف‌ها و شیروانی‌ها را همه از هم باز کرده و نتیجه آن‌که میان خرابه‌ها، گشادی و فضای باز ظاهر می‌شود. در چنین بستر گشادی‌ست که ویژگی‌های غیر متریال خانه یا به عبارتی معماری برملا می‌شود. رمز قدرت خرابه‌ها ریشه در وضعیت نامرئی و غیر متریال آن‌ها دارد. البته که آوار و نخاله از جنس متریال است ولی به کاتیگوری و طبقه‌بندی متریال تعلق ندارد.  نخاله‌ها پسماند متریالند و چیزی که در پیش روی ماست بازی و گشایش است. مصالح  منقطع شده، ماده‌ي صلب و جامد تدوامش را از دست داده است. در پی این گسست متریال و گشادی طاهر شده،  پتانسیل هست.
در کتاب شهرهای نامرئی، ایتالو کالوینو درباره خرابه‌ها آرمیلا تخیل می‌کند: معلوم نیست که خرابه‌های شهر به خاطر تخریب است یا آنکه به‌ جا مانده از ساخت و ساز نیمه تمام. "توی این شهر دیوار نیست زمین نیست سقف نیست ولی در هر ساعت که میان لوله‌ها بنگری و یا سرت را بالا کنی، زن‌های جوان باریک کوچک قامتی می‌بینی که در وان‌‌ها آبتنی می‌کنند یا زیر دوشی پشت خم کرده‌اند؛ معلق". 
از دیگر بقایا یا پسماندهای تخریب خانه، روزمره بودن آن است. در فیلم فضای خانه در فعل یا عمل روزمرگی است که تداوم پیدا می‌کند. حسین جورابش را گم کرده، برای شام عروسی گوجه کباب کرده‌اند، حتی می‌شاشند. اول فیلم پسر بچه پشت یک نهال کوچک می‌شاشد.  فیلمساز برای رفع حاجت پشت درختی می‌رود و جایی دیگر از کنار پیرمردی می‌گذرند که سنگ توالتی را در جاده‌های پیچ در پیچ حمل می‌کند. آنچه از زندگی خانه باقی‌ست روزمره‌ست و آشناست. در "شهرهای نامرئی" جایی کوبلای خان از مارکو شکایت می‌کند که سفرا و فرستادگان من از فتوحات، از توسعه سرزمین‌ها، معادن، از پیشرفت مرزها  خبر می‌آورند اما تو برای من می‌گویی جایی پیرمردی روی پله جلوی خانه‌اش نشسته بود و غروب بود! مارکو در جواب می‌گوید : "آخر، الان غروب است، ما بر پله‌های قصر نشسته‌ایم و نسیم ملایمی هم می‌وزد".
معنی خانه در شرایط بحرانی عوض می‌شود یا اینکه چیزهایی درباره آن می‌فهمیم که تا قبل از زلزله، قبل از جنگ، قبل از بحران نمی‌دانستیم. ما در موقعیت متفاوت زاویه دیدمان تغییر می‌کند، مهم اینکه، می‌شود از این نگاه در معماری نه فقط خانه، حتی در معماری شهر استفاده کرد. فعل‌های روزمره‌ای که پشت کالبد فیزکی خانه ممکن‌اند به ناگاه بیرون می‌ریزند و تبدیل به یک نمایش بیرونی می‌شوند. این نمایش مولد امید است. این مولد، در گشایش به‌وجود آمده، قوی‌تر هم می‌شود، ابعاد جدیدی پیدا می‌کند، تکرار می‌شود به فعل‌های دیگر، فضاهای دیگر و آدم‌های دیگر وصل می‌شود. فعل‌های ساده وقتی دسته جمعی شوند قدرتشان چند برابر می‌شود. بعد از زلزله تهزان خیابان‌ها تا صبح پر بود؛ پیکنیک، بازی در پارک، معاشرت با همسایه و همشهری. آنچه در پی‌اش هستیم انکار ابعاد دیگر خانه یا راهکاری برای خانه‌های جدید نیست بلکه می‌خواهیم تصور کنیم که چطور می‌توان جنبه‌های آشکار شده را در معماری کردن در شکل دادن به فضاهای شهری و عمومی گنجاند.
رو به آخر فیلم کارگردان به مردی می‌رسد که برای تماشای مسابقات جام‌جهانی فوتبال سر تپه آنتن تلویزیون وصل می‌کند. جنب و جوشی درگرفته و همه در تدارکند. تماشاچیان یواش یواش جاگیر می‌شوند، روی تپه، زیر آسمان. فضای بیرون در برابرشان مثل یک سفره بزرگِ بزرگ پهن می‌شود. معماری یا همان پارادایم خانه دیگر یک فضای داخلی نیست. داخلی بودن دیگر ذاتی معماری نیست بلکه برعکس خانه بزرگ می شود و خود را می‌گستراند و ادامه پیدا می‌کند. زنی گهواره بچه‌ا‌ش را بین دو درخت بسته و چایی روی آتش دم می‌کشد. خانه در باز بودن، بر روی لنداسکیپ که حالا به خاطر تخریب برجسته‌تر شده، بازساخته می‌شود؛ زیر پالاستیک، زیر ستاره‌ها، زیر چادر. در فیلم هیچ صحنه داخلی نمی‌بینیم. فیلم و خانه از فضای داخلی تخلیه شده‌اند.  حالا یک بیرون‌تری هم به واسطه صفحه تلویزیون آشکار می‌شود. لنداسکیپ پهن شده گسترده‌تر می‌شود و به یک بیرونِ بیرون‌تر وصل می‌شود. تکنولوژی در راستای فضا، در راستای خانه‌ای که دیگر خارجی‌است عمل می‌کند و ابعاد تازه‌ای از تجربه‌ای که حاضر بوده را فراهم می‌کند.
بحران زلزله به ما امکاناتی می‌دهد که بعدا می‌توانیم به عنوان یک جعبه ابزار به آن رجوع کنیم. نه اینکه از زلزله استقبال کنیم بلکه از دیدی که به ما می‌دهد منتفع شویم. ساده‌ترین چیزی که معماری می‌تواند در موقعیت بحران‌های طبیعی، جنگ یا حتی فقط در اضطرار و استرس شهر  فراهم کند همان فضای بازِ بیرونی، همان ذات غیر مادی معماری است، جایی که در آن امر روزمره و زندگی و امید در ابعاد متنوع و جدیدی جاری‌ باشد؛ همان عبارت آشنای فضای عمومی‌. اینجا منظور از فضای عمومی نه منظر حقوقی‌ آن‌ است، یعنی: اهمیتی ندارد که این ملک شخصی نیست و یا اینکه فضایی دموکراتیک است و یا جایی‌ست برای تجمع. اینکه خیلی ساده فضا وجود دارد کافی‌ست. یک جای باز بیرونی، که ما را و شهر ما را به بقیه شهر حتی شهرها و آدما وصل کند. فضایی که روابط متعدد را ممکن می‌کند. آنگاه مقابل و متضاد چنین فضایی، چیزی مثل یک فضای خیلی خیلی کوچک، فرض کنید سلول زندان، قرار می‌گیرد و دلیلش تنگی و کوچکی نیست بلکه نبودِ روابط و ایزوله بودن است. اگرفضای عمومی را جایی توصیف کنیم که روابط متعدد را ممکن می‌کند، مقابل آن موقعیتی‌ست که تمام روابط ممکن شکسته شده‌اند؛ یعنی همان درد و رنج یک زندانی در انفرادی. یعنی نا‌امیدی.
بخش عمده‌ای از معماری تکرار است. تکرار طبقات، تکرار ساختمان‌ها، تکرار خیابان‌‌‌ها... فضاهای باز را دعوت‌کننده‌تر و دردست‌رس‌تر کنیم، فضاهای باز را تکرار کنیم. امید را تکرار کنیم.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

تراشه های کانسپچوال ـ والتربنیامین و شخصیت ویرانگر
تراشه های کانسپچوال ـ والتر بنیامین، مخروبه ها، تمثیل و تفوق پساتاریخ بر پیشاتاریخ
تراشه های کانسپچوال ـ مارشال برمن و خوانش مارکس بر اساس پروژه پاساژهای والتر بنیامین
تراشه های کانسپچوال ـ والتر بنیامین و باستان شناسی وضعیت مدفون
تراشه های کانسپچوال ـ اسوتلانا بویم، والتر بنیامین و ریشه شناسی واژه مخروبه ها
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group