معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1497
معماری و گیم   - 21
منظر شهری   - 1449
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
نظریه معماری   - 1091
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 1022
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
سازه های شهری   - 930
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
تکنولوژی ساخت   - 914
پردیس ویترا   - 18
معماری حوزه عمومی   - 855
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
مرزهای معماری   - 838
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 17
نگاه نو به سكونت   - 795
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
نظریه شهری   - 784
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
المان شهری   - 768
شهرهای در حرکت   - 15
معماری و سیاست   - 721
معماری ـ موسیقی   - 15
کلان سازه   - 645
معماری بایومورفیک   - 15
معماری مدرن   - 631
معماری جنگلی   - 15
معماری پایدار   - 570
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
منتقدان معماری   - 531
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
آرمان شهرگرایی   - 525
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
روح مکان   - 505
طراحی مُد   - 12
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 505
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
طراحی صنعتی   - 489
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
معماری منظر   - 485
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری تندیس گون   - 479
بی ینال ونیز   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 477
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
آینده گرایی   - 454
معماری بیابانی   - 10
معماری شمایل گون   - 440
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
باز زنده سازی   - 423
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
هنر مدرنیستی   - 418
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
توسعه پایدار   - 404
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری یادمانی   - 362
معماری خوانی   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 354
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماریِ توسعه   - 343
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری سبز   - 339
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
طراحی نئولیبرال   - 325
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری پست مدرن   - 325
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 297
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
تغییرات اقلیمی   - 289
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 269
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 268
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 268
عبور از مرحله جنینی   - 7
معماری محلی   - 265
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
معماری ارزان   - 259
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 255
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 249
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 243
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 241
معماری تخت جمشید   - 7
معماری انتقادی   - 239
منبع شناسی اتووود   - 7
معماری ـ سینما   - 231
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 224
طراحی و پناهجویان   - 7
زنان و معماری   - 217
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 212
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 206
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 198
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 197
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 176
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 167
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 151
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 149
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 146
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
ترسیمات معماری   - 135
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری ژاپن   - 133
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
معماری و فاجعه   - 129
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ایران   - 121
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
بلندمرتبه ها   - 116
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 94
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 6
معماری مذهبی   - 87
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 85
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
معماری فاشیستی   - 85
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
اقتصادِ فضا   - 81
فرهنگ نفت   - 5
اکسپو   - 79
معماری مصر   - 5
فیلوکیتکت   - 73
اتووودْ آبزرور   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 73
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 71
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
گفت و گو با مرگ   - 69
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
بلوپرینت   - 4
معماری هند   - 67
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
معماری چین   - 66
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
ویرانه ها   - 64
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
معماری فضای داخلی   - 61
پداگوژی انتقادی   - 4
مدارس معماری   - 57
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری پراجکتیو   - 56
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری و رسانه   - 54
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
پداگوژی   - 53
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
زاغه نشینی   - 53
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 49
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری دیجیتال   - 49
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
جهان علمیْ تخیلی   - 45
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
باشگاه مشت زنی   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 44
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری و روانشناسی   - 42
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
باهاوس   - 41
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
هنر روسیه   - 39
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
معماری و نقاشی   - 35
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و هوش مصنوعی   - 34
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
طراحی پارامتریک   - 30
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
بحران آب   - 29
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری و ادبیات   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 24
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
معماری مجازی   - 23
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری کوچک مقیاس   - 22
شهرْخوانی با اتووود   - 1
آنتروپوسین   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان نوول   - 22
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژاک دریدا   - 18
آرشیگرام   - 7
ژاک لوگوف   - 4
آرکی زوم   - 6
ژیل دلوز   - 34
آلبرت پوپ   - 4
سائول باس   - 7
آلدو روسی   - 14
ساسکیا ساسن   - 9
آلوار آلتو   - 19
سالوادور دالی   - 2
آلوارو سیزا   - 9
سانا   - 5
آن تینگ   - 4
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی گائودی   - 28
سدریک پرایس   - 3
آنتونی وایدلر   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنتونیو نگری   - 5
سوپراستودیو   - 9
آنیش کاپور   - 8
سورِ فِهْن   - 6
آی وِی وِی   - 34
سوزان سانتاگ   - 9
اُ ام اِی   - 43
شاشونا زوبوف   - 2
اتوره سوتساس   - 7
شیگرو بان   - 33
ادریان لابوت هرناندز   - 5
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد برتینسکی   - 1
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سعید   - 17
فرانک گهری   - 50
ادوارد سوجا   - 10
فرانک لوید رایت   - 46
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرای اوتو   - 10
ادولف لوس   - 8
فردا کولاتان   - 2
ارو سارینن   - 29
فردریک جیمسون   - 4
اریک اوون موس   - 14
فرشید موسوی   - 3
اریک هابسبام   - 2
فمیهیکو ماکی   - 4
استن آلن   - 4
فیلیپ جنسن   - 6
استیون هال   - 32
گابریل کوکو شنل   - 2
اسلاوی ژیژک   - 18
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 37
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 26
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 112
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 58
لودویگ میس ون دروهه   - 29
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 8
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 39
بئاتریس کُلُمینا   - 11
لوییجی مورتی   - 1
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 149
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
لینا بو باردی   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 31
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو فریره   - 2
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 28
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 59
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 5
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 69
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 8
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
میشل فوکو   - 59
تئودور آدورنو   - 6
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 36
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 30
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 6
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 29
جورجو آگامبن   - 8
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 13
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 13
حسن فتحی   - 6
کازو شینوهارا   - 2
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 31
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 107
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رنزو پیانو   - 32
کوین لینچ   - 7
ریچارد مِیر   - 8
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریموند آبراهام   - 1
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رینر بنهام   - 2
یان گِل   - 9
رینهولد مارتین   - 5
یو ان استودیو   - 32
ریکاردو بوفیل   - 5
یورگن هابرماس   - 15
زاها حدید   - 194
یونا فریدمن   - 5
زیگموند فروید   - 21
یوهانی پالاسما   - 12
ژان بودریار   - 10

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -823
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -408
گالری   -87
فرهنگی   -337
هتل   -77
پاویون   -268
ورزشی   -65
موزه   -256
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -234
حمل و نقل عمومی   -39
تفریحی   -165
ویلا   -12
مسکونی ـ تجاری   -165
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -139
مجموعه های مسکونی   -4
صنعتی   -107
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
ما؛ همه، فرزندان توماس مور هستیم.
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1397/03/03
مـنـــــــبـع : www.theguardian.com
تعداد بازدید : 1332

یوتوپیا؛ الهام بخش نسل هایی از متفکران و نویسندگان بوده است تا تصور کنند انسان های خوب  -و بد- قادرند آن را فعلیت بخشند.  چاینا میه ویل، یوتوپیاگرایی را از چارچوب کلاسیک آن،  بازخوانی می نماید.

چنانچه دریانوردی حرفه ای، دوستانه راهنمایی تان کند تا بدانید چگونه بادبان کشتی خود را تنظیم کنید، رسیدن به یوتوپیا نباید چندان طول بکشد.

از آنجایی که در ابتدا، زن یا مرد نخستین در جستجوی یک مکان بهتر بوده اند، رویابین ها، رویای آن گونه مکان ها را بر قله ی کوه ها، در دره های پنهان، فراز ابرها و ژرفای زمین دیده اند،و بیش از هر جای دیگری، یوتوپیاها را در جزیره ها تصور می کردند.

از دوران کهن؛ یوتوپیای جزیره ای، تصوری رایج بشمار می آمد: پانچایِ تاریخ نویس یونانی، یوسِبیوس و جزایر خورشیدِ تاجر یونانی، لَمبولوس، جزیرهء کاجهای هِنری نویل و آنتانجیل از یک نویسنده  ناشناس به سال1916 تحت کتابی با همین عنوان، بِنسالِم  بیکن، Nosmnbdsgruttِ رابرت پالتُک از زندگی و ماجراهای پیتر ویلکینز، جزیره خیالی پالا در کتاب جزیرهء هاکسلی، جزیرهء آستین تاپان رایت و تعدادی دیگر. در مرکزِ آن مجمع الجزایرِ بزرگ اختلاف عقیده و امید، یک مکان، یک نام، بیش از همه می درخشد.
این جزیره، این کتاب، یک  پارادایم است. "یوتوپیای مور". به گفته ی رولاند گرین، محقق دانشگاهی، شاید یوتوپیای مور همان متنی باشد که ایدهء جزیره ای بودن یوتوپیا را به مثابه یک مزیت مدرنِ نخستین، خلق و روش تفکری را به درستی با نام یوتوپیا  معرفی می نماید، که توسط "پدیده ای چند وجهی که آن را منطق جزیره ای می نامم، تعریف شده است".

اما؛ تکرارمی کنم، برای رسیدن به یوتوپیا، لازم نیست سفر دریایی طولانی مدتی داشته باشیم. شهروندانِ یوتوپیای مور؛ هنر ناوبری را ادامه می دهند، با جدیت وظایف متعدد را انجام می دهند، به تجارت مازاد "ذرت، عسل، پشم، کتان، چوب، موم، چربی، چرم و گاو ... به کشورهای دیگر مشغولند، فقط  کم عمق ترین بخش اقیانوس، یوتوپیا را از سرزمین اصلی جدا می سازد. یوتوپیای هیچ جا با وجود شهرت و سرشتِ "هیچ کجا" گونه ای که دارد، بسیار نزدیک به ساحل جانمایی شده است.

نکته تعجب برانگیزتر این که  یوتوپیای مور از ابتدا جزیره نبوده، واقعیتی که تقریبا به اندازه کافی بدان پرداخته نشده است.

در ابتدا؛ یوتوپیا به نه به شکل جزیره بلکه بخشی از یک قاره بوده است. پس از فتح آنجا توسط یوتوپوس ... او ساکنان وحشی و بدوی را به سوی یک حکومت خوب، رهنمون و بسرعت مطیع ساخت، سپس طرحی داد که به موجب آن، ساکنان را از قاره جدا کند و بصورتی جانمایی شوند تا گرداگرشان دریا باشد. برای انجام این کار دستور داد یک کانال عمیق حفر شود ... و برای آنکه بومیان فکر نکنند یوتوپوس مانند برده با آنها رفتار می کند، نه تنها ساکنان را، بلکه سربازان خود را نیز مجبور ساخت تا در اجرایی کردن این ایده همکاری کنند. از آنجاییکه تعداد زیادی از مردم  را بکارگرفت فراتر از انتظار همگان، سریع به  نتیجه رسید. و همسایگانش، در حالیکه از حیرت و وحشت رنج می بردند  بسیار زود تر از آنچه فکرش را می کردند شاهد تکمیل طرح شدند.

بنابراین معروف ترین نمونه از یوتوپیای جزیره ای، که در نوع  خود ایده آل محسوب می شد، اصلا بطور طبیعی ،جزیره نبود. پانزده مایل  آبی که آن را  بدنه اصلی جامعه جدا ساخت نه به اراده خداوند، که با عرق ریختن مردم بومی و سایرین، با فرمان فاتح متجاوز ایجاد شد. ایزولاسیون –یوتوپیایی- پر زرق و برق، بخشی از ویران سازی های امپراتوری خشونت آمیز است.

حملهء مرتجعان کلاسیک درباره انگیزهء یوتوپیایی این است که یوتوپیا دقیقا هیچ جا و ناامیدوارنه غیر قابل دسترس است. لیکن اسطوره بنیادین مور از نحوه حکومت، نگرانی متفاوتی است که انگاره مرتجعان را رد می سازد: اینکه یوتوپیا؛ با سبعیت، از بالا شکل می گیرد و نزدیک و قابل دسترس است.

به گفته اورسولا کروبر لو گویین، نویسنده فمینیست در سبک علمی-تخیلی؛ "هر یوتوپیایی از زمان یوتوپیای مور، به وضوح یا در ابهام، در حقیقت یا احتمال، از دید نویسنده یا خواننده، هم جایی خوب و هم جایی بد محسوب میشود. هر یوتوپیا شامل یک دیستوپیا و هر دیستوپیا شامل یک یوتوپیا است."

این مباحث متناقض و تمام ناشدنی در بارهء سیاسی یا هنری بودن اثر مور، نیازمند رمزگشایی می باشد.

یوتوپیای مور طرح است یا طنز یا چیز دیگری؟ به نظر می رسد ویژگی هر یوتوپیا، منحصر به خود آن باشد و از نقطه نظر یوتوپیا گرایی و  هدف آفرینش، گوناگون اند.

پیش رانی خطرناک؛ دیستوپیا در یوتوپیا، نه فقط در ذهن و رویاهای ما؛ اگرچه در هر کجا می تواند حضور یابد، که در واقعیت نیز رخ می دهد: نزدیک بودن جزیره به ساحل. تراژدی نویسان؛ صلح را با قدرت و زور محقق می سازند،لیبرال ها با صدای بلند برعلیه یوتوپیاگرایی هشدار می دهند (اغلب سرشار از احساسات گرایی برای رادیکالیسم کهنه خود و گریستن بر واقع گرایی جدید خود)؛ در کنار آنها، رادیکال های راست گرای افراطیِ  قدرت و ستم، در مورد زندگی خوب رویاپردازی می کنند: آرکادیایی های فاشیست که طرفدار برتری یک گروه خاص هستند.  و حاکمان، قدرتمند تر و به طور سنتی کمتر خوشایند تر از آپولوژیست های خود با آرامش به شکل دهی و محقق سازی یوتوپیاهای خود مشغول اند. در اینگونه از یوتوپیاها ، افراد تحت حکومت هیچ انتخابی جز زندگی کردن، خدمت کردن و مردن، در جایی،  بنابر تشخصیص حاکمان ندارند.

این موارد برخی  از محدودیت های یو توپیا هستند. اما این حقیقت که  میل و انگیزه یوتوپیایی همیشه مواردی منفی را به همراه دارد، به این معنی نیست که می توان یا باید رد یا سرکوبش  کرد. این امر همانقدر که به مثابه نفرت، خشم و شادی اجتناب ناپذیر است، ضروری هم می باشد. یوتوپیاگرایی یک امید نیست و حتی خوش بینی هم بشمار نمی آید: نیاز و میل است. برای به رسمیت شناخته شدن، مانند تمامی امیال، و همچنین برای  ویژگی های خیالین ش و برنامه هایش؛ و بالاتر از همه برای دادرسی صحیح.  برای تغییر، چیزی غیر از وضع اجتماعی طاقت فرسای کنونی، برای آسایش.  و زمانی که شکاف ها  در تاریخ به اندازه کافی گسترده به نظر می رسد، این میل و انگیزه  حتی ممکن است آنها را کمی گسترده تر سازد.

ما بدون یوتوپیا نمی توانیم کاری از پیش بریم. ما، همه، تا همیشه، فرزندان توماس  مور هستیم. حتی اجداد ادبیات نیز فرزندان پیش گزیده او بودند که ارجاعاتشان به مور، اشاره داشته است، و او را مبدل به نقطه عظف ساخته اند، بنابراین پادشاهِ کتاب او که  خواستار حفر کانال بود می تواند بر روی اشتیاقات پیش از مور، نامی بگذارد. این است که با وجود هرگونه تردید، باید به متن بازگردیم، و به آن افتخار کنیم.  این متن؛ فرمول بندی و مفهومی را که بدان نیازمندیم، ارائه می دهد. اگر چه  شاید زمان برای بازاندیشی در مورد این کلمه گذشته باشد.

ما در مورد جامعه ای که توسط یوتوپوس و سپاهیانش نابود شد، چیز زیادی نمی دانیم -این سرشت چنین فراموش کردن های اجباری است- اما نام آن را می دانیم. در اینجا اشاره ای به حرکت  آن پاسان وارانهء استعماری متکبرانه،  شده است، نامی که از گنوستیسیسم به عاریت گرفته شد و برای یک بار بکار رفته است:  " اولین نام، آبراکسا ( نام کشور فرضی یوتوپیای مور) بود". با این نوع از  برخورد ها در تاریخ  آشنا بوده ایم. این که همه افرادی که در تاریخ مورد توحش، قتل عام و بردگی قرار گرفته اند، مانند آبراکسایی ها، در دسته بندی های مهاجمین، "وحشی و بدوی" بشمار می آمدند.

در آغازِ هر یوتوپیای  قابل سکونتی  می بایست  چرندیات ایدیولوژِکی امپراتوری را براندازی کرد و بدون احساسات گرایی لیکن با احترام، به بازنگری فرهنگ های مورد اتهام و تقبیح شده بر استخوان هایی که رویاهای برخی از یوتوپیاگرایان فاتح  روی آن ها بنا شده است، پرداخت. "یوتوپیا" مانند "رودزیا" است برای زیمبابوه، و "ساحل طلا" برای غنا.

چگونه می توانیم عازم  آبراسکای جدید شویم؟ لو گویین می گوید: "فکر نمی کنم حرکت رو به جلو ما را دوباره به یوتوپیا برساند."  بنابراین بجای آن او فرمول مردم سرزمین اشغالیِ نخستین "سوامپی کِری" که بطور سنتی جهت به آینده استفاده می شود را پیشنهاد می دهد:  Usa puyew usu wapiw!

به معنای "به عقب برمی گردم، به جلو نگاه می کنم." این عبارت رفتار معمول یک جوجه تیغی را توصیف می کند، که عقب عقب می ورد و در شکاف صخره ای پنهان می شود، تا بتواند خطرات پیش روی خود را بیند. او می گوید: "به منظور پیش بینی ِ آینده ای قابل سکونت، شاید بهتر باشد شکاف صخره ای را بیابیم و به عقب برگردیم." بدور از اغراق، صفت "قابل سکونت" به طور قابل توجهی در مواجهه با فروداشت های اجتماعی و تخریب اکولوژیکِ نئولیبرالیسمِ پرشتاب، محدود گشته است.

جوجه تیغی از درون شکاف صخره می تواند یوتوپیا های  خود را طراحی کند. و آنچه کمینه به همان اندازه اهمیت دارد این است که با به عقب رفتن، و به جلو نگاه کردن، می تواند  از یوتوپیاهای یورش گرِ افراد در قدرت نیز بگریزد.

لیکن چنین یوتوپیا های وابسته به حاکمان و عوامل قدرت، بسیاری از مناظر را مسطح ساخته اند. آنها با قدرت مسطح  ساز خود، متمایزمی شوند، با سنگلاخ هایی که از خود بر جای می گذارند. چه می شود اگر آنها تمام صخره ها را از بین ببرند و هیچ جایی برای پنهان شدن باقی نگذارند؟

رفتار تدافعی جوجه تیغی ما را به یاد موجود دیگری می اندازد. این حرکت یک قرینه دارد ، یک امر معکوس نیش دار، استمرار طولانی مدت فیگوری ناشی از سرگردانی بدبینانهء رادیکال، اما استنادی بی پایان که هنوز نمی تواند آن را از قدرت و اهمیتش محروم سازد.

فرشتهء تاریخِ والتر بنیامین.

چشمان او خیره شده اند، دهان او باز است، بال هایش گشوده اند ... صورت خود را به سوی گذشته برگردانده است. جایی که زنجیره ای از حوادث را در می یابیم، او تنها فاجعه ی را می بیند که خرابه روی خرابه تلنبار می سازد و در مقابل پاهای او می اندازد  ... یک طوفان ... از سوی بهشت می وزد ... به طرز مقاومت ناپذیری  او را به سوی آینده ای که پشتش را به آن بر میگرداند، سوق می دهد، در حالی که خرابه های تلنبار شده پیش رویش سر به آسمان  کشیده اند، این طوفان همان چیزی است که آن را پیشرفت می نامیم.

جوجه تیغی به عقب می رود، به جلو نگاه می کند برای دیدن آینده تا از برخی دوری کند و برای برخی برنامه ریزی.  فرشته به جلو می رود،لیکن به عقب نگاه می کند، در اضطراب و غم و اندوه، به سوی آینده ای فرو می رود که نمی تواند ببیند و برای گذشته هایی که قابل برگشت نیستد سوگواری می کند.

یوتوپیای یغماگر به کدامین شیوه ما را سردرگم می سازد؟ آیا جوجه تیغی از شکاف صخرهء در هم شکسته خود بیرون کشیده می شود و در اطراف برای جلوگیری از حوادث آینده  در جریان پسروی خود پیچ و تاپ می خورد؟ یا فرشته می تواند دیوارهای دره عمیق و تاریک را با نوک بال های گشوده اش لمس کند و نگه دارد و برگردد، به سوی مکانی برای پنهان شدن بلولد و دندان هایش را برهم بساید و با وزش های باد روبرو شود؟ جوجه تیغی به فرشته تبدیل خواهد شد یا فرشته به جوجه تیغی؟

هیچکدام و یا یکی از این دو وجود ندارند. بارها اشاره شده است از هر سو که بنگریم تاریخ همه جوامع تاکنون؛ تاریخ هیولاها است. یوتوپیاگرایی ما همیشه یک هیولای دو رگه بوده است: "Angelus erethizon"، یک جوجه تیغی که بال های فرشته دارد و یک فرشته تیغ دار.

و مانند دیگر دورگه ها، عموزاده های ما، همان جانور-آدمِ های داستان توماس مور، که سرانجام یوتوپیای مخوفی را که آنها را ایجاد کرد  و خوار شمرد، سرنگون ساختند، باید یاد بگیریم به شیوهِ  بی مانندِ یک دورگه حرکت کنیم. برای بکارگیری جزییات و قدرت های آنها به روش های ناآزموده و نا ممکن اما موثر: روی نوک بال هایمان راه برویم، با تیغ های بال هایمان به جاهای ناممکن بچسبیم، تیغ هایی تیزتر، از نوع رزمی. بر روی چهار پا، دو پا یا بدون آن مبارزه کنیم و به سوی آبراکسای جدید -که به ساحال نزدیک است- شنا کنیم.

یک حرکت، شاید، تنها امکانی ست که داریم، حرکتی جدید که هم حیوانی است هم الهی و در عین حال هیچکدام از آنها نیست.

اینستالیشن یوتوپیا . خانه سامرستِ لندن . عکاس:  متیو چاتل/ رِکس / شاتراستوک


یک تصور از یوتوپیا. کنده کاری روی چوب از امبروسیوس هلباین . 1518. منبع: وب سایت عکاسی اَلَمی