معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1385
پاویون های سرپنتین   - 25
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1315
معماری فضای داخلی   - 23
نظریه معماری   - 1029
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22
طراحي داخلي   - 941
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
سازه های شهری   - 893
جشن نامه اتووود   - 21
تکنولوژی ساخت   - 874
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
مرزهای معماری   - 806
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 801
معماری مجازی   - 20
نظریه شهری   - 732
پردیس ویترا   - 18
المان شهری   - 730
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 724
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 627
جهان علمیْ تخیلی   - 16
معماری و سیاست   - 617
معماری و نقاشی   - 16
معماری مدرن   - 550
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری پایدار   - 536
معماری ـ موسیقی   - 15
منتقدان معماری   - 499
معماری بایومورفیک   - 14
آرمان شهرگرایی   - 472
شهرهای در حرکت   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 465
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
طراحی صنعتی   - 461
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
معماری تندیس گون   - 461
معماری و روانشناسی   - 13
روح مکان   - 458
معماری کوچک مقیاس   - 13
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 452
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 11
معماری منظر   - 445
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری شمایل گون   - 429
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
باز زنده سازی   - 392
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
توسعه پایدار   - 371
معماری و گیم   - 10
هنر مدرنیستی   - 359
معماری و هوش مصنوعی   - 10
آینده گرایی   - 354
معماری و ادبیات   - 9
معماری یادمانی   - 345
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
بی ینال ونیز   - 9
معماریِ توسعه   - 327
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری سبز   - 316
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
طراحی نئولیبرال   - 301
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری پست مدرن   - 276
معماری و رسانه   - 8
اتووود کلاسیک   - 270
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 261
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 256
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 255
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 251
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 250
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 247
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 246
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 242
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 226
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 219
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 216
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 196
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 194
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 193
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 183
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 174
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 170
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
هنر انتزاعی   - 162
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
گرافیک   - 150
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 140
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 138
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
مسکن روستایی   - 135
طراحی و پناهجویان   - 7
طراحی مبلمان   - 126
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
معماری ژاپن   - 124
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ایران   - 112
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 108
منبع شناسی اتووود   - 6
ترسیمات معماری   - 94
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری مذهبی   - 87
معماری بیابانی   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
اکسپو   - 79
معماری مصر   - 5
معماری فاشیستی   - 79
فرهنگ نفت   - 5
معماری و فاجعه   - 69
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
معماری خوانی   - 5
معماری هند   - 66
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری چین   - 63
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 56
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
گفت و گو با مرگ   - 55
بلوپرینت   - 4
ویرانه ها   - 54
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 54
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
مدارس معماری   - 50
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 49
معماری جنگلی   - 4
زاغه نشینی   - 47
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
پداگوژی   - 44
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
اقتصادِ فضا   - 43
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 3
معماری دیجیتال   - 42
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری پراجکتیو   - 42
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 39
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
باهاوس   - 39
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 39
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
فیلوکیتکت   - 32
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
هنر روسیه   - 32
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 31
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
بحران آب   - 29
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
طراحی پارامتریک   - 29
شهرْخوانی با اتووود   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
ده پرسش از هشت معمار   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 11
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 3
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 4
ژاک دریدا   - 18
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 13
ژیل دلوز   - 29
آلوار آلتو   - 19
سائول باس   - 7
آلوارو سیزا   - 9
ساسکیا ساسن   - 9
آن تینگ   - 4
سالوادور دالی   - 2
آنتونی گائودی   - 27
سانا   - 5
آنتونی وایدلر   - 5
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونیو نگری   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنیش کاپور   - 8
سو فوجیموتو   - 11
آی وِی وِی   - 34
سوپراستودیو   - 9
اُ ام اِی   - 40
سورِ فِهْن   - 6
اتوره سوتساس   - 7
سوزان سانتاگ   - 8
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شاشونا زوبوف   - 2
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 13
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 10
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 8
فرانک لوید رایت   - 45
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردا کولاتان   - 2
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 2
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 4
لبس وودز   - 24
الیس راستورن   - 97
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 53
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 7
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لویی کان   - 37
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 11
لُکُربُزیه   - 140
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 29
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پاتریک شوماخر   - 3
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پال گلدبرگر   - 1
مایکل سورکین   - 4
پرویز تناولی   - 2
مایکل گریوز   - 6
پری اندرسون   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پل ویریلیو   - 22
مخزن فکر شهر   - 1
پیتر آیزنمن   - 57
مـَــس استودیو   - 3
پیتر برنس   - 3
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 67
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 7
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
میشل فوکو   - 46
تئودور آدورنو   - 4
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 28
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 4
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 27
جورجو آگامبن   - 5
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 1
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 5
حسن فتحی   - 5
کازو شینوهارا   - 1
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 12
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 23
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 29
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 100
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 30
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 3
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 190
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -765
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -371
صنعتی   -101
فرهنگی   -327
گالری   -84
پاویون   -258
هتل   -75
موزه   -253
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بهداشتی   -38
مسکونی ـ تجاری   -159
حمل و نقل عمومی   -37
تفریحی   -152
ویلا   -6
اموزشی   -132
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
کتابخانه اتووود ـ سوخت: تاریخ مدرنیته را می‌توان بر اساس تغییرات پارادیمی سوخت نوشت
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1396/09/13
مـنـــــــبـع : https://lareviewofbooks.org/article/on-fuel/. ترجمه ی علی امیری . وب سایت ترجمان
تعداد بازدید : 907

همزمان با افزایش نگرانی‌ها دربارۀ گرمایش زمین و تغییرات اقلیمی، رشتۀ جدیدی در علوم انسانی در حال رشد است: علوم انسانی انرژی Humanities Energy. این رشته به تأثیرات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی‌ای می‌پردازد که انرژی‌ها بر حیات انسانی گذاشته‌اند. سوختFuel کتاب جدید کارن پیکسKaren Pinkus یکی از نوآورانه‌ترین آثار در این زمینه است، دایرة‌المعارفی عجیب و غریب که حضور سوخت‌ها را در ادبیات، تاریخ، سیاست و حتی افسانه‌ها کاویده است.

 طی دهۀ گذشته، انرژی مجدداً به موضوعی جذاب برای پژوهش‌های دانشگاهی تبدیل شده است. فهم چرایی آن آسان است: بااینکه ممکن است تجربۀ گرمایش جهانی، هنوز در سطحِ زندگی روزمره دشوار باشد (نمونه‌ای عالی برای آنچه تیموتی مورتون به آن نامکانیِ Nonlocality ابراُبژه‌ها می‌گوید)، اما رویدادهای چشمگیر آب‌وهوایی این روزها چنان به‌وفور رخ می‌دهند که راندنِ دغدغه‌های زیست‌محیطی به پس ذهنمان کار ساده‌ای نیست. و بااینکه نمی‌توان دلیل گرمایش جهانی را تنها به منابع اصلی انرژی‌مان -نفت، زغال‌سنگ و گاز طبیعی- محدود کرد، استفادۀ کماکان روبه‌رشد از این سوخت‌ها به‌نحو قابل‌ملاحظه‌ای در افزایش سطوحِ سیاره‌ایِ دی‌اکسید کربن دخیل بوده است. خواندن گزارش‌ها دربارۀ منابع جدید انرژی که به‌سرعت آمادۀ استفاده می‌شوند، حتی در ایالات متحده (لعنت به دولت ترامپ!) دلگرم‌کننده است. هرچند، علی‌رغم این نوآوری‌ها، شکستی جمعی در فهم این نکته وجود دارد که شکل و شخصیت جامعۀ مدرن تا چه اندازه مدیون انرژی‌هایی است که سوخت‌های فسیلی در اختیارش گذاشته‌اند. پژوهشگرانی که امروزه روی انرژی کار می‌کنند، صرفاً علاقه‌مند به محکوم‌کردن انرژی‌های کثیف و تمجید از انواع پاک آن نیستند. این کار آسان است. درعوض آن‌ها تمایل دارند تا با نقش انرژی در شکل‌دادن به کنش‌های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی -تقریباً همۀ آن‌ها-، و دلایل و پیامدهای تنش و خشونت همواره موجود پیرامون استخراج منابع در هر نقطۀ جهان کلنجار بروند. این کار سخت‌تر است، شاید تنها به این دلیل که تاکنون، درخصوص رابطۀ ما با انرژی، چیزهای بسیاری ناگفته و بررسی‌نشده باقی مانده‌اند.

کتاب سوخت یک واژه‌نامۀ نظری، اثر مبتکرانه و جذاب کارن پینکس برای رشته‌ای که به‌سرعت درحال شناخته‌شدن با عنوان «علوم انسانی انرژی» است، رهاوردی درخور توجه است. کتاب سوخت نیروی پرشور و انتقادی‌اش را از تمایزی کلیدی می‌گیرد که پینکس همان ابتدا مطرح می‌سازد: موضوع این کتاب نه انرژی، بلکه همان‌طور که از عنوانش پیداست ’سوخت‘ است. استفادۀ کمابیش جابه‌جای این دو اصطلاح (دست‌کم در زبان انگلیسی) رویه‌ای عادی شده است. اما این تمایز مهم و گویاست. انرژی نیروی لازم برای کارکردن است. ازسوی مقابل، سوخت‌ها مادۀ خام انرژی‌اند و اشکال گوناگونی به خود می‌گیرند، جامد و گاز، واقعی و خیالی. این کتاب واژه‌نامۀ کوتاهی است از تمام انواع سوخت، از نفت خام گرفته تا سنگ جادوی افسانه‌ای. نیتش این نیست که در زمانۀ رویارویی ب گرمایش جهانی، ازطریق طبقه‌بندی یا دسته‌بندی، به جهان سوخت‌ها نظم و یکپارچگی بدهد. درعوض پینکس می‌خواهد واژه‌نامۀ نظری‌اش خواننده را عمداً گیج و درنتیجه درگیر نقادی کند. پینکس می‌خواهد با روشی شبیه به دایرةالمعارف مشخص چینی ، که خورخه لوئیس بورخس Jorge Luis Borges توصیف می‌کند (و میشل فوکو Michel Foucault در نظم اشیا The Order of Things به سال۱۹۶۶ اشارۀ مشهوری به آن دارد)، استبداد امر انضمامی را که بر رابطۀ ما با سوخت سیطره دارد سرنگون کند. او می‌نویسد:
شاید این واژه‌نامه بتواند تفکر ما دربارۀ سوخت را درهم بریزد، نه برای اینکه از انرژیِ فی‌نفسه شر بسازد و نه برای ساختن سلسله‌مراتب جدیدی که در آن انرژی‌های تجدیدپذیر خاصی جایگزین سوخت‌های فسیلی شوند، بلکه درعوض برای گشودن راه‌های جدیدی برای تعامل با مواد (واقعی و خیالی) از طریق بیرون کشیدن آن‌ها از روایت (در بعضی موارد با خشونت) و قراردادن آن‌ها در هیئت یک واژه‌نامۀ منحصربه‌فرد، تا درنهایت کاربران بتوانند این مواد را در روایت‌هایی جدید بگنجانند.

سروکار واژه‌نامه‌ها با نحوۀ استفادۀ ما از زبان، مطلع‌کردنمان از ریشه‌های کهن یا خارجی واژه‌ها، پی‌گرفتن توسعۀ تدریجی آن‌ها تا زمان حال و بخشیدن درکی به ما از تسلط غیرمنتظره‌ای است که ممکن است این واژه‌های خاص بر کنش‌ها و احساساتمان داشته باشند. بااینکه پینکس برخی از واژه‌هایی که آورده را ریشه‌شناسی می‌کند، مدخل‌های کتاب سوخت غنی‌تر و متنوع‌تر از مدخل‌های مشابه در واژه‌نامه‌های معمولی‌اند. این کتاب فهرستی منحصربه‌فرد از کلیدواژه‌هایی مربوط به سوخت است که همزمان به کیمیاگری و علم و ادبیات و تاریخ نیز می‌پردازد. برای مثال مدخل زیست‌توده Biomass به ما مروری اجمالی از فرایندهایی عرضه می‌کند که طی آن‌ها مادۀ ارگانیک به اتانول تبدیل می‌شود، و در ادامه دربارۀ تولید مواد منفجره توسط سایرس اسمیت و دارودسته‌اش در جزیرۀ اسرارآمیز (۱۸۷۴) نوشتۀ ژول ورن و فرایندهای باستانی و قرون‌وسطایی گئورگیوس آگریکولا و نیکولاس فلامل شرح‌هایی می‌آید، سپس رابطۀ بین علم سوخت‌ها و شخصیت تمثیلی خلاصه‌وار مرور شده ودرنهایت با بحثی دربارۀ تأکید فوتوریست‌های ایتالیایی بر دزدیدن تمام سوخت‌ها خاتمه می‌یابد.

به‌نحو مشابهی مدخل زغال‌سنگ نیز شرح مختصری از حیات آشفتۀ این ماده در انگلستان عرضه می‌کند و سپس، برای به‌دست‌دادن بینش‌هایی دربارۀ سوختِ موقت‌بودن زغال‌سنگ، سراغ شرح‌های شگفت‌انگیز ژرمینال Germinal به سال۱۸۸۵ اثر امیل زولا و کینگ کُول King Coal به سال۱۹۱۷ اثر آپتون سینکلر می‌رود. در کتاب زولا، زغال و گوشت همچون ماده‌ای مرکب آشکار می‌شوند؛ نمی‌توان از زغال‌سنگ بدون اتمام آن استفاده کرد، درست همان‌طور که معدنچی‌ها نمی‌توانند بدون اتمام زندگی‌هایشان کار کنند. پینکس می‌نویسد «به‌نظر می‌رسد اضطراب دربارۀ پایان‌پذیری زغال‌سنگ با پیشرفت و تبدیل‌شدن آن به قدرت توأمان است» و هیجان‌انگیز است اندیشیدن به اینکه چگونه با پیدایش نفت، گویی این پایان‌پذیری فراموش شده است. پینکس، در مدخلش بر آنچه بدل به سوخت معرف مدرنیته شد، توضیح می‌دهد که چرا روایت‌کردنِ نفت ممکن است سخت‌تر از زغال‌سنگ باشد. او که در معیت ایتالو کالوینو Italo Calvino در بزرگراه‌های ایتالیای پساجنگ رانده است، می‌آموزد که نفت ماده‌ای فریبنده است، تشخیص آن به‌مثابۀ سوخت درمقابل انرژی (ذخیره) سخت است، و به‌همین‌دلیل احتمال دارد که تقریباً از زندگی روزمره ناپدید شود، مگر برای کسانی که در معرض آسیب و خطراتی هستند که استخراج و انتقال نفت به وجود می‌آورد، مثل گروه‌هایی از بومیان آمریکا که زندگی‌شان تحت تأثیر خط لولۀ داکوتا اکسس قرار گرفته است.

سوخت مدخل‌های مشابهی دربارۀ دامنۀ وسیعی از سوخت‌ها دارد: «کبالت-۶۰»، «بُز»، «نفت سفید»، ««مغناطیس»، ، «میهن‌پرستی»، «پیه»، «نیروی حیاتی» و «باد» تنها چند نمونه‌اند. در مدخل «هوا»، که به‌مثابۀ مقدمه و مروری بر روش‌شناسی کتاب عمل می‌کند، پینکس دعوتمان می‌کند تا جسته‌گریخته به این واژه‌نامه نوک بزنیم و آن را به هر ترتیبی که دوست داریم بخوانیم. این به‌عقیدۀ من اندکی فریبکارانه است. کتابی از کلیدواژه‌ها -چیزی مثل فرهنگ سوختی: ۱۰۱ کلمه برای انرژی و محیط‌زیستFueling Culture: 101 Words for Energy and Environment که من همراه با جنیفر ونزلJennifer Wenzel و پاتریشیا یِگر Patricia Yaeger ویراسته‌ام- ممکن است به خواننده این امکان را بدهد تا به آن رجوع کرده و مدخلی را، به امید بینش یا خط سِیری دربارۀ یک موضوع، مرور کند. اما کتاب سوخت واژه‌نامه‌ای است که بهتر است از اول تا آخر خوانده شود. اگر «هوا» خلاصه‌ای از روش کتاب به دست می‌دهد، آخرین مدخل آن «سیکلون بی» آینده‌ای را بررسی می‌کند که ممکن است دراثر رابطه‌ای متفاوت با سوخت پدیدار شود. در میانۀ مسیر ما از الف تا یای آن، مجموعه‌ای از شخصیت‌ها، نویسنده‌ها و متن‌هایی تکرارشونده همراهی‌مان می‌کنند. پینکس، برای کمک به ساختن روایت‌های جدیدی از سوخت، مرتب به آن‌ها رجوع می‌کند.

فهرست شخصیت‌ها بدون اغراق جورواجور است و دامنۀ وسیعی دارد. پینکس، به‌دنبال نمودهای آیندۀ سوخت، سراغ دختر کوکیThe Windup Girl ۲۰۰۹ اثر پائولو باسیگولیپی می‌رود: «مگادُنت‌ها»، جانوران ماموت‌شکلی که با مهندسی ژنتیک خلق شده‌اند و در رمان باسیگولیپی منبع اصلی انرژی هستند، مدخل خود را دارد و درست در کنار و پیش از «متان» قرار گرفته است. اثر آگریکولاGeorgius Agricola ، در باب ماهیت فلزاتDe re metallica به سال۱۵۵۶ ، و سیلواSylva به سال۱۶۶۴  اثر جان ایولِنJohn Evelyn معیارهایی برای درک جذابیت دیرپای فرایندهای کیمیاگرانه‌اند که فیزیکدان بریتانیایی، ارنست رادرفوردErnest Rutherford (یکی از شخصیت‌های اصلی)، در کتاب خود کیمیای جدیدترThe Newer Alchemy به سال۱۹۳۷ ،می‌کوشد تا با نگاه خیرۀ مدرن خود آن را از بین ببرد. یکی دیگر از شخصیت‌های جذابی که نامش در سراسر کتاب ظاهر می‌شود هنری فورد است. حضور فورد در واژه‌نامۀ سوخت‌ها ممکن است کمی عجیب باشد؛ آخر او نه کاشف نفت است، نه راه‌های جدیدی برای توزیع الکتریسیته ایجاد کرده است. یکی از ایده‌های اصلی سوخت این است که تولید انبوه اتومبیل موجب تغییری پارادایمی در اهمیت سوخت شده است، تغییری شبیه به گذار واژۀ سوخت از اجاق خانه به دسته‌های هیزمی که برای گرم نگه‌داشتن خانه به کار می‌رفتند. پینکس تصمیمات چندی را بازگو می‌کند که فورد دربارۀ سوخت ماشین‌هایش گرفته است مثلاً مدخل «موز» به ما دربارۀ تصمیم او مبنی بر نخریدن کشتزاری در هندوراس می‌گوید، ازآنجایی‌که منابع کافیِ الکل -یکی از پرشمار سوخت‌های بالقوه‌ای که برای ماشین‌ها متصور بودن در آمریکا موجود است. همچنین هرازگاهی دربارۀ نامه‌هایی می‌شنویم که دیگران به‌منظور سهیم‌شدن در این پروژه به فورد نوشته‌اند، مخترعی بر مزیت‌های نیتروگلیسیرین به‌عنوان سوخت اصرار می‌ورزد و دیگری به فورد ضمانت می‌دهد که موتوری دائمی درست کرده است که می‌تواند ماشینی را با قدرتِ بی‌نهایت اسبِ‌بخار به شعاع ۷ متر جابه‌جا کند.

مهم‌ترین شخصیت‌های سوخت ژول ورن و شخصیت‌های رمان او، جزیرۀ اسرارآمیز، هستند. پینکس متذکر می‌شود که می‌توان این کتاب را «تقریباً همچون واژه‌نامه‌ای از اشکال سوخت/انرژی خواند». بسیاری از مدخل‌ها مربوط به ماجراهای اسمیت و همتایان فراری‌اش در جزیرۀ لینکلن، مخفی‌گاه کاپیتان نمو، است. سایر مدخل‌ها، در گفت‌وگو با تجربۀ اسمیت از یافتن یا ابداع سوخت‌هایی نوشته شده‌اند که او و دوستانش در اواخر قرن ۱۹ به آن‌ها عادت کرده بودند و برای بازسازی تمدن به آن‌ها نیاز داشتند. جزیرۀ اسرارآمیز و تعداد زیادی از سایر آثار ورن، برای پینکس منطق روش‌شناختی کتابش را فراهم می‌کنند. پینکس می‌نویسد:

بااینکه سوخت می‌خواهد چیزی بیش از فهرستی از اسامی باشد، باید اعتراف کنم که مضحک‌بودنِ حذف‌نکردن هیچ‌چیز با الهام از ورن جذابیتی در خود دارد. و درحالی‌که فهرست‌ها (با هر ترتیبی) ممکن است نشانگر استادی باشند، لحظاتی در آثار ورن هست که عملاً درک جهان باثبات و شناختنی را واژگون می‌کند.

انتظارم این است که برخی این واژه‌نامۀ نظری را آزاردهنده بیابند و کنجکاو شوند که چرا بعضی از مدخل‌های خاص آورده شده‌اند و به بعضی نیز این‌قدر کوتاه پرداخته شده است. برای مثال، «کامفن» چیز زیادی به ما نمی‌گوید («ترکیب تربانتین و الکل در قرن ۱۹ برای روشنایی استفاده می‌شد و مالیات سنگینی بر آن بسته شده بود تا کمکی برای پرداخت مخارج جنگ داخلی آمریکا باشد. این ماده کیفیت‌های انفجاری دارد که آن را به‌منزلۀ سوخت نامطلوب می‌کند). «مکانیزه‌کردن» که ممکن است فکر کنیم موضوعی مهم است، به یک جمله محدود شده، درحالی‌که «جام مقدس»، این جام معروف را با چند جملۀ کوتاه به رادیوم و سنگ جادو پیوند می‌زند. کسانی که ازپیش با استدلال آلن استوکل Allan Stoekl در کتاب قلۀ باتای: انرژی، مذهب و پساپایداریBataille’s Peak: Energy, Religion, and Postsustainability به سال ۲۰۰۷ آشنایی ندارند بعید است چیز چندانی از مدخل «روح» دستگیرشان شود: زمینۀ عرضه‌شده اندک است. اما این‌ها گله‌هایی کوچک‌اند. پیشنهاد من برای کسانی که کتاب سوخت ممکن است گاهی عصبانی‌شان کند، این است که قدمی به عقب برداشته و چیستی این واژه‌نامه را به یاد آورند. این اثر هیچ علاقه‌ای به دایرةالمعارف‌بودن ندارد که میزان مشخصی از جامعیت می‌طلبد. فهرستی از سوخت‌هاست که هدفش نظری بودن است، که به معنای ابتکار یا حقه‌بازی نیست، بلکه بررسی جدی عمق و وسعت برخوردمان با سوخت و دشواری واقعی ایجاد رابطه‌ای متفاوت با آن است روایت غالب ما از سوخت‌ها روایتی فقیر است. می‌توان آن را به‌سادگی خلاصه کرد: ما می‌خواهیم «شتاب بزرگ» را حفظ کرده و درعین‌حال نگرانی‌های زیستی خود را از رهگذر این تخیل کاهش دهیم که کل این دم‌ودستگاه منفعت‌سازِ منابع‌خور می‌تواند به همان خوبی با انرژی پنل‌های خورشیدی و مزرعه‌های بادی کار کند. این کتاب کوچک با معرفی روایت‌های غیرمنتظره و عجیب در کنار روایت‌های آشناتر، پیوند زدن روایت‌های ادبی با علمی، و کیمیاگری با تمثیل، و شیوه‌های اندیشیدن و صحبت‌کردن ما دربارۀ سوخت را از نو تنظیم می‌کند. پینکس از نظریه‌های زیستی دانشگاهی دوری می‌کند. هیچ اشاره‌ای به پساانسان‌گرایی Posthumanism یا هستی‌شناسی Ontologie ‌های اُبژه‌محور نیست و به آنتروپوسین Anthropocene(دورۀ زمین‌شناختی فعلی که در آن فعالیت‌های بشری تأثیرات غالب را بر آب‌وهوا و محیط‌زیست می‌گذارد)،  تنها اشارۀ کوچکی می‌شود. به‌همین‌ترتیب، به‌ندرت حرفی از پایداری یا تجدیدپذیری، به‌جز بیرون‌کشیدن آن‌ها به‌عنوان روایت‌هایی که باید کنار گذاشته شوند به میان آمده است. پینکس تصور نمی‌کند که نتیجۀ برخوردی انتقادی با سوخت، همان تأکید تجویزی بر استفاده از انواع بهتر سوخت باشد. پینکس می‌نویسد «همین‌که نویسنده/خواننده چنگال‌هایش را در داستانی فرو کرد، فرایند تحجر (فرایندی هم‌راستا با شکل‌گیری سوخت‌های فسیلی نیز، اما پس از گذشت واحدهای درک‌ناپذیر زمان) شروع می‌شود. او در پی به‌چالش‌کشیدن همین تحجر روایی است، از طریق قانع‌کردن ما به رهاکردن داستان‌های واقعی یا تخیلیِ خوب یا بدی که عموماً دربارۀ سوخت برای خودمان تعریف می‌کنیم. اگر این کار را نکنیم، چیزهای زیادی برای ازدست‌دادن داریم.

 

در روز اول انفجار سکوی نفتی خلیج مکزیک، ۱۲ میلیون بشکه به آب‌های خلیج وارد شد. عکاس: دنیل بلترا Daniel Beltrá




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group