معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1322
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1112
اکسپو شانگهای 2010   - 33
نظریه معماری   - 936
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
طراحي داخلي   - 880
معماری پراجکتیو   - 32
سازه های شهری   - 850
معماری دیجیتال   - 32
تکنولوژی ساخت   - 830
معماری کانستراکتیویستی   - 32
مرزهای معماری   - 763
طراحی پارامتریک   - 29
معماری حوزه عمومی   - 717
بحران آب   - 28
المان شهری   - 689
هنر روسیه   - 27
نگاه نو به سكونت   - 680
اکسپو میلان 2015   - 27
نظریه شهری   - 670
پاویون های سرپنتین   - 23
کلان سازه   - 593
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و سیاست   - 514
جشن نامه اتووود   - 21
معماری پایدار   - 502
معماری مجازی   - 20
منتقدان معماری   - 474
باهاوس   - 20
معماری تندیس گون   - 446
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 429
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 428
پداگوژی   - 19
معماری منظر   - 420
پردیس ویترا   - 18
آرمان شهرگرایی   - 420
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 17
معماری مدرن   - 418
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری شمایل گون   - 415
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
روح مکان   - 414
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
طراحی صنعتی   - 395
فیلوکیتکت   - 15
باز زنده سازی   - 366
معماری ـ موسیقی   - 14
توسعه پایدار   - 349
معماری بایومورفیک   - 14
تراشه های کانسپچوال   - 333
شهرهای در حرکت   - 12
معماری یادمانی   - 330
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری سبز   - 302
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
معماریِ توسعه   - 298
مدرنیته؛ از نو   - 11
اتووود کلاسیک   - 263
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
طراحی نئولیبرال   - 260
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
هنر مدرنیستی   - 257
درس گفتارهای اتووود   - 9
بدنه سازی شهری   - 251
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری محلی   - 247
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 243
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 241
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 241
بی ینال ونیز   - 7
محوطه سازی   - 236
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
آینده گرایی   - 224
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 220
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
معماری های تک   - 217
طراحی و پناهجویان   - 7
گرمایش زمین   - 203
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 196
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 186
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
مسکن حومه شهری   - 185
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 157
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 145
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 138
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
عکاسی   - 137
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
مسکن روستایی   - 131
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
هنر گفت و گو   - 127
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری ـ سینما   - 125
جهان علمیْ تخیلی   - 5
هنر انتزاعی   - 119
معماری مصر   - 5
گرافیک   - 110
فرهنگ نفت   - 5
معماری ژاپن   - 109
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماری ایران   - 106
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
فضای منفی   - 101
بلوپرینت   - 4
بلندمرتبه ها   - 100
معماری خوانی   - 4
طراحی مبلمان   - 86
منبع شناسی اتووود   - 4
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری مذهبی   - 85
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
اکسپو   - 75
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری هند   - 62
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری چین   - 61
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری فاشیستی   - 60
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
ترسیمات معماری   - 47
ده پرسش از هشت معمار   - 1
گفت و گو با مرگ   - 47
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
ویرانه ها   - 45
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
جنبش متابولیسم   - 41
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری و هنر انقلابی   - 41
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
زاغه نشینی   - 38
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 1
مدارس معماری   - 38
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 1
درگذشت زاها حدید   - 34

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 9
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 18
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سوپراستودیو   - 9
ادوارد برتینسکی   - 1
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد سعید   - 12
شیگرو بان   - 33
ادوارد سوجا   - 9
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فدریکو بابینا   - 30
ادولف لوس   - 6
فرانک گهری   - 49
ارو سارینن   - 28
فرانک لوید رایت   - 43
اریک اوون موس   - 13
فرای اوتو   - 9
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 28
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 7
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر برنس   - 2
میشل سر   - 3
پیتر زُمتُر   - 67
میشل فوکو   - 44
پیتر کوک   - 7
نائومی کلاین   - 4
پیر بوردیو   - 5
نورمن فاستر   - 35
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نیکلای مارکوف   - 1
تئودور آدورنو   - 3
هانا آرنت   - 6
تادو اندو   - 13
هانری لفور   - 23
تام مین   - 13
هانی رشید   - 5
تام ویسکامب   - 10
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس پیکتی   - 5
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس هیترویک   - 30
هنری ژیرو   - 3
تیتوس بورکهارت   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیموتی مورتُن   - 2
هنس هولین   - 4
تیو ایتو   - 23
هوشنگ سیحون   - 14
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هومی بابا   - 2
جان برجر   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان هیداک   - 4
والتر بنیامین   - 25
جف منن   - 2
والتر گروپیوس   - 16
جفری کیپنس   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 10
جورجو آگامبن   - 4
ولف پریکس   - 1
جوزپه ترانی   - 2
ونگ شو   - 8
جونیا ایشیگامی   - 3
ویتو آکنچی   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ویوین وست وود   - 6
جین جیکوبز   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز جنکس   - 5
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 13
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -750
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -335
صنعتی   -98
فرهنگی   -291
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : مهدي معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
فلسفه و ترجمه
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1392/08/18
مـنـــــــبـع : روزنامه شرق ، شماره 1876 به تاريخ 16/8/92، صفحه 8 نوشته ی روزمري آروجو ترجمه ی محمدرضا رضاييان دل
تعداد بازدید : 2021

در سرتاسر تاريخ فلسفه غرب، به عمل ترجمه و پرسش هاي فلسفي اي که ترجمه پيش مي نهد توجه چنداني نشده است. درواقع، تا همين چند دهه اخير، رابطه بين فلسفه نهادي (institutionalized) و مطالعه ترجمه رابطه اي نامتوازن بود، يعني مترجمان و متخصصان ترجمه علاقه نسبتا زيادي به فلسفه داشتند اما فيلسوفان در معماي ترجمه تعمق نمي کردند (پيم، 25:2007). پويايي اين رابطه در چند دهه آخر قرن بيستم به تدريج تغيير کرد، زيرا تفکر معاصر بيش از پيش از پيوندهاي عميق فلسفه و ترجمه آگاه شد. چنين استدلال شده که فلسفه به ترجمه صرفا علاقه مند نيست، بلکه درواقع “شيفته” آن است زيرا ترجمه “مفهومي” در اختيار مي گذارد که در چارچوب آن “امکان، و چه بسا عمل، فلسفه را مي توان بحث کرد” (بنيامين، 1989: 9).

ژاک دريدا، فيلسوف فرانسوي وابسته به ساختارشکني (يکي از تاثيرگذارترين گرايشات تفکر پسانيچه اي)، پيوند نزديک امکان فلسفه و فرض هاي عميقا ريشه دار درباره زبان و ترجمه را بررسي کرده است. وي بحث مي کند که فلسفه به مثابه حوزه اي که نقش آن بررسي نظام مند حقيقت است بايد بر امکان وجود معاني واحد و تک صدايي تکيه کند؛ معاني اي که فراتر از مرزهاي فرضي زبان هاي خاص است و بنابراين با عبور از مرزهاي زباني ثابت مي ماند. در نتيجه، اعتقاد به ترجمه پذيري ناگزير از “تثبيت” معناي ترجمه به مثابه “انتقال يک معنا يا يک حقيقت از يک زبان به زبان ديگر است” (1988: 140). اين ديدگاه بيش از دو قرن، از زمان سيسرو تا امروز، بر نوع نگاه به ترجمه و نظريه پردازي درباره آن در غرب سايه افکنده است.

1- ترجمه به مثابه انتقال: سنت ماهيت گرايي (essentialism)

اين ديدگاه رايج درباره ترجمه دقيقا منطبق با يکي از فرض هاي بنيادين متافيزيک غرب و سنت يهودي-مسيحي است: اعتقاد به اينکه صورت و محتوا (يا زبان و تفکر، دال و مدلول، کلمه و معنا و تقابل هاي دوتايي مشابه) نه تنها جدايي پذير بلکه حتي مستقل از يکديگرند. اگر زبان صرفا ابزاري براي بيان يا انتقال معناي ثابت باشد، نقش نوعي لايه بيروني خواهد داشت که بايد آنچه را همراه دارد حفظ کند و سالم به جاي ديگري ببرد يا برساند.

ريشه اين مفاهيم را مي توان در ماهيت گرايي سنت افلاطوني يافت. همان گونه که سقراط در “کراتيولس” استدلال مي کند، از آنجا که چيزها “هميشه و در آن واحد به طور يکسان به همه تعلق ندارند” بايد مستقل از ما باشند و “ماهيت واقعي و ثابت خاص خود را داشته باشند” (هاميلتون و کرنز، 1961: 425– 424). در نتيجه، اگر “چيزها از ما تاثير نمي پذيرند” و اگر “نام ها به لحاظ ماهوي حقيقتي [پايدار] دارند” (همان منبع) که بازنمود چيزهايي است که به آنها اشاره مي کنند، اين “حقيقت” درواقع بايد فراتر از مرزهاي صوري تک تک نظام هاي زباني باشد و با تغيير کلمات، بافت ها يا حتي زبان در هر زمان يا مکان به شکل آرماني تکرارپذير باشد. افرادي که به امکان جدايي خودشان از چيزها و معاني از کلمات معتقدند به ترجمه به مثابه انتقال بي طرفانه معناي ذاتي بين زبان ها مي نگرند و در نتيجه نقش مداخله گر مترجم را در فرآيند ترجمه محکوم يا سرکوب مي کنند. درواقع، مقاومت در برابر کنشگري مترجم يکي از موضوعات هميشگي در گفتمان غالب ترجمه در سنت غرب بوده است؛ گفتماني که اغلب تلاش کرده با رويکرد تجويزي مرزهاي مشخصي که مترجمان را در برابر نويسندگان و ترجمه ها را در برابر متون غيرترجمه اي قرار مي دهد حفظ کند.

رهنمون هاي اخلاقي اين ديدگاه در استعاره مکرر “لباس” نمايان است که طبق آن کلمات لباس هايي اند که براي حفظ بدن عريان معاني خود و شکل دادن به آن طراحي شده اند. بر اساس اين ديدگاه، مترجمان نبايد به بدن متن هايي که لباس هايشان را عوض مي کنند دست بزنند و فقط بايد به دقت لباس ها را عوض کنند؛ بنابراين، مترجم وظيفه اي خدماتي و مکانيکي دارد که بايد با بي طرفي و احترام ادا شود (وان وايک، 2010). از آنجا که برداشت هاي ماهيت گرايانه حاضر به پذيرش نقش موثر و سازنده فعاليت مترجم نيستند، نقش سياسي ترجمه و تاثير آن را در ساخت هويت و روابط فرهنگي ناديده مي گيرند. اين نوع برداشت ها نقش مهمي در تعصب هاي ديرينه اي داشته اند که ترجمه را اغلب نوعي نگارش دست دوم و تقليدي مي دانند و وظيفه مترجم را به تلاش براي پنهان کردن نقش خود (ناپيدايي)، که تقريبا محال است، تقليل مي دهند.

2- ترجمه به مثابه تغيير کنترل شده

مداخله پسانيچه اي پيوند جدايي ناپذير ترجمه و فلسفه که دريدا به آن اشاره مي کند با نقد فردريش نيچه از متافيزيک غرب ارتباط نزديک دارد. نيچه اولين فردي بود که مسايل فلسفي را با تفکري نو درباره زبان مرتبط ساخت (فوکو، 1973: 305). نقد وي نقش محوري در شکل گيري گرايشات ضدبنيادگرايي (مانند پسامدرنيسم، تفکر پساساختارگرا، ساختارشکني و نوعمل گرايي) در فلسفه معاصر داشته و حوزه هاي پژوهشي جديدي از قبيل مطالعات جنسيتي و پسااستعماري پيش نهاده است. نيچه، در مقاله اي که در سال 1873 با عنوان “حقيقت و دروغ ها در معناي غيراخلاقي” نوشت، شالوده نوعي برداشت از زبان را ارايه مي دهد که در وهله اول ضدافلاطوني است. وي استدلال مي کند که از آنجا که زبان ها بي شک به دست انسان ها خلق شده اند، اساسا هيچ نوع معنا يا مفهوم ذاتي اي وجود ندارد که بتوان آن را مشخصا از بافت زباني اش جدا کرد و به طور کامل به جاي ديگر برد. هر مفهوم، به مثابه بخشي از نظامي اختياري و قراردادي، لزوما به دست انسان ساخته شده و “نتيجه توازن نابرابر هاست.” اين نتيجه گيري با اين حقيقت تاييد مي شود که، مثلا، اگرچه هيچ گاه نمي توانيم در طبيعت “برگ درخت” آرماني را بيابيم- يعني “مدل اوليه اي که احتمالاهمه برگ ها بر اساس آن با اندازه و الگوي خاص ساخته، طراحي، رنگ آميزي و آراسته مي شوند” (1999: 83)- باز هم از مفهوم آن استفاده مي کنيم. خلاصه، زبان کار خود را دقيق و درست انجام مي دهد، زيرا قراردادهايي که زبان را ممکن مي سازند به ما آموخته اند که بايد تفاوت هاي خاص را ناديده بگيريم تا همچنان به اين فرض نادرست معتقد باشيم که تکرار دقيق هر چيز ممکن است.

مفاهيم و معاني کشف نمي شوند، ساخته مي شوند و از آنجا که شرايط ساخت شان هرگز يکسان نيست، هيچ گاه نمي توانيم آنها را به طور کامل بازتوليد کنيم. درست همان طور که برگ ها با يکديگر متفاوتند و هيچ برگي نمي تواند دقيقا تکرار برگ آرماني و اصيلي باشد که جدا از مفهوم قراردادي “برگ” است، هر نوع بازتوليد متن در زبان يا رسانه ديگر اصالت متن اصلي فرضي را نخواهد داشت، بلکه متن متفاوتي خواهد بود که تاريخ و شرايط (باز)توليدش را با خود همراه دارد. ممکن است اين متن “متفاوت” در حکم بازتوليد معتبر متن اصلي قابل قبول باشد يا حتي پذيرفته شود و البته چه بسا پذيرفته نشود زيرا تقابل بين “ترجمه” و “اصل” به بافت و سنت و قرارداد وابسته است و “بايد ساخته و نهادينه شود” و بنابراين “همواره تغيير مي کند” (ديويس، 2002: 16).

با درنظرگرفتن نقد نيچه از تفکر افلاطوني، ترجمه را ديگر نمي توان انتقال معناي ذاتي بين زبان ها و فرهنگ ها در نظر گرفت، بلکه براي اين نوع برداشت از ترجمه “بايد مفهوم تغيير را جايگزين کنيم که به معناي تغيير کنترل شده يک زبان يا متن به زبان يا متن ديگر است” (دريدا، 1978: 20).يکي از اولين نوشته هايي که برخي از پيامدهاي گسترده اين نوع برداشت در آن نشان داده شده “مترجمان هزارويک شب” خورخه لوييس بورخس است. اين اثر، که براي اولين بار در سال 1935 در آرژانتين چاپ شد، به ترجمه به مثابه نوعي نگارش موجه مستقل نگاه مي کند. بورخس در بررسي چند ترجمه قرن19 متن عربي نشان مي دهد که اگرچه مترجمان آن صراحتا به متن اصلي ابراز وفاداري مي کنند، ترجمه هايشان بازسازي ديدگاه هاي تاريخي خودشان درباره متن است.

بورخس معتقد است که در اين ترجمه ها بيگانه و بومي به اشکال گوناگون در هم مي آميزند و موجب ساخت و بازسازي متن اصلي مي شوند. بنابراين، تمايلات و شرايط خاص هر مترجم در مقام نويسنده متن در ترجمه منعکس مي شود (2004: 108-94). بورخس به جاي انتقاد از وفادارنبودن مترجمان هزارويک شب، در حکم عناصر سازنده فرآيند ترجمه به آن مي نگرد و مقدمه اي بسيار خوب درباره برخي از موضوعاتي که امروزه در مطالعات ترجمه اهميت يافته اند ارايه مي دهد، موضوعاتي از قبيل نقش ترجمه در ساخت فرهنگ ها و هويت ها، رابطه نامتوازن بومي و بيگانه، و بيشتر از هر چيز، کنشگري مترجم و پيچيدگي ها و دشواري هايي که اين کنشگري درباره مفاهيم سنتي مرتبط با نگارش غيرترجمه اي پيش مي نهد.

رهيافت هاي معاصر که تلويحا يا تصريحا پيامدهاي فلسفه پسانيچه اي را در فعاليت مترجم بررسي مي کنند معتقدند که “تفاوت” عنصر محوري اجتناب ناپذير و موثر در رابطه با متون اصلي و بازتوليدهاي آنهاست. پذيرش اين ديدگاه که بر طبق آن مترجمان ناچار به تصميم گيري اند و بنابراين ضرورتا نقش برجسته اي در بازنويسي متن بيگانه در چارچوب محدوديت هاي فرهنگ بومي دارند موجب شده مطالعات ترجمه از بن بست هاي هميشگي خارج شود، بن بست هايي که دست کم براي دو هزار سال نقش نويسندگي مترجم را در ترجمه متن ناچيز انگاشته اند (براي نمونه، مقايسه کنيد با ونوتي، 1995).

3- چرخش ترجماني در علوم انساني

ارزيابي دوباره نيچه از نقش زبان در توليد معنا، که رابطه بين حقيقت و سنت و، در نتيجه، حقيقت و قدرت را نيز مجددا توصيف کرده، نه تنها در فلسفه معاصر و مطالعات ترجمه، بلکه در علوم انساني به معناي عام، پيامدهاي گسترده اي داشته است. مي توان استدلال کرد که اين انگيزه تازه به مطالعه زبان و نقش کليدي آن در تفکر معاصر در واقع مرزهاي رشته هاي گوناگون مرتبط با فرهنگ و سوژه را نامشخص کرده است. در اين بافت، ترجمه- به مثابه نوعي تغيير کنترل شده- نه تنها در بازتعريف شيوه هاي ساخت فرهنگ ها و ارتباطشان با يکديگر بلکه حتي در بازتعريف مفهوم خود فرهنگ، که اکنون اغلب آن را نوعي ترجمه در نظر مي گيرند، نقش محوري يافته است (بابا، 1994). اکنون از موضوعات مرتبط با ترجمه براي تعيين مجدد گستره و اهداف حوزه ادبيات تطبيقي استفاده مي کنند (اپتر، 2006). همچنين، مسايل مرتبط با ترجمه در پژوهش هاي بينارشته اي که شناخت بسيار بهتري از تاثير سياست هاي زباني در مستعمره سازي به دست مي دهند (براي نمونه مقايسه کنيد با رافائل، 1988) و همچنين مشابهت هاي بين مسايل مرتبط با جنسيت و ترجمه (براي نمونه مقايسه کنيد با سايمون، 1988) بسيار مهم بوده اند.

اين آگاهي عميق از پيوند نزديک زبان و قدرت بيش از پيش توجه را به شيوه هاي ساخت بيگانه و ارتباطمان با آن و چگونگي تغيير و بازتعريف بومي در نتيجه اين پيوند جلب مي کند. در نتيجه، مي توانيم پيدايي فزاينده ترجمه را- هم در معناي عام و هم به لحاظ مفهومي- به تمايل گسترده به موضوعات مرتبط با فرامليتي شدن و جهاني سازي نيز ارتباط دهيم. اين ارتباط موجب شده متخصصان نه تنها از “چرخش ترجماني” در علوم انساني سخن گويند، بلکه در واقع علوم انساني را با استفاده از “مطالعات ترجمه” بازتعريف کنند (بکمن-مديک، 2009: 11).

به نظر مي رسد امکانات جديد جالب توجهي که بر اثر پيوند فلسفه معاصر و مطالعه ترجمه گشوده شده، شواهد متقني فراهم مي آورند که نشان مي دهند جدايي از بن بست هاي تفکر ماهيت گرا به مطالعات ترجمه اقتدار بخشيده و توجه لازم را به ماهيت ذاتا سياسي حرفه مترجم معطوف کرده است. چه بسا چالش بعدي، تمرکز و تلاش براي انتقال بينش هاي اين ارتباط سازنده به دنياي حرفه اي مترجمان کتبي و شفاهي باشد.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group