معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1331
درگذشت زاها حدید   - 34
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1140
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
نظریه معماری   - 953
اکسپو شانگهای 2010   - 33
طراحي داخلي   - 893
معماری کانستراکتیویستی   - 33
سازه های شهری   - 859
طراحی پارامتریک   - 29
تکنولوژی ساخت   - 840
هنر روسیه   - 28
مرزهای معماری   - 767
بحران آب   - 28
معماری حوزه عمومی   - 727
اکسپو میلان 2015   - 27
المان شهری   - 693
پداگوژی   - 25
نگاه نو به سكونت   - 682
پاویون های سرپنتین   - 24
نظریه شهری   - 681
باهاوس   - 22
کلان سازه   - 598
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و سیاست   - 524
جشن نامه اتووود   - 21
معماری پایدار   - 515
معماری مجازی   - 20
منتقدان معماری   - 482
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری مدرن   - 450
فیلوکیتکت   - 20
معماری تندیس گون   - 448
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 433
پردیس ویترا   - 18
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 431
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 18
آرمان شهرگرایی   - 429
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری منظر   - 423
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری شمایل گون   - 418
مدرنیته؛ از نو   - 15
روح مکان   - 416
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
طراحی صنعتی   - 409
معماری ـ موسیقی   - 14
باز زنده سازی   - 371
معماری بایومورفیک   - 14
توسعه پایدار   - 352
شهرهای در حرکت   - 12
معماری یادمانی   - 334
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
تراشه های کانسپچوال   - 333
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری سبز   - 305
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماریِ توسعه   - 300
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
هنر مدرنیستی   - 276
درس گفتارهای اتووود   - 9
اتووود کلاسیک   - 263
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
طراحی نئولیبرال   - 260
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 9
بدنه سازی شهری   - 251
اقتصادِ فضا   - 9
آینده گرایی   - 251
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 249
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری ارزان   - 243
معماری تخت جمشید   - 7
معماری محدود   - 243
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
بی ینال ونیز   - 7
معماری تجربی   - 241
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
محوطه سازی   - 237
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
بنای محدود   - 220
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 218
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری پست مدرن   - 211
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 205
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 187
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 187
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 161
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 160
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 146
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 142
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 132
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 131
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 128
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر انتزاعی   - 125
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ژاپن   - 111
منبع شناسی اتووود   - 6
گرافیک   - 111
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری ایران   - 106
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 6
فضای منفی   - 102
جهان علمیْ تخیلی   - 5
بلندمرتبه ها   - 101
معماری مصر   - 5
طراحی مبلمان   - 95
فرهنگ نفت   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
معماری خوانی   - 4
معماری مذهبی   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اکسپو   - 75
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
بلوپرینت   - 4
معماری فاشیستی   - 63
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری هند   - 62
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری چین   - 61
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
ترسیمات معماری   - 58
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
گفت و گو با مرگ   - 50
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 3
ویرانه ها   - 48
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری و هنر انقلابی   - 44
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
جنبش متابولیسم   - 41
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
مدارس معماری   - 39
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
زاغه نشینی   - 39
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری دیجیتال   - 34
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری پراجکتیو   - 34
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 10
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 25
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اتوره سوتساس   - 7
سوپراستودیو   - 9
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 12
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 10
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 6
فرانک لوید رایت   - 43
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردا کولاتان   - 2
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 46
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 8
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر برنس   - 2
میشل سر   - 3
پیتر زُمتُر   - 67
میشل فوکو   - 44
پیتر کوک   - 7
نائومی کلاین   - 4
پیر بوردیو   - 5
نورمن فاستر   - 35
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نیکلای مارکوف   - 1
تئودور آدورنو   - 3
هانا آرنت   - 6
تادو اندو   - 13
هانری لفور   - 23
تام مین   - 13
هانی رشید   - 5
تام ویسکامب   - 10
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس پیکتی   - 5
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس هیترویک   - 30
هنری ژیرو   - 3
تیتوس بورکهارت   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیموتی مورتُن   - 2
هنس هولین   - 4
تیو ایتو   - 23
هوشنگ سیحون   - 14
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هومی بابا   - 2
جان برجر   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان هیداک   - 4
والتر بنیامین   - 26
جف منن   - 2
والتر گروپیوس   - 16
جفری کیپنس   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 10
جورجو آگامبن   - 4
ولف پریکس   - 1
جوزپه ترانی   - 2
ونگ شو   - 8
جونیا ایشیگامی   - 3
ویتو آکنچی   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ویوین وست وود   - 6
جین جیکوبز   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز جنکس   - 6
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 22
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -752
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -340
صنعتی   -101
فرهنگی   -305
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مسابقه دانشجویی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
  مسابقه دانشجویی اتووود
معماری به مثابه ابزار سرمایه جهت مقابله با مأموریت اجتماعی خود . رینیر دِ گِراف . قسمت دوم
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1397/02/27
مـنـــــــبـع : www.architectural-review.com
تعداد بازدید : 899

اگر شرایط  تساوی گرای دهه های 60 و 70 موجب از میان رفتن محبوبیت و مردمی بودن معماری مدرن گردید، سیاست های نئولیبرالی دهه های 80 و 90 آن را منسوخ ساخت. ابتکار عمل برای ساختن شهر، به طور فزاینده ای با بخش خصوصی در ارتباط می باشد. 'تولید فکر' توسط حرفه معماری، در قالب مانیفست نظری و یا دید فراگیرشهری، به تدریج رو به توقف است. بذر های زیادی که از طریق آن شهر، تغییر را خلق می نمایند،  مداخلات بزرگ در شهر، با بکارگیری پروژه های عمومی مسکن به مثابه بافتی که  برای ایجاد یک ساختار جدید و جایگزین شهری بکار گرفته می شود، تقریبا در عمل، غیرممکن است.

به عنوان بخشی از برنامه خصوصی سازی فراگیر، انجمن های مسکن عمومی، خصوصی می شوند و مالکیت خانه به طور ساختگی و نمایشی افزایش می یابد. با تبدیل بخش های بزرگی از جامعه، از مستاجران به صاحبان خانه، قدرت های حاکم نیز امیدوارند که قدرت سیاسی را بدست آورند. به محض اینکه مردم خانه های خود را می گیرند، یک وام مسکن به آنها در جهت نگهداشت نرخ های بهره و تورم پایین تعلق می گیرد. بن بستی به سوی واقعیت مالی اجتناب ناپذیر، آنها راه های جایگزین کمی خواهند داشت، اما با برنامه کاری اقتصادی احساس همدردی دارند. منطقی است صاحب خانه ها، یک حوزه محافظه کارانه فوری  تشکیل دهند.

با این حال؛ در طول دهه های آینده، وفاداری جدید میان طبقه متوسط و راست گرایان تبدیل به اتحادی ناخوشایند می شود. انقلاب محافظه کار به دو ستون متکی بود: افزایش دائمی ارزش اموال (برای حفظ تمایل به مالکیت خانه) و تعدیل دستمزد (برای حفظ قدرتِ رقابتی اقتصادی). این اتفاق زمانی پیش خواهد آمد  که ترکیبی از این دو امر، با هم برخورد داشته باشند و کل سیستم را در برگیرند که  به مردم اجازه می دهد به منظور رسیدن به قدرت و موفقیت و با فرو کاست  اخلاقیات، دست به خرید بزنند، به مثابه  چیزی در قالب یک پیمان فاوستی. با افزایش ارزش اموال، سریعتر از افزایش درآمد، خانه ها هنوز هم غیر قابل دسترس می باشند؛ هر نسلی از خریداران  از همان شرایطی که منجر به کسب سود صاحبان اولیه شده بود ، رنج می برند.

مشاهدات پیکتی بر مبنای "بازده ثروت بیش از درآمد" آشکارا بازنمودی از روایت های املاک و مستغلات دهه های گذشته است. املاک و مستغلات یک نمونه محوری از چگونگی کارکرد سرمایه است، پس از موج اول که به نظر می آید به نفع مردم کار می کند، ناگزیر نوعی پویایی خودآیین را تجربه می نماید.

پس از انقلاب محافظه کار، محیط ساخته شده و به ویژه مسکن، نقش اساساً جدیدی به دست آورد. از ابزاری مبتنی بر ارائه سرپناه، تبدیل به ابزاری جهت تولید بازده مالی می گردد. یک ساختمان دیگر چیزی نه برای استفاده (مصرف)، بلکه برای مالکیت است (با امید به افزایش ارزش دارایی، به جای ارزش مصرفی، در طول زمان). از طریق استقرار فراگیر اصطلاح "املاک"، اقتصاددان به جای معمار جایگزین می شود. این نیز لحظه ای ست که معماری به طور قطعی غیر قابل توضیح است (حداقل مطابق معیارهایی که معماران معمولا معماری را توضیح می دهند). منطق یک ساختمان دیگر در درجه اول نشان دهنده استفاده مورد نظر آن نیست، بلکه به جای آن عمدتا برای ارتقاء مطلوبیت عمومی در اصطلاح اقتصادی است. قضاوت معماری به بازار موکول شده است. "سبک معماری"ِ ساختمان ها دیگر نه نشانی از از انتخابی ایدئولوژیکی، بلکه تجاری ست: معماری، هر قدر که مایل به پرداخت آن هستند، واجد ارزش است.

این نیز لحظه ای است که معماری و بازاریابی تمیزناپذیر می گردند. واژگون سازی نابهنجار روند به شرح زیر است: رندرینگ های کامپیوتری از طراحی فنی ،فروش آپارتمان از طراحی ساختار، تصویر از ماده، و فروشنده از معمار پیشی می جویند. شاید نطق های مشهور انتقادی آلدو ون ایک  علیه پست مدرنیسم در دهه 1980 عملا چیزی بیش از بیان ناامیدی یا خشم بوده است که به نحوی کار ما را ربوده بود.

در واقع، اگر ما به نتیجه گیری کامل از فراسنجی (آنالوژی) پیکتی بپردازیم، ممکن است تعجب نماییم که آیا چنین چیزی به عنوان معماری پست مدرن در واقع وجود دارد. شاید چیزی که ما شاهد آن بودیم، جانشینی سبک های معمارانه در حالت جدلی دوجانبه نبود، بلکه تغییری نسبت به نقش اساسا متفاوت ساختمان ها در مجموع بود. اگر قبل از دهه 1970 (آنطور که می گویند) ساختمان ها عمدتا به مثابه امری (همگانی) در نظر گرفته می شد، پس از سال های 1970، به طور عمده به مثابه ابزاردرآمدی در نظر گرفته شده است -که به طرز عجیبی تنها باعث فشار شدید متوالی و انتقالی طی سالها بر بودجه های ساختمانی شد. پس از جانمایی ساختمان (ساخت و ساز)  به مثابه  فرمی از سرمایه، انتخابی وجود نخواهد داشت، بلکه ساخت و ساز براساس منطق سرمایه عمل می کند. به این معنا، در نهایت ممکن است چیزی مانند معماری مدرن یا پست مدرن وجود نداشته باشد، بلکه آنچه وجود دارد، معماری قبل و بعد از انضمام آن با سرمایه  می باشد.

دهه های اخیر، شاهد ظهور یک تردید جدید، مدرنیسم جدید، حداقل در اصطلاح زیبایی شناختی بوده است. لیکن  از چه طریقی مدرن، معماری مدرن امروز است؟ مدرنیسم یک برنامه گویا داشت: اشتراک گذاری برکات علم و فن آوری، در ابعاد جهانی. دهه های اخیر نشان داده است که معماری مدرن به راحتی می تواند بر علیه ایدئولوژی اصلی خود اعمال شود. هنگامی که ساختمان ها به مثابه ابزار بازگشت سرمایه شناخته می شوند، "صرفه های اقتصادی ناشی از وسیلهء"(ای اُ اِم) معماری مدرن راهی جهت دربرداری بیشترین تعداد افراد نیست، بلکه راهی برای به حداکثر رساندن سود است. . همان رپرتوار های تولید عقلانی، ترکیب محصولات صنعتی، جشن زاویه 90 درجه و میانه روی زیبایی شناسانه که یک بار ساختمان ها را مقرون به صرفه ساخته اند، اکنون ساختمان ها را ارزان می سازند.  بازاریابی در اینجا نقش حیاتی دارد. هنگامی که مدرنیسم می تواند آزادانه به مثابه سبکی به جای  ایدئولوژی بازتفسیر شود، جداسازی  قیمت فروش (بالا) از پایه هزینه (پایین) و کسب سود ثبتی به مثابه نتیجه نسبتاً آسان خواهد بود.

به طرز عجیب و مضحکی، این پیشرفت بر فقیر و غنی توامان تاثیر می گذارد. با ارزش های فروش بیش از هزینه های تولید به میزان فعلی، کیفیت دیگر در محصول مستقر نیست بلکه در سود بالقوه از طریق فروش است. قیمت اموال توسط ترکیبی از اندازه و موقعیت مکان ایجاد می شود، مگر اینکه نقایص عمده فنی وجود داشته باشد، کیفیت مواد یا کیفیت ساختمان به سختی نقش دارد. تا زمانی که تبلیغات ادامه پیدا کند، سرمایه گذاری امن است.

یک داستان کوتاه: تا انتهای سال 2015، در یکی از ثروتمندترین بخش های مرکزی لندن، پروژه ای مسکونی ِ رو به پایانی، تکمیل خواهد شد.(این مقاله به سال 2015 نوشته شده است). این پروژه شامل حدود 50 آپارتمان لوکس است. تعهد به تحقق بخشی از آپارتمان ها به عنوان خانه های مقرون به صرفه، موردی قانونی با توجه به سیاست های برنامه ریزی لندن،  با ارائه یک سایت جایگزین در یک محله تا حدی فقیر تر از فاصله خود از توسعه تلاقی پیدا کرده است. جمعیت هدف این پروژه بازار مهاجرین هستند، که به طور گسترده ای با مشخصه خرید نقدی، بدون وام از سوی بانک  شناخته شده اند. فروش به این ترتیب سریعتر اتفاق می افتد. ارزان ترین آپارتمان در پروژه، هزینه ای برابر با 11 میلیون یورو دارد. (قیمت گران ترین آپارتمان بین خریدار و فروشنده تحت عنوان یک توافقنامه محرمانه محفوظ است). این بروشور فروش از "مکان  کمیاب زندگی در و حول معماری برجسته مدرن در پارک" صحبت می کند. برای بسیاری از ساکنان آینده نگر (شاید روس های ثروتمند) ایده معماری مدرن در یک پارک، خاطراتی از یک سیستم که فروپاشی آن، با ثروت های شخصی خود  تامین شده بود را، به یاد می آورد. معماران می گویند که مقوا ی مقاوم در برابر آب و هوا به عنوان یک متریال نما مورد توجه قرار گرفته است، و بر این عقیده اند برخی از ثروتمندترین افراد جهان قیمت های ثبتی ای را  برای یک جعبه مقوایی می پردازند. مشتری، به مثابه دستیاری قدیمی در کسب و کار توسعه، به طرز مضحکی غافلگیر نشده و اجازهء ادامه پروژه را داده است، هرچند در شرایطی که تغییرات جزئی در متریال نما وجود دارد.

با وجود زیبایی شناسی فقرِ آن، هزینه ساختمان در حال حاضر به طور قابل توجهی بیش از بودجه است. با هماهنگی، ناظران گزارش خود را (که کاهش هزینه های عمده راخواستارند) در همان روز منتشر کردند چنانکه نمایندگان املاک، لیست خریداران خود را منتشر می کنند: مجموعه ای جالب از آمریکایی های ثروتمند (بسیاری از نام های هلندی)؛ بیلیونرهای الیگارشیک روسیه ای ،و شیوخ نفت عرب.  ترکیب ثروت آنها  چیزی به اندازه دو برابر  اقتصاد بریتانیا است. "فقیرترین" خریدار احتمالی ارزش کمی بیش از 2 بیلیون پوند، حدود 50 برابر بودجه ساخت و ساز پروژه است. برای اطمینان از اینکه "منابع مالی افزوده خواهد شد" هزینه پروژه متعاقبا 40 درصد کاهش می یابد.

وان هاید پارک توسط راجر استریک هاربر و همکاران در  نایتس بریج ، لندن - یک آپارتمان لوکس 86 واحدی به عنوان "منحصر به فرد ترین آدرس در جهان" به بازار عرضه می گردد. یک آپارتمان تک خواب در اینجا هزینهء 9 میلیون پوندی دارد. در سال 2013 تنها 19 نفر به عنوان خانه اول در آنجا مستقر شدند؛ 26 آپارتمان به عنوان خانه دوم ثبت شده است، به این معنی که صاحبان سود از کاهش 50 درصدی در مالیات شورا بهره مند شدند؛ 16 آپارتمان خالی بودند و بقیه توسط "شرکت ها" اشغال شدند.

این داستان کوتاه، با همه عناصر تراژدیک-کمیک خود، نشانه های ناخوشایندی از بازارهای بیش از حد داغ مسکونی مانند مرکز لندن است که حتی قیمت های ثبتی توسط ساکنان ثروتمند نجومی نیز از فشار متمادی ناشی از هزینه های ساخت و ساز جلوگیری نمی نماید.

در این ضمن که مسیر صعودی قیمت های املاک مسکونی که توسط بازار مهاجرین ایجاد شده است، در انتهای دیگر طیف تاثیری قابل پیش بینی داشته تا گروه های درآمدی متوسط ​​را مجبور کند دورتر از مرکز زندگی کنند. پرستاران، معلمان، پلیس ها، آتش نشانان و سایر متخصصان که دستمزد متوسطی دریافت می کنند، دیگر واجد شرایط برای وام های مسکونی حتی برای متوسط ترین املاک داخل لندن مرکزی نیستند. اخیرا حراج املاک آسیب دیده شورا در بخشهایی از لندن مرکزی، ظاهرا به منظور افزایش سهمیه خانه های مقرون به صرفه ایجاد شده که در امر کاهش روند، کمی موثر بوده است. بعد از اینکه پیشنهاد شد نسل اول مستاجران آپارتمان های اجاره ای  خود را  با نرخ یارانه بخرند، دور بعدی فروش به سرعت با نرخ های بازار منطبق شد که به طور کلی باعث می شود آپارتمان ها برای گروه های هدف درآمدی، قابل دسترس و مقرون به صرفه نباشند. حتی یک قطعه معماری به خوبی طراحی شده، با تمام ارجاعات صحیح به مدرنیزم روشنگرانه قرن بیستمی، نمی تواند به مثابه  یک همراه و تسهیل گر در امر ترویج شکاف در حال گسترش میان ارزش و کیفیت باشد: یک مارپیچ رو به پایین،جاییکه در نهایت حتی افراد کمی از تغییرات کوتاه مدت خوشحال می شوند.

برج ترلیک، ساختمان 31 طبقه ای با 217 آپارتمان در شمال کنزینگتون، توسط اِرنو گلدفینگر به سال 1972 ساخته شد  و تا به حال در زمینه رفتارهای ضد اجتماعی و جرم و جنایت شهرت داشته است. با معرفی ابزار "حق ِ خرید" خانه های شورایی، اواسط دهه 80، بسیاری از آپارتمان ها توسط مستاجران خریداری شد. انجمن ساکنان جدید تشکیل شد و چندین اقدام در زمینه بهبود موارد امنیتی صورت پذیرفت، از جمله استخدام یک نگهبان. پس از ارائه فهرست درجه دوم ساختمان به سال 1998، قیمت املاک به شدت افزایش یافت و آپارتمان های برج به عنوان خانه های بسیار مطلوب شناخته شدند. علیرغم مشکلات جدی فنی داخل ساختمان، املاک درون برج بین 250،000 پوند برای یک آپارتمان تک خوابه کوچک تا 480،000 پوند برای یک آپارتمان سه خوابه کاملا مرمت شده فروخته شده است. حداکثر وام مسکن قابل حصول برای درآمد ناخالص سالیانه 32،188 پوند انگلیس به سال 2014 ، مبلغ 152،000 پوند بود.

لندن مرکزی تنها مکان تحت تاثیر این پدیده نیست. در املاک پارک هیل (عکس بالا)، در شفیلد، شمال یورکشایر، املاک شورایی ساخته شده به سال 1957(8)، در دهه 1970 فروپاشید. به سال 1998 این مجموعه در  فهرست درجه دو جانمایی شده بود، و پس از آن میراث انگلیسی همراه با یک توسعه دهنده املاک خصوصی، یک طرح نوسازی را برای تبدیل آپارتمان(فلت)  به آپارتمان های شیک و گران قیمت  و واحدهای کسب و کار به بازار عرضه کرد. این نوسازی یکی از شش پروژه برتر در جایزه ریبا استرلینگ 2013 بود). براساس وب سایت خود شفیلد، این شهر "پایینترین حقوق میانگین سالانه شهرهای مرکزی انگلستان" را دارد، در حدود 24000 پوند، و بر همین مبنا اجازه می دهد وام مسکن در اطراف 115000پوند باشد. خارج از انگلستان، واحدهای اصلی یونیت دِ هبیتیشنِ (مجتمع مارسی)  لوکوربوزیه در حال حاضر بدین شرح بفروش می رسد: 151،000 یورو (برای یک استودیو 31m2)؛ 350،000  یورو (برای فلت سه خوابه) و  418،000 یورو (برای یک فلت چهار خوابه). میانگین دستمزد سالانه در فرانسه 30،300 یورو و حداکثر وام مسکن تنها 120،000 یورو است. به نظر می رسد حداقل معاش در قرن 21 تبدیل به یک شرایط انحصاری با حق ویژه شده باشد.

قرن بیستم به ما آموخت که تفکر یوتوپیایی می تواند عواقبی ناگوار داشته باشد، اما اگر دوره تاریخی، دیالکتیکی باشد، چه چیزی به دنبال دارد؟ آیا قرن بیست و یکم، عدم وجود یوتوپیاها را نشان می دهد؟ و اگر چنین است، خطرات آن چیست؟ چارچوب بندی پیکتی از قرن بیستم، مفهوم آشنای  "سده بیستم کوتاه"(9) را بازتاب می دهد: دوره تاریخی توسط یک رقابت جهانی میان دو ایدئولوژی رقیب از آغاز جنگ جهانی اول تا پایان کمونیسم در اروپای شرقی، مشخص شده است؛ شروع در سارایوو، پایان در برلین. اگر به  پیکتی اعتقاد داریم، ممکن است به خوبی در راه بازگشت به شکل حکومت پدر میراثی از سرمایه داری باشیم. با آن شکل، ماموریت اجتماعی معماری مدرن -تلاش برای ایجاد یک استاندارد مناسب زندگی برای همه- به نظر می رسد چیزی از گذشته باشد. معماری در حال حاضر یک ابزار سرمایه است، که در  راستای مقابله با تلاش های ایدئولوژیک سابق خود قرار دارد.

پانزده سال تا هزاره جدید،(این مقاله به سال 2015 نوشته شد)؛ به نظر می رسد که قرن گذشته هرگز رخ نداده است. همان معماری که یکبار تحرک اجتماعی را در بتن بروت تجسم بخشید، اکنون به جلوگیری از آن یاری می رساند. با وجود نرخ های بالاتر  فقر و بی خانمانی، املاک مسکن اجتماعی بزرگ  با عزم راسخ بیشتری ویران می شوند. شاید نظریه  پیکتی، نابود سازی نهایی قرن بیستم، دلیل آوری بتن در حذف روشمند ماده فیزیکی آن را، بیابد.

قسمت اول را از اینجا بخوانید.

 

منابع:

8. Designed by Jack Lynn and Ivor Smith.

9. The short 20th century, originally proposed by Iván Berend (Hungarian Academy of Sciences) but defined by Eric Hobsbawm, a British Marxist historian and author, refers to the period between the outbreak of the First World War and the fall of Communism in Eastern Europe.

توسعۀ مسکن Waterwijk در لاهه توسط MVRDV - به عنوان برنامه ریزارشد و معمار Watervillas، جزیره هِج و جزیره پَتیو، تایپولوژی های حومه ای متفاوت را در برمی گیرد که تنوع اجتماعی را تشویق می کنند.


وان هاید پارک  از دفتر معماریراجر استریک هاربر و همکاران .  نایتس بریج . لندن


برج بروتالیستی ترلیک .  ارنو گلد فینگر . 1972 . این برج به عنوان مسکن اجتماعی برای لندنی های طبقه کارگر در نظر گرفته شد، اما در حال تبدیل شدن به یک مطالعه موردی در زمینه اعیانی سازی است. بسیاری از آپارتمانها اکنون متعلق به بخش خصوصی هستند.




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

اتووود کلاسیک ـ طرح پیشنهادی مسابقه کمیساریای مردمی صنایع سنگین ـ ایوان لئونیدوف
هفت اشتباه غیر قابل چشم پوشی در سدسازی به گزارش کمیسیون جهانی سد
شهیرا حامد؛ مانیفست آشفتگی و خلق ایستگاه مترو هراس انگیز
پالاسیو د لسیومبری؛ عبور از انگاره زندان با تمرکز بر یکپارچه سازی فضاهای پس ماندی
دفتر معماری بیگ؛ بازسازی سایت تاریخی دیوار برلین
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group