مسابقه دانشجویی اتووود
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1341
پداگوژی   - 32
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1173
طراحی پارامتریک   - 29
نظریه معماری   - 973
هنر روسیه   - 28
طراحي داخلي   - 904
بحران آب   - 28
سازه های شهری   - 866
اکسپو میلان 2015   - 27
تکنولوژی ساخت   - 844
پاویون های سرپنتین   - 24
مرزهای معماری   - 775
باهاوس   - 23
معماری حوزه عمومی   - 749
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
المان شهری   - 699
فیلوکیتکت   - 21
نظریه شهری   - 693
جشن نامه اتووود   - 21
نگاه نو به سكونت   - 684
معماری مجازی   - 20
کلان سازه   - 600
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری و سیاست   - 542
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری پایدار   - 517
پردیس ویترا   - 18
منتقدان معماری   - 485
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 18
معماری مدرن   - 480
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری تندیس گون   - 452
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 441
مدرنیته؛ از نو   - 16
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 440
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
آرمان شهرگرایی   - 434
شهرهای در حرکت   - 14
روح مکان   - 429
معماری ـ موسیقی   - 14
معماری منظر   - 426
معماری بایومورفیک   - 14
معماری شمایل گون   - 422
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
طراحی صنعتی   - 417
اقتصادِ فضا   - 11
باز زنده سازی   - 378
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
توسعه پایدار   - 352
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری یادمانی   - 336
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
تراشه های کانسپچوال   - 333
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری سبز   - 306
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماریِ توسعه   - 301
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
هنر مدرنیستی   - 292
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
طراحی نئولیبرال   - 267
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
آینده گرایی   - 266
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 263
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 254
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری محلی   - 249
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 246
معماری تخت جمشید   - 7
معماری محدود   - 243
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری تجربی   - 243
بی ینال ونیز   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
محوطه سازی   - 239
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 237
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
معماری پست مدرن   - 226
طراحی و پناهجویان   - 7
بنای محدود   - 220
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 218
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 205
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 189
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 187
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 172
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 162
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 154
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 152
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 145
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 133
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر انتزاعی   - 130
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
هنر گفت و گو   - 130
منبع شناسی اتووود   - 6
گرافیک   - 115
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری ژاپن   - 113
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 6
معماری ایران   - 107
جهان علمیْ تخیلی   - 5
طراحی مبلمان   - 105
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
فضای منفی   - 104
معماری مصر   - 5
بلندمرتبه ها   - 101
فرهنگ نفت   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماری مذهبی   - 86
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری خوانی   - 4
اکسپو   - 75
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
بلوپرینت   - 4
معماری فاشیستی   - 66
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری هند   - 62
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری چین   - 61
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
ترسیمات معماری   - 60
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
گفت و گو با مرگ   - 50
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
ویرانه ها   - 50
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
معماری و هنر انقلابی   - 46
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
جنبش متابولیسم   - 41
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
مدارس معماری   - 40
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
زاغه نشینی   - 40
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری دیجیتال   - 36
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
درگذشت زاها حدید   - 34
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری پراجکتیو   - 34
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
معماری کانستراکتیویستی   - 33
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو شانگهای 2010   - 33
شهرْخوانی با اتووود   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زاها حدید   - 187
آراتا ایسوزاکی   - 16
زیگموند فروید   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان بودریار   - 3
آرکی زوم   - 4
ژان نوول   - 22
آلبرت پوپ   - 4
ژاک دریدا   - 13
آلدو روسی   - 13
ژاک لوگوف   - 4
آلوار آلتو   - 19
ژیل دلوز   - 27
آلوارو سیزا   - 9
سائول باس   - 7
آن تینگ   - 4
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی گائودی   - 27
سالوادور دالی   - 2
آنتونی وایدلر   - 5
سانا   - 5
آنتونیو نگری   - 5
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنیش کاپور   - 8
سدریک پرایس   - 3
آی وِی وِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اُ ام اِی   - 34
سوپراستودیو   - 9
اتوره سوتساس   - 7
سورِ فِهْن   - 6
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سوزان سانتاگ   - 2
ادوارد برتینسکی   - 1
شاشونا زوبوف   - 2
ادوارد سعید   - 13
شیگرو بان   - 33
ادوارد سوجا   - 10
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فدریکو بابینا   - 30
ادولف لوس   - 7
فرانک گهری   - 49
ارو سارینن   - 28
فرانک لوید رایت   - 44
اریک اوون موس   - 13
فرای اوتو   - 9
اریک هابسبام   - 2
فردا کولاتان   - 2
استن آلن   - 4
فردریک جیمسون   - 2
استیون هال   - 30
فرشید موسوی   - 3
اسلاوی ژیژک   - 17
فمیهیکو ماکی   - 4
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
فیلیپ جنسن   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسکار نیمایر   - 33
گرگ لین   - 7
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 3
لبس وودز   - 23
الیس راستورن   - 47
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ میس ون دروهه   - 22
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لوسی رای   - 15
ایلین گری   - 7
لویی کان   - 37
ایوان لئونیدوف   - 4
لوییس بورژوا   - 8
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لُکُربُزیه   - 134
بال کریشنادوشی   - 4
لیام یانگ   - 4
باک مینستر فولر   - 11
مارتین هایدگر   - 27
برنارد چومی   - 33
مارسل بروئر   - 7
برنو زوی   - 7
مارشال برمن   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانفردو تافوری   - 16
بوگرتمن   - 1
مانوئل کاستلز   - 2
بی یارکه اینگلس   - 68
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو سولری   - 4
مایکل سورکین   - 1
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 21
معماران مورفسس   - 16
پیتر آیزنمن   - 57
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر برنس   - 2
موشه سفدی   - 12
پیتر زُمتُر   - 67
میشل سر   - 3
پیتر کوک   - 7
میشل فوکو   - 44
پیر بوردیو   - 5
نائومی کلاین   - 4
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نورمن فاستر   - 35
تئودور آدورنو   - 3
نیکلای مارکوف   - 1
تادو اندو   - 13
هانا آرنت   - 6
تام مین   - 13
هانری لفور   - 23
تام ویسکامب   - 10
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 23
هنس هولین   - 4
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 1
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 16
جورجو آگامبن   - 5
ولادیمیر تاتلین   - 10
جوزپه ترانی   - 2
ولف پریکس   - 1
جونیا ایشیگامی   - 3
ونگ شو   - 8
جیمز استرلینگ   - 1
ویتو آکنچی   - 12
جین جیکوبز   - 1
ویوین وست وود   - 6
چارلز جنکس   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز کوریا   - 15
کازیو سجیما   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کالین روو   - 1
حسن فتحی   - 5
کامران دیبا   - 13
حسین امانت   - 3
کامرون سینکلر   - 11
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش آشوری   - 1
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش شایگان   - 8
کریم رشید   - 5
دانیل لیبسکیند   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کلود پَره   - 3
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنت فرمپتن   - 14
دیوید رُی   - 2
کنزو تانگه   - 9
دیوید گیسن   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید هاروی   - 24
کنگو کوما   - 47
رابرت نوزیک   - 2
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت ونتوری   - 28
کوین لینچ   - 7
رُدولف شیندلر   - 7
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رم کولهاس   - 95
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رنزو پیانو   - 30
یان گِل   - 9
ریچارد مِیر   - 8
یو ان استودیو   - 32
ریموند آبراهام   - 1
یورگن هابرماس   - 13
رینر بنهام   - 2
یونا فریدمن   - 5
رینهولد مارتین   - 5
یوهانی پالاسما   - 12
ریکاردو بوفیل   - 3

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -753
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -344
صنعتی   -101
فرهنگی   -315
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مسابقه دانشجویی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
  مسابقه دانشجویی اتووود
سوپره ماتیسم در گذر زمان؛ از مالویچ تا کاندینسکی ـ بخش دوم
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1396/06/22
مـنـــــــبـع : کتاب تاریخ هنر مدرن نوشته نورمن لینتُن و ترجمه علی رامین
تعداد بازدید : 1720

هنر مالویچ تصاویری ذهنی از احساس های کلی را ارائه می کرد که به تمام معنا مایه دینی نداشتند ولی محققا بازتابنده بیزاری از جهان تکنولوژیک بودند. پیکاسو و براک غایاتی مشابه اینان نداشتند و در مناقشه بعدی بین شکل نمایی و انتزاع، قویا جانب شکل نمایی را گرفتند. با این همه، آن ها بلاقصد نوعی نقاشی فرم های هندسی و مونتاژ شده را عرضه کرده بودند که کسانی که از آن [به عنوان قالب] سود می جستند می توانستند محتواهای مختلفی را در آن قرار دهند. افزون بر آن، راه دیگری وجود داشت که به انتزاع ـ به عنوان هنر بدیهه نگاری ـ می انجامید. این راه، بهره گیری از چیزی بود که دولاکروا "موسیقی در نقاشی" نامیده بود و ما از آن به عنوان قدرت ارتباطی شکل ها و رنگ ها یاد کردیم. ماهیت هندسی و ساخت گری کوبیسم آن را در پیوند با سنتی قرار می دهد که تصویرسازان پروسواسی مانند پیرو دلا فرانچسکا، رافائل، پوسن، ورمیر، انگر و سورا نمایندگان آن بودند. [حال انکه] "موسیقی در نقاشی" به آن سنت نقاشی نقاشانه اشاره دارد که از طریق مونه، دولاکروا، ولاسکز، رامبرانت و روبنس به تیسین و نقاشان مکتب ونیزی قرن شانزدهم باز می گردد.

بدون تردید صف کردن هنرمندان در یک چنین توالی هایی، گمراه کننده است، زیرا صرفا بر یک جنبه از کار آن ها، به بهای نادیده انگاشتن جنبه های دیگر آن، تأکید می کند؛ با این همه، خود هنرمندان اغلب چنین رهیافتی داشته اند. (وجه تمایز سزان این است که آشکارا به هر دو سنت تعلق دارد، ولی دوستداران وی در اوایل قرن بیستم گرایش بدان داشتند که صرفا به جنبه ساخت گری کارهای او توجه کنند). در سنت نقاشانه، ارتباط عاطفی بین نقاش و نظاره گر، به طور مستقیم بر تأثیربرانگیزی های عاطفی رنگ و رنگ سایه، و حرکت های قلم، به عنوان اشارت های بیانگری و بافت، مبتنی است. بازنمایی در این خصوص چه بسا هم غیرضروری به نظر آید و هم ناخواسته؛ آن می تواند همچون حجابی بین نقاش و نظاره گر ظاهر شود. بدین ترتیب در بطن جنبش گسترده اکسپرسیونیسم، جریانی پاگرفت که از دهه 1950 (و برآمدن نقاشی انتزاعی در امریکا) اکسپرسیونیسم انتزاعی خوانده شده است. برجسته ترین مدافع و تحکیم کننده این جریان، کاندینسکی بود.

می توانیم به اجمال بگوییم که هنر کاندینسکی رویشی است از فوویسم و هنر قومی، ولی اگر بخواهیم آن را بفهمیم بایسته است که موسیقی را، هم به عنوان تجربه و حال و هم به عنوان ایده، به آن دو آبشخور اضافه کنیم. کاندینسکی به اعلا درجه واگنر را می ستود و معتقد بود که وی موسیقی، شعر و صحنه را در مجموعه سازمندی در هم آمیخته و به اپرا، که تا آن زمان هنری بیش از حد دنیوی بود، بعدی معنوی بخشیده است. چنانکه گذشت در جُنگ "سوار آبی"، به ویراستاری کاندینسکی و مارک، جستاری در باره پوئم سمفونی "پرومتئوس" ]یا شعر آتش[ اثر اسکریابین و جستاری به قلم شوئنبرگ (که هر دو چند سالی از کاندینسکی جوان تر بودند) درج شده بود. واپسین مقاله این جُنگ، مقاله صحنه آرایی کاندینسکی است که با عنوان "آواهای زرد" آورده شده است. این مقاله بیشتر شامل توصیه هایی برای شش صحنه کوتاه است: کاندینسکی تأثیربرانگیزی نور، رنگ و تاریکی و نوع موسیقی که باید با آن ها همراه شود را شرح می دهد و درباره حرکت های ساده فردی و گروهی (مرد، کودک، پنج غول، موجودات اسرارآمیز و غیره) سخن می گوید. کلماتی که باید گفته یا خوانده شوند زیاد نیستند. واپسین کلمه ای که باید در صحنه چهارم ("بسیار بلند، آمرانه؛ و با لحنی زیبا") بر زبان مرد جاری شود این کلمه است: "ساکت".

نقاشی، به نوشته کاندینسکی، "می تواند همان انرژی هایی را ]در مشاهده گر[ ایجاد کند که موسیقی می تواند ]در شنونده[ ایجاد کند". کاندینسکی جویای پژواک است: درست همانند رابطه موسیقی با شنونده، شکل ها و رنگ ها باید به روح مشاهده گر نفوذ کنند، تارهای وجودش را به ارتعاش درآورند و در اعماق ذهنش طنین افکنند. در خلال سال هایی که به انتشار جُنگ مورد اشاره و کتاب "درباره معنویت در هنر" منتهی شدند، نقاشی های او، در بازنمایی از مناظر طبیعی و گاه صحنه های رازآمیز مرتبط با انسان ها و اسب ها، بیش از پیش بر غنای رنگی شان افزوده و از دقت و صراحتشان کاسته شد. او از سال 1909 به بعد، برخی از نقاشی هایش را بدیهه نگاری نامید. می توانیم همچنان اشارت هایی را به انسان ها، ساختمان ها، کوه ها و غیره در آن ها پیدا کنیم، ولی اینها بیشتر نقش نشانه ها را دارند تا بازنمودها؛ آن ها نه خود اشیا بلکه تصاویر ساده شده ای را تداعی می کنند که خود او قبلا از اشیا کشیده است. آن ها جلوه ای رؤیاگونه و تخیلی دارند. چنانکه از عناوین تابلوها بر می آید، کاندینسکی آن ها را حتی المقدور خودانگیخته و رها از سنجش گری و آگاهی آفریده است. تابلوهایی که ترکیب بندی ها ]یا کمپوزیسیون ها[ نامیده شده اند، کارهای سنجیده و بسط یافته تر کاندینسکی اند که بعد از سال 1910 پدید آمده اند و از "بدیهه نگاری ها" مایه گرفته اند. بسیاری از تابلوهای او که تا قبل از سال های 1913-1914 کشیده شده اند، گویی هیچ گونه مراجعه ای به اشیا واقعی ندارند. برخی از آن ها به نظر می آیند که مانند کمپوزیسیون ها با طمانینه و تامل ساخته شده اند، ولی بقیه شان بدیهه نگاری های مسلم اند.

اینها نخستین نمونه های یک هنر انتزاعی اند که از هنر انتزاعی هندسی متمایز و از جهات بسیاری مکمل آنند؛ با این همه، خطاست که هنر انتزاعی هندسی و هنر انتزاعی غیر هندسی ]یا بدون شکل منظم[ را به عنوان دو گونه متضاد هنر در دو اردوگاه مجزا قرار دهیم. هنر انتزاعی موندریان و مالویچ از این جهت که بر فرم های ابتدایی تکیه می کند، فاقد عناصر انسانی و آشکارا مدرن به نظر می آید. مع الوصف هر دو هنرمند دارای انگیزه های عرفانی اند و بیش از آنکه بخواهند جهان مادی را ستایش کنند، در پی مقابله با آنند. فلسفه کلاسیک این باور آن ها را تحکیم می کند که واقعیت قابل رؤیت و ملموس نقابی بر واقعیت عمیق تر است که فقط از طریق تخیل می توان به آن دست یافت.

افزون بر آن، موندریان بر این باور است که هنر باید از عرضیات نمودهای طبیعی تعالی جوید تا بتواند به وسیله شکل های انتزاعی، که در پیوندی پویا با یکدیگر باشند، به خلق یک زیبایی ناب نائل آید. این باور موندریان را می توانیم بسط آن موزه یونانی بدانیم که می گوید آرمان هنر باید کمالی فراتر از دسترس طبیعت باشد. با این همه، ویژگی تفکر موندریان و مالویچ ناشی از درآمیزی چنین آرمان هایی با گونه های عرفانی شرقی است که در خلال واپسین دهه های قرن نوزدهم و سال های نخست قرن بیستم (و سپس بعد از جنگ های جهانی اول و دوم) به طور وسیعی در جهان غرب طنین افکن می شوند. هنر کاندینسکی، که در ظاهر با هنر موندریان و هنر مالویچ تفاوت زیادی دارد، به لحاظ تعلقات اصلی تا حد زیادی با آن ها مشترک است. هر سه هنرمند عمیقا به ایده های اشراقی و عرفانی تعلق خاطر دارند؛ کاندینسکی، همچون مالویچ، به این نتیجه می رسد که هنر ]نقاشی[ چیزی جز انتقال احساس ها از طریق شکل و رنگ نیست.

تأکید موندریان بر یک زبان و تکنیک غیر شخصی کار او را از کار کاندینسکی و مالویچ متمایز می کند و این تمایز اساسی تر از آن تشابهی است که بر اثر بهره گیری او و مالویچ از فرم های هندسی، بین کار آن ها به وجود می آید. برای نقاشان راه باز بوده است که از زبان های تصویری موندریان و مالویچ اقتباس کنند و با تعدیدل هایی از آن ها بهره گیرند و شماری از آن ها با درجات مختلفی از موفقیت چنین کرده اند، ولی ضمن آن که پیروان کاندینسکی توانسته اند از آموزه های استاد فیض ببرند، نتوانسته اند زبان شخصی این دوره او را به کار گیرند.

کاندینسکی بعد از آغاز جنگ ]جهانی اول[ به مسکو بازگشت. او که از فعالان انقلاب1917 بود، در کمیساریا ]یا وزارت[ آموزش و پروش نقش مهمی را بر عهده گرفت. دغدغه ویژه او تدوین یک برنامه آموزشی برای مدارس جدید هنر در اتحاد شوروی بود.احتمالا ضرورت مدون کردن روش تدریس هنر به شدت شخصی اش،کاندینسکی را بر آن داشته است که شیوه های کارش را مورد بازنگری قرار دهد. بدون شک وی از الگوی مالویچ،که در آن زمان با مسائل مشابهی در ویتبسک و پتروگراد روبه رو بود، تأثیر پذیرفته است. نقاشی های کاندینسکی رفته رفته نمود خود انگیختگی شان را از دست می دهند. فرم های هندسی جای شکل های خودجوش را می گیرند، و یک نمای نسبتا ملایم و یکدست جایگزین نشانه ها و بافت های متنوع دهه قبل می شود. کمپوزیسیون هایش همچنان پرکارتر و فریبنده تر می شوند ـ او هیچ گاه امساک مالویچ و بی پیرایگی موندریان را نمی آزماید ـ ولی اکنون روشنی و ایضاح جای سَیـَلان و گاه ابهام پیشین را می گیرد. هنر او همچنان بیش از آنکه برآمده از برنامه ها و ارجاعات آگاهانه وی باشد، زائیده ضمیر نیمه آگاه است؛ ولی این واقعیت در نگاه نخست بسیار کمتر از آن چه باید به چشم می آید. دقت، آن اصل ذهنی که راهنمای کار اوست، آن "ضرورت درونی" راهبر هنرش را فرو نمی کاهد، ولی اکنون زبان شکلی مهار شده ای را به کار می برد که برای همه قابل فهم باشد. کاندینسکی در سال 1914 کار روی یک فرهنگ مختلط و گرامر زبان فرم ها و رنگ ها را آغاز کرد که بر تحلیل واکنش های خودش و نیز مطالعه مدون واکنش های دیگران ]در برابر فرم ها و رنگ ها[ مبتنی بود. خلاصه ای از نتایج این مطالعات در سال 1926 به مناسبت شصتمین سالروز تولد کاندینسکی با عنوان "نقطه و خط تا صفحه" انتشار یافت. کاندینسکی در سال 1921 بار دیگر روسیه را به قصد آلمان ترک کرد و سال بعد به گروه هنرمندان و استادان مدرسه طراحی صاحب نفوذی در وایمار، مشهور به باوهاوس، پیوست.

واسیلی کاندینسکی
بدیهه نگاری 13، 1910
رنگ روغن روی بوم


واسیلی کاندینسکی
ترکیب بندی شماره 9، 1913
رنگ روغن روی بوم




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group