معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1322
درگذشت زاها حدید   - 34
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1108
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
نظریه معماری   - 933
اکسپو شانگهای 2010   - 33
طراحي داخلي   - 880
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
سازه های شهری   - 850
معماری پراجکتیو   - 32
تکنولوژی ساخت   - 830
معماری دیجیتال   - 32
مرزهای معماری   - 763
معماری کانستراکتیویستی   - 32
معماری حوزه عمومی   - 715
طراحی پارامتریک   - 29
المان شهری   - 689
بحران آب   - 28
نگاه نو به سكونت   - 679
هنر روسیه   - 27
نظریه شهری   - 669
اکسپو میلان 2015   - 27
کلان سازه   - 593
پاویون های سرپنتین   - 23
معماری و سیاست   - 512
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری پایدار   - 502
جشن نامه اتووود   - 21
منتقدان معماری   - 472
معماری مجازی   - 20
معماری تندیس گون   - 446
باهاوس   - 20
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 429
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 428
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری منظر   - 420
پداگوژی   - 19
آرمان شهرگرایی   - 420
پردیس ویترا   - 18
معماری شمایل گون   - 415
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 17
معماری مدرن   - 414
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
روح مکان   - 413
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
طراحی صنعتی   - 395
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
باز زنده سازی   - 366
معماری بایومورفیک   - 14
توسعه پایدار   - 349
معماری ـ موسیقی   - 14
تراشه های کانسپچوال   - 333
فیلوکیتکت   - 14
معماری یادمانی   - 330
شهرهای در حرکت   - 12
معماری سبز   - 302
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماریِ توسعه   - 298
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
اتووود کلاسیک   - 263
مدرنیته؛ از نو   - 11
طراحی نئولیبرال   - 259
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
هنر مدرنیستی   - 254
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
بدنه سازی شهری   - 251
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری محلی   - 247
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری محدود   - 243
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 241
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری تجربی   - 241
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 236
بی ینال ونیز   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
آینده گرایی   - 222
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 220
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 217
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
گرمایش زمین   - 203
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری پست مدرن   - 196
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 185
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
مسکن حومه شهری   - 185
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 157
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 143
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
زنان و معماری   - 138
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 6
عکاسی   - 135
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
مسکن روستایی   - 131
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر گفت و گو   - 127
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ـ سینما   - 123
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
هنر انتزاعی   - 117
جهان علمیْ تخیلی   - 5
معماری ژاپن   - 109
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
گرافیک   - 109
فرهنگ نفت   - 5
معماری ایران   - 106
معماری مصر   - 4
فضای منفی   - 101
بلوپرینت   - 4
بلندمرتبه ها   - 100
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
طراحی مبلمان   - 86
معماری خوانی   - 4
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
منبع شناسی اتووود   - 4
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری مذهبی   - 85
اتووودْ آبزرور   - 4
اکسپو   - 75
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری هند   - 62
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری چین   - 61
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری فاشیستی   - 60
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
ترسیمات معماری   - 47
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
گفت و گو با مرگ   - 47
ده پرسش از هشت معمار   - 1
ویرانه ها   - 45
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
جنبش متابولیسم   - 41
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری و هنر انقلابی   - 40
شهرْخوانی با اتووود   - 1
زاغه نشینی   - 38
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
مدارس معماری   - 38
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 9
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 18
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سوپراستودیو   - 9
ادوارد برتینسکی   - 1
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد سعید   - 12
شیگرو بان   - 33
ادوارد سوجا   - 9
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فدریکو بابینا   - 30
ادولف لوس   - 6
فرانک گهری   - 49
ارو سارینن   - 28
فرانک لوید رایت   - 43
اریک اوون موس   - 13
فرای اوتو   - 9
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 25
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 7
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر زُمتُر   - 67
میشل سر   - 3
پیتر کوک   - 7
میشل فوکو   - 44
پیر بوردیو   - 5
نائومی کلاین   - 4
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نورمن فاستر   - 35
تئودور آدورنو   - 3
نیکلای مارکوف   - 1
تادو اندو   - 13
هانا آرنت   - 6
تام مین   - 13
هانری لفور   - 23
تام ویسکامب   - 10
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 23
هنس هولین   - 4
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 1
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 25
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 16
جورجو آگامبن   - 4
ولادیمیر تاتلین   - 10
جوزپه ترانی   - 2
ولف پریکس   - 1
جونیا ایشیگامی   - 3
ونگ شو   - 8
جیمز استرلینگ   - 1
ویتو آکنچی   - 12
جین جیکوبز   - 1
ویوین وست وود   - 6
چارلز جنکس   - 5
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز کوریا   - 15
کازیو سجیما   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کالین روو   - 1
حسن فتحی   - 5
کامران دیبا   - 13
حسین امانت   - 3
کامرون سینکلر   - 11
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش آشوری   - 1
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش شایگان   - 8
کریم رشید   - 5
دانیل لیبسکیند   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کلود پَره   - 3
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنت فرمپتن   - 14
دیوید رُی   - 2
کنزو تانگه   - 9
دیوید گیسن   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید هاروی   - 24
کنگو کوما   - 47
رابرت نوزیک   - 2
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت ونتوری   - 13
کوین لینچ   - 7
رُدولف شیندلر   - 7
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رم کولهاس   - 95
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رنزو پیانو   - 30
یان گِل   - 8
ریچارد مِیر   - 8
یو ان استودیو   - 32
ریموند آبراهام   - 1
یورگن هابرماس   - 13
رینر بنهام   - 2
یونا فریدمن   - 5
رینهولد مارتین   - 5
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -749
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -335
صنعتی   -97
فرهنگی   -290
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -128
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : مهدي معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
کلینیک فوکو: فضا، زبان، مرگ
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1392/12/07
مـنـــــــبـع : ماهنامه مهرنامه ، شماره 29 ، به قلم رضا نجف زاده
تعداد بازدید : 3586

 از آن جا که مساله فوکو قدرت و هنجار است، تمام آثار وی در یک منظومه معرفت شناسی تاریخی – انتقادی با هم متصل می شوند. آن چه از آثار فوکو را از هم متمایز می کند چیزی است که خودش regard یا نگاه می خواند. این متفکر تاریخ های ناحیه ای، به طرزی ناساز یکی از ستودنی ترین روش های کل گرایانه را در فراسوی ناحیه ها تدوین کرد. منطقا نمی توانست همه چیزهای ممکن را با این روش کل گرایانه اش ارزیابی کند.

پزشکی و علوم مرتبط با آن یکی از حوزه های اصلی و اولیه تحلیل های ساختاری – تاریخی میشل فوکو بوده است. در سال 1954 کتاب die Mentale et Personalite - Mal را منتشر ساخت. همین اثر در سال 1962 به صورت تجدیدنظر شده با عنوان جدید Maladie Mentale et Psycholgie منتشر می شود. ترجمه انگلیسی این اثر با عنوان Mental Illness and Psychology به قلم آلن شریدان و با مقدمه دریفوس در سال 1987منتشر شد. بعدها وی طی دوره های درسی 1974- 1973 در کلژدفرانس درس هایی ارائه داد با موضوع روانپزشکی با عنوان Le pouvoir psychiatrique در ادامه همین درسها دردوره درسی 1975- 1974 درس های Anormaux les را ارائه داد. ( ترجمه انگلیسی به دست گراهام برجل به سال 2003).

درسال 1961 کتاب مشهورتر تاریخ جنون را می نویسد که با تولد پزشکی مدرن در پیوند است و در سال 1963 کتاب Naissance de la Clinique. Une archeology du regard medcal یا تولد کلینیک : دیرینه شناسی نگاه پزشکی را منتشر می کند. موضوع تمام این آثار مکانیزم های فردیت سازی تمدن جدید غرب و سنجش نسبت بدن، روان، دانش ، هنجار، قدرت و جامعه در پیوستاری تاریخی است. در آثار دوره تبارشناسی فوکو نیز پزشک و تجربه پزشکی پوزیتیویستی پاره ای از لحظه امکان پذیر شدن علوم انسانی است.

  کتاب Naissance de la nique را ابتدا یحیی امامی با عنوان تولد کلینیک: دیرینه شناسی ادارک پزشکی در سال 1384 براساس ترجمه انگلیسی آلن شریدان ترجمه و منتشر ساخت. یحیی امامی به گواهی کارهایش ساختار زبان انگلیسی را خوب می دانست؛ به علوم اجتماعی جدید تعهد داشت؛ عضو انجمن جامعه شناسی ایران بود؛ "نظم اشیاء" فوکو و نیز کتابی از هابرماس را ترجمه کرده بود. کتابی که از هابرماس ترجمه کرده بود "مهندسی ژنتیک" نام دارد و از علاقه مترجم به حوزه علوم زیستی یا علوم بدن به معنای عام حکایت دارد. به صرف این که ایشان فارغ از مناسبات ناسالم ترجمه و تالیف رتبه جویانه به طرزی علاقه مندانه به ترجمه آثار فوکو پرداخت، برای ایشان بسیار احترام قائلم و ارجمندشان می دانم.

شریدان نیز در کمبریج زبان انگلیسی خوانده و مترجم حرفه ای آثار متفکران برجسته عمدتا فرانسوی است. در کارنامه او ترجمه آثار متنوعی دیده میشود؛ از رمان گرفته تا درس نامه های انسان شناسی و جامعه شناسی. غیر از پنج کتاب از فوکو آثار متفکران مشهوری را ترجمه کرده است؛ از جمله "انسان شناسی سیاسی" ژرژبالاندیه، "شب مقدس" طاهر بن جلون، "نامیرا" ی آلن رب – گریه، "جامعه شناسی رمان" لوسین گلدمن، "نقد خرد دیالکتیکی" ژان پل سارتر، "مساله شهری" مانوئل کاستلز و نوشته های ژان لاکان. او دو رمان و کتابی هم درباره فوکو نوشته است.

اما یک ترجمه را در چهار سطح می توان ارزیابی کرد. سطح نخست به ساختار دستوری متن و گزاره ها مربوط می شود. سطح دوم به واژگان و مفاهیم عمومی زبان مربوط می شود. سطح سوم به گفتمان یا نظریه مربوط می شود و فهم و برگردان واژگان تخصصی را نیز شامل می شود. سطح چهارم به چیزی مربوط می شود که مسامحتا می توان آن را "رتوریک متن" نامید. رتوریک متن ابعاد زیباشناختی و ادبی متن را شامل می شود و تقریبا دشوارترین و پرتنازع ترین بعد برگردان متون است.

از سوی دیگر، به طور خاص درباره ترجمه پیدایش کلینیک طبق ترجمه زنده یاد یحیی امامی به دو صورت می توان داوری کرد. یکی بر اساس متن شریدان که پیش رویش بوده و دیگری بر اساس نوشتار فرانسوی خود فوکو. داوری و سنجش نخست داوری ای یک درجه ای و سنجش دوم داوری ای دو درجه ای است و سنجش اصالت خود متن آلن شریدان را نیز شامل می شود.

ترجمه یحیی امامی از لحاظ خوانا بودن متن فارسی و آشنایی مترجم با مفاهیم علوم اجتماعی متنی ارجمند است . اما هیچ ترجمه ای را نمی توان منعزل از نسخه اصلی اش داوری کرد. متن آلن شریدان به طور کلی ترجمه ای وفادار به اصل است، اما از لحاظ ادبی و رتوریک به دلیل نثر خاص فوکو نمی توان از او یا از هیچ مترجمی انتظار داشت که واژگان یا تعابیری واحد یا مشابه را برای بیان مقاصد فوکو به کارگیرد.

بنابراین ترجمه یحیی امامی ترجمه آلن شریدان است. در مطابقه متن یحیی امامی با متن آلن شریدان تقریبا در هر چهار سطح یاد شده ناراستی هایی مشاهده می شود که بعید است به دانش مترجم فارسی در باب زبان یا مفاهیم علوم اجتماعی مربوط باشد. خطاها احتمالا ناشی از تعجیل در ترجمه و ارائه به نشر است. این تعجیل را در نگاه نخست می توان از ترجمه نشدن اعداد لاتین یا توضیحات لابه لای یادداشت های انتهای کتاب دریافت. همچنین خطاها بعید است از ناحیه ویراستار متن یا عوامل فنی حروف چینی و صفحه آرایی باشد. از لحاظ ساختار دستوری می توان در متن جملاتی یافت که به دلیل برگردان نادرست یا به سوء تفسیر دامن می زند یا خواندن متن را دشوار می سازد. به علاوه غیر از ترجمه خود متن اصلی آلن شریدان، این کتاب افزوده یا تکلمه ای چون مقدمه مترجم یا نمایه نام ها و مفاهیم یا پانوشت یا پیشگفتار و پسگفتاری ندارد. از سوی دیگر، قضاوت درباره دقت زنده یاد یحیی امامی در ترجمه مفاهیم طب و فیزیولوژي را باید به پژوهش گران علوم زیستی و پزشکی سپرد.

ترجمه خانم فاطمه ولیانی با عنوان "تولد پزشکی بالینی : باستان شناسی نگاه پزشکی" ( و در این خبر ) بر اساس نسخه اصلی انتشارات دانشگاهی فرانسه PUF ویرایش 2003 انجام پذیرفته است. این ترجمه جدید متاملانه تر است . مترجم گرامی برای معرفی و برگردان این اثر فراتر از خود اثر، به مطالعه در باب موضوع تخصصی تاریخ پزشکی پرداخته است تا فهم اثر را برای خواننده علوم اجتماعی و فلسفه نیز آسان تر سازد. خواندن این کتاب مستلزم داشتن تصویری از تاریخ پزشکی است. یکی از ویژگی های مثبت ترجمه خانم ولیانی مقدمه ای است که ایشان با عنوان "در حاشیه" به ابتدای متن افزوده اند و کار خواننده را آسان ساخته اند. مترجم با استفاده از منابعی چون تاریخ پزشکی ژان شارل سورئه ( 1993)، و پاره ای مقالات و مصاحبه های فوکو در مجلدات Dits et ecrits یا گفته ها و نوشته ها در این مقدمه خلاصه ای از گفتمان های پزشکی قدیم و جدید را آورده، از منظر تاریخ انتقادی اندیشه به معرفی اثر پرداخته و تفاوت رویکرد دیرینه شناسانه یا رویکرد تاریخی سنتی به گفتمان های پزشکی و سلامت را تشریح کرده است.

برخلاف ترجمه پیشین، در این ترجمه یادداشت های انتهای اثر در موارد لازم به فارسی برگردانده شده، توضیحات و نشانی کتاب شناختی از هم تفکیک شده و توضیحات هر چند اندک اند، اما ترجمه شده اند. کتاب شناسی کامل اثر به متن افزوده شده و در انتها نمایه نام های خاص و نام کتب به متن افزوده شده است . از لحاظ شکلی این ویژگی ها کتاب را برای پژوهش مفید و قابل اعتماد می سازند.

درباره مفاهیم پزشکی و فیزیولوژی انسانی در این ترجمه باید متخصصان آن حوزه قضاوت کنند. اما در مورد مفاهیم تاریخ نظام های اندیشه، تاریخ اجتماعی انتقادی، معرفت شناسی و دستگاه مفهومی خاص میشل فوکو در این جا به طور کلی با ترجمه ای ارجمند و موفق مواجهیم. البته کتاب هنوز از ویرایش صوری بی نیاز نیست. متن در مواردی نقص های ویرایشی ای دارد که گاهی خواندن متن زیبای فوکو درباره موضوعات نازیبایی چون بیماری و جسد بیمارستان را دشوار می سازد. از دیگر سو در لابه لای برخی صفحات کتاب جملات نامفهوم و فاقد معنا نیز وجود دارد؛ که عمدتا به نثر خود فوکو بازمی گردد، نثری که تلاش می کند به تحلیل گفتمان تجربه کانکریت بیماری و درمان بیانی شعر گونه و ادیبانه نیز ببخشد. در مجموع ترجمه این کتاب کار دشواری بوده است و نقایص طبیعی ترجمه خواه در مورد برگردان مفاهیم و خواه در مورد ویرایش صوری از ارزش این ترجمه موفق نمی کاهد.

  کتاب تولد کلینیکی یا تولد تاریخ نظام های اندیشه یا تاریخ عقاید (Historie system de pe see) یا تمرکز بر یکی از برجسته ترین نمونه های پوزیتیویسم یعنی تجربه پزشکی مدرن کتاب از فضا، زبان و مرگ سخن می گوید؛ از نگاه سخن می گوید.

فوکو اساسا انسانی است بسیار فروتن، می گوید: زمینه تاریخی این کتاب گسترده نیست و در مجموع به نحوه رشد و گسترش مشاهده پزشکی و روش های آن در مقطع تاریخی ای کمتر از نیم قرن می پردازد. وی از اصطلاح آستانه تاریخی بهره می گیرد. این اصطلاح در تاریخ باوری ساختاری بسیار کلیدی است. طبق تقریر وی، دوره تاریخی رشد و گسترش گاه پزشکی مدرن در اواخر قرن هجده آستانه تاریخی ماندگاری است که در آن اعماق تاریک بیماری از جمله درد، ناهنجاری و مرگ آشکار می شود. در این دوره است که درد، ناهنجاری و مرگ در فضای عمیق، رویت پذیر، محکم و بسته اما قابل دسترس بدن انسان از ظلمت خارج می شوند. چیزی که بنیادا رویت ناپذیر بود، ناگهان درمعرض نگاه روشن و شفاف قرار گرفت. گویا نخستین بار بود که پزشکان از قید تصورات کلی و اوهام رها شدند و پذیرفتند که نفس موضوع تجربه خود را با نگاهی خالص و فارغ از پیش داوری بررسی کنند. صورت های رویت پذیری دگرگون شد. ذهنیت پزشکی جدید که آثار ماری فرانسوا گزاویه بیشا نخستین نمونه منسجم آن است، تجدید سامان معرفت شناختی بیماری بود و مرزهای میان امر رویت پذیر و امر رویت ناپذیر بازتعریف شد.

زبان به منزله قالب بیان و تفسیر درد اهمیت یافت. این زبان می توانست درباره فرد دانشی را مجاز بداند که دیگر در قلمرو تاریخ یا زیبایی شناسی قرون میانه محدود نبود. از این پس نگاه دیگر تقلیل گر نیست، بلکه فرد را با کیفیت تقلیل ناپذیرش بنیان می نهد. این چنین، سامان دادن زبانی عقلانی با محوریت فرد امکان پذیر شد.

مقصود فوکو "گسست" ی است که سامان دانایی مدرن یا پوزیتیویسم در چارچوب ساختار علمی فردبنیاد از سامان نظریه ها و نظام های قدیم ایجاد کرد. آثار این گسست هنوز هم در روزگار ما تداوم دارد. در مقابل گفتمان نادقیق قدیم، گفتمانی علمی و دقیق شکل گرفت. گفتمان علمی جدید، از زمان بیشا به این سو و حرکتی مشخص و معین را بدون مقیاس و اندازه سامان داد، که وجود پر و متراکم اشیا ملموس را با جدول بندی ریز کیفیاتشان در معرض نگاه قرار می داد. عینیت علم جدید علمی تر از ابزار سنجش کمیت بود.

کتاب تولد پزشکی بالینی کتابی درباره علوم انسانی و به طور خاص درباره تولد علوم انسانی نیز است. این کتاب برای فلسفه و علوم اجتماعی و به طور کلی آن چه علوم انسانی خوانده می شود، از چند لحاظ اهمیت دارد. یکی از منظر "روش" ِ آن که دیرینه شناسی و تحلیل گفتمان است و دیگری از منظر اهمیت پزشکی برای شکل گیری علوم انسانی. درباره دیرینه شناسی و روش های هم پیوند آن یعنی تحلیل گفتمان، هرمنوتیک و نشانه شناسی درمحافل ایرانی و اروپایی بسیار سخن گفته شد، اما این اثر به دلیل موضوع تخصصی اش چندان خوانده نشده است.

ازسوی دیگر، از دید فوکو پزشکی اثباتی از لحاظ تجربی یکی از نخستین جلوه های آشکار رابطه انسان مدرن با خاستگاه متناهی بود. از منظر اهمیت پزشکی برای تاسیس علوم انسانی، فوکو می گوید وقتی نقش تناهی در دانش معکوس شد، فرد به سوژه و ابژه ی شناخت بدل گردید. در واپسین سال های سده هجدهم، شناخت بسیار جزیی و دقیق فرد بیمار در دستور کار قرار گرفت. لازمه وجود تجربه بالینی به منزله شکلی از شناخت، دگرگونی عرصه بیمارستان بود؛ تعریفی جدید از جایگاه بیمار در جامعه ارائه شد و میان امداد اجتماعی و تجربه پزشکی و میان مددکاری و دانش رابطه ای خاص برقرارشد. بیمار باید در فضایی جمعی و متجانس قرار می گرفت و زبان به روی قلمروی جدید گشوده می شد. قلمرو ارتباط متقابل دائمی و مبتنی بر عینیت میان امر رویت پذیر و امر بیان شدنی، گفتمان علمی کاربردی به کلی جدید پیدا کرد.

از این منظر ، اهمیت پیدا کردن خرده تکنیک های نمره گذاری، ثبت، تشکیل پرونده، ستون بندی و جدول بندی در انتهای قرن هجدهم به برداشته شدن مانع معرفت شناختی از سر راه علوم مربوط به فرد منجر شد. این چنین تولد علوم انسانی امکان پذیرشد.

در پروژه فوکو چهار شخصیت کودک، بیمار، دیوانه و بزهکار سوژه هایی اند که نگارش تاریخ انتقادی زمان حال با محوریت آن ها صورت می گیرد. در مراقبت و تنبیه دیرینه شناسی رادیکال می شود. در آن جا دیگر سخن از انضباط به منزله وارونگی محورسیاسی فردی سازی است. به گفته فوکو این وارونگی تاریخی روش های فردی ساز، خاستگاه تمام علوم و تحلیل ها و روش هایی است که ریشه روان را به کار می برند. لحظه گذار از سازو کارهای علمی – انضباطی و لحظه جایگزینی فردیت انسان محاسبه پذیر به فردیت انسان به یادماندنی علاوه بر این که لحظه امکان پذیرشدن علوم انسانی است. لحظه کار بست تکنولوژی نوین قدرت و کالبدشناسی سیاسی جدید بدن نیز است.

 در مورد دیرینه شناسی و تحلیل گفتمان در کتاب "تولد پزشکی بالینی" می توان چندین نقد وارد ساخت. از جمله این که این دیرینه شناسی یا تحلیل گفتمان اروپا محور است و نگاه متواضعانه فوکو محصور است به بستر مکانی بنام فرانسه. فوکو مقیاس پروژه خود را امری محلی می داند و اثر سنت ها و تاریخ های خارج از اروپا را نادیده می گیرد. شاید هم این اروپا محوری اقتضای کار فوکو به منزله پژوهشگر مدرنیته ای است که اروپایی محض تصور می شود. نقد دیگر را می توان از منظر "بی طرفی" ای که فوکو صریحا مدعی آن است وارد ساخت. مسئله فوکو تحلیل "شرایط امکان" تجربه پزشکی در عصر مدرن است. تصور و مقصود انسان ها در ذیل یا در فراسوی گفته های خود درباره اشیاء برای فوکو چندان اهمیت ندارد، بلکه برای او مهم چیزی است، که از بدو امر به گفته های انسان درباره اشیاء نظام می بخشد و باعث گشوده شدن آن ها به روی گفتمان های جدید و تغییر و دگرگونی های آن ها می شود.

این تاکید بر شرایط امکان پدیدار تاریخی مولف را از ارزش گذاری پرهیز می دهد. فوکو می گوید: "این کتاب له نوعی پزشکی یا علیه نوع دیگری ازعلم یا کلا ضد پزشکی و طرفدار از میان رفتن آن نیست." این اظهار فوکو درنگاه نخست دو دلالت معرفت شناختی دارد. یکی امتناع استخراج رادیکالیسم یا دست کم نظریه انتقادی از دیرینه شناسی وی و دیگری امتناع سیستم سازی . این سخن آشکار فوکو پاسخی است به پرسش هایی که برای مثال کیفرشناسان درمورد کتاب مراقبت و تنبیه مطرح می کنند. فوکو آیا الغاگر است یا متفکر نظریه انتقادی؟ در نگاهی دقیق تر اما نمی توان از امتناع ذاتی رادیکالیسم یا امتناع ذاتی سیستم سازی بر پایه دیرینه شناسی سخن گفت. روش تاریخی اساسا پتانسیل گونه ای رادیکالیسم را در خود نهفته دارد. فوکو نمی تواند رادیکالیسم دیرینه شناختی اش را در تحلیل سازمان و تجربه علوم مدرن بروز ندهد، حتی اگر خودش انکار کرده باشد. نقد دیگر را از منظر مواجهه فوکو با تاریخ علم می توان مطرح کرد. تصور گسست تام از سنت های قرن میانه مسیحی واسلامی در تاریخ علم چندان نمی تواند بنیانی استوار داشته باشد. فوکو بخش های عمده ای از تاریخ علم را به حاشیه می راند تا تاریخ انتقادی تمدن جدید را بنگارد.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

تراشه های کانسپچوال ـ میشل فوکو و سیاست معماری
تراشه های کانسپچوال ـ میشل فوکو؛ هستی شناسی اکنونیت و شکاف در معاصریت مونولیتیک
تراشه های کانسپچوال ـ جولیانو برونو و تلاش برای استخراج بدن شناسی معمارانه از گفتمان میشل فوکو
تراشه های کانسپچوال ـ میشل فوکو و معماری سراسربین به مثابه دیاگرامی از مکانیسم قدرت
کتابخانه اتووود ـ تولد پزشکی بالینی ـ میشل فوکو
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group