معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1330
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1136
معماری پراجکتیو   - 33
نظریه معماری   - 950
اکسپو شانگهای 2010   - 33
طراحي داخلي   - 893
معماری کانستراکتیویستی   - 33
سازه های شهری   - 858
طراحی پارامتریک   - 29
تکنولوژی ساخت   - 839
هنر روسیه   - 28
مرزهای معماری   - 767
بحران آب   - 28
معماری حوزه عمومی   - 725
اکسپو میلان 2015   - 27
المان شهری   - 693
پداگوژی   - 25
نگاه نو به سكونت   - 682
پاویون های سرپنتین   - 24
نظریه شهری   - 679
باهاوس   - 22
کلان سازه   - 598
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و سیاست   - 523
جشن نامه اتووود   - 21
معماری پایدار   - 514
معماری مجازی   - 20
منتقدان معماری   - 482
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری تندیس گون   - 448
فیلوکیتکت   - 20
معماری مدرن   - 448
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 432
پردیس ویترا   - 18
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 431
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 18
آرمان شهرگرایی   - 428
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری منظر   - 422
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری شمایل گون   - 418
مدرنیته؛ از نو   - 15
روح مکان   - 415
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
طراحی صنعتی   - 408
معماری ـ موسیقی   - 14
باز زنده سازی   - 371
معماری بایومورفیک   - 14
توسعه پایدار   - 352
شهرهای در حرکت   - 12
معماری یادمانی   - 333
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
تراشه های کانسپچوال   - 333
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری سبز   - 304
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماریِ توسعه   - 300
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
هنر مدرنیستی   - 275
درس گفتارهای اتووود   - 9
اتووود کلاسیک   - 263
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
طراحی نئولیبرال   - 260
اقتصادِ فضا   - 9
بدنه سازی شهری   - 251
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 249
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
آینده گرایی   - 248
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 7
معماری ارزان   - 243
معماری تخت جمشید   - 7
معماری محدود   - 243
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
بی ینال ونیز   - 7
معماری تجربی   - 241
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
محوطه سازی   - 237
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
بنای محدود   - 220
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 218
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری پست مدرن   - 209
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 205
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 187
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 187
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 160
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 159
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 146
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 142
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 132
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 131
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 128
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر انتزاعی   - 124
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
گرافیک   - 111
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری ژاپن   - 110
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری ایران   - 106
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 5
فضای منفی   - 102
جهان علمیْ تخیلی   - 5
بلندمرتبه ها   - 101
معماری مصر   - 5
طراحی مبلمان   - 95
فرهنگ نفت   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
معماری خوانی   - 4
معماری مذهبی   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اکسپو   - 75
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
بلوپرینت   - 4
معماری فاشیستی   - 63
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری هند   - 62
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری چین   - 61
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
ترسیمات معماری   - 58
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
گفت و گو با مرگ   - 50
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 3
ویرانه ها   - 48
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری و هنر انقلابی   - 44
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
جنبش متابولیسم   - 41
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
مدارس معماری   - 39
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
زاغه نشینی   - 39
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری دیجیتال   - 34
شهرْخوانی با اتووود   - 1
درگذشت زاها حدید   - 34
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 10
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 25
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اتوره سوتساس   - 7
سوپراستودیو   - 9
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 12
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 10
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 6
فرانک لوید رایت   - 43
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردا کولاتان   - 2
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 46
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 8
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر برنس   - 2
میشل سر   - 3
پیتر زُمتُر   - 67
میشل فوکو   - 44
پیتر کوک   - 7
نائومی کلاین   - 4
پیر بوردیو   - 5
نورمن فاستر   - 35
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نیکلای مارکوف   - 1
تئودور آدورنو   - 3
هانا آرنت   - 6
تادو اندو   - 13
هانری لفور   - 23
تام مین   - 13
هانی رشید   - 5
تام ویسکامب   - 10
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس پیکتی   - 5
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس هیترویک   - 30
هنری ژیرو   - 3
تیتوس بورکهارت   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیموتی مورتُن   - 2
هنس هولین   - 4
تیو ایتو   - 23
هوشنگ سیحون   - 14
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هومی بابا   - 2
جان برجر   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان هیداک   - 4
والتر بنیامین   - 26
جف منن   - 2
والتر گروپیوس   - 16
جفری کیپنس   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 10
جورجو آگامبن   - 4
ولف پریکس   - 1
جوزپه ترانی   - 2
ونگ شو   - 8
جونیا ایشیگامی   - 3
ویتو آکنچی   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ویوین وست وود   - 6
جین جیکوبز   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز جنکس   - 6
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 20
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -752
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -339
صنعتی   -101
فرهنگی   -305
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مسابقه دانشجویی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
  مسابقه دانشجویی اتووود
چگونگی بازتعریف باوهاوس از پرکتیس طراحی برای جامعه . نیکیل سَوَل . قسمت سوم
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1398/03/06
مـنـــــــبـع : www.nytimes.com/2019/02/04/t-magazine/bauhaus-school-architecture-history.html
تعداد بازدید : 312

چرا در آنجا همه چیز به پایان می رسد؟ از این حرفها بگذریم، باوهاوس به مثابه اعتراضی علیه سو گیری افسارگسیخته صنعتی شدن، و آسیب وارد شده بر ذهن و روح آغاز شد. گروپیوس در سال 1923 نوشت: "تنها؛ کاری که محصول انگیزه نیرومند درونی باشد می تواند معنی فکری داشته باشد." "کار مکانیکی، بی روح است و فقط مناسب برای دستگاه بی جان... راه حل؛ به تغییر نگرش فرد نسبت به کار خود بستگی دارد." گروپیوس همچنین با صنعت آلمان جهت فروش محصولات باوهاوس قصد همکاری داشت؛ تحت مدیریت مایر، باوهاوس از طریق همکاری های تجاری سودآور شد. با این وجود؛ مایر هیجان درونی تعداد روزافزون دانشجویان کمونیست را تشویق و تقویت نمود -حتی مجله باوهاوس، گرایش کمونیستی پیدا کرد- فعالیت های مایر (بدون اشاره به چشم اندازمستقل مالی باوهاوس) با تحت نظر قرار گرفتن و هشدار مقامات دسائو  روبرو شد. در ماه ژوئیه 1930 شهردار او را عزل کرد و میس به عنوان جانشینش منصوب شد. ماير در نامه اي تعزیت آمیز،خودخواهانه و طعنه آمیز، شهرداری را متهم ساخت که "تلاش مي کند تا باوهاوس را  که به شدت توسط او سرشار از روح مارکسیستی شده، از میان بردارد:"

"اخلاقیات، تناسب، رویه ها و نظم اکنون یک بار دیگر به دست موز باز می گردند. شما، میس ون دروهه را بعنوان جانشین من توسط گروپیوس، انتخاب کرده اید نه -مطابق با قوانین –بر اساس توصیه کارشناسان. بدون شک انتظار می رود که همکار من کلنگ خود را برداشته و کار مرا در جشن یادبود اخیر موهولی در باوهاوس  تخریب کند. به نظر می رسد که این ماتریالیزم شرارت جو با خشونت آمیزترین سلاح مبارزه خود را ادامه خواهد داد. از این رو، زندگی بسیاری در جعبه مقدس سفید باوهاوس تحت تاثیر قرار گرفته است. این میان همه چیز را می بینم و هیچ چیز نمی فهمم."

در سال 1930 مایر با چندتن از دانشجویان خود وارد مسکو شدند. او در گیرچندین پروژه در شوروی، از جمله کمیسیون مربوط به برنامه پنج سالۀ نخست این کشور شد، لیکن دریافت کمبود مصالح، به علاوه سلیقه نئو کلاسیک ژوزف استالین، بسیاری از تلاش های او را با مانع روبرو خواهد ساخت. مانند بسیاری دیگر؛ مایر و همکاران خارجی اش در دوران پاکسازی استالین تحت سوء ظن قرار گرفتند و در سال 1936 به سوئیس مهاجرت کردند. دو سال بعد، او به مکزیک نقل مکان کرد، جایی که به عنوان مدیر یک موسسه موقت برنامه ریزی شهری؛ منصوب شد. او عمدتا در بخش خدمات عمومی مشغول بود، و برای 10 سال آنجا ماند، قبل از بازگشت به سوئیس، جایی که به سال 1954 درگذشت.

پس از جنگ؛ پیروزی باوهاوس به مثابه یک سبک و یک نام تجاری تقریبا بطور معکوس متناسب با شکست آن به مثابه یک برنامه اجتماعی بود. مبلمان و سایر اشیای  باوهاوس قابل عرضه در بازار شدند، معماری باوهاوس به مثابه محصول بسته بندی شده برای هر شخصی  قابل دسترس شد. باوهاوس یشتر به یک فرمی که  رشد جامعه مصرف کننده را امکان پذیر می سازد، با خرده تغییر تدریجی سلایق  مربوط به طبقه و وضعیت تبدیل  شد. یکی از نقاط اوج (و یا فرود) نمایشگاه خانه مدل توسط مارسل برور دانش آموخته باوهاوس  در باغ مجسمه موزه هنر مدرن به سال 1949 بود: یک نمایشگاه بسیار موثر در تاریخ موما، همچنین روح مدرسه را با نشان دادن خانه ای که برای اکثر آمریکایی های طبقه کارگر بسیار گران بود، فاش می ساخت.  )جان دی. راکفلر جونیور خانه واقعی را که نمایش داده شده بود خریداری کرد و از آن به عنوان  خانه مهمان در املاک خود در پوکانتیکو هیلز نیویورک ستفاده کرد.) این یک گرایش قابل مشاهده حتی برای معاصران باوهاوس بود. ارنو کَلَی، نظریه پرداز مجارستانی هنر، که ویراستار مجله باوهاوس تحت مدیریت مایر بود، در یک مقاله به سال 1930 با عنوان "ده سال از باوهاوس"، به اختصار استانداردسازی  فرم  به قیمت از دست دادن محتوا را توصیف کرد: " فریم های لوله ای صندلی دسته دار استیل، سبک باوهاوس. لامپ با پوشش نیکل پوشش داده شده و یک دیسک شیشه ای شفاف به عنوان لامپ: آویز: سبک باوهاوس. کاغذ دیواری با طرح مکعب: سبک باوهاوس. دیوار بدون نقاشی: سبک باوهاوس."

یکی از ترس هایی که در صد سالگی مدرسه قابل توجه می باشد، این است که این برند هر گونه اقدام مشابه برای احیاء روح رادیکال مدرسه در زمان تاسیس آن را بر نمی تابد. همانطور که نفوذ باوهاوس در سراسر جهان به  مثابه مفهوم برجسته طراحی جهانی در دوران پسا جنگ گسترش یافت، تاریخ و اهداف آن به طور فزاینده ای تقلیل پیدا کرد، راهی برای فروش اجناس آماده –فروشگاهی-هدیه و ترویج گردشگری فرهنگی به جای استفاده از طراحی برای بهبود زندگی افراد طبقه کارگر. این تقابل یک میراث پیچیده ایجاد کرده است. گروهی متشکل از روشنفکران و نظریه پردازان معماری که تحت نام پروژه باوهاوس قرار می گیرند، قصد دارند با ریشه مشکل  بصورت مستقیم مواجه شوند. در سپتامبر گذشته، من با آنه̊ لینه̊  ان گو ملاقات کردم، یکی از اعضا و سردبیر مجله  آرک + در شرق میته، یک بخش درحال حاضر مجلل، در برلین شرقی سابق  با نمونه های بسیاری از پانل-ساختمان های بتنی(Plattenbauten) خفه کننده، خانه سازی با بتن پیش ساخته. او بمن گفت این گروه می خواهد "به میراث باوهاوس از چشم اندازی بیرونی و انتقادی" نگاه کند. آنها به افتخار روح انتقادی ارجینال باوهاوس، قصد دارند - در حالی که همه در برلین،  دسائو و وایمار صد سالگی باوهاوس را جشن می گیرند - یک "مراسم تدفین" برای باوهاوس به طور رسمی برگزار کنند، در پایان یک مرثیه موزیکال به کارگردانی شور̊ش کامرون در تئاتر Volksbühne در برلین در ماه ژوئن برگزار می شود.

ان گو بمن گفت: "ما باید این نوع فرم ارواح گونه را دفن کنیم -نوعی فرم زامبی وار- تا جنبه های خاصی از باوهاوس را جهت مقابله با مشکلاتمان در نظر بگیریم." او گفت این مشکلات در آلمان با افزایش یافتن قدرت جناح راست بسیار حائز اهمیت است و به تلاش خود برای به دست آوردن هژمونی در فضاهای شهری با استفاده از تکنیک های پیشگامانه  جنبش دانشجویی اشاره کرد. پروژه های بازسازی در سراسر آلمان با تمرکز بر جنبه های میراث آلمانی پیش از قرن بیستم (به خصوص کلیساها) وجود دارند که عمدتا ابتکار عمل جناح راست بشمار می روند. شاید فکر کردن درمورد حملاتی که علیه پناهندگان فقط  یک هفته قبل از سخنرانی ما در کمنیتس رخ داد، او را واداشت بی سر و صدا پیشنهاد دهد، به جای احیاء باوهاوس، یکبار دیگر، امرمهمتر، فکر کردن دربارهء تعهداتی ست که نسبت به یکدیگر داریم.

امروز؛ دیدن سایت های باوهاوس به عدم موفقیت خرد جمعی آن بشیوه های متفاوت، اشاره دارد: ساختمان هایی که توسط نازی ها تخریب یا مصادره نشدند، پس از جنگ به آهستگی فرو می ریزند، و آنهایی که هنوز سرپا هستند عمدتا به عنوان مکانهای گردشگری کارکرد دارند. و با این حال، بویژه با آثاری که با همان کارکرد اولیه که در نظر گرفته شده بودند، هنوز باپرجایند امکان این وجود خواهد داشت تصویری اجمالی از آینده ای که باوهاوس برای دانشجویان، استادان و معاصرانش بوجود آورده نمایش داده شود.

بر خلاف وایمار، با میراث کلاسیک و رمانتیک آلمانی قوی اش–خانه پیشین گوته و فرانتس لست- ، شهر رو به افول دسائو توسط میراث باوهاوس درهم شکسته شده است. وایمار پایتخت یکی از ایالت های شاهزاده ای (فئودالی) از قرن شانزده تا اواخر قرن نوزدهم بود، طی بمباران متفقین در جنگ جهانی دوم تقریبا به طور کامل ویران شد، که به دلیل نقش آن در تولید هواپیما، شهر را مورد هدف قرار دادند. در حین یورش، ساختمان اصلی باوهاوس به گونه ای آسیب دیده بود. طی حکومت جمهوری دموکراتیک آلمان،دوباره به یک مرکز صنعتی تبدیل شد و میزبان نوع قابل توجهی پانل-ساختمان های بتنی(Plattenbauten)گردید، که هنوز در سراسر خط افق قابل مشاهده اند؛ میانگین سن ساکنان مجموعه 50 سال است.

در دسائو، این مجموعه به نام "خانه هایی با دسترسی به بالکن"  (Laubenganghäuser) شناخته شده است، که بازتاب اصول انسانی مسکن کارگری با قابلیت دستکاری و ساخت مجدد است. اینها، مانند مدرسه اتحادیه صنفی ADGB، که توسط هانس مایر طراحی شد، ساختمان های راستین باوهاوس بودند که در قالب پذیرش جمعی باوهاوس تکوین یافته و اجرا شدند. ساختمان آجری سه طبقه، با آپارتمان های مرتبط باهم از طریق بالکنهای طویل. – پیش در آمدی به سوی مجتمع "خیابان ها در آسمان" از مجتمع های بعدی مسکن اجتماعی در بریتانیا- "خانه هایی با دسترسی به بالکن" تعدادی از امکانات را در فضاهای کوچک جانمایی می کند. کابینت آشپزخانه پشت درهای کشویی پنهان است؛ سایه های مارونی و بنفش روشن به فضاهای گوشه ای بشیوه متفاوت و غیر قابل باوری روح می بخشد، که احساس گشودگی ایجاد می کند. به تازگی یکی از ساکنان کنونی به مجله ی مونوپل برلین گفته است "راهروهای غیرقابل استفاده در ساختمان" وجود ندارند، ساکنین وقت زیادی را خارج از منزل می گذرانند، بنابراین همسایگان اغلب در تماس بایکدیگرند. به نظر می رسد بیشتر شبیه  به یک جامعه باشد تا ساختمان آپارتمانی و بسیاری از مردم با هم دوست شده اند." در اینجا چشم اندازی از پتانسیل باوهاوس فراتر از جامعه مصرف کننده، فراتر از قوانین بازارها و مالکیت خصوصی وجود داشت. یکی آنکه آن مجموعه اجتماعی، فزون خواهی امر خصوصی را از بین می برد و در آن غریبه ها احساس می کنند با فضایی خوش آمد گو مواجه شده و عضوی از گروه اند. اگر تاریخ مداخله نمی کرد، ممکن بود در دسائو موارد مشابهی بیش از این بوجود می آمدند: تقریبا اظهارات ناشناسی نسبت به ایده آل های مدرسه قدیمی، مدرسه متمرد و بطور مداوم جذاب، تنها به صورت ضمنی، همانگونه که دانشجویان و استادان در زندگی روزمره آن را می خواستند؛ بیان می شوند.


قسمت اول

قسمت دوم

قسمت سوم

ساختمان طراحی شده توسط  هانس شارون  در املاک مسکونی زیمنس شتات در سال 1934. برلین . بخشی از آن توسط گروپیوس طراحی شده بود. عکس از فابریس فویلت . 2019


این مجموعه در دسائو به نام "خانه هایی با دسترسی به بالکن"  (Laubenganghäuser) شناخته شده است، که بازتاب اصول انسانی مسکن کارگری با قابلیت دستکاری و ساخت مجدد است.




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

کشتی نوح معماری؛ ماشین نمایش گونه های از دست رفته
ساختمان جدید پردیس ای پی ال اف در لوزان از کنگو کوما
پردیس جدید دانشکده نوآوری رسانه دیجیتال و طراحی دانشگاه رِوِنسبِرن
اریک اون موس و ایده ی حیاط مرکزی؛ این بار در قلب سرد اروپا
مدرسه ی باوهاوس در هفت پرده به روایت آلیس راستورن ـ قسمت اول
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group