معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1401
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1352
معماری مجازی   - 22
نظریه معماری   - 1043
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 956
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
سازه های شهری   - 900
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 886
پردیس ویترا   - 18
معماری حوزه عمومی   - 817
معماری و رسانه   - 18
مرزهای معماری   - 811
معماری کوچک مقیاس   - 17
نظریه شهری   - 744
معماری و نقاشی   - 17
المان شهری   - 740
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 739
جهان علمیْ تخیلی   - 17
معماری و سیاست   - 643
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 632
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 563
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 538
معماری بایومورفیک   - 15
منتقدان معماری   - 506
شهرهای در حرکت   - 14
آرمان شهرگرایی   - 485
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
روح مکان   - 476
معماری و روانشناسی   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 474
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
طراحی صنعتی   - 470
معماری و هوش مصنوعی   - 12
معماری تندیس گون   - 469
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 458
معماری و گیم   - 11
معماری منظر   - 455
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری شمایل گون   - 431
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
باز زنده سازی   - 397
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
هنر مدرنیستی   - 378
بی ینال ونیز   - 10
توسعه پایدار   - 377
معماری و ادبیات   - 10
آینده گرایی   - 377
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماری یادمانی   - 356
درس گفتارهای اتووود   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماریِ توسعه   - 332
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 321
معماری جنگلی   - 8
طراحی نئولیبرال   - 310
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 287
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 273
معماری بیابانی   - 7
بدنه سازی شهری   - 262
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 261
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 259
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 253
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 252
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 251
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 248
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 244
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 229
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 220
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 219
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 203
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 201
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 194
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 191
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 178
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 177
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 175
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
گرافیک   - 161
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
فضای منفی   - 147
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 142
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر گفت و گو   - 141
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
طراحی مبلمان   - 127
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری ژاپن   - 126
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ایران   - 114
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
بلندمرتبه ها   - 112
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
ترسیمات معماری   - 105
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری و فاجعه   - 95
معماری خوانی   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
منبع شناسی اتووود   - 6
معماری مذهبی   - 87
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری فاشیستی   - 80
معماری مصر   - 5
اکسپو   - 79
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرهنگ نفت   - 5
معماری هند   - 66
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری چین   - 63
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 63
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 62
بلوپرینت   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 61
اتووودْ آبزرور   - 4
ویرانه ها   - 58
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
اقتصادِ فضا   - 57
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
گفت و گو با مرگ   - 56
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
مدارس معماری   - 50
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
زاغه نشینی   - 48
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
پداگوژی   - 46
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری پراجکتیو   - 44
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری دیجیتال   - 43
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 43
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 41
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
باهاوس   - 39
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
فیلوکیتکت   - 36
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
هنر روسیه   - 35
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
طراحی پارامتریک   - 30
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری فضای داخلی   - 29
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 4
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 29
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 40
سوزان سانتاگ   - 8
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 13
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 28
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 2
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 25
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 111
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 53
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 7
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 37
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 142
باک مینستر فولر   - 11
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
مارتین هایدگر   - 29
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 22
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 58
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 3
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 68
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 7
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 9
میشل فوکو   - 46
تئودور آدورنو   - 5
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 28
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 4
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 27
جورجو آگامبن   - 5
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 12
حسن فتحی   - 5
کازو شینوهارا   - 1
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 29
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 100
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رنزو پیانو   - 30
کوین لینچ   - 7
ریچارد مِیر   - 8
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریموند آبراهام   - 1
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رینر بنهام   - 2
یان گِل   - 9
رینهولد مارتین   - 5
یو ان استودیو   - 32
ریکاردو بوفیل   - 4
یورگن هابرماس   - 15
زاها حدید   - 190
یونا فریدمن   - 5
زیگموند فروید   - 11
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -776
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -375
صنعتی   -102
فرهنگی   -329
گالری   -84
پاویون   -264
هتل   -75
موزه   -254
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بهداشتی   -40
مسکونی ـ تجاری   -161
حمل و نقل عمومی   -37
تفریحی   -154
ویلا   -6
اموزشی   -133
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
علیرضا تغابنی کجا ایستاده است؟ با تاکید بر طرح مرکز اجتماعات صدرا
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1395/12/22
مـنـــــــبـع : نوشته محمدیاسر موسی پور ـ اختصاصی اتووود
تعداد بازدید : 3498

طرح دفتر معماری دیگر برای مسابقه مرکز اجتماعات شهر صدرا که رتبه دوم را به خود اختصاص داده به لحاظ موضوع و همچنین رویکرد طراحی دارای ابعاد قابل تاملی است که شایسته است به آسانی از آن عبور نکنیم. علیرضا تغابنی معمار ناآرامی است و می توان در مرور کارهای او مسیری از جست و خیزهای معمارانه را دنبال کرد. جست و خیرهایی که به مرور به سوی همگرایی و نزدیک شدن به تدوین یک دستور زبان منسجم برای خلق فضا پیش می روند.

 مسابقه صدرا ما را با تصویر به هنگامی از جایی که تغابنی ایستاده است روبرو می کند. در هنرِ نمایش، “شخصیت” خود را بروز نمی دهد مگر در کنش، و کنش رخ نمی دهد مگر در موقعیت. به همین ترتیب یک هنرمند نیز موجودیتِ پوشیده ای است که آشکار نمیگردد مگر در هنگامه تصمیم گیری درموقعیت های مختلف و در مسیر خلق آثار خود. بدون تردید این آشکارگی امری ورای تقابل هنرمند/مخاطب است و هنرمند در خلال خلق هنری، آشکارگی را پیش از دیگران در مرزهای خود تجربه می کند و به فهمی از آن چه که هست نائل می آید. هنگامی که به "مارک روتکو" پیشنهاد می شود که یک تابلو برای رستوران برج سیگرام طراحی کند، او در این موقعیت اندیشه می کند و تصمیم می گیرد اثری بیافریند که اشتهای بورژوای حاضر در آن رستوران را از بین ببرد. پیش از این پیشنهاد، روتکو نه برای ما چنین تشریح شده است و نه احتمالا برای خودش.

 همه محصول تصمیم گیری هایشان هستند و تصمیم گیری هایشان محصول موقعیت هایی است که خود را در آن می یابند. از این منظر مسابقات معماری در کنار آسیب های نخ نمایی که برای ما دارند، واجد یک ساحت سازنده هستند. این ساحت همان خلق موقعیت هایی است که معماران را با تصمیم های تازه مواجه می کند. تغابنی به میانجیِ مسابقه شهر صدرا خود را در آوردگاهی از جنس شهر تجربه می کند و نشان می دهد که در خلق بافت که چیزی فراتر از دانه معماری است، می تواند حرفهایی برای گفتن داشته باشد. بار اجتماعی و نیروی قوی زمینه که نام کویر را هم به دوش می کشد به کنش و واکنش های متعاملی منجر شده است.

خوب است در ابتدا کمی به قبل از پروژه صدرا برگردیم. احتمالا مهم ترین نقطه قوت تغابنی تسلط بر فرم است. این توانمندی تا حد زیادی می تواند محصول معاشرت او با هنر نقاشی باشد. اگر بپذیریم که به قول "شفیعی کدکنی" در این جهان هیچ چیزی بدون فرم نیست، احتمالا وجه تمایز هنرمند این است که در فرم های موجودِ عالم، مداخله زیباشناختی می کند. هنرمندان بسته به جهان بینی و گرایش هایشان توقعات متفاوتی از فرم دارند. می توان در توقع تغابنی از فرم کنجکاوی کرد. لااقل یکی از مطالبات مهم او از فرم، تکاپویی است که به قبض و بست فضای معماری منجر شود. او معمولا تلاش می کند فرم را در مسیر خلق ما به ازاهای فضایی رام کند و آن را در جایی به دور از تقابل فضا و توده، به مثابه مرزی میان این دو، به کرسی بنشاند. بارزترین نمونه این تلاش را می توان در ساختمان نظام مهندسی بیرجند ملاحظه کرد. اما ساحتی فرامعماری در فرم که هر هنرمندی را به تامل می طلبد تعیین تکلیفِ مقوله بازنمایی است. تاریخ هنر پر از فرم هاییست که تلاش می کنند به هیچ چیز غیر از خود، ارجاع ندهند و یا فرم هایی که برعکس، یک میانجی حداقلی برای به جریان افتادن یک ارجاع بیرونی هستند. هنر مفهومی عصر ما، نمونه مناسبی از رویکرد مناقشه آمیز دوم است.

برای مثال طرح دیگری که رتبه نخست مسابقه صدرا را به دست آورده است، فرمی است که در انتظار قرائت است. قرائت مفاهیمی آمیخته به مینیاتور ایرانی و ما تا لحظه ای که بدین قرائت دست پیدا نکنیم و پیام مولف دریافت نشود چیز زیادی از اثر دستگیرمان نمی شود. با این قرار، میتوانیم بگوییم برای تغابنی، فرم واسطه یا حاملی برای مفاهیم یا توده ای برای پروجکسیونِ نشانه های معنامند -که در انتظار خوانش می مانند- نبوده است. او در اکثر پروژه هایش به وضوح و متعامدانه از بازنمایی پرهیز می کند. به جز ویلای توانگری و دو ویلای برادر کوچکتر و بزرگتر، که ما ارجاع سقف شیبدار را می فهمیم، دیگر آثار برای ما حکم یک فرم غیرفیگوراتیو را دارند. این مقاومت، ما را به یاد هنر غیرفیگوراتیو و آبستره در نقاشی مدرن می اندازد. اما یک چیز را نباید فراموش کرد. تغابنی هرگز یک "مالویچ" نیست؛ با شکل هایی انتزاعی و ساخته شده از موادی که از هر ارجاعی امتناع می کنند. بلکه او را باید در مستطیل های روتکو جست و جو کرد. مستطیل هایی انتزاعی اما، متشکل از مواد و رنگمایه های احساساتی شده. مستطیل های روتکو برخلاف مستطیل های مالویچ صورت محض و مثالین یک مستطیل نیستند. بلکه شکل هایی لغزان با رنگمایه های احساسی هستند. مورفولوژی عمومی پروژه های تغابنی ما را به این ایده نزدیک می کند که ماده در کارهای او به سیاقی اکسپرسیونیستی آرایش می یابد و همین احساسی که در ماده بسامد می یابد، میان فرم ها و انتزاع اقلیدسی­شان فاصله می اندازد.برای مثال، ویلای کوهسار یک فرم غیرفیگوراتیو است چون بازنمایی کننده چیزی نیست و فاقد مرجع بیرونی برای قرائت است. در عین حال این انتزاع اکسپرسیونیستی است. چرا که ما با یک مکعب که سعی می کند به چیزی بیش از یک مکعب شبیه نباشد روبرو نیستیم؛ احساس، ماده را پریشان کرده است.

به همین دلیل اگرچه ما از آثار تغابنی پیام خاصی را خوانش نمی کنیم اما به طریق حسی از آنها متاثر می شویم. تولستوی هم در کتاب "هنر چیست؟"، بر نقش احساس به جای تقلید و اقتباس در خلق فرم هنری تاکید می کند. این از متداول ترین مسئله ی حوزه فلسفه هنر است؛ سخن بر سر این است که هنر باید "ادراک حسی" ما را متاثر کند یا "ادراک عقلی" و یا آمیزه ای از هر دو؟ وقتی ما با نقاشی جکسون پولاک روبرو می شویم، ادراک حسی ما از آن متاثر می شود، وقتی در مقابل "یک و سه صندلی" از جوزف کاسوت قرار می گیریم این ادراک عقلی ماست که مخاطب قرار می گیرد و در نهایت وقتی با "کفش ها" ی ونگوگ روبرو می شویم با آمیزه ای از این دو مواجه هستیم. "تاثرات حسی" را جهانی تر از "تاثرات معنایی" می دانند. مثل یک موسیقی بی کلام که مردمان مختلفی را در جهان از خود متاثر می کند. اما اگر در این تاثرات حسی، چیزی مبتنی بر زمینه را جست و جو کنیم به کجا رهنمون می شویم؟ واج آرایی در شعر کمک می کند که مخاطب بدون نیاز به دانش بازگشایی معنا، از تاثیرات حسیِ طنینی که در کلام بروز می کند متاثر شود. با این اوصاف، اگرچه طنین حسیِ فرم، ورای بازنمایی و ارجاع بیرونی است اما می توان از طنین هایی سخن گفت که در یک جغرافیا به واسطه رزونانس بلندمدت، به طنینی آشنا تبدیل شده باشند. مثل سخن گفتن از طنین شعر یک منطقه، سوای معانی و مضامین آن.

 تغابنی در پروژه صدرا توانسته به این طنین آشنا نزدیک شود. همچنان هیچ بازنمایی ملموسی در کار نیست. اما دینامیسمی که فرم را در مواد به جریان انداخته به چشم ما آشنا می آید. به همین دلیل به نظر می رسد که او تلاش کرده تا با پافشاری بر امتناع از بازنمایی و نمادگرایی، به یک لحن منطقه گرا دست پیدا کند. چیزی که مشابه آن را  "لوییس مامفورد" در ایده "منطقه گرایی انتقادی" دنبال می کرد. از این لحاظ ما در برابر این اثر با یک "آشنای نا آشنا" برخورد می کنیم. آشنا به واسطه دینامیسمی که ادراک حسی ما را تحریک می کند و نا آشنا به واسطه بی مرجع بودن برای ادراک عقلی ما. برای مثال ما اگر در پروژه با مجموعه ای از بادگیرها یا گنبد ها روبرو بودیم آنگاه فرم ها واجد مرجع هایی (خصوصا دارای نام) بود که ادراک عقلی ما با فراخواندن آنها ما را به فهمشان نائل می کرد. نقطه قوت این پروژه در آن است ما نه با یک مجموعه مکعب مدرن روبرو هستیم که لایه ای منطقه ای بر آن سوار شده باشد و نه با فرمی منطقه ای سرو کار داریم که با کاهشِ انتقادیِ اجزای متکثرش، خود را به بیانی مینیمال و مدرنیستی نزدیک کرده باشد. فرم به مثابه یک شیء یکپارچه آفریده شده و اگر لایه ای در کار بوده، جایی بدور از دسترس ما ممزوج و سپس محو شده است؛ جایی شاید در ناخودآگاه معمار. هرچند پروژه صدرا می تواند موقعیت خوبی برای تامل باشد حتی اگر بر این باور باشیم که این پروژه پخته ترین شکل چنین برخوردی نیست. فاصله زیاد پروژه "کاروانسرای انارک" تا این پروژه می تواند نوید دهنده پروژه های رو به جلویی در آینده باشد.

پروژه صدرا، به دیالکتیک تفکیک ناپذیری از "امر نو" و "امر آشنا" منجر شده است. طنین آشنای شهر صدرا ما را به یاد چیزهای گوناگونی از شهر میبد و کاشان و حتی موزه هنرهای معاصر دیبا می اندازد و در عین حال هیچ کدام از آنها نیست و تازه است. به همین دلیل علیرضا تغابنی بیش از هر پروژه دیگری در مرکز شهر صدرا، به تالیف نزدیک شده است.

تغابنی با تحلیل فعالیت های مورد نیاز مجموعه از سویی و تحلیل توپوگرافیک زمین از سوی دیگر توانسته فعالیت ها را مثل یک پارچه روی سایت پهن کند. دانه های حجیم فضایی که فعالیت های اقتصادی یا فرهنگی را در خود حل می کنند، در کد پایین و فعالیت هایی با دانه های کم حجم، یعنی متل های اقامتی در کد بالای سایت استقرار پبدا کرده اند. این اتفاق که در مقطع پروژه خودنمایی می کند، ضمن کاهش حجم خاکبرداری و خاکریزی که به اقتصاد پروژه کمک می کند، موجب می شود تا دانه های اقامتی زیر سایه توده های درشت تجاری و فرهنگی زندانی نشوند و خط آسمان کلی مجموعه هارمونی متعادلی را تجربه کند. این موجب شده تا پروژه از سویی ارتباط مناسبی با زمین برقرار کند و از سوی دیگر با آسمان برخوردی منطقی داشته باشد.

می توان در مجالی دیگر به دیالکتیک جدید و قدیم در این پروژه بیشتر اندیشید. زمانی مارکس گفته بود که ما به اندازه کافی جهان را تعبیر و تفسیر کرده ایم و حالا وقت آن است که آن را تغییر دهیم. این گفته یادآور دوگانه تاریخی تئوری/پرکتیس است. همواره می توان این سوال را بارها پرسید که این تئوری است که پرکتیس هنری را به پیش می برد و یا برعکس این گزاره صادق است؟ به هر روی شهر جدید صدرا یک تلاش پراتیک در مسیر بسط مرزهای تئوریک ما در بزنگاه جدید و قدیم است. این پروژه و برخی تلاش های دیگر معماران امروز که در مجالی دیگر به آن پرداخته خواهد شد، در حال انبساط تصور ما از شکلی از معماری است که هم جهانی و هم منطقه ای است. پدیده ای که ما مدت ها با واژه های اندک خود همچون الگو، مفهوم، فرم و فضا به آن اندیشیده ایم و در اندیشه خود درجا زده ایم.

 

نقاشی مارک روتکو


نقاشی مربع سیاه از کازیمیر مالویچ


"یک و سه صندلی" از جوزف کاسوت




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group