معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1331
درگذشت زاها حدید   - 34
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1138
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
نظریه معماری   - 952
اکسپو شانگهای 2010   - 33
طراحي داخلي   - 893
معماری کانستراکتیویستی   - 33
سازه های شهری   - 859
طراحی پارامتریک   - 29
تکنولوژی ساخت   - 840
هنر روسیه   - 28
مرزهای معماری   - 767
بحران آب   - 28
معماری حوزه عمومی   - 726
اکسپو میلان 2015   - 27
المان شهری   - 693
پداگوژی   - 25
نگاه نو به سكونت   - 682
پاویون های سرپنتین   - 24
نظریه شهری   - 680
باهاوس   - 22
کلان سازه   - 598
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و سیاست   - 523
جشن نامه اتووود   - 21
معماری پایدار   - 515
معماری مجازی   - 20
منتقدان معماری   - 482
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری مدرن   - 449
فیلوکیتکت   - 20
معماری تندیس گون   - 448
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 433
پردیس ویترا   - 18
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 431
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 18
آرمان شهرگرایی   - 428
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری منظر   - 423
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری شمایل گون   - 418
مدرنیته؛ از نو   - 15
روح مکان   - 416
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
طراحی صنعتی   - 409
معماری ـ موسیقی   - 14
باز زنده سازی   - 371
معماری بایومورفیک   - 14
توسعه پایدار   - 352
شهرهای در حرکت   - 12
معماری یادمانی   - 334
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
تراشه های کانسپچوال   - 333
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری سبز   - 305
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماریِ توسعه   - 300
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
هنر مدرنیستی   - 276
درس گفتارهای اتووود   - 9
اتووود کلاسیک   - 263
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
طراحی نئولیبرال   - 260
اقتصادِ فضا   - 9
بدنه سازی شهری   - 251
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 8
آینده گرایی   - 250
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری محلی   - 249
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 243
معماری تخت جمشید   - 7
معماری محدود   - 243
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
بی ینال ونیز   - 7
معماری تجربی   - 241
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
محوطه سازی   - 237
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
بنای محدود   - 220
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 218
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری پست مدرن   - 210
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 205
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 187
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 187
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 160
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 160
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 146
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 142
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 132
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 131
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 128
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر انتزاعی   - 125
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ژاپن   - 111
منبع شناسی اتووود   - 6
گرافیک   - 111
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری ایران   - 106
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 6
فضای منفی   - 102
جهان علمیْ تخیلی   - 5
بلندمرتبه ها   - 101
معماری مصر   - 5
طراحی مبلمان   - 95
فرهنگ نفت   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
معماری خوانی   - 4
معماری مذهبی   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اکسپو   - 75
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
بلوپرینت   - 4
معماری فاشیستی   - 63
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری هند   - 62
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری چین   - 61
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
ترسیمات معماری   - 58
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
گفت و گو با مرگ   - 50
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 3
ویرانه ها   - 48
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری و هنر انقلابی   - 44
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
جنبش متابولیسم   - 41
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
مدارس معماری   - 39
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
زاغه نشینی   - 39
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری دیجیتال   - 34
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری پراجکتیو   - 34
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 10
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 25
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اتوره سوتساس   - 7
سوپراستودیو   - 9
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 12
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 10
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 6
فرانک لوید رایت   - 43
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردا کولاتان   - 2
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 46
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 8
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر برنس   - 2
میشل سر   - 3
پیتر زُمتُر   - 67
میشل فوکو   - 44
پیتر کوک   - 7
نائومی کلاین   - 4
پیر بوردیو   - 5
نورمن فاستر   - 35
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نیکلای مارکوف   - 1
تئودور آدورنو   - 3
هانا آرنت   - 6
تادو اندو   - 13
هانری لفور   - 23
تام مین   - 13
هانی رشید   - 5
تام ویسکامب   - 10
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس پیکتی   - 5
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس هیترویک   - 30
هنری ژیرو   - 3
تیتوس بورکهارت   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیموتی مورتُن   - 2
هنس هولین   - 4
تیو ایتو   - 23
هوشنگ سیحون   - 14
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هومی بابا   - 2
جان برجر   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان هیداک   - 4
والتر بنیامین   - 26
جف منن   - 2
والتر گروپیوس   - 16
جفری کیپنس   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 10
جورجو آگامبن   - 4
ولف پریکس   - 1
جوزپه ترانی   - 2
ونگ شو   - 8
جونیا ایشیگامی   - 3
ویتو آکنچی   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ویوین وست وود   - 6
جین جیکوبز   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز جنکس   - 6
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 21
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -752
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -339
صنعتی   -101
فرهنگی   -305
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مسابقه دانشجویی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
  مسابقه دانشجویی اتووود
پلاسکوی نو؛ شش آنتیْ تز
اتووود سرویس خبر:   آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
1397/10/16
مـنـــــــبـع : اختصاصی اتووود
تعداد بازدید : 1112

با تاکید بر و پذیرش این واقعیت که طراحی در ایران امروز عملا کنشی انتقادی است و با تاکید موکد بر این گزاره که تصمیم بر شرکت در مسابقه ای همچون "طراحی پلاسکوی نو" یک کنش اخلاقی و از سر مسئولیت پذیری حرفه ای نیز هست فکر می کنم با توجه به استاندارد بالا و کیفیت قابل قبول غالب اثار منتشر شده، می توان با تاکید بر تصاویر و دیاگرام های منتشر شده از پروژه های شرکت کننده و مبنا قرار دادن همین مستندات به نکاتی اشاره کرد که می توان ان ها را الحاقیه های انتقادی بر طرح های ارائه شده دانست، نکاتی که بسط ایجابی و سلبی ان ها نیازمند بسترهای گفت و گویی مفصل تری ایست.
و البته این نکات در شرایطی مطرح می شود که نیک می دانم، رسیدن به شمول انتقادی بر هر پروژه ای، از سوی طراح ان پروژه، ان هم حین طراحی، بی نهایت سخت است و ذکر نکات انتقادی بر هر طرحی، پس از مشاهده طرح، از سوی ناظر بیرونی، به مراتب ساده تر. 

ـ به نظر می رسد بعضی از طرح ها برخورد نشانه شناسانه با فاجعه را مبنای شکل دهی به مگاکانسپت خود قرار داده اند و برخی از طرح ها نیز برای فاجعه یک رتوریک فضایی تبیین کرده اند، هر دوی این تکنیک هایِ فکر درست اند اما، غالبا، به نتایج محافظه کارانه ای نه در فرم معماری که در ابژه شناسیِ تاریخی فیگورهای معمارانه ختم می شوند. البته باید پذیرفت که یادمانیْ سازیِ فاجعه، غالبا، به سترون و موزه ای سازی فاجعه می انجامد و ذاتا کنشی محافظه کارانه است. اگرچه نگاهی به شهرهای تاریخی اروپای پس از جنگ جهانی دوم و دوران جنگ سرد و همچنین ژاپن پس از جنگ جهانی دوم می تواند راهکارهای بدیل و با نتایج کم و بیش بهتری نیز پیش پایمان بگذارد. 
ـ سفیدسازی، شفاف سازی و بازسازی نمای پلاسکوی قدیم در تهران جدید هم به همان نتایج محافظه کارانه ختم می شود، هر چند به نظر می رسد شفاف سازی نما رویکردی انتقادی تر به وضع موجود است، اما همگی این تکنیک های مفهومی در نهایت به نوعی از نرمال سازی پراجکتیو وضعیت منتهی می شوند، فرایندی برامده و مطلوب مناسبات قدرت که برای پاسداشت فاجعه نسخه ای بدیل و تمیز و سترون و عقیم از فاجعه می طلبد، نسخه ای در پاسداشت فاجعه که زیر بارِ ایدئولوژیِ نوسازی، فاجعه را پاک و جامعه برپاکننده فاجعه را تطهیر می کند.  
ـ  در این میان ان طرح هایی که برای فاجعه، رتوریک فضایی تبیین کرده اند می توانسته اند، گامی پیش نهند و برای فاجعه یک ضد پروگرام معمارانه یا حتی یک ضد پروگرم شهری تبیین نمایند. دیوارْشهری که کولهاس در پایان نامه اش طراحی می کند یا طرح یادمانی ای که آیزنمن برای زمینی در برلین ارائه می کند ضد پروگرم هایِ شهری اند و تهی بزرگی که کولهاس در ساختمان مرکزی تله ویزیون چین (2004) تعبیه می کند یک ضد پروگرم معمارانه است که تمامیِ تمامیت طلبی حکومت چین در کنترل رسانه ها را در وجه نمادین به چالش می کشد. 
ـ به نظر می اید غالب طرح های ارائه شده این نکته را فراموش کرده اند که ان ها در وجه معمارانه پسْ ماند یا باقی مانده residues پلاسکو هستند و در وجه شهری امتداد extension ی بر شهرند، حال انکه تلاش همه طرح ها بَرْساختن شهری نو است، همان کاری که پلاسکویِ حالا ناموجود و دیگر پلاسکوهای هنوز باقی مانده قرار بود 70 تا 80 سال پیش انجام دهند. گویی ما عادت به بازتولید و بازتوزیع مفهومی گذشته در قالب های بصری تازه داریم، شاید هم هنوز زمان معاصریتِ شورشی ما نرسیده است، یا شاید هم معاصریت شورشی مان به نتایجی ختم شده که دیگر نیازی به تکرارش نمی بینیم.    
ـ نکات پیش امده، طرح های ارائه شده را تقریبا از شمول معماریِ انتقادی خارج می کند و ان ها را تا اندازه ای زیر قید معماری پراجکتیو تدقیق می نماید، این گزاره وقتی پرْرنگتر می شود که تصاویر تمام طرح ها را کنار هم بگذاریم، به نظر می رسد همه طرح ها روی یک انگاره متفوق القول اند؛ توسعه تام و تمام total development
همه طرح ها تصاویری محض از برج اند ـ یکی از تصویری که می توانم بگویم هم برج است و هم روایتی از برج است و هم برجی است کانسپچوال که روی مرزهای ملتهب آینده و امروز قرار گرفته پروژه مکس رینهارت هاوسِ پیتر آیزنمن (1993) است ـ تصاویری محض که علی رغم تنوع در فرم معمارانه و تلاش های نشانه شناسانه و فضایی برای یادمانیْ سازیِ فاجعه، در ژنتیکِ رفتارِ شهری شان بازنمودی از آینده ای اند که قرار است همه ما سوار بر ناوگان دریایی پیشرفت از دروازه هایِ افتخارش فاتحانه بگذریم. در حالیکه پلاسکو، اکنون، تاریخ منفیِ negative history تهران است و ما می توانیم در روایت این تاریخ همان سوژه نقاشیِ فرشته نوی پل کلی باشیم، سوژه ای که تلاش می کند برابر عبور ارابه توسعه یِ تمام قدْ از رویش، اندکی مقاومت کند. 
همْ چینیِ تصاویر این برج ها می تواند یک تصویرسازی فیکشنال از تهران یوتوپیایی یا در وجه دیستوپینش تهرانی، حداکثر، نئونی باشد، اما وقتی همه ان ها را روی دیاگرامی شبیه به شهرِ جهان محبوسِ رم کولهاس می گذاریم متوجه می شویم که همگی بسط عمومی و مثبت توسعه ی سخت اند، نه انگونه که در دیاگرامْ تصویرسازی کولهاس می بینیم: توسعه ای فراگیر و نرم و همه شمول و متنوع و حتی توسعه فیزیکیِ مفهوم ضد توسعه. ناخودآگاه ایدئولوژیکِ همه طرح ها به شدت وامدار ایدئولوژیِ توسعه یِ نفتی و پدرسالار و تمامیت خواه و از بالایی است که مدت هاست ذهن ایرانی را مهذون و کنشش را مقید ساخته. 
ـ  وُید، فضاهای تهی و بالکن های شهری نهادهای نوپایی در پروژه های بزرگ مقیاس معماری ایران اند که در غالب طرح های ارائه شده برای پلاسکوی نو بر وجود ان ها در طراحی تاکید شده است، جدا از اینکه حدوث و تزریق این مفاهیمِ نهادی در معماری پروژه های بزرگ مقیاس امروز ایران بی نهایت خوب و بایسته ایست شایسته، می توان در نظر داشت وُیدهای درونی و تهی سازی جداره های بیرونی فارغ از تاکید بر درامای طراحی و به دست دادن تناسبات داخلی جدیدالورود به فرهنگِ کیفیت های زیست شهرهای ایران معاصر و سازوکار جدید نگاه کردن ما ایرانی ها، وجوه دیگری نیز دارند. 
یکی از این وجوه را می توان در پروژه ویلا اشتاین لوکوربوزیه (1927) مشاهده کرد، نسبت توده به فضا در این ویلا به نفع فضاست، اگرچه در نمای بیرونی هیچ ردی از ان نیست و صرفا در تهی شدگی نسبتا بزرگِ پیش فضای ورودی ویلا متبلور شده، نما برای لوکوربوزیه به امکانی تبدیل شده است تا بتواند تهی بزرگ و ممتد درونی را هوشمندانه و البته فروتنانه پنهان کند، پروژه تمایلی به پراجکشن جاه طلبی درونی اش ندارد، این رویکرد همان رویکردی است که رم کولهاس در طرح ارائه شده اش برای گرند بیبلیوتک (1989) بدان وزنی شهری می دهد، اصرار به پراجکت کردن تهی روی نما اصلا غلط نیست اما به نظر می رسد با آینده اقتصادی، فرهنگی و اقلیمی و سیاسی و اجتماعی شهرهای بزرگ ایران تا حدودی در تعارض است. چرا که وُید حامل نوع تازه ای از فرهنگ نیز هست، فرهنگی که رابطه مستقیمی با اقتصاد سیاسی فضاهای عمومی و حضور توده ای بافت اجتماعی در فضاهایِ شهری داخلی دارد. جدا از انکه درونِ تهیْ روایت گویاتری از ایران امروز است تا بیرون گشوده و متخلخل، تهی های درونیِ بزرگْ نوع تازه ای از اقتصاد فضاهای اشتراکی داخلی، نوع تازه ای از مدل رشد فیزیکی و اقلیمی شهر، نوع جدیدی از فرهنگ شهری مبتنی بر نزدیکی توده های بعضا عظیم جمعیتی در فضاهای داخلی را می طلبد، فرهنگی که حداقل در تصویرسازی های ارائه شده جایی ندارند. 
ـ نگاهی به تصویرسازی های ارائه شده از طرح های پیشنهادی، مخصوصا در نماهای نزدیک، ما را با تصویر محض absolute image مواجه می سازد، تصویری فاقد روایت narration، تصویری ژنریک و مشدد کننده این گزاره که وُید و فضای منفی احتمالا بیشتر در راستای دراماتولوژی فرمی و به روز رسانی دیاگرامی طرح ها به کار گرفته شده اند تا امکان هایی برای تبیین برداشت های روایت گونه از شهر، حال انکه به نظر می رسد، معمار بایستی روایتی از شهر و فضایی که خودش خلق می کند یا مخلوقش را در ان می گذارد، داشته باشد، روایتی که می تواند تصویرسازی های پراجکتیو را مخدوش کند و عمق های جدید فرهنگی و احتمالا سیاسی ای را رقم بزند، که نمی توان خارج از امکانات روایتگریِ تصویر بدان ها دست یافت. 
میس ون دروهه در یکی از تصویرسازی هایش برای آسمان خراش شیشه ای اش در برلین (1922) اسمان خراش را کاملا سیاه بازمی نمایاند، نیویورک در تصویرسازی کولهاس برای الحاقیه مُما (1997) در قالب تصویر سیاهی که در آینه اتومبیلی که به سمت طرح پیشنهادی در حرکت است روایت می شود. روایت تهران امروز روی خرابه های پلاسکو به وضوح فرصتی بوده است که بخش قابل توجهی از طراحان به راحتی و شاید محافظه کارانه از کنارش گذشته اند.   

شهر یک بَرْساخته است، یعنی پدیده ای طبیعی نیست، یعنی مُدها و محدودیت های فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ان را می سازند و مُدها و محدودیت های بعدی یا ان را پاک می کنند و دوباره می سازند، یا ان را روی بقایای شهر قبلی می سازند، یا ان را درون شهر قبلی می سازند یا ان را در همراهی با شهر قبلی می سازند یا ان را در قالب کلاژی از همْ چینی همه گذشته ها و وضعیت های معاصر و امکان های آینده می سازند. به همین دلیل است که در هر قالبی از امکان های رشد شهر، هر پروژه معمارانه ای ـ چه رسد به پروژه های عمومی نمادین ـ بایستی امتدادهایی از آینده، آینده ی شهر و جمعیت های شهری را در خودش نهادینه داشته باشد و همین میزان حملِ آینده در امروز است که در بلندایِ زمانِ پیش رو، پلاسکوهای ساخته نشده ی ارائه شده در قالب طرح های پیشنهادی و پلاسکوی اولیه را در قیاس با پلاسکویی که از میان طرح های برگزیده، انتخاب و ساخته خواهد شد تبدیل به روایتی از گذشته آلترناتیو alternative past تهرانِ فردا خواهد کرد. اگرچه، احتمالا، همین حالا هم می توان با همْ چینی تمام این محصولات کنار هم متوجه شد آلترناتیوترینْ گذشته ی تهرانِ فردا کدام یک خواهد بود.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

مجتمع اداري از دفتر نوآفيس؛ انقلابي در طراحي ساختمان هاي پايدار
اتووود کلاسیک ـ ویلا دلاوا ـ رم کولهاوس
نینگبو دیجیتال؛ تناسخ آیزنمن و کولهاس
کوه سفید؛ غارِ بسته ویکی لیکس برای محافظت از جهانِ باز
اتووود کلاسیک ـ مرکز تحقیقات تامس جی. واتسن ـ ارو سارینن
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group