معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1385
پاویون های سرپنتین   - 25
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1316
معماری فضای داخلی   - 23
نظریه معماری   - 1030
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22
طراحي داخلي   - 941
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
سازه های شهری   - 893
جشن نامه اتووود   - 21
تکنولوژی ساخت   - 874
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
مرزهای معماری   - 806
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 801
معماری مجازی   - 20
نظریه شهری   - 732
پردیس ویترا   - 18
المان شهری   - 731
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 724
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 627
جهان علمیْ تخیلی   - 16
معماری و سیاست   - 617
معماری و نقاشی   - 16
معماری مدرن   - 551
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری پایدار   - 536
معماری ـ موسیقی   - 15
منتقدان معماری   - 499
معماری بایومورفیک   - 15
آرمان شهرگرایی   - 472
شهرهای در حرکت   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 465
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
معماری تندیس گون   - 462
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
طراحی صنعتی   - 461
معماری و روانشناسی   - 13
روح مکان   - 458
معماری کوچک مقیاس   - 13
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 452
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 11
معماری منظر   - 445
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری شمایل گون   - 430
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
باز زنده سازی   - 392
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
توسعه پایدار   - 371
معماری و گیم   - 10
هنر مدرنیستی   - 360
معماری و هوش مصنوعی   - 10
آینده گرایی   - 355
معماری و ادبیات   - 9
معماری یادمانی   - 346
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
بی ینال ونیز   - 9
معماریِ توسعه   - 327
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری سبز   - 316
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
طراحی نئولیبرال   - 301
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری پست مدرن   - 276
معماری و رسانه   - 8
اتووود کلاسیک   - 270
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 261
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 256
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 255
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 251
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 250
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 247
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 246
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 242
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 226
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 219
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 216
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 196
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 194
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 193
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 183
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 174
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 170
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
هنر انتزاعی   - 163
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
گرافیک   - 150
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 140
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 138
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
مسکن روستایی   - 135
طراحی و پناهجویان   - 7
طراحی مبلمان   - 126
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
معماری ژاپن   - 124
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ایران   - 112
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 108
منبع شناسی اتووود   - 6
ترسیمات معماری   - 95
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری مذهبی   - 87
معماری بیابانی   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
اکسپو   - 79
معماری مصر   - 5
معماری فاشیستی   - 79
فرهنگ نفت   - 5
معماری و فاجعه   - 69
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
معماری خوانی   - 5
معماری هند   - 66
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری چین   - 63
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 57
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
گفت و گو با مرگ   - 56
بلوپرینت   - 4
ویرانه ها   - 54
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 54
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
مدارس معماری   - 50
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 49
معماری جنگلی   - 4
زاغه نشینی   - 47
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
پداگوژی   - 44
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
اقتصادِ فضا   - 43
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 3
معماری دیجیتال   - 42
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری پراجکتیو   - 42
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 39
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
باهاوس   - 39
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 39
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
فیلوکیتکت   - 32
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
هنر روسیه   - 32
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 31
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
بحران آب   - 29
شهرْخوانی با اتووود   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
ده پرسش از هشت معمار   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 11
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 3
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 4
ژاک دریدا   - 18
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 13
ژیل دلوز   - 29
آلوار آلتو   - 19
سائول باس   - 7
آلوارو سیزا   - 9
ساسکیا ساسن   - 9
آن تینگ   - 4
سالوادور دالی   - 2
آنتونی گائودی   - 27
سانا   - 5
آنتونی وایدلر   - 5
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونیو نگری   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنیش کاپور   - 8
سو فوجیموتو   - 11
آی وِی وِی   - 34
سوپراستودیو   - 9
اُ ام اِی   - 40
سورِ فِهْن   - 6
اتوره سوتساس   - 7
سوزان سانتاگ   - 8
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شاشونا زوبوف   - 2
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 13
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 10
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 8
فرانک لوید رایت   - 45
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردا کولاتان   - 2
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 2
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 4
لبس وودز   - 24
الیس راستورن   - 97
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 53
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 7
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لویی کان   - 37
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 11
لُکُربُزیه   - 141
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 29
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پاتریک شوماخر   - 3
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پال گلدبرگر   - 1
مایکل سورکین   - 4
پرویز تناولی   - 2
مایکل گریوز   - 6
پری اندرسون   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پل ویریلیو   - 22
مخزن فکر شهر   - 1
پیتر آیزنمن   - 57
مـَــس استودیو   - 3
پیتر برنس   - 3
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 67
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 7
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
میشل فوکو   - 46
تئودور آدورنو   - 4
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 28
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 4
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 27
جورجو آگامبن   - 5
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 1
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 5
حسن فتحی   - 5
کازو شینوهارا   - 1
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 12
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 23
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 29
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 100
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 30
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 3
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 190
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -765
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -371
صنعتی   -101
فرهنگی   -327
گالری   -84
پاویون   -258
هتل   -75
موزه   -253
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بهداشتی   -38
مسکونی ـ تجاری   -159
حمل و نقل عمومی   -37
تفریحی   -152
ویلا   -6
اموزشی   -132
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
نیهیلسم روسی به روایت داریوش شایگان
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1393/03/10
مـنـــــــبـع : روزنامه اعتماد 31 ارديبهشت 1393 از منبع آسيا در برابر غرب، نشر اميركبير
تعداد بازدید : 2239

نهيليسم آلمان آگاهي به سير تطوري و نزولي تفكر غربي است، حال آنكه نهيليسم روس نفي اين تاريخ و گريز از آن است، نهيليسم روس ريشه‌هاي تاريخي و فرهنگي دارد. روس‌ها فطرتا اهل افراط و تفريط هستند يا نهيليست‌اند يا آخرت‌نگر. كشمكش مدام اين دو صفت متناقض عرصه ظهور همان چيزي است كه “برديائف” “جنون مابعدالطبيعه” مي‌نامد.

اين كشمكش را كمابيش در همه مردان بزرگ آن قوم به ويژه در آثار داستايوفسكي بازمي‌يابيم. روس هيچ گاه ميانه‌رو نيست، حد داشتن و متعادل بودن در قاموسش نيست. شايد فضاهاي نامتناهي استپ‌ها و افق‌هاي بي‌كران سرزمين پهناور روسيه اثري در روح آن قوم گذاشته باشد، چه روس حد و اندازه نمي‌شناسد، يا به زهد روي مي‌آورد يا به باده‌گساري. اين جنبه ديونيزوسي روح روس را مي‌توان در رقص، آواز، موسيقي و در شادخواري‌هاي طوفاني آنها مشاهده كرد. باده‌گساري‌هاي شب‌هاي سن‌پترزبورگ گاه چند شبانه‌روز به طول مي‌انجاميد و چه بسا همراه خود ثروت خانواده‌ها و آرزوهاي يك عمر را به باد مي‌داد و سرانجام در لحظه‌يي كه سير دوراني سرمستي به حد جنون مي‌رسيد با شليك گلوله‌يي پايان مي‌پذيرفت.

روسي احساساتي است، احساساتي كه انسان را از خود به در مي‌برد؛ خواه استفراغ در لذت حواس باشد و باده‌گساري؛ خواه به صورت جزمي و تعصب‌آميز عقايد انقلابي درآيد؛ خواه به صورت قمار با زندگي جلوه كند و به شليك گلوله‌يي بينجامد كه در “رولت روسي” مغز نجيب‌زاده را متلاشي مي‌كرد؛ خواه به صورت كوششي پارسايانه كه خواهان معصوميت مسيحايي است. اما اين احساسات خواه مثبت باشد، خواه منفي، همواره ابعادي غول‌آسا مي‌يابد: اگر رذالت باشد به حد نبوغ بروز مي‌كند؛ اگر گذشت باشد به حد انكار نفس و فداكاري؛ اگر غرور باشد به حد جنون، اگر عشق باشد به حد مهر مسيحايي؛ و اگر سركشي باشد به حد انكار خدا، آخرت و دنيا يعني نهيليسم صرف.

از همين رو است كه ادبيات بزرگ قرن نوزدهم روسي اينچنين كششي دارد، چه مانند خود ملت روس در جست‌وجوي طرح مسائل نهايي است: خدا وجود دارد يا ندارد؟ تجدد خوب است يا بد؟ همه چيز مجاز است يا نه؟ مسائلي كه در قرن نوزدهم در ميان “اينتليژنتسيا”ي روس در مباحثاتي كه اغلب تا صبحدم مي‌انجاميد و تحت عنوان مسائل لعنتي مطرح مي‌شد، بي‌شباهت به مسائل فعلي ما نيست، منتها با اين فرق كه روسيه با اينكه آسيايي بود، جزيي از غرب هم بود، دوم اينكه مسائل مورد معارضه آنها، بعد غول‌آساي رسالت قومي ملت روس را به خود مي‌گرفت و سوم اينكه كساني كه اين مسائل را مطرح مي‌كردند از بزرگ‌ترين نوابغ فرهنگ بشري به شمار مي‌آيند. اگر سرنوشت شوم روسيه را داستايوفسكي در كتاب “ابليسان” پيشگويي مي‌كرد، براي “بوريس پاسترناك” نتيجه انقلاب بلشويك‌ها دخترك ساده‌لوحي است كه از “لارا”ي زيبا و “ژيگوا”ي شريف به وجود مي‌آيد، به عبارت ديگر روسيه مقدس كودكي بي‌خاطره زاييد.

داستايوفسكي مي‌گفت: “ما روس‌ها همه نهيليست هستيم.” اين گفته درخور اعتناست، چه نهيليسم ريشه‌هاي فرهنگي در تاريخ روسيه دارد. نهيليسم در اصل يك پديده روسي و مذهبي است كه از زمينه ارتودوكسي برخاست و در واقع وجه معكوس معنويت روس و نوعي پارسايي بي‌رحمت الهي است. تصور اينكه اين جهان سرشار از شر و ‌آغشته به جمله پليدي‌هاست، نهيليسم روس را به آنجا كشاند كه منكر همه چيز شود، از مذهب گرفته تا فرهنگ و هنر. نهيليسم مانند خوي زاهدانه روس‌ها، خواهان ارزش‌هاي فردي بود اما سرانجام منكر فرديت شد و آن را در نظام كلي (بلشويسم) مستحيل كرد. خلاصه اينكه، نهيليسم روس وجه منفي بينش اخروي و آخرت‌نگري آنهاست.

منشا اين سركشي در قرن هفدهم به نهضت “راسكول‌”ها كه مومنان به كليساي “ارتودوكس” بودند مي‌رسد. راسكول‌ها اين پرسش را مطرح كردند: آيا روسيه مقدس كه رم سوم است سرزمين حكومت مسيح است يا قلمرو استيلاي دجال، يعني “آنته كريست”؟ باور به اينكه كليسا و تزار به ديانت اصيل روس‌ها خيانت كرده‌اند، به تدريج قوت گرفت و راسكول‌ها همواره سقوط مسكو و حكومت دجال را پيشگويي مي‌كردند و از آن پس، تمام قدرت‌هاي دنيوي اعم از ايوان مخوف، ناپلئون و پطر كبير، را مظاهر آتنه كريست مي‌دانستند و مدينه اصيل “ارتودكسي” را در شهر اساطيري “كي تژ” كه در قعر درياست، مي‌جستند. از شعب افراطي راسكول‌ها شيوه نفي و انكار كه يكي از صفات شاخص قوم روس است، پديد آمد و به عصيان اين قوم همان بعد نهيليستي را بخشيد كه بعدها بر اثر آميزش با مرام‌هاي سوسياليستي و ماركسيستي غربي، منجر به آنارشيسم و بلشويسم شد. انكار فرهنگ و تاريخ موجب شد كه روس‌ها دائم با مسائل نهايي درگير شوند و به راه‌هاي افراطي روي آورند.

در اين زمينه كتاب نهيليست روس “چونيچفسكي”، به نام “چه بايد كرد” گوياست، زيرا همه متفكران روس در اين فكر بودند كه چه بايد كرد. آيا بايد غربي بود، چنان كه “هرتسن” و پيروان شيوه غربي تجويز مي‌كردند يا به رسالت قوم روس كه ناجي بشريت است روي ‌آورد، چنان كه “اسلاوفيل”ها مي‌گفتند. در برابر ايده‌آليست‌هاي سال‌هاي 1840 كه پيرو هگل و شلينگ بودند و معتقد به ادب و هنر و آرمان‌هاي متعالي، نهيليست‌هاي سال‌هاي 1860 مانند “چونيچفسكي”، “دوبروليوبوف” و “پيسارف”‌ سوسياليست بودند و مادي و پيرو علوم زيستي و منكر ديانت. پيسارف مي‌گفت كه يك جفت كفش به تمام شكسپير مي‌ارزد.

در برابر نهيليست‌ها، آنارشيست‌هاي پايان قرن نوزدهم ماركسيست بودند. به اعتباري شايد بتوان گفت كه سوسياليسم و ماركسيسم نقطه پيوند نهيليسم روس و نهيليسم غربي است. اما چه نهيليست، چه آنارشيست، چه پيرو شيوه غربي، چه اسلاوفيل همه طالب راه‌حل‌هاي نهايي بودند: خواه اين راه‌حل به شيوه افراطي انقلابي “نچائف” بينجامد؛ خواه به آنارشيسم “باكونين” كه تخريب را سرآغاز آفرينندگي نو مي‌دانست، خواه به آنارشيسم مذهبي تالستوي؛ خواه به مفهوم “بشريت الهي” فيلسوف روس “سولوويئف”؛ خواه به برنامه انقلابي لنين كه مخلوطي از باكونين و پطر كبير بود. كسي كه همه اين تناقضات روسيه تزاري را- كه در آن سطوح گوناگون فرهنگي و تاريخي از قرن 14 تا قرن 20 ميلادي دوشادوش هم مي‌زيستند- به حد هشياري بيمارگونه آزمود، داستايوفسكي است.

رمان “ابليسان” يك مدرك پيشگويانه است كه در آن نتايج اين تناقضات بزرگ و سرنوشت روسيه و ارتودوكسي پيش‌بيني شده است. داستايوفسكي شيوه ديالكتيك منفي خود را در يادداشت‌هاي اين رمان بسط داده است و اين ديالكتيك با اين پرسش مي‌آغازد: “آيا مي‌توان متمدن و اروپايي بود و در عين حال ايمان داشت؟ آيا عيسي مسيح ايمان داشت؟” چون نمي‌توان به اين پرسش با قاطعيت پاسخ داد پس بايد به بي‌ايماني روي آورد كه در جهان‌بيني علوم جديد شكل گرفته است. به اين بي‌ايماني بايد به هر حال ايمان داشت.

اكنون پرسشي كه مطرح مي‌شود اين است: آيا مي‌توانيم به علوم همان ايماني را داشته باشيم كه به عيسي مسيح؟ با طرح اين پرسش، تناقض بزرگ‌تري آشكار مي‌شود، چه اگر بتوان هم به اين ايمان داشت و هم به آن، پس ما يا دچار “فلسفه خوشگواري” شده‌ايم يا آنكه نه به اين ايمان داريم نه به آن. “فلسفه خوشگواري” در واقع وجه غافلانه هم اين است و هم آن. به عبارت ديگر فلسفه خوشگواري غفلت صرف است، غفلت از اينكه نه اين را داريم و نه آن را. چرا؟ چون ايمان و بي‌ايماني هيچ سنخيتي با هم ندارند و ناقض و دافع يكديگرند. بنابراين يا اين را بايد انتخاب كرد يا آن را و راه سوم يا غفلت است و فلسفه خوشگواري، يا انكار هم اين است و هم آن. اگر ايمان وجود ندارد، ايمان به عيسي مسيح ناممكن است، پس انقلابي افراطي نچائف حق دارد، بايد همه چيز را آتش زد و نظام‌هاي موجود را سرنگون كرد. اگر ايمان هست بايد سوسياليسم و بي‌ايماني را كه همراه آن مي‌آيد، انكار كرد و در عيسي مسيح پناه جست: يا ايمان يا فلسفه خوشگواري است يا انكار هم اين و هم آن. داستايوفسكي در تمام آثارش رگه اين عصيان را كه انكار ايمان و خداست با سماجت خاصي دنبال مي‌كند، ولي راه انكار كه از آزادي بي‌حد و اندازه انسان برمي‌خيزد، سرانجام به استبداد نامحدود مي‌انجامد و منجر به نفي. همين آزادي مي‌شود.سه معجزه براي داستايوفسكي، سوسياليسم عاري از هر ايمان، و بنياد برج جديد بابل (يعني مدينه فاضله اين جهاني) و سلب آزادي از انسان است و سعادت تهي نيز سرگرمي در بازي‌هاي كودكانه.

به عبارت ديگر، غرض تحقق يافتن جامعه‌يي است كه در آن نه مسووليتي هست، نه دردي، نه هشياري و حق انتخابي. نتيجه نهايي از آن جامعه پدركشي (“اسمردياكوف” به تحريك ايوان سرانجام پدر خود را مي‌كشد) و حكومت نفس اماره است. زيرا اگر بانيان انقلاب روشنفكري چون ايوان هستند، گردانندگان آن بردگان بي‌نام و نشان مانند اسمردياكوف‌اند و اسمردياكوف نيز مظهر نفس اماره است.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group