معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1318
زاغه نشینی   - 37
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1084
درگذشت زاها حدید   - 34
نظریه معماری   - 921
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 33
طراحي داخلي   - 872
اکسپو شانگهای 2010   - 33
سازه های شهری   - 849
معماری دیجیتال   - 32
تکنولوژی ساخت   - 830
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 32
مرزهای معماری   - 762
معماری کانستراکتیویستی   - 31
معماری حوزه عمومی   - 699
معماری پراجکتیو   - 31
المان شهری   - 689
مدارس معماری   - 30
نگاه نو به سكونت   - 674
طراحی پارامتریک   - 29
نظریه شهری   - 661
اکسپو میلان 2015   - 27
کلان سازه   - 593
بحران آب   - 27
معماری و سیاست   - 504
هنر روسیه   - 26
معماری پایدار   - 502
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
منتقدان معماری   - 466
پاویون های سرپنتین   - 22
معماری تندیس گون   - 446
جشن نامه اتووود   - 21
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 428
معماری مجازی   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 425
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری منظر   - 420
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
آرمان شهرگرایی   - 417
پردیس ویترا   - 18
معماری شمایل گون   - 415
پداگوژی   - 18
روح مکان   - 409
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
طراحی صنعتی   - 395
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری مدرن   - 392
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
باز زنده سازی   - 361
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 15
توسعه پایدار   - 349
فیلوکیتکت   - 14
تراشه های کانسپچوال   - 331
معماری ـ موسیقی   - 14
معماری یادمانی   - 330
معماری بایومورفیک   - 14
معماری سبز   - 302
شهرهای در حرکت   - 12
معماریِ توسعه   - 296
باهاوس   - 12
اتووود کلاسیک   - 263
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
طراحی نئولیبرال   - 256
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
بدنه سازی شهری   - 251
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری محلی   - 245
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری محدود   - 242
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری ارزان   - 241
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
تغییرات اقلیمی   - 241
مدرنیته؛ از نو   - 9
معماری تجربی   - 241
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر مدرنیستی   - 237
بی ینال ونیز   - 7
محوطه سازی   - 236
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 233
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
بنای محدود   - 220
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری های تک   - 217
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
آینده گرایی   - 209
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
گرمایش زمین   - 203
معماری تخت جمشید   - 7
معماری پست مدرن   - 192
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 185
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
مسکن حومه شهری   - 185
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 157
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری انتقادی   - 139
فرهنگ نفت   - 5
زنان و معماری   - 130
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
مسکن روستایی   - 130
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
عکاسی   - 129
معماری مصر   - 4
هنر گفت و گو   - 126
بلوپرینت   - 4
هنر انتزاعی   - 114
منبع شناسی اتووود   - 4
معماری ژاپن   - 109
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری ایران   - 106
معماری خوانی   - 4
معماری ـ سینما   - 104
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
گرافیک   - 102
جهان علمیْ تخیلی   - 3
بلندمرتبه ها   - 100
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
فضای منفی   - 99
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری مذهبی   - 85
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
طراحی مبلمان   - 84
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
اکسپو   - 75
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 2
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری هند   - 62
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری چین   - 61
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری فاشیستی   - 59
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
گفت و گو با مرگ   - 46
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 1
ویرانه ها   - 43
شهرْخوانی با اتووود   - 1
جنبش متابولیسم   - 41
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 1
معماری و هنر انقلابی   - 39
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
ترسیمات معماری   - 39

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 6
زیگموند فروید   - 8
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 2
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 18
آن تینگ   - 4
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی گائودی   - 27
سالوادور دالی   - 2
آنتونی وایدلر   - 5
سانا   - 5
آنتونیو نگری   - 3
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنیش کاپور   - 8
سدریک پرایس   - 3
آی وِی وِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اُ ام اِی   - 33
سوپراستودیو   - 9
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 10
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 9
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 6
فرانک لوید رایت   - 43
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 1
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 30
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
لئون کریر   - 2
اسکار نیمایر   - 33
لبس وودز   - 23
اف او اِی   - 9
لوئیس باراگان   - 2
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس مامفورد   - 1
الیس راستورن   - 8
لودویگ میس ون دروهه   - 22
اِم اِی دی   - 22
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ام وی آر دی وی   - 49
لوسی رای   - 2
اماندا لِــوِت   - 3
لویی کان   - 37
اویلر وو   - 9
لوییس بورژوا   - 8
ایلین گری   - 7
لُکُربُزیه   - 133
ایوان لئونیدوف   - 4
لیام یانگ   - 4
بئاتریس کُلُمینا   - 4
مارتین هایدگر   - 27
بال کریشنادوشی   - 4
مارسل بروئر   - 2
باک مینستر فولر   - 4
مارشال برمن   - 16
برنارد چومی   - 33
مانفردو تافوری   - 16
برنو زوی   - 7
مانوئل کاستلز   - 2
بنیامین برتون   - 6
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بوگرتمن   - 1
مایکل سورکین   - 1
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل گریوز   - 6
پائولو سولری   - 4
محمدرضا مقتدر   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پال گلدبرگر   - 1
مـَــس استودیو   - 3
پرویز تناولی   - 2
معماران مورفسس   - 16
پری اندرسون   - 3
موریس مرلوپنتی   - 2
پل ویریلیو   - 19
موشه سفدی   - 12
پیتر آیزنمن   - 57
میشل فوکو   - 42
پیتر زُمتُر   - 67
نائومی کلاین   - 4
پیتر کوک   - 7
نورمن فاستر   - 35
پیر بوردیو   - 5
نیکلای مارکوف   - 1
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
هانا آرنت   - 6
تئودور آدورنو   - 3
هانری لفور   - 23
تادو اندو   - 13
هانی رشید   - 5
تام مین   - 13
هرزوگ دی مورن   - 27
تام ویسکامب   - 10
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس پیکتی   - 5
هنری ژیرو   - 3
توماس هیترویک   - 30
هنریک وایدولد   - 1
تیتوس بورکهارت   - 2
هنس هولین   - 4
تیموتی مورتُن   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
تیو ایتو   - 23
هومی بابا   - 2
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان برجر   - 2
والتر بنیامین   - 24
جان هیداک   - 4
والتر گروپیوس   - 16
جف منن   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 9
جفری کیپنس   - 3
ولف پریکس   - 1
جورجو آگامبن   - 4
ونگ شو   - 8
جوزپه ترانی   - 2
ویتو آکنچی   - 12
جونیا ایشیگامی   - 2
ویوین وست وود   - 6
جیمز استرلینگ   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
جین جیکوبز   - 1
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز جنکس   - 5
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 13
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -747
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -334
صنعتی   -97
فرهنگی   -270
گالری   -84
پاویون   -253
هتل   -73
موزه   -246
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -116
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : مهدي معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
بیست بنا...ـ علیرضا تغابنی ـ از خوشه هایی در اسمان تا ویران سازی دوباره هیروشیمای آراتا ایسوزاکی
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1396/02/06
مـنـــــــبـع : اختصاصی اتووود
تعداد بازدید : 2423

تصویر ذهنی من از ژاپن ـ احتمالاً به دلیل ذهنیت اسطوره ساز و یا مجموعه محتوایی که در مدیا مصرف کرده ام- تصویری بالنسبه یکدست و بدون تناقض بود. چه در معماری و چه در فرهنگ، ژاپن را کشوری دارای پیوستگی تاریخی و فرهنگی می دیدم کشوری خودساخته و سرسخت با مردمی اخلاق مدار و پرکار و ظریف که در سونامی پیرهایشان برای رفتن به سوی نیروگاه اتمیِ مسموم، داوطلب می شوند تا جوان ها فرصت زندگی را از دست ندهند. ترکیب بدیعی از زیبایی و خشونت مثل حرکات سامورایی ها، که مرگ را با رقص توأمان می کند. این علاقه شاید به این دلیل بود که فکر می کردم (و تا حدودی فکر می کنم) که ژاپن انشعابِ تأمل برانگیزی برای توسعه غربی است. وقتی در هاکاگوره، آئین نامه سلحشوران ژاپنی می خواندم که "طریقت سامورایی مرگ است، آنجا که میان مردن و زنده ماندن دو دل باشی، بی درنگ مرگ را برگزین." آن را در تضاد معناداری با اصالت عمل و فایده باوری غربی می دیدم و کلماتی مثل "شرم" یا "افتخار" که جایگزین "گناه" و "ثواب" بود، ستایشم را برمی انگیخت.

این تصویر با سفر به ژاپن و مطالعه ی همزمان درباره ی فرهنگ معاصر آن تعدیل شد و دروغ بودن مفهومی به نام "کل یکپارچه" را دوباره به من یادآوری کرد: ژاپن همچنان که کشور سوشی و شکوفه های گیلاس است و مردمش به واسطه ی فرهنگ ملی خود وقت شناس و ایثارگر هستند، همزمان درگیر بدوی ترین اَشکال مردسالاری است که باکره نبودن هنرپیشه هایش را بر نمی تابد و پدوفیلیا از اشکال رایج میل جنسی در آن کشور است که روسپیان را با لباس بچه خوش تر می دارند. 

معماریش همچنان که گروه های پیشرویِ آن با ترسیم های اصیل، راهش را در معماری جهان جدا می کند و زبانی منحصر به فرد را در مورد تفکر معماری و شیوه ثبت آن ارائه می دهد و با ایجاد ساختمان هایی خالص و غنی که نبوغی بَدَوی و سنتی پایدار در آن دیده می شود به شهرهایی ختم می شود که شباهت آزاردهنده ای با کلان شهرهای دیگر دنیا دارد؛ انبوه ساختمان های تیپ، بدون تخیل و خدمتگزارِ سرمایه ردیف به ردیف منظره هایی خسته کننده را به دنیا اضافه می کنند و در بین آنها ساختمان هایی می یابیم که ارزش معماری دارند و در فضای رسانه ای با آنها در ارتباط مستقیم هستیم، این ساختمان ها یا گم هستند و یا مثل بیشتر نقاط دنیا عموماً در کوچه یا خیابان های درجه 2 و یا در اطراف شهرهای بزرگ قرار دارند.  

این تصویر وقتی چندروزی در هیروشیما بودم معنی بیشتری برای من پیدا کرد؛ شهری که بیش از 45% آن ویران شده بود و در قسمت های بزرگی عملاً به Tabula Rasa تبدیل شده بود هم از این فرمول تبعیت کرده و این سئوال را برایم ایجاد کرد که با توجه به ظهور یکی از مهم ترین جنبش های معماری در سده ی اخیر در ژاپن آیا راه بهتری برای توسعه این شهر وجود نداشته است؟ ساختمان های انبوه یکسان و یکدست بدون تمایز و شخصیتی که خود را از نمونه های دیگر جدا کند. 

حتی در روند توسعه شهر هم نمی توان قانون خاصی را خواند. جوری است که می شود در تمام دنیا بود. توسعه شهر به شکلی است که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است. به جز پارک و موزه ای که تانگه به صورت نمادین طراحی کرده، باقی شهر از منطق کارکردی و شبکه ای معمول عام شهرهای مدرن پیروی می کند. این شهر با اندکی اغماض می تواند تهران یا تورنتو باشد. منطق ابزاری و عملکردی بر هر بینش دیگری در شهر پیشی می گیرد و نوعی سازماندهی بدون تاریخ را عرضه می دارد. شهر نسبت به فاجعه ای که از سر گذرانده بی خیال و بی اعتناست. 

در اینجا به میانجی دو طرح واره می خواهم آلترناتیو های موجود در تخیل معماران ژاپنی و مشخصاً ایسوزاکی را برای توسعه این شهر (و در مقیاس بزرگ تر ژاپن) تفسیر کنم. این دو طرح که هرگز ساخته نشده اند را من دو جور آرزو و تمایل برای آینده خواهم خواند، دو شیوه نگرش به آینده ی یک سرزمین که فاجعه را از سر گذرانده است.

طرح اول طرحی از ایسوزاکی است در دوره ای که به جنبش متابولیسم نزدیک بود و گاه از اعضای آن شمرده می-شد. این طرح در سال 1962 رقم خورد و او در قالب ان ادعا می کند کار توکیو تمام است و همه چیز را در پایین ارتفاع 30 متر رها می کند و ساختمان های خوشه ای خود را می سازد. ساختمان هایی با شفت های ثابتی که مدول ها به صورت طره به آن اضافه می شوند و قابلیت آن را دارند که ساختاری جدید به روی شهر موجود توکیو بسازند. 

خصوصیات عمومی نگرش متابولیست ها در این طرح واضح اند؛ ساختارهایی مبتنی بر رشد و تکثیر با علاقه زیادشان به افراشتگی و گسترش عمودی و همچنین خوشبینی و خوش باوری پوزیتیویستی شان به تکنولوژی. این جنبش در عمل ائتلاف استراتژیک معماران بود برای تولید زبان جدیدی که آن را زبان ژاپنی معاصر می دانستند با رویکردی فن آورانه، برای جبران غروری که از دست رفته بود: ژاپن برای اولین بار در طول تاریخش توسط کشوری دیگر اشغال شده بود و مردمش که در ماه های آخر جنگ به طور مداوم آماده مقاومت نهایی می شدند وقتی پیام موجزِ تسلیم را از امپراطورشان شنیدند، در حیرت فرو رفتند. کافی است به نحوه ی زندگی کٌروکاوا  ـ معمار مطرح متابولیست ـ به چهره و لباس پوشیدنش و تعریف جدیدش از مردانگی معاصر ژاپنی نگاهی بیاندازیم و خودکشی سنتی (سپوکا) دوستِ نویسنده اش یوکیو میشیما را در فرمانداری به دلیل از بین رفتن سنت های ژاپنی در نظر داشته باشیم تا به درکِ سطح اراده و خواست مؤلفان این پروژه ها برسیم.

شاید آنها را بتوان معادلی ملی گرایانه از ایده هایی که در اروپا به موازات در جریان بود نامید. ایده هایی که عموماً از نگاه هنرمندان و روشنفکران چپ به معماری نفوذ کرده بود. مثل موقتی بودن عناصر معماری که به سازه ی اصلی الصاق شده اند و جریان حرکتی که بین آن کپسول ها و فضاها موجود است در سازه های سدریک پرایس  و کشف دوباره "مدول" و "شبکه" در کارهای کنراد واچزمن که فضاهای بزرگ و یکدستی را با دهانه های بزرگ پوشش می داد  و یا ایده ی شهرهایی که روی شهر اولیه تولید و تکثیر می شوند از یونا فریدمان . این ایده ها با تمرین های جمعی و فردی زیر نظر کنزو تانگه، پدر / معلم اعضا به سرانجام می رسید و با شرایط ویژه ی ژاپن مثل کمبود زمین و لزوم بازسازی های جاه طلبانه همنوا می شد.

 طرح واره دوم:

"ویران سازی دوباره هیروشیما" کولاژی است که در سال 1968 ایسوزاکی آن را در  نمایشگاه هنر ترینال میلان به نمایش در آورده است. طرح به زایش اَبَرسازه هایی اشاره دارد که مانند بوته هایی از ویرانه رشد می کنند و بزرگ می شوند. در این طرح که با تمثیل ویران کردن ساختمان هایی که بعد از جنگ ساخته شده اند شروع می شود، ویرانه به عنوان بازیگر، حضور فعال خود را در صحنه حفظ می کند. ویرانه توان زاییدن دارد و مثل هر امر غیر منطقیِ دیگری کودکان ناهمگون می زاید؛ سازه هایی که ناقص الخلقگی و ضد گشتالتی بودنِ خود را تمام و کمال نشان می دهد و از عریان کردن آن ابایی ندارند. رشد ادامه دارد اما شکلش ناخوشایند و غیر قابل پیش بینی است؛ این پیش طرح آشکارا هم از وضع موجود و هم از ایده های متابولیستی فاصله می گیرد. اگر وضع موجود نسبت به فاجعه بی تفاوت، خونسرد و بی اعتنا بوده و به توسعه ابزاری و عملکردی خود ادامه می دهد، اگر ایده ها ی متابولیستی آرمانشهری قدرتمند، آینده گرا و راست گرایانه را در اراده ی خود داشتند و بازْزنده سازی شکوهی ابدی / ازلی را پیشنهاد می دادند، این طرح-واره به صورت آشکاری ضد آرمانشهری است و بر خودِ زخم تمرکز می کند و تجسمی از سوگ و مرثیه ای برای یک شهر است. طرح واره ی ویران سازی دوباره ی ایسوزاکی، نقدی بر مفاهیم بدون شکاف، بدون تناقض و اُتوپیایی شکوه، کمال، قدرت و آینده گرایی مبتنی بر خودشیفتگی است.

همانطوری که وضع موجود هیروشیما مصداق بی تفاوتی نسبت به فاجعه است، طرح اول انکار محکم آن است، انگار که جنگجویی فناناپذیر بی تفاوت از زخم مهلکی که برداشته است، به حرکتش با قدرت بیشتر ادامه می دهد و ما را در حیرت خیزشِ دوباره و قدرت بی شائبه اش فرو می برد. اما برخلاف وضعیت موجود و طرح اول ایسوزاکی، کلاژ دوباره ویران سازی هیروشیما به مثابه رفتن به درون فاجعه و اذعان زخم است. شروع حرف زدن و تخیل درباره ی آن است. طرح که زبانی روایت گر و داستان سرا دارد، مسأله ی تروماتیک را از بطن به سطح خودآگاه می آورد و آنگونه که روانکاوی پیشنهاد می کند به جای انکار آن (به شیوه غرور مردانه)، گفتگوی دردآگینی را آغاز می کند و از دیگران می خواهد که آن را ببینند تا درباره آن دوباره و چندباره صحبت کنند. 


خوشه هایی در اسمان ـ طرحی از اراتا ایسوزاکی 


کیشو کوروکاوا 


یوکیو میشیما


طرح پیشنهادی کنراد واچزمن 


طرح پیشنهادی یونا فریدمن 


طرح پیشنهادی سدریک پرایس 


طرح پیشنهادی اراتا ایسوزاکی تحت عنوان دوباره ویران سازی هیروشیما 




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

لیام یانگ؛ تبلور رادیکالیسم چپِ دیجیتال
موزه ي هنر مدرنِ گونما از آراتا ايسوزاكي؛ مدولاسیون متابولستی
پروژه پاساژها؛ والتر بنیامین و بازی اشباح در ویرانه های بورژوازی
حوزه عمومی؛ طرح پیشنهادی برای مسابقه مداخله ی شهری و دگرگونی در رابطه با شهر
میدان دس فِررز- شارون ؛ تبیین ادراک نوین محیطی از طریق بسط گفت و گوی فرمی
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group