معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1401
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1358
معماری مجازی   - 22
نظریه معماری   - 1046
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 958
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
سازه های شهری   - 900
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 886
معماری و رسانه   - 20
معماری حوزه عمومی   - 817
پردیس ویترا   - 18
مرزهای معماری   - 812
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نظریه شهری   - 745
جهان علمیْ تخیلی   - 17
نگاه نو به سكونت   - 743
معماری کوچک مقیاس   - 17
المان شهری   - 740
معماری و نقاشی   - 17
معماری و سیاست   - 647
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 632
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 567
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 540
معماری بایومورفیک   - 15
منتقدان معماری   - 509
شهرهای در حرکت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 487
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
روح مکان   - 479
معماری و روانشناسی   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 474
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
طراحی صنعتی   - 471
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
معماری تندیس گون   - 469
معماری و گیم   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 459
معماری و هوش مصنوعی   - 12
معماری منظر   - 457
معماری و ادبیات   - 11
معماری شمایل گون   - 431
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
باز زنده سازی   - 399
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 382
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
توسعه پایدار   - 380
بی ینال ونیز   - 10
هنر مدرنیستی   - 379
معماری جنگلی   - 10
معماری یادمانی   - 357
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماریِ توسعه   - 333
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری سبز   - 323
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
طراحی نئولیبرال   - 312
معماری بیابانی   - 8
معماری پست مدرن   - 289
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 273
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 264
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 262
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 259
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 253
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 252
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 252
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 230
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 222
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 221
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 205
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 201
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 194
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 191
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 180
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 179
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 178
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
گرافیک   - 161
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
فضای منفی   - 147
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 145
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر گفت و گو   - 141
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
طراحی مبلمان   - 127
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری ژاپن   - 126
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ایران   - 114
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
ترسیمات معماری   - 107
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری و فاجعه   - 96
معماری خوانی   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری مذهبی   - 87
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری فاشیستی   - 80
معماری مصر   - 5
اکسپو   - 79
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرهنگ نفت   - 5
معماری هند   - 66
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری چین   - 64
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 64
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 62
بلوپرینت   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 62
اتووودْ آبزرور   - 4
اقتصادِ فضا   - 60
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
ویرانه ها   - 58
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
گفت و گو با مرگ   - 56
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
مدارس معماری   - 51
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
زاغه نشینی   - 48
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
پداگوژی   - 47
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
معماری پراجکتیو   - 45
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 44
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری دیجیتال   - 43
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
باهاوس   - 39
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
فیلوکیتکت   - 37
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
هنر روسیه   - 35
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری فضای داخلی   - 29
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 4
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 29
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 40
سوزان سانتاگ   - 8
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 13
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 28
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 3
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 25
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 111
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 53
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 7
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 37
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 142
باک مینستر فولر   - 12
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
مارتین هایدگر   - 29
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 22
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 58
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 3
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 68
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 7
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
میشل فوکو   - 47
تئودور آدورنو   - 5
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 28
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 4
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 27
جورجو آگامبن   - 5
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 13
حسن فتحی   - 5
کازو شینوهارا   - 1
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 29
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 101
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رنزو پیانو   - 30
کوین لینچ   - 7
ریچارد مِیر   - 8
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریموند آبراهام   - 1
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رینر بنهام   - 2
یان گِل   - 9
رینهولد مارتین   - 5
یو ان استودیو   - 32
ریکاردو بوفیل   - 4
یورگن هابرماس   - 15
زاها حدید   - 190
یونا فریدمن   - 5
زیگموند فروید   - 11
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -780
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -375
صنعتی   -102
فرهنگی   -329
گالری   -84
پاویون   -264
هتل   -76
موزه   -254
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بهداشتی   -40
مسکونی ـ تجاری   -161
حمل و نقل عمومی   -37
تفریحی   -154
ویلا   -6
اموزشی   -133
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
اسکندریه بنیاد جهان مدرن؛ شهری برافراشته بر ایده ها
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1395/02/31
مـنـــــــبـع : tarjomaan.com نوشته جک شنکر، ترجمه محمد غفوری
تعداد بازدید : 1262

اگر حرف مورخان کلاسیک را باور کنیم، راز اسکندریه در یک صندوقچه نهفته است. این صندوقچه که مملو از جواهر بود و آن اندازه کوچک بود که می‌شد‌ با دست حملش کرد، غنیمتی جنگی بود که بیش از ۲۳۰۰ سال پیش در خانه‌های داریوش سوم، پادشاه مغلوب هخامنشی یافت شد. مردی که داریوش را شکست داد، یعنی اسکندر کبیر، بیشترِ گنجینه‌های خود را مهروموم کرد.

اسکندر اندک‌مدتی پس از فتح مصر در خواب دید که هومر به ملاقات او شتافته است و سطوری از اودیسه را برای او می‌خواند. در لابه‌لای این سطور اشاره‌ای شده بود به یکی از جزایر مصر به نام فاروس در دریای مدیترانه. ازاین‌رو بامداد روز بعد اسکندر به فاروس سفر کرد و بر فراز صخره‌های آن ایستاد و درحالی‌که صندوقچۀ زرین را در دست می‌فشرد، به امتداد پاره‌پاره و فراموش‌شدۀ ساحل چشم دوخت. پس از سکوتی طولانی سر تکان داد. برجسته‌ترین شهری که جهانِ باستان به خود دید، از دل این سواحل سربرآورد.

امروزه اسکندریۀ اصلی در زیر هزاران سال تکامل شهری مدفون شده است. اجزای اصلیِ تشکیل‌دهندۀ کهن‌ترین معابد و بناهای آن یا به دورترین مناطق ممکن، از قاهره بگیر تا لندن و نیویورک، انتقال داده شده‌اند یا در اثر زلزله و یورش‌های نظامی خرد شده‌اند یا در دریا فرورفته‌اند. باستان‌شناسان برای شناسایی این شهرِ باستانی، هم ناگزیر شده‌اند از شهر امروزیِ موجود در آنجا لایه‌برداری کنند و هم از لایه‌های ژرف و اغلب متناقض اسطوره و فرهنگ عامه. کلان‌شهرهای اندکی همچون اسکندریه در زیر غبار افسانه‌ها فرو رفته‌اند؛ خصوصاً بدان سبب که کمتر کلان‌شهری توفیق یافته تا همانند اسکندریه تمامی داستان‌های جهان را در یک جا گرد آورد و فصل جدیدی را در تاریخِ پایان‌ناپذیر شهرها بگشاید.

جاستین پولارد و هاوارد رید، نویسندگان کتابی دربارۀ خاستگاه‌های این شهر، ادعا می‌کنند که "اسکندریه بزرگ‌ترین و سخت‌ترین آزمون ذهنی‌ای است که جهان تاکنون شاهد آن بوده است. در این دالان‌ها بنیادهای حقیقیِ جهان مدرن پایه گذاشته شد؛ آن‌هم نه روی سنگ، بلکه روی ایده‌ها."

یادمان‌های منحصربه‌فرد اسکندریه، یعنی کتابخانه و موزۀ فانوس دریایی در عصر ما بیش از همه به یاد مانده و تجلیل می‌شود؛ اما تأثیر حقیقی این شهر بر حیات انسان در دورۀ معاصر با طراحی کلی آن آغاز می‌شود. دینوکراتس، معمار ارشد اسکندر، تصویر شبکه‌ای شکوهمند را در ذهن پرورانده بود که فضای عمومی و خصوصی، و نیز زمین و دریا را به هم می‌پیوست. ای.ام.فورستر یکی از وقایع‌نگاران بسیار سرشناس‌ اسکندریه در دهۀ ۱۹۲۰ شد. او می‌گوید ایدۀ دینوکراتس “بهترین ایده در تمام عصر هلنیستی بود”. با‌این‌حال، شاهکار دینوکراتس خیلی زود به بوتۀ فراموشی سپرده شد؛ پیش‌ازآنکه نخستین تخته‌سنگی که پای به آن منطقه گذاشته بود، در شن کار گذاشته شود.

در وضعیتی که گچ وجود نداشت تا راه‌های آینده، خانه‌ها و آب‌راهه‌های شهر جدید علامت‌گذاری شود، دینوکرات به‌جای گچ از آرد جو استفاده کرد؛ اما به‌محض اینکه مساحان وی توانستند زوایای مناسب را محاسبه کنند و کارگرانش توانستند دانه‌های غلات را در خطوط مناسب برای علامت‌گذاری پخش کنند، پرندگان دریایی دسته‌دسته فرود آمدند و این نقشهٔ با مقیاس طبیعی را برای خویش برچیدند. بسیاری از کسانی که در آنجا بودند، این واقعه را برای سکونتگاهی که قرار بود نام اسکندر را بر خود داشته باشد، بدشگون دانستند؛ اما پیشگوی خصوصی اسکندر نظر دیگری داشت. وی گفت که دانه‌چینی دیوانه‌وارِ پرندگان نشانۀ این است که روزی اسکندریه غذای تمام جهان را تأمین خواهد کرد.

بدین سان کار ادامه یافت. آن پرندگان دریایی خیلی زود از آسمان به روند دیوانه‌وار ساخت‌وساز شهر چشم دوختند. مکان‌هایی برای ساخت این بناها تخصیص داده شد: کاخ سلطنتی اسکندر، معابدی برای خدایان یونانی و مصری، یک آگورای سنتی که هم بازار تجاری بود و هم مرکزی برای اجتماعات عمومی، اقامتگاه‌های مسکونی و دیوارهای باروهای شهر. همچنین آب‌راهه‌هایی از رود نیل کشیده شد و جویبارهایی در زیر خیابان‌های اصلی تعبیه شد تا آب منازل اغنیا را فراهم کند و پیوسته ذخیره‌ای از آب تازه در اختیار آن‌ها بگذارد.

در یک سطح، نقشه‌ای که دینوکراتس برای اسکندریه طراحی کرد، به نوعی از روی الگوی عمومی بسیاری از شهرهای یونانی که وی با آن آشنایی داشت، گرته‌برداری شده بود. دینوکراتس یکی از شاگردان هیپوداموس بود. هیپوداموس مسئول ساخت بندرگاه بزرگ آتن در پیرائوس بود و اغلب به‌عنوان “پدر نقشه‌کشی شهری” از او یاد می‌کنند. به‌گفتۀ ارسطو، هیپوداموس “بنیان‌گزارِ هنر طرح‌ریزی شهرها بود”؛ هرچند تعریف و تمجیدها به همین جا ختم شد و فیلسوف پیر در ادامه هیپوداموس را متهم به “شیوه‌ای بسیار متظاهرانه” از زندگی کرد. ارسطو با لحنی تحقیرآمیز از “زلف پریشان” و “زینت‌آلات گران‌بهای” او سخن می‌گوید.

هیپوداموس و اعضای مکتب او بر آن بودند که طراحی شهرها چیزی بیش از تلاش‌های اولیه برای مشخص‌کردن مرزهای مکان مناسب برای ساخت شهر است. به‌باور آن‌ها طراحان باید در این ‌باره بیندیشند که قرار است شهر چگونه به وظایف خود عمل کند؛ آن‌هم نه فقط از حیث تدارکاتی، بلکه نیز از حیث سیاسی و فرهنگی. از منظر هیپوداموس، خیابان‌ها فقط فرآوردۀ فرعی خانه‌ها و فروشگاه‌ها نیستند؛ بلکه نقاطی محوری هستند. درواقع آن‌ها نموداری از مدیریت کارآمد شهر هستند. هرچند کار هیپوداموس عمدتاً محصور در پروژه‌های پراکنده بود، اما دینوکراتس با درهم ادغام‌کردن درونیِ بخش‌هایی کوچک از شهرهای قدیمی، بومی سفید را پیشاروی خود یافت. او فرصتی پیدا کرد تا ابتکارات استادش را در مقیاسی بی‌سابقه به بوتۀ عمل گذارد.

جنبۀ نبوغ‌آمیز کار دینوکراتس این بود که خطوط شبکۀ خود را درست روی آب گسترش داد. او یک پل زمینی شش‌صد فوتی ساخت که عریض و بزرگ بود و با نام هپتاستادیون شناخته می‌شد؛ آن‌هم به‌خاطر اینکه طول آن هفت برابرِ یک استادیومِ یونانی بود. این پل، منطقۀ اصلی را به جزیرۀ فاروس متصل می‌ساخت و دو بندر عظیم را در دو سوی معبر ایجاد می‌کرد. سطح پیوستگی تمامی عناصر متنوع شهر بسیار زیاد بود. دکتر جودیت مک‌کنزی، از اعضای مدرسۀ باستان‌شناسی دانشگاه آکسفورد و مؤلف کتاب معمار اسکندریه می‌گوید: “شما هپتاستادیون را می‌بینید که بندرها را شکل می‌دهد. بندرها با فانوس دریایی محافظت می‌شوند. مسیری که به فانوس دریایی منتهی می‌شود، در مسیری مشابه به شبکۀ اصلی شهر می‌رسد. این مجموعه‌ای کاملی بود که درست از آب درآمد.”

آنچه در موفقیت اسکندریه جنبه‌ای حیاتی داشت، نه ریشه‌های یونانی آن، بلکه تأثیرپذیری آن از عناصر مصری بود. افسانۀ صندوقچۀ زرین اسکندر در طول نسل‌ها دست به دست شده است. اما درواقع گزینش مکان‌های شهر باید مبتنی بر دانش و تخصص بومی بوده باشد؛ درست همان‌گونه که هومر بر چنین معلوماتی تکیه کرده بود. شهر جدید نه‌تنها پیوندی کامل را میان پادشاهی فرعونی در مصرِ تقریباً جزیره‌مانند و امپراتوری دریایی و تجاری یونان و ماوراء مدیترانه برقرار کرد، بلکه راه‌های آن نیز به‌گونه‌ای تمهید شده بود که گردش بادهای خنک‌کنندۀ دریا را به بیشترین حد رساند. بناهای آن نیز خیلی زود به بهترین نحو، معماری غربی و شرقی را در هم ‌آمیختند. امروزه گرته‌برداری از دیوارهای هشت‌گوشه و معروف فانوس دریایی باستانی در مناره‌های پرشماری در سراسر دیگر نقاط مصر قابل‌مشاهده است. همچنین در بسیاری از مناره‌های کلیساهای ساخت کریستوفر رن در بریتانیا نیز از این سبک تقلید شده است.

این شهر حاصل تخیل چه کسی بود؟

در سال‌های بعدی، ثروت و شهرت اسکندریه مرتباً افزایش یافت و مهم‌ترین نهادهای آن ایجاد شد: یک موزِئوم، پرستشگاه الهه‌های هنر و دانش، که دانشمندان پیشرو آن عصر را در هر رشتۀ دانشگاهی گرد هم آورد و درون آن یک کتابخانه که می‌گفتند بزرگ‌ترین کتابخانۀ روی زمین است. ضامن استمرار فعالیت کتابخانه، دستوری سلطنتی بود مبنی بر اینکه هر کتابی که در کشتی‌های لنگرانداخته در بندر شهر یافت می‌شد، باید به کتابخانه انتقال می‌یافت.

اما خود اسکندر هرگز آن قدر زنده نماند تا این عجایب را یا به‌عبارت‌بهتر شهری را که بنا نهاد، به چشم ببیند. به‌زودی پس از آنکه دینوکراتس طراحی این خطوطِ آرد جو را آغاز کرد، فرمانده گام در راه سفر نهاد تا با پیشگوی سیوا، در قلب بیابان غربی مصر رایزنی کند. پس‌ازآن رو به‌سوی شرق نهاد تا نبرد استعماریِ جدیدی را در ایران و هند آغاز کند. او پس از یک دهه در بابل درگذشت. بطلمیوس یکم، جانشین او در مصر ترتیبی چید که جنازۀ اسکندر را که برای دفن به زادگاهش در مقدونیه، شمال یونان امروزی می‌بردند، به‌گونه‌ای بی‌شرمانه بربایند و آن را به اسکندریه منتقل کنند تا در آنجا در مقبره‌ای کوه‌پیکر آرام گیرد.

سرنوشت جنازۀ اسکندر دریچه‌ای را رو به سویۀ تاریک‌تر اسکندریه می‌گشاید. این سویه کمتر به مجاهدت‌های فکری و مدرنیسم شهری مربوط می‌شود و بیشتر برکنترلِ شهر به‌مثابه ابزاری برای قدرتِ استبدادی و استحکام قانون الهی تمرکز دارد. بطلمیوس مردهٔ اسکندر را می‌خواست؛ چراکه باعث مشروعیت‌بخشیدن به او در دوران حیاتش می‌شد. ازآنجاکه شهر هلنیِ اصلی، نوعی پولیس در نظر گرفته می‌شد که در آن شهروندان خودمختار در فرایند تصمیم‌گیری سهمی برابر داشتند، اسکندریه تبدیل به سرمشقی برای مطلق‌گرایی شهری شد. طرح منظم و محله‌های دقیقاً مشخص‌شدۀ آن تصویری از نظارت از بالا را به نمایش می‌گذارد و نه دمکراسی از پایین را.

لوئیس مامفرد مورخ تاریخ شهری در اثر سرنوشت‌سازش با عنوان شهر در تاریخ می‌گوید: “آنچه از داستان قدیمی شهر بر جای ماند، تنها یک منظره بود. در پولیسِ کهن، هر شهروند نقشی فعال برای ایفاکردن داشت؛ اما در مدیریت جدید شهر، شهروند از فرمان‌ها اطاعت می‌کرد و آنچه مدیر شهر می‌گفت، انجام می‌داد”. از نظر مامفرد زیبایی و نظم صوری‌ای که اسکندریه به‌نحوی بسیار کامل در نمای بیرونی خود به نمایش می‌گذاشت، بازتاب‌دهندۀ فروپاشی آزادی واقعی و بی‌قیدوبندی بود که روزگاری شهر از ژرفای وجود خویش آن را وعده داده بود.

این نگرانی که آیا طراحی شهرهای ما به بهترین نحو در خدمت ساکنان‌اش است یا حاکمانش، در طول سده‌ها تداوم یافته و امروزه هنوز هم بر سر اسکندریه سایه افکنده است. اسکندریه امروز سکونتگاه نزدیک به پنج‌میلیون نفر است و دومین منطقۀ کلان‌شهری در کشوری است که در سال‌های اخیر از شورش توده‌ای و اعتراضات شهری آسیب دیده است. اسکندریه همچنان در خط مقدم نبرد میان نظرات متعارضی قرار دارد که همگی بر سر اینکه طراحی اندیشمندانۀ شهری باید واقعاً به چه صورت باشد، با هم در نزاع‌اند.

سالِ پیش از برنامه‌ای پرده‌برداری شد که قرار بود فانوس دریایی کهن و ازدست‌رفته را در جای اصلی‌اش بازسازی کند. این برنامه بخشی از طرح توسعه‌ایِ کلانی بود که شامل ساخت مراکز بزرگ خرید و مجلل‌ترین هتل‌ها می‌شد. منتقدان این برنامه تأکید می‌کردند که پیشنهادهای مطرح‌شده در آن نمی‌توانستند فکری به حال اقتصاد پیچیده و غیررسمی شهر و تاریخ معماری شکنندۀ آن کنند. آنان بر این نکته انگشت می‌گذاشتند که این تصمیم بدون مشارکت یا موافقت ساکنان شهر گرفته شده است. عمرو علی، یکی از تحلیلگران سیاست شهری در مصر می‌گوید: “واقعیت آن است که این برنامه آنقدرها هم مربوط به بسط تاریخ فرهنگی غنی اسکندریه نیست؛ بلکه بیشتر معطوف به جنبه‌هایی از تاریخ آن است که می‌توان به گونه‌ای مبتذل و به‌بهای ازدست‌رفتن منافع عمومی آن را تجاری کرد.”

چنانکه علی اشاره داشته است، صاحب‌منصبانِ امروزی اسکندریه باید عاقلانه رفتار کنند و دربارۀ جزئیات فانوس دریایی باستانی مطالعه کنند. این همان فانوسی است که سرانجام چند دهه پس از آن تکمیل شد که اسکندر برای نخستین بار بر سواحل فاروس ایستاد و بر آن شد تا کلان‌شهر عظیمش را در آنجا بسازد. چنانکه معمول آن عصر بود، سوستراتوس، معمار فانوس دریایی، بنایی را که ساخته بود، به خاندان سلطنتی مصر پیشکش کرد و تقدیم‌نامۀ خود را بر روی لوحی گچین در نزدیکی مسیر ورودی بنا درج کرد.

اما سوستراتوس در زیر آن لوح به‌نیابت از “همۀ کسانی که دریاها را درنوردیدند”، نوشتۀ دیگری را روی سنگ حک کرد. این پرسش که فضاهای شهری ما واقعاً برای تأمین منافع چه کسانی طراحی شده‌اند، هنوز هم از آن زمان تاکنون پرسشی مطرح و زنده باقی مانده است.

نقشه‌های دو بندر اسکندریه. هنگام طراحی شهر، راه‌ها و خانه‌هایی که قرار بود بنا شود، با آرد جو روی نقشه‌ای به اندازۀ طبیعیِ شهر مشخص شدند.


نقشه‌های کلان‌شهر مصری از طرح کلی بسیاری از شهرهای یونانی تبعیت می‌کرد.




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group