معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1649
معماری ـ موسیقی   - 19
منظر شهری   - 1549
پردیس ویترا   - 18
نظریه معماری   - 1115
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
طراحي داخلي   - 1103
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
سازه های شهری   - 1002
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
تکنولوژی ساخت   - 979
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری حوزه عمومی   - 951
شهرهای در حرکت   - 15
مرزهای معماری   - 922
معماری بایومورفیک   - 15
نگاه نو به سكونت   - 887
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 15
المان شهری   - 842
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
نظریه شهری   - 815
معماری آمریکا   - 14
معماری و سیاست   - 787
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 14
کلان سازه   - 701
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
معماری مدرن   - 681
معماری و کوه   - 11
معماری پایدار   - 661
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
روح مکان   - 581
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
آینده گرایی   - 579
فرهنگ نفت   - 10
آرمان شهرگرایی   - 573
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 570
بی ینال ونیز   - 10
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 556
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
طراحی صنعتی   - 551
درس گفتارهای اتووود   - 10
منتقدان معماری   - 537
معماری خوانی   - 9
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 525
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری تندیس گون   - 505
معماری و رنگ   - 9
توسعه پایدار   - 500
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 9
معماری شمایل گون   - 476
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
باز زنده سازی   - 471
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماریِ توسعه   - 437
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
هنر مدرنیستی   - 434
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 8
معماری یادمانی   - 380
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
طراحی نئولیبرال   - 373
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 370
معماری تخت جمشید   - 8
تغییرات اقلیمی   - 359
منبع شناسی اتووود   - 7
تراشه های کانسپچوال   - 358
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 343
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری ارزان   - 306
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 305
طراحی و پناهجویان   - 7
اتووود کلاسیک   - 304
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 295
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 293
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 290
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 279
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 276
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 274
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 271
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 265
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 256
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 239
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 235
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
عکاسی   - 233
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
مسکن حومه شهری   - 224
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 209
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 208
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 207
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 205
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
اقتصادِ فضا   - 195
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 188
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 177
پداگوژی انتقادی   - 7
مسکن روستایی   - 173
عبور از مرحله جنینی   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 169
معماری و سلامت   - 7
هنر گفت و گو   - 161
مسابقه ویلا 1400   - 6
معماری ژاپن   - 156
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
ترسیمات معماری   - 153
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری ایران   - 152
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری و رسانه   - 147
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
بلندمرتبه ها   - 133
معماری مصر   - 6
معماری فضای داخلی   - 127
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 120
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 96
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
ویرانه ها   - 93
اکنی استودیو   - 5
معماری فاشیستی   - 89
گزارش فرانسویِ وس اندرسون   - 5
معماری مذهبی   - 87
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری آمریکای جنوبی   - 5
اکسپو   - 83
تز 1400   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 79
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
معماری چین   - 78
اکسپوی دبی. 2020   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 78
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
فیلوکیتکت   - 76
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
گفت و گو با مرگ   - 75
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
جهان علمیْ تخیلی   - 71
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری پراجکتیو   - 70
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری هند   - 67
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری جنگلی   - 64
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری کوچک مقیاس   - 63
بلوپرینت   - 4
معماری دیجیتال   - 62
اتووودْ آبزرور   - 4
مدارس معماری   - 61
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
پداگوژی   - 58
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
زاغه نشینی   - 55
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 53
باشگاه مشت زنی   - 3
بحران آب   - 52
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری و نقاشی   - 52
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
آنتروپوسین   - 52
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
معماری و هوش مصنوعی   - 51
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
معماری و روانشناسی   - 49
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 47
معماری و جنگ   - 3
معماری و ادبیات   - 46
معماری و غذا   - 3
طراحی مُد   - 46
مدرنیسم هیپی   - 2
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
هنر روسیه   - 45
فیلم های اتووود   - 2
باهاوس   - 44
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
جنبش متابولیسم   - 44
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
معماری اروپا   - 42
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و گیم   - 38
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری بیابانی   - 35
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 35
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 34
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
طراحی پارامتریک   - 34
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
اکسپو میلان 2015   - 28
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری مجازی   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 25
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 24
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
جشن نامه اتووود   - 21
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
ان اف تی   - 1
معماری و آب   - 20
متاورس   - 1
معماری آسیا   - 19
معماری مدارس   - 1
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 19
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 6
ژاک دریدا   - 19
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 15
ژیل دلوز   - 34
آلفرد هیچکاک   - 5
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 14
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 6
سو فوجیموتو   - 16
آنسامبل استودیو   - 2
سوپراستودیو   - 9
آنیش کاپور   - 8
سورِ فِهْن   - 6
آی وِی وِی   - 34
سوزان سانتاگ   - 10
اُ ام اِی   - 53
شاشونا زوبوف   - 4
اتوره سوتساس   - 8
شیگرو بان   - 34
ادریان لابوت هرناندز   - 5
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد برتینسکی   - 1
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سعید   - 17
فرانک گهری   - 50
ادوارد سوجا   - 10
فرانک لوید رایت   - 45
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرای اوتو   - 10
ادولف لوس   - 9
فردا کولاتان   - 2
ارو سارینن   - 29
فردریک جیمسون   - 4
اریک اوون موس   - 14
فرشید موسوی   - 3
اریک هابسبام   - 2
فمیهیکو ماکی   - 4
استن آلن   - 4
فیلیپ جنسن   - 7
استیون هال   - 32
گابریل کوکو شنل   - 2
اسلاوی ژیژک   - 18
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسنوهتا   - 6
گرگ لین   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گونتا اشتلزل   - 1
اسوتلانا بویم   - 5
لئون کریر   - 2
اسکار نیمایر   - 37
لبس وودز   - 26
اف او اِی   - 9
لوئیس باراگان   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس مامفورد   - 1
الیس راستورن   - 112
لودویگ لئو   - 3
اِم اِی دی   - 23
لودویگ میس ون دروهه   - 29
ام وی آر دی وی   - 73
لودویگ هیلبرزیمر   - 4
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
اویلر وو   - 9
لوسی رای   - 15
ایلین گری   - 8
لویی کان   - 39
ایوان لئونیدوف   - 4
لوییجی مورتی   - 1
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 153
باک مینستر فولر   - 13
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
لینا بو باردی   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 31
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 69
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 28
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 59
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 69
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 9
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 59
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 6
نورمن فاستر   - 36
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 10
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 31
توماس هیترویک   - 31
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 7
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 29
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 8
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جولیا کریستوا   - 2
ولف پریکس   - 1
جونیا ایشیگامی   - 4
ونگ شو   - 8
جیمز استرلینگ   - 1
ویتو آکنچی   - 12
جین جیکوبز   - 2
ویوین وست وود   - 6
چارلز جنکس   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کارلو اسکارپا   - 13
چارلز کوریا   - 15
کازو شینوهارا   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کازیو سجیما   - 2
حسن فتحی   - 6
کالین روو   - 1
حسین امانت   - 3
کامران دیبا   - 13
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامرون سینکلر   - 11
داریوش آشوری   - 1
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش شایگان   - 13
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دانیل لیبسکیند   - 24
کریم رشید   - 5
دنیس اسکات براون   - 10
کلر استرلینگ   - 2
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلود پَره   - 3
دیوید رُی   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید گیسن   - 2
کنزو تانگه   - 10
دیوید هاروی   - 25
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت نوزیک   - 2
کنگو کوما   - 47
رابرت ونتوری   - 31
کوپ هیمِلبِلا   - 23
رُدولف شیندلر   - 7
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رضا دانشمیر   - 5
کوین لینچ   - 7
رم کولهاس   - 116
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رنزو پیانو   - 34
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریچارد نویترا   - 7
یان گِل   - 9
ریموند آبراهام   - 1
یو ان استودیو   - 32
رینر بنهام   - 2
یورگن هابرماس   - 15
رینهولد مارتین   - 5
یورن اوتزن   - 1
ریکاردو بوفیل   - 7
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 196
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -862
گالری   -94
زیرساخت های شهری   -463
هتل   -81
فرهنگی   -358
ورزشی   -67
پاویون   -288
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
موزه   -267
حمل و نقل عمومی   -39
اداری ـ خدماتی   -240
ویلا   -26
تفریحی   -180
مجموعه های مسکونی   -8
مسکونی ـ تجاری   -172
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -148
عناصر یادمانی شهری   -3
صنعتی   -108
تجاری   -1
معماری مذهبی   -107
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
اینــسِــــپشن؛ فرانکن اشتاینیزاسیون طرح، ان جا که طراحی، مرزهای معماری را می درد
اتووود سرویس خبر:   آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
1389/07/25
مـنـــــــبـع : http://www.archdaily.com
تعداد بازدید : 4938

دام کــُب ؛ بازیگر فیلم اینسپشن ساخته کریستفر نولان، تیمی ماهر را تجهیز می کند تا به ایده های که در ناخوداگاه اشخاص جاخوش کرده اند دست یابد. مسئول طراحی این رویاها که مهمترین عضو این گروه هم می بشد یک معمار است به نام اریان با بازی اِلِــن پیج. او در ساده ترین سطح یک مارپیچ تو در توـ لابیرنتی پیچیده که در ان ساختمان ها به وسیله معمار کنترل می شوند ـ طراحی می کند، البته این که در این لابیرنت از نظر محتوایی چه می گذرد و تصاویری که در این لابیرنت تولید و پخش می شوند چیستند همه در اختیار کسی است که در حال دیدن رویاست.

بر همین سیاق طرحی که او پی ریخته به ایده های عجیب و بعضا گیج کننده ایی مثل راه پله پـِـنرُز Penrose Staircase و یا شهرهایی که روی هم تا می خورند منتهی می شود. البته موفقیت ره یافت آریان نه در طرح های گیج کننده و عجیب و پر اب و تابش که در رخنه به خواب رویابین، رسوب در ناخوداگاهش، طراحی یک رویا و پر کردن ذهن شخصی که در حال رویا دیدن است از ایده های خود شخص می باشد. معمار باید فضاهایی بیافریند که شخص رویابین با ان ها اشنا باشد چرا که فقط بر این منش است که شخص رویا بین با این چارچوب کنار امده و رویایش را با تفکرات و ایده هایش پر می کند.

اریان می اموزد که چگونه طرحی که در حال اجرایش می باشد را مدیریت کند تا به نتایج غیر قابل پیش بینی ایی از ان چه شخص رویابین در ذهن می پروراند بیانجامد، محقق شدن چنین ایده ایی مرزی بی نهایت باریک می افریند چرا که طرح علی رغم وجوه بی نهایت غیر واقعی اش باید موجودیت یافته و به یک وضعیت واجد حیات منتهی شود. و فیلم نهایتا به این موضوع می پردازد که چه می شود اگر ایده های برامده از طراحی جهانی رویایی بتواند در دنیای واقع نیز به کار اید؟

اریان متوجه این مسئله می شود که طراحی رویا در بهترین و کاملترین شرایط افرینشی صرف است. اگرچه اریان با محدودیت هایی که معماران در دنیای واقعی با مواجه هستند مواجه نیست اما او نیز با پارامترهای معینی مواجه است که تخطی از ان ها تحقق طرح را با مشکل مواجه می کند. چه می شد اگر ذهن ما به اندازه ذهن اریان باز بود و تمام امکان های موجود را می ازمود و ان فرایند ظریف و مخدوش نشدنی چگونگی تاثیر بنا بر شخص را به بازی می گرفت. طرح کلی فیلم بی نهایت لایه لایه است مملو از خطوط داستانی هم پوشا و پیچیده و البته تمام این پیچیدگی های روایی هیچ گاه به مخدوش ساختن قدرت موجود در پس زمینه ایده کلی داستان نمی انجامد. فیلم متداوما بر این گزاره تاکید می گذارد که چگونه یک ایده می تواند بر یک فرد تاثیر بگذراند و سرنوشت زندگی اش را تغییر دهد



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
م معيت ( 1389/10/06 ) :
تلقین» یک اتفاق در سینماست. کریستوفر نولان کارگردان اندیشمند و جوان انگلیسی که با ساختن اولین فیلمش «تعقیب»، اوج گرفت و خیلی زود راهی هالیوود شد، با تکیه بر موفقیت های تجاری و هنری فیلم های قبلی اش، مخصوصاً «شوالیه تاریکی»، با «تلقین» توانسته یک ایده به شدت دور از ذهن و انتزاعی و پیچیده را به فیلم تبدیل کند.

بزرگ ترین دستاورد «تلقین» علاوه بر جنبه های فنی و محتوایی که به آن ها هم خواهم پرداخت، این است که سطح شعور و اندیشه مخاطب را افزایش می دهد و کمترین کاری که می کند این است که انسان را به تفکر و اندیشیدن دعوت می کند. اندیشیدن درباره حکمت وجودی انسان، قدرت و محدوده اختیار ذهن و ناخودآکاه انسان و نوع برهم کنش آن با واقعیت های موجود و پذیرفته شده و حتی فرهنگ فیلم دیدن.

در این زمینه فیلمسازانی چون دیوید لینچ هم آثار درخشانی از خود به جا گذاشته اند ولی فرق بزرگ «تلقین» با شاهکارهایی مثل «مالهالند درایو» اینجاست که نولان توانسته به شکلی باورنکردنی یک ریتم سریع و ضرباهنگی تند به فیلمش بدهد و با به تصویر کشیدن جزییاتی خیره کننده و جلوه های ویژه ای در عالی ترین سطح ممکن، همراهی مخاطب عام سینما را هم جلب کند به طوری که فروش فیلم فقط در سینماهای سراسر جهان ۸۲۰ میلیون دلار شده است. این یعنی تماشاگر پاپ کورن خور معمول بلاک باسترهای تابستانی، از فیلمی استقبال کرده که به هیچ وجه در دیدار اول تمام جزییاتش را نمی شود فهمید. اما قدرت نولان در به تصویر کشیدن دنیای چندلایه و پیچیده ای که در ذهن داشته چنان بالاست که بیننده را مقهور خود می کند و او را به دنبال خود می کشد.

«تلقین» داستان سفر به اعماق خواب انسان است. داستان نفوذ به لایه های درونی ذهن و ضمیر ناخودآگاه. همین جا بگویم دنیای ذهنی نولان مختص خودش است که آن را بدون کم و کاست به تصویر کشیده است و من در این نوشته به وجوه علمی روان شناسی کاری ندارم و تمرکزم بر روی خود فیلم است.

کاب که یک متخصص نفوذ به خواب های دیگران و سرقت از آنهاست، روزگار خوشی را سپری نمی کند. تصویر ذهنی‌ای که او از همسر مرحومش دارد، در رویاهایش دست از سرش بر نمی دارد و باعث شده در مأموریت های اخیرش دچار مشکل شود. اما یک فوق سرمایه دار متشخص به نام سایتو به او پیشنهادی می کند که می تواند به آوارگی و دربدری او و دوری ناخواسته اش از فرزندانش پایان بدهد. پیشنهاد این است که ایده ای را به ذهن وارث آینده شرکت رقیب سایتو، رابرت فیشر، وارد کنند تا او شرکت خود را منحل کند. کاب هم برای انجام مأموریت شروع به جمع کردن تیمش می کند و در یک نقشه حساب شده، چندین لایه به ذهن فیشر جوان نفوذ می کنند تا بتوانند این ایده را در ناخودآگاه او بکارند.

نیمه اول فیلم به درستی صرف پرداختن به قوانین حاکم بر خواب و تشریح نحوه نفوذ و دستکاری در آن می شود. این اطلاعات به صورت کاملا پراکنده، مختصر و مفید و با بیان تصویری فوق العاده داده می شود. کاراکتر های مختلف در شرایط متفاوت باعث انتقال این اطلاعات و جزییات ضروری می شوند و به همین دلیل دنیای کاملاً ذهنی مخلوق نولان، به شکلی عجیب باورکردنی و ملموس جلوه می کند.

اما در نیمه دوم که به مأموریت گروه اختصاص دارد، باید پاپ کورن ها را کنار گذاشت و تمام حواس را به فیلم داد. نولان برای پیشبرد داستان در این قسمت، روایت هم زمان لایه های درونی ذهن را برگزیده و با این کار یک تجربه فراموش ناشدنی به بینندگان فیلمش هدیه داده. چون فعالیت مغز در حالت رویا چندین برابر است، زمان در حالت خواب زودتر می گذرد و هرچه در سطوح ذهنی پایین تر برویم، زمان سریع تر می گذرد. با این حساب مقطعی در فیلم هست که در آن واحد، ۵ رخداد، که در ادامه و طول هم هستند، همزمان در حال اتفاق افتادن هستند، اما از طرفی عرض این زمانها هم با هم یکی است. به همین دلیل تماشای این فیلم با تماشای فیلم های دیگر یک فرق اساسی دارد. کارگردان و اثرش در طول فیلم از تماشاگر جلو هستند و جالب این‌جاست که هرچه به پایان فیلم نزدیک می‌شویم این فاصله بیش‌تر می‌شود. باید لحظه به لحظه تمام جزییات را دنبال کرد و در طول فیلم به تجزیه و تحلیل آنها پرداخت تا در پایان فیلم به پاداش رسید.

نولان کاری کرده که همان طور که تیم کاب در ذهن فیشر نفوذ می کنند ما هم لختی در خود فرو برویم و به حکمت آفرینش و قدرت انسان و ذهنش در تغییر دنیای اطرافش بیندیشیم. فیلم چنان پر و پیمان و سرشار از جزییات است که راه را برای برداشت های متفاوت و گوناگون باز می گذارد و در هیچ مقطعی از آن نمی شود با اطمینان گفت که چه مرحله ای از خواب یا واقعیت در حال اتفاق افتادن است؛ انگار اصل عدم قطعیت هایزنبرگ به سینما راه یافته و این یعنی یک شاهکار سینمایی.

راهنمای ما در این دنیای پیچیده کاب است که همواره نسبت به همسر و فرزندانش احساس گناه می کند و این بار گناه روح او را می آزارد و می خراشد. کاب هرچه تلاش می کند نمی تواند از شر این حس ناخوشایند خلاص شود. نکته بسیار مهمی که هوشمندانه در ساختار فیلم لحاظ شده و باعث شده دنیای انتزاعی فیلم از آسمان به زمین بیاید، افزودن یک قطب احساسی قدرتمند به فیلم است که همان مال، همسر مرحومِ کاب است. این تنها سرنخی‌ست که در دنیای پر از تناقض فیلم وجود دارد و بی شک احساسی ترین و تأثیرگذارترین لحظات فیلم، مربوط به صحنه های دونفره کاب و مال است.

«تلقین» فیلم های مهم و به یادمانی ای را به یاد می آورد. واقعی نبودن دنیایی که می شناسیم «ماتریکس» و نحوه انجام عملیات، فیلمهای جیمزباند یا فیلمهای اوشن را به یاد می آورد. اما برجسته ترین تشابه از نظر مفهومی، انیمیشن «پاپریکا» (۲۰۰۶) ساخته سوتاشی کان انیماتور ژاپنی ست. کان که چند ماه پیش فوت کرد برای بزرگسالان انیمیشن می ساخت و «پاپریکا» بهترین و پخته ترین اثرش بود. داستان درباره روان درمانگری بود که وسیله ای به نام دی سی مینی اختراع کرده بود و با آن به خواب مریض هایش نفوذ می کرد تا آنها را درمان کند. اما یک شخص شریر دستگاه را می دزدد و با نفوذ به خواب دیگران باعث می شود کابوس ببینند.

هنر نولان در این است که با معکوس کردن این ایده، به ایده‌ای رسیده که با آن توانسته در لایه‌های زیرین اثرش یکی از مهم‌ترین عوامل درد و رنج انسان در طول تاریخ را به تصویر بکشد. همان طور که کاب در همان ابتدای فیلم و چند جای دیگر می‌گوید، انعطاف‌پذیرترین انگل، یک ایده است. یک ایده خیلی کوچک و ساده (چه درست، چه غلط) است که وقتی وارد ذهن می‌شود، از هیچ راهی نمی‌توان آن را از بین برد و به مرور زمان به یک ایمان و باور تبدیل می‌شود که با هیچ منطق و برهانی هم نمی‌توان با آن مقابله کرد. اگر به دور و بر خودمان یا جوامع پیشرفته به دقت نگاه کنیم، متوجه خواهیم شد که ریشه تعصبات پوچ و جبهه گیری های بی‌معنا در مقابل اقلیت‌ها، مذاهب و به طور کلی ایده‌های جدید، کاشته شدن یه ایده کوچک و بزرگ شدن آن در ذهن مرتجعین است. چه بسیار دیده و شنیده‌ایم که در طول تاریخ، نسل بشر دست به جنایات گسترده‌ای زده و از انجام آن هیچ گونه احساس پشیمانی یا ناراحتی نکرده است. آیا بجز با این تئوری که آن ایده به تدریج در ذهن شخص کاشته و نهادینه شده و آن را به عنوان یک فکت مسلم تلقی کرده، می توان این اتفاقات را توضیح داد؟ این‌جاست که نقش تعلیم و تربیت در دوران کودکی و فراهم کردن خوراک فرهنگی مناسب برای خردسالان بیش‌تر خودش را نشان می‌دهد.

از طرف دیگر تصویری که نولان از مدینة فاضله به دست می‌دهد به‌شدت تکان‌دهنده و پوچ است. در دنیای نولان، انسان به هیچ وجه در واقعیت نمی‌تواند به آرمان‌شهر ایده‌آل خود برسد و فقط در عالم خواب و رویاست که می‌تواند بهشتی برای خود بسازد. بدتر آن‌که لذت درک این بهشت هم پایدار نیست و با گذشت زمان به ورطة تکرار و پوچی در می‌غلطد و از نظر روحی ارضاکننده نیست. سکانس های ابزورد «تلقین» که در محیط آخرالزمانی ناخودآگاه ذهن کاب می‌گذرند، مطمئناً در تاریخ سینما ماندگار خواهند شد.

قهرمانان دنیای نولان هرچه قدر هم تلاش کنند راهی به رستگاری ندارند. آن ها زندگی شان را صرف رسیدن به آرامشی می کنند که هرگز به آن نخواهند رسید. چه مردی که همسرش را کشته اند و به دنبال قاتلش است (یادگاری)، چه میلیاردری که قتل پدر و مادرش او را بر آن داشته تا عدالت واقعی را اجرا کند (سرآغاز بتمن)، چه ابرقهرمانی که در مبارزه در راه عدالت، مرز بین خیر و شر را گم کرده (شوالیه تاریکی) و چه روان شناسی که خودش و همسرش را در تو در توی ضمیر ناخودآگاه گم کرده (تلقین). به سکانس درخشان آخرین مواجهه کاب با مال در آخرین لایه رویا توجه کنید: کاب در جواب مال که به او می گوید به چه چیز واقعاً اعتقاد داری و در درونت چه چیزی حس می کنی، می گوید: «گناه. احساس گناه می کنم.»
نولان با «تلقین» ثابت می کند علاوه بر این که در فیلم نامه نویسی یک نابغه است، یک متخصص فنی هم هست و به ابزار سینما تسلط کامل دارد و کاری می کند که تمام عواملی که با او کار می کنند، بهترین آثار دوران کاری خود را ارائه بدهند. با این که تلقین یک فیلم داستان محور و ایده محور است، بازیگرانش در اوجند و در فرصتهای اندکی که برای خودنمایی به آنها داده می شود نشان می دهند که بهترین انتخاب‌ها هستند. به طور کلی ترکیب بازیگران و یکدستی نقش آفرینی شان خیره کننده است. لئوناردو دی کاپریو که ظاهراً برای اوج گرفتن هیچ حد و مرزی نمی شناسد، بعد از نقش آفرینی به یاد ماندنی اش در «جزیره شاتر»، اینجا هم نقشی با آشفتگی ذهنی که کوله باری از گناه به دوش می کشد را با وقار و قدرت بازی کرده. الن پیج معصومیت، تام هاردی سرخوشی، کن واتانابه تشخص، ماریون کوتیار عشق و جوزف گوردون لویت اطمینانی به نقش هایشان داده اند که لازم بوده.

موسیقی متن پروپیمان و غیرملودیک فیلم، یکی از فرازهای قدرتمند و فراموش نشدنی آن است. هانس زیمر تقریباً برای سراسر فیلم، چنان موسیقی حماسی و در حال پوچ گرایی ساخته که سایه اش را کاملاً بر سر فیلم انداخته و شور حال عجیبی به صحنه های اکشن و سکانسهای لایه آخر خواب داده است.

طراحی صحنه، طراحی لباس و جلوه‌های ویژه مناسب، که مشخص است زحمت زیادی برای‌ درست درامدن تک‌تک‌شان کشیده شده، تلقین را به یک ضیافت چشم تبدیل کرده است.

سکانس های فراموش نشدنی و تأثیر گذار در فیلم آن قدر زیاد است که انتخاب کردن یکی از آن ها خیلی سخت است: سکانس نبرد آرتور با آنتی بادی های ذهن فیشر در یک هتل معلق، تعقیب و گریز ها در هوای بارانی و سقوط از پل، فلاش بک آخرین دیدار کاب و همسرش در هتل، کل فصل ضمیر ناخودآگاه ذهن کاب یا همان آخرین لایه خواب و از همه مهم تر پایان بندی ویرانگر اثر.

با این‌که سکانس اکشن در برف کمی کش‌دار و طولانی شده و فیلم را به طور موقت از ریتم می‌اندازد، در مقابل مزیت های بی‌شمار اثر کاملاً قابل چشم پوشی است. فیلم چنان ایده بکر و چنان مصالح زیادی دارد که می شود حداقل دو سه دنباله برایش ساخت. اما مطمئنم نولان هرگز چنین اشتباهی را مرتکب نمی شود و کسی هم نمی تواند راهش را ادامه بدهد؛ چون به قول راجر ایبرت وقتی از لابیرنتی که ساخته بیرون آمده، راهنما را دور انداخته است.

نقل از :
http://adambarfiha.com/?p=5570
سیمین رضاپناه ( 1391/03/21 ) :
کاب: این فکر تا چه حد پیچیده است؟
سایتو: به اندازه کافی ساده ست
کاب: هیچ فکری ساده نیست وقتیکه میخوای بذاریش توی ذهن یک نفر دیگه

آیا این کاری هست که بشه با معماری و ساخت فضا انجام داد؟ تغییر فکر و فرهنگ؟
احسان قلندری ( 1391/03/22 ) :
با سلام.بشر از بدو در تفکر و انتخاب بوده است که ایا می تواند راحتی خود را تامین کند؟بله اما چگونه؟!!!!!!دنیای فیلم همین جواب را میدهد.بشر خود دوست چیزی جزءافکاری مخرب امیز ندارد و نداشته است بایت تلاش را به گونه ایی دیگر انجام داد!اما جا.مکان و ... این انتخاب را از بشر خود دوس می گیرد!!!!!

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group