معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1343
بحران آب   - 28
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1183
هنر روسیه   - 28
نظریه معماری   - 978
اکسپو میلان 2015   - 27
طراحي داخلي   - 909
پاویون های سرپنتین   - 24
سازه های شهری   - 868
باهاوس   - 24
تکنولوژی ساخت   - 845
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
مرزهای معماری   - 779
فیلوکیتکت   - 22
معماری حوزه عمومی   - 753
جشن نامه اتووود   - 21
المان شهری   - 701
معماری مجازی   - 20
نظریه شهری   - 696
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
نگاه نو به سكونت   - 687
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
کلان سازه   - 601
مدرنیته؛ از نو   - 18
معماری و سیاست   - 550
پردیس ویترا   - 18
معماری پایدار   - 517
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 18
منتقدان معماری   - 486
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری مدرن   - 484
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری تندیس گون   - 452
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 443
معماری ـ موسیقی   - 15
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 441
معماری بایومورفیک   - 14
آرمان شهرگرایی   - 436
شهرهای در حرکت   - 14
روح مکان   - 433
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
معماری منظر   - 426
اقتصادِ فضا   - 11
معماری شمایل گون   - 422
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
طراحی صنعتی   - 421
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
باز زنده سازی   - 380
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
توسعه پایدار   - 352
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری یادمانی   - 336
درس گفتارهای اتووود   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 333
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری سبز   - 306
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 8
معماریِ توسعه   - 304
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
هنر مدرنیستی   - 298
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
طراحی نئولیبرال   - 271
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
آینده گرایی   - 270
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 263
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
بدنه سازی شهری   - 254
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 250
معماری تخت جمشید   - 7
معماری ارزان   - 246
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری محدود   - 243
بی ینال ونیز   - 7
معماری تجربی   - 243
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 239
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 239
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری پست مدرن   - 231
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 220
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 218
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 205
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 189
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 187
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 176
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 164
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 157
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 155
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 147
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
مسکن روستایی   - 133
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
هنر انتزاعی   - 132
منبع شناسی اتووود   - 6
هنر گفت و گو   - 130
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
گرافیک   - 117
جهان علمیْ تخیلی   - 5
معماری ژاپن   - 113
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
طراحی مبلمان   - 111
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 5
معماری ایران   - 107
معماری مصر   - 5
فضای منفی   - 106
فرهنگ نفت   - 5
بلندمرتبه ها   - 102
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری مذهبی   - 86
معماری خوانی   - 4
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
اکسپو   - 75
بلوپرینت   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری فاشیستی   - 68
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 4
معماری هند   - 65
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
ترسیمات معماری   - 65
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری چین   - 61
مینته د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 3
گفت و گو با مرگ   - 51
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
ویرانه ها   - 50
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری و هنر انقلابی   - 46
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
جنبش متابولیسم   - 41
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
مدارس معماری   - 40
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
زاغه نشینی   - 40
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معماری پراجکتیو   - 37
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری دیجیتال   - 36
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
پداگوژی   - 35
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری کانستراکتیویستی   - 34
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
درگذشت زاها حدید   - 34
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرْخوانی با اتووود   - 1
طراحی پارامتریک   - 29

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زاها حدید   - 187
آراتا ایسوزاکی   - 16
زیگموند فروید   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان بودریار   - 3
آرکی زوم   - 4
ژان نوول   - 22
آلبرت پوپ   - 4
ژاک دریدا   - 16
آلدو روسی   - 13
ژاک لوگوف   - 4
آلوار آلتو   - 19
ژیل دلوز   - 27
آلوارو سیزا   - 9
سائول باس   - 7
آن تینگ   - 4
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی گائودی   - 27
سالوادور دالی   - 2
آنتونی وایدلر   - 5
سانا   - 5
آنتونیو نگری   - 5
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنیش کاپور   - 8
سدریک پرایس   - 3
آی وِی وِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اُ ام اِی   - 34
سوپراستودیو   - 9
اتوره سوتساس   - 7
سورِ فِهْن   - 6
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سوزان سانتاگ   - 2
ادوارد برتینسکی   - 1
شاشونا زوبوف   - 2
ادوارد سعید   - 13
شیگرو بان   - 33
ادوارد سوجا   - 10
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فدریکو بابینا   - 30
ادولف لوس   - 7
فرانک گهری   - 49
ارو سارینن   - 28
فرانک لوید رایت   - 45
اریک اوون موس   - 13
فرای اوتو   - 9
اریک هابسبام   - 2
فردا کولاتان   - 2
استن آلن   - 4
فردریک جیمسون   - 2
استیون هال   - 30
فرشید موسوی   - 3
اسلاوی ژیژک   - 17
فمیهیکو ماکی   - 4
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
فیلیپ جنسن   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسکار نیمایر   - 33
گرگ لین   - 7
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 3
لبس وودز   - 23
الیس راستورن   - 50
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ میس ون دروهه   - 23
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لوسی رای   - 15
ایلین گری   - 7
لویی کان   - 37
ایوان لئونیدوف   - 4
لوییس بورژوا   - 8
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لُکُربُزیه   - 134
بال کریشنادوشی   - 4
لیام یانگ   - 4
باک مینستر فولر   - 11
مارتین هایدگر   - 27
برنارد چومی   - 33
مارسل بروئر   - 7
برنو زوی   - 7
مارشال برمن   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانفردو تافوری   - 16
بوگرتمن   - 1
مانوئل کاستلز   - 2
بی یارکه اینگلس   - 68
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو سولری   - 4
مایکل سورکین   - 1
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 21
معماران مورفسس   - 16
پیتر آیزنمن   - 57
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر برنس   - 2
موشه سفدی   - 12
پیتر زُمتُر   - 67
میشل سر   - 3
پیتر کوک   - 7
میشل فوکو   - 44
پیر بوردیو   - 5
نائومی کلاین   - 4
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نورمن فاستر   - 35
تئودور آدورنو   - 3
نیکلای مارکوف   - 1
تادو اندو   - 13
هانا آرنت   - 7
تام مین   - 13
هانری لفور   - 23
تام ویسکامب   - 10
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 23
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 1
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 16
جورجو آگامبن   - 5
ورنر پنتون   - 3
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 10
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 1
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 5
چاینا میه ویل   - 4
کازیو سجیما   - 2
حسن فتحی   - 5
کالین روو   - 1
حسین امانت   - 3
کامران دیبا   - 13
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامرون سینکلر   - 11
داریوش آشوری   - 1
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش شایگان   - 8
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دانیل لیبسکیند   - 22
کریم رشید   - 5
دنیس اسکات براون   - 10
کلر استرلینگ   - 2
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلود پَره   - 3
دیوید رُی   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید گیسن   - 2
کنزو تانگه   - 9
دیوید هاروی   - 25
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت نوزیک   - 2
کنگو کوما   - 47
رابرت ونتوری   - 28
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رُدولف شیندلر   - 7
کوین لینچ   - 7
رضا دانشمیر   - 5
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رم کولهاس   - 95
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رنزو پیانو   - 30
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریچارد مِیر   - 8
یان گِل   - 9
ریموند آبراهام   - 1
یو ان استودیو   - 32
رینر بنهام   - 2
یورگن هابرماس   - 13
رینهولد مارتین   - 5
یونا فریدمن   - 5
ریکاردو بوفیل   - 3
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -754
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -344
صنعتی   -101
فرهنگی   -318
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -157
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مسابقه دانشجویی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
  مسابقه دانشجویی اتووود
سوپره ماتیسم در گذر زمان؛ از مالویچ تا کاندینسکی ـ بخش اول
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1396/06/22
مـنـــــــبـع : کتاب تاریخ هنر مدرن نوشته نورمن لینتُن و ترجمه علی رامین
تعداد بازدید : 2017

تا پیش از سال 1914 و آغاز جنگ جهانی اول، هنرمندان روس علاقه داشتند که به کشورهای غربی سفر کنند. برخی از آن ها مدت ها در پاریس کار کرده بودند و بنابراین می توانستند همکارانشان را از اوضاع و احوال آن مطلع سازند. گذشته از آن، آثار مدرنی که به وسیله شچوکین و دیگران در روسیه گردآوری شده بودند، نمایشگاه هایی که تشکیل می یافتند، و مجلاتی که منتشر می شدند، به نحو گسترده ای هنرمندان روس را با تحولات دنیای غرب آشنا می ساختند. با این همه، آنچه تکمیل کننده آگاهی آن ها از آفرینش های نو در غرب، به ویژه در کشورهای فرانسه، آلمان و ایتالیا بود، آگاهی از میراث گذشته و هنر بومی خودشان بود. در اینجا به تأثیرگذاری کوبیسم بر نقاشان روس خواهیم پرداخت.

هیزم شکن مالویچ (1912) خط کناره های آبتنی کننده او را نشان می دهد که به صفحات انحنادار تغییر یافته اند، و رنگ های زنده و مایه های متباین [یا سایه روشن ها] بر آن ها تأکید می نهند. احساس حجمی که این صفحات و سایه روشن ها ایجاد می کنند، با رابطه متضاد صفحات خنثی می شود: یعنی نقاط روشن و تاریک گاه به این سو می گرایند گاه به آن سو، و در این نتیجه اجازه نمی دهند که حجم نور به طور منسجم و پایدار از مجموعه تابلو احساس گردد. این شیوه، کوبیسم تحلیلی را، احتمالا به گونه ای که از برخی کارهای لژه برداشت می شود، منعکس می کند. هیزم شکن به مجموعه کارهایی  تعلق دارد که زندگی روستاییان را به زبانی ساده ولی باوقار، تصویر می کنند. بخشی از این مجموعه در سال 1912 در مسکو در نمایشگاهی به نمایش گذاشته شد که لاریونوف آن را با هدف معرفی آثار بدوی گری بر پا کرد؛ اکثر کارهایی که در این نمایشگاه عرضه شدند نقاشی هایی بودند که به شدت با هرگونه شیکی و آراستگی در تضاد بودند و به نحو مبالغه آمیزی بر شگردهای هنر قومی و هنر کودکان تأکید می کردند. بدون شک در چنین فضایی کار مالویچ، هنری باوقار و متین جلوه کرده است. می گویند که او بعد از این نمایشگاه، با لاریونوف قطع رابطه کرد.

دیری نگذشت که ناگهان کار مالویچ لحن بسیار مدرن تری یافت و از مردم پسندی اش کاسته شد. به نظر می رسد که انگیزه این تغییر، شعر پیشتاز [یا آوانگارد] بود. برخی از نویسندگان روس، از آن میان مایاکوفسکی و کروچنیخ، که از مالویچ کمی جوان تر بودند، می خواستند با استفاده بازیگوشانه از کلمات، یا آلوژیسم، به معنا و تأثیرگذاری تازه ای برسند. آن ها نه تنها کلمات را بدون معنای روشن کنار هم قرار می دادند تا بتوانند معانی غیر منتظره ای از آن ها برگیرند، بلکه کلمات را تقطیع می کردند و سپس ، همچون قطعات یک چیز ناشناخته، با آرایش جدیدی به هم می چسباندند. مالویچ در سال 1913 برای ساختن یک اپرا موسوم به پیروزی بر خورشید با کروچنیخ و یک آهنگساز جوان به نام ماتیوشین همکاری کرد. این اپرا در دسامبر همان سال در سن پترزبورگ به اجرا درآمد و بیش از معمول فریادهای اعتراض را بلند کرد. در خلال همین سال بود که نقاشی های مالویچ، که از کوبیسم ترکیبی الهام می گرفتند، خصلت آلوژیک عیانی را از خود بروز دادند. در تابلوی یک مرد انگلیسی در مسکو (1913-1914) چهره مرد تا حد زیادی با همان حالت تابلوی هیزم شکن باز نموده شده است، ولی نیمی از چهره او در پس بارانی از کلمات مقطع و تصاویر ناهمگن (ماهی، شمع روشن، نردبان، سرنیزه، شمشیر غیره) پنهان شده است. چه بسا این اشیا به تجربه یک فرد انگلیسی از شهر اشاره داشته باشند. پرسوناژ تابلو به تنهایی، به یک شمایل یا نماد تصویری شباهت دارد. او به همراه مجموعه چیزهایی که یادآور ویژگی هایی اند که یک قدیس را در یک شمایل همراهی می کنند و وسیله تشخص او هستند، به نماد تجربه انسان تبدیل می شود. قاشق سرخی که در منتهی الیه بالای تابلو کشیده شده در جای یک قاشق چوبی رنگ شده قرار گرفته که در اصل به بوم نقاشی چسبانده شده بوده است: مایاکوفسکی و دوستانش چنین قاشق هایی را در مادگی لباس هایشان قرار میدادند تا بدان وسیله آلوژیسم [یا نامنطقیت] خود را به عموم نشان دهند. مالویچ در تابلوهای دیگری که در این دوره کشید تا حد زیاد از کلاژ [یا وصله چسبانی] استفاده کرد. روی یکی از آن ها یک دماسنج چسبانده شده است.

این مرحله نیز چیزی بیش از یک میان پرده در تکامل کار مالویچ نبود. پیروزی فناوری بر طبیعت و انسان مدرن بر خورشید، درون مایه اپرای پیروزی بر خورشید بود که از یک موسیقی دارای ربع پرده و اشعار پر طنین آلوژیک شکل گرفته بود. طرح های مالویچ برای لباس ها و دکور صحنه ها عموما مایه کوبیستی داشت، ولی یکی از پرده های پس زمینه صرفا یک مربع بزرگ را نشان می داد که صفحه اش به صورت ضربدری بین رنگ های سیاه و سفید تقسیم شده بود. او خود می گفت که کارش در مورد این اپرا بود که به هنری انجامید که وی آن را والاگرایی [یا سوپره ماتیسم] نامید، و بی تردید درون مایه آن بذری بود که فلسفه هنر وی، که در چندین جستار عرضه شد، از آن رویید. نخستین کار جاافتاده او در دوره سوپرماتیسم تابلویی بود که از یک مربع سیاه در وسط یک مربع سفید، که وسعتش حدودا دو برابر اولی بود، شکل می گرفت. این تابلو شاید بیش از آن که یک تصویر ذهنی باشد یک نماد بود و محققا از هیچ شی قابل رویتی انتزاع نشده بود. او این تابلو و چند تابلوی دیگر را برای نخستین بار در دسامبر 1915 و ژانویه 1916 در سن پترزبورگ به نمایش نهاد. این تابلو ساده ترین و گویاترین آن ها بود. در نقاشی های بعدی او، هر چه بیشتر از عناصر مختلف و رنگ های متنوع تر استفاده شد و مالویچ از قطعیت ثابت نخستین کارش، به بهره گیری از ترکیب بندی های سیال تر و القای فضای محسوس تر تحول یافت. رنگ های متباین، همپوشانی عناصر تصویری و نیز اندازه های مختلف آن ها، که همه روی یک زمینه سفید دیده می شوند، موجب می گردند که فرم ها در یک فضای بیکران آکنده از نور در حالتی شناور احساس شوند.

این نقاشی ها، مانند کارهای نئوپلاستیسیمِ موندریان، از ابتدا به قصد آن پدید آورده می شدند که بدون قاب به نمایش درآیند. نقاشی های موندریان قرار بود که به صورت تخت روی دیوار نصب شوند، ولی نقاشی های مالویچ به حالت مرسوم روی دیوار آویخته می شدند و از بالا کمی با دیوار فاصله می گرفتند و به جلو متمایل می شدند. موندریان می گفت که فضای تابلو همان فضای دیوار است؛ ولی مالویچ می گفت که تابلوی او به یک فضای نامتناهی در جای دیگر اشاره دارد، یعنی یک فضای کیهانی، نه بخشی از فضای بلاواسطه پیرامون تابلو.

در نمایشگاه سال 1915، تابلوی مربع سیاه روی زمینه سفید در یکی از گوشه های سالن آویخته شد و حالت شمایلی را داشت که در محل نمازگزاردن هر خانه روسی آویخته می شد. مالویچ در سال 1935 زندگیش به پایان رسید؛ جسد او را برای مراسم تودیع در داخل ساختمان متعلق به اتحادیه هنرمندان لنینگراد قرار دادند و نسخه پاکیزه ای از مربع سیاه او را روی دیوار بالای سرش نصب کردند. چند روز بعد خاکستر او را در قبری دفن کردند که سنگ آن، سنگ سفید مربع شکلی بود که مربع سیاهی در وسط آن تعبیه شده بود. این کار برای نقاش و دوستانش حکم یک شمایل را داشت. این موضوع احتمالا در مورد برخی از تابلوهایی که در اوایل دهه 1920 کشید نیز صادق بود. "صلیب بزرگ روی زمینه سفید" یکی از آن هاست: صلیب بزرگی از یک مستطیل سیاه که روی یک مستطیل قرمز قرار دارد شکل می گیرد و مجموعه کار با رنگ های نسبتا غلیظ ساخته شده است. نقاشی دیگری که در همان دوره پدید آمده، صلیب حتی بزرگ تری را باز می نمایاند، ولی صلیبی است که با رنگ سفید روی یک زمینه سفید کشیده شده است. این صلیب یک نماد بی چون و چراست. مالویچ احتمالا تمام هم و غمّش تبلیغ مسیحیت نبوده است، ولی تردیدی نیست که هنر او انگیزه عرفانی دارد. نوشته های او گویای آنند که هنر وی از آمیزش تفکر دینی و فلسفی مایه می گرفته است. برخی از ترکیب بندی های سوپره ماتیستی اولیه او عناوینی همچون "هواپیمای در حال پرواز" و "خانه در حال ساخت" داشتند، ولی بعدا از ارجاعات آن ها به جهان مادی احساس تاسف کرده بود. واقعیتی که او می خواست به فرم های دینی بدهد واقعیتی غیر مادی بود ـ "احساس ناعینیت" ـ و این خواست هنگامی برای او حیاتی تر شد که جامعه جدید برخاسته از انقلاب روسیه، اساس خود را بیش از پیش بر اصول مادی استوار می ساخت. مالویچ بعد از سال 1922 دیگر کارهای سوپره ماتیستی خود را در روسیه به نمایش نگذاشت، ولی آوازه شان در غرب بالاگرفت. آن ها در نمایشگاه های گسترده هنر روسی در برلین، سال های 1922 و 1923، در ونیز سال 1924 و در یک نمایشگاه انفرادی آثار مالویچ به نمایش درآمدند. در آن سال همچین بخشی از نوشته های نظری وی با عنوان "جهان غیر عینی" انتشار یافت.

بدین ترتیب سه تن از برجسته ترین پیشاهنگان هنر انتزاعی، یعنی دولونه، موندریان و مالویچ از کوبیسم همچون راهنمودی به سوی هنر غیر بازنمودی کامل بهره گرفتند. به نظر نمی رسد که احساس های غنایی نور و رنگ و حرکت که جان مایه هنر دولونه بودند از یک فلسفه کلی تاثیر می پذیرفته اند. هنر موندریان بازتابنده تعلق خاطری نیمه شرقی بود که به کلیات وجود به عنوان نقطه تلاقی اضداد (مانند در آمیزی نر و ماده) نظر داشت؛ می گفت که ساختارهای پویا و در عین حال هماهنگ نقاشی هایش می بایست همچون الگوهایی از آن جهان مادی و معنوی برنگریسته شوند که هنوز تحقق نیافته است و اگر تحقق یابد دیگر نیازی به نقاشی در آن نخواهد بود.

کازیمیر مالویچ
هیزم شکن، 1912


کازیمیر مالویچ
یک مرد انگلیسی در مسکو، 1913 - 1914


کازیمیر مالویچ
نقاشی سوپره ماتیسم، 1916




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group