معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1401
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1359
معماری مجازی   - 22
نظریه معماری   - 1046
معماری و رسانه   - 22
طراحي داخلي   - 958
جشن نامه اتووود   - 21
سازه های شهری   - 900
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
تکنولوژی ساخت   - 886
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 817
جهان علمیْ تخیلی   - 18
مرزهای معماری   - 812
پردیس ویترا   - 18
نظریه شهری   - 745
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 744
معماری کوچک مقیاس   - 17
المان شهری   - 740
معماری و نقاشی   - 17
معماری و سیاست   - 647
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 632
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 567
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 540
معماری بایومورفیک   - 15
منتقدان معماری   - 509
شهرهای در حرکت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 488
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
روح مکان   - 480
معماری و روانشناسی   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 474
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
طراحی صنعتی   - 472
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
معماری تندیس گون   - 469
معماری و گیم   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 459
معماری و هوش مصنوعی   - 12
معماری منظر   - 458
معماری و ادبیات   - 11
معماری شمایل گون   - 431
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
باز زنده سازی   - 399
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 383
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
توسعه پایدار   - 381
بی ینال ونیز   - 10
هنر مدرنیستی   - 379
معماری جنگلی   - 10
معماری یادمانی   - 357
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماریِ توسعه   - 333
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری سبز   - 323
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
طراحی نئولیبرال   - 312
معماری بیابانی   - 8
معماری پست مدرن   - 289
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 273
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 265
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 262
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 259
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 253
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 252
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 252
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 230
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 223
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 221
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 205
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 201
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 194
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 191
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 180
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 180
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 179
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
گرافیک   - 161
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
فضای منفی   - 148
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 145
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر گفت و گو   - 141
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
معماری ژاپن   - 127
طراحی و پناهجویان   - 7
طراحی مبلمان   - 127
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ایران   - 114
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
ترسیمات معماری   - 107
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری و فاجعه   - 97
معماری خوانی   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری مذهبی   - 87
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری فاشیستی   - 80
معماری مصر   - 5
اکسپو   - 79
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرهنگ نفت   - 5
معماری هند   - 66
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری چین   - 64
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 64
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 62
بلوپرینت   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 62
اتووودْ آبزرور   - 4
اقتصادِ فضا   - 60
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
ویرانه ها   - 58
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
گفت و گو با مرگ   - 56
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
مدارس معماری   - 51
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
زاغه نشینی   - 48
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
پداگوژی   - 47
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
معماری پراجکتیو   - 45
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 44
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری دیجیتال   - 43
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
باهاوس   - 39
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
فیلوکیتکت   - 37
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
هنر روسیه   - 35
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری فضای داخلی   - 29
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 4
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 29
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 40
سوزان سانتاگ   - 8
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 13
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 28
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 3
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 25
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 111
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 53
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 7
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 37
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 142
باک مینستر فولر   - 12
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
مارتین هایدگر   - 29
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 22
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 58
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 3
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 68
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 7
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
میشل فوکو   - 47
تئودور آدورنو   - 5
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 28
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 4
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 27
جورجو آگامبن   - 5
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 13
حسن فتحی   - 5
کازو شینوهارا   - 1
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 29
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 101
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رنزو پیانو   - 30
کوین لینچ   - 7
ریچارد مِیر   - 8
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریموند آبراهام   - 1
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رینر بنهام   - 2
یان گِل   - 9
رینهولد مارتین   - 5
یو ان استودیو   - 32
ریکاردو بوفیل   - 4
یورگن هابرماس   - 15
زاها حدید   - 190
یونا فریدمن   - 5
زیگموند فروید   - 11
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -780
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -375
صنعتی   -102
فرهنگی   -329
گالری   -84
پاویون   -264
هتل   -76
موزه   -254
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بهداشتی   -40
مسکونی ـ تجاری   -161
حمل و نقل عمومی   -37
تفریحی   -154
ویلا   -6
اموزشی   -133
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
کتابخانه اتووود ـ سیاوش ارمجانی ـ هادی هزاوه‌ای و مرتضی ولی
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1394/06/27
مـنـــــــبـع : روزنامه شرق، شماره ۲۳۹۷ ، 23 شهریور 1394
تعداد بازدید : 1965

می‌توانیم با طرح پرسش‌هایی ساده آغاز کنیم و سپس بحث خود را در زمینه کتاب سیاوش ارمجانی ادامه دهیم. پرسش همیشگی در مواجهه با هنر معاصر ایران به‌ویژه در حوزه تجسمی می‌تواند این باشد که دلیل گسستگی خط دیروز/امروز/فردا چیست؟ چرا هنر تجسمی و سپس هنر مفهومی ایران با داشتن یک زمینه منحصربه‌فرد تاریخی آن‌چنان که باید‌و‌شاید تأثیرگذار نیست؟ این عدم تأثیرگذاری باعث شده تا بسیاری از هنرمندان و متولیان دست به تلاش‌های فراوانی در جهت جبران کمبودها بزنند.

از نمایشگاه‌ها تا حضور در بازارهای جهانی و انواع ریز ‌و‌ درشت رویدادهای هنری و فرهنگی. اما گویا چیزی درست کار نمی‌کند. تمام اجزاء به‌خوبی در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند. هنرمندان به‌خوبی با مفهوم معاصریت و معاصر بودن آشنا هستند. تکنیک‌ها و ایده‌ها درخشان است. حامیان فعالیت‌های فرهنگی و هنری هم کم نیستند. فضای رسانه‌های اجتماعی و شبکه‌های جهانی هم می‌توانند به کمک هنرمندان آیند. پس چرا جریانی رونده و پوینده در هنر تجسمی ایران تشکیل نمی‌شود؟

حال می‌توان چنین پاسخ داد که: اصلا چه الزامی برای جریان‌سازی در حوزه تجسمی ایران وجود دارد؟ چرا باید در تلاش بود تا هنر معاصر ایران تأثیرگذار باشد؟ این پاسخ‌ها کاملا صحیح و بی‌نقیض هستند. زیرا اگر با این پیش‌فرض به‌سراغ سؤالات برویم که هنر پدیده‌ای فردی است، می‌توان بدون پاسخ به سؤالات فوق در این کوزه را گِل گرفت. اما مسئله در اینجاست که این پرسش‌ها جنبه عمومی و اجتماعی پیدا کرده است و با اینکه به‌شخصه به فردی‌بودن هنر اعتقاد دارم ولی و درنهایت بهتر است برای این پرسش‌های عام پاسخی پیدا کنیم تا در آینده محکوم به عدم توانایی در مواجهه با چالش‌های تاریخی نشویم.

مهم‌ترین نکته در حیطه پاسخ‌گویی در این‌باره چیزی نیست جز بررسی زمینه‌های (Contexts) تولید اثر هنری. زمینه‌ها همان محوطه‌های زمان-مکانی هستند که یک اثر یا مجموعه‌ای از آثار هنری از یک هنرمند یا هنرمندانی در آنها خلق می‌شود. زمینه‌های امروز (سال ١٣٩٤) با زمینه‌های سال گذشته و ده سال قبل و صد سال گذشته در ارتباط هستند. یعنی اثر هنری امروز در زمینه‌ای شکل می‌گیرد که آن زمینه لبه‌هایش با زمینه‌های دیگر در پیوند است.

جان کیج هنرمند و موسیقی‌دان پیشرو آمریکایی هرگاه سخن از موسیقی می‌گفت سری هم به رویدادهای تاریخی قرن بیستم و تأثیر آرنولد شوئنبرگ بر موسیقی پساجنگ می‌زد. شاید بدانید که موسیقی کیج زمین تا آسمان با ایده‌ها و آثار شوئنبرگ تفاوت دارد. او به شرق می‌زد و شوئنبرگ به غرب. ولی چه چیزی باعث می‌شود تا کیج به‌طور مرتب و در هر فرصتی از شوئنبرگ، مکتب وین و سریالیسم سخن بگوید؟ پاسخ ساده است: “ارجاع و ایجاد ارتباط پیوسته بین یک زمینه و زمینه پیشین آن.” این درست همان چیزی است که هنرمندان و اندیشمندان ما از آن دوری کرده‌اند. بهانه و هراس‌شان هم خوردن برچسب مرتجع بوده و خواهد بود. برخورد و مواجهه با گذشته الزاما به‌معنای قبول بی‌چون‌وچرای گذشته نیست.

اما قطع ارتباط با زمینه‌های تاریخی خود سرمشقی می‌شود برای آیندگان که: “آقاجان. ما گذشته را نادیده گرفتیم. شما هم حق دارید ما را نادیده بگیرید و به راه خود بروید.” حال این راه چیست و این خود کیست؟ داستانی دارد که باید متخصصان علم‌الاجتماع و هویت‌شناسان بدان بپردازند.

اما این تنها زمینه تاریخی نیست که اثر یا آثاری را از گسست خارج می‌کند. تولیدات وابسته و جنبی یک اثر هنری سهم بسیار مهمی در زمینه ایجاد پیوستگی و روند آفرینش هنری دارد. اینکه اثر هنری مستقل در فضا و زمان رها باشد برای خود محترم است اما اگر آفرینش و آفریننده خواستار تداوم باشند راهی نیست جز حضور در زمینه‌ای “از آن خود‌شده” و تولیدات جنبی که پس از خلق اثر هنری به‌وجود می‌آیند. این تولیدات جنبی بیش از هر چیز مکتوب هستند. گزارشات، نقدها و کتاب‌ها. به‌خصوص در زمینه‌هایی که دست مخاطب به اثر نمی‌رسد.

برای یافتن سرنخ‌هایی از تاریخ هنر مفهومی در ایران باید کفش آهنینی بر پای کرد و در نهایت نیز چیز زیادی به دست نمی‌آید. چون چیزی نوشته نشده. اگر رویدادی هم بوده نادیده گرفته شده است. چرا؟ چون نویسنده و منتقد از فلان و بهمان هنرمند خوششان نمی‌آمده. به همین راحتی. اندیشمند ما به‌جای اینکه درباب موسیقی و هستی‌شناسی موسیقی‌دانان و آهنگسازانی چون احمد پژمان، علیرضا مشایخی یا نادر مشایخی و... بنویسد، می‌رود سراغ شوستاکویچ. چرا؟ چون با فلان والس شوستاکویچ خاطره‌ای در جوانی داشته است. به همین شکل هنر تجسمی ایران نیز دچار گسست شده است. وقتی پیوست تاریخی و متنی از بین برود این‌طور می‌شود که می‌بینیم. شما به انشاء و جمله‌بندی‌های گزارش‌ها و نقدهای هنری دهه پنجاه بنگرید سپس به فقر رسانه‌ای آن دوران پی می‌برید.

نکته‌ای دیگر که می‌توان آن را از دل شروط فوق استخراج کرد این است که: یکپارچگی در آفرینش‌های تجسمی نیاز به اعتقاد، باور سهمگین و کار پیوسته دارد. اینکه مرتب از تجربه‌گرایی سخن بگوییم و ایده‌های به‌شدت متضاد را در کنار هم نهاده و خود را پیشرو قلمداد کنیم با پیوستگی جور در نمی‌آید. به یاد دارم بسیاری از هنرمندانی که در دوسالانه هنر مفهومی شرکت کرده بودند نقاشان آبستره بودند. هنر آبستره‌ای که در تضاد کامل با هنر مفهومی است.

این روش چیزی نیست جز شیطنت و کنجکاوی که اشکالی هم ندارد اما با پیوستگی در تعامل نیست. این‌گونه آثار نه بر آینده و نه بر روند هنر معاصر تأثیر نمی‌گذارد. نامی از آنها هم که بودند دیگر برده نمی‌شود. چون پیوسته به هنر مفهومی تأکید و تمرین نداشته‌اند. بحث اصلا این نیست که به آسیب‌شناسی و این‌گونه واژه‌پردازی‌ها و بازی‌های زبانی دست بزنیم. بحث بر سر آن است که بعد از حدود صد سال از گذشت تولد هنر نوین در ایران چرا همگی چپ و راست می‌رویم. ستاره‌هایی زیبا اما ناپایدار مانند بخار بنزین که می‌درخشند و به‌سرعت خاموش می‌شوند. بی‌سرو‌صدا.

وقتی برای نخستین‌بار کتاب سیاوش ارمجانی را دیدم، از خودم پرسیدم چطور این هنرمند بزرگ (که مانند اژدهایی اسطوره‌ای بر روی دانه‌های کهن خوابیده) بی‌سر‌و‌صدا در گوشه‌ای از جهان و دور از وطن هنوز پرتلاش به کار مشغول است، ادعایی هم ندارد اما جوانان ما تازه از گرد ‌راه‌ نرسیده جواب سلام بزرگتر‌ها را هم نمی‌دهند. همینطور زل می‌زنند تو چشم آدم.

کتاب ارمجانی شامل دو بخشِ متنی از دو انسان فهیم است. هادی هزاوه‌ای و مرتضی ولی. نخستین بخش از کتاب اختصاص به متنی صمیمانه و خاطره‌مانند دارد از هزاوه‌ای که خود هنرمند بزرگی است، که کم به او پرداخته شده است. هزاوه‌ای به دلیل پیگیری مستمر کارهای ارمجانی به‌خوبی و با نثری زیبا توانسته به‌طور خلاصه روند شکل‌گیری شخصیت هنری ارمجانی را تجسم بخشد. مجموعه‌ای از عکس‌های مرتبط با متن نیز به جذابیت آن افزوده است. عجیب است این سیاوش ارمجانی با این‌همه کارهای بزرگ و حیرت‌انگیز؛ با آن بیانیه زیبای هنر عمومی‌اش تا مغز استخوان هر هنرمند معاصری را می‌لرزاند. وی در بخشی از این بیانیه که در دهه شصت میلادی همراه با هنرمندان دیگری چون نانسی هالت (هنرمند برجسته لندآرت) منتشر کرد می‌نویسد: “هنر عمومی قابل خرید و فروش و مالکیت نیست. هنر عمومی قاب نمی‌شود و بر روی دیوار خانه خریداران قرار نمی‌گیرد.”

این جمله چیزی نیست جز همان ایده‌ای که هنرمندان مفهومی به‌دنبالش بودند. خارج‌کردن بخشی از هنر از حیطه شیء‌وارگی. پس می‌توان به‌آسانی ارمجانی را یک هنرمند مفهومی قلمداد کرد. آثار معمارانه ارمجانی تأثیری از ساختگرایی هنرمندان آوانگارد روس نیز دارد اما وی به همان اندازه که خود را به محاسبات دقیق ریاضی پایبند می‌بیند به کاربردها و کارکردهای عمومی نیز نظر دارد و بخش مهمی از آثارش در پیوند با شهر است. چه پل‌های متعددش در اروپا و آمریکا و چه باغ‌ها و جایگاه‌هایی که در مکان‌های عمومی ساخته. وی خود را از محیط و زمینه‌های تاریخی آنجا که زندگی می‌کند دور و جدا نمی‌بیند.

هنر ارمجانی در هر شکل هنری است محیطی. آرامگاه‌های یگانه و زیبایش برای آنارشیست‌ها، یا آرامگاهی که طرح‌اش را برای نیما یوشیج ریخته است. پس چه می‌شود که با این مقدار فعالیت، سیاوش ارمجانی در ایران آن‌چنان که باید‌و‌شاید شناخته‌شده نیست. جز این است که مانند بسیاری دیگر از بزرگان هنر تجسمی ایران در زمینه و پیوستار متنی فرهنگ ایران قرار نگرفته است؟ گفته شده که مقالات بسیاری درباره او نوشته‌اند. بله نوشته شده اما در جای مناسب و زمان مناسب نبوده. قدر و منزلت سیاوش ارمجانی بسیار بیش از اینهاست که برایش نوشته‌اند؛ بهنگام نوشتن چیز دیگریست.

انتشار کتاب “سیاوش ارمجانی” از سوی نشر نظر را به فال نیک می‌گیریم که بهنگام بود به‌شرط آنکه استمراری وجود داشته باشد در انتشار و تولید متون پس از انتشار.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group