معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1476
معماری کوچک مقیاس   - 21
منظر شهری   - 1443
معماری و گیم   - 21
نظریه معماری   - 1089
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 1007
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
سازه های شهری   - 927
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 912
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
معماری حوزه عمومی   - 855
پردیس ویترا   - 18
مرزهای معماری   - 835
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 786
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
نظریه شهری   - 782
شهرهای در حرکت   - 15
المان شهری   - 766
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری و سیاست   - 711
معماری ـ موسیقی   - 15
کلان سازه   - 643
معماری بایومورفیک   - 15
معماری مدرن   - 623
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
معماری پایدار   - 566
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
منتقدان معماری   - 531
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
آرمان شهرگرایی   - 524
معماری جنگلی   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 501
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 12
روح مکان   - 500
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
طراحی صنعتی   - 487
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 481
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری تندیس گون   - 478
بی ینال ونیز   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 473
درس گفتارهای اتووود   - 9
آینده گرایی   - 447
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماری شمایل گون   - 438
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
باز زنده سازی   - 421
طراحی مُد   - 9
هنر مدرنیستی   - 416
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
توسعه پایدار   - 399
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری یادمانی   - 362
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 351
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماریِ توسعه   - 341
معماری بیابانی   - 8
معماری سبز   - 337
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 8
طراحی نئولیبرال   - 324
معماری خوانی   - 8
معماری پست مدرن   - 324
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 292
طراحی و پناهجویان   - 7
تغییرات اقلیمی   - 283
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 268
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 267
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 267
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
معماری محلی   - 264
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری ارزان   - 259
معماری تخت جمشید   - 7
معماری محدود   - 255
منبع شناسی اتووود   - 7
معماری تجربی   - 249
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 240
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 238
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 236
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 224
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 215
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 211
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 209
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 205
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 198
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 196
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 176
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 167
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
هنر گفت و گو   - 151
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 148
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 140
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
ترسیمات معماری   - 134
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 133
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
معماری و فاجعه   - 124
عبور از مرحله جنینی   - 6
معماری ایران   - 120
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 116
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 93
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
معماری مذهبی   - 87
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
فرهنگ نفت   - 5
معماری فاشیستی   - 84
معماری مصر   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 83
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
اکسپو   - 79
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
اقتصادِ فضا   - 79
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 72
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 71
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
فیلوکیتکت   - 69
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 68
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری هند   - 67
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری چین   - 66
اتووودْ آبزرور   - 4
ویرانه ها   - 64
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
مدارس معماری   - 56
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری پراجکتیو   - 55
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری فضای داخلی   - 55
بلوپرینت   - 4
پداگوژی   - 52
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
زاغه نشینی   - 52
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری و رسانه   - 51
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 49
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری دیجیتال   - 49
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
پداگوژی انتقادی   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 44
باشگاه مشت زنی   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 2
باهاوس   - 41
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 2
جهان علمیْ تخیلی   - 40
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
هنر روسیه   - 39
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
معماری و روانشناسی   - 38
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
معماری و هوش مصنوعی   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و نقاشی   - 34
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
طراحی پارامتریک   - 30
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری و ادبیات   - 26
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 24
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری مجازی   - 23
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
آنتروپوسین   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 10
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 6
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 33
آلدو روسی   - 14
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 43
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 15
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 50
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 46
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 14
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 6
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 37
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 26
الیس راستورن   - 112
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 57
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 27
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 8
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 11
لویی کان   - 39
بال کریشنادوشی   - 4
لوییجی مورتی   - 1
باک مینستر فولر   - 12
لوییس بورژوا   - 8
برنارد چومی   - 33
لُکُربُزیه   - 148
برنارد خوری   - 2
لیام یانگ   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 31
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو فریره   - 2
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 28
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 59
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 5
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 69
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 8
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
میشل فوکو   - 57
تئودور آدورنو   - 6
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 30
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 6
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 29
جورجو آگامبن   - 6
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 13
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 13
حسن فتحی   - 6
کازو شینوهارا   - 2
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 30
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 106
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رنزو پیانو   - 31
کوین لینچ   - 7
ریچارد مِیر   - 8
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریموند آبراهام   - 1
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رینر بنهام   - 2
یان گِل   - 9
رینهولد مارتین   - 5
یو ان استودیو   - 32
ریکاردو بوفیل   - 5
یورگن هابرماس   - 15
زاها حدید   - 194
یونا فریدمن   - 5
زیگموند فروید   - 20
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -815
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -402
گالری   -87
فرهنگی   -336
هتل   -77
پاویون   -268
ورزشی   -65
موزه   -256
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -234
حمل و نقل عمومی   -39
مسکونی ـ تجاری   -165
ویلا   -8
تفریحی   -164
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -138
مجموعه های مسکونی   -4
صنعتی   -106
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
کتابخانه اتووود ـ منظره‌نماهای کمونیسم: تاریخی از دل بناها ـ اُوِن هَترلی
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1394/12/21
مـنـــــــبـع : بررسی کتاب "منظره‌نماهای کمونیسم: تاریخی از دل بناها" از تام دایکوف، ترجمه مجتبی هاتف
تعداد بازدید : 1872

وقتی ۱۰ سالم بود، پدر و مادرم طبق معمولِ هر سال، ما را به تعطیلات خانوادگی بردند؛ این بار به یوگوسلاوی. حالا که به آن زمان فکر می‌کنم، خیلی عجیب بود که پدر و مادرم ما را به چنان جایی می‌بردند. آن‌ها مطمئناً کمونیست نبودند؛ بلکه، بسیار بی‌شباهت به پسرشان، عاشق مارگارت تاچر و طرفدار حزب محافظه‌کار بودند که به شخصی حریص با نشان آبی رأی داده بودند. تا آن زمان، تعطیلات خانوادگی ما به مکان‌های محبوب قدیمی مثل دِوون یا سامرست محدود می‌شد و حالا با آرامش از پردۀ آهنین عبور می‌کردیم، انگار که وارد فروشگاه سینزبوریس می‌شدیم. کمونیسمِ مارشال تیتو با مرزهای باز و بی‌طرف سیاسی‌اش ملایم‌تر از اکثر انواع کمونیسم بود. از نبود مایوس‌کنندۀ کالاهای بی‌کیفیت توریستی در مغازه‌ها روشن بود که دیگر در لایم ریجیس نیستیم؛ در بهشت بودیم.

برخلاف مسکو یا ورشو، کمونیسم در اینجا زیبایی ساحل زلال دریای آدریاتیک و روزهای طولانی با آسمان آبی و بی‌مشغله را به‌عنوان تبلیغات در کنارش داشت. همه‌چیز آن‌قدر ارزان بود که توانستیم در هتلی اقامت کنیم که فراتر از استطاعت معمولمان بود. ولی شیک بود و معماری‌اش حاکی از نوعی مدرنیسمِ پرخرج و پرزرق‌وبرق بود که این پسرکِ اهل اِیلزبری قبلاً هرگز تجربه‌اش نکرده بود. چنان پرزرق‌وبرق بود که بو درک وسوسه شده بود در آنجا اقامت کند؛ در همان طبقه‌ای که ما بودیم! اگر چیزی توانسته بود پدر محافظه‌کارم را به‌سمت لنین بکشاند، همان بو درک در لباس شنا بود. قرار نبود کمونیسم این‌گونه باشد.

همان‌طور که اُوِن هَترلی در کتاب مناظر کمونیسم توضیح می‌دهد، همۀ ما کلیشه‌های کمونیسم خودمان را داریم که طی چندین دهه تبلیغات جنگ سرد در ما درونی شده است و به‌نحوی ناگشودنی با معماری کمونیسم گره خورده است. وقتی به کمونیسم می‌اندیشیم، بی‌اختیار تصاویر شهرک‌های مسکونی وسیع و تکرنگ در ذهنمان تداعی می‌شود که سخت و محکم و تغییرناپذیرند. تبلیغ کلاسیک لیوایز از سال ۱۹۸۴، دربارۀ جوان خائنی که با شلوار جین قاچاق می‌کرد، تمام کلیشه‌ها را در خود دارد: مرزبانانی با چهرۀ جدی، پوسترهای بزرگ لنین، آهنگ “پراکوفیوف” [آهنگ‌ساز روسی] و ناگزیر، بلوکی از آپارتمان‌های هولناک. هترلی می‌گوید: “هیچ‌چیز کل پروژۀ ساخت یک جامعۀ اشتراکیِ غیرکاپیتالیستی را بیش از بلوک‌های عظیمِ بدون سیما و نما که از هر سو به طول چندین مایل کشیده شده‌اند، بی‌اعتبار نمی‌کند”؛ حتی اگر آن بلوک بی‌سیمایی که در فیلم تبلیغ لیوایز به تصویر کشیده شده است، واقعاً در بریتانیا ساخته شده باشد.

پدربزرگ و مادربزرگ هترلی کمونیست بودند و کتابش به‌زیبایی با تصویری از خانۀ کوچک آن‌ها در ساوتهمپتون شروع می‌شود که با دیوار مشترک به خانۀ همسایه چسبیده بود، پدربزرگ در انباری مشغول تعمیرکاری است و مادربزرگ از اتاق نشیمن، پرنده‌ها را تماشا می‌کند. هترلی می‌خواهد بگوید که هیچ رابطۀ آسانی بین ایدئولوژی و بیان و جلوۀ معماری وجود ندارد. کمونیست‌ها می‌توانند در خانه‌های به‌هم‌چسبیدۀ حومه شهری زندگی کنند. بلوک‌های بتونی بی‌سیما تحت حکومت رژیم‌های مختلف ساخته‌شده‌اند؛ هم جناح راستی و هم جناح چپی، هم جمع‌گرا و هم طرفدار بازار آزاد. بهترین بخش کتاب هترلی جایی است که کاذب بودن کلیشه‌ها را افشا می‌کند و چشمان ما را به تنوع و التقاط‌گراییِ کمونیسم و معماری متناقضی که برای خودش ساخته باز می‌کند. گذشته از همه، این نوعی ایدئولوژی بود که در سراسر دنیا و تقریباً به‌مدت یک قرن گسترش یافت. این ایدئولوژی چگونه می‌توانست به اندازۀ کسانی که آن را ساخته و درونش زندگی کرده‌اند غنی، هولناک، حیرت‌آور، شگفتی‌انگیز، عبوس یا زیبا نباشد؟

او به‌درستی “تاریخِ عمدتاً بی‌اعتبار کسانی را که از اروپای غربی به شرق می‌روند تا چیزی را که خود می‌خواهند، ببینند و پیدا کنند” رد می‌کند؛ خواه منتقد باشند، خواه مدافع؛ همین‌طور بازار کنونی “نوستالژی شرقی “؛ کتاب‌های سرِ میزی که ویرانه‌های غالباً حیرت‌انگیز کمونیسم را، بدون بافت و متن، پرزرق‌وبرق نشان می‌دهند. هترلی نوید رویکردی متفاوت را می‌دهد که در آن، کلیشه‌ها را با آشکار کردن غنای معماری کمونیستی و پیروزی‌ها و شکست‌هایش برمی‌شمارد.

در یوگوسلاوی دریافتم که معماری کمونیستی می‌تواند پرزرق‌وبرق باشد. می‌تواند ساده و بی‌آرایه باشد. می‌تواند در طول زمان به‌شدت تغییر کند. هترلی روایت گستردۀ این معماری را “زیگزاگی” توصیف می‌کند؛ از مدرنیسمِ پس از سال ۱۹۱۷ تا بیان التقاطی، برجک‌ها و مرمرها تحت حکومت استالین و بار دیگر مدرنیسمِ تحت حکومت خروشچف و در دهه ۸۰، بازگشت به تاریخ‌گرایی استبدادی تحت حکومت دیکتاتورهایی مانند “چائوشسکو “. هترلی با رد یک کلیشه، این معماری را آزادی‌بخش می‌داند. تحت حکومت مارکسیست‌ها، در وین از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۳۴، یک برنامۀ خانه‌سازی عظیم و به‌لحاظ معماری ماجراجویانه آغاز شد که بخشی از منابع مالی آن از راه “مالیات بر کالاهای تجملی “ تأمین می‌شد. در این برنامه، خانه‌ها با اجاره‌بهایی در محدودۀ ۲ تا ۴ درصد از متوسط درآمد کارگران به اجاره‌نشین‌ها داده می‌شد. معماری کمونیستی که اغلب با عنوان اقتباسی بودن رد می‌شود، می‌توانست در دنیا پیشگام باشد. سیستم‌های قطار زیرزمینی که در کشورهای کمونیستی ساخته شد، برای نمونه مترو مسکو، به‌گفتۀ هترلی “بسیار برتر از سیستم‌های غربی بودند” و ثروت و فراوانی را با استعداد تکنولوژیک درمی‌آمیختند.

هترلی در دو کتاب آخرش دربارۀ معماری با عنوان‌های راهنمای ویرانه‌های جدید بریتانیای کبیر و گونۀ جدید سردی نقدنامه‌هایی بر شهرهای بریتانیا در دوران “حزب کارگر جدید” و ائتلاف - روشِ نگارشِ متمایزی را توسعه داد. او در خیابان‌ها راه می‌رود و وضعیت و شگفتی‌های آن‌ها را توصیف می‌کند و با هوش و دانش و لحنی نیشدار و بدبینانه از این می‌گوید که چگونه به این شکل درآمدند و چرا نتوانستند بهتر باشند. این سبک نگارش دربارۀ معماری را ایِان نایرن در دهه ۱۹۶۰ و امروزه جاناتان میدز و ویل سلف کامل کرده‌اند که از ستایش میدز و سلف روی جلد کتاب مناظر کمونیسم مشخص است که هر دو او را از خودشان دانسته‌اند. هترلی موضع انتقادی تأثیربرانگیزی نیز دارد؛ عمل‌گرایی مستبدانۀ جوامع نئولیبرال را نمی‌پذیرد و مشتاقانه - و اغلب با اندکی نوستالژی - رؤیاهای فراموش‌شده را از زیر خاک بیرون می‌کشد؛ هم موارد حیرت‌انگیز و هم موارد شکستی را که تصور کرده یا ساخته‌ایم. از سال ۲۰۰۸، کسانی از ما در جناح چپ، برای پیدا کردن مسیرهای جدیدی غیر از نئولیبرالیسم، تقلا می‌کنند. بازار خوبی برای راهنماهای مورد اعتمادی مانند هترلی پدید آمده است.

او در کتاب مناظر کمونیسم این روش را ادامه می‌دهد. او اکنون دور از بریتانیایی که بار دیگر “هیچ آینده‌ای” برایش متصور نیست، سال‌هاست که با دوست نویسنده‌اش، آگاتا پایزیک، در آپارتمانی در ورشو زندگی می‌کند و وقتش را به پرسه‌زدن در خیابان‌هایی می‌گذراند که زمانی کمونیستی بودند؛ از بلگراد گرفته تا ریگا و از مسکو تا بخارست. بااین‌حال، این روشِ او گاهی در کتابش در زیر بار مطلب پیچ‌وتاب برمی‌دارد. در این کتاب که سرزمین‌های تاریخی و جغرافیایی وسیع‌تری را در مقایسه با کاوش‌های پیشین هترلی پوشش می‌دهد، گزارش‌های مشاهدات عینی دربارۀ چیزهایی که هترلی می‌بیند روشنی و سرزندگی خود را از دست می‌دهند؛ آن‌ها سردرگم‌کننده و هرچه کتاب پیش‌تر می‌رود، تکراری می‌شوند.

وقتی به‌سرعت از مکانی تحت حکومت رژیمی خاص به مکانی دیگر می‌رویم، مثلاً از سال ۱۹۱۷ به ۱۹۵۷، خواننده زیر بارانِ جزئیاتِ توصیفی سردرگم می‌شود. هترلی توریستی است که برای بیان تک‌تک جزئیات، مثلاً تا غذاهای مخصوص و لذیذ قفقازی در یک رستوران آذربایجانی، از خود اشتیاق بیش از حد نشان می‌دهد، بدون اینکه به ارتباط مطلب فکر کند. این کتاب نیازمند نظم بیشتری است. او از کسانی که در خیابان‌ها راهنمایی‌شان می‌کند انتظار دانشی بیش از اندازه دربارۀ جزئیات و ظرافت‌های رژیم‌ها و معماری‌های گوناگون دارد. در جایی از کتاب می‌نویسد: “این تأثیر شبیه پراکنده شدن ساختمان‌ها در میان طبیعت است که نمی‌توانید در معماری لهستان یا چک در دهه ۱۹۶۰ پیدا کنید”. این نظر من است!

من خواهان کتاب معماری کمونیستی برای کندذهن‌ها نیستم؛ اما با توجه به اینکه اکثر خوانندگان در این سوی پردۀ آهنین، به لطف چندین دهه جدایی سیاسی، بعید است به‌اندازۀ آن طرف با موضوع آشنا باشند، پس به نظرم بهتر است نویسنده با همدلی بیشتری ما را راهنمایی کند.

هترلی از پدیده‌هایی مثل میکرورایون‌ها (شهرک‌های مسکونی وسیع)، ماگیسترال‌ها (خیابان‌های غول‌پیکر کمونیسم) و “چگالنده‌های اجتماعی “ کمونیسم به‌عنوان اشکال جدید و هیجان‌انگیز فضای عمومی می‌گوید؛ ولی درمورد اینکه می‌خواستند به چه هدفی برسند و دربارۀ بافت و زمینۀ تاریخی‌شان توضیح چندانی نمی‌دهد. پرسش‌های زیادی با “چه” و “کجا”، برخی اوقات با “چه وقت”، “چگونه” و “چه کسی” مطرح می‌شوند، اما به‌سختی سؤالی با “چرا” پرسیده می‌شود.

بزرگ‌ترین غایب در این کتاب مردم‌اند. این امر در نگارش هترلی کم‌کم به عادت تبدیل می‌شود و این نکته‌ای طنزآمیز است؛ چون یکی از انتقادهای تکراری و پیش‌پاافتاده‌ای که به کمونیسم و معماری آن وارد می‌کنند، فقدان بشریت در آن است. صداهای کسانی که این مناظر را ساختند کجاست؟ چه کسانی در آن‌ها زندگی می‌کردند؟ چه کسانی هنوز در آن‌ها زندگی می‌کنند؟ در یک آپارتمان میکرورایونی زندگی چگونه بود و درست کردن نان تست یا مراقبت از بچه به چه شکل بود؟ آیا مردم از مترو مسکو شگفت‌زده می‌شدند؟ “چگالیدگی اجتماعی” در یک باشگاه کارگری چه شکلی بود؟ چقدر دلم می‌خواهد هترلی هنگام گشت‌وگذار در خیابان‌ها، درِ چند خانه را می‌زد، با همسایگان گپ می‌زد و با آن‌ها نوشیدنی می‌خورد. می‌توانید فقط با مشاهدۀ معماری، دربارۀ آن مطلب بنویسید، اما بدون صحبت‌کردن با کسانی که سالیان سال با آن معماری و در اطراف آن زندگی کرده‌اند، هرگز به لایه‌های زیرین آن پی نخواهید برد.

.




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group