معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1318
زاغه نشینی   - 37
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1085
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
نظریه معماری   - 922
درگذشت زاها حدید   - 34
طراحي داخلي   - 873
اکسپو شانگهای 2010   - 33
سازه های شهری   - 849
معماری دیجیتال   - 32
تکنولوژی ساخت   - 830
معماری کانستراکتیویستی   - 32
مرزهای معماری   - 762
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 32
معماری حوزه عمومی   - 699
مدارس معماری   - 31
المان شهری   - 689
معماری پراجکتیو   - 31
نگاه نو به سكونت   - 674
طراحی پارامتریک   - 29
نظریه شهری   - 661
اکسپو میلان 2015   - 27
کلان سازه   - 593
هنر روسیه   - 27
معماری و سیاست   - 504
بحران آب   - 27
معماری پایدار   - 502
پاویون های سرپنتین   - 22
منتقدان معماری   - 466
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری تندیس گون   - 446
جشن نامه اتووود   - 21
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 428
معماری مجازی   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 425
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری منظر   - 420
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
آرمان شهرگرایی   - 417
پردیس ویترا   - 18
معماری شمایل گون   - 415
پداگوژی   - 18
روح مکان   - 409
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
طراحی صنعتی   - 395
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری مدرن   - 393
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
باز زنده سازی   - 361
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 15
توسعه پایدار   - 349
فیلوکیتکت   - 14
تراشه های کانسپچوال   - 331
معماری ـ موسیقی   - 14
معماری یادمانی   - 330
باهاوس   - 14
معماری سبز   - 302
معماری بایومورفیک   - 14
معماریِ توسعه   - 296
شهرهای در حرکت   - 12
اتووود کلاسیک   - 263
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
طراحی نئولیبرال   - 256
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
بدنه سازی شهری   - 251
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری محلی   - 245
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری محدود   - 242
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری ارزان   - 241
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
تغییرات اقلیمی   - 241
مدرنیته؛ از نو   - 9
معماری تجربی   - 241
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر مدرنیستی   - 237
بی ینال ونیز   - 7
محوطه سازی   - 236
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 233
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
بنای محدود   - 220
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری های تک   - 217
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
آینده گرایی   - 210
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
گرمایش زمین   - 203
معماری تخت جمشید   - 7
معماری پست مدرن   - 192
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 185
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
مسکن حومه شهری   - 185
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 157
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری انتقادی   - 139
فرهنگ نفت   - 5
زنان و معماری   - 130
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
مسکن روستایی   - 130
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
عکاسی   - 129
معماری مصر   - 4
هنر گفت و گو   - 126
بلوپرینت   - 4
هنر انتزاعی   - 114
منبع شناسی اتووود   - 4
معماری ژاپن   - 109
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری ایران   - 106
معماری خوانی   - 4
معماری ـ سینما   - 104
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
گرافیک   - 102
جهان علمیْ تخیلی   - 3
بلندمرتبه ها   - 100
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
فضای منفی   - 99
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری مذهبی   - 85
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
طراحی مبلمان   - 84
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
اکسپو   - 75
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 2
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری هند   - 62
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری چین   - 61
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری فاشیستی   - 59
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 1
گفت و گو با مرگ   - 46
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
ویرانه ها   - 43
ده پرسش از هشت معمار   - 1
جنبش متابولیسم   - 41
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری و هنر انقلابی   - 40
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
ترسیمات معماری   - 39

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 6
زیگموند فروید   - 9
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 2
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 18
آن تینگ   - 4
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی گائودی   - 27
سالوادور دالی   - 2
آنتونی وایدلر   - 5
سانا   - 5
آنتونیو نگری   - 3
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنیش کاپور   - 8
سدریک پرایس   - 3
آی وِی وِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اُ ام اِی   - 33
سوپراستودیو   - 9
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 10
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 9
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 6
فرانک لوید رایت   - 43
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 1
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 30
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
لئون کریر   - 2
اسکار نیمایر   - 33
لبس وودز   - 23
اف او اِی   - 9
لوئیس باراگان   - 2
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس مامفورد   - 1
الیس راستورن   - 9
لودویگ میس ون دروهه   - 22
اِم اِی دی   - 22
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ام وی آر دی وی   - 49
لوسی رای   - 2
اماندا لِــوِت   - 3
لویی کان   - 37
اویلر وو   - 9
لوییس بورژوا   - 8
ایلین گری   - 7
لُکُربُزیه   - 133
ایوان لئونیدوف   - 4
لیام یانگ   - 4
بئاتریس کُلُمینا   - 4
مارتین هایدگر   - 27
بال کریشنادوشی   - 4
مارسل بروئر   - 2
باک مینستر فولر   - 4
مارشال برمن   - 16
برنارد چومی   - 33
مانفردو تافوری   - 16
برنو زوی   - 7
مانوئل کاستلز   - 2
بنیامین برتون   - 6
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بوگرتمن   - 1
مایکل سورکین   - 1
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل گریوز   - 6
پائولو سولری   - 4
محمدرضا مقتدر   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پال گلدبرگر   - 1
مـَــس استودیو   - 3
پرویز تناولی   - 2
معماران مورفسس   - 16
پری اندرسون   - 3
موریس مرلوپنتی   - 2
پل ویریلیو   - 19
موشه سفدی   - 12
پیتر آیزنمن   - 57
میشل فوکو   - 42
پیتر زُمتُر   - 67
نائومی کلاین   - 4
پیتر کوک   - 7
نورمن فاستر   - 35
پیر بوردیو   - 5
نیکلای مارکوف   - 1
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
هانا آرنت   - 6
تئودور آدورنو   - 3
هانری لفور   - 23
تادو اندو   - 13
هانی رشید   - 5
تام مین   - 13
هرزوگ دی مورن   - 27
تام ویسکامب   - 10
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس پیکتی   - 5
هنری ژیرو   - 3
توماس هیترویک   - 30
هنریک وایدولد   - 1
تیتوس بورکهارت   - 2
هنس هولین   - 4
تیموتی مورتُن   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
تیو ایتو   - 23
هومی بابا   - 2
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان برجر   - 2
والتر بنیامین   - 24
جان هیداک   - 4
والتر گروپیوس   - 16
جف منن   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 10
جفری کیپنس   - 3
ولف پریکس   - 1
جورجو آگامبن   - 4
ونگ شو   - 8
جوزپه ترانی   - 2
ویتو آکنچی   - 12
جونیا ایشیگامی   - 2
ویوین وست وود   - 6
جیمز استرلینگ   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
جین جیکوبز   - 1
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز جنکس   - 5
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 13
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -747
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -334
صنعتی   -97
فرهنگی   -270
گالری   -84
پاویون   -253
هتل   -73
موزه   -246
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -117
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : مهدي معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
چگونگی بازتعریف باوهاوس از پرکتیس طراحی برای جامعه . نیکیل سَوَل . قسمت سوم
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1398/03/06
مـنـــــــبـع : www.nytimes.com/2019/02/04/t-magazine/bauhaus-school-architecture-history.html
تعداد بازدید : 241

چرا در آنجا همه چیز به پایان می رسد؟ از این حرفها بگذریم، باوهاوس به مثابه اعتراضی علیه سو گیری افسارگسیخته صنعتی شدن، و آسیب وارد شده بر ذهن و روح آغاز شد. گروپیوس در سال 1923 نوشت: "تنها؛ کاری که محصول انگیزه نیرومند درونی باشد می تواند معنی فکری داشته باشد." "کار مکانیکی، بی روح است و فقط مناسب برای دستگاه بی جان... راه حل؛ به تغییر نگرش فرد نسبت به کار خود بستگی دارد." گروپیوس همچنین با صنعت آلمان جهت فروش محصولات باوهاوس قصد همکاری داشت؛ تحت مدیریت مایر، باوهاوس از طریق همکاری های تجاری سودآور شد. با این وجود؛ مایر هیجان درونی تعداد روزافزون دانشجویان کمونیست را تشویق و تقویت نمود -حتی مجله باوهاوس، گرایش کمونیستی پیدا کرد- فعالیت های مایر (بدون اشاره به چشم اندازمستقل مالی باوهاوس) با تحت نظر قرار گرفتن و هشدار مقامات دسائو  روبرو شد. در ماه ژوئیه 1930 شهردار او را عزل کرد و میس به عنوان جانشینش منصوب شد. ماير در نامه اي تعزیت آمیز،خودخواهانه و طعنه آمیز، شهرداری را متهم ساخت که "تلاش مي کند تا باوهاوس را  که به شدت توسط او سرشار از روح مارکسیستی شده، از میان بردارد:"

"اخلاقیات، تناسب، رویه ها و نظم اکنون یک بار دیگر به دست موز باز می گردند. شما، میس ون دروهه را بعنوان جانشین من توسط گروپیوس، انتخاب کرده اید نه -مطابق با قوانین –بر اساس توصیه کارشناسان. بدون شک انتظار می رود که همکار من کلنگ خود را برداشته و کار مرا در جشن یادبود اخیر موهولی در باوهاوس  تخریب کند. به نظر می رسد که این ماتریالیزم شرارت جو با خشونت آمیزترین سلاح مبارزه خود را ادامه خواهد داد. از این رو، زندگی بسیاری در جعبه مقدس سفید باوهاوس تحت تاثیر قرار گرفته است. این میان همه چیز را می بینم و هیچ چیز نمی فهمم."

در سال 1930 مایر با چندتن از دانشجویان خود وارد مسکو شدند. او در گیرچندین پروژه در شوروی، از جمله کمیسیون مربوط به برنامه پنج سالۀ نخست این کشور شد، لیکن دریافت کمبود مصالح، به علاوه سلیقه نئو کلاسیک ژوزف استالین، بسیاری از تلاش های او را با مانع روبرو خواهد ساخت. مانند بسیاری دیگر؛ مایر و همکاران خارجی اش در دوران پاکسازی استالین تحت سوء ظن قرار گرفتند و در سال 1936 به سوئیس مهاجرت کردند. دو سال بعد، او به مکزیک نقل مکان کرد، جایی که به عنوان مدیر یک موسسه موقت برنامه ریزی شهری؛ منصوب شد. او عمدتا در بخش خدمات عمومی مشغول بود، و برای 10 سال آنجا ماند، قبل از بازگشت به سوئیس، جایی که به سال 1954 درگذشت.

پس از جنگ؛ پیروزی باوهاوس به مثابه یک سبک و یک نام تجاری تقریبا بطور معکوس متناسب با شکست آن به مثابه یک برنامه اجتماعی بود. مبلمان و سایر اشیای  باوهاوس قابل عرضه در بازار شدند، معماری باوهاوس به مثابه محصول بسته بندی شده برای هر شخصی  قابل دسترس شد. باوهاوس یشتر به یک فرمی که  رشد جامعه مصرف کننده را امکان پذیر می سازد، با خرده تغییر تدریجی سلایق  مربوط به طبقه و وضعیت تبدیل  شد. یکی از نقاط اوج (و یا فرود) نمایشگاه خانه مدل توسط مارسل برور دانش آموخته باوهاوس  در باغ مجسمه موزه هنر مدرن به سال 1949 بود: یک نمایشگاه بسیار موثر در تاریخ موما، همچنین روح مدرسه را با نشان دادن خانه ای که برای اکثر آمریکایی های طبقه کارگر بسیار گران بود، فاش می ساخت.  )جان دی. راکفلر جونیور خانه واقعی را که نمایش داده شده بود خریداری کرد و از آن به عنوان  خانه مهمان در املاک خود در پوکانتیکو هیلز نیویورک ستفاده کرد.) این یک گرایش قابل مشاهده حتی برای معاصران باوهاوس بود. ارنو کَلَی، نظریه پرداز مجارستانی هنر، که ویراستار مجله باوهاوس تحت مدیریت مایر بود، در یک مقاله به سال 1930 با عنوان "ده سال از باوهاوس"، به اختصار استانداردسازی  فرم  به قیمت از دست دادن محتوا را توصیف کرد: " فریم های لوله ای صندلی دسته دار استیل، سبک باوهاوس. لامپ با پوشش نیکل پوشش داده شده و یک دیسک شیشه ای شفاف به عنوان لامپ: آویز: سبک باوهاوس. کاغذ دیواری با طرح مکعب: سبک باوهاوس. دیوار بدون نقاشی: سبک باوهاوس."

یکی از ترس هایی که در صد سالگی مدرسه قابل توجه می باشد، این است که این برند هر گونه اقدام مشابه برای احیاء روح رادیکال مدرسه در زمان تاسیس آن را بر نمی تابد. همانطور که نفوذ باوهاوس در سراسر جهان به  مثابه مفهوم برجسته طراحی جهانی در دوران پسا جنگ گسترش یافت، تاریخ و اهداف آن به طور فزاینده ای تقلیل پیدا کرد، راهی برای فروش اجناس آماده –فروشگاهی-هدیه و ترویج گردشگری فرهنگی به جای استفاده از طراحی برای بهبود زندگی افراد طبقه کارگر. این تقابل یک میراث پیچیده ایجاد کرده است. گروهی متشکل از روشنفکران و نظریه پردازان معماری که تحت نام پروژه باوهاوس قرار می گیرند، قصد دارند با ریشه مشکل  بصورت مستقیم مواجه شوند. در سپتامبر گذشته، من با آنه̊ لینه̊  ان گو ملاقات کردم، یکی از اعضا و سردبیر مجله  آرک + در شرق میته، یک بخش درحال حاضر مجلل، در برلین شرقی سابق  با نمونه های بسیاری از پانل-ساختمان های بتنی(Plattenbauten) خفه کننده، خانه سازی با بتن پیش ساخته. او بمن گفت این گروه می خواهد "به میراث باوهاوس از چشم اندازی بیرونی و انتقادی" نگاه کند. آنها به افتخار روح انتقادی ارجینال باوهاوس، قصد دارند - در حالی که همه در برلین،  دسائو و وایمار صد سالگی باوهاوس را جشن می گیرند - یک "مراسم تدفین" برای باوهاوس به طور رسمی برگزار کنند، در پایان یک مرثیه موزیکال به کارگردانی شور̊ش کامرون در تئاتر Volksbühne در برلین در ماه ژوئن برگزار می شود.

ان گو بمن گفت: "ما باید این نوع فرم ارواح گونه را دفن کنیم -نوعی فرم زامبی وار- تا جنبه های خاصی از باوهاوس را جهت مقابله با مشکلاتمان در نظر بگیریم." او گفت این مشکلات در آلمان با افزایش یافتن قدرت جناح راست بسیار حائز اهمیت است و به تلاش خود برای به دست آوردن هژمونی در فضاهای شهری با استفاده از تکنیک های پیشگامانه  جنبش دانشجویی اشاره کرد. پروژه های بازسازی در سراسر آلمان با تمرکز بر جنبه های میراث آلمانی پیش از قرن بیستم (به خصوص کلیساها) وجود دارند که عمدتا ابتکار عمل جناح راست بشمار می روند. شاید فکر کردن درمورد حملاتی که علیه پناهندگان فقط  یک هفته قبل از سخنرانی ما در کمنیتس رخ داد، او را واداشت بی سر و صدا پیشنهاد دهد، به جای احیاء باوهاوس، یکبار دیگر، امرمهمتر، فکر کردن دربارهء تعهداتی ست که نسبت به یکدیگر داریم.

امروز؛ دیدن سایت های باوهاوس به عدم موفقیت خرد جمعی آن بشیوه های متفاوت، اشاره دارد: ساختمان هایی که توسط نازی ها تخریب یا مصادره نشدند، پس از جنگ به آهستگی فرو می ریزند، و آنهایی که هنوز سرپا هستند عمدتا به عنوان مکانهای گردشگری کارکرد دارند. و با این حال، بویژه با آثاری که با همان کارکرد اولیه که در نظر گرفته شده بودند، هنوز باپرجایند امکان این وجود خواهد داشت تصویری اجمالی از آینده ای که باوهاوس برای دانشجویان، استادان و معاصرانش بوجود آورده نمایش داده شود.

بر خلاف وایمار، با میراث کلاسیک و رمانتیک آلمانی قوی اش–خانه پیشین گوته و فرانتس لست- ، شهر رو به افول دسائو توسط میراث باوهاوس درهم شکسته شده است. وایمار پایتخت یکی از ایالت های شاهزاده ای (فئودالی) از قرن شانزده تا اواخر قرن نوزدهم بود، طی بمباران متفقین در جنگ جهانی دوم تقریبا به طور کامل ویران شد، که به دلیل نقش آن در تولید هواپیما، شهر را مورد هدف قرار دادند. در حین یورش، ساختمان اصلی باوهاوس به گونه ای آسیب دیده بود. طی حکومت جمهوری دموکراتیک آلمان،دوباره به یک مرکز صنعتی تبدیل شد و میزبان نوع قابل توجهی پانل-ساختمان های بتنی(Plattenbauten)گردید، که هنوز در سراسر خط افق قابل مشاهده اند؛ میانگین سن ساکنان مجموعه 50 سال است.

در دسائو، این مجموعه به نام "خانه هایی با دسترسی به بالکن"  (Laubenganghäuser) شناخته شده است، که بازتاب اصول انسانی مسکن کارگری با قابلیت دستکاری و ساخت مجدد است. اینها، مانند مدرسه اتحادیه صنفی ADGB، که توسط هانس مایر طراحی شد، ساختمان های راستین باوهاوس بودند که در قالب پذیرش جمعی باوهاوس تکوین یافته و اجرا شدند. ساختمان آجری سه طبقه، با آپارتمان های مرتبط باهم از طریق بالکنهای طویل. – پیش در آمدی به سوی مجتمع "خیابان ها در آسمان" از مجتمع های بعدی مسکن اجتماعی در بریتانیا- "خانه هایی با دسترسی به بالکن" تعدادی از امکانات را در فضاهای کوچک جانمایی می کند. کابینت آشپزخانه پشت درهای کشویی پنهان است؛ سایه های مارونی و بنفش روشن به فضاهای گوشه ای بشیوه متفاوت و غیر قابل باوری روح می بخشد، که احساس گشودگی ایجاد می کند. به تازگی یکی از ساکنان کنونی به مجله ی مونوپل برلین گفته است "راهروهای غیرقابل استفاده در ساختمان" وجود ندارند، ساکنین وقت زیادی را خارج از منزل می گذرانند، بنابراین همسایگان اغلب در تماس بایکدیگرند. به نظر می رسد بیشتر شبیه  به یک جامعه باشد تا ساختمان آپارتمانی و بسیاری از مردم با هم دوست شده اند." در اینجا چشم اندازی از پتانسیل باوهاوس فراتر از جامعه مصرف کننده، فراتر از قوانین بازارها و مالکیت خصوصی وجود داشت. یکی آنکه آن مجموعه اجتماعی، فزون خواهی امر خصوصی را از بین می برد و در آن غریبه ها احساس می کنند با فضایی خوش آمد گو مواجه شده و عضوی از گروه اند. اگر تاریخ مداخله نمی کرد، ممکن بود در دسائو موارد مشابهی بیش از این بوجود می آمدند: تقریبا اظهارات ناشناسی نسبت به ایده آل های مدرسه قدیمی، مدرسه متمرد و بطور مداوم جذاب، تنها به صورت ضمنی، همانگونه که دانشجویان و استادان در زندگی روزمره آن را می خواستند؛ بیان می شوند.


قسمت اول

قسمت دوم

قسمت سوم

ساختمان طراحی شده توسط  هانس شارون  در املاک مسکونی زیمنس شتات در سال 1934. برلین . بخشی از آن توسط گروپیوس طراحی شده بود. عکس از فابریس فویلت . 2019


این مجموعه در دسائو به نام "خانه هایی با دسترسی به بالکن"  (Laubenganghäuser) شناخته شده است، که بازتاب اصول انسانی مسکن کارگری با قابلیت دستکاری و ساخت مجدد است.




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

ده طرح آموزشی برتر سال 2015 از نگاه دیزاین بوم
ساختمان جدید پردیس ای پی ال اف در لوزان از کنگو کوما
زیست ماشین پژوهش قطب؛ فیزیک پژوهش
مدرسه ی ابتدایی از معماران چارتر دالیکی در فرانسه ؛ افزایش تنوع زیستی در محیط های شهری
معماران و چالش انتخاب معماری ـ حسین شهرابی ـ مرکز آموزشی رولکس در انیستیتو تکنولوژی لوزان
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group