معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1436
معماری مجازی   - 23
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1428
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
نظریه معماری   - 1074
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 993
معماری کوچک مقیاس   - 21
سازه های شهری   - 922
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
تکنولوژی ساخت   - 906
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 849
پردیس ویترا   - 18
مرزهای معماری   - 830
معماری و گیم   - 18
نظریه شهری   - 770
معماری و ادبیات   - 17
نگاه نو به سكونت   - 770
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
المان شهری   - 762
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری و سیاست   - 695
شهرهای در حرکت   - 15
کلان سازه   - 640
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 606
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 556
معماری بایومورفیک   - 15
منتقدان معماری   - 527
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 509
معماری و هوش مصنوعی   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 494
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
روح مکان   - 493
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
طراحی صنعتی   - 480
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری تندیس گون   - 475
معماری جنگلی   - 11
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 472
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 472
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری شمایل گون   - 435
بی ینال ونیز   - 10
آینده گرایی   - 414
درس گفتارهای اتووود   - 9
باز زنده سازی   - 413
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
هنر مدرنیستی   - 401
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
توسعه پایدار   - 392
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماری یادمانی   - 361
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 343
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماریِ توسعه   - 339
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 332
معماری بیابانی   - 8
طراحی نئولیبرال   - 322
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 316
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 286
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 273
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 268
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 260
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 260
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 258
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 254
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 245
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 238
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 231
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 230
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 222
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 207
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 206
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 198
طراحی مُد   - 7
عکاسی   - 196
معماری تخت جمشید   - 7
معماری ـ سینما   - 192
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر انتزاعی   - 189
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
گرافیک   - 169
طراحی و پناهجویان   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 164
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 151
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 147
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
طراحی مبلمان   - 139
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری ژاپن   - 131
معماری خوانی   - 6
ترسیمات معماری   - 127
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ایران   - 118
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری و فاجعه   - 115
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 113
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 91
معماری مصر   - 5
معماری مذهبی   - 87
فرهنگ نفت   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماری فاشیستی   - 83
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
اکسپو   - 79
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
اقتصادِ فضا   - 79
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 78
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
بلوپرینت   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 67
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 66
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری هند   - 66
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری چین   - 66
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 4
فیلوکیتکت   - 62
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
ویرانه ها   - 61
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
مدارس معماری   - 55
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
معماری پراجکتیو   - 52
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
زاغه نشینی   - 51
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
پداگوژی   - 50
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری دیجیتال   - 48
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری فضای داخلی   - 48
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 46
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری و رسانه   - 44
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 42
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
جنبش متابولیسم   - 42
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
باهاوس   - 41
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
هنر روسیه   - 36
پداگوژی انتقادی   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
جهان علمیْ تخیلی   - 32
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
معماری و روانشناسی   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری و نقاشی   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 23

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 10
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 6
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 30
آلدو روسی   - 14
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 42
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 15
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 46
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 37
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 26
الیس راستورن   - 112
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 56
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 26
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 8
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لویی کان   - 39
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 146
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 30
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 28
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 59
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 68
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 8
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 54
پییر ویتوریو آئورلی   - 11
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 6
نورمن فاستر   - 35
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 9
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 30
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 6
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 6
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 12
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 29
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 101
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 31
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 4
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 191
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 16

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -800
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -393
گالری   -87
فرهنگی   -335
هتل   -76
پاویون   -267
ورزشی   -65
موزه   -255
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -232
حمل و نقل عمومی   -39
مسکونی ـ تجاری   -163
ویلا   -8
تفریحی   -161
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -137
مجموعه های مسکونی   -4
صنعتی   -105
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
رازگونه سازی پیشرفت؛ کازیمیر مالویچ و سوپره ماتیسم
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1396/06/18
مـنـــــــبـع : کتاب هنر مدرنیسم نوشته‌ی ساندرو بکولا و ترجمه‌ی رویین پاکباز
تعداد بازدید : 2304

شرایط لازم برای طغیان اساسی مورد نظر فوتوریست ها بیش از هر جای دیگر در سن پترزبورگ و مسکو فراهم شد. از برکت مجموعه بیش از 200 پرده نقاشی (شامل حدود 50 اثر از پیکاسو و ماتیس) که سرگئی شچوکین، بازرگان روسی، خریده بود و هفته ای یکبار در معرض دید عموم قرار می داد، نقاشان مسکو با جریان های هنر جدید اروپایی بیشتر از همکاران پاریسی شان ـ که به چنین مجموعه عالی از آثار پیشگامان مدرنیسم دسترسی نداشتند ـ آشنا بودند. علاوه بر این، نقاشی مدرن از طریق کارنماها و مجلات هنری متعدد در روسیه اشاعه یافت.

نخستین بیانیه فوتوریستی مارینتی اواخر سال 1909 (چندماه پس از انتشار آن در پاریس) در مسکو منتشر شد. در سال 1910، داوید و ولادیمیر بورلیوک نخستین محفل فوتوریست های روسی را بنیاد نهادند؛ و ظرف چند سال انواع گروه های وابسته به فوتوریسم شکل گرفتند. برداشت آنان از مفهوم فوتوریسم بسیار گسترده بود. هنرمندان روسی در فرم و سبک از فووها، اکسپرسیونیست های آلمانی و گروه مونیخ پیرامون کاندیسنکی و خصوصا از کوبیسم پیروی می کردند. فوتوریسم ایتالیایی، در میان تأثیرات دیگر، عمدتأ به لحاظ ایدئولوژیکی اهمیت داشت. آینده نگری مطلق ایتالیایی ها، حمله به انواع هنر سنتی، خواستِ پویایی تصویری، و تعالی جویی آنها، موجی از شور و شوق در روسیه پدید آورد که مهم تر از تکانه ی صرفا هنری این جنبش بود. اصطلاح فوتوریسم با کل نیروهای فرهنگی پیشرو مترادف شد، و پس از انقلاب 1917، بعد سیاسی هم پیدا کرد.

روس ها به سال 1915 و در سن پترزبورگ با "واپسین کارنمای فوتوریست: صفر –ده"، هم از فوتوریسم ایتالیایی و هم از کوبیسم فاصله گرفتند. در این نمایشگاه، آثار کازیمیر مالِویچ و ولادیمیر تاتلین در میان آثار دیگران دیده می شد. مالویچ 39 اثر انتزاعی به نمایش گذاشته بود، از جمله یک کار حیرت انگیز ـ که بعدها بسیار مشهور شد ـ در ابعاد 80 ×80 سانتی متر، که چیزی جز یک مربع سیاه بر زمینه سفید نبود. در ترکیب بندی های موجز به همین قیاس، شکل های چلیپا یا ذوزنقه و یا نوار پهن بر سفیدی بوم فرمان می راندند. در دیگر آثار مالویچ انواع اشکال راستگوشه و چهارضلعی رنگین (مربع ها، ذوزنقه ها، نوارهای بلند و کوتاه و پهن و باریک) ترکیب بندی های پویا و موزونی را ایجاد کرده بودند. این آثار در پایبندی کامل به یک زبان صوری هندسی ناب، با کارهای موندریان و جنبش دِ استایل مطابقت داشتند، ولی ساخت آزاد و ظاهرا خودانگیخته و کاربرد بازیگونه رنگ در آنها یادآور ترکیب بندی های کاندینسکی بود.

دستاورد مالویچ فقط قاطعیت در توضیح سوپره ماتیسم ـ یعنی برتری هنر هندسی و انتزاعی ـ و رد همه کوشش های دیگر برای آفرینش یک هنر "پر معنا" نبود. او همچنین توانست از طریق تلفیق سادگی زبان صوری هندسی موندریان و پویایی چند لایه هنر کاندینسکی امکانات خلاقه هنر انتزاعی را گسترش دهد و نیروی بیانگری تازه ای بیافریند. خود او دستاوردهایش را به گونه ای دیگر تعبیر می کند: ایده هایش از مرز شناخت صرفا تجسمی فراتر می روند تا عرفان، شهود و غیر عقلانیت را در برگیرند. او راه حصول "حقیقت متعالی" را در یکی شدن با "مطلق" می یابد و در طریق معرفت و تجربه خاصی اهتمام می ورزد که نه متعلق به قلمرو مذهب است و نه مداقه عقلانی را بر می تابد.

مالویچ در مقاله ای با عنوان "از کوبیسم و فوتوریسم تا سوپره ماتیسم" (جزوه کارنمای صفر – ده) می نویسد:

هنر، توانایی ساختن است، اما نه بر مبنای رابطه فرم و رنگ، و نه بر مبنای زیبایی شناختی زیبایی در ترکیب بندی، بلکه بر اساس وزن، سرعت و جهت حرکت ]...[ سطح مستوی نقاشی، آزاد شده از فشار اشیا، جهان خاص خود را می نمایاند؛ مربع سیاه، این نوزاده باشکوه و شاهزاده استوار، مظهر این جهان است.

مربع سیاه ـ که آندرئی ناکُف آن را فرم صفرِ نقاشی جدید می نامد – فقط نقاشی انتزاعی را از نقاشی قدیم جدا نمی کند (زیرا ترکیب بندی های پیچیده تر مالویچ و آثار موندریان به همان اندازه این مرز را مشخص کرده بودند)، بلکه مربع سیاه نشان دهنده نوعی سنت شکنی قابل مقایسه است با ساخته گزیده ی دوشان که تقریبأ در همان زمان ابداع شده بود.

بر خلاف ترکیب بندی های انتزاعی موندریان که در آنها ساختاری از روابط عمودی و افقی برپا می شود، مربع سیاه در هیچ رابطه دیالکتیکی با دیگر عناصر بصری شرکت نمی کند، بلکه مانند ساخته گزیده های دوشان قائم به ذات است. این اثری "غیر رابطه ای" است ( در معنایی که فرانک استلا به کار برده). مالویچ، همچون دوشان و بسا بیشتر از موندریان، به یک نگرش غیر عقلی و رازگونه فرم و بیان می بخشد. او می خواهد برتری احساس ناب، انتزاع در ذات خویش، جوهر یک بعد ـ نه ذات فرم هایی که در آن قرار گرفته اند ـ را نشان دهد. فرم مربع سیاه، از طریق بی نشانی خود هر گونه فرافکنی ذاتی از سوی تماشاگر را واپس می زند، به طوری که سطح آزاد شده از فشار اشیاء خلاء عظیم، فضا و نابودگی، قابل رؤیت شود.

  تک بودن ـ محملِ تسلط خلاء بر نقاشی ـ یعنی همان مطلق. در این معنا، آرمان در کار مالویچ نیز شکل منفی به خود می گیرد. مالویچ همچون دوشان، از هر گونه بیان احساسی دوری می جوید. او نیز اهمیت عملِ خلق را نفی می کند زیرا فقط چیزی را بر می گزیند: مربع یک فرم از قبل موجود است، و در نقاشی مالویچ به یک ساخته ی گزیده انتزاعی تبدیل می شود. ولی مربع به طور تصادفی انتخاب نمی شود. در حالی که مثلا جابطری دوشان حضور منفی گزاره ابراز نشده را خاطرنشان می کند، مربع سیاه (در حکم یک "حضور مثبت") بر گزاره ای بی چون و چرا دلالت دارد. مالویچ در سال 1927، می نویسد: اگر حقیقتی باشد، تنها در انتزاع و در نابودگی است. اثر او نه شک گرایی طنزآمیز دوشان، بلکه مطلق طلبی یک عارف متعصب را بیان می کند.

همانند مورد دوشان، معنای این رویکرد مالویچ پس از جنگ جهانی دوم بیشتر درک شد و ثمره آن برای تحولات هنری بعدی به اثبات رسید. در دهه 1950، هنرمندان امریکایی (اِلزوُرث کِلی در صف مقدم آن ها) رویکرد مالویچ را پذیرفتند و با بوم های تکفام و عناصر معدود، زیر لوای تفوق خلاء به مخالفت با اکسپرسیونیسم انتزاعی برخاستند.

 



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
marziye karimi ( 1396/08/25 ) :
باسلام.تفسیرمن ازمربع سیاه این است که 1.بالاترازسیاهی رنگی نیست.2.دردرون هرانسانی نقطه تاریکی وجودداردکه میتواندهمان سیاهی باشد.3.میتواندجزئی ازکل باشد.4.مربع سیاه شایدمرزبین دودنیاست.5.سیاه بودن همیشه به معنای بی ارزش بودن نیست.6.مربع سیاه درداخل بوم سفیدمیتواندنشان دهنده نبردخوبی وبدی باشد.7.سیاهی شایدبه معنای پنهان کردن چیزی باشدکه دارای ارزش است .



Fateme Estakhr ( 1396/08/26 ) :
The experience of pure non_objectivity in the white emptiness of liberated nothing...it is from zero,in zero, that the true movement of being begins
زهرا نوحه خوان ( 1396/08/26 ) :
هیچ نشانه ای از جهان واقعی در مربع سیاه وجود ندارد ، برتری دادن به احساسات درآمد مشاهده میشود، یک ایده ی هنری بزرگ در پشت آن قرار دارد، رهاساختن ازوزن سنگین و سکون واقعیت درآمد مشاهده میشود ، نقطه ی صفر نقاشی درآمد مشاهده میشود، اشاره به دیدگاه ناخودآگاه و غیرارادی ذهن دارد، تلفیق دنیایی در دنیای دیگر را نشان میدهد، هنرمند با کشیدن این نقاشی هم اشاره به نقطه ی صفر و شروع کاری کرده و هم پایان اتمام دادن و ادامه ندادم به کاری را نمایانگر شده است ، هنرمند با کشیدن این نقاشی بیننده را جذب به اسرار این نقاشی و تحقیق درباره ی خود میکند که این کشش باعث بررسی بیننده ی اثر در ارتباط و جستجو با سایر نقاشی های دیگر مالزویچ کرده و کلا این نقاشی نمایانگر مرز بین دودنیای تلفیق شده در یکدیگر است ، این نقاشی میتواند یادآور جزء ب کل باشد .
رضا رسولی ( 1396/08/27 ) :
با دیدن این اثر هنری در مرحله اول دچار یک شوک میشید ک انتظار دارید چیزی دیگر در ان بیابید حال ان ک این اثر یک مربع سیاه در قابی سفید است و بدون هیچ عمق و بعد دیگریس.این اثر میتواند مانند یک فیلم با پایانی باز در ذهن ما نقش بندد و خود ما ان را با توجه ب روحیه و حس هنریمان تحلیل کنیم.میتوانیم این اثر را ادغام دو دنیای متفاوت از شر(سیاه)ونیکی(سفید)بدانیم.در کل ب این نتیجه میرسیم ک در عین سادگی میتوان ب پیچیدگی هر موضوع پی ببریم و در ان تفکر کنیم.
فربود وثوقی ( 1396/08/28 ) :
در برسی این اثر هنری به دیدگاه های مختلفی میرسیم که هر کدام در جایگاه خود میتوانند درست باشند،در اولین برخورد با این اثر هنری با ساده ترین شکل هندسی یعنی مربع و ابتدایی ترین رنگ های جهان هستی یعنی سپید و سیاه روبرو میشویم که در وهله اول به معنای یک سادگی بی همتا است،ولی هر چه بیشتر به عمق این اثر نزدیک میشویم میتوانیم در وصف آن تحلیل هایی انجام دهیم،از آن جایی که رنگ سیاه و سپید،دو رنگ در تضاد هستند میتوان گفت این تابلو مرزی است بین بودن و نبودن،روشنی و تاریکی.
از آن جا که من در مورد این اثر هنری از نزدیکان نظر خواهی کردم،بیشتر آن ها در چند دقیقه اول توجهشان را بر تابلو متمرکز کرده و به دتبال مفهوم پنهان پشت این لکه سیاه بودند،اینگونه میتوان برداشت کرد که نقاش در پی پنهان کردن مفهومی بوده که هر کسی قادر به درک آن نیست.
و برداشت دیگر این میتواند باشد که تمام یک اثر هنری را میتوان با یک پوشس ساده)یک لکه سیاه) بحرانی کرد و آن را زیر سوال برد.
در پی بررسی هایی که در سایت های گوناگون انجام دادم دریافتم که تحقیقات بسیاری روی این اثر هنری انجام شده از جمله پرتو نگاری و مطالعه ی آن زیر میکروسکوپ و آن چه که پژوهشگران به آن دست یافته اند این است که دو نقاشی بر زیر این لکه ی سیاه پنهان است که البته نتوانستند به مفهوم آن پی ببرند و همچین دریافته اند که یک جمله در زیر این لکه سیاه وجود دارد با این مضمون:(مبارزه ی سیاه پوستان در غار تاریک)
که البته صحت آن کاملا مشخص نیست.اما با دیدن رنگ های متفاوت بر زیر این لکه سیاه
چنین چیزی نمیتواند آنچنان دور از ذهن باشد.
اگر بر مفهوم های کلی این اثر باز نگری داشته باشیم میتوانیم این اثر را اینگونه ببینیم:عمقی بی پایان در صفحه ای دو بعدی،مرز بین هستی و نیستی،پیچیدگی در عین سادگی،اسارت و رهایی،رمز هایی پنهان.
در واقع این تابلو یک فضای رمز آلود ایجاد میکند و از نظر شخص بنده یک علامت سوال بزرگ در ذهن همه ی ما است.

فربود وثوقی
سمیرا موسوی ( 1396/08/28 ) :
میتونیم تصورکنیم یه مکعب سیاه جلوی یه مکعب سفیداست که اگه این قاب راروی دیواربزرگ وسفیدی نصب کنیم وازنزدیک تابلو راببینیم میتواندنقطه اغازباشدواگرازدوربهش نگاه کنیم میتواند نقطه پایان باشد.
هستی صالحی ( 1396/08/28 ) :
مالویچ اولین کسی بود که نقاشی ایجاد کرد که چیزی نبود،او میخواست به طور کامل رها کردن واقعیت را نشان بدهد زیرا تا آن روز هیچ گونه نقاشی ای به وجود نیامده بود که هیچ گونه ویژگی زندگی واقعی در آن وجود نداشته باشد.
در واقع این نقاشی نقطه پایانی بود برتمامی تفکرات گذشته و نقطه شروعی برای ایده های جدید دنیای مدرن
آریا کارگر ( 1396/08/28 ) :
در رابطه با black square اثر مالویچ می توان به چند نکته اشاره کرد:شاید کازیمیر مالویچ نگاهی سیاسی-اجتماعی نسبت به هنر انتزاعی داشته و سعی داشته معضلات سیاسی و اجتماعی زمان خود را در آثار خود بیان کند،که از این بین می توان به امپراطوری روسیه و دوران حکومت تزار ها اشاره کرد.عمدتا در آثار مالویچ مانند black circle و black cross می توان رنگ های متضادی مانند سیاه و سفید را دید که سعی می کند به طور افراطی حالات تند عاطفی و عصیان گری علیه نظام های ستمگرانه حکومت ها را بیان کند که آن را به رنگ سیاه نمایش داده(مشابه جنبش هنری اکسپرسیونیسم که از رنگ های متضاد به مراتب استفاده شده).اگر با دقت به black square بنگریم،می توان دریافت که مربع سیاه بر روی هاله ای از رنگ های مختلف که بیشتر متمایل به سفید،قرمز و نیلی که ممکن است نمادی از پرچم امپراطوری روسیه باشد،قرار دارد و می تواند به معنی سلطه ی ظلم بر روسیه باشد.همچنین مالویچ در اثر دیگری که پرتره ای از خودش است،که در زمان استالین و حکومت کمونیستی شوروی ترسیم کرده بود،رنگ سیاه و سفید را به کار برده و از خود به عنوان شخصی سنتی یاد کرده(در زمانی که هنر انتزاعی بسیار محدود شده بود و در واقع تنها راه بیان احساس هنرمند،نمایش دادن اثر هنری به صورت واقعی یا realistic بود).به طور خلاصه می توان گفت که هدف مالویچ از به کار بردن رنگ های سیاه و سفید نشان دادن حرکتی اعتراضی و شروعی جدید(طبق گفته ی خود هنرمند:it is from zero)است که در واقع هیچ گاه به واقعیت تبدیل نمی شود و دايما در حال نزاع است.
نگین رفیعی ( 1396/08/28 ) :

مربع سياه:::
١: با دور و نزديك شدن به اثر، مفهوم نيز ميتواند تغير كند.
٢:اثر ميتواند نشان دهنده ي فضاي مطلقا تاريك با رويدادهاي تاريك ك ديده نميشود باشد.
٣:درصورتي كه اثر از عناصر بسيار ساده تشكيل شده ولي در ارتباط با ارتباطات دروني بسيار پيچيده است.
٤: اطراف مربع بطور كاملا موازي با قسمت هاي اطراف بوم نقاشي قرار گرفته و مربع ناقص است.
٥: حضور متريال در اين اثر غيرواقعي بودن اين اثر را رد ميكند و ما درون يك فضاي واقعي هستيم.
٦: مربع خود ميتواند متشكل از بسياري از فرم ها باشد و درواقع در عين سادگي بيانگر همه چيز است.
محمدرضا قاسمي ( 1396/08/28 ) :
برداشتي ك ميتوان از مربع سياه داشت::
قرار گرفتن رنگ سفيد در درون رنگ سياه ( اگر سياه رو به بد تشبيه كنيم و سفيد رو به خوب) شايد ميتوان برداشت كرد ك خوب و بد ميتوانند در كنار هم قرار بگيرند.
و البته اينك شايد بالاتر از سياهي رنگي وجود ندارد،
با توجه به رنگي كه در اطراف مربع سياه قرار دارد شايد بتوان گفت ك اين خود جزيي از كل است.
و شايد هم در پشت مربع سياه چيزي قرار گرفته و آن لكه هاي سفيد هم نشانگر چيزي است ك در پشت آن است...
احمد میرزایی ( 1396/08/28 ) :
با سلام و ادب
در نگاه اول مربعی سیاه است که بی مفهوم به نظر میرسد
تفکر بر انگیز است و انسان را به تفکر وا میدارد
شبیه سیاه چاله ای است که صفحه سفید زیرین را به درون خود میکشد
میتواند مثل یک نمایشگر باشد که هر چه میخواهیم درونش تصور کنیم
نماد پوچی هم میتواند باشد چرا که رنگ مشکی چنین خاصیتی نیز دارد
نوعی تضاد به واسطه رنگ استفاده شده یعنی سیاه و سفید دیده میشود
شبیه دریچه ای مرموز است چون نمیدانیم با ورود بدان چه اتفاقاتی خوتهد افتاد
مرز بین سیاه و سفید به گونه ایست که تصور میشور رنگ سیاه میخواهد پخش شود اما چیزی مانع میشود
شبیه صفحه نمایش کامپیوتر های قدیمیست
از نظر هنری اجازه میدهد هر طور میخواهیم تحلیلش کنیم و با ان برخورد کنیم
مهدی خرم ( 1396/08/28 ) :
از منظر من مربع سیاه پیش از آن که یک تصویر ذهنی از مخیلات مالویچ باشد یک نماد است ، نماد جنبش والاگرایی (سوپره ماتیسم) ، همان گونه که برای همه ما شنیدن نام تهران ، در وهله اول یادآور برج آزادیست (شهیاد سابق) و یا مشهد ، حرم امام رضاست ، در واقع همه ما به نوعی شرطی شده ایم ، حال این موضوع در مورد مربع سیاه هم می تواند صدق کند ، چرا که ترکیب تنها دو رنگ ساده یعنی مشکی و سفید آنقدر شاخص است که برای مخاطب فارغ از همه تعاریف و توصیفاتی که از والاگرایی وجود دارد با شنیدن نام والاگرایی ناخودآگاه در وهله اول به یاد مربع سیاه می افتد!
rozita ghanavati ( 1396/08/28 ) :
یک مربع سیاه شکل کاملا ناپخته و خام از احساس می باشد که عاری از هرگونه ساختار هنری کاربردگرایانه و سودجویانه است.
ساده و ناب بودن این اثر قابل تامل می باشد.
سادگی در گفتار این تابلو به وضوح دیده می شود که می تواند اشاره ای به خفقان در سال های به وجود آمدن این اثر هنری باشد.
این اثر نوع دیگری از عمق و بی نهایت گرایی در نقاشی را ارائه کرده که تا بی نهایت ادامه دارد.
حس تکمیل کنندگی دو جزء تابلو (قسمت سیاه و سفید) بسیار نمادین می باشد به گونه ای که بدون هر جزء تابلو بی معنا می شود.
وجود تنها دو رنگ در این تابلو را می توان اشاعه قدرت تخیل هنرمند دانست.
دید هنرمند در این اثر متفاوت ترین دید هنری در مقایسه با آثار هنری دوره خود بوده است. این که احساسات یک هنرمند و همه ی ناگفته های احساسی و تخیلی او فقط در یک مربع سیاه نمود پیدا کند، خود نشان از قدرت مالویچ دارد.
مربع سیاه یک اثر رمزآلود، ساده و سرشار از ناگفته هایی است که هرکسی می تواند احساس خود را به آن نسبت دهد و هیچ کدام از آن ها نمی تواند اشتباه باشد.
پوریا رضایی وند ( 1396/08/29 ) :
ترکیب ساده دو مربع با تضاد رنگی زیاد
برای رها ساختن هنر از وزن سنگین سکون واقعیت
و برتری دادن به احساس بیننده
که بدون در نظر گرفتن شباهت های بین نقاشی و دنیای واقعی
فقط بر اساس احساس خود، تصاویر پنهان شده زیر مربع سیاه را خیال کند
ایدا اسفندیاری ( 1396/08/29 ) :
مربع سياه :

• به گفته خود كازمير ماله ويچ اين اثر بخشي از يك ايده هنري بزرگتر است ،
آن ايده ي هنري بزرگتر رها ساختن هنر از وزن سنگين و سكون واقعيت بود .
•در اين اثر هيچ نشانه اي از جهان واقعي وجود ندارد ، بيننده اين آزادي را پيدا مي كند كه فقط بر أساس احساسات خود با اين نقاشي رو به رو شود و به آن بيانديشد .
•به گونه ايي در اين اثر با حداكثر انتزاعي شدن مواجه هستيم ، زيرا در اين اثر چيزي وجود دارد كه ما آن را نمي بينيم .
•وجود يك قاب سفيد به دور يك مربع سياه به نوعي مي تواند يادآور صفحات نمايشگر كامپيوتر ها و تلفن هاي هوشمند باشد كه ما از طريق آن ها مي توانيم شاهد تصاوير متعددي باشيم ، شايد اين اثر نيز بيانگر اين باشد كه قرار بر اين است از طريق اين مربع سياه شاهد أثرهاي هنري متعددي باشيم ...و اينكه شايد براي ديدن ، ابتدا بايد نديد ... و انديشيد ...

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

اتووود کلاسیک ـ یادمان بین الملل سوم ـ ولادیمیر تاتلین
معماری و هنر قرن بیستم روسیه تا پیش از فروپاشی کمونیسم؛ ریشه ها و انتظارات، چالش ها و پی آیندها
مؤسسه ی معماری وین؛ درس گفتارهایی بر بی زمانی یادمان ساخته نشده تاتلین
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد ـ استالین و هضم ان هایی که جلوتر از انقلاب اند
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد ـ آرمانشهر روسی؛ روحیه ها و روندها و سبک ها
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group