معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1475
معماری کوچک مقیاس   - 21
منظر شهری   - 1443
معماری و گیم   - 21
نظریه معماری   - 1088
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 1004
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
سازه های شهری   - 926
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 912
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
معماری حوزه عمومی   - 855
پردیس ویترا   - 18
مرزهای معماری   - 835
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 786
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
نظریه شهری   - 782
شهرهای در حرکت   - 15
المان شهری   - 766
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری و سیاست   - 711
معماری ـ موسیقی   - 15
کلان سازه   - 643
معماری بایومورفیک   - 15
معماری مدرن   - 621
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
معماری پایدار   - 565
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
منتقدان معماری   - 530
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
آرمان شهرگرایی   - 523
معماری جنگلی   - 12
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 501
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 12
روح مکان   - 500
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
طراحی صنعتی   - 487
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 481
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری تندیس گون   - 478
بی ینال ونیز   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 473
درس گفتارهای اتووود   - 9
آینده گرایی   - 446
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماری شمایل گون   - 438
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
باز زنده سازی   - 421
طراحی مُد   - 9
هنر مدرنیستی   - 415
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
توسعه پایدار   - 399
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری یادمانی   - 362
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 351
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماریِ توسعه   - 341
معماری بیابانی   - 8
معماری سبز   - 336
معماری خوانی   - 8
طراحی نئولیبرال   - 324
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 323
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
اتووود کلاسیک   - 291
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
تغییرات اقلیمی   - 283
طراحی و پناهجویان   - 7
بدنه سازی شهری   - 268
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 267
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 267
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
معماری محلی   - 264
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری ارزان   - 259
معماری تخت جمشید   - 7
معماری محدود   - 255
منبع شناسی اتووود   - 7
معماری تجربی   - 249
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 240
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 238
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 236
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 224
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 215
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 210
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 209
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 205
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 198
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 194
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 175
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 167
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
هنر گفت و گو   - 151
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 148
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 140
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
ترسیمات معماری   - 133
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 133
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
معماری و فاجعه   - 124
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری ایران   - 119
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
بلندمرتبه ها   - 116
فرهنگ نفت   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 92
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
معماری مذهبی   - 87
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری مصر   - 5
معماری فاشیستی   - 84
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 83
عبور از مرحله جنینی   - 5
اکسپو   - 79
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
اقتصادِ فضا   - 79
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 72
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 70
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
فیلوکیتکت   - 69
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 68
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری هند   - 66
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری چین   - 66
اتووودْ آبزرور   - 4
ویرانه ها   - 64
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدارس معماری   - 56
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری پراجکتیو   - 55
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری فضای داخلی   - 54
بلوپرینت   - 4
پداگوژی   - 52
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
زاغه نشینی   - 52
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری و رسانه   - 51
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 49
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری دیجیتال   - 49
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
پداگوژی انتقادی   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 44
باشگاه مشت زنی   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 2
باهاوس   - 41
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 2
جهان علمیْ تخیلی   - 40
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
هنر روسیه   - 39
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
معماری و روانشناسی   - 37
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
معماری و هوش مصنوعی   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری و نقاشی   - 33
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
طراحی پارامتریک   - 30
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری و ادبیات   - 26
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 24
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری مجازی   - 23
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
آنتروپوسین   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 10
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 6
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 33
آلدو روسی   - 14
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 43
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 15
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 50
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 46
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 14
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 6
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 37
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 26
الیس راستورن   - 112
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 57
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 27
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 8
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 11
لویی کان   - 39
بال کریشنادوشی   - 4
لوییجی مورتی   - 1
باک مینستر فولر   - 12
لوییس بورژوا   - 8
برنارد چومی   - 33
لُکُربُزیه   - 148
برنارد خوری   - 2
لیام یانگ   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 31
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو فریره   - 2
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 28
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 59
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 5
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 69
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 8
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
میشل فوکو   - 57
تئودور آدورنو   - 6
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 30
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 6
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 29
جورجو آگامبن   - 6
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 13
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 13
حسن فتحی   - 6
کازو شینوهارا   - 2
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 30
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 106
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رنزو پیانو   - 31
کوین لینچ   - 7
ریچارد مِیر   - 8
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریموند آبراهام   - 1
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رینر بنهام   - 2
یان گِل   - 9
رینهولد مارتین   - 5
یو ان استودیو   - 32
ریکاردو بوفیل   - 5
یورگن هابرماس   - 15
زاها حدید   - 192
یونا فریدمن   - 5
زیگموند فروید   - 20
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -814
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -402
گالری   -87
فرهنگی   -336
هتل   -77
پاویون   -268
ورزشی   -65
موزه   -256
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -233
حمل و نقل عمومی   -39
مسکونی ـ تجاری   -165
ویلا   -8
تفریحی   -163
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -138
مجموعه های مسکونی   -4
صنعتی   -106
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
سوپره ماتیسم در گذر زمان؛ از مالویچ تا کاندینسکی ـ بخش دوم
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1396/06/22
مـنـــــــبـع : کتاب تاریخ هنر مدرن نوشته نورمن لینتُن و ترجمه علی رامین
تعداد بازدید : 2366

هنر مالویچ تصاویری ذهنی از احساس های کلی را ارائه می کرد که به تمام معنا مایه دینی نداشتند ولی محققا بازتابنده بیزاری از جهان تکنولوژیک بودند. پیکاسو و براک غایاتی مشابه اینان نداشتند و در مناقشه بعدی بین شکل نمایی و انتزاع، قویا جانب شکل نمایی را گرفتند. با این همه، آن ها بلاقصد نوعی نقاشی فرم های هندسی و مونتاژ شده را عرضه کرده بودند که کسانی که از آن [به عنوان قالب] سود می جستند می توانستند محتواهای مختلفی را در آن قرار دهند. افزون بر آن، راه دیگری وجود داشت که به انتزاع ـ به عنوان هنر بدیهه نگاری ـ می انجامید. این راه، بهره گیری از چیزی بود که دولاکروا "موسیقی در نقاشی" نامیده بود و ما از آن به عنوان قدرت ارتباطی شکل ها و رنگ ها یاد کردیم. ماهیت هندسی و ساخت گری کوبیسم آن را در پیوند با سنتی قرار می دهد که تصویرسازان پروسواسی مانند پیرو دلا فرانچسکا، رافائل، پوسن، ورمیر، انگر و سورا نمایندگان آن بودند. [حال انکه] "موسیقی در نقاشی" به آن سنت نقاشی نقاشانه اشاره دارد که از طریق مونه، دولاکروا، ولاسکز، رامبرانت و روبنس به تیسین و نقاشان مکتب ونیزی قرن شانزدهم باز می گردد.

بدون تردید صف کردن هنرمندان در یک چنین توالی هایی، گمراه کننده است، زیرا صرفا بر یک جنبه از کار آن ها، به بهای نادیده انگاشتن جنبه های دیگر آن، تأکید می کند؛ با این همه، خود هنرمندان اغلب چنین رهیافتی داشته اند. (وجه تمایز سزان این است که آشکارا به هر دو سنت تعلق دارد، ولی دوستداران وی در اوایل قرن بیستم گرایش بدان داشتند که صرفا به جنبه ساخت گری کارهای او توجه کنند). در سنت نقاشانه، ارتباط عاطفی بین نقاش و نظاره گر، به طور مستقیم بر تأثیربرانگیزی های عاطفی رنگ و رنگ سایه، و حرکت های قلم، به عنوان اشارت های بیانگری و بافت، مبتنی است. بازنمایی در این خصوص چه بسا هم غیرضروری به نظر آید و هم ناخواسته؛ آن می تواند همچون حجابی بین نقاش و نظاره گر ظاهر شود. بدین ترتیب در بطن جنبش گسترده اکسپرسیونیسم، جریانی پاگرفت که از دهه 1950 (و برآمدن نقاشی انتزاعی در امریکا) اکسپرسیونیسم انتزاعی خوانده شده است. برجسته ترین مدافع و تحکیم کننده این جریان، کاندینسکی بود.

می توانیم به اجمال بگوییم که هنر کاندینسکی رویشی است از فوویسم و هنر قومی، ولی اگر بخواهیم آن را بفهمیم بایسته است که موسیقی را، هم به عنوان تجربه و حال و هم به عنوان ایده، به آن دو آبشخور اضافه کنیم. کاندینسکی به اعلا درجه واگنر را می ستود و معتقد بود که وی موسیقی، شعر و صحنه را در مجموعه سازمندی در هم آمیخته و به اپرا، که تا آن زمان هنری بیش از حد دنیوی بود، بعدی معنوی بخشیده است. چنانکه گذشت در جُنگ "سوار آبی"، به ویراستاری کاندینسکی و مارک، جستاری در باره پوئم سمفونی "پرومتئوس" ]یا شعر آتش[ اثر اسکریابین و جستاری به قلم شوئنبرگ (که هر دو چند سالی از کاندینسکی جوان تر بودند) درج شده بود. واپسین مقاله این جُنگ، مقاله صحنه آرایی کاندینسکی است که با عنوان "آواهای زرد" آورده شده است. این مقاله بیشتر شامل توصیه هایی برای شش صحنه کوتاه است: کاندینسکی تأثیربرانگیزی نور، رنگ و تاریکی و نوع موسیقی که باید با آن ها همراه شود را شرح می دهد و درباره حرکت های ساده فردی و گروهی (مرد، کودک، پنج غول، موجودات اسرارآمیز و غیره) سخن می گوید. کلماتی که باید گفته یا خوانده شوند زیاد نیستند. واپسین کلمه ای که باید در صحنه چهارم ("بسیار بلند، آمرانه؛ و با لحنی زیبا") بر زبان مرد جاری شود این کلمه است: "ساکت".

نقاشی، به نوشته کاندینسکی، "می تواند همان انرژی هایی را ]در مشاهده گر[ ایجاد کند که موسیقی می تواند ]در شنونده[ ایجاد کند". کاندینسکی جویای پژواک است: درست همانند رابطه موسیقی با شنونده، شکل ها و رنگ ها باید به روح مشاهده گر نفوذ کنند، تارهای وجودش را به ارتعاش درآورند و در اعماق ذهنش طنین افکنند. در خلال سال هایی که به انتشار جُنگ مورد اشاره و کتاب "درباره معنویت در هنر" منتهی شدند، نقاشی های او، در بازنمایی از مناظر طبیعی و گاه صحنه های رازآمیز مرتبط با انسان ها و اسب ها، بیش از پیش بر غنای رنگی شان افزوده و از دقت و صراحتشان کاسته شد. او از سال 1909 به بعد، برخی از نقاشی هایش را بدیهه نگاری نامید. می توانیم همچنان اشارت هایی را به انسان ها، ساختمان ها، کوه ها و غیره در آن ها پیدا کنیم، ولی اینها بیشتر نقش نشانه ها را دارند تا بازنمودها؛ آن ها نه خود اشیا بلکه تصاویر ساده شده ای را تداعی می کنند که خود او قبلا از اشیا کشیده است. آن ها جلوه ای رؤیاگونه و تخیلی دارند. چنانکه از عناوین تابلوها بر می آید، کاندینسکی آن ها را حتی المقدور خودانگیخته و رها از سنجش گری و آگاهی آفریده است. تابلوهایی که ترکیب بندی ها ]یا کمپوزیسیون ها[ نامیده شده اند، کارهای سنجیده و بسط یافته تر کاندینسکی اند که بعد از سال 1910 پدید آمده اند و از "بدیهه نگاری ها" مایه گرفته اند. بسیاری از تابلوهای او که تا قبل از سال های 1913-1914 کشیده شده اند، گویی هیچ گونه مراجعه ای به اشیا واقعی ندارند. برخی از آن ها به نظر می آیند که مانند کمپوزیسیون ها با طمانینه و تامل ساخته شده اند، ولی بقیه شان بدیهه نگاری های مسلم اند.

اینها نخستین نمونه های یک هنر انتزاعی اند که از هنر انتزاعی هندسی متمایز و از جهات بسیاری مکمل آنند؛ با این همه، خطاست که هنر انتزاعی هندسی و هنر انتزاعی غیر هندسی ]یا بدون شکل منظم[ را به عنوان دو گونه متضاد هنر در دو اردوگاه مجزا قرار دهیم. هنر انتزاعی موندریان و مالویچ از این جهت که بر فرم های ابتدایی تکیه می کند، فاقد عناصر انسانی و آشکارا مدرن به نظر می آید. مع الوصف هر دو هنرمند دارای انگیزه های عرفانی اند و بیش از آنکه بخواهند جهان مادی را ستایش کنند، در پی مقابله با آنند. فلسفه کلاسیک این باور آن ها را تحکیم می کند که واقعیت قابل رؤیت و ملموس نقابی بر واقعیت عمیق تر است که فقط از طریق تخیل می توان به آن دست یافت.

افزون بر آن، موندریان بر این باور است که هنر باید از عرضیات نمودهای طبیعی تعالی جوید تا بتواند به وسیله شکل های انتزاعی، که در پیوندی پویا با یکدیگر باشند، به خلق یک زیبایی ناب نائل آید. این باور موندریان را می توانیم بسط آن موزه یونانی بدانیم که می گوید آرمان هنر باید کمالی فراتر از دسترس طبیعت باشد. با این همه، ویژگی تفکر موندریان و مالویچ ناشی از درآمیزی چنین آرمان هایی با گونه های عرفانی شرقی است که در خلال واپسین دهه های قرن نوزدهم و سال های نخست قرن بیستم (و سپس بعد از جنگ های جهانی اول و دوم) به طور وسیعی در جهان غرب طنین افکن می شوند. هنر کاندینسکی، که در ظاهر با هنر موندریان و هنر مالویچ تفاوت زیادی دارد، به لحاظ تعلقات اصلی تا حد زیادی با آن ها مشترک است. هر سه هنرمند عمیقا به ایده های اشراقی و عرفانی تعلق خاطر دارند؛ کاندینسکی، همچون مالویچ، به این نتیجه می رسد که هنر ]نقاشی[ چیزی جز انتقال احساس ها از طریق شکل و رنگ نیست.

تأکید موندریان بر یک زبان و تکنیک غیر شخصی کار او را از کار کاندینسکی و مالویچ متمایز می کند و این تمایز اساسی تر از آن تشابهی است که بر اثر بهره گیری او و مالویچ از فرم های هندسی، بین کار آن ها به وجود می آید. برای نقاشان راه باز بوده است که از زبان های تصویری موندریان و مالویچ اقتباس کنند و با تعدیدل هایی از آن ها بهره گیرند و شماری از آن ها با درجات مختلفی از موفقیت چنین کرده اند، ولی ضمن آن که پیروان کاندینسکی توانسته اند از آموزه های استاد فیض ببرند، نتوانسته اند زبان شخصی این دوره او را به کار گیرند.

کاندینسکی بعد از آغاز جنگ ]جهانی اول[ به مسکو بازگشت. او که از فعالان انقلاب1917 بود، در کمیساریا ]یا وزارت[ آموزش و پروش نقش مهمی را بر عهده گرفت. دغدغه ویژه او تدوین یک برنامه آموزشی برای مدارس جدید هنر در اتحاد شوروی بود.احتمالا ضرورت مدون کردن روش تدریس هنر به شدت شخصی اش،کاندینسکی را بر آن داشته است که شیوه های کارش را مورد بازنگری قرار دهد. بدون شک وی از الگوی مالویچ،که در آن زمان با مسائل مشابهی در ویتبسک و پتروگراد روبه رو بود، تأثیر پذیرفته است. نقاشی های کاندینسکی رفته رفته نمود خود انگیختگی شان را از دست می دهند. فرم های هندسی جای شکل های خودجوش را می گیرند، و یک نمای نسبتا ملایم و یکدست جایگزین نشانه ها و بافت های متنوع دهه قبل می شود. کمپوزیسیون هایش همچنان پرکارتر و فریبنده تر می شوند ـ او هیچ گاه امساک مالویچ و بی پیرایگی موندریان را نمی آزماید ـ ولی اکنون روشنی و ایضاح جای سَیـَلان و گاه ابهام پیشین را می گیرد. هنر او همچنان بیش از آنکه برآمده از برنامه ها و ارجاعات آگاهانه وی باشد، زائیده ضمیر نیمه آگاه است؛ ولی این واقعیت در نگاه نخست بسیار کمتر از آن چه باید به چشم می آید. دقت، آن اصل ذهنی که راهنمای کار اوست، آن "ضرورت درونی" راهبر هنرش را فرو نمی کاهد، ولی اکنون زبان شکلی مهار شده ای را به کار می برد که برای همه قابل فهم باشد. کاندینسکی در سال 1914 کار روی یک فرهنگ مختلط و گرامر زبان فرم ها و رنگ ها را آغاز کرد که بر تحلیل واکنش های خودش و نیز مطالعه مدون واکنش های دیگران ]در برابر فرم ها و رنگ ها[ مبتنی بود. خلاصه ای از نتایج این مطالعات در سال 1926 به مناسبت شصتمین سالروز تولد کاندینسکی با عنوان "نقطه و خط تا صفحه" انتشار یافت. کاندینسکی در سال 1921 بار دیگر روسیه را به قصد آلمان ترک کرد و سال بعد به گروه هنرمندان و استادان مدرسه طراحی صاحب نفوذی در وایمار، مشهور به باوهاوس، پیوست.

واسیلی کاندینسکی
بدیهه نگاری 13، 1910
رنگ روغن روی بوم


واسیلی کاندینسکی
ترکیب بندی شماره 9، 1913
رنگ روغن روی بوم




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group