معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1436
معماری مجازی   - 23
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1428
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
نظریه معماری   - 1074
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 993
معماری کوچک مقیاس   - 21
سازه های شهری   - 922
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
تکنولوژی ساخت   - 906
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 849
پردیس ویترا   - 18
مرزهای معماری   - 830
معماری و گیم   - 18
نظریه شهری   - 770
معماری و ادبیات   - 17
نگاه نو به سكونت   - 769
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
المان شهری   - 762
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری و سیاست   - 695
شهرهای در حرکت   - 15
کلان سازه   - 640
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 606
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 556
معماری بایومورفیک   - 15
منتقدان معماری   - 527
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 509
معماری و هوش مصنوعی   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 494
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
روح مکان   - 493
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
طراحی صنعتی   - 480
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری تندیس گون   - 475
معماری جنگلی   - 11
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 472
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 472
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری شمایل گون   - 435
بی ینال ونیز   - 10
آینده گرایی   - 414
درس گفتارهای اتووود   - 9
باز زنده سازی   - 413
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
هنر مدرنیستی   - 401
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
توسعه پایدار   - 392
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماری یادمانی   - 361
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 343
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماریِ توسعه   - 339
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 332
معماری بیابانی   - 8
طراحی نئولیبرال   - 322
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 316
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 286
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 273
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 268
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 260
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 260
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 258
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 254
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 245
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 238
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 231
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 230
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 222
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 207
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 206
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 198
طراحی مُد   - 7
عکاسی   - 196
معماری تخت جمشید   - 7
معماری ـ سینما   - 192
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر انتزاعی   - 189
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
گرافیک   - 169
طراحی و پناهجویان   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 164
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 151
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 147
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
طراحی مبلمان   - 139
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری ژاپن   - 131
معماری خوانی   - 6
ترسیمات معماری   - 127
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ایران   - 118
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری و فاجعه   - 115
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 113
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 91
معماری مصر   - 5
معماری مذهبی   - 87
فرهنگ نفت   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماری فاشیستی   - 83
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
اکسپو   - 79
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
اقتصادِ فضا   - 79
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 78
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
بلوپرینت   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 67
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 66
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری هند   - 66
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری چین   - 66
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 4
فیلوکیتکت   - 62
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
ویرانه ها   - 61
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
مدارس معماری   - 55
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
معماری پراجکتیو   - 52
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
زاغه نشینی   - 51
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
پداگوژی   - 50
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری دیجیتال   - 48
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری فضای داخلی   - 48
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 46
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری و رسانه   - 44
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 42
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
جنبش متابولیسم   - 42
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
باهاوس   - 41
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
هنر روسیه   - 36
پداگوژی انتقادی   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
جهان علمیْ تخیلی   - 32
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
معماری و روانشناسی   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری و نقاشی   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 23

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 10
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 6
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 30
آلدو روسی   - 14
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 42
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 15
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 46
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 37
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 26
الیس راستورن   - 112
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 56
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 26
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 8
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لویی کان   - 39
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 146
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 30
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 28
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 59
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 68
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 8
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 54
پییر ویتوریو آئورلی   - 11
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 6
نورمن فاستر   - 35
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 9
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 30
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 6
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 6
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 12
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 29
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 101
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 31
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 4
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 191
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 16

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -800
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -393
گالری   -87
فرهنگی   -335
هتل   -76
پاویون   -267
ورزشی   -65
موزه   -255
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -232
حمل و نقل عمومی   -39
مسکونی ـ تجاری   -163
ویلا   -8
تفریحی   -161
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -137
مجموعه های مسکونی   -4
صنعتی   -105
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی ـ ماهان شیرازی
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1397/04/29
مـنـــــــبـع : اختصاصی اتووود
تعداد بازدید : 1152

"تنها زمانی که یک فرد واقعی [در فردیت خود] مفهوم انتزاعی شهروند را از سر فراگیرد، و به عنوان یک انسان منفرد در زندگی روزمره‌‌اش، حرفه‌اش، و شرایط ویژه‌ی زندگی شخصی‌اش به هستی-نوع species-being  بدل شده باشد، تنها وقتی انسان نیروهای خود را به عنوان نیروهای اجتماعی تشخیص داده و سازماندهی‌ کند، و متعاقباً تفکیکی میان نیروی اجتماعی و خودش قائل نشده و آن‌را به شکل نیروی سیاسی [خارج از خود نبیند]، تنها در آن زمان رهایی انسان محقق شده است."
کارل مارکس، درباره‌ی مسأله‌ی یهودیت

"معمار متعهد" تعبیر متناقض‌نمایی است که ابهام میان دو مفهوم "هنرمند" و "شهروند" را روشن نمی‌کند. اگر معمار به عنوان سوژه‌ی خلاق، در کار تولید هنرمندانه است و به این معنی بازتابی از درونیات فردی خود را از-هیچ ex-nihilo خلق می‌کند، از سوی دیگر به عنوان شهروند، جزیی از ساختارهای کلانی است که معادلاتشان ورای حیطه‌ی فردیت معمار است. اگر تولید معماری ملزم به رعایت ضوابط و مقررات [سیاسی] است، معمار به مثابه‌ی یک شهروند جزیی از بدنه‌ی شکل‌دهنده عرصه‌ی سیاست محسوب می‌شود. شکل آشتی میان این دوگانه و نسبت میان این نیروهای متضاد، مسأله‌ای است که هر چند قدمتی باستانی دارد اما دست کم از ابتدای قرن بیستم میلادی و با تشدید بحران‌های اجتماعی وارد خودآگاه تاریخ معماری شده و گستره‌ای از پاسخ‌ها را برانگیخته است. بازنگری تاریخ رابطه‌ی معماری و تحولات اجتماعی، خصوصاً در فضایی که ظهور فناوری‌های طراحی جدید از یک سو باعث هیجان‌زدگی و اضطراب معماران معاصر شده، و از سوی دیگر در زمانه ای که نگاه‌های واپس‌گرا و رومانتیک به تاریخ پیشامدرن بر عرصه‌ی گفتمان معماری امروز ایران سیطره دارند، نه نگاهی تاریخ‌نگارانه، که دقیقاً تلاشی برای فهم وضعیت امروز است.

در جامعه‌ی مذهبی پیشا مدرن، محصول هنری نیاز به واسطه‌ای برای "معنادار" بودن نداشت؛ انسان و اشیاء در منظومه‌ی ارزشی پیوسته‌ای حضور داشتند بدون این‌که هیچ‌یک بر دیگری اولویت داشته باشد. در نتیجه‌ی این تراز و پیوستگی، هر ابژه‌ درون همین منظومه و تنها به واسطه‌ی نقشی که در این مجموعه ایفا می‌کرد واجد ارزش بود. جامعه‌‌ی پیشامدرن حائز انسجامی بود که در آن تولید‌کننده و مصرف‌کننده همواره با یکدیگر آشنا بوده و از این رو ابژه‌ی تولیدی از ابتدا با هدفی خاص ساخته می‌شده و بودنش از ابتدا با جایگاهی مشخص همراه بوده. اما در عوض در کلان‌شهر جدید، شرایط این‌گونه متحول شد که "تولید به تمامی برای عرضه در بازار صورت [می‌گرفت]، یعنی برای خریداران کاملاً ناشناسی که هرگز شخصاً وارد میدان دید تولید کننده نمی‌شوند." با ظهور سازوکار اقتصادی مدرن و تبدیل ارزش ابژه‌ از ارزش مصرفی به بهای اقتصادی، سرمایه به عنوان واسطه‌ای انتزاعی جایگزین ارزش مصرفی شد. بنابراین رابطه‌ی سوژه با ابژه (معمار با معماری، هنرمند با هنر) بی‌واسطگی پیشین خود را در نتیجه‌ی این تحول از دست داد. این قطع رابطه، اصلی‌ترین عنصر تجربه‌ی مدرن و منشأ پاسخ‌های متنوعی است که اولین معماران مواجه با این موضوع به آن دادند؛ جهانی که پیشتر به شکل یکپارچه و منسجم دریافت می‌شد، دیگر انسجام خود را از دست داده بود. فرم که پیشتر مابه‌ازای بصری این جهان ارزشی بود، دیگر خاستگاه معنی‌دار و واحدی نداشت و در نتیجه‌ی این بحران، معمارْهنرمند باید رابطه‌ی خود با ابژه را از نو می‌ساخت. از سوی دیگر واقعیت اجتماعی اوایل قرن بیستم میلادی و بحران‌های متعددی نظیر شهرنشینی و تراکم بی‌سابقه، افزایش بیماری‌های همه‌گیر و ناکارآمدی ساختارهای شهری موجود در مواجهه با آن، افزایش فقر، تبعیض طبقاتی و بزهکاری، جنگ‌جهانی اول و ویرانی‌های وسیع و الخ . . . معماران را در شرایطی اضطراری قرار داده بود که باید برای آشتی دادن میان ابژه‌ی مدرن و بحران‌های اجتماعی دست به کار می‌شدند. جمهوری وایمار بستر مناسبی برای بررسی کلیت پاسخ‌هایی است که معماران و هنرمندان به واقعیت نوین جهان مدرن دادند، خصوصاً که برلین، نه تنها پایتخت جمهوری وایمار، که آزمایشگاه جهان صنعتی نیز بود و پیکان تحولات مدرن به حساب می‌آمد.

شهرنشینی در برلین بیشتر از هر جای دیگری رو به افزایش بود. قلمروی نوظهور فرهنگ یعنی فرهنگ‌ عامه به لطف پیشرفت‌های تکنولوژی محبوبیت بی‌سابقه‌ای یافته بود و روزنامه‌ها و مجلات، فیلم و رادیو دوران اوج خود را پشت سر می‌گذاشتند. اگر در آغاز جمهوری وایمار، اکسپرسیونیست‌های آلمانی (با نوستالژی حیات پیشامدرن) حضور پررنگی در عرصه‌ی فرهنگ و هنر داشتند، با گذشت تنها دو دهه، حامیان  ابژگی نو  New Objectivity و از جمله‌ی آن‌ها مدرنیست‌های باوهاوسی توانستند سهم مهمی از عرصه‌ی هنری را از آن خود کنند. طی همین دوران، دادائیست‌ها که مخالف سرسخت اکسپرسیونیسم بودند با تأسیس گروه‌هایی در شهرهای مختلف اروپایی، شبکه‌ی گسترده‌ای ساخته و نشریات پرنفوذی به چاپ می‌رسانند. تنازع شدید میان گرایش‌های سیاسی چپ و راست دوآتشه باعث شده بود نسبت هنر با جامعه و سیاست محل مناقشه‌های پردامنه‌ای باشد. برای نمونه گروه نوامبر که متشکل از اکسپرسیونیست‌های آلمانی بود، نامش را از انقلاب دموکراتیک آلمان (در نوامبر ۱۹۱۸) وام می‌گرفت. از سوی دیگر تفکیک میان تعلقات هنری و سیاسی گاهی به سادگی امکان‌پذیر نبود. مثلاً با این که والتر گروپیوس و میس وان‌درروهه هر دو از مدیران مدرسه‌ی باوهاوس بودند، اما گروپیوس و برخی معماران دیگر مثل برونو تاوت، همزمان عضو شورای هنری کارگران نیز بودند که از قضا به گروه نوامبر و اکسپرسیونیست‌ها نزدیک بود، درحالی‌که میس و هیلبرسایمر بیشتر به حلقه‌های دادائیستی تعلق داشته و یادداشت‌های خود را نیز در نشریات آن‌ها به چاپ می‌رساندند.

در مواجهه با پیامدهای صنعتی شدن و ازهم‌گسیختن یکپارچگی سوژه تلاش اکسپرسیونیست‌ها بر این بود که وحدت مجددی میان انسان و جهان برقرار کنند؛ در برابر ازخودبیگانگی و ویرانگری جهان صنعتی بایستند و یکپارچگی جهان پیشین را با ابزار معاصر آشتی دهند. هنر و معماری اکسپرسیونیستی، با تأسی به غنای جهان ابتدایی بنا به نفی واقعیت ابژکتیو اطراف خود داشت با این باور که رجوع به احساسات درونی سوژه، می‌تواند یکپارچگی آن و پیوند میان سوژه و ابژه را احیا نماید، گسست میان روح و ماده را درمان کند و شکل زیستن را به جوهر حیات ابتدایی پیوند بزند. از همین روست که معماری اکسپرسیونیستی (مثلاً پروژه‌های هانس شارون یا اریک مندلسون)  سعی در نفی ملاحظات عقلانی ابزار صنعتی (مثل بهینه‌سازی پلان معماری، یا اقتصاد عملکرد سازه‌ای) داشت و رو به نوعی گزافگی فرم با هدف بیان‌گری آورده بود: اغراق فرمی ابژه و بیانگری سوژه دو عنصر ملازم در نگاه اکسپریسونیست‌ها به جهان مدرن بودند.

از سوی دیگر دادائیست‌ها نوستالژیای اکسپرسیونیسم را به فرهنگ بورژوازی منتسب می‌کردند و باور داشتند که واقعیت مدرن چنان سهمگین است که هیچ راه بازگشتی به گذشته‌ی ابتدایی وجود ندارد؛ به عقیده‌ی آن‌ها جهان صنعتی محدود به عناصر فیزیکی‌اش نبوده، بلکه نظامی فراگیر و درون‌ماندگار بود و بر همه‌ی ارکان حیات مدرن سیطره داشت. تجربه‌ی سهمگین جنگ جهانی اول، تولید انبوه مکانیکی و ازخودبیگانگی، همه بخشی از منظومه «توسعه» بودند که پیامدهای فاجعه‌بارش اجتناب‌ناپذیر می‌نمود. بنابراین تنها مسیر ممکن در نظر آن‌ها، در آغوش کشیدن چندپارگی سوژه‌ی مدرن به قصد مهار آن بود. آثار هنری دادائیست‌ها (که البته خودشان هرگز آن‌ها را "هنر" نمی‌خواندند) عاری از هر گونه یکپارچگی و وحدت مفهومی است. آن‌ها در عوض از ابزار و عناصر جهان نوین مانند تبلیغات، کالاهای تجاری، مطبوعات و الخ. به عنوان ماده‌ی خام استفاده می‌کردند و به جای تصاویر منظم و قاب‌ شده‌ی هنر اکسپرسیونیستی بورژوا، تصاویر تکه‌پاره و متلاشی شده‌ای به نمایش می‌گذاشتند؛ ظاهر منزه و تروتمیز بورژوازی را وام گرفته و از آن برای نشان دادن آشوب درونی آن استفاده می‌کردند.

در چنین فضایی است که پروژه‌ی معماری مدرن معنی می‌یابد. برخلاف آن چه منتقدان آن از پست‌مدرنیست‌های تاریخ‌گرا گرفته تا نولیبرال‌های معاصر می‌گویند، معماری مدرن نه پروژه‌ای سبک‌گرا، که تلاشی هستی‌شناسانه بود برای آشتی میان سوژه و ابژه از طریق ترسیم نظم از دل آشوب. تولید انبوه و سریالی معماری (به مثابه‌ی کالای صنعتی) راهکار معماری مدرن است برای میانجی‌گری میان ابزار صنعتی و جهان پیرامون. حتی اگر وجوه مستقیم پاسخ‌دهی مدرنیسم به مقتضیات اجتماعی (مثل رشد جمعیت شهرنشین و نیاز به اسکان یا گسترش شکاف طبقاتی) را در نظر نگیریم، ایده‌ی معماری مدرن یا آن‌چه گیدیون نسبت معماری با فضاْ زمان معاصر می‌خواند، مبتنی بر تولید میانجی فضایی بین سوژه‌ و حیات مدرن است مثلا در نمونه‌ی درخشان پروژه‌ی برج شیکاگو تریبون هیلبرسایمر، معمار آلمانی انتزاع جهان اقتصادی (در تبدیل ارزش مصرفی به ارزش مبادله‌ای) را به عنوان یک مفهوم میانجی، بدل به ابزار سازماندهی معماری می‌کند، یا پلن ابوی لوکربوزیه از ابرسازه برای تبدیل معماری به زیرساختی منعطف و قابل تغییر استفاده می‌کند که برای آشتی میان سوژه و ابژه، عاملیت را تا جای ممکن از ابژه برداشته و به ساکنین پروژه تسلیم می‌کند. کاوش در بستر مفهومی پروژه‌های کلیدی معماران مدرن، این موضوع را روشن می‌کند که رپرتوار فرمی معماری مدرن چگونه اساساً در پاسخ به واقعیت‌های اجتماعی شکل گرفته‌ است و غایت این پروژه‌ها به زیباشناسی ختم نمی‌شود. تاریخ صد سال اخیر معماری سرشار از پاسخ‌های متنوعی است که معماران با ابزار مادی و رویکردهای متنوع به ساماندهی و ساخت فضا، به بحران‌های اجتماعی داده‌اند.

 طبیعتاً توضیحات فوق درباره‌ی معماری به مثابه‌ی پروژه‌ای هستی‌شناسانه و درگیر با فضاْزمان معاصر، شامل همه‌ی ساختمان‌هایی نیست که به تسامح مدرن خوانده می‌شوند یا صرفاَ ظاهری متفاوت با ساختمان‌های پیشامدرن دارند. بلکه منظور از معماری مدرن، دقیقاً معماری‌ای است که وافی و آگاه به نقش فوق‌الذکر در جهان مدرن باشد و از این منظر، بنای مدرن از منظومه‌ی هستی‌شناسانه‌ی ملازم آن قابل تفکیک نیست. بنابراین ممکن است ساختمانی در ظاهر فوق‌العاده به‌روز و به لحاظ تکنولوژیک پیشرفته باشد، اما در عمل نقشی واپس‌گرایانه نسبت به محیط پیرامون خود ایفا کند. برای مثال ساختمان‌هایی نظیر گوگنهایم بیلبائو و مرکز حیدر‌علی‌اف باکو، علیرغم مدرن بودن در سبک و سیاق ظاهری، به خاطر اتخاذ سلسله‌مراتب در جایگیری‌ شهری‌شان، رابطه‌شان با شبکه‌ی خیابان و مرکزیتشان در پرسپکتیو شهروندان، ناقض فضاْزمان مدنظر گیدیون بوده و از این منظر تفاوتی با کلیساهای قرون وسطی ندارند. گزافگی فرمی آن‌ها، یادآور نوستالژیای اکسپرسیونیسم است که خودخواسته آرمان‌های معماری مدرن برای برابری و عدالت را جایگزین تصاویر نمایشی برای مصرف بصری کرده‌ است. تمرکز معماری مدرن بر ساخت ابژه‌ی بازتولید‌پذیر، و خودآیینی آن، نه راهی برای گسستن از واقعیت، که دقیقاً راهکار معماران مدرن برای درگیر شدن عمیق‌تر با وضع موجود است.

اما مهلک‌ترین خطر پیشاروی عاملیت معماری در امروزِ ایران، چشم بستن جمعی ماست به عناصر بنیادین معماری و ندیدن آن‌ها به عنوان جزیی از یک نظام هستی‌شناسی جامع؛ فراموش کردن این نکته که تاریخ صد ساله‌ی اخیر معماری، مرجع گسترده‌ای است از تجهیزات بنیادین معماری برای ساماندهی مواجهه‌ی ما با واقعیت معاصر. با این حال همچنان بخش عمده‌ای از انرژی نسل فعال معاصر، به جای بازخوانی این تاریخ و "تاریخ‌مند" ساختن وضعیت معاصر، معطوف به بزک کردن تصاویر معمارانه و تقلیل عناصر معماری به تصاویر نمایشی است. 
این چنین گسست از تاریخ، هر چند ممکن است در ناخودآگاه جمعی ما راهکاری برای بریدن از سیطره‌ی ادبیات پست‌مدرن معماری در چند دهه‌ی اخیر باشد، اما پایانش قطعاً نه غنا بخشیدن به ابزارهای معمارانه، که مصرف آن‌ها برای صرف نمایش خواهد بود. حوزه‌های بروز خلاقیت فردی در اسلوب معماری بی‌شمارند. از مباحثه‌ی میان موتزیوس و فن‌ دولده تا تریبون شیکاگوي هیلبرسایمر، الجزایر لوکربوزیه یا مسکن‌ اجتماعی بوسای آلوارو سیزا و هزاران مثال دیگر، تاریخ معاصر معماری مملو از نمونه‌هایی است که نه تنها به شکلی یگانه جعبه‌ی ابزار معماری را غنا بخشیده‌اند، بلکه از اساس دوگانه‌ی خلاقیت و تعهد اجتماعی را منحل کرده‌اند. راهکارهای فرمی‌ای که این معماران در پاسخ به واقعیت‌های اجتماعی اندیشیده‌اند، ترجمه‌هایی فضایی است از ابزار معماری در مواجهه به بحران. تعهد به تاریخ دیسیپلین معماری، و تاریخ‌مند ساختن کنش معمارانه، تنها راه ممکن برای فهمیدن رسالت معماری است.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

اتووود كلاسيك ـ باوهاوس ایالت وایمار ـ والتر گروپیوس
چگونگی بازتعریف باوهاوس از پرکتیس طراحی برای جامعه . نیکیل سَوَل . قسمت اول
اتووود كلاسيك ـ خانه سومرفلد ـ والتر گروپیوس
اتووود کلاسیک ـ محله هانساویرتل ـ والتر گروپیوس
تراشه های کانسپچوال ـ نیوُآبجکتیویتی، آلمان نو و مواجه انتقادی با اکسپرسیونیسم
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group