مسابقه دانشجویی اتووود
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1362
پاویون های سرپنتین   - 24
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1243
فیلوکیتکت   - 24
نظریه معماری   - 1007
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
طراحي داخلي   - 925
جشن نامه اتووود   - 21
سازه های شهری   - 880
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 20
تکنولوژی ساخت   - 856
معماری مجازی   - 20
مرزهای معماری   - 795
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 773
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
نظریه شهری   - 713
پردیس ویترا   - 18
المان شهری   - 712
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 701
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 612
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری و سیاست   - 582
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 523
معماری بایومورفیک   - 14
معماری مدرن   - 518
شهرهای در حرکت   - 14
منتقدان معماری   - 494
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
معماری تندیس گون   - 456
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 14
آرمان شهرگرایی   - 453
معماری فضای داخلی   - 12
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 453
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 12
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 446
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
طراحی صنعتی   - 445
جهان علمیْ تخیلی   - 10
روح مکان   - 444
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 434
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری شمایل گون   - 425
درس گفتارهای اتووود   - 9
باز زنده سازی   - 383
بی ینال ونیز   - 9
توسعه پایدار   - 358
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری یادمانی   - 339
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 333
معماری کوچک مقیاس   - 9
هنر مدرنیستی   - 325
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماریِ توسعه   - 316
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 8
معماری سبز   - 309
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
آینده گرایی   - 303
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی نئولیبرال   - 286
معماری و روانشناسی   - 7
اتووود کلاسیک   - 267
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 255
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 254
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 249
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 249
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 248
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 248
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 246
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 242
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 239
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 225
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 218
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 211
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 192
معماری تخت جمشید   - 7
مسکن عمومی   - 189
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری انتقادی   - 184
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
زنان و معماری   - 171
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 164
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
عکاسی   - 164
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری ـ سینما   - 155
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 147
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 134
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
هنر گفت و گو   - 133
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
گرافیک   - 127
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
فضای منفی   - 125
منبع شناسی اتووود   - 6
طراحی مبلمان   - 122
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری ژاپن   - 121
معماری و هوش مصنوعی   - 5
معماری ایران   - 110
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
بلندمرتبه ها   - 106
معماری مصر   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
فرهنگ نفت   - 5
معماری مذهبی   - 86
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
اکسپو   - 76
معماری خوانی   - 4
معماری فاشیستی   - 75
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
ترسیمات معماری   - 71
بلوپرینت   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری هند   - 66
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری چین   - 62
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
گفت و گو با مرگ   - 55
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
ویرانه ها   - 53
معماری بیابانی   - 4
مدارس معماری   - 48
معماری و ادبیات   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 47
ویروس کرونا و معماری   - 4
زاغه نشینی   - 44
معماری جنگلی   - 3
جنبش متابولیسم   - 41
معماری و گیم   - 3
پداگوژی   - 38
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 3
معماری دیجیتال   - 38
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری پراجکتیو   - 37
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
باهاوس   - 37
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 35
شهرسازی کوچک مقیاس   - 3
مدرنیته؛ از نو   - 35
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
معماری و نقاشی   - 2
طراحی پارامتریک   - 29
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
اقتصادِ فضا   - 29
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
بحران آب   - 28
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
هنر روسیه   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری و فاجعه   - 27
ده پرسش از هشت معمار   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 16
آرکی زوم   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 28
آلدو روسی   - 13
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 27
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 36
سوزان سانتاگ   - 7
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 13
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 49
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 9
ارو سارینن   - 28
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 13
فردریک جیمسون   - 2
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 30
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 73
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 51
لودویگ میس ون دروهه   - 23
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 7
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 37
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 138
باک مینستر فولر   - 11
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
مارتین هایدگر   - 27
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 6
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 21
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 57
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 3
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 67
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 7
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 44
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 3
نورمن فاستر   - 35
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 7
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 23
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 28
توماس هیترویک   - 30
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 4
واسیلی کاندینسکی   - 1
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 27
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 17
جورجو آگامبن   - 5
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 10
جونیا ایشیگامی   - 3
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 1
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 5
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 1
حسن فتحی   - 5
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 9
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 9
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 29
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رضا دانشمیر   - 5
کوین لینچ   - 7
رم کولهاس   - 97
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رنزو پیانو   - 30
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 13
ریکاردو بوفیل   - 3
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 187
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 10

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -760
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -359
صنعتی   -101
فرهنگی   -320
گالری   -84
پاویون   -255
هتل   -73
موزه   -250
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -230
بهداشتی   -38
مسکونی ـ تجاری   -158
حمل و نقل عمومی   -37
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -132
ویلا   -3
حامی اتووود
مسابقه دانشجویی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
  مسابقه دانشجویی اتووود
نگاهـــــی به مـــعـــــمـــــاری نوگـــــــرای اســـــکار نیمایر
اتووود سرویس خبر:   محمد ابراهیم کرمی
1392/08/16
مـنـــــــبـع : www.bbc.co.uk
تعداد بازدید : 5571

اسکار نیمایر، معمار برزیلی و طراح ساختمانهای نوگرای در قرن بیستم، درست قبل از تولد ۱۰۵ سالگیش درگذشت.او زمانی به عنوان یک معماردر سطح بین المللی مشهور شد که نیم قرن پیش ساختمانهای اصلی دولت برزیل را در برازیلیا، پایتخت تازه تاسیس این کشور طراحی کرد. او همچنین با لوکوربوزیه، معمار نوگرای سویسی کار کرد و ساختمان سازمان ملل در نیویورک را طراحی کرد.

او کار خود را در دهه ۱۹۳۰ زمانی که برزیل ساختمانهای نئوکلاسیک اروپا را کپی می کرد و کاخهای باشکوه می ساخت، آغاز کرد.او همیشه می گفت که سبک طراحیش را از برجستگی های بدن زنان الهام گرفته است.او گفت: "یک بار شعری برای یک برجستگی ها نوشتم. برجستگیهایی که در کوههای کشورم وجود دارند. در پیچ و خم رودخانه هایش، در امواج دریاهایش و در برجستگی های زنانش."

طراحی های مشهور و پیشرویانه او در برازیلیا باعث شد این شهر به یک شهر مدرن در برزیل و نشان نوگرایی در معماری تبدیل شود. او که دانشجوی لوکوربوزیه بود، سبک قابل توجهی را از خود ارائه داد.

او یک کمونیست بود و دوست فیدل کاسترو، رهبر کوبا به شمار می رفت.در زمان دیکتاتوری نظامی در برزیل، آقای نیمایر کشورش را ترک کرد و در فرانسه و در سطح بین المللی شروع به کار کرد.

او در سال ۱۹۸۸ جایزه پریتزکر، از معتبرترین جوایز معماری را دریافت کرد. همه سلیقه معماری او را دوست نداشتند و از آنجا که یک کمونیست بود خیلیها عقیده داشتند که سلیقه او عامه پسند نبوده است چرا که او به جای اینکه به راحتی و قابلیت زندگی ساختمان اهمیت دهد، به شکل ساختمان توجه می کرد.

آقای نیمایر ۶۰۰ ساختمان را در دنیا طراحی کرده است و میراث او در طراحی موزه ها، بناهای تاریخی، مدارس و کلیساها باقی خواهد ماند.

از اوایل دهه ۱۹۵۰ که دولت برزیل قصد داشت شهر برازیلیا را به عنوان پایتخت کشور معرفی کند، طراحی این پروژه بزرگ به نیمایر و دو تن از همکارانش سپرده شد. آنها در طول چهار سال روی زمین شهری افسانه‌ای آفریدند که تجسم حرکت و رنگ و نور بود و بسیاری آن را زیباترین شهر جهان می‌دانند. شهر به سان پرنده‌ای در حال پرواز طراحی شده است. یونسکو تمام شهر نوبنیاد برازیلیا را بخشی از میراث بشری دانسته است.


نیمایر که در نیمه دهه ۱۹۴۰ از شاگردان لوکوربوزیه، طراح و معمار بزرگ فرانسوی بود، با ایده‌های مدرن و جسوارانه به میهن خود برگشت. خمیره اصلی کارهای نیمایر آهن و پولاد و بتون است، اما او این مواد سخت و زمخت را در قالبی نرم و ظریف عرضه می‌کند. نمایی از ساختمان کنگره ملی برزیل، یکی از کارهای معروف نیمایر.


نیمایر بارها گفته بود که فرم‌های سخت و زوایای حاد و تیز را دوست ندارد. در طرح‌های او سطوح سخت آهن و بتون با هارمونی نرم و مواج به رقص در می‌آید. او گفته بود که خمیدگی‌ها و انحناهای آثارش را از کوه‌های برزیل، امواج رودها و دریاهای میهن و همچنین پیکر موزون زنان الهام گرفته است.


در معماری نیمایر خلاقیت و تخیلی جسورانه دیده می‌شود. او معماری را به گردش آزاد رنگ و نور و فضا نزدیک کرد و حتی بناهای سنتی را با نگاهی تازه و بدیع بازساخت. نمایی از کاتدرال یا کلیسای جامع در برازیلیا. درون کلیسا به جای فضای گرفته، تیره و تار کلیساهای قدیم، فضایی پرروح، زنده و جاندار است که در آن رنگ و نور به پرواز در آمده است و با موسیقی جان آدمیان همنوایی می‌کند.


نیمایر انسانی مبارز و متعهد بود و در سراسر عمر کمونیستی معتقد باقی ماند. یک بار در مصاحبه‌ای گفت: «همه انسانهای خوبی که در زندگی دیدم، کمونیست بودند.» نیمایر در فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی برای یاری به محرومان تلاش می‌کرد. او گفته بود که همیشه در فکر است که معماری را به خدمت مردم زحمتکش در آورد و به زندگی آنها اندکی شادی و نشاط وارد کند.


برخی از منتقدان نیمایر به او خرده می‌گرفتند که کار معماری او به عقاید سیاسی او ربطی ندارد، زیرا او بیش از کارکرد و نقش ساختمانه به فرم و زیبایی بناها توجه دارد. اما او بر آن بود که با فرم‌های بدیع و تازه، می‌توان در زندگی یکنواخت مردم اندکی شادی و هیجان ایجاد کرد.


اسکار نیمایر معتقد بود که در سطوح صاف و تیز حس و نشانی غیرانسانی وجود دارد. به نظر او سطوح ملایم، خمیده و ظریف به طبع و ذوق انسان نزدیکتر است. در مقاله‌ای می‌گوید که پیکر انسان برای ما آشناترین و طبیعی‌ترین فرم خارجی است. در بدن آدم هیچ زاویه‌ای نیست، همه اندام‌ها با نرمی و پیچ و خم‌های ظریف به هم گره خورده‌اند.


نیمایر به لطف عمر طولانی، موفق شد بیش از ۶۰۰ بنای معماری خلق کند. او تا آخرین روزهای عمر عمر خلاق و نوجو بود. همه کارهای او مهر و نشانی خاص بر خود دارند و شیوه دید و معماری او امروزه به عنوان سبکی ممتاز شناخته می‌شود.


ساختمان موزه هنرهای مدرن نیتروی از شاهکارهای نیمایر شناخته می‌شود. او این بنای مدرن را در سال ۱۹۸۹ طراحی کرد، یعنی زمانی که ۸۹ ساله بود. او تمام موزه را به سان گلی شکوفا مجسم ساخت که هنردوستان را از همه طرف به اندرون خود دعوت می‌کند.


نیمایر آگاه بود که طرح‌های بزرگ ساختمانی با ثروت و قدرت فراوان شکل می‌گیرند. او به عنوان معماری مردم‌دوست وظیفه خود می‌دانست که اندکی شادی و نشاط وارد این بناها کند. ساختمان مقر حزب کمونیست فرانسه در پاریس، یکی از بناهای مهمی است که نیمایر طراحی کرده است.


اسکار نیمایر در سال ۱۹۰۷ در ریو دژانیرو به دنیا آمد و در نیمه دهه ۱۹۳۰ تحصیلات معماری خود را به پایان برد. او تا آخرین روزهای زندگی فعال بود. معروف است که در سال ۲۰۰۷ که در برزیل مراسمی برای بزرگداشت صدمین سالگرد تولد او برپا شده بود، معمار بزرگ گفته بود که اول مثل هر روز به دفتر کارش می‌رود و اندکی کار می‌کند و سپس در مراسم مهمانی حاضر می‌شود.


اسکار نیمایر یکی از معماران اصلی طرح بنای سازمان ملل متحد در نیویورک بود.


نیمایر در سال ۱۹۶۴ و به دنبال روی کار آمدن دولت نظامی (خونتا) در برزیل، میهن خود را ترک کرد و به فرانسه رفت. رشته‌ای از ساختمان های بدیع و چشم‌نواز در شهرهای گوناگون فرانسه یادگار اقامت او در تبعید است. نمایی از بنای موزه هنری وولکانو، ساخت ۱۹۸۲، در بندر لوهاور، شمال فرانسه.


نیمایر در اوایل دهه ۱۹۸۰ به میهن خود برگشت و در دفتری در مرکز شهر ریو دژانیرو مشغول کار شد. معروف است که بالای میز کار او این جمله نقش بسته بود: "جهان را باید تغییر داد!" .


یکی از آخرین عکس‌های نیمایر. نماینده بزرگ معماری مدرن قرن بیستم زمانی که ۱۰۳ سال داشت، در مراسمی که در سال ۲۰۱۰ در ریو دژانیرو به افتخار او برپا شده بود شرکت کرد. دیلما روسف، خانم رئیس جمهور برزیل، در پیامی در سوگ نیمایر گفته است: "کشور ما یک نابغه را از دست داد. او یک انقلابی بود و برای دنیایی بهتر مبارزه می‌کرد." در پایتخت برزیل سه روز عزا اعلام شده است.




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

سازه های ناتمام اسکار نیمایر در طرح رشید کرمی؛ تجسمی از معماری ناتمام لبنان جنگ زده
طرح مجدد سفارت ایالات متحده از استودیو گَنگ؛ بازسازی و طراحی در بستر برازیلیای اسکار نیمایر
اسکار نیمایر:معماری در ترکیب با سایت
مجموعه قصیده ی اسکار از پترسون دانتاس؛ تصویرسازی گرافیکی آثار اسکار نیمایر
آتشفشانهای اسکار نیمایر در فرانسه
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group