معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1329
اکسپو شانگهای 2010   - 33
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1136
معماری دیجیتال   - 33
نظریه معماری   - 949
معماری کانستراکتیویستی   - 33
طراحي داخلي   - 893
معماری پراجکتیو   - 32
سازه های شهری   - 858
طراحی پارامتریک   - 29
تکنولوژی ساخت   - 838
بحران آب   - 28
مرزهای معماری   - 767
هنر روسیه   - 28
معماری حوزه عمومی   - 725
اکسپو میلان 2015   - 27
المان شهری   - 693
پاویون های سرپنتین   - 24
نگاه نو به سكونت   - 682
پداگوژی   - 24
نظریه شهری   - 679
باهاوس   - 22
کلان سازه   - 598
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و سیاست   - 523
جشن نامه اتووود   - 21
معماری پایدار   - 513
معماری مجازی   - 20
منتقدان معماری   - 482
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری تندیس گون   - 448
فیلوکیتکت   - 20
معماری مدرن   - 446
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 432
پردیس ویترا   - 18
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 431
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 18
آرمان شهرگرایی   - 428
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری منظر   - 422
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری شمایل گون   - 418
مدرنیته؛ از نو   - 15
روح مکان   - 415
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
طراحی صنعتی   - 407
معماری ـ موسیقی   - 14
باز زنده سازی   - 370
معماری بایومورفیک   - 14
توسعه پایدار   - 351
شهرهای در حرکت   - 12
معماری یادمانی   - 333
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
تراشه های کانسپچوال   - 333
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری سبز   - 304
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماریِ توسعه   - 300
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
هنر مدرنیستی   - 274
درس گفتارهای اتووود   - 9
اتووود کلاسیک   - 263
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
طراحی نئولیبرال   - 260
اقتصادِ فضا   - 9
بدنه سازی شهری   - 251
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 249
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
آینده گرایی   - 247
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 7
معماری ارزان   - 243
معماری تخت جمشید   - 7
معماری محدود   - 243
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
بی ینال ونیز   - 7
معماری تجربی   - 241
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
محوطه سازی   - 237
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
بنای محدود   - 220
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 218
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری پست مدرن   - 208
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 204
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 187
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 187
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 160
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 158
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 145
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 142
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 132
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 131
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 127
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر انتزاعی   - 124
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
گرافیک   - 111
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری ژاپن   - 110
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری ایران   - 106
جهان علمیْ تخیلی   - 5
فضای منفی   - 102
معماری مصر   - 5
بلندمرتبه ها   - 101
فرهنگ نفت   - 5
طراحی مبلمان   - 94
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری خوانی   - 4
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری مذهبی   - 86
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
اکسپو   - 75
بلوپرینت   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری فاشیستی   - 63
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 4
معماری هند   - 62
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 3
معماری چین   - 61
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
ترسیمات معماری   - 57
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
گفت و گو با مرگ   - 49
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
ویرانه ها   - 48
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری و هنر انقلابی   - 44
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
جنبش متابولیسم   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
مدارس معماری   - 39
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
زاغه نشینی   - 39
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
ده پرسش از هشت معمار   - 1
درگذشت زاها حدید   - 34
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
شهرْخوانی با اتووود   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 10
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 25
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اتوره سوتساس   - 7
سوپراستودیو   - 9
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 12
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 10
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 6
فرانک لوید رایت   - 43
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردا کولاتان   - 2
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 45
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 8
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر برنس   - 2
میشل سر   - 3
پیتر زُمتُر   - 67
میشل فوکو   - 44
پیتر کوک   - 7
نائومی کلاین   - 4
پیر بوردیو   - 5
نورمن فاستر   - 35
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نیکلای مارکوف   - 1
تئودور آدورنو   - 3
هانا آرنت   - 6
تادو اندو   - 13
هانری لفور   - 23
تام مین   - 13
هانی رشید   - 5
تام ویسکامب   - 10
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس پیکتی   - 5
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس هیترویک   - 30
هنری ژیرو   - 3
تیتوس بورکهارت   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیموتی مورتُن   - 2
هنس هولین   - 4
تیو ایتو   - 23
هوشنگ سیحون   - 14
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هومی بابا   - 2
جان برجر   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان هیداک   - 4
والتر بنیامین   - 26
جف منن   - 2
والتر گروپیوس   - 16
جفری کیپنس   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 10
جورجو آگامبن   - 4
ولف پریکس   - 1
جوزپه ترانی   - 2
ونگ شو   - 8
جونیا ایشیگامی   - 3
ویتو آکنچی   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ویوین وست وود   - 6
جین جیکوبز   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز جنکس   - 5
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 20
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -752
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -339
صنعتی   -100
فرهنگی   -304
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مسابقه دانشجویی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
  مسابقه دانشجویی اتووود
سوپره ماتیسم در گذر زمان؛ از مالویچ تا کاندینسکی ـ بخش دوم
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1396/06/22
مـنـــــــبـع : کتاب تاریخ هنر مدرن نوشته نورمن لینتُن و ترجمه علی رامین
تعداد بازدید : 1577

هنر مالویچ تصاویری ذهنی از احساس های کلی را ارائه می کرد که به تمام معنا مایه دینی نداشتند ولی محققا بازتابنده بیزاری از جهان تکنولوژیک بودند. پیکاسو و براک غایاتی مشابه اینان نداشتند و در مناقشه بعدی بین شکل نمایی و انتزاع، قویا جانب شکل نمایی را گرفتند. با این همه، آن ها بلاقصد نوعی نقاشی فرم های هندسی و مونتاژ شده را عرضه کرده بودند که کسانی که از آن [به عنوان قالب] سود می جستند می توانستند محتواهای مختلفی را در آن قرار دهند. افزون بر آن، راه دیگری وجود داشت که به انتزاع ـ به عنوان هنر بدیهه نگاری ـ می انجامید. این راه، بهره گیری از چیزی بود که دولاکروا "موسیقی در نقاشی" نامیده بود و ما از آن به عنوان قدرت ارتباطی شکل ها و رنگ ها یاد کردیم. ماهیت هندسی و ساخت گری کوبیسم آن را در پیوند با سنتی قرار می دهد که تصویرسازان پروسواسی مانند پیرو دلا فرانچسکا، رافائل، پوسن، ورمیر، انگر و سورا نمایندگان آن بودند. [حال انکه] "موسیقی در نقاشی" به آن سنت نقاشی نقاشانه اشاره دارد که از طریق مونه، دولاکروا، ولاسکز، رامبرانت و روبنس به تیسین و نقاشان مکتب ونیزی قرن شانزدهم باز می گردد.

بدون تردید صف کردن هنرمندان در یک چنین توالی هایی، گمراه کننده است، زیرا صرفا بر یک جنبه از کار آن ها، به بهای نادیده انگاشتن جنبه های دیگر آن، تأکید می کند؛ با این همه، خود هنرمندان اغلب چنین رهیافتی داشته اند. (وجه تمایز سزان این است که آشکارا به هر دو سنت تعلق دارد، ولی دوستداران وی در اوایل قرن بیستم گرایش بدان داشتند که صرفا به جنبه ساخت گری کارهای او توجه کنند). در سنت نقاشانه، ارتباط عاطفی بین نقاش و نظاره گر، به طور مستقیم بر تأثیربرانگیزی های عاطفی رنگ و رنگ سایه، و حرکت های قلم، به عنوان اشارت های بیانگری و بافت، مبتنی است. بازنمایی در این خصوص چه بسا هم غیرضروری به نظر آید و هم ناخواسته؛ آن می تواند همچون حجابی بین نقاش و نظاره گر ظاهر شود. بدین ترتیب در بطن جنبش گسترده اکسپرسیونیسم، جریانی پاگرفت که از دهه 1950 (و برآمدن نقاشی انتزاعی در امریکا) اکسپرسیونیسم انتزاعی خوانده شده است. برجسته ترین مدافع و تحکیم کننده این جریان، کاندینسکی بود.

می توانیم به اجمال بگوییم که هنر کاندینسکی رویشی است از فوویسم و هنر قومی، ولی اگر بخواهیم آن را بفهمیم بایسته است که موسیقی را، هم به عنوان تجربه و حال و هم به عنوان ایده، به آن دو آبشخور اضافه کنیم. کاندینسکی به اعلا درجه واگنر را می ستود و معتقد بود که وی موسیقی، شعر و صحنه را در مجموعه سازمندی در هم آمیخته و به اپرا، که تا آن زمان هنری بیش از حد دنیوی بود، بعدی معنوی بخشیده است. چنانکه گذشت در جُنگ "سوار آبی"، به ویراستاری کاندینسکی و مارک، جستاری در باره پوئم سمفونی "پرومتئوس" ]یا شعر آتش[ اثر اسکریابین و جستاری به قلم شوئنبرگ (که هر دو چند سالی از کاندینسکی جوان تر بودند) درج شده بود. واپسین مقاله این جُنگ، مقاله صحنه آرایی کاندینسکی است که با عنوان "آواهای زرد" آورده شده است. این مقاله بیشتر شامل توصیه هایی برای شش صحنه کوتاه است: کاندینسکی تأثیربرانگیزی نور، رنگ و تاریکی و نوع موسیقی که باید با آن ها همراه شود را شرح می دهد و درباره حرکت های ساده فردی و گروهی (مرد، کودک، پنج غول، موجودات اسرارآمیز و غیره) سخن می گوید. کلماتی که باید گفته یا خوانده شوند زیاد نیستند. واپسین کلمه ای که باید در صحنه چهارم ("بسیار بلند، آمرانه؛ و با لحنی زیبا") بر زبان مرد جاری شود این کلمه است: "ساکت".

نقاشی، به نوشته کاندینسکی، "می تواند همان انرژی هایی را ]در مشاهده گر[ ایجاد کند که موسیقی می تواند ]در شنونده[ ایجاد کند". کاندینسکی جویای پژواک است: درست همانند رابطه موسیقی با شنونده، شکل ها و رنگ ها باید به روح مشاهده گر نفوذ کنند، تارهای وجودش را به ارتعاش درآورند و در اعماق ذهنش طنین افکنند. در خلال سال هایی که به انتشار جُنگ مورد اشاره و کتاب "درباره معنویت در هنر" منتهی شدند، نقاشی های او، در بازنمایی از مناظر طبیعی و گاه صحنه های رازآمیز مرتبط با انسان ها و اسب ها، بیش از پیش بر غنای رنگی شان افزوده و از دقت و صراحتشان کاسته شد. او از سال 1909 به بعد، برخی از نقاشی هایش را بدیهه نگاری نامید. می توانیم همچنان اشارت هایی را به انسان ها، ساختمان ها، کوه ها و غیره در آن ها پیدا کنیم، ولی اینها بیشتر نقش نشانه ها را دارند تا بازنمودها؛ آن ها نه خود اشیا بلکه تصاویر ساده شده ای را تداعی می کنند که خود او قبلا از اشیا کشیده است. آن ها جلوه ای رؤیاگونه و تخیلی دارند. چنانکه از عناوین تابلوها بر می آید، کاندینسکی آن ها را حتی المقدور خودانگیخته و رها از سنجش گری و آگاهی آفریده است. تابلوهایی که ترکیب بندی ها ]یا کمپوزیسیون ها[ نامیده شده اند، کارهای سنجیده و بسط یافته تر کاندینسکی اند که بعد از سال 1910 پدید آمده اند و از "بدیهه نگاری ها" مایه گرفته اند. بسیاری از تابلوهای او که تا قبل از سال های 1913-1914 کشیده شده اند، گویی هیچ گونه مراجعه ای به اشیا واقعی ندارند. برخی از آن ها به نظر می آیند که مانند کمپوزیسیون ها با طمانینه و تامل ساخته شده اند، ولی بقیه شان بدیهه نگاری های مسلم اند.

اینها نخستین نمونه های یک هنر انتزاعی اند که از هنر انتزاعی هندسی متمایز و از جهات بسیاری مکمل آنند؛ با این همه، خطاست که هنر انتزاعی هندسی و هنر انتزاعی غیر هندسی ]یا بدون شکل منظم[ را به عنوان دو گونه متضاد هنر در دو اردوگاه مجزا قرار دهیم. هنر انتزاعی موندریان و مالویچ از این جهت که بر فرم های ابتدایی تکیه می کند، فاقد عناصر انسانی و آشکارا مدرن به نظر می آید. مع الوصف هر دو هنرمند دارای انگیزه های عرفانی اند و بیش از آنکه بخواهند جهان مادی را ستایش کنند، در پی مقابله با آنند. فلسفه کلاسیک این باور آن ها را تحکیم می کند که واقعیت قابل رؤیت و ملموس نقابی بر واقعیت عمیق تر است که فقط از طریق تخیل می توان به آن دست یافت.

افزون بر آن، موندریان بر این باور است که هنر باید از عرضیات نمودهای طبیعی تعالی جوید تا بتواند به وسیله شکل های انتزاعی، که در پیوندی پویا با یکدیگر باشند، به خلق یک زیبایی ناب نائل آید. این باور موندریان را می توانیم بسط آن موزه یونانی بدانیم که می گوید آرمان هنر باید کمالی فراتر از دسترس طبیعت باشد. با این همه، ویژگی تفکر موندریان و مالویچ ناشی از درآمیزی چنین آرمان هایی با گونه های عرفانی شرقی است که در خلال واپسین دهه های قرن نوزدهم و سال های نخست قرن بیستم (و سپس بعد از جنگ های جهانی اول و دوم) به طور وسیعی در جهان غرب طنین افکن می شوند. هنر کاندینسکی، که در ظاهر با هنر موندریان و هنر مالویچ تفاوت زیادی دارد، به لحاظ تعلقات اصلی تا حد زیادی با آن ها مشترک است. هر سه هنرمند عمیقا به ایده های اشراقی و عرفانی تعلق خاطر دارند؛ کاندینسکی، همچون مالویچ، به این نتیجه می رسد که هنر ]نقاشی[ چیزی جز انتقال احساس ها از طریق شکل و رنگ نیست.

تأکید موندریان بر یک زبان و تکنیک غیر شخصی کار او را از کار کاندینسکی و مالویچ متمایز می کند و این تمایز اساسی تر از آن تشابهی است که بر اثر بهره گیری او و مالویچ از فرم های هندسی، بین کار آن ها به وجود می آید. برای نقاشان راه باز بوده است که از زبان های تصویری موندریان و مالویچ اقتباس کنند و با تعدیدل هایی از آن ها بهره گیرند و شماری از آن ها با درجات مختلفی از موفقیت چنین کرده اند، ولی ضمن آن که پیروان کاندینسکی توانسته اند از آموزه های استاد فیض ببرند، نتوانسته اند زبان شخصی این دوره او را به کار گیرند.

کاندینسکی بعد از آغاز جنگ ]جهانی اول[ به مسکو بازگشت. او که از فعالان انقلاب1917 بود، در کمیساریا ]یا وزارت[ آموزش و پروش نقش مهمی را بر عهده گرفت. دغدغه ویژه او تدوین یک برنامه آموزشی برای مدارس جدید هنر در اتحاد شوروی بود.احتمالا ضرورت مدون کردن روش تدریس هنر به شدت شخصی اش،کاندینسکی را بر آن داشته است که شیوه های کارش را مورد بازنگری قرار دهد. بدون شک وی از الگوی مالویچ،که در آن زمان با مسائل مشابهی در ویتبسک و پتروگراد روبه رو بود، تأثیر پذیرفته است. نقاشی های کاندینسکی رفته رفته نمود خود انگیختگی شان را از دست می دهند. فرم های هندسی جای شکل های خودجوش را می گیرند، و یک نمای نسبتا ملایم و یکدست جایگزین نشانه ها و بافت های متنوع دهه قبل می شود. کمپوزیسیون هایش همچنان پرکارتر و فریبنده تر می شوند ـ او هیچ گاه امساک مالویچ و بی پیرایگی موندریان را نمی آزماید ـ ولی اکنون روشنی و ایضاح جای سَیـَلان و گاه ابهام پیشین را می گیرد. هنر او همچنان بیش از آنکه برآمده از برنامه ها و ارجاعات آگاهانه وی باشد، زائیده ضمیر نیمه آگاه است؛ ولی این واقعیت در نگاه نخست بسیار کمتر از آن چه باید به چشم می آید. دقت، آن اصل ذهنی که راهنمای کار اوست، آن "ضرورت درونی" راهبر هنرش را فرو نمی کاهد، ولی اکنون زبان شکلی مهار شده ای را به کار می برد که برای همه قابل فهم باشد. کاندینسکی در سال 1914 کار روی یک فرهنگ مختلط و گرامر زبان فرم ها و رنگ ها را آغاز کرد که بر تحلیل واکنش های خودش و نیز مطالعه مدون واکنش های دیگران ]در برابر فرم ها و رنگ ها[ مبتنی بود. خلاصه ای از نتایج این مطالعات در سال 1926 به مناسبت شصتمین سالروز تولد کاندینسکی با عنوان "نقطه و خط تا صفحه" انتشار یافت. کاندینسکی در سال 1921 بار دیگر روسیه را به قصد آلمان ترک کرد و سال بعد به گروه هنرمندان و استادان مدرسه طراحی صاحب نفوذی در وایمار، مشهور به باوهاوس، پیوست.

واسیلی کاندینسکی
بدیهه نگاری 13، 1910
رنگ روغن روی بوم


واسیلی کاندینسکی
ترکیب بندی شماره 9، 1913
رنگ روغن روی بوم




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group