معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1322
درگذشت زاها حدید   - 34
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1109
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
نظریه معماری   - 933
اکسپو شانگهای 2010   - 33
طراحي داخلي   - 880
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
سازه های شهری   - 850
معماری پراجکتیو   - 32
تکنولوژی ساخت   - 830
معماری دیجیتال   - 32
مرزهای معماری   - 763
معماری کانستراکتیویستی   - 32
معماری حوزه عمومی   - 715
طراحی پارامتریک   - 29
المان شهری   - 689
بحران آب   - 28
نگاه نو به سكونت   - 679
هنر روسیه   - 27
نظریه شهری   - 669
اکسپو میلان 2015   - 27
کلان سازه   - 593
پاویون های سرپنتین   - 23
معماری و سیاست   - 512
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
معماری پایدار   - 502
جشن نامه اتووود   - 21
منتقدان معماری   - 472
معماری مجازی   - 20
معماری تندیس گون   - 446
باهاوس   - 20
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 429
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 428
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری منظر   - 420
پداگوژی   - 19
آرمان شهرگرایی   - 420
پردیس ویترا   - 18
معماری شمایل گون   - 415
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 17
معماری مدرن   - 415
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
روح مکان   - 413
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
طراحی صنعتی   - 395
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
باز زنده سازی   - 366
معماری بایومورفیک   - 14
توسعه پایدار   - 349
معماری ـ موسیقی   - 14
تراشه های کانسپچوال   - 333
فیلوکیتکت   - 14
معماری یادمانی   - 330
شهرهای در حرکت   - 12
معماری سبز   - 302
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماریِ توسعه   - 298
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
اتووود کلاسیک   - 263
مدرنیته؛ از نو   - 11
طراحی نئولیبرال   - 259
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
هنر مدرنیستی   - 254
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
بدنه سازی شهری   - 251
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری محلی   - 247
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری محدود   - 243
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 241
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری تجربی   - 241
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 236
بی ینال ونیز   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
آینده گرایی   - 222
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 220
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 217
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
گرمایش زمین   - 203
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری پست مدرن   - 196
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 185
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 185
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 157
معماری تخت جمشید   - 7
معماری انتقادی   - 143
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 138
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 135
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
مسکن روستایی   - 131
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر گفت و گو   - 127
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ـ سینما   - 125
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
هنر انتزاعی   - 117
جهان علمیْ تخیلی   - 5
معماری ژاپن   - 109
فرهنگ نفت   - 5
گرافیک   - 109
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماری ایران   - 106
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
فضای منفی   - 101
معماری مصر   - 4
بلندمرتبه ها   - 100
بلوپرینت   - 4
طراحی مبلمان   - 86
معماری خوانی   - 4
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
منبع شناسی اتووود   - 4
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری مذهبی   - 85
اتووودْ آبزرور   - 4
اکسپو   - 75
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری هند   - 62
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری چین   - 61
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری فاشیستی   - 60
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
ترسیمات معماری   - 47
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
گفت و گو با مرگ   - 47
ده پرسش از هشت معمار   - 1
ویرانه ها   - 45
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
جنبش متابولیسم   - 41
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری و هنر انقلابی   - 40
شهرْخوانی با اتووود   - 1
زاغه نشینی   - 38
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
مدارس معماری   - 38
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 9
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 18
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سوپراستودیو   - 9
ادوارد برتینسکی   - 1
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد سعید   - 12
شیگرو بان   - 33
ادوارد سوجا   - 9
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فدریکو بابینا   - 30
ادولف لوس   - 6
فرانک گهری   - 49
ارو سارینن   - 28
فرانک لوید رایت   - 43
اریک اوون موس   - 13
فرای اوتو   - 9
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 27
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 8
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 133
بئاتریس کُلُمینا   - 7
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 19
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر زُمتُر   - 67
میشل سر   - 3
پیتر کوک   - 7
میشل فوکو   - 44
پیر بوردیو   - 5
نائومی کلاین   - 4
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نورمن فاستر   - 35
تئودور آدورنو   - 3
نیکلای مارکوف   - 1
تادو اندو   - 13
هانا آرنت   - 6
تام مین   - 13
هانری لفور   - 23
تام ویسکامب   - 10
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 23
هنس هولین   - 4
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 1
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 25
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 16
جورجو آگامبن   - 4
ولادیمیر تاتلین   - 10
جوزپه ترانی   - 2
ولف پریکس   - 1
جونیا ایشیگامی   - 3
ونگ شو   - 8
جیمز استرلینگ   - 1
ویتو آکنچی   - 12
جین جیکوبز   - 1
ویوین وست وود   - 6
چارلز جنکس   - 5
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز کوریا   - 15
کازیو سجیما   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کالین روو   - 1
حسن فتحی   - 5
کامران دیبا   - 13
حسین امانت   - 3
کامرون سینکلر   - 11
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش آشوری   - 1
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش شایگان   - 8
کریم رشید   - 5
دانیل لیبسکیند   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کلود پَره   - 3
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنت فرمپتن   - 14
دیوید رُی   - 2
کنزو تانگه   - 9
دیوید گیسن   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید هاروی   - 24
کنگو کوما   - 47
رابرت نوزیک   - 2
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت ونتوری   - 13
کوین لینچ   - 7
رُدولف شیندلر   - 7
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رم کولهاس   - 95
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رنزو پیانو   - 30
یان گِل   - 8
ریچارد مِیر   - 8
یو ان استودیو   - 32
ریموند آبراهام   - 1
یورگن هابرماس   - 13
رینر بنهام   - 2
یونا فریدمن   - 5
رینهولد مارتین   - 5
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -750
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -335
صنعتی   -97
فرهنگی   -290
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : مهدي معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
پیرترین شهر جهان کجاست؟ ؛کهن‌سالی به‌عنوان پدیده‌ای شهری
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1396/03/30
مـنـــــــبـع : www.tarjomaan.com نوشته سوفی نایت، ترجمه نجمه رمضانی
تعداد بازدید : 965

یک بار راننده‌تاکسی‌ای که مانند بسیاری از تاکسی‌رانان توکیو موهایی جوگندمی داشت، از من خواست سنش را حدس بزنم. من که سعی می‌کردم ادب را رعایت کنم، گفتم ۶۴ساله است. خندید و گفت: “۸۲ سالمه.”

چنین اعترافی اغلب حس اعتماد مسافر را از بین می‌برد. اما در توکیو که تقریباً یک‌چهارم جمعیت بیش از ۶۵ سال سن دارند، کارکردن تا این سن تنها تلاشی فردی محسوب نمی‌شود و کم‌کم به ضرورتی اجتماعی تبدیل می‌گردد.

ژاپن که بالاترین نسبت افراد بالای ۶۵ سال را در جهان دارد، در پذیرش کهن‌سالی به‌عنوان پدیده‌ای شهری از دیگر کشورها جلوتر است. پایتخت ژاپن نمونۀ خوبی از محیط شهری مناسب برای سالمندان است؛ مثلاً در ساختمان‌های عمومی یا ایستگاه‌های قطار به‌ندرت پله‌ای دیده می‌شود که در کنارش سطح شیب‌دار یا آسانسور نباشد. همه ‌چیز از چراغ راهنما تا آسانسور تا خودپرداز با آدم حرف می‌زنند و اغلب صدای تیزی دارند. برخلاف آنچه بسیاری از بازدیدکنندگانِ خارجی تصور می‌کنند، ژاپنی‌ها این کارها را برای خودنمایی نمی‌کنند؛ بلکه می‌خواهند مطمئن شوند افرادی که ضعف بینایی دارند نیز علائم و توصیه‌ها را دریافت می‌کنند.

به‌شکل سنتی همیشه نبض شهر در دست جوان‌ها بوده است و این گروهْ با نیرو، ابداع و تغییر قرین‌اند. اما پا به سن گذاشتن با پناه‌بردن به یک زندگی‌ آرام‌تر در حاشیۀ شهر یا مناطق روستایی همراه است. البته درنتیجۀ توسعۀ اقتصادی و پیشرفت مراقبت‌های بهداشتی در قرن بیستم، جهان شهرنشین‌تر و کهن‌سال‌تر می‌شود. این دو چالش با هم جمع می‌شوند و پدیدۀ جدیدی را ایجاد می‌کنند: شهرهای نقره‌فام.

تا سال ۲۰۲۰، جمعیت جهانیِ افراد بالای شصت سال برای اولین بار از بچه‌های زیر پنج سال بیشتر می‌شود. سازمان بهداشت جهانی تخمین می‌زند که تا سال ۲۰۵۰، تعداد افراد شصت‌ساله و مسن‌تر در جهان، دومیلیارد نفر باشد؛ یعنی بسیار بیشتر از ۸۴۱ میلیون نفر امروزی.

در کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعۀ اقتصادی جمعیت افراد کهن‌سال در شهرها با سرعتی بیش از مناطق غیرشهری رشد می‌کنند. در لیسبون، میلان، بارسلونا و توکیو، هم‌اکنون حدود یک‌چهارمِ جمعیت، بالای ۶۵ سال سن دارند. بر خلاف تصورات عامیانه، این مشکل تنها برای ژاپن و اروپا نیست: انتظار می‌رود تا سال ۲۰۵۰، جمعیت ۶۵ساله و مسن‌تر در کشورهای درحال‌توسعه بیش از سه برابر شود و از نرخ رشد جهانی بیشتر باشد. به‌گفتۀ سازمان بهداشت جهانی، طی پنج دهۀ آتی، ۸۰ % افراد بالای شصت سال در کشورهای درحال‌توسعه زندگی خواهند کرد.

سال‌خوردگی جمعیت جهانی چیزی است که باید بزرگ داشته شود؛ زیرا نشانگر توسعۀ استانداردهای زندگی است که سبب شده‌اند امید به زندگی از ۴۷ سال در دهۀ ۱۹۵۰ به ۷۰ سال امروزی افزایش یابد. در همین حال، نرخ تولد کاهش یافته و این سبب شده است نسبت جمعیتِ مسنْ بیشتر شود. در بیشتر کشورها، پیش از پایین‌آمدن میزان باروری، مرگ‌ومیر کاهش یافت و سبب ایجاد نسلی موسوم به “انفجار جمعیت”  شد که نسل‌های پس از آن فرزندانی کم‌وکمتر داشتند.

در شهرهایی با رشد آهسته این تأثیر شدیدتر است: در توکیو، میلان و بارسلونا، تعداد افراد بالای ۶۵ سال حدوداً دوبرابرِ تعداد افراد زیر چهارده سال است. می‌توان گفت این شهرها، پیرترین شهرهای جهان‌اند.

در مقابل، شهرهایی چون شانگهای، سئول و مسکو شاید تقریباً جوان باشند؛ اما جمعیت پیر آن‌ها به‌سرعت درحال‌رشد است. به‌گزارش گروه مشاورۀ طراحی شهردار، پیش‌بینی می‌شود تا ۲۰۳۵ در لندن که هم‌اکنون ۳۲% جمعیت آن کمتر از ۲۵ سال دارند، تعداد افراد بالای شصت سال ۴۸% اما جمعیتِ زیر شصت سال تنها ۱۲% افزایش یابد.

دستۀ سوم شهرهایی هستند که هنوز غالب جمعیت آن‌ها جوان‌اند و با سرعتی کندتر پا به سن می‌گذارند. اما این شهرها نیز در آینده با تغییرات جمعیت‌شناختی مشابهی مواجه خواهند شد. ژوهانسبورگ که ۴۱% جمعیت آن کمتر از ۲۵ سال دارند و تنها ۴% از جمعیت، ۶۵ ساله به بالا هستند، یکی از این شهرهاست.

شهر چطور می‌تواند از کهن‌سالیِ سالم حمایت کند و درعین‌حال مرکزی بانشاط برای فرهنگ، تجارت و نوآوری باقی بماند؟ سازمان بهداشت جهانی، شهر “دوستدار سالمند” را این‌گونه تعریف می‌کند: “شهری که با بهینه‌سازی فرصت‌ها برای ارتقای سلامت، حضور در جامعه و امنیت، کیفیت زندگی افراد را در سالمندی تضمین کند.” با افزایش دسترسی به جامعه و زیرساخت‌های شهری می‌توان تضمین کرد که سالمندان در محیط کار، خانواده و زندگی مدنی فعال باقی بمانند و محصول دانش و تجربۀ خود را برداشت کنند. همچنین جوامع روبه‌پیری فرصت‌هایی را برای نوآوری و درنتیجه رشد ایجاد می‌کنند.

اما شهرهای روبه‌پیری با چالشی مواجه‌اند. لازم است این شهرها توازنی میان نیروی کارِ درحال‌کاهش و هزینه‌های افزایش‌یافتۀ مراقبت بهداشتی و اجتماعی برقرار سازند. در کلگری که تنها ۲% افراد سالمند به‌عنوان نیروی کار مشارکت دارند، برای استخدام کارکنان بازنشسته در پروژه‌هایی با زمان محدود و نیازمند مهارت‌های خاص برنامه‌ریزی شد. هلسینکی برای پاسخ‌گویی به نیاز روزافزون برای مراقبت و نگه‌داشتن هرچه‌بیشترِ افراد در خانه‌های خود، برنامه‌ای آزمایشی را آغاز کرده که هماهنگ با بودجۀ شخصی افراد، خدمات خانگی سفارشی را توسط انجمن‌های عمومی و خصوصی و داوطلبانه عرضه می‌کنند.

همچنین شهرها به‌ناچار با افزایش تعداد افرادی مواجه می‌شوند که از مسائل ترکیبی جسمی و ذهنیِ وابسته به سالمندی رنج می‌برند. در ژاپن تصادفات روی خط آهن وابسته به اختلال حواس روبه‌افزایش است. این مسئله سبب شده است فروشگاه‌ها در اوساکا متعهد شوند که از افرادِ دچار اختلال حواس حمایت کنند. این مغازه‌ها کارکنان خود را آموزش می‌دهند تا به افراد مسن که سردرگم به نظر می‌رسند، کمک کنند.

توازن میان علایق نسل‌های مختلف دشوار خواهد بود: سال گذشته، توکیو یکی از قوانین خود را اصلاح کرد تا دیگر سروصدای بچه‌ها آلودگی صوتی قلمداد نشود. این تصمیم زمانی بود که شکایات متعدد ساکنان سالمندی که نزدیک مدارس زندگی می‌کردند، مورد تأیید قرار گرفت و درنتیجه در شهری که امکانات مراقبت از کودکان در آن به‌شدت کمبود دارد، از ساخت آسایشگاه‌های جدید برای سالمندان ممانعت شد.

البته به‌گفتۀ فلوریان کولبچر، مدیر و بنیان‌گذار موسسۀ “تحقیقات دربارۀ سالمندی و جامعه” در دانشگاه شیان جیاتنگ لیورپول، افراد سالمند که در این مقاله منظور افراد بالای ۶۵ سال‌ است، گروهی یک‌دست نیستند. وقتی افراد پا به سن می‌گذارند، سبک زندگی و ظرفیت‌های جسمی و ذهنی و علایق فردی‌شان بیشتر با هم متفاوت می‌شود. یعنی بعضی به مراقبت ۲۴ساعته نیاز دارند و بسیاری دیگر در عرصۀ تجارت فعال‌اند و در میدان ماراتن می‌دوند. مبارزه با سالمندی و تصویر افراد مسن به‌عنوان آسیب‌دیدگان جسمی و ذهنی یا حتی افراد بی‌استفاده، یکی از چالش‌های بزرگ در توسعۀ شهری است که در آن افراد سالمند می‌توانند تمام‌وکمال زندگی کنند و مهارت‌ها و خِرد اندوختۀ خود را به‌خوبی در اختیار دیگران قرار دهند.

باوجوداین، از نظر آماری احتمال ناتوانی و بیماری در افراد سالمند بیشتر است و اکثر ما با افزایش سن از نظر جسمی ضعیف می‌شویم. طبق گزارش سازمان همکاری و توسعۀ اقتصادی، ازآنجاکه بی‌تحرکی می‌تواند سیر افت جسمی را سرعت بخشد و به پوکی استخوان، چاقی و سایر مشکلات سلامت ختم شود، مسئولان شهری باید افراد را به پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری تشویق کنند تا از افت قدرت و تناسب اندام هم‌زمان با افزایش سن جلوگیری کنند. یوکوهاما، شهری نزدیک توکیو، با همین هدف برنامه‌ای برای پیاده‌روی تدارک دیده که به افراد بالای چهل سال گام‌شمار رایگان می‌دهد و به‌ازای مسافت طی‌شده به آن‌ها جایزه می‌دهد. تاکنون ۱۵۲، ۶۷۰ نفر ثبت‌نام کرده‌اند و ۹۲، ۱۶۸ تن از شرکت‌کنندگان بیش از ۶۵ سال سن دارند.

ازآنجاکه نزدیکیِ زیاد به مغازه‌ها و پارک‌ها با جابه‌جایی بیشتر در ارتباط است، شاید برای دوران سالمندی، شهرهای کوچک با شبکۀ حمل‌ونقل عمومیْ سالم‌تر از نقاط روستایی باشند؛ چراکه در این نقاط برای رفت‌وآمد، اتومبیل شخصی ضروری است. در مطالعه‌ای در پورتلند، تراکم سکونتی با پیاده‌رویِ بیشتر ارتباط داشت؛ درحالی‌که در مطالعه‌ای دیگر در بوگوتا دریافتند که برخورداری از مسیرهای ویژۀ پیاده‌روی در آخر هفته با پیاده‌روی بیشتر در میان ساکنان سالمند مرتبط است.

اما جنبۀ منفی زندگی شهری می‌تواند فقدان ارتباطات فردی باشد. تنهایی مشکل بزرگی برای افراد مسن است که اغلب در شهرها اصلاً دیده نمی‌شوند. برخی از این سالمندان آنقدر نحیف و از نظر جسمی ناتوان هستند که نمی‌توانند به‌تنهایی در سطح شهر رفت‌وآمد کنند. برخی دیگر انگیزه، توانایی مالی یا دسترسی لازم برای حضور در رویدادهای اجتماعی را ندارند. بسیاری نیز تنها زندگی می‌کنند. همان‌طور که سازمان بهداشت جهانی اشاره دارد، ظاهراً سالمندان ارتباط انسانی را بر سیستم‌های خودکار ترجیح می‌دهند؛ درنتیجه “شهری هوشمند” که در آن افراد بیشتر با صفحه‌ای لمسی رو‌به‌رو می‌شوند و نه چهره‌ای انسانی، ممکن است برای سلامت ذهنی سالمندان مضر باشد.

اما فناوری می‌تواند به شیوه‌هایی مورد استفاده قرار گیرد که تنهایی را کاهش دهد. بشیکتاش، شهری در ترکیه که جمعیتِ بالای ۶۵ سال آن دو برابرِ این جمعیت در باقی نقاط کشور است، “سرویس سلامت” را در ۲۰۱۳ عرضه کرد. از طریق این سرویس شهروندان مسن‌تر می‌توانند تنها با فشار یک دکمه، خدماتی چون غذا یا کوتاهی مو را سفارش دهند، با دوستان و خانوادۀ خود تماس بگیرند یا حتی به اورژانس زنگ بزنند.

کار راهی برای غلبه بر تنهایی است. گروه مشاورۀ طراحی شهردار در لندن اخیراً گزارشی منتشر کرده است که از ایجاد “فرهنگ اولیۀ بینانسلی” حمایت می‌کند. این فرهنگْ سالمندان باتجربه را با پیمان‌کاران جوان مرتبط می‌سازد. این گزارش همچنین تأیید کرد که بسیاری از افراد مسن بالقوه می‌توانند خود پیمانکار باشند. لیسبون دانشگاه سال‌خوردگان را تأسیس کرده است. درِ این دانشگاه به روی افراد بالای پنجاه سال باز است و داوطلبان سال‌خورده دربارۀ فعالیت‌های هنری یا علوم رایانه سخنرانی می‌کنند؛ دانشگاه فنی لیسبون برای افراد بالای پنجاه سال کلاس‌هایی برگزار می‌کند که درنهایت به دریافت مدرک علوم، فناوری یا شهروندی ختم می‌شود. در منچستر میان مرکز سالمندیِ بهتر و مجمع عالی مشترک منچستر همکاری جدیدی صورت می‌گیرد که هدف از آن پیشرفت و اشتراک رویکردهای نوآورانه برای مهار نابرابری‌های اجتماعی، اقتصادی و بهداشتی در سنین بالاتر است. این همکاریْ حمایت از افراد دارای پنجاه سال سن و بالاتر برای ورود دوباره به بازار کار را در برمی‌گیرد.

به‌علت میزان اندک تولد و فقدان مهاجرت کلان در ژاپن، به‌طور تخمینی تا سال ۲۰۲۲ به‌ازای هر فرد بالای ۶۵ سال تنها دو نیروی کار در این کشور فعال خواهند بود. البته ژاپن یکی از بیشترین نرخ‌های مشارکت کاری سالمندان در جهان توسعه‌یافته را دارد: ۲۹.۳% مردان بالای ۶۵ سال در این کشور مشغول به کار هستند؛ درحالی‌که این نرخ در آلمان ۸.۲% و در فرانسه ۳.۲% است. برخی به‌خاطر نیاز مالی کار می‌کنند؛ اما بسیاری چنین مشاغلی را بدین خاطر می‌پذیرند که کار در فرهنگ ژاپن با اعتمادبه‌نفس و هدفِ زندگی ارتباطی تنگاتنگ دارد.

این واقعیتی آشکار در خیابان‌های توکیو است و تنها درخصوص راننده‌تاکسی‌هایی که در دهۀ هشتمِ زندگی خود هستند، صدق نمی‌کند. بسیاری از مردان بازنشسته کاری پیدا می‌کنند، نرده‌ها را رنگ می‌زنند، مسئول محل پارک دوچرخه می‌شوند یا حتی در تعمیرات جاده‌ای مشارکت می‌کنند. در آنجا کارشان این است که نشانۀ شبرنگی را تکان دهند تا به عابران پیاده و موتورسواران هشدار دهند چاله‌ای در پیاده‌رو است.

کار بکنند یا نه، سالمندان در سال‌های آینده حضوری فراوان در شهرهایمان خواهند داشت. چیزی که می توانیم به آن امیدوار باشیم این است که پیریِ جامعۀ ما آن طور که فکر می کردیم هم بد نباشد، همان طور که امید داریم پیری خودمان هم به آن بدی که در جوانی مان از آن می ترسیدیم نباشد و اینکه با حمایت دوجانبۀ دولت و اجتماع، با سالمندی، رنگ شهرهایمان نقره‌ای شود و نه خاکستری.

در بارسلونا حدود یک‌چهارم جمعیت بیش از ۶۵ سال عمر دارند.
 عکس: مارتین گادوین از گاردین


فوجا سینگ، مسن‌ترین دوندۀ ماراتن جهان که در ۲۰۱۳ بازنشسته شد، در صدسالگی خود را برای مسابقه‌ای در ادینبورگ در سال ۲۰۱۱ آماده می‌کند.
عکس: جف جی میشل/ گتی ایمجز




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group