معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1380
پاویون های سرپنتین   - 25
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1305
معماری فضای داخلی   - 23
نظریه معماری   - 1028
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 22
طراحي داخلي   - 941
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
سازه های شهری   - 893
جشن نامه اتووود   - 21
تکنولوژی ساخت   - 873
معماری مجازی   - 20
مرزهای معماری   - 806
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 797
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
نظریه شهری   - 731
پردیس ویترا   - 18
المان شهری   - 730
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 721
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 627
جهان علمیْ تخیلی   - 16
معماری و سیاست   - 613
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 549
معماری ـ موسیقی   - 15
معماری پایدار   - 534
معماری و نقاشی   - 15
منتقدان معماری   - 499
معماری بایومورفیک   - 14
آرمان شهرگرایی   - 468
شهرهای در حرکت   - 14
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 464
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
معماری تندیس گون   - 461
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
روح مکان   - 458
معماری و روانشناسی   - 13
طراحی صنعتی   - 458
معماری کوچک مقیاس   - 13
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 451
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 11
معماری منظر   - 444
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری شمایل گون   - 429
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
باز زنده سازی   - 390
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
توسعه پایدار   - 368
معماری و گیم   - 10
هنر مدرنیستی   - 356
معماری و ادبیات   - 9
آینده گرایی   - 350
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماری یادمانی   - 344
درس گفتارهای اتووود   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 334
بی ینال ونیز   - 9
معماریِ توسعه   - 327
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری سبز   - 316
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
طراحی نئولیبرال   - 299
معماری و هوش مصنوعی   - 8
معماری پست مدرن   - 276
معماری و رسانه   - 8
اتووود کلاسیک   - 270
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 260
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 254
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 254
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 251
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 250
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 247
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 245
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 240
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 226
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 219
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 214
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 195
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 194
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 193
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 181
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 174
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 170
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
هنر انتزاعی   - 161
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
گرافیک   - 149
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 139
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
هنر گفت و گو   - 137
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
مسکن روستایی   - 134
طراحی و پناهجویان   - 7
طراحی مبلمان   - 126
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 124
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ایران   - 110
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 108
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
ترسیمات معماری   - 92
منبع شناسی اتووود   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 88
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری مذهبی   - 87
معماری بیابانی   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
اکسپو   - 79
معماری مصر   - 5
معماری فاشیستی   - 79
فرهنگ نفت   - 5
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماری هند   - 66
معماری خوانی   - 5
معماری چین   - 63
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری و فاجعه   - 63
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
مدرنیته؛ از نو   - 56
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
گفت و گو با مرگ   - 55
بلوپرینت   - 4
ویرانه ها   - 54
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 52
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
مدارس معماری   - 50
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
زاغه نشینی   - 47
معماری جنگلی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 45
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
پداگوژی   - 44
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
معماری دیجیتال   - 42
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری پراجکتیو   - 42
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
اقتصادِ فضا   - 40
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
باهاوس   - 39
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 38
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
معماری کانستراکتیویستی   - 38
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
فیلوکیتکت   - 32
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
هنر روسیه   - 31
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
طراحی پارامتریک   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
بحران آب   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 28
ده پرسش از هشت معمار   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 11
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 3
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 4
ژاک دریدا   - 18
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 13
ژیل دلوز   - 29
آلوار آلتو   - 19
سائول باس   - 7
آلوارو سیزا   - 9
ساسکیا ساسن   - 9
آن تینگ   - 4
سالوادور دالی   - 2
آنتونی گائودی   - 27
سانا   - 5
آنتونی وایدلر   - 5
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونیو نگری   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنیش کاپور   - 8
سو فوجیموتو   - 11
آی وِی وِی   - 34
سوپراستودیو   - 9
اُ ام اِی   - 39
سورِ فِهْن   - 6
اتوره سوتساس   - 7
سوزان سانتاگ   - 8
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شاشونا زوبوف   - 2
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 13
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 10
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 8
فرانک لوید رایت   - 45
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردا کولاتان   - 2
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 2
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 3
لبس وودز   - 24
الیس راستورن   - 94
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 53
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 25
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 7
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 9
لویی کان   - 37
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 11
لُکُربُزیه   - 140
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 29
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پاتریک شوماخر   - 3
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پال گلدبرگر   - 1
مایکل سورکین   - 4
پرویز تناولی   - 2
مایکل گریوز   - 6
پری اندرسون   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پل ویریلیو   - 22
مخزن فکر شهر   - 1
پیتر آیزنمن   - 57
مـَــس استودیو   - 3
پیتر برنس   - 3
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 67
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 7
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
میشل فوکو   - 45
تئودور آدورنو   - 4
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 23
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 28
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 4
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 27
جورجو آگامبن   - 5
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 1
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 5
حسن فتحی   - 5
کازو شینوهارا   - 1
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 10
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 23
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 29
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 100
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 30
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 6
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 3
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 189
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -765
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -369
صنعتی   -101
فرهنگی   -325
گالری   -84
پاویون   -258
هتل   -75
موزه   -253
ورزشی   -65
اداری ـ خدماتی   -232
بهداشتی   -38
مسکونی ـ تجاری   -159
حمل و نقل عمومی   -37
تفریحی   -152
ویلا   -6
اموزشی   -132
زاغه نشینی   -5
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
بیست بنا...ـ علیرضا تغابنی ـ از خوشه هایی در اسمان تا ویران سازی دوباره هیروشیمای آراتا ایسوزاکی
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1396/02/06
مـنـــــــبـع : اختصاصی اتووود
تعداد بازدید : 2745

تصویر ذهنی من از ژاپن ـ احتمالاً به دلیل ذهنیت اسطوره ساز و یا مجموعه محتوایی که در مدیا مصرف کرده ام- تصویری بالنسبه یکدست و بدون تناقض بود. چه در معماری و چه در فرهنگ، ژاپن را کشوری دارای پیوستگی تاریخی و فرهنگی می دیدم کشوری خودساخته و سرسخت با مردمی اخلاق مدار و پرکار و ظریف که در سونامی پیرهایشان برای رفتن به سوی نیروگاه اتمیِ مسموم، داوطلب می شوند تا جوان ها فرصت زندگی را از دست ندهند. ترکیب بدیعی از زیبایی و خشونت مثل حرکات سامورایی ها، که مرگ را با رقص توأمان می کند. این علاقه شاید به این دلیل بود که فکر می کردم (و تا حدودی فکر می کنم) که ژاپن انشعابِ تأمل برانگیزی برای توسعه غربی است. وقتی در هاکاگوره، آئین نامه سلحشوران ژاپنی می خواندم که "طریقت سامورایی مرگ است، آنجا که میان مردن و زنده ماندن دو دل باشی، بی درنگ مرگ را برگزین." آن را در تضاد معناداری با اصالت عمل و فایده باوری غربی می دیدم و کلماتی مثل "شرم" یا "افتخار" که جایگزین "گناه" و "ثواب" بود، ستایشم را برمی انگیخت.

این تصویر با سفر به ژاپن و مطالعه ی همزمان درباره ی فرهنگ معاصر آن تعدیل شد و دروغ بودن مفهومی به نام "کل یکپارچه" را دوباره به من یادآوری کرد: ژاپن همچنان که کشور سوشی و شکوفه های گیلاس است و مردمش به واسطه ی فرهنگ ملی خود وقت شناس و ایثارگر هستند، همزمان درگیر بدوی ترین اَشکال مردسالاری است که باکره نبودن هنرپیشه هایش را بر نمی تابد و پدوفیلیا از اشکال رایج میل جنسی در آن کشور است که روسپیان را با لباس بچه خوش تر می دارند. 

معماریش همچنان که گروه های پیشرویِ آن با ترسیم های اصیل، راهش را در معماری جهان جدا می کند و زبانی منحصر به فرد را در مورد تفکر معماری و شیوه ثبت آن ارائه می دهد و با ایجاد ساختمان هایی خالص و غنی که نبوغی بَدَوی و سنتی پایدار در آن دیده می شود به شهرهایی ختم می شود که شباهت آزاردهنده ای با کلان شهرهای دیگر دنیا دارد؛ انبوه ساختمان های تیپ، بدون تخیل و خدمتگزارِ سرمایه ردیف به ردیف منظره هایی خسته کننده را به دنیا اضافه می کنند و در بین آنها ساختمان هایی می یابیم که ارزش معماری دارند و در فضای رسانه ای با آنها در ارتباط مستقیم هستیم، این ساختمان ها یا گم هستند و یا مثل بیشتر نقاط دنیا عموماً در کوچه یا خیابان های درجه 2 و یا در اطراف شهرهای بزرگ قرار دارند.  

این تصویر وقتی چندروزی در هیروشیما بودم معنی بیشتری برای من پیدا کرد؛ شهری که بیش از 45% آن ویران شده بود و در قسمت های بزرگی عملاً به Tabula Rasa تبدیل شده بود هم از این فرمول تبعیت کرده و این سئوال را برایم ایجاد کرد که با توجه به ظهور یکی از مهم ترین جنبش های معماری در سده ی اخیر در ژاپن آیا راه بهتری برای توسعه این شهر وجود نداشته است؟ ساختمان های انبوه یکسان و یکدست بدون تمایز و شخصیتی که خود را از نمونه های دیگر جدا کند. 

حتی در روند توسعه شهر هم نمی توان قانون خاصی را خواند. جوری است که می شود در تمام دنیا بود. توسعه شهر به شکلی است که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است. به جز پارک و موزه ای که تانگه به صورت نمادین طراحی کرده، باقی شهر از منطق کارکردی و شبکه ای معمول عام شهرهای مدرن پیروی می کند. این شهر با اندکی اغماض می تواند تهران یا تورنتو باشد. منطق ابزاری و عملکردی بر هر بینش دیگری در شهر پیشی می گیرد و نوعی سازماندهی بدون تاریخ را عرضه می دارد. شهر نسبت به فاجعه ای که از سر گذرانده بی خیال و بی اعتناست. 

در اینجا به میانجی دو طرح واره می خواهم آلترناتیو های موجود در تخیل معماران ژاپنی و مشخصاً ایسوزاکی را برای توسعه این شهر (و در مقیاس بزرگ تر ژاپن) تفسیر کنم. این دو طرح که هرگز ساخته نشده اند را من دو جور آرزو و تمایل برای آینده خواهم خواند، دو شیوه نگرش به آینده ی یک سرزمین که فاجعه را از سر گذرانده است.

طرح اول طرحی از ایسوزاکی است در دوره ای که به جنبش متابولیسم نزدیک بود و گاه از اعضای آن شمرده می-شد. این طرح در سال 1962 رقم خورد و او در قالب ان ادعا می کند کار توکیو تمام است و همه چیز را در پایین ارتفاع 30 متر رها می کند و ساختمان های خوشه ای خود را می سازد. ساختمان هایی با شفت های ثابتی که مدول ها به صورت طره به آن اضافه می شوند و قابلیت آن را دارند که ساختاری جدید به روی شهر موجود توکیو بسازند. 

خصوصیات عمومی نگرش متابولیست ها در این طرح واضح اند؛ ساختارهایی مبتنی بر رشد و تکثیر با علاقه زیادشان به افراشتگی و گسترش عمودی و همچنین خوشبینی و خوش باوری پوزیتیویستی شان به تکنولوژی. این جنبش در عمل ائتلاف استراتژیک معماران بود برای تولید زبان جدیدی که آن را زبان ژاپنی معاصر می دانستند با رویکردی فن آورانه، برای جبران غروری که از دست رفته بود: ژاپن برای اولین بار در طول تاریخش توسط کشوری دیگر اشغال شده بود و مردمش که در ماه های آخر جنگ به طور مداوم آماده مقاومت نهایی می شدند وقتی پیام موجزِ تسلیم را از امپراطورشان شنیدند، در حیرت فرو رفتند. کافی است به نحوه ی زندگی کٌروکاوا  ـ معمار مطرح متابولیست ـ به چهره و لباس پوشیدنش و تعریف جدیدش از مردانگی معاصر ژاپنی نگاهی بیاندازیم و خودکشی سنتی (سپوکا) دوستِ نویسنده اش یوکیو میشیما را در فرمانداری به دلیل از بین رفتن سنت های ژاپنی در نظر داشته باشیم تا به درکِ سطح اراده و خواست مؤلفان این پروژه ها برسیم.

شاید آنها را بتوان معادلی ملی گرایانه از ایده هایی که در اروپا به موازات در جریان بود نامید. ایده هایی که عموماً از نگاه هنرمندان و روشنفکران چپ به معماری نفوذ کرده بود. مثل موقتی بودن عناصر معماری که به سازه ی اصلی الصاق شده اند و جریان حرکتی که بین آن کپسول ها و فضاها موجود است در سازه های سدریک پرایس  و کشف دوباره "مدول" و "شبکه" در کارهای کنراد واچزمن که فضاهای بزرگ و یکدستی را با دهانه های بزرگ پوشش می داد  و یا ایده ی شهرهایی که روی شهر اولیه تولید و تکثیر می شوند از یونا فریدمان . این ایده ها با تمرین های جمعی و فردی زیر نظر کنزو تانگه، پدر / معلم اعضا به سرانجام می رسید و با شرایط ویژه ی ژاپن مثل کمبود زمین و لزوم بازسازی های جاه طلبانه همنوا می شد.

 طرح واره دوم:

"ویران سازی دوباره هیروشیما" کولاژی است که در سال 1968 ایسوزاکی آن را در  نمایشگاه هنر ترینال میلان به نمایش در آورده است. طرح به زایش اَبَرسازه هایی اشاره دارد که مانند بوته هایی از ویرانه رشد می کنند و بزرگ می شوند. در این طرح که با تمثیل ویران کردن ساختمان هایی که بعد از جنگ ساخته شده اند شروع می شود، ویرانه به عنوان بازیگر، حضور فعال خود را در صحنه حفظ می کند. ویرانه توان زاییدن دارد و مثل هر امر غیر منطقیِ دیگری کودکان ناهمگون می زاید؛ سازه هایی که ناقص الخلقگی و ضد گشتالتی بودنِ خود را تمام و کمال نشان می دهد و از عریان کردن آن ابایی ندارند. رشد ادامه دارد اما شکلش ناخوشایند و غیر قابل پیش بینی است؛ این پیش طرح آشکارا هم از وضع موجود و هم از ایده های متابولیستی فاصله می گیرد. اگر وضع موجود نسبت به فاجعه بی تفاوت، خونسرد و بی اعتنا بوده و به توسعه ابزاری و عملکردی خود ادامه می دهد، اگر ایده ها ی متابولیستی آرمانشهری قدرتمند، آینده گرا و راست گرایانه را در اراده ی خود داشتند و بازْزنده سازی شکوهی ابدی / ازلی را پیشنهاد می دادند، این طرح-واره به صورت آشکاری ضد آرمانشهری است و بر خودِ زخم تمرکز می کند و تجسمی از سوگ و مرثیه ای برای یک شهر است. طرح واره ی ویران سازی دوباره ی ایسوزاکی، نقدی بر مفاهیم بدون شکاف، بدون تناقض و اُتوپیایی شکوه، کمال، قدرت و آینده گرایی مبتنی بر خودشیفتگی است.

همانطوری که وضع موجود هیروشیما مصداق بی تفاوتی نسبت به فاجعه است، طرح اول انکار محکم آن است، انگار که جنگجویی فناناپذیر بی تفاوت از زخم مهلکی که برداشته است، به حرکتش با قدرت بیشتر ادامه می دهد و ما را در حیرت خیزشِ دوباره و قدرت بی شائبه اش فرو می برد. اما برخلاف وضعیت موجود و طرح اول ایسوزاکی، کلاژ دوباره ویران سازی هیروشیما به مثابه رفتن به درون فاجعه و اذعان زخم است. شروع حرف زدن و تخیل درباره ی آن است. طرح که زبانی روایت گر و داستان سرا دارد، مسأله ی تروماتیک را از بطن به سطح خودآگاه می آورد و آنگونه که روانکاوی پیشنهاد می کند به جای انکار آن (به شیوه غرور مردانه)، گفتگوی دردآگینی را آغاز می کند و از دیگران می خواهد که آن را ببینند تا درباره آن دوباره و چندباره صحبت کنند. 


خوشه هایی در اسمان ـ طرحی از اراتا ایسوزاکی 


کیشو کوروکاوا 


یوکیو میشیما


طرح پیشنهادی کنراد واچزمن 


طرح پیشنهادی یونا فریدمن 


طرح پیشنهادی سدریک پرایس 


طرح پیشنهادی اراتا ایسوزاکی تحت عنوان دوباره ویران سازی هیروشیما 




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

تراشه های کانسپچوال ـ اقتصادِ سیاسیِ شهر و ظهور و سقوط معماریِ متابولیست ها در ژاپن
سقفی از چترهای رنگی بر فراز گذرگاه های پرتردد
کنش پس از فاجعه یا چگونه بحران های زیست محیطی را به امکان هایی برای تحقق منظر دمکراتیک بدل سازیم؟
پروژه ي آرك نووا؛ همکاری آراتا ایسوزاکی و آنیش کاپور برای تدوین حباب صدا
مرکز حمل و نقل مسافری واستراس از معماران بیگ
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group