معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1338
معماری کانستراکتیویستی   - 33
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1149
طراحی پارامتریک   - 29
نظریه معماری   - 966
هنر روسیه   - 28
طراحي داخلي   - 903
بحران آب   - 28
سازه های شهری   - 865
اکسپو میلان 2015   - 27
تکنولوژی ساخت   - 843
پداگوژی   - 26
مرزهای معماری   - 771
پاویون های سرپنتین   - 24
معماری حوزه عمومی   - 735
باهاوس   - 23
المان شهری   - 696
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
نظریه شهری   - 689
جشن نامه اتووود   - 21
نگاه نو به سكونت   - 683
معماری مجازی   - 20
کلان سازه   - 600
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری و سیاست   - 527
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
معماری پایدار   - 517
فیلوکیتکت   - 20
منتقدان معماری   - 484
پردیس ویترا   - 18
معماری مدرن   - 470
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 18
معماری تندیس گون   - 452
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 438
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 437
مدرنیته؛ از نو   - 15
آرمان شهرگرایی   - 430
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
روح مکان   - 425
شهرهای در حرکت   - 14
معماری منظر   - 425
معماری ـ موسیقی   - 14
معماری شمایل گون   - 421
معماری بایومورفیک   - 14
طراحی صنعتی   - 415
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
باز زنده سازی   - 377
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
توسعه پایدار   - 352
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری یادمانی   - 335
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
تراشه های کانسپچوال   - 333
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری سبز   - 306
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماریِ توسعه   - 301
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
هنر مدرنیستی   - 287
اقتصادِ فضا   - 9
اتووود کلاسیک   - 263
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی نئولیبرال   - 260
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
آینده گرایی   - 259
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 253
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 249
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 246
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 7
معماری محدود   - 243
معماری تخت جمشید   - 7
معماری تجربی   - 243
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
تغییرات اقلیمی   - 241
بی ینال ونیز   - 7
محوطه سازی   - 239
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 235
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 220
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
معماری پست مدرن   - 219
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری های تک   - 218
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 205
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 189
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 187
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 169
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 161
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 152
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 150
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 135
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 133
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 129
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
هنر انتزاعی   - 128
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ژاپن   - 113
منبع شناسی اتووود   - 6
گرافیک   - 113
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 6
معماری ایران   - 106
جهان علمیْ تخیلی   - 5
طراحی مبلمان   - 103
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
فضای منفی   - 102
معماری مصر   - 5
بلندمرتبه ها   - 101
فرهنگ نفت   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
معماری مذهبی   - 86
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری خوانی   - 4
اکسپو   - 75
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
بلوپرینت   - 4
معماری فاشیستی   - 63
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری هند   - 62
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری چین   - 61
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
ترسیمات معماری   - 60
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 3
گفت و گو با مرگ   - 50
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
ویرانه ها   - 49
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری و هنر انقلابی   - 44
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
جنبش متابولیسم   - 41
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
زاغه نشینی   - 40
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
مدارس معماری   - 39
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 34
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
درگذشت زاها حدید   - 34
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری پراجکتیو   - 34
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
معماری دیجیتال   - 34
ده پرسش از هشت معمار   - 1
اکسپو شانگهای 2010   - 33
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
شهرْخوانی با اتووود   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 7
زیگموند فروید   - 10
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 4
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 13
ژاک دریدا   - 13
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 4
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 25
آن تینگ   - 4
سائول باس   - 7
آنتونی گائودی   - 27
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی وایدلر   - 5
سالوادور دالی   - 2
آنتونیو نگری   - 3
سانا   - 5
آنیش کاپور   - 8
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آی وِی وِی   - 34
سدریک پرایس   - 3
اُ ام اِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اتوره سوتساس   - 7
سوپراستودیو   - 9
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد برتینسکی   - 1
شیگرو بان   - 33
ادوارد سعید   - 12
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سوجا   - 10
فدریکو بابینا   - 30
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک گهری   - 49
ادولف لوس   - 6
فرانک لوید رایت   - 44
ارو سارینن   - 28
فرای اوتو   - 9
اریک اوون موس   - 13
فردا کولاتان   - 2
اریک هابسبام   - 2
فردریک جیمسون   - 1
استن آلن   - 4
فرشید موسوی   - 3
استیون هال   - 30
فمیهیکو ماکی   - 4
اسلاوی ژیژک   - 17
فیلیپ جنسن   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 33
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 23
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 47
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ میس ون دروهه   - 22
ام وی آر دی وی   - 49
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اماندا لِــوِت   - 3
لوسی رای   - 15
اویلر وو   - 9
لویی کان   - 37
ایلین گری   - 7
لوییس بورژوا   - 8
ایوان لئونیدوف   - 4
لُکُربُزیه   - 134
بئاتریس کُلُمینا   - 8
لیام یانگ   - 4
بال کریشنادوشی   - 4
مارتین هایدگر   - 27
باک مینستر فولر   - 11
مارسل بروئر   - 7
برنارد چومی   - 33
مارشال برمن   - 16
برنو زوی   - 7
مانفردو تافوری   - 16
بنیامین برتون   - 6
مانوئل کاستلز   - 2
بوگرتمن   - 1
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
بی یارکه اینگلس   - 68
مایکل سورکین   - 1
پائولو سولری   - 4
مایکل گریوز   - 6
پاتریک شوماخر   - 3
محمدرضا مقتدر   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مخزن فکر شهر   - 1
پرویز تناولی   - 2
مـَــس استودیو   - 3
پری اندرسون   - 3
معماران مورفسس   - 16
پل ویریلیو   - 20
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر آیزنمن   - 57
موشه سفدی   - 12
پیتر برنس   - 2
میشل سر   - 3
پیتر زُمتُر   - 67
میشل فوکو   - 44
پیتر کوک   - 7
نائومی کلاین   - 4
پیر بوردیو   - 5
نورمن فاستر   - 35
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
نیکلای مارکوف   - 1
تئودور آدورنو   - 3
هانا آرنت   - 6
تادو اندو   - 13
هانری لفور   - 23
تام مین   - 13
هانی رشید   - 5
تام ویسکامب   - 10
هرزوگ دی مورن   - 27
توماس پیکتی   - 5
هرنان دیاز آلنسو   - 18
توماس هیترویک   - 30
هنری ژیرو   - 3
تیتوس بورکهارت   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیموتی مورتُن   - 2
هنس هولین   - 4
تیو ایتو   - 23
هوشنگ سیحون   - 14
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هومی بابا   - 2
جان برجر   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
جان هیداک   - 4
والتر بنیامین   - 26
جف منن   - 2
والتر گروپیوس   - 16
جفری کیپنس   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 10
جورجو آگامبن   - 4
ولف پریکس   - 1
جوزپه ترانی   - 2
ونگ شو   - 8
جونیا ایشیگامی   - 3
ویتو آکنچی   - 12
جیمز استرلینگ   - 1
ویوین وست وود   - 6
جین جیکوبز   - 1
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز جنکس   - 7
کارلو اسکارپا   - 5
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کازیو سجیما   - 2
چارلز کوریا   - 15
کالین روو   - 1
چاینا میه ویل   - 4
کامران دیبا   - 13
حسن فتحی   - 5
کامرون سینکلر   - 11
حسین امانت   - 3
کریستفر الکساندر   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
داریوش آشوری   - 1
کریم رشید   - 5
داریوش شایگان   - 8
کلر استرلینگ   - 2
دانیل لیبسکیند   - 22
کلود پَره   - 3
دنیس اسکات براون   - 10
کنت فرمپتن   - 14
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنزو تانگه   - 9
دیوید رُی   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنگو کوما   - 47
دیوید هاروی   - 24
کوپ هیمِلبِلا   - 21
رابرت نوزیک   - 2
کوین لینچ   - 7
رابرت ونتوری   - 28
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رُدولف شیندلر   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 95
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 13
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -752
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -340
صنعتی   -101
فرهنگی   -315
گالری   -84
پاویون   -254
هتل   -73
موزه   -247
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -228
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -35
تفریحی   -150
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -129
حامی اتووود
مسابقه دانشجویی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
  مسابقه دانشجویی اتووود
ما؛ همه، فرزندان توماس مور هستیم.
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1397/03/03
مـنـــــــبـع : www.theguardian.com
تعداد بازدید : 800

یوتوپیا؛ الهام بخش نسل هایی از متفکران و نویسندگان بوده است تا تصور کنند انسان های خوب  -و بد- قادرند آن را فعلیت بخشند.  چاینا میه ویل، یوتوپیاگرایی را از چارچوب کلاسیک آن،  بازخوانی می نماید.

چنانچه دریانوردی حرفه ای، دوستانه راهنمایی تان کند تا بدانید چگونه بادبان کشتی خود را تنظیم کنید، رسیدن به یوتوپیا نباید چندان طول بکشد.

از آنجایی که در ابتدا، زن یا مرد نخستین در جستجوی یک مکان بهتر بوده اند، رویابین ها، رویای آن گونه مکان ها را بر قله ی کوه ها، در دره های پنهان، فراز ابرها و ژرفای زمین دیده اند،و بیش از هر جای دیگری، یوتوپیاها را در جزیره ها تصور می کردند.

از دوران کهن؛ یوتوپیای جزیره ای، تصوری رایج بشمار می آمد: پانچایِ تاریخ نویس یونانی، یوسِبیوس و جزایر خورشیدِ تاجر یونانی، لَمبولوس، جزیرهء کاجهای هِنری نویل و آنتانجیل از یک نویسنده  ناشناس به سال1916 تحت کتابی با همین عنوان، بِنسالِم  بیکن، Nosmnbdsgruttِ رابرت پالتُک از زندگی و ماجراهای پیتر ویلکینز، جزیره خیالی پالا در کتاب جزیرهء هاکسلی، جزیرهء آستین تاپان رایت و تعدادی دیگر. در مرکزِ آن مجمع الجزایرِ بزرگ اختلاف عقیده و امید، یک مکان، یک نام، بیش از همه می درخشد.
این جزیره، این کتاب، یک  پارادایم است. "یوتوپیای مور". به گفته ی رولاند گرین، محقق دانشگاهی، شاید یوتوپیای مور همان متنی باشد که ایدهء جزیره ای بودن یوتوپیا را به مثابه یک مزیت مدرنِ نخستین، خلق و روش تفکری را به درستی با نام یوتوپیا  معرفی می نماید، که توسط "پدیده ای چند وجهی که آن را منطق جزیره ای می نامم، تعریف شده است".

اما؛ تکرارمی کنم، برای رسیدن به یوتوپیا، لازم نیست سفر دریایی طولانی مدتی داشته باشیم. شهروندانِ یوتوپیای مور؛ هنر ناوبری را ادامه می دهند، با جدیت وظایف متعدد را انجام می دهند، به تجارت مازاد "ذرت، عسل، پشم، کتان، چوب، موم، چربی، چرم و گاو ... به کشورهای دیگر مشغولند، فقط  کم عمق ترین بخش اقیانوس، یوتوپیا را از سرزمین اصلی جدا می سازد. یوتوپیای هیچ جا با وجود شهرت و سرشتِ "هیچ کجا" گونه ای که دارد، بسیار نزدیک به ساحل جانمایی شده است.

نکته تعجب برانگیزتر این که  یوتوپیای مور از ابتدا جزیره نبوده، واقعیتی که تقریبا به اندازه کافی بدان پرداخته نشده است.

در ابتدا؛ یوتوپیا به نه به شکل جزیره بلکه بخشی از یک قاره بوده است. پس از فتح آنجا توسط یوتوپوس ... او ساکنان وحشی و بدوی را به سوی یک حکومت خوب، رهنمون و بسرعت مطیع ساخت، سپس طرحی داد که به موجب آن، ساکنان را از قاره جدا کند و بصورتی جانمایی شوند تا گرداگرشان دریا باشد. برای انجام این کار دستور داد یک کانال عمیق حفر شود ... و برای آنکه بومیان فکر نکنند یوتوپوس مانند برده با آنها رفتار می کند، نه تنها ساکنان را، بلکه سربازان خود را نیز مجبور ساخت تا در اجرایی کردن این ایده همکاری کنند. از آنجاییکه تعداد زیادی از مردم  را بکارگرفت فراتر از انتظار همگان، سریع به  نتیجه رسید. و همسایگانش، در حالیکه از حیرت و وحشت رنج می بردند  بسیار زود تر از آنچه فکرش را می کردند شاهد تکمیل طرح شدند.

بنابراین معروف ترین نمونه از یوتوپیای جزیره ای، که در نوع  خود ایده آل محسوب می شد، اصلا بطور طبیعی ،جزیره نبود. پانزده مایل  آبی که آن را  بدنه اصلی جامعه جدا ساخت نه به اراده خداوند، که با عرق ریختن مردم بومی و سایرین، با فرمان فاتح متجاوز ایجاد شد. ایزولاسیون –یوتوپیایی- پر زرق و برق، بخشی از ویران سازی های امپراتوری خشونت آمیز است.

حملهء مرتجعان کلاسیک درباره انگیزهء یوتوپیایی این است که یوتوپیا دقیقا هیچ جا و ناامیدوارنه غیر قابل دسترس است. لیکن اسطوره بنیادین مور از نحوه حکومت، نگرانی متفاوتی است که انگاره مرتجعان را رد می سازد: اینکه یوتوپیا؛ با سبعیت، از بالا شکل می گیرد و نزدیک و قابل دسترس است.

به گفته اورسولا کروبر لو گویین، نویسنده فمینیست در سبک علمی-تخیلی؛ "هر یوتوپیایی از زمان یوتوپیای مور، به وضوح یا در ابهام، در حقیقت یا احتمال، از دید نویسنده یا خواننده، هم جایی خوب و هم جایی بد محسوب میشود. هر یوتوپیا شامل یک دیستوپیا و هر دیستوپیا شامل یک یوتوپیا است."

این مباحث متناقض و تمام ناشدنی در بارهء سیاسی یا هنری بودن اثر مور، نیازمند رمزگشایی می باشد.

یوتوپیای مور طرح است یا طنز یا چیز دیگری؟ به نظر می رسد ویژگی هر یوتوپیا، منحصر به خود آن باشد و از نقطه نظر یوتوپیا گرایی و  هدف آفرینش، گوناگون اند.

پیش رانی خطرناک؛ دیستوپیا در یوتوپیا، نه فقط در ذهن و رویاهای ما؛ اگرچه در هر کجا می تواند حضور یابد، که در واقعیت نیز رخ می دهد: نزدیک بودن جزیره به ساحل. تراژدی نویسان؛ صلح را با قدرت و زور محقق می سازند،لیبرال ها با صدای بلند برعلیه یوتوپیاگرایی هشدار می دهند (اغلب سرشار از احساسات گرایی برای رادیکالیسم کهنه خود و گریستن بر واقع گرایی جدید خود)؛ در کنار آنها، رادیکال های راست گرای افراطیِ  قدرت و ستم، در مورد زندگی خوب رویاپردازی می کنند: آرکادیایی های فاشیست که طرفدار برتری یک گروه خاص هستند.  و حاکمان، قدرتمند تر و به طور سنتی کمتر خوشایند تر از آپولوژیست های خود با آرامش به شکل دهی و محقق سازی یوتوپیاهای خود مشغول اند. در اینگونه از یوتوپیاها ، افراد تحت حکومت هیچ انتخابی جز زندگی کردن، خدمت کردن و مردن، در جایی،  بنابر تشخصیص حاکمان ندارند.

این موارد برخی  از محدودیت های یو توپیا هستند. اما این حقیقت که  میل و انگیزه یوتوپیایی همیشه مواردی منفی را به همراه دارد، به این معنی نیست که می توان یا باید رد یا سرکوبش  کرد. این امر همانقدر که به مثابه نفرت، خشم و شادی اجتناب ناپذیر است، ضروری هم می باشد. یوتوپیاگرایی یک امید نیست و حتی خوش بینی هم بشمار نمی آید: نیاز و میل است. برای به رسمیت شناخته شدن، مانند تمامی امیال، و همچنین برای  ویژگی های خیالین ش و برنامه هایش؛ و بالاتر از همه برای دادرسی صحیح.  برای تغییر، چیزی غیر از وضع اجتماعی طاقت فرسای کنونی، برای آسایش.  و زمانی که شکاف ها  در تاریخ به اندازه کافی گسترده به نظر می رسد، این میل و انگیزه  حتی ممکن است آنها را کمی گسترده تر سازد.

ما بدون یوتوپیا نمی توانیم کاری از پیش بریم. ما، همه، تا همیشه، فرزندان توماس  مور هستیم. حتی اجداد ادبیات نیز فرزندان پیش گزیده او بودند که ارجاعاتشان به مور، اشاره داشته است، و او را مبدل به نقطه عظف ساخته اند، بنابراین پادشاهِ کتاب او که  خواستار حفر کانال بود می تواند بر روی اشتیاقات پیش از مور، نامی بگذارد. این است که با وجود هرگونه تردید، باید به متن بازگردیم، و به آن افتخار کنیم.  این متن؛ فرمول بندی و مفهومی را که بدان نیازمندیم، ارائه می دهد. اگر چه  شاید زمان برای بازاندیشی در مورد این کلمه گذشته باشد.

ما در مورد جامعه ای که توسط یوتوپوس و سپاهیانش نابود شد، چیز زیادی نمی دانیم -این سرشت چنین فراموش کردن های اجباری است- اما نام آن را می دانیم. در اینجا اشاره ای به حرکت  آن پاسان وارانهء استعماری متکبرانه،  شده است، نامی که از گنوستیسیسم به عاریت گرفته شد و برای یک بار بکار رفته است:  " اولین نام، آبراکسا ( نام کشور فرضی یوتوپیای مور) بود". با این نوع از  برخورد ها در تاریخ  آشنا بوده ایم. این که همه افرادی که در تاریخ مورد توحش، قتل عام و بردگی قرار گرفته اند، مانند آبراکسایی ها، در دسته بندی های مهاجمین، "وحشی و بدوی" بشمار می آمدند.

در آغازِ هر یوتوپیای  قابل سکونتی  می بایست  چرندیات ایدیولوژِکی امپراتوری را براندازی کرد و بدون احساسات گرایی لیکن با احترام، به بازنگری فرهنگ های مورد اتهام و تقبیح شده بر استخوان هایی که رویاهای برخی از یوتوپیاگرایان فاتح  روی آن ها بنا شده است، پرداخت. "یوتوپیا" مانند "رودزیا" است برای زیمبابوه، و "ساحل طلا" برای غنا.

چگونه می توانیم عازم  آبراسکای جدید شویم؟ لو گویین می گوید: "فکر نمی کنم حرکت رو به جلو ما را دوباره به یوتوپیا برساند."  بنابراین بجای آن او فرمول مردم سرزمین اشغالیِ نخستین "سوامپی کِری" که بطور سنتی جهت به آینده استفاده می شود را پیشنهاد می دهد:  Usa puyew usu wapiw!

به معنای "به عقب برمی گردم، به جلو نگاه می کنم." این عبارت رفتار معمول یک جوجه تیغی را توصیف می کند، که عقب عقب می ورد و در شکاف صخره ای پنهان می شود، تا بتواند خطرات پیش روی خود را بیند. او می گوید: "به منظور پیش بینی ِ آینده ای قابل سکونت، شاید بهتر باشد شکاف صخره ای را بیابیم و به عقب برگردیم." بدور از اغراق، صفت "قابل سکونت" به طور قابل توجهی در مواجهه با فروداشت های اجتماعی و تخریب اکولوژیکِ نئولیبرالیسمِ پرشتاب، محدود گشته است.

جوجه تیغی از درون شکاف صخره می تواند یوتوپیا های  خود را طراحی کند. و آنچه کمینه به همان اندازه اهمیت دارد این است که با به عقب رفتن، و به جلو نگاه کردن، می تواند  از یوتوپیاهای یورش گرِ افراد در قدرت نیز بگریزد.

لیکن چنین یوتوپیا های وابسته به حاکمان و عوامل قدرت، بسیاری از مناظر را مسطح ساخته اند. آنها با قدرت مسطح  ساز خود، متمایزمی شوند، با سنگلاخ هایی که از خود بر جای می گذارند. چه می شود اگر آنها تمام صخره ها را از بین ببرند و هیچ جایی برای پنهان شدن باقی نگذارند؟

رفتار تدافعی جوجه تیغی ما را به یاد موجود دیگری می اندازد. این حرکت یک قرینه دارد ، یک امر معکوس نیش دار، استمرار طولانی مدت فیگوری ناشی از سرگردانی بدبینانهء رادیکال، اما استنادی بی پایان که هنوز نمی تواند آن را از قدرت و اهمیتش محروم سازد.

فرشتهء تاریخِ والتر بنیامین.

چشمان او خیره شده اند، دهان او باز است، بال هایش گشوده اند ... صورت خود را به سوی گذشته برگردانده است. جایی که زنجیره ای از حوادث را در می یابیم، او تنها فاجعه ی را می بیند که خرابه روی خرابه تلنبار می سازد و در مقابل پاهای او می اندازد  ... یک طوفان ... از سوی بهشت می وزد ... به طرز مقاومت ناپذیری  او را به سوی آینده ای که پشتش را به آن بر میگرداند، سوق می دهد، در حالی که خرابه های تلنبار شده پیش رویش سر به آسمان  کشیده اند، این طوفان همان چیزی است که آن را پیشرفت می نامیم.

جوجه تیغی به عقب می رود، به جلو نگاه می کند برای دیدن آینده تا از برخی دوری کند و برای برخی برنامه ریزی.  فرشته به جلو می رود،لیکن به عقب نگاه می کند، در اضطراب و غم و اندوه، به سوی آینده ای فرو می رود که نمی تواند ببیند و برای گذشته هایی که قابل برگشت نیستد سوگواری می کند.

یوتوپیای یغماگر به کدامین شیوه ما را سردرگم می سازد؟ آیا جوجه تیغی از شکاف صخرهء در هم شکسته خود بیرون کشیده می شود و در اطراف برای جلوگیری از حوادث آینده  در جریان پسروی خود پیچ و تاپ می خورد؟ یا فرشته می تواند دیوارهای دره عمیق و تاریک را با نوک بال های گشوده اش لمس کند و نگه دارد و برگردد، به سوی مکانی برای پنهان شدن بلولد و دندان هایش را برهم بساید و با وزش های باد روبرو شود؟ جوجه تیغی به فرشته تبدیل خواهد شد یا فرشته به جوجه تیغی؟

هیچکدام و یا یکی از این دو وجود ندارند. بارها اشاره شده است از هر سو که بنگریم تاریخ همه جوامع تاکنون؛ تاریخ هیولاها است. یوتوپیاگرایی ما همیشه یک هیولای دو رگه بوده است: "Angelus erethizon"، یک جوجه تیغی که بال های فرشته دارد و یک فرشته تیغ دار.

و مانند دیگر دورگه ها، عموزاده های ما، همان جانور-آدمِ های داستان توماس مور، که سرانجام یوتوپیای مخوفی را که آنها را ایجاد کرد  و خوار شمرد، سرنگون ساختند، باید یاد بگیریم به شیوهِ  بی مانندِ یک دورگه حرکت کنیم. برای بکارگیری جزییات و قدرت های آنها به روش های ناآزموده و نا ممکن اما موثر: روی نوک بال هایمان راه برویم، با تیغ های بال هایمان به جاهای ناممکن بچسبیم، تیغ هایی تیزتر، از نوع رزمی. بر روی چهار پا، دو پا یا بدون آن مبارزه کنیم و به سوی آبراکسای جدید -که به ساحال نزدیک است- شنا کنیم.

یک حرکت، شاید، تنها امکانی ست که داریم، حرکتی جدید که هم حیوانی است هم الهی و در عین حال هیچکدام از آنها نیست.

اینستالیشن یوتوپیا . خانه سامرستِ لندن . عکاس:  متیو چاتل/ رِکس / شاتراستوک


یک تصور از یوتوپیا. کنده کاری روی چوب از امبروسیوس هلباین . 1518. منبع: وب سایت عکاسی اَلَمی


مارلون براندو، فیروزه بالک و دیوید تیولیس در صحنه ای از فیلم "جزیرهء دکتر مورو" به سال 1996. عکاس: آلاستر/ سینما موج  نو




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

محدودیت های یوتوپیا؛ چاینا میه ویل. قسمت اول
کنش پس از فاجعه یا چگونه بحران های زیست محیطی را به امکان هایی برای تحقق منظر دمکراتیک بدل سازیم؟
اتووود کلاسیک – لوکوربوزیه – چندیگار
پوسته انرژی کوپ هیملبلا؛ تکه روایتی صنعتی از سیری تاریخی
کتابخانه اتووود ـ لاس وگاس در آینه عقب: شهر در تئوری، عکاسی و فیلم
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group