معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1401
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1352
معماری مجازی   - 22
نظریه معماری   - 1043
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 956
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
سازه های شهری   - 900
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 886
پردیس ویترا   - 18
معماری حوزه عمومی   - 817
معماری و رسانه   - 18
مرزهای معماری   - 811
معماری کوچک مقیاس   - 17
نظریه شهری   - 744
معماری و نقاشی   - 17
المان شهری   - 740
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 739
جهان علمیْ تخیلی   - 17
معماری و سیاست   - 643
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 632
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 563
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 538
معماری بایومورفیک   - 15
منتقدان معماری   - 506
شهرهای در حرکت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 485
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
روح مکان   - 476
معماری و روانشناسی   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 474
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
طراحی صنعتی   - 470
معماری و هوش مصنوعی   - 12
معماری تندیس گون   - 469
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 458
معماری و گیم   - 11
معماری منظر   - 455
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری شمایل گون   - 431
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
باز زنده سازی   - 397
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
هنر مدرنیستی   - 378
بی ینال ونیز   - 10
توسعه پایدار   - 377
معماری و ادبیات   - 10
آینده گرایی   - 377
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماری یادمانی   - 356
درس گفتارهای اتووود   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماریِ توسعه   - 332
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 321
معماری جنگلی   - 8
طراحی نئولیبرال   - 310
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 287
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 273
معماری بیابانی   - 7
بدنه سازی شهری   - 262
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 261
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 259
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 253
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 252
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 251
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 248
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 229
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 220
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 219
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 203
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 201
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 194
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 191
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 178
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 177
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 175
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
گرافیک   - 161
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
فضای منفی   - 147
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 142
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر گفت و گو   - 141
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
طراحی مبلمان   - 127
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری ژاپن   - 126
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ایران   - 114
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
ترسیمات معماری   - 105
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری و فاجعه   - 95
معماری خوانی   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری مذهبی   - 87
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری فاشیستی   - 80
معماری مصر   - 5
اکسپو   - 79
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرهنگ نفت   - 5
معماری هند   - 66
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری چین   - 63
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 63
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 62
بلوپرینت   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 61
اتووودْ آبزرور   - 4
ویرانه ها   - 58
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
اقتصادِ فضا   - 57
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
گفت و گو با مرگ   - 56
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
مدارس معماری   - 50
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
زاغه نشینی   - 48
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
پداگوژی   - 46
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری پراجکتیو   - 44
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری دیجیتال   - 43
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 43
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
باهاوس   - 39
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
فیلوکیتکت   - 36
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
هنر روسیه   - 35
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری فضای داخلی   - 29
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 4
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 29
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 40
سوزان سانتاگ   - 8
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 13
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 28
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 2
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 25
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 111
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 53
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 7
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 37
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 142
باک مینستر فولر   - 11
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
مارتین هایدگر   - 29
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 22
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 58
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 3
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 68
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 7
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
میشل فوکو   - 46
تئودور آدورنو   - 5
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 28
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 4
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 27
جورجو آگامبن   - 5
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 12
حسن فتحی   - 5
کازو شینوهارا   - 1
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 29
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 100
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رنزو پیانو   - 30
کوین لینچ   - 7
ریچارد مِیر   - 8
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریموند آبراهام   - 1
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رینر بنهام   - 2
یان گِل   - 9
رینهولد مارتین   - 5
یو ان استودیو   - 32
ریکاردو بوفیل   - 4
یورگن هابرماس   - 15
زاها حدید   - 190
یونا فریدمن   - 5
زیگموند فروید   - 11
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -776
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -375
صنعتی   -102
فرهنگی   -329
گالری   -84
پاویون   -264
هتل   -75
موزه   -254
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بهداشتی   -40
مسکونی ـ تجاری   -161
حمل و نقل عمومی   -37
تفریحی   -154
ویلا   -6
اموزشی   -133
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
پلاسکوی نو؛ شش آنتیْ تز
اتووود سرویس خبر:   آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
1397/10/16
مـنـــــــبـع : اختصاصی اتووود
تعداد بازدید : 1329

با تاکید بر و پذیرش این واقعیت که طراحی در ایران امروز عملا کنشی انتقادی است و با تاکید موکد بر این گزاره که تصمیم بر شرکت در مسابقه ای همچون "طراحی پلاسکوی نو" یک کنش اخلاقی و از سر مسئولیت پذیری حرفه ای نیز هست فکر می کنم با توجه به استاندارد بالا و کیفیت قابل قبول غالب اثار منتشر شده، می توان با تاکید بر تصاویر و دیاگرام های منتشر شده از پروژه های شرکت کننده و مبنا قرار دادن همین مستندات به نکاتی اشاره کرد که می توان ان ها را الحاقیه های انتقادی بر طرح های ارائه شده دانست، نکاتی که بسط ایجابی و سلبی ان ها نیازمند بسترهای گفت و گویی مفصل تری ایست.
و البته این نکات در شرایطی مطرح می شود که نیک می دانم، رسیدن به شمول انتقادی بر هر پروژه ای، از سوی طراح ان پروژه، ان هم حین طراحی، بی نهایت سخت است و ذکر نکات انتقادی بر هر طرحی، پس از مشاهده طرح، از سوی ناظر بیرونی، به مراتب ساده تر. 

ـ به نظر می رسد بعضی از طرح ها برخورد نشانه شناسانه با فاجعه را مبنای شکل دهی به مگاکانسپت خود قرار داده اند و برخی از طرح ها نیز برای فاجعه یک رتوریک فضایی تبیین کرده اند، هر دوی این تکنیک هایِ فکر درست اند اما، غالبا، به نتایج محافظه کارانه ای نه در فرم معماری که در ابژه شناسیِ تاریخی فیگورهای معمارانه ختم می شوند. البته باید پذیرفت که یادمانیْ سازیِ فاجعه، غالبا، به سترون و موزه ای سازی فاجعه می انجامد و ذاتا کنشی محافظه کارانه است. اگرچه نگاهی به شهرهای تاریخی اروپای پس از جنگ جهانی دوم و دوران جنگ سرد و همچنین ژاپن پس از جنگ جهانی دوم می تواند راهکارهای بدیل و با نتایج کم و بیش بهتری نیز پیش پایمان بگذارد. 
ـ سفیدسازی، شفاف سازی و بازسازی نمای پلاسکوی قدیم در تهران جدید هم به همان نتایج محافظه کارانه ختم می شود، هر چند به نظر می رسد شفاف سازی نما رویکردی انتقادی تر به وضع موجود است، اما همگی این تکنیک های مفهومی در نهایت به نوعی از نرمال سازی پراجکتیو وضعیت منتهی می شوند، فرایندی برامده و مطلوب مناسبات قدرت که برای پاسداشت فاجعه نسخه ای بدیل و تمیز و سترون و عقیم از فاجعه می طلبد، نسخه ای در پاسداشت فاجعه که زیر بارِ ایدئولوژیِ نوسازی، فاجعه را پاک و جامعه برپاکننده فاجعه را تطهیر می کند.  
ـ  در این میان ان طرح هایی که برای فاجعه، رتوریک فضایی تبیین کرده اند می توانسته اند، گامی پیش نهند و برای فاجعه یک ضد پروگرام معمارانه یا حتی یک ضد پروگرم شهری تبیین نمایند. دیوارْشهری که کولهاس در پایان نامه اش طراحی می کند یا طرح یادمانی ای که آیزنمن برای زمینی در برلین ارائه می کند ضد پروگرم هایِ شهری اند و تهی بزرگی که کولهاس در ساختمان مرکزی تله ویزیون چین (2004) تعبیه می کند یک ضد پروگرم معمارانه است که تمامیِ تمامیت طلبی حکومت چین در کنترل رسانه ها را در وجه نمادین به چالش می کشد. 
ـ به نظر می اید غالب طرح های ارائه شده این نکته را فراموش کرده اند که ان ها در وجه معمارانه پسْ ماند یا باقی مانده residues پلاسکو هستند و در وجه شهری امتداد extension ی بر شهرند، حال انکه تلاش همه طرح ها بَرْساختن شهری نو است، همان کاری که پلاسکویِ حالا ناموجود و دیگر پلاسکوهای هنوز باقی مانده قرار بود 70 تا 80 سال پیش انجام دهند. گویی ما عادت به بازتولید و بازتوزیع مفهومی گذشته در قالب های بصری تازه داریم، شاید هم هنوز زمان معاصریتِ شورشی ما نرسیده است، یا شاید هم معاصریت شورشی مان به نتایجی ختم شده که دیگر نیازی به تکرارش نمی بینیم.    
ـ نکات پیش امده، طرح های ارائه شده را تقریبا از شمول معماریِ انتقادی خارج می کند و ان ها را تا اندازه ای زیر قید معماری پراجکتیو تدقیق می نماید، این گزاره وقتی پرْرنگتر می شود که تصاویر تمام طرح ها را کنار هم بگذاریم، به نظر می رسد همه طرح ها روی یک انگاره متفوق القول اند؛ توسعه تام و تمام total development
همه طرح ها تصاویری محض از برج اند ـ یکی از تصویری که می توانم بگویم هم برج است و هم روایتی از برج است و هم برجی است کانسپچوال که روی مرزهای ملتهب آینده و امروز قرار گرفته پروژه مکس رینهارت هاوسِ پیتر آیزنمن (1993) است ـ تصاویری محض که علی رغم تنوع در فرم معمارانه و تلاش های نشانه شناسانه و فضایی برای یادمانیْ سازیِ فاجعه، در ژنتیکِ رفتارِ شهری شان بازنمودی از آینده ای اند که قرار است همه ما سوار بر ناوگان دریایی پیشرفت از دروازه هایِ افتخارش فاتحانه بگذریم. در حالیکه پلاسکو، اکنون، تاریخ منفیِ negative history تهران است و ما می توانیم در روایت این تاریخ همان سوژه نقاشیِ فرشته نوی پل کلی باشیم، سوژه ای که تلاش می کند برابر عبور ارابه توسعه یِ تمام قدْ از رویش، اندکی مقاومت کند. 
همْ چینیِ تصاویر این برج ها می تواند یک تصویرسازی فیکشنال از تهران یوتوپیایی یا در وجه دیستوپینش تهرانی، حداکثر، نئونی باشد، اما وقتی همه ان ها را روی دیاگرامی شبیه به شهرِ جهان محبوسِ رم کولهاس می گذاریم متوجه می شویم که همگی بسط عمومی و مثبت توسعه ی سخت اند، نه انگونه که در دیاگرامْ تصویرسازی کولهاس می بینیم: توسعه ای فراگیر و نرم و همه شمول و متنوع و حتی توسعه فیزیکیِ مفهوم ضد توسعه. ناخودآگاه ایدئولوژیکِ همه طرح ها به شدت وامدار ایدئولوژیِ توسعه یِ نفتی و پدرسالار و تمامیت خواه و از بالایی است که مدت هاست ذهن ایرانی را مهذون و کنشش را مقید ساخته. 
ـ  وُید، فضاهای تهی و بالکن های شهری نهادهای نوپایی در پروژه های بزرگ مقیاس معماری ایران اند که در غالب طرح های ارائه شده برای پلاسکوی نو بر وجود ان ها در طراحی تاکید شده است، جدا از اینکه حدوث و تزریق این مفاهیمِ نهادی در معماری پروژه های بزرگ مقیاس امروز ایران بی نهایت خوب و بایسته ایست شایسته، می توان در نظر داشت وُیدهای درونی و تهی سازی جداره های بیرونی فارغ از تاکید بر درامای طراحی و به دست دادن تناسبات داخلی جدیدالورود به فرهنگِ کیفیت های زیست شهرهای ایران معاصر و سازوکار جدید نگاه کردن ما ایرانی ها، وجوه دیگری نیز دارند. 
یکی از این وجوه را می توان در پروژه ویلا اشتاین لوکوربوزیه (1927) مشاهده کرد، نسبت توده به فضا در این ویلا به نفع فضاست، اگرچه در نمای بیرونی هیچ ردی از ان نیست و صرفا در تهی شدگی نسبتا بزرگِ پیش فضای ورودی ویلا متبلور شده، نما برای لوکوربوزیه به امکانی تبدیل شده است تا بتواند تهی بزرگ و ممتد درونی را هوشمندانه و البته فروتنانه پنهان کند، پروژه تمایلی به پراجکشن جاه طلبی درونی اش ندارد، این رویکرد همان رویکردی است که رم کولهاس در طرح ارائه شده اش برای گرند بیبلیوتک (1989) بدان وزنی شهری می دهد، اصرار به پراجکت کردن تهی روی نما اصلا غلط نیست اما به نظر می رسد با آینده اقتصادی، فرهنگی و اقلیمی و سیاسی و اجتماعی شهرهای بزرگ ایران تا حدودی در تعارض است. چرا که وُید حامل نوع تازه ای از فرهنگ نیز هست، فرهنگی که رابطه مستقیمی با اقتصاد سیاسی فضاهای عمومی و حضور توده ای بافت اجتماعی در فضاهایِ شهری داخلی دارد. جدا از انکه درونِ تهیْ روایت گویاتری از ایران امروز است تا بیرون گشوده و متخلخل، تهی های درونیِ بزرگْ نوع تازه ای از اقتصاد فضاهای اشتراکی داخلی، نوع تازه ای از مدل رشد فیزیکی و اقلیمی شهر، نوع جدیدی از فرهنگ شهری مبتنی بر نزدیکی توده های بعضا عظیم جمعیتی در فضاهای داخلی را می طلبد، فرهنگی که حداقل در تصویرسازی های ارائه شده جایی ندارند. 
ـ نگاهی به تصویرسازی های ارائه شده از طرح های پیشنهادی، مخصوصا در نماهای نزدیک، ما را با تصویر محض absolute image مواجه می سازد، تصویری فاقد روایت narration، تصویری ژنریک و مشدد کننده این گزاره که وُید و فضای منفی احتمالا بیشتر در راستای دراماتولوژی فرمی و به روز رسانی دیاگرامی طرح ها به کار گرفته شده اند تا امکان هایی برای تبیین برداشت های روایت گونه از شهر، حال انکه به نظر می رسد، معمار بایستی روایتی از شهر و فضایی که خودش خلق می کند یا مخلوقش را در ان می گذارد، داشته باشد، روایتی که می تواند تصویرسازی های پراجکتیو را مخدوش کند و عمق های جدید فرهنگی و احتمالا سیاسی ای را رقم بزند، که نمی توان خارج از امکانات روایتگریِ تصویر بدان ها دست یافت. 
میس ون دروهه در یکی از تصویرسازی هایش برای آسمان خراش شیشه ای اش در برلین (1922) اسمان خراش را کاملا سیاه بازمی نمایاند، نیویورک در تصویرسازی کولهاس برای الحاقیه مُما (1997) در قالب تصویر سیاهی که در آینه اتومبیلی که به سمت طرح پیشنهادی در حرکت است روایت می شود. روایت تهران امروز روی خرابه های پلاسکو به وضوح فرصتی بوده است که بخش قابل توجهی از طراحان به راحتی و شاید محافظه کارانه از کنارش گذشته اند.   

شهر یک بَرْساخته است، یعنی پدیده ای طبیعی نیست، یعنی مُدها و محدودیت های فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ان را می سازند و مُدها و محدودیت های بعدی یا ان را پاک می کنند و دوباره می سازند، یا ان را روی بقایای شهر قبلی می سازند، یا ان را درون شهر قبلی می سازند یا ان را در همراهی با شهر قبلی می سازند یا ان را در قالب کلاژی از همْ چینی همه گذشته ها و وضعیت های معاصر و امکان های آینده می سازند. به همین دلیل است که در هر قالبی از امکان های رشد شهر، هر پروژه معمارانه ای ـ چه رسد به پروژه های عمومی نمادین ـ بایستی امتدادهایی از آینده، آینده ی شهر و جمعیت های شهری را در خودش نهادینه داشته باشد و همین میزان حملِ آینده در امروز است که در بلندایِ زمانِ پیش رو، پلاسکوهای ساخته نشده ی ارائه شده در قالب طرح های پیشنهادی و پلاسکوی اولیه را در قیاس با پلاسکویی که از میان طرح های برگزیده، انتخاب و ساخته خواهد شد تبدیل به روایتی از گذشته آلترناتیو alternative past تهرانِ فردا خواهد کرد. اگرچه، احتمالا، همین حالا هم می توان با همْ چینی تمام این محصولات کنار هم متوجه شد آلترناتیوترینْ گذشته ی تهرانِ فردا کدام یک خواهد بود.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

تراشه های کانسپچوال ـ رم کولهاس، استراتژی وُید و تدقیق اخلافی نو در فهم فضا
اتووود کلاسیک ـ شهر جهان محبوس ـ رم کولهاس
انتقال کارمندان اپل به پردیس جدید لندن
برج طلوع خورشید زاحا حدید؛استراتژی حفره
ساختمان اداری چیات دی؛ فرانک گری و منظر شهری
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group