معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1418
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1390
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22
نظریه معماری   - 1055
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 973
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
سازه های شهری   - 910
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 895
معماری کوچک مقیاس   - 20
معماری حوزه عمومی   - 830
معماری و نقاشی   - 19
مرزهای معماری   - 817
معماری و روانشناسی   - 18
نگاه نو به سكونت   - 756
پردیس ویترا   - 18
نظریه شهری   - 755
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
المان شهری   - 747
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری و سیاست   - 671
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
کلان سازه   - 632
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری مدرن   - 578
معماری بایومورفیک   - 15
معماری پایدار   - 546
شهرهای در حرکت   - 14
منتقدان معماری   - 515
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 499
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
روح مکان   - 485
معماری و هوش مصنوعی   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 482
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
طراحی صنعتی   - 476
معماری و گیم   - 12
معماری تندیس گون   - 471
معماری و ادبیات   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 467
معماری جنگلی   - 11
معماری منظر   - 465
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری شمایل گون   - 431
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
باز زنده سازی   - 408
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
آینده گرایی   - 396
بی ینال ونیز   - 10
توسعه پایدار   - 388
درس گفتارهای اتووود   - 9
هنر مدرنیستی   - 388
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری یادمانی   - 359
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماریِ توسعه   - 337
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 335
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 327
معماری بیابانی   - 8
طراحی نئولیبرال   - 320
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 296
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 275
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 273
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 263
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 260
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 257
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 254
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 254
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 236
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 230
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 222
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 213
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 205
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 200
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 196
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 190
معماری تخت جمشید   - 7
معماری ـ سینما   - 189
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
هنر انتزاعی   - 184
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 165
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
فضای منفی   - 156
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
مسکن روستایی   - 147
طراحی و پناهجویان   - 7
هنر گفت و گو   - 145
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 132
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 130
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ایران   - 116
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
معماری خوانی   - 6
ترسیمات معماری   - 111
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری و فاجعه   - 107
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 89
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری مذهبی   - 87
طراحی مُد   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری مصر   - 5
معماری فاشیستی   - 81
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
اکسپو   - 79
فرهنگ نفت   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اقتصادِ فضا   - 68
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 67
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 4
معماری هند   - 66
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 66
بلوپرینت   - 4
گفت و گو با مرگ   - 65
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری چین   - 65
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 65
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
ویرانه ها   - 61
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
مدارس معماری   - 55
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
زاغه نشینی   - 51
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
پداگوژی   - 50
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری کانستراکتیویستی   - 46
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری دیجیتال   - 45
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری پراجکتیو   - 45
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
فیلوکیتکت   - 43
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 42
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
جنبش متابولیسم   - 42
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
باهاوس   - 39
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری فضای داخلی   - 38
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
هنر روسیه   - 36
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معماری و رسانه   - 32
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
پداگوژی انتقادی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
جهان علمیْ تخیلی   - 24
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری مجازی   - 23
ده پرسش از هشت معمار   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 5
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 30
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 41
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 14
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 25
الیس راستورن   - 112
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 54
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 7
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لویی کان   - 38
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 145
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 29
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 27
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 58
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 68
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 7
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 47
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 5
نورمن فاستر   - 35
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 9
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 28
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 5
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 12
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 29
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 101
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 30
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 4
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 190
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 13

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -789
صنعتی   -103
زیرساخت های شهری   -381
گالری   -86
فرهنگی   -333
هتل   -76
پاویون   -266
ورزشی   -65
موزه   -254
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -232
حمل و نقل عمومی   -39
مسکونی ـ تجاری   -161
ویلا   -7
تفریحی   -156
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -135
مجموعه های مسکونی   -2
معماری مذهبی   -105
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
هنر گفت و گو ـ روزنامه اعتماد با دکتر حسين راغفر
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1392/09/24
مـنـــــــبـع : روزنامه اعتماد 23 آذر 1392 شماره 2850 نوشته ی بابك مهديزاده
تعداد بازدید : 2340

 هنر گفت و گو نام اثری سترگ از هنرمند سورئال رنه مگریت است؛ در چشم اندازی از غول هایی در نبرد یا از اغاز جهان، دو انسان کوچک در گفت و گویند، سخنی ناشنیدنی جاری است که در سکوت سنگ ها جذب می شود، اما در پای سنگ های تل انبار شده مجموعه حروفی شکل گرفته اند: رویا، صلح یا مرگ که تلاش دارند به اشوب سنگ ها نظمی دهند. اتووود گفت و گوهایش را زیر عنوان این ستون خواهد آورد.

 

  حسين راغفر، دكتراي اقتصادش را از دانشگاه مطرح اسكس انگلستان دريافت كرده و اينك استاد دانشگاه الزهراست. او را در زمره اقتصاددانان نهادگرا مي‌دانند و از اين رو است كه در امر توسعه نيز بيش از هر عامل ديگري به نقش نهادها توجه مي‌كند. راغفر سه دسته از نهادها را در پيشبرد توسعه موثر مي‌داند؛ يكي نهادهايي مانند قوه قضاييه، ماليات و آموزش كه در كشور وجود دارند اما كاركرد درستي در امر توسعه ارائه نمي‌دهند، ديگري احزاب و مطبوعات مستقل كه تنها كاريكاتوري از اصل‌شان هستند و سومي هم نهادهايي كه نبايد در كشور وجود داشته باشند اما دارند و نام‌شان نهادهاي ضد‌توسعه است و تمام اين نهادها نيز تحت تاثير نفت و شيوه توليد استخراجي در كشور است. گفت‌وگو با راغفر درباره پنج برنامه عمراني قبل از انقلاب و پنج‌ برنامه توسعه بعد از انقلاب و نتايج‌شان در روند توسعه كشور است.

چه تفاوت و شباهت‌هايي بين برنامه‌هاي عمراني قبل از انقلاب و برنامه‌هاي توسعه بعد از انقلاب است؟

نخستين طرح توسعه ايراني در سال 1310 تدوين مي‌شود اما هيچگاه اجرا نمي‌شود تا اينكه برنامه‌هاي توسعه‌يي قبل از انقلاب با كمك وام‌هاي بانك جهاني براي اجراي تعدادي از پروژه‌هاي عمراني كشور آغاز مي‌شود كه نخستينش طرح سد دز است. به‌تدريج پروژه‌هاي عمراني بيشتري طرح‌ريزي مي‌شود به‌طوري‌كه هدف اصلي برنامه توسعه‌يي كشور، توسعه عمراني كشور بوده است. اصولا چه پيش و چه پس از انقلاب عمدتا توسعه را مساوي با عمران مي‌ديدند و مي‌بينند. از زمان دوره استقرار پهلوي ما شاهد در دستور كار قرار گرفتن توسعه ايران بوديم اما نگاه توسعه‌يي در ايران همواره نگاهي عمراني و بازسازي عمراني بوده است. مخصوصا در دوره پهلوي اول كه بسياري از طرح‌هاي توسعه‌يي كه مدرنيزاسيون را در ايران دنبال مي‌كرد عمراني بودند مثل راه آهن، بيمارستان، دانشگاه تهران، بانك و... اين نگاه كه برنامه‌هاي توسعه‌يي كشور در غالب برنامه‌هاي عمراني تنظيم و تدوين شود عمدتا نگاه قالب تمام اعصار برنامه‌ريزي كشور بوده است اما در تمام اين برنامه‌ها يك نكته اصلي مغفول مانده است و آن توجه به نقش نيروي انساني به عنوان اصلي‌ترين عنصر تحول و توسعه در جامعه است. مع‌الوصف چه قبل و چه بعد از انقلاب با آنكه افراد زيادي براي تحصيل به خارج اعزام شده بودند تا كاستي‌هاي تخصصي كشور را تامين كنند اما ظرفيت براي استفاده از اين نيروي انساني به وجود نيامد و هنوز هم وجود ندارد. ما همواره در تاريخ معاصر به جز يك دوره كوتاه شاهد خروج نيروي انساني متخصص از كشور بوديم كه اين يكي از ويژگي‌هاي كشورهاي جهان سوم است كه نمي‌توانند از سرمايه‌هاي خودشان استفاده كنند. دليل اصلي توسعه‌نيافتگي اين كشورها نيز در ناتواني استفاده از سرمايه‌هايشان است. مخصوصا سرمايه انساني. يكي ديگر از اصلي‌ترين كاستي‌هاي تمام اين برنامه‌هاي توسعه‌يي در ايران عدم استقرار نهادهاي حامي توسعه است. چون توسعه بدون استقرار نهادهاي حامي توسعه تحقق پيدا نمي‌كند. وظيفه اين نهادها تنظيم رفتارهاي كليه افراد جامعه اعم از برنامه‌ريزان و سياستگذاران و گروه‌هاي مختلف جامعه است. اما متاسفانه اين نهادها همواره در ايران مغفول مانده‌اند و نبودشان تبديل به يكي از اصلي‌ترين موانع توسعه اقتصادي – اجتماعي در ايران شده است. همچنين وجود نهادهاي ضد توسعه نيز در رشدنايافتگي كشور موثر بوده است.

قبل از اينكه به سراغ تعريف نهادهاي توسعه‌گرا و ضد‌توسعه برويم لطفا به اين سوال پاسخ دهيد كه آيا برنامه‌هاي عمراني قبل از انقلاب به نتيجه دلخواه خود كه همانا "به سوي تمدن بزرگ" بود، برسد؟

صرف‌نظر از زمان و باتوجه به حجم برنامه‌ها شايد بتوان گفت كه دوره اول پهلوي شاهد رشد شكل‌گيري نهادهاي مختلف و فعاليت‌هاي عمراني به ميزان و سطحي هستيم كه باتوجه به ظرف زماني و محدوديت‌هاي آن دوران بتوان آن دوره را دوره موفقي ارزيابي كرد اما وقتي به كنه مساله توجه كنيم متوجه مي‌شويم كه اين دسته از برنامه‌ها با فرهنگ عمومي جامعه منطبق نبود و استقرار نهادهاي ضدتوسعه استبداد در جامعه را شكل مي‌دهد و به اين دليل است كه تلاش براي نوسازي كشور به نتيجه مطلوب نمي‌رسد و بعد از 52 سال حكومت پهلوي شاهد توسعه واقعي و همه‌جانبه در كشور نبوديم.

آيا نتيجه برنامه‌هاي توسعه‌يي بعد از انقلاب مثبت بود؟

دوران پس از انقلاب هم از همين كاستي‌ها رنج مي‌برد. به استقرار نهادهاي حامي توسعه كمتر توجه شد. به جز اين در دهه اول انقلاب، كشور گرفتار مشكلات خودش ازجمله جنگ تحميلي بود كه انرژي و توان سياستگذاران را به خودش معطوف كرد و فرصت شكل‌گيري برنامه‌هاي توسعه‌يي متناسب با ظرفيت‌هاي كشور را از ما گرفت. بعد از جنگ و در 25 سال اخير ما شاهد تغيير جدي در نگرش به نقش دولت هستيم اما باز آنچه سبب مي‌شود برنامه‌هاي يك ربع قرن گذشته با شكست مواجه شود مساله فقدان نهادهاي ضروري براي توسعه اقتصادي – اجتماعي كشور است.

لطفا درباره اين نهادهاي حامي توسعه توضيح دهيد و مشخصا بگوييد كدام نهادها هستند؟

براي توسعه يك كشور وجود سه دسته از نهادها ضروري است. يكي از آنها نهادهاي حامي توسعه هستند كه در كشور وجود دارند اما ضعف‌هايي در آنها ديده مي‌شود. دستگاه قضايي يكي از آنهاست كه مي‌تواند امنيت اقتصادي- اجتماعي را در جامعه تضمين كند. مي‌تواند به تضمين تعهدات طرفين در قراردادهاي اقتصادي كمك كند. مي‌تواند افراد را در قبال تعهدات در قراردادها مكلف كند. اما دلايل روشني وجود دارد كه دستگاه قضايي ما نتوانسته اين نقش را به‌خوبي ايفا كند. نقشي كه مقدم بر توسعه اقتصادي است. بدون رشد و توسعه دستگاه قضايي نمي‌توان به توسعه اقتصادي و اجتماعي در هيچ كشوري دست يافت. اين را تاريخ كشورهاي توسعه‌يافته نشان داده كه ابتدا دستگاه قضايي‌شان رشد يافت و بعد به توسعه رسيدند. ضعف دستگاه قضايي را در وجود ده‌ها ميليون پرونده اقتصادي موجود در دستگاه قضايي كشور و رشد چشمگير آن مي‌توان ارزيابي كرد. ميليون‌ها شكايت مربوط به چك يا تعرض به حقوق مالكيت افراد يا زمين‌هاي بخش عمومي كه مورد تعرض افراد مختلف واقع شده و روز به روز هم بر تعداد اين پرونده‌ها افزوده شده حكايت از همين ضعف‌ها دارد. نهاد ديگري كه نقش بسيار تعيين‌كننده‌يي در توسعه كشور مي‌تواند ايفا كند نظام مالياتي كشور است. ايران با وجود اينكه يكي از قديمي‌ترين نظام‌هاي مدرن مالياتي را داشته اما اكنون نظام مالياتي‌اش يك نظام توانمند براي پاسخگويي به نيازهاي توسعه‌يي جامعه ما نيست. علت اصلي آن را بايد در ساختار اقتصاد نفتي كشور جست‌وجو كرد. چه قبل و چه بعد از انقلاب ما شاهد اين هستيم كه اصلي‌ترين دليل عدم توسعه ناشي از شيوه استخراجي توليد است. نهاد ديگري كه ما به‌شدت به وجودش نيازمنديم اما كاركرد توسعه‌يي‌اش را در ايران ايفا نمي‌كند نظام آموزشي است. آموزش و پرورش و آموزش عالي و نظام تحقيقاتي و پژوهشي متاسفانه هيچگاه متناسب با نيازهاي نيروي انساني و توانمندي‌هاي كشور نبوده و به تربيت نيروي انساني مورد نياز متناسب با ظرفيت‌هاي كشور نپرداخته است. در شيوه منابع تدريس و شرح درست سياست‌هاي عمومي و فرهنگي و آموزشي در كشور چه در سطوح ابتدايي و متوسطه و چه در سطوح عالي متاسفانه از نظام آموزشي و پژوهشي متناسب با توسعه برخوردار نيستيم. پس سه نهاد قضايي، ماليات و آموزش، نهادهايي هستند كه متاسفانه متناسب با توسعه كشور رشد نكردند. دسته ديگري هم از نهادها هستند كه شديدا مورد نياز توسعه هستند اما در ايران وجود ندارند و آن‌چيزي كه به نام‌شان در كشور وجود دارد عملا كاريكاتوري از اصل‌شان است. اين نهادها احزاب سياسي مستقل، رسانه‌هاي آزاد و تشكل‌هاي غيردولتي و مردم نهاد هستند كه متاسفانه هيچگاه در يكصد سال اخير شاهد شكل‌گيري آنها نبوديم و اگر هم بوديم در دوره كوتاهي بوده است و به علت كنترل و نظارت‌هاي دولتي خيلي زود و به سرعت از جامعه محو شد و جايش را به نهادهاي دولتي داد. اما دسته سومي هم كه نهادهاي ضد توسعه‌يي لقب گرفته‌اند و حضورشان به هيچ‌وجه براي توسعه ميمون و مبارك نيست. اما اين نهادها در جامعه و كشور حضور فعالي دارند و از قدمت طولاني برخوردارند. از جمله آنها نهاد سفله‌پروري و نهاد فساد است كه ضدتوسعه هستند و با كمال تاسف خيلي هم پرقدرت هستند. اين نهاد حافظ منافع گروه‌هاي خاصي از قدرت هستند. به همين دليل ما شاهد حضور مستمر روابط ناسالم قوم و خويشي يا روابط مبتني بر منافع گروه‌هاي منتفع هستيم. اين نهادها كه در قالب نظام‌هاي تصميم‌گير نيز درمي آيند بيش از آنكه درصدد حفظ منافع ملي و برنامه‌هاي توسعه‌يي كشور باشند به فكر بله، به تناسب شيوه‌هاي توليد، مناسبات و نهادهايي مستقر شدند كه جزو موانع اصلي توسعه محسوب مي‌شوند. تقريبا در يكصدسال گذشته به جز مقاطع كوتاهي دولت‌ها اصلي‌ترين منابع درآمدي‌شان، منابع بادآورده نفتي بوده و تنها با استخراج بيشتر نفت توانستند بخش‌هايي از ناكارآمديشان را پوشش دهند و تا حدي از بروز نارضايتي‌هاي اجتماعي جلوگيري و روابطي را در جامعه حاكم كنند كه عملا منافع گروه‌هاي مسلط را تامين كنند بدون اينكه يك توسعه واقعي در كشور تحقق يابد.

مي‌شود مشخصا بگوييد اين نهادها كدام‌ها هستند؟

مثلا نظام اداري در كشور يك نظام ناتوان است كه عمدتا وابسته به درآمدهاي بادآورده نفتي است. اين نظام استخراجي، درآمدهاي اداره خودش را نه از طريق ماليات‌ها و مشاركت مردم كه از طريق نفت تامين مي‌كند و به همين دليل مناسبات بين دولت‌ها با مردم و دولت با بازار و دولت با روشنفكران و نخبگان و رابطه بازار با صنعت و صنعت با دانشگاه تحت تاثير مستقيم شيوه توليد و شيوه توزيع منابع عمومي حاصل از درآمدهاي نفتي بوده است. اينكه نظام مالياتي عقب مانده داريم علتش به نوع نگاه دولت‌ها برمي‌گردد كه به خاطر درآمدهاي نفتي يك نگاه كوتاه‌مدت است. اين دولت‌ها چون به مدت كوتاهي بر سر قدرت هستند مايل نيستند نارضايي ايجاد كنند و در چنين ساخت قدرتي، نقش نهادهاي قدرت و ثروت مهم مي‌شود. دولت‌ها به دليل اينكه مي‌توانستند با ثروت نفت در كوتاه‌مدت رضايت در جامعه ايجاد كنند ساده‌ترين راه را انتخاب كردند و تمايلي به كسب ماليات از مردم نداشتند. ساده‌ترين كار هم استخراج نفت و فروش نفت خام بوده است.

چرا نفت خام؟ چرا حداقل نفت خام را به فرآورده‌هاي نفتي تبديل نكردند؟

اينكه چرا كشور بعد از يكصدسال هنوز به خام فروشي نفت مبادرت مي‌ورزد ناشي از رشد‌نيافتگي نهاد آموزش و تحقيقات كشور است. چرا اين نظام رشد نيافته چون نظام توليد استخراجي ارتباط خيلي مستقيم و تنگاتنگي با اقتصاد جهاني دارد و به نوعي بين اين ساخت توليدي و نهادهاي مرتبط با آن با منافع نظام جهاني نوعي همسويي وجود دارد و اين همسويي منافع بين داخل و خارج منجر به شكل‌گيري گروه‌هاي ذي‌نفع در داخل حكومت يا بخش توليد ثروت شده است كه در خيلي از موارد هم شايد چندان همسو با منافع عمومي و بلندمدت كشور نبوده است. اينكه چرا ما با وجود داشتن تعداد زياد نيروي انساني همچنان نيازمند كارشناس خارجي براي اداره چاه‌هاي نفت‌مان هستيم و چرا نمي‌توانيم بعد از گذشت يكصد سال محصول طبيعي خودمان را خودمان به بيش از 10 هزار مشتقه حاصل از آن تبديل كنيم و هنوز منابع طبيعي كشور را به صورت خام مي‌فروشيم و بعد آنها را به صورت فرآورده‌هاي مستخرجه و به قيمت بالاتر از خارج وارد مي‌كنيم، پاسخ همه اين چراها ختم مي‌شود به دلايل رشد نيافتگي و عقب‌ماندگي كشور. اگر اين پاسخ‌ها را دريابيم موانع توسعه را هم مي‌شناسيم.

و پاسخش همان وجود نهادهاي ضدتوسعه در كشور است كه كشور با وجود اهداف بعضي از برنامه‌هاي توسعه‌يي نتوانست از وابستگي به نفت نجات يابد؟

در اكثر برنامه‌هاي توسعه‌يي كشور پس از انقلاب و حتي در دوران جنگ و با برگزاري سمينارهاي مختلف، يكي از مهم‌ترين اهداف مسوولان كشور احياي اقتصاد بدون اتكا به نفت بود و تلاش‌هاي فراواني هم در اين راه انجام گرفت اما متاسفانه به دليل بي‌تجربگي و عدم شناخت نقش نهادها و عواملي كه مانع شكل‌گيري همبستگي ملي در بين اقشار مختلف فعال در حوزه سياستگذاري‌هاي اقتصادي و سياسي بود اين امر محقق نشد. اصولا وجود نهادهايي كه در شكل‌گيري يك جامعه همبسته و تحقق همكاري‌هاي اجتماعي موثرند، براي توسعه كشور مورد نياز است. اما متاسفانه ما به دليل عدم شناخت درست، سياست‌هايي را دنبال كرديم كه ما را از اين هدف دورتر كرد و به كاهش همبستگي عمومي در جامعه منجر شد. رشد فزاينده جرم و جرايم و كاهش سرمايه‌هاي اجتماعي يكي از نشانه‌هاي اين ادعا است كه نهادهايي كه مي‌توانستند به ايجاد اين همبستگي اجتماعي كمك كنند يا در جامعه مغفول ماندند يا اينكه به‌طور كل ناديده گرفته شدند. يكي از آنها كه مغفول ماند نظام دستمزد در كشور است. نظام دستمزد مي‌تواند منجر به شكل‌گيري نوعي همبستگي ملي و شكل‌گيري علقه‌ها و علايق افراد به جامعه خودشان شود. يكي از دلايل فرار مغزها در يكصد سال گذشته نيز ريشه در همين عامل دارد. علاوه براينكه فرصت حضور گروه‌هاي مختلف از جمله دانش‌آموختگان در مشاركت براي توسعه كشور فراهم نشد، اصلا اهميتي هم براي نيروي انساني قائل نشدند. يكي از نهادهايي كه باعث اين معضل شد نهاد واردات كشور بود. ما چون هميشه نفت داشتيم پس نيازهايمان را از طريق واردات تامين كرديم. براي اينكه واردات تسهيل شود نيازي به مهندس نداشتيم چون در نظام مبتني بر واردات نيازي به سازندگي احساس نمي‌كرديم. پس نهاد علم بيش از آنكه مهندس تربيت كند، كارشناس تربيت كرد. اينها در خدمت نظام دولتي قرار گرفتند تا ارتباط منافع متقابل گروه‌هاي منتفع در داخل را با نظام صنعتي در خارج محقق كنند. به همين دليل نظام تحقيقاتي در كشور شكل نمي‌گيرد چون نيازي به آن احساس نمي‌شود. نظام توليد در كشور ما نيز به‌شدت تحت تاثير توليد نفتي و منافع حاصل از آن است كه بين گروه‌هاي ذي‌نفع تقسيم مي‌شود. توليد همواره يك فعاليت پرهزينه و پر مشقتي بوده كه عمدتا توليدكنندگان را با مشكلات پيچيده‌يي روبه‌رو مي‌كند. اين يك مساله اتفاقي نيست. دولت‌ها به امر توليد توجه نداشتند و كساني هم بودند كه در نظام تصميم‌گيري براي امر توليد كارشكني مي‌كردند و در عوض براي واردات تسهيلات فراواني ايجاد كردند. درحالي كه به نظر من مفهوم توسعه با توليد تعريف مي‌شود. مفهوم توسعه بدون توليد اصلا معنا ندارد اما توسعه فقط به معناي توليد صنعتي نيست كه شامل توليد علم و فرهنگ و اخلاق هم مي‌شود. اما متاسفانه اينها در جامعه ما شكل نگرفته كه دليلش هم حضور نهادهاي استخراجي است كه متاثر از درآمدهاي حاصل از نفت و گاز و ديگر منابع طبيعي كشور است. نظام‌هايي كه در كشور ايجاد مي‌شود عملا تسهيل‌كننده كار همين نهادهاي استخراجي هستند. مثل نظام بانكي. درحالي كه يكي از اهداف اصلي بانك بايد بسيج منافع خرد مردم براي سرمايه‌گذاري باشد اما در ايران منابع سرمايه‌گذاري همان بشكه‌هاي نفت هستند و بانك‌ها هم كمك حال نهادهاي نفتي. درعين حال نظام توليدي فشل ما نظام توزيعي را نيز تحريف كرده است به‌طوري‌كه نظام توزيعي ما يك نظام كاملا نابرابري است كه به جز در مقاطعي كوتاه همواره نابرابري‌ها را در كشور تشديد كرده است و اين يكي از تجليات نظام‌هاي نخبه‌گرا است؛ نظام‌هايي كه تصميمات اساسي‌شان همراه است با منافع صاحبان سرمايه. تا زماني‌كه اين مناسبات تغيير نيابد و زمينه براي حضور شايسته همه گروه‌هاي جامعه فراهم نشود و اين نابرابري‌هاي عظيم كماكان حفظ شود و افزايش يابد، توسعه در كشور يك امر ممتنع خواهد بود.

آن مقطع كوتاهي كه مدام در صحبت‌هايتان به آن اشاره مي‌كنيد كه ايرادات پيش روي توسعه را نداشته، كدام مقطع است؟

خيلي خيلي كوتاه بوده. يك مقطع در اوايل انقلاب اسلامي بود و دومين مقطع دوران ملي شدن صنعت نفت. اما آنقدر كوتاه هستند كه عملا تنها مي‌توان به عنوان خاطره از آنها ياد كرد. چون بلافاصله مجددا در بر همان پاشنه چرخيد و به سود نهادهاي ضدتوسعه تغيير جهت پيدا كرد.

باتوجه به شعارها و برنامه‌هايي كه دولت يازدهم ارائه داده، آيا فكر مي‌كنيد اين دولت موانع توسعه را شناخته و مي‌داند چگونه از نفت درجهت رشد اقتصاد و توسعه استفاده كند؟

من هنوز هيچ نشانه‌يي كه دلالت بر شناخت موانع از سوي دولت باشد، نديدم. اگرچه دولت كنوني بيش از هر دولت ديگري با موانع جدي توسعه روبه‌رو است. اينك گروه‌هاي خيلي گسترده‌يي از اصحاب قدرت و ثروت از كج‌كاري‌هاي نظام اقتصادي منفعت مي‌برند و به همين دليل در مقابل هر نوع اصلاحات اساسي در كشور مقاومت مي‌كنند و شكل مقاومت‌شان نيز توسل به ارزش‌هاي مسلط در جامعه است و با طرح شعارهايي كه حكايت از مقابله با استكبار جهاني دارد به مقابله با هركسي مي‌پردازند كه بخواهد منافع‌شان را تحت تاثير قرار دهد. يكي از دلايل مخالفت جدي برخي‌ها با دولت براي بازسازي رابطه با دنيا و رفع تحريم‌ها در به خطر افتادن منافع اين گروه‌ها ريشه دارد. گروه‌هايي كه در چند سال گذشته منافع اقتصادي بسيار بزرگي به دست آوردند كه البته چندان به سود منافع ملي نيز نبوده است و حاصلش شكل‌گيري ميليون‌ها بيكار در جامعه و رشد تورم بوده است. طبيعي است كه اين گروه‌ها با رفع تحريم‌ها و باز شدن فضاي نقد و بررسي مشكلات جامعه مخالفت كنند. منتها من نديدم كه دولت برنامه‌يي در حوزه اصلاحات نهادي كه اصلي‌ترين مانع توسعه كشور است، داشته باشد. هرچند كه اميدوارم اين فرصت فراهم شود و دولت برنامه‌هايي در اين باره ارائه كند. درعين حال بايد منصفانه پذيرفت كه دولت كنوني با موانع زيادي روبه‌رو است و اقتصاد كشور هيچگاه تا اين اندازه در انحصار كانون‌هاي قدرت نبوده است، هيچگاه توليد تا اين اندازه مهجور نبوده است و هيچگاه نهادهاي كژ‌مالي بر كشور تا اين حد مسلط نبوده است؛ نهادهايي كه مي‌توانند پايه‌هاي دولت را سست و وجاهت دولت را تهديد كنند.

آيا اين 10 برنامه قبل و بعد از انقلاب مبتني بر ايدئولوژي و مكتب فكري خاصي بودند؟

همه اين برنامه‌ها بنابه تعريف نظريه‌هاي توسعه مبتني بر نظريه‌هاي نوگرايي و مدرنيسم بودند كه البته كاستي‌هاي خود را نيز دارد. از جمله آن كاستي‌ها عدم توجه به تفاوت‌هاي فرهنگي و عدم شناخت تاثير صنعتي شدن و عقلانيت بر سنت‌ها در جامعه است و دليل روشن شكست اين برنامه‌ها نيز به همين علت است. چون صرف اتكا به ساز و كارهاي بازار و جابه‌جايي تخصصي منابع توسعه، بدون توجه به حضور نهادهاي قدرت و بدون وجود اصلاحات نهادي عميق و اساسي در داخل، توسعه امكان‌پذير نخواهد بود. متاسفانه ما كماكان درباره شناخت واقعيت‌هاي كشور و سياستگذاري‌هاي اقتصادي، خطاهاي گذشته را تكرار مي‌كنيم بدون اينكه به نقش نهادها به عنوان ضرورت اصلي توسعه توجه كنيم.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group