معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1649
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
منظر شهری   - 1549
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
نظریه معماری   - 1115
پردیس ویترا   - 18
طراحي داخلي   - 1103
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
سازه های شهری   - 1003
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
تکنولوژی ساخت   - 979
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری حوزه عمومی   - 953
شهرهای در حرکت   - 15
مرزهای معماری   - 924
معماری بایومورفیک   - 15
نگاه نو به سكونت   - 888
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 15
المان شهری   - 842
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
نظریه شهری   - 815
معماری آمریکا   - 14
معماری و سیاست   - 787
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 14
کلان سازه   - 701
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
معماری مدرن   - 682
معماری و کوه   - 11
معماری پایدار   - 663
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
روح مکان   - 582
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
آینده گرایی   - 580
فرهنگ نفت   - 10
آرمان شهرگرایی   - 573
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 572
بی ینال ونیز   - 10
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 556
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
طراحی صنعتی   - 551
درس گفتارهای اتووود   - 10
منتقدان معماری   - 537
معماری خوانی   - 9
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 525
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری تندیس گون   - 507
معماری و رنگ   - 9
توسعه پایدار   - 502
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 9
معماری شمایل گون   - 478
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
باز زنده سازی   - 471
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماریِ توسعه   - 439
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
هنر مدرنیستی   - 434
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 8
معماری یادمانی   - 380
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
طراحی نئولیبرال   - 373
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 370
معماری تخت جمشید   - 8
تغییرات اقلیمی   - 359
منبع شناسی اتووود   - 7
تراشه های کانسپچوال   - 358
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 343
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری ارزان   - 307
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 305
طراحی و پناهجویان   - 7
اتووود کلاسیک   - 304
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 295
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 293
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 290
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 279
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 276
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 274
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 271
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 265
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 256
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 239
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 235
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
عکاسی   - 233
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
مسکن حومه شهری   - 224
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 209
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 209
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 208
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 205
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
اقتصادِ فضا   - 197
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 188
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 177
پداگوژی انتقادی   - 7
مسکن روستایی   - 173
عبور از مرحله جنینی   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 169
معماری و سلامت   - 7
هنر گفت و گو   - 161
مسابقه ویلا 1400   - 6
معماری ژاپن   - 156
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
ترسیمات معماری   - 153
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری ایران   - 152
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری و رسانه   - 147
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
بلندمرتبه ها   - 133
معماری مصر   - 6
معماری فضای داخلی   - 127
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 120
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 96
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
ویرانه ها   - 93
اکنی استودیو   - 5
معماری فاشیستی   - 89
گزارش فرانسویِ وس اندرسون   - 5
معماری مذهبی   - 87
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری آمریکای جنوبی   - 5
اکسپو   - 83
تز 1400   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 79
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
معماری چین   - 79
اکسپوی دبی. 2020   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 78
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
فیلوکیتکت   - 76
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
گفت و گو با مرگ   - 75
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
جهان علمیْ تخیلی   - 71
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری پراجکتیو   - 70
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری هند   - 67
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری جنگلی   - 65
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری کوچک مقیاس   - 64
بلوپرینت   - 4
معماری دیجیتال   - 62
اتووودْ آبزرور   - 4
مدارس معماری   - 61
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
پداگوژی   - 58
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
زاغه نشینی   - 55
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 53
باشگاه مشت زنی   - 3
بحران آب   - 52
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری و نقاشی   - 52
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
آنتروپوسین   - 52
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
معماری و هوش مصنوعی   - 51
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
معماری و روانشناسی   - 49
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 47
معماری و جنگ   - 3
معماری و ادبیات   - 46
معماری و غذا   - 3
طراحی مُد   - 46
مدرنیسم هیپی   - 2
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
هنر روسیه   - 45
فیلم های اتووود   - 2
باهاوس   - 44
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
جنبش متابولیسم   - 44
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
معماری اروپا   - 42
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و گیم   - 38
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری بیابانی   - 35
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 35
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 34
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
طراحی پارامتریک   - 34
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
اکسپو میلان 2015   - 28
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری مجازی   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 25
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 24
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
جشن نامه اتووود   - 21
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
معماری آسیا   - 21
ان اف تی   - 1
معماری و آب   - 20
متاورس   - 1
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری مدارس   - 1
معماری ـ موسیقی   - 19

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 19
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 6
ژاک دریدا   - 19
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 15
ژیل دلوز   - 34
آلفرد هیچکاک   - 5
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 14
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 6
سو فوجیموتو   - 17
آنسامبل استودیو   - 2
سوپراستودیو   - 9
آنیش کاپور   - 8
سورِ فِهْن   - 6
آی وِی وِی   - 34
سوزان سانتاگ   - 10
اُ ام اِی   - 53
شاشونا زوبوف   - 4
اتوره سوتساس   - 8
شیگرو بان   - 34
ادریان لابوت هرناندز   - 5
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد برتینسکی   - 1
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سعید   - 17
فرانک گهری   - 50
ادوارد سوجا   - 10
فرانک لوید رایت   - 45
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرای اوتو   - 10
ادولف لوس   - 9
فردا کولاتان   - 2
ارو سارینن   - 29
فردریک جیمسون   - 4
اریک اوون موس   - 14
فرشید موسوی   - 3
اریک هابسبام   - 2
فمیهیکو ماکی   - 4
استن آلن   - 4
فیلیپ جنسن   - 7
استیون هال   - 32
گابریل کوکو شنل   - 2
اسلاوی ژیژک   - 18
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسنوهتا   - 6
گرگ لین   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گونتا اشتلزل   - 1
اسوتلانا بویم   - 5
لئون کریر   - 2
اسکار نیمایر   - 37
لبس وودز   - 26
اف او اِی   - 9
لوئیس باراگان   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس مامفورد   - 1
الیس راستورن   - 112
لودویگ لئو   - 3
اِم اِی دی   - 23
لودویگ میس ون دروهه   - 29
ام وی آر دی وی   - 73
لودویگ هیلبرزیمر   - 4
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
اویلر وو   - 9
لوسی رای   - 15
ایلین گری   - 8
لویی کان   - 39
ایوان لئونیدوف   - 4
لوییجی مورتی   - 1
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 153
باک مینستر فولر   - 13
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
لینا بو باردی   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 31
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 69
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 28
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 59
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 69
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 9
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 59
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 6
نورمن فاستر   - 36
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 10
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 31
توماس هیترویک   - 31
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 7
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 29
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 8
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جولیا کریستوا   - 2
ولف پریکس   - 1
جونیا ایشیگامی   - 4
ونگ شو   - 8
جیمز استرلینگ   - 1
ویتو آکنچی   - 12
جین جیکوبز   - 2
ویوین وست وود   - 6
چارلز جنکس   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کارلو اسکارپا   - 13
چارلز کوریا   - 15
کازو شینوهارا   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کازیو سجیما   - 2
حسن فتحی   - 6
کالین روو   - 1
حسین امانت   - 3
کامران دیبا   - 13
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامرون سینکلر   - 11
داریوش آشوری   - 1
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش شایگان   - 13
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دانیل لیبسکیند   - 24
کریم رشید   - 5
دنیس اسکات براون   - 10
کلر استرلینگ   - 2
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلود پَره   - 3
دیوید رُی   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید گیسن   - 2
کنزو تانگه   - 10
دیوید هاروی   - 25
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت نوزیک   - 2
کنگو کوما   - 47
رابرت ونتوری   - 31
کوپ هیمِلبِلا   - 23
رُدولف شیندلر   - 7
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رضا دانشمیر   - 5
کوین لینچ   - 7
رم کولهاس   - 116
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رنزو پیانو   - 34
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریچارد نویترا   - 7
یان گِل   - 9
ریموند آبراهام   - 1
یو ان استودیو   - 32
رینر بنهام   - 2
یورگن هابرماس   - 15
رینهولد مارتین   - 5
یورن اوتزن   - 1
ریکاردو بوفیل   - 7
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 196
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -862
گالری   -94
زیرساخت های شهری   -463
هتل   -81
فرهنگی   -358
ورزشی   -67
پاویون   -290
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
موزه   -267
حمل و نقل عمومی   -39
اداری ـ خدماتی   -240
ویلا   -26
تفریحی   -180
مجموعه های مسکونی   -8
مسکونی ـ تجاری   -172
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -148
عناصر یادمانی شهری   -3
صنعتی   -108
تجاری   -1
معماری مذهبی   -107
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
الگو؟ كدام الگو؟ ؛ نام تجاري تركيه، دموكراسي و نئوليبراليسم
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1392/06/09
مـنـــــــبـع : روزنامه شرق ، شماره 1806 به تاريخ 23/5/92 نوشته ي آسلي ايغسيز و ترجمه ي رحمان بوذري
تعداد بازدید : 2793

وقتي گزارشگران بخش بين المللي سي ان ان با پوشش اخبار اعتراضات گزي بلاي جان حاميان حزب عدالت و توسعه شدند و واکنش حکومت ترکيه را به معترضان به نقد کشيدند، ادعا کردند ترکيه تا پيش از اين الگوي دموکراسي در خاورميانه به شمار مي رفت، ولي شرايط جاري نشان داد ترکيه الگوي هيچ کس نيست. رسانه هاي ديگر بحث کردند که آيا اعتراضات پارک گزي را مي توان با ديگر جنبش هاي اخير مقايسه کرد: “بهار عربي”، اعتراضات عليه نئوليبراليسم همچون جنبش پانزدهم مي در اسپانيا، اعتراضات ضدحکومتي در يونان، جنبش “اشغال” در اروپا و آمريکا، اعتراضات اخير در برزيل. برخي ديگر خيلي زود به اردوغان لقب “ديکتاتور” دادند. چنين اظهاراتي مورد ترکيه را از دو حال خارج نمي بينند: يا “فرهنگي” يا “استثنايي”. برخوردي که در بهترين حالت شرق شناسانه است. در وهله اول اصلاچرا خاورميانه نياز به الگو دارد؟ آيا اين برخورد به آن معنا نيست که از ترکيه مي خواهند نقش برادر بزرگ تر نوعثماني را در منطقه بازي کند؟ به علاوه، حزب عدالت و توسعه اولين حزب اقتدارگراي ترکيه نيست و در ضمن به شيوه ديکتاتوري هم عمل نمي کند. لقب “ديکتاتور” دادن به اردوغان بيش از آنکه چيزي را توضيح دهد، اوضاع را مبهم مي کند. در واقع چنين رويکردهايي تنها تلاش هايي را تضعيف مي کند که درصدد شناخت الگوي ويژگي هاي مشترک دولت - ملت هاي فوق العاده امنيتي نوليبرال و پيوندهاي ضمني آنها با جنگ سردند.

طي دوران جنگ سرد، براي تامين و دفاع از منافع اقتصادي نظام سرمايه داري در برابر تهديد کمونيسم، غرب در خاورميانه و آمريکاي لاتين از رهبران نظامي و يا اقتدارگرا حمايت کرد. راستش، يکي از غم انگيزترين سرمقاله هاي وال استريت ژورنال از ژنرال هاي مصري که کودتاي اخير را پيش بردند دعوت مي کرد شيوه رهبري ژنرال آگوستو پينوشه را دنبال کنند و فرآيند گذار به اقتصاد بازار آزاد را صورت دهند. روشن است که تبعات فاجعه بار چنين رويکردهايي براي نويسنده سرمقاله اهميتي ندارد: سلسله اي از مداخلات و کودتاهاي فاجعه بار نظامي، لگدمال کردن حقوق اساسي شهروندي، حمله به اقليت ها و تلاش براي مهندسي اجتماعي اقتدارگرايانه.

”ديکتاتوري”، که در اين چارچوب يادآور فضاي جنگ سرد است، واژه اي بود که اغلب براي ارجاع به آن دسته از رهبران اقتدارگرايي به کار مي رفت که متحد قدرت هاي سرمايه دار جهاني نبودند، يا آنها که اقتدارگرايي شان در چشم افکار عمومي جهاني توجيه ناپذير شده است، همچون معمر قذافي. اگر در بررسي قيام هاي جاري در خاورميانه اين تاريخ را ناديده بگيريم، ناگزير به نتايج ذيل مي رسيم: استثنا انگاشتن راحت طلبانه يک منطقه جغرافيايي (در نظر گرفتن قيام هاي خاورميانه بدون نگاه به مابقي قيام هاي حوزه مديترانه و جاهاي ديگر)، شخصي کردن مشکلات فراگير سيستم (مثلااينکه دليل اقتدارگرايي را “ديکتاتور” بودن اردوغان بدانيم)، فرهنگي کردن اعتراضات (همچون “بهار عربي”)، ناديده گرفتن پيوندهاي ضمني ميان ميراث جنگ سرد و اعتراض عليه اقدامات نئوليبرال در مناطقي همچون اسپانيا يا يونان.

عقلانيت نئوليبرال و تاثير آن بر استقلال شغل ها و حرفه ها

همان طور که وندي براون مي گويد “گرچه عقلانيت نئوليبرال سنگ بازار را به سينه مي زند، صرفا يا حتي اولابر اقتصاد تمرکز نمي کند؛ بلکه درصدد اشاعه و تسري ارزش هاي بازار به همه نهادها و کنش هاي اجتماعي است، هر چند که بازار خود بازيگري متمايز مي ماند.” اين فرآيند از جمله حيطه هاي شغلي مانند آموزش وپرورش را هدف قرار مي دهد و منطق سوددهي را بر آنها مسلط مي کند. اما اين تنها شيوه اي نيست که عقلانيت نئوليبرال شغل ها و حرفه ها را هدف مي گيرد. در ترکيه صاحبان مشاغلي که در برابر چنين گرايشاتي مقاومت مي کنند ازطرف دولت نئوليبرال با اقدامات قانوني و/ يا اداري مواجه مي شوند. براي خاموش کردن صداهاي مخالف، علاوه بر روال هاي تحقيق و تفحص قانوني، بيش از پيش از مجازات ها و اقدامات تنبيهي استفاده مي شود. اين روش برخورد، در ضمن اقدامي است براي واداشتن صاحبان مشاغل به پذيرش ذهنيتي نئوليبرالي، اقدامي براي مجرم خواندن کساني که در محيط حرفه اي خود مستقل عمل مي کنند تا محيطي امن براي خود بسازند. چنين فرآيندي به شيوه هاي مختلف در مورد روزنامه نگاران، دانشگاهيان، پزشکان، وکلاو حتي سياستمداران به کار رفته.

رسانه ها که مظهر سنتي کثرت گرايي کذايي اند آشکار ترين مثال اين فرآيندند. غول هاي رسانه اي در ترکيه خانواده هاي مالک شرکت هايي هستند که از اين رسانه ها براي افزايش حداکثري سود در کارهاي تجاري خود استفاده مي کنند. به اين سان، چنين کانال هايي به بهانه منافع اقتصادي ديگري که مستلزم شراکت با حکومت است خودسانسوري مي کنند. سي ان ان ترک، کانالي خبري که به جاي گزارش اعتراضات گزي و خشونت پليس، مستندي درباره پنگوئن ها پخش مي کند مثال اعلاي اين خود سانسوري است، ولي تنها مورد نيست. مثلا تعدادي از خبرنگاران شبکه ان تي وي (NTV) در اعتراض به پوشش مغرضانه اعتراضات گزي استعفا کردند، به خصوص با توجه به همکاري هاي تجاري متعدد مالک اين شبکه با حکومت. سازمان هاي مستقل و خبرنگاران منفرد نيز با بازجويي هاي قانوني و اداري منظم و مکرري روبه رو مي شوند که ممکن است منجر به خودسانسوري آنها شود. بنا بر گزارش ها، شبکه هاي تلويزيوني مستقل به خاطر پوشش زنده اعتراضات گزي محکوم به جريمه شده اند، آن هم به اين اتهام که محتواي برنامه ها ناشايست و دستکاري شده است. از همه نگران کننده تر اينکه چنين گرايش هايي به شبکه هاي اجتماعي هم کشيده است. دختر دانشجويي را به خاطر توييتش بازداشت کردند که در آن از پليس خواسته بود محترمانه تر برخورد کند.

دانشگاهيان نيز هدف چنين تحقيق و تفحص هايي هستند تا روند گسترش آزادانه آگاهي سد شود. مثلاپروفسور اونور حمزه اوغلو، در دپارتمان بهداشت عمومي دانشکده داروسازي کوچلي، در جريان تحقيقات دانشگاهي اش فلزات سنگيني را در شير مادران و صورت نوزاداني يافته بود که در منطقه اي صنعتي - شيميايي سکونت دارند. پس از کشف اين يافته هاي دردناک و اظهارنظر عمومي درباره خطرات آلودگي صنعتي، شهردار استان کوچلي (از حزب عدالت و توسعه) او را مورد پيگرد قانوني قرار داد. اتهام حمزه اوغلو القاي ترس و وحشت در ميان جمعيت شهر بود. سپس به واسطه پيگيري وزير بهداشت حزب عدالت و توسعه، شوراي تحصيلات عالي دولتي- نهادي که ميراث کودتاي نظامي 1980 است- بنا بر گزارش ها، رييس دانشگاه کوچلي را تحريک کرد “اقدام لازم” را عليه حمزه اوغلو به عمل آورد. در نتيجه، مقامات دانشگاه بازپرسي هاي تنبيهي را عليه حمزه اوغلو ترتيب دادند. چنين بازپرسي هايي اين حس را القا مي کند که مقامات دولتي از اين دست مواضع خوششان نمي آيد. راستش، در مورد اعتراضات گزي هم بنا بر گزارش ها شوراي تحصيلات عاليه (شورايي که از سوي دولت منصوب مي شود) و وزارت آموزش مجموعه ديگري از تحقيقات را عليه دانشجويان، استادان و دانشکده هايي ترتيب دادند که در اعتراضات شرکت يا از آن حمايت کرده بودند.

شايد نگران کننده ترين سيبل حملات نسبت به وکلاباشد. در ژانويه 2013 سختگيري شديدي در مورد وکلايي اعمال شد که روي برخي از بحث برانگيزترين پرونده هاي حقوق بشر در ترکيه کار مي کنند، با اين ادعا که اين وکلاپيوندهايي با گروه هاي تروريستي دارند. از جمله اين پرونده ها مرگ فستوس اوکي، پناهجوي نيجريه اي بود که در استانبول در بازداشتگاه پليس کشته شد. بنا بر گزارش ها، از وکلاي دستگير شده درباره دلايل پذيرش چنين پرونده هايي و ماهيت گفت وگوهايشان با موکلان بازجويي شده است. اگر اين گزارش ها درست باشد، چنين سوالاتي تخطي از حق مشاوره زنداني و متضمن اين نکته است که اجراي قانون ممکن است به طرز خطرناکي وکلارا متهم- و بالقوه گناهکار- قلمداد کند. به همين منوال، وکلايي که در دادگاه به خشونت پليس در ميدان تقسيم اعتراض کردند وحشيانه بازداشت شدند. اين نکته سوالاتي اساسي را در اين باره پيش مي کشد که آيا آنها که اقتضائات شغلي شان را تا انتهاي منطقي و دموکراتيکش پيگيري مي کنند مغضوب نظام واقع مي شوند يا خير. حتي پزشکان از چنين تجاوزاتي در امان نيستند. وزارت بهداشت ترکيه در تلاشي آشکار براي ترساندن پزشکان تا به هر بيمار يا مجروحي خدمات ارايه نکنند، اخيرا اعلام کرد پرونده هايي براي پزشکاني تشکيل داده که خدمات درماني داوطلبانه به قربانيان خشونت پليس در اعتراضات پارک گزي ارايه کرده اند. در همه اين پرونده سازي ها، به نظر مي رسد نيروهاي بازپرسي سراغ کساني مي روند که به جاي بحث کلي درباره مسايل و مشکلات به يک مشکل خاص اشاره مي کنند، چه اين مشکل آلودگي صنعتي باشد، چه سوء استفاده از قدرت، تبعات خشونت پليس و يا از دست رفتن فضاي سبز عمومي. ولي آيا مي توان اين رويکرد را به سادگي و بدون هيچ ابهامي اراده ديکتاتوري براي نظارت بر جامعه خواند؟

ترکيه تجاري: حمايت از ارزش هاي بازار

در واقع مقامات حزب عدالت و توسعه از قرار معلوم به ترکيه همچون يک محصول، يا به عبارت دقيق تر، در مقام يک “نام تجاري” مي نگرند که بايد از آن حمايت شود. براي مثال، دفترچه راهنماي آکادمي سياسي حزب عدالت و توسعه از سياستمداران حزب دعوت مي کند رويکردي تجاري به ترکيه داشته باشند. حزب عدالت و توسعه يک آکادمي سياسي تاسيس کرد که هم سياستمداران حزب و هم شهروندان حامي آن را پرورش مي دهد. يکي از اهداف آکادمي تثبيت هويت نهادي و گفتار سياسي واحد در ميان سياستمداران حزب است. دفترچه راهنما جزوه اي است که در آکادمي استفاده مي شود. بخشي که به اهميت ثبات و ارتباط آن با رشد اقتصادي اختصاص دارد، توضيحات مفصلي دارد درباره اينکه چگونه سرمايه گذاري تجاري (Brand Finance)، نوعي “مرکز مشاوره ارزش گذاري تجاري” فراملي که اداره مرکزي آن در لندن است، کشورها را ارزش گذاري و بر اساس نام هاي تجاري شان رتبه بندي مي کند.

دفترچه راهنماي حزب در ضمن بر اين نکته تاکيد مي کند که چگونه نام تجاري ترکيه در آستانه رسيدن به ارزشمندترين نام در جهان است. اين دلمشغولي نسبت به تصاوير، توسعاً به استفاده از قدرت دولتي براي حفظ سوددهي سرمايه گذاري خارجي در ترکيه ترجمه مي شود. آيا اين يکي از دلايلي نيست که توضيح مي دهد چرا برخي مقامات بيش از آنکه به خود مشکلات اشاره کنند نگران ساکت کردن منتقدان هستند؟ در واقع به نظر مي رسد بعضي مقامات عدالت و توسعه که در پيگيري قضايي حمزه اوغلو دست داشتند در آکادمي سياسي حزب پرورش يافته اند. طي اعتراضات پارک گزي، وزير فرهنگ و گردشگري، مطبوعات بين المللي را به خاطر پوشش اخبار متهم به تخريب ارزش نام تجاري ترکيه کرد. حتي رييس جمهور عبدالله گل، عضو سابق عدالت و توسعه، اظهار کرد تلاش هايي که در 10سال گذشته براي ارايه تصوير مثبتي از ترکيه صورت گرفته بود در عرض يک هفته به خاطر خشونت پليس عليه معترضان معکوس شد و از بين رفت.

درست است که جرم تراشي براي فعاليت هاي حرفه اي در ترکيه چيز جديدي نيست؛ دانشگاهيان و روزنامه نگاران قبلاتجربه اش کرده اند. آنچه جديد است اولاگسترش دامنه جرم تراشي (مثلابه فعالان محيط زيست) و اتهامات تروريستي است؛ ثانيا اعمال آن توسط حکومتي غيرنظامي است که به عنوان الگوي دموکراسي در خاورميانه تبليغ مي شود و ثالثا نقش روز افزون منافع نوليبرالي در اين فرآيند است. با اين همه همان طور که حزب عدالت و توسعه با برداشتن شرايط نظامي و نحوه اجراي آن، دموکراتيک نمي شود، اقتدارگرايي حزب نيز اردوغان را ديکتاتور نمي سازد. روشن است که برخي شهروندان ترک حس مي کنند براي توصيف محيط و شرايط فعلي مجبورند به استعاره “ديکتاتوري” متوسل شوند.

ولي چنين اظهاراتي شايد اين واقعيت را ناديده بگيرند که نظام فراملي پيچيده اي پشت سياست هاي نئوليبرالي نهفته است که اقتدارگرايي را تغذيه مي کند. راستش، در اکثريت گسترده اي از کشورها اجراي قانون نظامي است (و نه ديگر نظامي گري قدرتمند دوران جنگ سرد) که وظيفه محافظت داخلي از منافع سرمايه دارانه را بر عهده گرفته. در اين نظم جهاني درحال تغيير، اگر نظامي گري را يگانه مانع دموکراسي بخوانيم به سادگي نقش رشد همه جانبه “پليس ضدشورش” نظامي و به کارگيري “تکنولوژي هاي غيرکشنده” عليه معترضان به سياست هاي نوليبرال در سراسر جهان گم مي شود.

دموکراسي، امنيت ملي و حقوق کارگري

جامه هاي پليس ضد شورش را در نظر بگيريد که شبيه است به زره جنگجويان قرون وسطي با سپرهايشان. در ضمن به واژگان تکنولوژي پليس ضد شورش بنگريد: ماشين آب پاش، گاز فلفل، گاز اشک آور، صفحات مغناطيسي غيرکشنده که با ارسال امواج مانع پيشروي معترضان مي شود (silent guardian) و نظاير آن. واژگان جنگي و خشونتي که ما در اعتراضات مختلف در سراسر جهان شاهد آنيم، نشان مي دهد پليس ضدشورش در دفاع از وضع موجود، جنگي نمادين عليه جمعيت ناراضيان به راه انداخته. در همين حيص و بيص، تکنولوژي هاي غيرکشنده صنعتي روبه رشد است. هيچ يک از اينها را حزب عدالت و توسعه اختراع نکرده و نظامي کردن پليس از زمان کودتاي 1980 راه افتاد. آنچه جديد است اشتياق افکار عمومي بين المللي است براي پذيرفتن اين نکته که برداشتن شرايط نظامي (و مناقشاتي که بر سر اجراي آن درگرفت) به اندازه کافي نشانه خوبي است تا ترکيه را الگوي دموکراسي در خاورميانه بخوانيم. در چنين شرايطي، ديکتاتور ناميدن اردوغان فرصت اشاره به اين فرآيند پويا را از ما مي گيرد.

چنين رويکردي هم مشکل را فقط از جانب اردوغان مي داند، حال آنکه حزب عدالت و توسعه خود بخشي از يک نظام بزرگ تر است. لحن و روش برخورد اردوغان با معترضان اخير بسيار قابل انتقاد است، ولي اگر او را يگانه مسوول اوضاع جاري بدانيم، همه مشکلات نظام و مسووليت ديگر بازيگران سياسي را ناديده گرفته ايم. پرزيدنت گل هم تصميمات غيردموکراتيکي گرفته، همچون انتصاب نامزدهاي مورد نظرش به عنوان روساي دانشگاه ها به رغم راي منفي دانشکده ها. البته او نخستين رييس جمهوري نيست که چنين مي کند، ولي اولين کسي است که اين کارها را مي کند و همزمان او را همچون يک دموکرات حقيقي در آغوش مي گيرند. براي نشان دادن فرآيند پوياي خاصي که اعتراضات گزي برجسته کرد نبايد فقط به نخست وزير بلکه به نظام داخلي و فراملي نگريست. راستش، هر نوع اقتدارگرايي را بايد در نسبت با همين فرآيند پويا بررسي کرد.

در مجموع، در دولت - ملت هاي فوق العاده امنيتي نئوليبرال، علي الظاهر “دموکراسي” واژه اي مستعمل است: چنان که به دانش آموزان ابتدايي آمريکايي ياد مي دهند، همه اقدامات عليه دموکراسي بر مبناي امنيت ملي توجيه مي شود. وقتي پرزيدنت بوش مي خواست حمله به عراق را براي افکار عمومي موجه جلوه دهد، ادعا کرد اين حمله “دموکراسي” و آزادي را براي عراقي ها به ارمغان مي آورد. رسانه ها با اين ادعا از خود دفاع مي کنند که سانسور اخبار به بهانه امنيت ملي صورت مي گيرد. اين قبيل دستکاري رسانه ها مثال هاي خوبي به دست مي دهند. اگمن باغيش، وزير امور اتحاديه اروپا در دولت ترکيه، در مصاحبه اي با وال استريت ژورنال با همين استدلال از خودسانسوري در رسانه هاي ترکيه دفاع کرد: “اعتراضات مساله اي مرتبط با امنيت ملي بود”. او براي نمونه به نحوه پوشش اخبار در ايالات متحده در دوره پس از 11سپتامبر اشاره کرد. يکي از آخرين نکاتي که بايد در مورد خشونت پليس به ياد داشته باشيم چيزي است که در پشت آن نهفته است. طي اعتراضات، افسران پليس ضدشورش به خشونتي افراطي دست زدند. در همين زمينه برخي افسران گفتند 66 ساعت بيدار نگه داشته شده و آماده باش بوده اند. آنها مجبور بوده اند در خيابان ها بخوابند و غذاي مناسبي هم نداشتند. به علاوه، يکي از روساي پليس ظاهرا اعتراضات گزي را به نبرد گاليپولي (1915) ربط داده و افسران پليس ضد شورش را همچون مبارزاني در اين جنگ “حماسي” ستوده بود. با توجه به شرايط کار افسران پليس (که مشمول سوء استفاده از نيروي کار مي شود) و نيز نظامي کردن اجراي قانون (که متضمن فعاليت در چارچوب دوست و دشمن است) طبيعي است که کساني بخواهند شورش ها هر چه زودتر پايان يابد و برايشان احترام به حقوق بشر اولويت نداشته باشد. راستش، معدودي از افسران پليس اذعان کردند که با ديدن خشونت نيروهاي پليس عليه تظاهرات مسالمت آميز معترضان شوکه شدند.

مقصود عذرتراشي براي خشونت پليس نيست، بلکه توجه به اين نکته است که نيروي پليس ترکيه نيز خود بخشي از يک سيستم است و سوء استفاده از نيروي کار حتي مي تواند در صحنه هاي خشونت باري که طي هفته هاي اخير شاهدش بوديم نقش ايفا کند. گفتن ندارد که در ترکيه نيروهاي پليس نمي توانند اتحاديه تشکيل دهند و اين کار غيرقانوني به شمار مي آيد. بنابراين، مهم است در عين انتقاد به سياست هاي حزب عدالت و توسعه، از همه جنبه هاي اين فرآيند پويا آگاه باشيم و معيارهاي دوگانه به کار نبريم. راستش، مثال بسيار گوياي اين قضيه مناقشه بر سر ممنوعيت استفاده از رژلب قرمز براي ميهمانداران ترکيش ايرلاين است: رسانه ها، به خصوص در اروپا اين ممنوعيت را بيشتر پوشش مي دهند (چون هراس ضد اسلامي بيشتري مي افکند) تا تلاش هاي حزب عدالت و توسعه را براي نابودي حقوق قانوني کارگران، تحت عنوان حفاظت از نام تجاري شرکت شان. در همان حال که تيم فوتبال بارسلونا تي شرت هاي حامي مالي اش ترکيش ايرلاين را به تن مي کند، بيش از 300 کارگر اين آژانس هوايي به خاطر دست زدن به اعتصاب، حق قانوني شان، اخراج شده اند. ولي هيچ يک از اين خبرها را نمي توانيد در رسانه هاي بين المللي پيدا کنيد. روي هم رفته، در حالي که نئوليبراليسم ترکي، آنگونه که حزب عدالت و توسعه اجرايش مي کند، شيوه مخصوص به خود را دارد؛ شکل ويژه اقتدارگرايي در ترکيه امروز همانقدر محصول فرآيندهاي سرمايه داري جهاني است که نتيجه فرآيندهاي محلي مربوط به منافع و تقسيمات سياسي آن کشور است. در حالي که کشورهاي مختلف با پسمانده هاي تاريخي و سياست هاي جاري قدرت هاي سرمايه داري جهاني سر و کار دارند، اعتراضات فرصت هاي جديدي را پيش رويمان مي گذارند تا نخبه گرايي جديدي را نشان دهيم که تحت عنوان پوپوليسم ظهور کرده (براي مثال، هم بوش و هم اردوغان به رغم وضع طبقات مرفه اقتصادي و محافظت از منافع سرمايه داري، ادعا مي کنند نمايندگان عادي مردمشانند). در همين اثنا، استقلال شغل ها و حرفه ها و حقوق کارگري از همه سو تهديد مي شود، با اين همه هرچند اين مساله يکي از مشکلات اساسي نظم نوين جهاني و نئوليبرال است رسانه ها و مطبوعات چندان به آن نمي پردازند. از آنجا که معترضان اين مشکلات را به دلايل مختلف به خيابان آوردند، اعتراض ايشان امکان هاي ارزشمندي را براي نشان دادن اين فرآيند پويا و اين پرسش گشود که دموکراسي و حقوق فردي و جمعي در نظمي چنين نئوليبرال به چه معناست.

 

* آسلي ايغسيز، استاد مطالعات اسلامي و خاورميانه در دانشگاه نيويورک است. علايق تحقيقاتي و تدريس او شامل موارد زير مي شود: بازنمايي فرهنگي و تاريخ فرهنگي، روايت هاي جنگ و جابه جايي و فرآيند پوياي نامتجانس بودن در دوران متاخر عثماني و بسترهاي معاصر ترکيه.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group