معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1343
بحران آب   - 28
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1183
هنر روسیه   - 28
نظریه معماری   - 978
اکسپو میلان 2015   - 27
طراحي داخلي   - 909
پاویون های سرپنتین   - 24
سازه های شهری   - 868
باهاوس   - 24
تکنولوژی ساخت   - 845
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
مرزهای معماری   - 779
فیلوکیتکت   - 22
معماری حوزه عمومی   - 753
جشن نامه اتووود   - 21
المان شهری   - 701
معماری مجازی   - 20
نظریه شهری   - 696
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
نگاه نو به سكونت   - 687
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
کلان سازه   - 601
مدرنیته؛ از نو   - 18
معماری و سیاست   - 550
پردیس ویترا   - 18
معماری پایدار   - 517
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 18
منتقدان معماری   - 486
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری مدرن   - 484
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری تندیس گون   - 452
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 443
معماری ـ موسیقی   - 15
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 441
معماری بایومورفیک   - 14
آرمان شهرگرایی   - 436
شهرهای در حرکت   - 14
روح مکان   - 433
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
معماری منظر   - 426
اقتصادِ فضا   - 11
معماری شمایل گون   - 422
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
طراحی صنعتی   - 421
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
باز زنده سازی   - 380
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
توسعه پایدار   - 352
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری یادمانی   - 336
درس گفتارهای اتووود   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 333
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری سبز   - 306
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 8
معماریِ توسعه   - 304
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
هنر مدرنیستی   - 298
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
طراحی نئولیبرال   - 271
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
آینده گرایی   - 270
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 263
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
بدنه سازی شهری   - 254
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 250
معماری تخت جمشید   - 7
معماری ارزان   - 246
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری محدود   - 243
بی ینال ونیز   - 7
معماری تجربی   - 243
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 239
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 239
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری پست مدرن   - 231
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 220
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 218
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 205
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 189
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 187
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 176
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 164
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 157
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 155
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 147
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
مسکن روستایی   - 133
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
هنر انتزاعی   - 132
منبع شناسی اتووود   - 6
هنر گفت و گو   - 130
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
گرافیک   - 117
جهان علمیْ تخیلی   - 5
معماری ژاپن   - 113
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
طراحی مبلمان   - 111
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 5
معماری ایران   - 107
معماری مصر   - 5
فضای منفی   - 106
فرهنگ نفت   - 5
بلندمرتبه ها   - 102
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری مذهبی   - 86
معماری خوانی   - 4
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اکسپو   - 75
بلوپرینت   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری فاشیستی   - 68
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 4
معماری هند   - 65
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
ترسیمات معماری   - 65
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری چین   - 61
مینته د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 3
گفت و گو با مرگ   - 51
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
ویرانه ها   - 50
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری و هنر انقلابی   - 46
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
جنبش متابولیسم   - 41
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
مدارس معماری   - 40
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
زاغه نشینی   - 40
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معماری پراجکتیو   - 37
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری دیجیتال   - 36
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
پداگوژی   - 35
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری کانستراکتیویستی   - 34
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
درگذشت زاها حدید   - 34
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرْخوانی با اتووود   - 1
طراحی پارامتریک   - 29

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زاها حدید   - 187
آراتا ایسوزاکی   - 16
زیگموند فروید   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان بودریار   - 3
آرکی زوم   - 4
ژان نوول   - 22
آلبرت پوپ   - 4
ژاک دریدا   - 16
آلدو روسی   - 13
ژاک لوگوف   - 4
آلوار آلتو   - 19
ژیل دلوز   - 27
آلوارو سیزا   - 9
سائول باس   - 7
آن تینگ   - 4
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی گائودی   - 27
سالوادور دالی   - 2
آنتونی وایدلر   - 5
سانا   - 5
آنتونیو نگری   - 5
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنیش کاپور   - 8
سدریک پرایس   - 3
آی وِی وِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اُ ام اِی   - 34
سوپراستودیو   - 9
اتوره سوتساس   - 7
سورِ فِهْن   - 6
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سوزان سانتاگ   - 2
ادوارد برتینسکی   - 1
شاشونا زوبوف   - 2
ادوارد سعید   - 13
شیگرو بان   - 33
ادوارد سوجا   - 10
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فدریکو بابینا   - 30
ادولف لوس   - 7
فرانک گهری   - 49
ارو سارینن   - 28
فرانک لوید رایت   - 45
اریک اوون موس   - 13
فرای اوتو   - 9
اریک هابسبام   - 2
فردا کولاتان   - 2
استن آلن   - 4
فردریک جیمسون   - 2
استیون هال   - 30
فرشید موسوی   - 3
اسلاوی ژیژک   - 17
فمیهیکو ماکی   - 4
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
فیلیپ جنسن   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسکار نیمایر   - 33
گرگ لین   - 7
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 3
لبس وودز   - 23
الیس راستورن   - 50
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ میس ون دروهه   - 23
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لوسی رای   - 15
ایلین گری   - 7
لویی کان   - 37
ایوان لئونیدوف   - 4
لوییس بورژوا   - 8
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لُکُربُزیه   - 134
بال کریشنادوشی   - 4
لیام یانگ   - 4
باک مینستر فولر   - 11
مارتین هایدگر   - 27
برنارد چومی   - 33
مارسل بروئر   - 7
برنو زوی   - 7
مارشال برمن   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانفردو تافوری   - 16
بوگرتمن   - 1
مانوئل کاستلز   - 2
بی یارکه اینگلس   - 68
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو سولری   - 4
مایکل سورکین   - 1
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 21
معماران مورفسس   - 16
پیتر آیزنمن   - 57
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر برنس   - 2
موشه سفدی   - 12
پیتر زُمتُر   - 67
میشل سر   - 3
پیتر کوک   - 7
میشل فوکو   - 44
پیر بوردیو   - 5
نائومی کلاین   - 4
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نورمن فاستر   - 35
تئودور آدورنو   - 3
نیکلای مارکوف   - 1
تادو اندو   - 13
هانا آرنت   - 7
تام مین   - 13
هانری لفور   - 23
تام ویسکامب   - 10
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 23
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 1
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 16
جورجو آگامبن   - 5
ورنر پنتون   - 3
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 10
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 1
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 5
چاینا میه ویل   - 4
کازیو سجیما   - 2
حسن فتحی   - 5
کالین روو   - 1
حسین امانت   - 3
کامران دیبا   - 13
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامرون سینکلر   - 11
داریوش آشوری   - 1
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش شایگان   - 8
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دانیل لیبسکیند   - 22
کریم رشید   - 5
دنیس اسکات براون   - 10
کلر استرلینگ   - 2
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلود پَره   - 3
دیوید رُی   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید گیسن   - 2
کنزو تانگه   - 9
دیوید هاروی   - 25
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت نوزیک   - 2
کنگو کوما   - 47
رابرت ونتوری   - 28
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رُدولف شیندلر   - 7
کوین لینچ   - 7
رضا دانشمیر   - 5
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رم کولهاس   - 95
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رنزو پیانو   - 30
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریچارد مِیر   - 8
یان گِل   - 9
ریموند آبراهام   - 1
یو ان استودیو   - 32
رینر بنهام   - 2
یورگن هابرماس   - 13
رینهولد مارتین   - 5
یونا فریدمن   - 5
ریکاردو بوفیل   - 3
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -754
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -344
صنعتی   -101
فرهنگی   -318
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -157
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مسابقه دانشجویی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
  مسابقه دانشجویی اتووود
فضا و قدرت: جشن زندگی ادوارد سوجا (2015-1940) . قسمت دوم
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1397/11/17
مـنـــــــبـع : www.versobooks.com/blogs/2326-space-and-power-celebrating-the-life-of-edward-soja-1940-2015
تعداد بازدید : 628

 گسترش های افقی

شعاع های خارج شده از نقاط نزدیک به گره های نشان گذاری شدهء شهر مرکزی، مسیرهای پیش فرض مبتنی بر  نظریه شهری سنتی هستند. برش های عرضی؛ تقارن ها یی را پیش بینی می کردند که توجه بسیاری از نسل های قدیمی نظریه پردازان شهری و تجربه گرایان را بخود جلب کرده بودند. مدل های رسمی مورفولوژی شهری به طور معمول با فرض یک مکان مرکزی ساختار مند و سازماندهی چشم انداز پایدار به سوی الگوهای قابل کشف توسعه هینترلند و منطقه سازی ایجاد شده بودند. خاستگاه های پنهانی عمیق تر این فرآیند ساختاری، معمولا نشان داده نمی شوند و جغرافیای تاریخی پروبلماتیک آن تقریبا به طور کلی ساده سازی شده است، اما سطوح حاصل از هندسه اجتماعی همچنان به مثابه  تجلیات جغرافیایی نظم خام دستانه ء ناشی از تأثیرات نقاط نزدیک به گره، قابل مشاهده اند. آنها همچنین بخشی از فضایی شدن زندگی اجتماعی هستند، مشخصه گسترش یافتگی شهری.

ابتدایی ترین هندسه شهری، برآمده از انباشت شعاعی شدت کاربری زمین در اطراف مرکز به لبه بیرونی، بازتابی از چشم انداز Thunian است  که به تلویحی ترین شکل در شیب منفی تراکم جمعیتِ نمونه دو پارامتری کنترل ناپذیر (TPNEPDG) منعکس شده است: بخشی به دلیل تقریبا نمونه آوری جامع و یکنواختش، نظریه پردازان شهری را با عینیت پیش بینی شده و قدرت توضیحی ظاهری اش، وسوسه می نماید. از اکولوژیست های شهری مدرسه قدیمی شیکاگو تا اقتصاددانان شهری جدید و از جمله همه کسانی که متقاعد شده اند تجزیه و تحلیل جغرافیایی به طور طبیعی با توضیح اولیه تراکم جمعیت های متنوع آغاز می شود (بورژوازیی ترین فرضیه های تحلیلی مورد ادعای مارکس)، TPNEPDG؛ راهنمایی جهت درک تک بعدی از شهرسازی بوده؛ که درون مرزهای محدود مورد اطمینان خود، کارآمد است.

تراکم های جمعیتی در اطراف مراکز شهرها، حتی در مجمع الجزایر چند مرکزی لس آنجلس، بسیار زیاد است. (جایی که ممکن است چندین ده از این انباشت ها وجود داشته باشند). همچنین یک ریتم مسکونی متحدالمرکز الحاقی همراه با چرخه زندگی خانوادگی و امتیازات نسبی در دسترسی به بخش های متراکم در مقابل دسترس پذیری فضای زندگی در بخش های  کم تراکم وجود دارد. (حداقل برای کسانی که می توانند برای چنین آزادی های انتخابی هزینه کنند) . ارزش زمین (زمانی که بتوان آنها را دقیق محاسبه نمود) و برخی از تراکم های شغلی نیز  تمایل دارند بخش های کم تراکم به سمت خارج از مرکز را دنبال نمایند.

اضافه کردن مسیر درجهت کاهش فاصله، از نظم درجه بندی های متحدالمرکز اقلیدوسی می کاهد، و بسیاری از دقیق ترین هندسه های شهری به این ترتیب از دنبال نمودن این مسیر تا حدودی مغشوش خودداری می کنند. اما مسیر در واقع دیگران را وادار می سازد با توجه به ظهور جدا کننده های تصادفی و بخش های شروع شونده از مرکز، آن را مناسب سازی نمایند. جدا کننده های بخشی لس آنجلس بویژه هنگامی که دایره داخلی اطراف مرکز شهر را ترک می کنید، نمایان می گردند.

به عنوان نمونه، ویلشایر کریدور (تصویر بالا)، سیتادل های شهر مرکزی را تقریبا بیست مایل به غرب به سمت پاسیفیک گسترش می دهد و چندین مرکز شهر برجسته دیگر اما کوچکتر را در مسیر  احیا می نماید. (میراکل مایل جایی که این گسترش آغاز می شود،بورلی هیلز، سنتری سیتی، وستوود، برنتوود، سانتا مونیکا). در قسمت بالا؛ یک جدا کننده طولانیتر از ثروتمندترین مناطق مسکونی قرار گرفته که همگن بودن تقریبا شگفت آوری  با پاسیفیک پالیسید و سواحل خصوصی مالی بو دارد، با تبلیغات واکنش مسلحانه و نشانه هایی که می گویند "مهاجمان مورد شلیک قرار خواهند گرفت". [اشاره به اجتماعات دروازه ای]. در اینجا پرآوازه ترین کانون های جنبش های صاحب خانه ها , تسلیحات به منظور کاهش رشد و حفظ محله های فرضی آنها در مواجهه با دست اندازی به قلمرو، انسداد دید، مسدود کردن خیابان ها و طبقه زدایی کردن از قسمت های مرکزی شهر وجود دارند.

به نظر می رسد در مقابل، در سوی دیگر مسیرهای شرقی مرکز شهر، بزرگترین محله لاتین آنگلو آمریكایی وجود دارد، جاییكه در آن بسیاری از افراد ممكن است به ضرب گلوله كشته شوند و به سختی در فقر به سر می برند. و کمینه یکی دیگر از جدا کننده های برجسته ای است که به سمت جنوب از مرکز شهر به بندرهای دوقلو لس آنجلس-لانگ بیچ، که هنوز هم یکی از بزرگترین بخش های دائمی شهری صنعتی در جهان است، گسترش یافته است.

سومین نظام اکولوژیکی، فرم هندسی را همچنان ادامه می دهد، و این اجتماعات جایابی شده را به طیف های تک محور و جدا کننده   به مثابه برآیندی از جدایی ارضی نژادها و قومیت ها درکنار هم قرار می دهد. جداسازی بسیار قابل توجه است تا حدی که روش های آماری قراردادی اکولوژی شهری عامل محور را با تعداد زیادی اجزای خرد، اما "قابل توجه" محیط زیستی سازگار می سازد. در لس آنجلس -مسلما مورد جداسازی قرار گرفته ترین شهر در این کشور- این اجزاء بسیار زیادند که از لحاظ آماری به کار می روند تا فضامندی روابط اجتماعی طبقاتی که عمدتا در مناطق و جدا کننده های چشم انداز شهری تعبیه شده اند را، پنهان سازند، اینطور نظر می رسد آنها باید هرچه بیشتر  خارج از دید باشند.

این هندسه های اجتماعی گسترده، مدل جذابی از جغرافیای شهری لس آنجلس را ایجاد می کنند، اما مانند بسیاری از ارجاعات ذاتی نظریه شهری رسمی، آنها به طور جدی انحرافی و خیالی اند. آنها به این دلیل گمراه نیستند که اختلاف نظرهایی در مورد درجه ی صحیح بودن شان وجود دارد -چنین استدلال تجربی مستمر صرفا ناشی از حساسیت گذرا بواسطه تحمیل بحث بسمت زمینه های عقیم گفتمان تکنیکی است. در عوض، آنها با توضیحات ابهام آمیز، فریب می دهند، با ترفند اهمیت داشتن ساخت شهری، از طریق موجودیت قایم به ذات شان، خود را  توضیح می دهند، و نتیجه ای دیگر مطاق با خواسته خود را را  شرح می دهند. کوواریانس جغرافیایی به شکل تجربی-نظم آماری به سمت علیت یابی پیش رفته و بجا مانده است بدون تایخ- و بدون جغرافیای انسانی به رسمیت شناخته شده است که سازمان فضایی را یک محصول اجتماعی سرشار از سیاست و ایدئولوژی، تضاد و مبارزه می داند، قابل مقایسه با تاریخ سازی  . درهندسه رویی هر شهر، از جمله لس آنجلس قوانین تجربی وجود دارند، اما توضیحی در مورد کشف و ریشه یابی نمی دهند ، همانطور که اغلب مفروض است. شیوه های گوناگون و ریشه های مختلف باید برای دستیابی به یک درک عملی و خوانش انتقادی از مناظر شهری مورد بررسی قرار گیرد. خطاهای تجربی می بایست همراه با دیگر اثرات دیسیپلینی جغرافیای مدرن، تخریب گردند.

 

دیکانستراکشن

برگردیم به مرکز که برج های گردان مدور شیشه برنجی می درخشند، هتل بوناونچر ایستاده است، نماد معماری شگفت آور طبقه ای، متشکل از لابیرنت های بخش بندی شده که تا شصت مایل از اطراف آن امتداد می یابند. بوناونچر همچون بسیاری دیگر از بناهای مشابه که چشمان سیتادل های شهری را در نیویورک و سانفرانسیسکو، آتلانتا و دیترویت نشان می دهند، به نمایشی متمرکز از فضامندی تجدیدساختارشده شهر سرمایه داری متاخر تبدیل شده است: تقسیم کردن و تقسیم  شدن، همگن کردن و همگن شدن، غافلگیرانه مجموعه بندی هایی انجام شده اما هنوز به طرز عجیبی درک نشده اند، ظاهرا در تلاش جهت ارائه خود برای دیده شدن می باشد، اما به طور مداوم برای محصور کردن، بخش بندی، محدود کردن، و ایجاد محیط کارسپیرال تحت فشار است. به نظر می رسد همه چیزِ قابل تصور در این فضای میکرو-شهری، موجود و در دسترس باشند اما یافتن آنها در مقیاس مکان های واقعی دشوار است، اینگونه از فضاها؛ بازنمایی شناختی موثر را مغشوش می سازند، بازتاب های سطحی پاستیشی؛ هماهنگی را عقیم  ساخته و به جای آن، اطاعت را تشویق می نمایند. ورود به زمین برای کسانی که بی توجه تردد دارند،ممنوع می باشد، اما در عوض، ورود در بسیاری از سطوح مختلف، از پل های هوایی عابر پیاده  بالا به ورودی های خالی در زیر تشویق می شود. با این حال دوباره بیرون آمدن بدون مساعدت بوروکراتیکی دشوار می گردد. به طرق مختلف، معماری  آنجا، فضاهای تولید شده اسپیرال (پراکنده رو) لس آنجلس را به اختصار بیان کرده و بازتاب می دهد.

هیچ  همزمانی برای طراحی ساختمان  بوناونچر و یا فضامندی اجتماعی ساخته شدهء شهرهای جدید جهانی وجود ندارد. هر دو طرح هماهنگی دارند، که منعکس کننده مشخصات و ضرورت های زمان و مکان، دوره و منطقه است. بوناونچر توامان شبیه سازی چشم انداز تجدید ساختارشده لس آنجلس است و به طور همزمان توسط آن شبیه سازی شده است. از این برهم کنش تفسیری شبیه سازی های کوچک و بزرگ مقیاس، روش جایگزینی برای نقد جغرافیای انسانی معاصر لس آنجلس وجود دارد که آن را به مثابه یک مزوکوسم پست مدرنیته می بیند.

امروزه از مركز به سمت حاشیه، در هر دو شهر درونی و بیرونی، دایره شصت مایلیِ حال حاضر ، متروپلیتن متزلزلی از جوامع، فرهنگ ها و اقتصادهای تکه تکه شده و مجزا و عین حال همگن را تشکیل می دهد كه بطور گیج کننده ای در میان تقسیم فضایی منظم احتمالیِ کار و قدرت سازمند شده است. همانطور که برای بسیاری الگودهی شهرنشینی قرن بیستم درست بنظر می آید، لس آنجلس توامان همگامی با تاریخی را تنظیم می نماید و به شدت بیانگر اکستریم های بیان معاصر است. ساخت مرزهای شهری و الحاق ارضی، برای نمونه برداری از یک نمونه، ابرروال ترین لایه دیوانه وار اپورتونیسم را در هر منطقه شهری تولید کرده است. جوامع محصور کوچک از زمین های شهری و کل قسمت هایی مانند بورلی هیلز، هالیوود غربی، کالور سیتی و سانتا مونیکا، لکه هایی از توده سمت غربی شهر الحاق شده لس آنجلس اند، در حالی که نوارهای باریک زمین های شهری مانند شاخکهایی حساس برای تصرف به مخرج های کلیدی ساحلی بندر سان پدرو فرودگاه بین المللی لس آنجلس می رسند. با این حال، تقریبا نیمی از جمعیت این شهر در حومه سن فرناندو ولی-نیم میلیون نفر- زندگی می کنند که از لحاظ آماری به عنوان بخشی از شهر مرکزی منطقه آماری استاندارد متروپلیتنی لس آنجلس- لانگ بیچ شمرده می شوند. چندین مکان دیگر نیز چنین تقلید صریحی را از طبقه بندی استاندارد شهری، حومه، و برون شهری ایجاد کرده اند.

بیش از 130 حوزه شهری دیگر و چندین بخش از شهرستان، همجوار  و مستقر در اطراف شهر نامنظم لس آنجلس، در یک موزاییک چهل تکه اسپیرال و خیره کننده اداره می شوند. برخی نامهایی دارند که به ظاهر تعجب آور است. جایی که می تواند یک شهر صنعتی و یک شهرتجاری باشد، طور واضح  شکاف های سرمایه را به یاد می آورد که الحاق آنها را تضمین می سازد. در مکان های دیگر، نام ها به طور معمول سعی می کنند تا تاریخ رمانتیزه شده را باز پس بگیرند. (همانطور که بسیاری از اجتماعات جدید به نام رَنچو یا چیزی دیگر نامیده می شدند.) یا به حافظه جغرافیاهای جایگزین بپردازند(مانند ونیز، ناپل، باغ هاوایی، انتاریو، ساحل منهتن، وست مینستر). در نامگذاری، همانند بسیاری از دیگر فرآیندهای معاصر شهری، زمان و فضا،  به طور فزاینده ای به بازی گرفته و بسته بندی می شوند جهت خدمت به نیازهای اینجا و حال، و تجربه زیسته  شهری را به طور فزاینده ای مجرد ساخته ، از طریق شبیه سازی نمایش می دهند، آنها کپی های دقیق از چیزی هستند که ماهیت اصلی و واقعی شان از دست رفته است.

بخشی از روزنامه لس آنجلس تایمز (هربرت، 1985) 433 نشانه که هویت را در ابر فضای شهر لس آنجلس معرفی می کند به مثابه "شهر تقسیم شده و قابل افتخار" وصف می نماید. هالیوود، بلوار ویلشر میراکل مایل و شهر مرکزی در میان اولین مکان هایی بودند که این علائم جامعه را به مثابه بخشی از "برنامه هویت یابی شهر"ِ سازماندهی شده توسط بخش حمل و نقل در اختیار داشتند. یکی از جدیدترین علائم برای آنچه که "جدیدترین اجتماع شهر" اعلام شده، شکل گیری "دروازه بندر" بوده در هشت مایلی ناحیه لانگ بلو-کُلاره که از سمت جنوب به سمت بندر می رود، نوار قدیمی شوسترینگ که در آن بسیاری از سی و دو هزار ساکن، اغلب روابط خود را با شهر فراموش کرده اند. یکی از بنیانگذاران برنامه، ادعا دارد که توسعه آن جا را مد نظر داشت: "در ابتدا، اوایل دهه 1960، اداره ترافیک موقعیتی را اتخاذ نمود که همه جوامع، بخشی از لس آنجلس بشمار آیند اما ما شهرها را درون شهرها نمی خواستیم ... لیکن در نهایت به دام افتادیم. از لحاظ فلسفی آن را حس کردیم. لس آنجلس بزرگ است. شهر باید این سویه را که جوامعی هستند که نیاز به شناسایی دارند به رسمیت بشناسد... آنچه ما سعی کرده بودیم از آن دوری کنیم نشانه های خرد ومحلی بود. "در نهایت، نشانه های شهر به مثابه" بازتاب غرور در حومه " توصیف می شوند.  پس ما در این فانتزی لندِ نومینال (نام گرا) و نومِنال (ناپدیدار) کجا هستیم؟

برای کمینه پنجاه سال، لس آنجلس توصیف مرسوم طبقه بندی شهری را آشکارا نادیده گرفته است، چیستی شهر و حومه، از آنچه که می تواند به عنوان اجتماع یا محله شناخته شود، از آنچه که در معرض شرایط الاستیک شهری است. در واقع، در شهر نوعی ساختارزدایی رخ داده است به سمت یک کولاژ گیج کننده از نشانه هایی که چیزی اغلب کمی بیشتر از اجتماعات خیالی و نمایندگی های نامانوس مکان شهری را تبلیغ می نمایند. منظورم این نیست که بگوییم هیچ محله ی واقعی در لس آنجلس وجود ندارد. در واقع، پیدا کردن آنها از طریق سفرهای اکتشافی به یک سرگرمی محلی محبوب تبدیل شده است، به ویژه برای کسانی که از اجتماعات مجاور در روند  پراکنده رویی  پی در پی چشم اندازهای براستی معمولی و غیر قابل توجه، که بیشینه منطقه را تشکیل می دهند؛ بسیار جدا افتاده اند. اما تجربۀ شهری همچنان به طور فزاینده ای نادیده انگاشته میشود، و لایه های بیشتری از پراکندگی را به فضای زندگی اضافه می کند.

لس آنجلس معاصر بیش از هر زمان دیگری انباشت غول آسایی از پارک های مضمونی ست، یک فضای زندگی فراگیر دیزنی ورلدی، به نظر می رسد. این قلمرو به ویترین هایی از فرهنگ های دهکده جهانی و مناظر آمریکایی ممتیک، مراکز خرید پذیرا و مین استریت های فریبنده، قلمروهای جادویی اسپانسری مشارکتی، تکنولوژی بالا مبتنی بر اجتماعات پرتوتایپ آزمایشی آینده، بسته ای از مکان های جذاب با امکانات متنوع برای استراحت و تفریح تقسیم شده است. همه اینها؛ هوشمندانه، ایستگاه های کاری پر سروصدا و فرآیندهای کاری یاری رسان جهت نگهداشت سیستم را؛ پنهان می سازند. در لایه رویی، ادعای خلق "شادترین مکان روی زمین" اورجینال می شود، فضاهای محصوری که به رغم  القای ظاهری حق انتخاب آزادانه برای همه؛ بشدت توسط نظارت کنندگان مخفی تحت کنترل اند. تجربه زندگی در اینجا می تواند بشدت سرگرم کننده و بطور استثنایی لذت بخش باشد، به ویژه برای کسانی که می توانند به اندازه کافی از عهده  هزینه حضور بلند مدت خود درون این سیستم جهت انتخاب و استقرار سبک های حمل و نقلی و مکان های استراحت شان برآیند. و البته، این سرمایه گذاری در طول سال ها بسیار سودآور بوده است. خب بالاخره، این روند بر مبنای آنچه که به  مثابه  زمین نسبتا ارزان القا گردید؛ شروع بکار کرد و  توسط ارتش دائمی تامین شده کارگر حتی ارزان تر وارداتی، تقویت گشته، با دستگاه های مدرن تکنولوژی جدید پر شده است، دارای سطوح حفاظت و نظارت فوق العاده ای است، تحت تهاجم صریح کارآمدترین سیستم های مدیریتی اداره می شود، تقریبا همیشه قادر به تحقق آنچه وعده داده شده، در زمان مفید مناسب بوده است.

زیر این لایه رویی نشانمندی  نظمی اقتصادی وجود دارد، یک ساختار گره ای ابزاری، تقسیم فضاییِ اساسا استثمارگر کارگری، و این سیستم شهری سازمان یافته فضامند در نیم قرن گذشته بیشتر از تقریبا هر امر دیگری در جهان به طور مداوم مولد ثروت بوده است. اما چگونگی این امر به طور فزاینده ای از نظر پنهان مانده است، مستتر در محیطی تخصصی تر در تولید پیچیدگی و گیج سازی فراگیر. همانطور که در ایالات متحده اغلب چنین بوده است، این ساختارزدایی محافظه کارانه، با سیاست زدایی بی حس کننده روابط و تعارضات طبقاتی و جنسیتی اساسی همراه است. زمانی همه  چیز پدیدار می شوند که، تکه تکه شده و سرشار از پاستیش و فریبندگی اند، به نظر می رسد لبه های سخت چشم انداز نظام سرمایه داری [نئولیبرال]، نژادپرستی و پدر سالاری ناپدید شده،  دود می شود و به هوا می رود.

 

 قسمت اول



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

زیباشناسی پیکره تراشانه و پدیدارشناسانه مستراح
معماران و چالش انتخاب معماری ـ فرنوش فارمر - یادمانِ دیوارِ برلین
آستانه پایتخت جدید قزاقستان ؛ مجموعه عکس يوراسيسم از فبريك فوئيلت
طراحی و بحران پناهندگان در هفت پرده به روایت آلیس راستورن . قسمت سوم
از فضای بنجل تا فضای امید؛ عبور از فضاهای دروازه ای و شکستن گتوئیزیشن: گلف زاغه ای
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group