معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1417
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1388
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22
نظریه معماری   - 1053
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 973
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
سازه های شهری   - 910
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 894
معماری کوچک مقیاس   - 20
معماری حوزه عمومی   - 829
معماری و نقاشی   - 19
مرزهای معماری   - 817
معماری و روانشناسی   - 18
نگاه نو به سكونت   - 755
پردیس ویترا   - 18
نظریه شهری   - 754
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
المان شهری   - 747
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری و سیاست   - 671
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
کلان سازه   - 632
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری مدرن   - 576
معماری بایومورفیک   - 15
معماری پایدار   - 546
شهرهای در حرکت   - 14
منتقدان معماری   - 513
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 498
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
روح مکان   - 485
معماری و هوش مصنوعی   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 482
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
طراحی صنعتی   - 475
معماری و گیم   - 12
معماری تندیس گون   - 471
معماری و ادبیات   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 466
معماری جنگلی   - 11
معماری منظر   - 465
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری شمایل گون   - 431
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
باز زنده سازی   - 408
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
آینده گرایی   - 395
بی ینال ونیز   - 10
توسعه پایدار   - 388
درس گفتارهای اتووود   - 9
هنر مدرنیستی   - 386
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری یادمانی   - 359
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماریِ توسعه   - 337
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 334
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 327
معماری بیابانی   - 8
طراحی نئولیبرال   - 320
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 295
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 275
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 273
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 263
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 260
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 257
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 254
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 254
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 236
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 230
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 222
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 211
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 205
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 198
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 196
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 190
معماری تخت جمشید   - 7
معماری ـ سینما   - 189
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
هنر انتزاعی   - 182
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 165
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
فضای منفی   - 154
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
مسکن روستایی   - 147
طراحی و پناهجویان   - 7
هنر گفت و گو   - 145
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 132
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ژاپن   - 130
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
معماری ایران   - 115
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
معماری خوانی   - 6
ترسیمات معماری   - 110
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری و فاجعه   - 106
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 89
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری مذهبی   - 87
طراحی مُد   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری مصر   - 5
معماری فاشیستی   - 81
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
اکسپو   - 79
فرهنگ نفت   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اقتصادِ فضا   - 68
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 66
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 66
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری هند   - 66
بلوپرینت   - 4
معماری چین   - 65
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 65
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
گفت و گو با مرگ   - 63
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
ویرانه ها   - 60
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
مدارس معماری   - 54
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
زاغه نشینی   - 51
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
پداگوژی   - 50
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری کانستراکتیویستی   - 46
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری دیجیتال   - 45
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 3
معماری پراجکتیو   - 45
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
فیلوکیتکت   - 43
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
جنبش متابولیسم   - 42
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 41
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
باهاوس   - 39
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
معماری فضای داخلی   - 38
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
هنر روسیه   - 36
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معماری و رسانه   - 32
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
پداگوژی انتقادی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
جهان علمیْ تخیلی   - 24
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری مجازی   - 23
ده پرسش از هشت معمار   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 5
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 30
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 41
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 14
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 25
الیس راستورن   - 112
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 54
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 7
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لویی کان   - 38
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 144
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 29
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 27
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 58
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 68
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 7
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 47
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 5
نورمن فاستر   - 35
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 9
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 28
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 5
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 12
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 29
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 101
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 30
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 4
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 190
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 13

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -789
صنعتی   -103
زیرساخت های شهری   -381
گالری   -86
فرهنگی   -333
هتل   -76
پاویون   -266
ورزشی   -65
موزه   -254
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -232
حمل و نقل عمومی   -39
مسکونی ـ تجاری   -161
ویلا   -7
تفریحی   -156
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -135
عناصر یادمانی شهری   -1
معماری مذهبی   -105
مجموعه های مسکونی   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
مرزهای پدیدارشناسی؛ اروس و سکسوالیته در آثار مرلوپونتی
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1394/04/14
مـنـــــــبـع : نوشته ی هانس فون فابک ؛ ترجمه سیاوش مسلمی
تعداد بازدید : 2024

تا پایان دهه سوم قرن بیستم موضوع “اروس و سکسوالیته” ـ که تا حد زیادی تحت تاثیر تاملات متافیزیکی فروید قرار نگرفته باشد ـ به ندرت در ادبیات پدیدارشناختی بازتاب قابل توجهی داشته است. ماکس شلر در رساله خود درباره “ماهیت و اَشکال همدردی” نخستین نقد فلسفی را بر مفهوم لیبیدوی فروید مطرح می‌کند و به طور مفصل به پژوهش درباره معنای انفعال در رابطه بینافردی می‌پردازد بی آنکه بتواند بر سکسوالیته انسان در درون این چارچوب به نحو قانع کننده‌ای تاکید کند. از سوی دیگر، هوسرل در پژوهش‌های متاخر خود درباره “پدیدارشناسی اشتراک بین الاذهان (intersubjective)” با مسئله “قصدیتِ غریزی” مواجه می‌شود که در صورتبندی خودش از تجربه‌ی دیگری، صورتبندی که از “تقویمِ اگوی دیگر” آغاز می‌شود، یک نقطه عطف را نشان می‌دهد زیرا به شیوه‌ای خاص با گذر به یک مفهوم فلسفی ـ استعلایی مخالفت می‌کند.

بدین ترتیب می‌توان هر دو مورد ذکر شده را به مثابه طرح آغازین اما ناکافی مسئله تلقی کرد که به نوبه خود استثنا هستند. از این رو می‌توان با داوری مختصر ژان پل سارتر درباره بررسی “اگزیستانسیالیستی” این موضوع ـ اگرچه به استثنای لودویگ بینس وانگر، یکی از دوستان نزدیک زیگموند فروید ـ موافق بود که: “آنها برآن نبودند که باید به سکسوالیته اهمیت دهند. هایدگر به ویژه در تحلیل اگزیستنسیل خود کوچکترین اشاره‌ای نیز به سکسوالیته نمی‌کند به طوری که “دازاینِ” مورد نظر هایدگر برای ما بدون گرایش جنسی نمایان می‌شود”. مرلوپونتی همراه با ژان پل سارتر خدمت شایانی را به انجام می‌رساند از این جهت که به اهمیتِ اروس و سکسوالیته از حیث پدیدارشناختی، به ویژه در ارتباط با مسئله‌ی تجربه دیگری به طور کلی توجه می‌کند.

گمان می‌کنم که بتوانم در چارچوب پژوهشم این را روشن سازم که گستره‌ی این رویکرد تا عصر حاضر کم اهمیت تلقی شده است. تصادفی نیست که در نخستین بخش “پدیدارشناسی ادراک”، تحلیل “بدن به مثابه هستنده‌ی جنسی” قرار دارد آن هم در میان دو فصلِ “سنتزهای بدن خاص فرد” و “بدن به مثابه بیان و زبان”. اروس و سکسوالیته در نقطه مرکزی پدیدارشناسی مرلوپونتی قرار دارند: به مثابه “بینابدن بودگی” در تقاطع بدنیت و اجتماعی شدن.

اما به رغم تامل پدیدارشناختی جدی درباره بدن، کماکان اروس و سکسوالیته به مثابه جنبه‌های بنیادی کار مرلوپونتی در بحث فلسفی تنها به طور ناقص مورد توجه قرار گرفته است. این شناخت ناقص پیامدهای خود را در بسطِ کمتر قانع کننده‌ی این موضوع از طریق نویسندگان حوزه فلسفه معاصر فرانسه نشان می‌دهد، نویسندگانی نظیر فوکو، لویناس و دریدا به مثابه شناخته شده‌ترین نویسندگان.

به شیوه‌ای جالب و انحصاری کل ادبیات ثانوی درباره موضوع “اروس و سکسوالیته در آثار مرلوپونتی” را می‌توان در فضای زبانی انگلیسی ـ امریکایی یافت و نه در فرانسه. با وجود این، اغلب این آثار چندان قانع کننده نیستند زیرا در این آثار، تحلیل‌های مرلوپونتی درباره سکسوالیته با غفلت از ارزش خاص آنها صرفا با تحلیل‌های سارتر سازگار می‌شوند یا کاملا در ذیل برچسب مشکوک “اگزیستانسیالیسم”، با تحلیل‌های سارتر آشتی می‌یابند؛ چیزی که تنها با عدم توجه به این واقعیت می‌تواند رخ دهد که یک رویکرد فلسفی ـ اجتماعی متمایز باید به نتایج متمایز نیز بیانجامد. در پژوهش‌هایی که به این مربوط هستند، می‌توان اثبات روشنی را در آثار اولیه مرلوپونتی یعنی “ساختار رفتار” و “پدیدارشناسی ادراک” یافت. از این رو ادبیات ثانوی را در این حالت می‌توانم تنها با قید و شرط‌های ضروری در موضوع کارم استفاده کنم. این محدودیت ـ در درجات مختلف ـ به مقالات ای. کام (“سکس و وجود”)، جی. جی. کوکلمانس (“نظر مرلوپونتی درباره سکسوالیته)؛ اف. اچ. لاپونته (“پدیدارشناسی میل و عشق در سارتر و مرلوپونتی”) و جی استارک (“سکسوالیته و سوبژکتیویته بدنی”) مربوط می‌شود. در شیوه‌ای بسیار خلاقانه تر و با توجه به اهداف مندرج در آثار متاخر مرلوپونتی، رویکرد ای. لینجز (“معنا و نامعنا در بدن جنسی”)، رویکردی که البته در یک موضع روانکاوانه گاه یکجانبه تفسیر می‌کند، و کار ام. ای. والش (“سکسوالیته بنیادی. تقاطع امر مردانه و امر زنانه”) نمایان می‌شوند، که البته پیش از همه ـ و به نحو بسیار انحصاری ـ به مسئله تفاوت جنسیتی می‌پردازد.

یکی از ملاحظات محدودکننده به قرار ذیل است: نمی‌توان در پی ارائه‌ی نوعی توصیفِ صرفا تعریف گونه از سکسوالیته در آثار مرلوپونتی بود. اما تصمیم اولیه درباره اصطلاح شناسی مشخص به نظرم ضروری است از این جهت که با آشفتگی مفهومی مطلق مقابله کنم: فحوای مفهوم “سکسوالیته” (sexualité) در آثار مرلوپونتی تنها می‌تواند از طریق ترجمه گزیده گونه از قلمرو واژگانی بسط یافته در زبان فرانسه روشن شود. اگرچه در اینجا نوعی دشواری برای پژوهش‌های متنی ـ انتقادی وجود دارد، اما امکان فهم ظریف این موضوع نیز وجود دارد. بدین ترتیب می‌توان تمایزی را بیان کرد که اگرچه برای مرلوپونتی بدیهی است، اما تنها در نقاط اندکی آن را به طور صریح بیان می‌کند:

“sexualité” یا Geschlechtlichkeit باید در “پدیدارشناسی ادراک” در معنای “اروس” به مثابه نوعی قصدیت که برحسب بدن عامل است، به مثابه کششِ “اتمسفریک” به دیگری و جهان تلقی شود، در حالی که در معنای “سکسوالیته” (Sexualität) به مثابه رفتار باید در ارتباط با تمایز جنسی درک شود، رفتاری که بار دیگر به امکان‌های بنیادی عشق و میل (desire) تقسیم می‌شود. اما باید در اینجا نسبت به یک سوء فهم هشدار داد که برای خود مرلوپونتی بدیهی است: “میل” هیچ گاه نمی‌تواند کام‌جویی صرف، یک “میلِ” لیبیدویی و معطوف به “ابژه” باشد زیرا در “عشق” و “میل” بحث درباره تقابل‌های مطلق نیست بلکه درباره نسبت‌های متمایز بینابدن بودگی و بینافرد بودگی ناشناخته است. آنچه مرلوپونتی در این نقطه صراحتا بیان نمی‌کند، باید در برابر پس زمینه‌ی آثار برجا مانده از او فهمیده شود: رابطه امکانی متقابل و جابجایی “اروس” و “سکسوالیته”، عشق و میل مشروط به این است که نه “پدیده‌های محض” بلکه صرفا قطب بندی‌های متمایز قلمرو جنسی بتوانند به نمود درآیند. صورت‌بندی وجودشناختی متاخر “تن”، همان چیزی است که عامل درک متفاوت از “میل” است. از این جهت که این صورت‌بندی، این “میل” را در نوعی “خودشیفتگی وجود” می‌گنجاند، همین صورت‌بندی در نیاز متقابل ـ یعنی اینکه بدون اروس هیچ سکسوالیته‌ای وجود ندارد، و بدون سکسوالیته هیچ اروسی وجود ندارد ـ حتی ویژگی “ sexualité” را به مثابه تقاطع تفاوت جنسی در نظر می‌گیرد. از این رو اگر “ sexualité” نزد مرلوپونتی در این فحوای دارای گسترده‌ترین مفهوم در نظر گرفته شود، من از “سکسوالیته” (Geschlechtlichkeit) سخن می‌گویم.

در آثار مرلوپونتی می‌توان شیوه‌های متفاوتی را متمایز کرد که من به طور ساده آنها را چنین می‌نامم:

·         رویکرد پدیدارشناختی که مبتنی بر نظریه گشتالت است” (“ساختار رفتار” و “پدیدارشناسی ادراک”)

·         رویکرد پدیدارشناختی ـ تکوینی” که شامل الف) ایده‌های مربوط به روانکاوی (“درسگفتارهای سوربن”، و ب) ایده‌های ساختارگرایانه (“نثر جهان”، “نشانه ها”) می‌شود

·         رویکرد وجودشناختی” (“دیدنی و نادیدنی”).

این تقسیم بندی سه گانه را باید به عنوان نوعی تاکید که به نحو شهودی برآمده است تلقی کرد، که خود را در برابر نوعی تفکیک آثار اولیه و متاخر مرلوپونتی قرار می‌دهد که گاهی اوقات در برخی از مقالات مربوط به مرلوپونتی یافت می‌شود و با تفکر ظریف مرلوپونتی چندان سازگار نیست. از این رو به جای اینکه “نوعی چرخش” را حدس بزنیم، باید به طور جدی بررسی کنیم که آیا می‌توان در پس زمینه‌ی تاملات متاخرتر مرلوپونتی چیزی را درک کرد یا به آن توجه کرد که به طور پنهان در “پدیدارشناسی ادراک” طرح ریزی شده است.

از این رو هدف این کتاب، درک بهتر شیوه‌های متمایز تقرب به پدیده‌ی “سکسوالیته” از طریق مرلوپونتی است اما نه توصیف گاه شمارانه آن. روش من باید نشان دهد که موضوع “اروس و سکسوالیته” چگونه در آثار مرلوپونتی از طریق جابجایی مداوم دیدگاه‌ها ترسیم می‌شود. از این رو، تمرکز محتوایی این کتاب بر فصل پنجم از نخستین بخش “پدیدارشناسی ادراک” با عنوان “بدن به مثابه هستنده جنسی” است که در آن مرلوپونتی آشکارا پرسش از اهمیت اروس و سکسوالیته را مطرح می‌کند؛ از آنجایی که نقل قول‌ها از “ساختار رفتار” یا “پدیدارشناسی ادراک” به تنهایی می‌توانند به مثابه ترسیم موضوع بندی بعدی فهمیده می‌شوند، تمرکز ما مبتنی بر پیش بینی‌های مداوم و ارجاع توضیحی است.

در نخستین بخش از این کتاب ـ پس از ورود به موضوع کلی “پدیدارشناسی ادراک” ـ باید سکسوالیته به مثابه “معناداری معنا” در ابتدا نقش طرح واره بدن به مثابه عطف انطباعی به جهان پژوهش گردد. وساطتِ بدنی آن میان سوژه و جهان به قصدیتِ اولیه و عامل یک “در ـ جهان ـ بودن” اشاره دارد که در آن ـ در تضاد با “در ـ جهان ـ بودن” هایدگر ـ “ریشه‌های زنده ی” عطف من به جهان مدنظر قرار گرفته است.

مرلوپونتی می‌تواند این امر را در تحلیل یک مورد آسیب شناختی ـ روانی، یعنی مورد اشنایدر روشن سازد که ساختار اروتیکی ادراک خود را از دست داده است. از این رو به هیچ وجه تصادفی نیست که ارتباط آشفته‌ی بیمار با جهان بر یک ارتباط آشفته با فرد دیگر دلالت دارد. اختلالات جنسی اشنایدر نشان می‌دهند که در این مورد “نیروی کشش قوس قصدی” نسبت به جهان وجود ندارد و بدون آن، بیمار دیگر در بدن خودش “سکنی” ندارد و در “بینابدن بودگی” درگیر است. در تضاد با تجربه انسان طبیعی، پژوهش ادراک اروتیک نشان می‌دهد که:

در ادراک اروتیک که از طریق ویژگی اتمسفریک سکسوالیته انتقال یافته است، پیوند پویای من با دیگری در رویکرد به او بازتاب می‌یابد، در گشتالتِ بینابدنی که در خواست بدنی دیگری تجربه پذیر است. البته چنین گشتالتی، برای هر نوع خودحضوری احتمالی، گریز معینی از خود را از پیش فرض می‌کند که بر مبنای آن، دیگری نیز می‌تواند به مثابه دیگری به طور کلی متمایز شود. این تناقض درونی در درون ساختار زمانمندی نیز آشکار می‌شود. تحلیل این ساختار نشان می‌دهد که ـ همانند مورد سکسوالیته ـ پرسش آشکار از تعالی دیگری در من از پیش شکل گرفته است. اما در این عطفِ ـ به ـ یکدیگر به مثابه اشتراک بین الاذهان اولیه “مسئله‌ی اگوی دیگر” آشکار می‌شود که از سوی دیگر خود را به مثابه نتیجه‌ی منطقی دیدگاه تقویم قصدیت استعلایی، به عنوان یک شبه مسئله نمایان می‌سازد.

با وجود این، نوعی تمایز میان گمنامی اولیه بینابدن‌بودگی و بینافرد‌بودگی وجود دارد. اما کشمکش گریزناپذیر این نسبت، در همین بازسازی خاص در نظر گرفته می‌شود که ویژگی رابطه جنسی انضمامی را تشکیل می‌دهد. مرلوپونتی در روابط پارادایمی عشق و میل، آن را در برابر تحلیل متناظر سارتر در “هستی و نیستی” مطرح می‌کند. برای مرلوپونتی به مثابه تناقض درونی این “وجودشناسی پدیدارشناختی”، دقیقا ضرورت و عدم امکان همزمان یک نسبت رضایت بخش با دیگری، تبدیل به سطوح اصطحکاک برخورد همواره شدید با سارتر می‌شود که برای مرلوپونتی نوعی طرح مسئله‌ی مهم را ایجاد می‌کند. از این رو به رغم نزدیکی خاصی که وجود دارد، تحلیل‌های مرلوپونتی در “پدیدارشناسی ادراک” ـ مثلا در پرسش از تمایز احساس “واقعی” و “کاذب” یا نسبت عشق و آزادی ـ از تفسیری اجتناب می‌کنند که آنها را به عنوان تحلیل‌های “اگزیستانسیالیستی” مقوله بندی می‌کند.

این امر به طور خاص درباره تاملات مربوط به ماهیت بیانگر سکسوالیته صادق است. در اینجا سخن از سکسوالیته به مثابه “بیانِ وجود”، باعث طرح پرسش از رابطه بیانگر سکسوالیته و وجود می‌شود. مرلوپونتی که درباره فزونی متقابل سکسوالیته و وجود سخن می‌گوید، در اینجا از حکم یکجانبه انتقاد می‌کند. البته اشاره او به وضع بینابینی در ابهام بدنی دقیقا نمی‌تواند حق مطلب را درباره دو تعیین ناگهانی به قدر کافی ادا کند. زیرا اگرچه در رابطه جنسی، از یک سو، سوبژکتیویته من و شخصیت مطلق دیگری، و از سوی دیگر اشتراک مطلق گمنامی بدنی به طور کامل به دست آید، اما تعالی نیز از دست نمی‌رود. در اینجا امر بیان ناپذیر در بیان جنسی نشان دهنده نوعی تناقض پدیدارشناختی است: “قصدیت در درون وجود” که در برابر دسترسی انحصاری مقاومت می‌کند و از تحلیل‌های “پدیدارشناسی ادراک” فراتر می‌رود.

بخش دوم این کتاب کشمکش‌های میان پدیدارشناسی و روانکاوی را بررسی می‌کند که همواره از تحول بعدی تفکرات مرلوپونتی پشتیبانی می‌کنند. بررسی مجدد طرح مسئله مرلوپونتی درباره [مفهوم] “ناخودآگاه” نزد فروید نشان دهنده همین امر است. مرلوپونتی “ناخودآگاه” مورد نظر فروید را در ابتدا به مثابه قلمرو اولیه وجود درک می‌کند، امری که با اشاره به ابهام بدن به مثابه نظام نمادین اولیه در یک سطح از معنا با امر زیسته شده قرار می‌گیرد. اما مرلوپونتی به طور خاص نوع شناسی دوم فروید را (که به مثابه نبرد نقش‌ها درون افکنی شده فهمیده می‌شود) در برابر نوع شناسی سه گانه فروید قرار می‌دهد تا بتواند “ناخودآگاه” را به نحو روشن تر در قلمرویی قرار دهد که به نحو بینابدنی تنظیم شده است.

می توان خلاقیت مرلوپونتی در تغییر شکل مقولات روانکاوی را به منظور تاکید بر برداشت خاصش از سکسوالیته در برابر برداشت فروید ـ مثلا در پرسش از نسبت لذت و معنا ـ به طور نمونه در مطالعات او در زمینه روان شناسی کودک و در چارچوب روش پدیدارشناختی ـ تکوینی مشاهده کرد.

با توجه خاص به صورتبندی‌های مورد نظر ملانی کلاین و ژاک لاکان، مرلوپونتی در اینجا از گزینه‌های دیگری طفره می‌رود که سکسوالیته را به مثابه “غریزه” یا “واقع بودگی” محض تلقی می‌کنند. برعکس، سکسوالیته در تکوین روابط کودک با جهان به مثابه تصویر بدنی نمایان می‌شود که نیروی تصویری یا سازنده آن نمی‌تواند نادیده گرفته شود. از این رو به مثابه تحول نمادین طرح واره بدن، فعالیت بیان گر سکس با نوعی بحران کلی مواجه می‌شود که با پدیده “بررسی مجدد بینابدنی یک امر از دست رفته” تناقض دارد. نمی‌توان رشد کودک را به طور مستقیم براساس ردپای “ابژه‌های از دست رفته” پیگیری کرد، بلکه تنها به مثابه حرکت دوگانه بازگشت و پیشرفت یک “نهاد” درک می‌شود.

بررسی مجدد و گسترده تر صورت‌بندی نظریه بیان نزد مرلوپونتی، در لوای زبان گفتاری که تاملات او در “دیدنی و نادیدنی” فراهم می‌کند، در بخش سوم این کتاب انجام می‌شود. پژوهش‌های مربوط به خلاقیت در رشد زبانی کودک نشان می‌دهند که به سختی می‌توان زبان را به مثابه “نظامِ” فاقد سوژه و بدین ترتیب در نهایت فاقد جهان تلقی کرد. با وجود این، مرلوپونتی به هیچ وجه نمی‌خواهد یک سوژه متجسم را در برابر نظامی از نشانه‌ها قرار دهد. مرلوپونتی از این تضاد اجتناب می‌کند، زیرا او در پردازش دوباره و تغییرشکل رویکردهای ساختاری به این توجه می‌کند که اهمیت یک بیان، از جریان شکل گیری آن تفکیک پذیر نیست، جریانی که اصطلاحات و رویدادهای نمادین برای تمایزگذاری به یکدیگر اشاره می‌کنند.

شالوده‌ی خاموش زبان یعنی “یک میل گنگ”، همان چیزی است که خواستار بیان پذیری است بی آنکه بر این بیان پذیری ـ نه در معنای “لیبیدوی” فروید و نه در صورتبندی اولیه مرلوپونتی از “کوگیتوی ضمنی” ـ تقدم یابد. بی آنکه “فی نفسه” بتواند به عنوان موضوع مطرح شود، “معنای” پیشا ـ نمادین است که جریانِ بیان پذیری را آغاز می‌کند. بدین ترتیب من به ادعایی پاسخ می‌دهم که از هر نظام زبانی فراتر می‌رود. نفی این ادعا و بیان ناپذیری نهایی، زبان را به جریان سوبژکتیوسازی یک سبک مبتلا و آلوده می‌کند؛ یک نامعنا که هر معنایی تنها در آن می‌تواند رسوب کند. تنها در پیش زمینه‌ی یک سبک اروتیکی خاص “نادیدنی” که هر بیانی را دوباره ترسیم می‌کند، سکسوالیته و زبان می‌توانند به مثابه رویدادهای بیانگر در معناداری خودشان فهمیده شوند که همواره از خود فراتر می‌روند. تلقی زبان به مثابه پاسخ به میلی که مقدم بر آن است، همان چیزی است که منجر به “پارادوکس بیان” می‌شود که به مثابه “تغییر شکل منسجم” گرچه یک نظام قواعد قبلی را به نحو خلاقانه تغییر می‌دهد اما نمی‌تواند چیز کاملا تازه یا قطعی را ایجاد کند.

نتایج وجودشناختی که مرلوپونتی در “دیدنی و نادیدنی” از این تاملات، به ویژه برای ارزیابی مجدد سکسوالیته اخذ می‌کند، نهایتا در بخش چهارم این کتاب بررسی می‌شوند. “پارادوکس بیان” به این اشاره می‌کند که امرمحسوس همواره باید “محسوس” باشد تا اشیا بتوانند مرا فرابخوانند و از طریق من سخن بگویند. پدیده احساس دوگانه‌ی بدن نشان می‌دهد که حتی ممکن است من برای خودم تبدیل به شی شوم. در همپیوندی همتافته من و جهان، نوعی وارونه سازی وجودشناختی نمایان می‌شود که ساختار بدنمند مورد نظر مرلوپونتی “تن” نامیده می‌شود. با وجود این، شکاف درونی و اولیه “تن” مانع از وارونه سازی کامل می‌شود زیرا آن تنها به واسطه یک بدن می‌تواند نمایان شود بی آنکه با آن یکسان باشد. “تن” به واسطه نوعی فاصله مشاهده نامحسوس، از خودش جدا می‌شود، فاصله‌ای که آن را از ادعاهای استعلایی احتمالی محروم می‌کند.

بدین ترتیب طرح “پدیدارشناسی” در این مورد به پایان می‌رسد. از آن جا که مسیر مستقیم به خاستگاه در پایان خود با یک سد روبرو می‌شود، مرلوپونتی تلاش می‌کند به وسیله یک صورتبندی تغییریافته و هرمنوتیکی، وجودشناسی غیرمستقیم را ایجاد کند. بازگشت مجدد مرلوپونتی به پژوهش‌های فروید نشان دهنده این تلاش‌ها هستند، پژوهش‌هایی که مرلوپونتی بر ارزش روان درمانی آنها برای پدیدارشناسی تاکید می‌کند، آن هم در جایی که باعث “زدودن” توهمات آگاهی می‌شوند، مشروط بر اینکه مثلا من بتواند به مثابه ابژه‌ی غریزه خودشیفتگی نمایان شود و تنها وضعیت بین الاذهانی یک عشقِ گذرا، “حقیقتِ” سوژه را آشکار کند. اگر اکنون در معنای مورد نظر مرلوپونتی، به ویژگی اکتشافی نظریه غریزه فروید و مفهوم پردازی آن توجه شود و پویایی آن در یک “زبان ساختاری” مناسب انتقال یابد، باید اهمیت وجودشناختی آن نمایان شود.

برای مرلوپونتی این امر ممکن می‌شود که از یک “خودشیفتگی وجود” سخن بگوید تا از این رهگذر، ساختار “تن” را به مثابه میل دقیقتر مشخص کند. این ساختار، خود را به ما نشان می‌دهد، آن هم از طریق میل به بیان در سبک خلاقانه‌ای که ریشه در همدلی اروتیکی با اشیا دارد. به مثابه پارادوکس آن، به مثابه فزونی و برجستگی نامعنا در معنا، اهمیت وجودشناختی سکسوالیته برای ما نمایان می‌شود که به نحو پنهان و غیرموضوعی به دیگری اشاره می‌کند. البته تنها از طریق میل به دیگری ـ میلی که هرگز به طور کامل ارضا نمی‌شود ـ خودشیفتگی وجود در جریان ارجاعی و سوبژکتیوکننده به خودش، باعث شخصی سازی صریح می‌شود. اکنون در اینجا شکاف درونی وجود که خود را از طریق سکسوالیته نشان می‌دهد به خودش باز می‌گردد.

تنها به مثابه دوگانه انگاری وجودشناختی، به مثابه تفاوت جنسی که به یکدیگر اشاره می‌کند، آن می‌تواند در نوعی بینابدن بودگی همتافته تحقق یابد که بدین ترتیب به مثابه “یگانگی” پارادایمی وحدت و تفاوت نمایان شود. از این رو اروس (اتمسفر، بُعد) و سکسوالیته (ارتباط انضمامی) می‌توانند به جای یکدیگر قرار گیرند، بی آنکه شکاف میان آنها از بین رود و به طور کامل با یکدیگر سازگار شوند. در غیر اینصورت، چیزی که مرلوپونتی در “پدیدارشناسی ادراک” می‌گوید، معتبر خواهد بود:

بدین ترتیب در نهایت هیچ جا عشق به دیگری و حتی دیگری وجود نمی‌داشت بلکه تنها یک عشق یگانه به خود وجود می‌داشت که افزون بر زندگی ما، با خویش وحدت می‌یافت و بدین ترتیب در هیچ شیوه‌ای با ما مواجه نمی‌شد و برای ما نهایتا دسترس ناپذیر باقی می‌ماند

 

 



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group