معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1476
معماری کوچک مقیاس   - 21
منظر شهری   - 1443
معماری و گیم   - 21
نظریه معماری   - 1089
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 1007
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
سازه های شهری   - 927
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 912
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
معماری حوزه عمومی   - 855
پردیس ویترا   - 18
مرزهای معماری   - 835
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 786
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
نظریه شهری   - 782
شهرهای در حرکت   - 15
المان شهری   - 766
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری و سیاست   - 711
معماری ـ موسیقی   - 15
کلان سازه   - 643
معماری بایومورفیک   - 15
معماری مدرن   - 623
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
معماری پایدار   - 566
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
منتقدان معماری   - 531
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
آرمان شهرگرایی   - 524
معماری جنگلی   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 501
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 12
روح مکان   - 500
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
طراحی صنعتی   - 487
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 481
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری تندیس گون   - 478
بی ینال ونیز   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 473
درس گفتارهای اتووود   - 9
آینده گرایی   - 447
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماری شمایل گون   - 438
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
باز زنده سازی   - 421
طراحی مُد   - 9
هنر مدرنیستی   - 416
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
توسعه پایدار   - 399
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری یادمانی   - 362
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 351
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماریِ توسعه   - 341
معماری بیابانی   - 8
معماری سبز   - 337
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 8
طراحی نئولیبرال   - 324
معماری خوانی   - 8
معماری پست مدرن   - 324
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 292
طراحی و پناهجویان   - 7
تغییرات اقلیمی   - 283
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 268
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 267
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 267
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
معماری محلی   - 264
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری ارزان   - 259
معماری تخت جمشید   - 7
معماری محدود   - 255
منبع شناسی اتووود   - 7
معماری تجربی   - 249
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 240
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 238
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 236
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 224
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 215
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 211
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 209
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 205
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 198
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 196
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 176
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 167
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
هنر گفت و گو   - 151
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 148
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 140
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
ترسیمات معماری   - 134
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 133
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
معماری و فاجعه   - 124
عبور از مرحله جنینی   - 6
معماری ایران   - 120
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 116
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 93
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
معماری مذهبی   - 87
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
فرهنگ نفت   - 5
معماری فاشیستی   - 84
معماری مصر   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 83
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
اکسپو   - 79
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
اقتصادِ فضا   - 79
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 72
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 71
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
فیلوکیتکت   - 69
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 68
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری هند   - 67
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری چین   - 66
اتووودْ آبزرور   - 4
ویرانه ها   - 64
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
مدارس معماری   - 56
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری پراجکتیو   - 55
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری فضای داخلی   - 55
بلوپرینت   - 4
پداگوژی   - 52
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
زاغه نشینی   - 52
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری و رسانه   - 51
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 49
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری دیجیتال   - 49
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
پداگوژی انتقادی   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 44
باشگاه مشت زنی   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 2
باهاوس   - 41
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 2
جهان علمیْ تخیلی   - 40
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
هنر روسیه   - 39
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
معماری و روانشناسی   - 38
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
معماری و هوش مصنوعی   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و نقاشی   - 34
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
طراحی پارامتریک   - 30
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری و ادبیات   - 26
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 24
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری مجازی   - 23
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
آنتروپوسین   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 10
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 6
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 33
آلدو روسی   - 14
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 43
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 15
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 50
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 46
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 14
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 6
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 37
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 26
الیس راستورن   - 112
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 57
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 27
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 8
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 11
لویی کان   - 39
بال کریشنادوشی   - 4
لوییجی مورتی   - 1
باک مینستر فولر   - 12
لوییس بورژوا   - 8
برنارد چومی   - 33
لُکُربُزیه   - 148
برنارد خوری   - 2
لیام یانگ   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 31
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو فریره   - 2
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 28
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 59
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 5
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 69
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 8
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
میشل فوکو   - 57
تئودور آدورنو   - 6
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 30
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 6
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 29
جورجو آگامبن   - 6
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 13
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 13
حسن فتحی   - 6
کازو شینوهارا   - 2
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 30
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 106
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رنزو پیانو   - 31
کوین لینچ   - 7
ریچارد مِیر   - 8
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریموند آبراهام   - 1
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رینر بنهام   - 2
یان گِل   - 9
رینهولد مارتین   - 5
یو ان استودیو   - 32
ریکاردو بوفیل   - 5
یورگن هابرماس   - 15
زاها حدید   - 194
یونا فریدمن   - 5
زیگموند فروید   - 20
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -815
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -402
گالری   -87
فرهنگی   -336
هتل   -77
پاویون   -268
ورزشی   -65
موزه   -256
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -234
حمل و نقل عمومی   -39
مسکونی ـ تجاری   -165
ویلا   -8
تفریحی   -164
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -138
مجموعه های مسکونی   -4
صنعتی   -106
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
سوپره ماتیسم در گذر زمان؛ از مالویچ تا کاندینسکی ـ بخش اول
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1396/06/22
مـنـــــــبـع : کتاب تاریخ هنر مدرن نوشته نورمن لینتُن و ترجمه علی رامین
تعداد بازدید : 2779

تا پیش از سال 1914 و آغاز جنگ جهانی اول، هنرمندان روس علاقه داشتند که به کشورهای غربی سفر کنند. برخی از آن ها مدت ها در پاریس کار کرده بودند و بنابراین می توانستند همکارانشان را از اوضاع و احوال آن مطلع سازند. گذشته از آن، آثار مدرنی که به وسیله شچوکین و دیگران در روسیه گردآوری شده بودند، نمایشگاه هایی که تشکیل می یافتند، و مجلاتی که منتشر می شدند، به نحو گسترده ای هنرمندان روس را با تحولات دنیای غرب آشنا می ساختند. با این همه، آنچه تکمیل کننده آگاهی آن ها از آفرینش های نو در غرب، به ویژه در کشورهای فرانسه، آلمان و ایتالیا بود، آگاهی از میراث گذشته و هنر بومی خودشان بود. در اینجا به تأثیرگذاری کوبیسم بر نقاشان روس خواهیم پرداخت.

هیزم شکن مالویچ (1912) خط کناره های آبتنی کننده او را نشان می دهد که به صفحات انحنادار تغییر یافته اند، و رنگ های زنده و مایه های متباین [یا سایه روشن ها] بر آن ها تأکید می نهند. احساس حجمی که این صفحات و سایه روشن ها ایجاد می کنند، با رابطه متضاد صفحات خنثی می شود: یعنی نقاط روشن و تاریک گاه به این سو می گرایند گاه به آن سو، و در این نتیجه اجازه نمی دهند که حجم نور به طور منسجم و پایدار از مجموعه تابلو احساس گردد. این شیوه، کوبیسم تحلیلی را، احتمالا به گونه ای که از برخی کارهای لژه برداشت می شود، منعکس می کند. هیزم شکن به مجموعه کارهایی  تعلق دارد که زندگی روستاییان را به زبانی ساده ولی باوقار، تصویر می کنند. بخشی از این مجموعه در سال 1912 در مسکو در نمایشگاهی به نمایش گذاشته شد که لاریونوف آن را با هدف معرفی آثار بدوی گری بر پا کرد؛ اکثر کارهایی که در این نمایشگاه عرضه شدند نقاشی هایی بودند که به شدت با هرگونه شیکی و آراستگی در تضاد بودند و به نحو مبالغه آمیزی بر شگردهای هنر قومی و هنر کودکان تأکید می کردند. بدون شک در چنین فضایی کار مالویچ، هنری باوقار و متین جلوه کرده است. می گویند که او بعد از این نمایشگاه، با لاریونوف قطع رابطه کرد.

دیری نگذشت که ناگهان کار مالویچ لحن بسیار مدرن تری یافت و از مردم پسندی اش کاسته شد. به نظر می رسد که انگیزه این تغییر، شعر پیشتاز [یا آوانگارد] بود. برخی از نویسندگان روس، از آن میان مایاکوفسکی و کروچنیخ، که از مالویچ کمی جوان تر بودند، می خواستند با استفاده بازیگوشانه از کلمات، یا آلوژیسم، به معنا و تأثیرگذاری تازه ای برسند. آن ها نه تنها کلمات را بدون معنای روشن کنار هم قرار می دادند تا بتوانند معانی غیر منتظره ای از آن ها برگیرند، بلکه کلمات را تقطیع می کردند و سپس ، همچون قطعات یک چیز ناشناخته، با آرایش جدیدی به هم می چسباندند. مالویچ در سال 1913 برای ساختن یک اپرا موسوم به پیروزی بر خورشید با کروچنیخ و یک آهنگساز جوان به نام ماتیوشین همکاری کرد. این اپرا در دسامبر همان سال در سن پترزبورگ به اجرا درآمد و بیش از معمول فریادهای اعتراض را بلند کرد. در خلال همین سال بود که نقاشی های مالویچ، که از کوبیسم ترکیبی الهام می گرفتند، خصلت آلوژیک عیانی را از خود بروز دادند. در تابلوی یک مرد انگلیسی در مسکو (1913-1914) چهره مرد تا حد زیادی با همان حالت تابلوی هیزم شکن باز نموده شده است، ولی نیمی از چهره او در پس بارانی از کلمات مقطع و تصاویر ناهمگن (ماهی، شمع روشن، نردبان، سرنیزه، شمشیر غیره) پنهان شده است. چه بسا این اشیا به تجربه یک فرد انگلیسی از شهر اشاره داشته باشند. پرسوناژ تابلو به تنهایی، به یک شمایل یا نماد تصویری شباهت دارد. او به همراه مجموعه چیزهایی که یادآور ویژگی هایی اند که یک قدیس را در یک شمایل همراهی می کنند و وسیله تشخص او هستند، به نماد تجربه انسان تبدیل می شود. قاشق سرخی که در منتهی الیه بالای تابلو کشیده شده در جای یک قاشق چوبی رنگ شده قرار گرفته که در اصل به بوم نقاشی چسبانده شده بوده است: مایاکوفسکی و دوستانش چنین قاشق هایی را در مادگی لباس هایشان قرار میدادند تا بدان وسیله آلوژیسم [یا نامنطقیت] خود را به عموم نشان دهند. مالویچ در تابلوهای دیگری که در این دوره کشید تا حد زیاد از کلاژ [یا وصله چسبانی] استفاده کرد. روی یکی از آن ها یک دماسنج چسبانده شده است.

این مرحله نیز چیزی بیش از یک میان پرده در تکامل کار مالویچ نبود. پیروزی فناوری بر طبیعت و انسان مدرن بر خورشید، درون مایه اپرای پیروزی بر خورشید بود که از یک موسیقی دارای ربع پرده و اشعار پر طنین آلوژیک شکل گرفته بود. طرح های مالویچ برای لباس ها و دکور صحنه ها عموما مایه کوبیستی داشت، ولی یکی از پرده های پس زمینه صرفا یک مربع بزرگ را نشان می داد که صفحه اش به صورت ضربدری بین رنگ های سیاه و سفید تقسیم شده بود. او خود می گفت که کارش در مورد این اپرا بود که به هنری انجامید که وی آن را والاگرایی [یا سوپره ماتیسم] نامید، و بی تردید درون مایه آن بذری بود که فلسفه هنر وی، که در چندین جستار عرضه شد، از آن رویید. نخستین کار جاافتاده او در دوره سوپرماتیسم تابلویی بود که از یک مربع سیاه در وسط یک مربع سفید، که وسعتش حدودا دو برابر اولی بود، شکل می گرفت. این تابلو شاید بیش از آن که یک تصویر ذهنی باشد یک نماد بود و محققا از هیچ شی قابل رویتی انتزاع نشده بود. او این تابلو و چند تابلوی دیگر را برای نخستین بار در دسامبر 1915 و ژانویه 1916 در سن پترزبورگ به نمایش نهاد. این تابلو ساده ترین و گویاترین آن ها بود. در نقاشی های بعدی او، هر چه بیشتر از عناصر مختلف و رنگ های متنوع تر استفاده شد و مالویچ از قطعیت ثابت نخستین کارش، به بهره گیری از ترکیب بندی های سیال تر و القای فضای محسوس تر تحول یافت. رنگ های متباین، همپوشانی عناصر تصویری و نیز اندازه های مختلف آن ها، که همه روی یک زمینه سفید دیده می شوند، موجب می گردند که فرم ها در یک فضای بیکران آکنده از نور در حالتی شناور احساس شوند.

این نقاشی ها، مانند کارهای نئوپلاستیسیمِ موندریان، از ابتدا به قصد آن پدید آورده می شدند که بدون قاب به نمایش درآیند. نقاشی های موندریان قرار بود که به صورت تخت روی دیوار نصب شوند، ولی نقاشی های مالویچ به حالت مرسوم روی دیوار آویخته می شدند و از بالا کمی با دیوار فاصله می گرفتند و به جلو متمایل می شدند. موندریان می گفت که فضای تابلو همان فضای دیوار است؛ ولی مالویچ می گفت که تابلوی او به یک فضای نامتناهی در جای دیگر اشاره دارد، یعنی یک فضای کیهانی، نه بخشی از فضای بلاواسطه پیرامون تابلو.

در نمایشگاه سال 1915، تابلوی مربع سیاه روی زمینه سفید در یکی از گوشه های سالن آویخته شد و حالت شمایلی را داشت که در محل نمازگزاردن هر خانه روسی آویخته می شد. مالویچ در سال 1935 زندگیش به پایان رسید؛ جسد او را برای مراسم تودیع در داخل ساختمان متعلق به اتحادیه هنرمندان لنینگراد قرار دادند و نسخه پاکیزه ای از مربع سیاه او را روی دیوار بالای سرش نصب کردند. چند روز بعد خاکستر او را در قبری دفن کردند که سنگ آن، سنگ سفید مربع شکلی بود که مربع سیاهی در وسط آن تعبیه شده بود. این کار برای نقاش و دوستانش حکم یک شمایل را داشت. این موضوع احتمالا در مورد برخی از تابلوهایی که در اوایل دهه 1920 کشید نیز صادق بود. "صلیب بزرگ روی زمینه سفید" یکی از آن هاست: صلیب بزرگی از یک مستطیل سیاه که روی یک مستطیل قرمز قرار دارد شکل می گیرد و مجموعه کار با رنگ های نسبتا غلیظ ساخته شده است. نقاشی دیگری که در همان دوره پدید آمده، صلیب حتی بزرگ تری را باز می نمایاند، ولی صلیبی است که با رنگ سفید روی یک زمینه سفید کشیده شده است. این صلیب یک نماد بی چون و چراست. مالویچ احتمالا تمام هم و غمّش تبلیغ مسیحیت نبوده است، ولی تردیدی نیست که هنر او انگیزه عرفانی دارد. نوشته های او گویای آنند که هنر وی از آمیزش تفکر دینی و فلسفی مایه می گرفته است. برخی از ترکیب بندی های سوپره ماتیستی اولیه او عناوینی همچون "هواپیمای در حال پرواز" و "خانه در حال ساخت" داشتند، ولی بعدا از ارجاعات آن ها به جهان مادی احساس تاسف کرده بود. واقعیتی که او می خواست به فرم های دینی بدهد واقعیتی غیر مادی بود ـ "احساس ناعینیت" ـ و این خواست هنگامی برای او حیاتی تر شد که جامعه جدید برخاسته از انقلاب روسیه، اساس خود را بیش از پیش بر اصول مادی استوار می ساخت. مالویچ بعد از سال 1922 دیگر کارهای سوپره ماتیستی خود را در روسیه به نمایش نگذاشت، ولی آوازه شان در غرب بالاگرفت. آن ها در نمایشگاه های گسترده هنر روسی در برلین، سال های 1922 و 1923، در ونیز سال 1924 و در یک نمایشگاه انفرادی آثار مالویچ به نمایش درآمدند. در آن سال همچین بخشی از نوشته های نظری وی با عنوان "جهان غیر عینی" انتشار یافت.

بدین ترتیب سه تن از برجسته ترین پیشاهنگان هنر انتزاعی، یعنی دولونه، موندریان و مالویچ از کوبیسم همچون راهنمودی به سوی هنر غیر بازنمودی کامل بهره گرفتند. به نظر نمی رسد که احساس های غنایی نور و رنگ و حرکت که جان مایه هنر دولونه بودند از یک فلسفه کلی تاثیر می پذیرفته اند. هنر موندریان بازتابنده تعلق خاطری نیمه شرقی بود که به کلیات وجود به عنوان نقطه تلاقی اضداد (مانند در آمیزی نر و ماده) نظر داشت؛ می گفت که ساختارهای پویا و در عین حال هماهنگ نقاشی هایش می بایست همچون الگوهایی از آن جهان مادی و معنوی برنگریسته شوند که هنوز تحقق نیافته است و اگر تحقق یابد دیگر نیازی به نقاشی در آن نخواهد بود.

کازیمیر مالویچ
هیزم شکن، 1912


کازیمیر مالویچ
یک مرد انگلیسی در مسکو، 1913 - 1914


کازیمیر مالویچ
نقاشی سوپره ماتیسم، 1916




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group