معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1476
معماری کوچک مقیاس   - 21
منظر شهری   - 1443
معماری و گیم   - 21
نظریه معماری   - 1089
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 1007
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
سازه های شهری   - 927
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 912
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
معماری حوزه عمومی   - 855
پردیس ویترا   - 18
مرزهای معماری   - 835
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 786
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
نظریه شهری   - 782
شهرهای در حرکت   - 15
المان شهری   - 766
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری و سیاست   - 711
معماری ـ موسیقی   - 15
کلان سازه   - 643
معماری بایومورفیک   - 15
معماری مدرن   - 623
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
معماری پایدار   - 566
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
منتقدان معماری   - 531
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
آرمان شهرگرایی   - 524
معماری جنگلی   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 501
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 12
روح مکان   - 500
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
طراحی صنعتی   - 487
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 481
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری تندیس گون   - 478
بی ینال ونیز   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 473
درس گفتارهای اتووود   - 9
آینده گرایی   - 447
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماری شمایل گون   - 438
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
باز زنده سازی   - 421
طراحی مُد   - 9
هنر مدرنیستی   - 416
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
توسعه پایدار   - 399
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری یادمانی   - 362
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 351
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماریِ توسعه   - 341
معماری بیابانی   - 8
معماری سبز   - 337
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 8
طراحی نئولیبرال   - 324
معماری خوانی   - 8
معماری پست مدرن   - 324
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 292
طراحی و پناهجویان   - 7
تغییرات اقلیمی   - 283
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 268
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 267
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 267
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
معماری محلی   - 264
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری ارزان   - 259
معماری تخت جمشید   - 7
معماری محدود   - 255
منبع شناسی اتووود   - 7
معماری تجربی   - 249
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 240
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 238
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 236
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 224
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 215
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 211
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 209
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 205
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 198
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 196
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 176
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 167
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
هنر گفت و گو   - 151
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 148
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 140
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
ترسیمات معماری   - 134
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 133
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
معماری و فاجعه   - 124
عبور از مرحله جنینی   - 6
معماری ایران   - 120
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 116
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 93
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
معماری مذهبی   - 87
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
فرهنگ نفت   - 5
معماری فاشیستی   - 84
معماری مصر   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 83
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
اکسپو   - 79
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
اقتصادِ فضا   - 79
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 72
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 71
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
فیلوکیتکت   - 69
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 68
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری هند   - 67
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری چین   - 66
اتووودْ آبزرور   - 4
ویرانه ها   - 64
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
مدارس معماری   - 56
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
معماری پراجکتیو   - 55
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری فضای داخلی   - 55
بلوپرینت   - 4
پداگوژی   - 52
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
زاغه نشینی   - 52
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری و رسانه   - 51
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 49
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری دیجیتال   - 49
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
پداگوژی انتقادی   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 44
باشگاه مشت زنی   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 2
باهاوس   - 41
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 2
جهان علمیْ تخیلی   - 40
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
هنر روسیه   - 39
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
معماری و روانشناسی   - 38
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
معماری و هوش مصنوعی   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و نقاشی   - 34
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
طراحی پارامتریک   - 30
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
بحران آب   - 29
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری و ادبیات   - 26
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 24
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری مجازی   - 23
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
آنتروپوسین   - 22

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 10
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 18
آرکی زوم   - 6
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 33
آلدو روسی   - 14
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 43
سوزان سانتاگ   - 9
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 2
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 33
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 15
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 50
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 46
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 14
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 6
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گرگ لین   - 7
اسکار نیمایر   - 37
گونتا اشتلزل   - 1
اف او اِی   - 9
لئون کریر   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لبس وودز   - 26
الیس راستورن   - 112
لوئیس باراگان   - 2
اِم اِی دی   - 22
لوئیس مامفورد   - 1
ام وی آر دی وی   - 57
لودویگ لئو   - 3
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ میس ون دروهه   - 27
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ایلین گری   - 8
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایوان لئونیدوف   - 4
لوسی رای   - 15
بئاتریس کُلُمینا   - 11
لویی کان   - 39
بال کریشنادوشی   - 4
لوییجی مورتی   - 1
باک مینستر فولر   - 12
لوییس بورژوا   - 8
برنارد چومی   - 33
لُکُربُزیه   - 148
برنارد خوری   - 2
لیام یانگ   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 31
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو فریره   - 2
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 28
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 59
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 5
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 69
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 8
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
میشل فوکو   - 57
تئودور آدورنو   - 6
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 35
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 30
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 6
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 29
جورجو آگامبن   - 6
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 13
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 13
حسن فتحی   - 6
کازو شینوهارا   - 2
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 30
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 106
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رنزو پیانو   - 31
کوین لینچ   - 7
ریچارد مِیر   - 8
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریموند آبراهام   - 1
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رینر بنهام   - 2
یان گِل   - 9
رینهولد مارتین   - 5
یو ان استودیو   - 32
ریکاردو بوفیل   - 5
یورگن هابرماس   - 15
زاها حدید   - 194
یونا فریدمن   - 5
زیگموند فروید   - 20
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -815
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -402
گالری   -87
فرهنگی   -336
هتل   -77
پاویون   -268
ورزشی   -65
موزه   -256
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -234
حمل و نقل عمومی   -39
مسکونی ـ تجاری   -165
ویلا   -8
تفریحی   -164
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -138
مجموعه های مسکونی   -4
صنعتی   -106
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
شارلوت پریاند؛ یک روایت واقع بینانه از رابطه ی زنان، معماری مدرن و خوانش های فمینیستی
اتووود سرویس خبر:   سام شيخي
1399/08/06
مـنـــــــبـع : http://www.harvarddesignmagazine.org/issues/20/perriand-reflections-on-feminism-and-modern-architect
تعداد بازدید : 250

امروزه در ایالات متحده، تاریخ معماری فمینیستی مانند خود فمینیسم، تقریباً به طور کلی از بین رفته است. سیل انتشارات در اوایل دهه ۱۹۹۰ با موضوع جنسیت و فضا، جنسیت معماری، معماری و فمینیسم اکنون متوقف شده است. تعداد کمی از مدارس همچنان کلاسهای "جنسیت و معماری" را ارائه می دهند و متخصصین در بیست یا سی سالگی تمایل دارند که موضوعات دیگری نظیر پایداری، دیجیتالی شدن و جهانی شدن را جذاب تر بدانند. علاوه بر نیروهای اجتماعی و سیاسی بزرگتری که به نظر می رسد این روزها علیه بورسیه های فمینیستی مبارزه می کنند، موفقیت بسیار زیاد فمینیست در سه دهه گذشته ممکن است به زوال آن دامن زند.

نام های زنان فراموش شده یک بار دیگر زنده شده اند، اعتبار قهرمانان مرد معماری یک یا دو درجه پایین آورده شده و نمونه های زننده نابرابری جنسی و تبعیض در این حرفه اگر برطرف نشده باشند، آشکار شده اند. با این حال، اکثر مورخان و منتقدان معماری فمینیستی هرگونه ارزیابی از پروژه خود یا ماندگاری وابسته به شیوه های آکادمیک را کاملا رد می کنند. اگرچه این آرامش موقت بدون شک یک عقبگرد محسوب می شود، اما یک محصول جانبی مثبت این وضعیت می تواند این باشد که دوره ای از آرامش نسبی را فراهم می کند و از جدال داغ دوره قبل دور می شود، تا در نوشتار تاریخی فمینیسم تأملی صورت گیرد و روش ها و مقدمات آن بررسی شود.

اخیراً، من این فرصت را داشتم تا به عنوان سردبیر و یکی از نویسندگان کتابی در مورد طراح فرانسوی شارلوت پریاند، همکاری داشته باشم. شارلوت پریاند، اغلب در کنار آیلین گری و لیلی رایش به عنوان یکی از قهرمانان ناشناخته جنبش مدرن اروپا دسته بندی می شود، که موفقیت های طراحی او توسط غول های شناخته شده ای نظیر لوکوربوزیه و میس ون در روهه تحت الشعاع قرار گرفته است. هر چند حرفه وی سه چهارم یک قرن طول کشید و به مناطق مختلفی همچون برزیل، کنگو، انگلیس، فرانسه، ژاپن، گینه نو، سوئیس و ویتنام گسترش یافت، اما جدا از سه صندلی فولادی لوله ای که او با همکاری لوکوربوزیه و پیر ژانرت به عنوان عضوی از شرکت آنها طراحی کرد، کارهای پریاند چندان شناخته شده نبوده و نیستند. 

علاقه اولیه من در به عهده گرفتن سردبیری این کتاب ناشی از تمایل به جبران این "اشتباه" و اطمینان از خارج کردن طرح های خلاقانه او از زیر سایه حضور پررنگ لوکوربوزیه بود. با این حال، ماهیت مشارکت گونه کارهای او  مانند کارهایی که با رایش، ری ایمز و آلیسون اسمیتسون انجام داده، ارزیابی میزان مشارکت های او را دشوارتر کرده است. بعلاوه، مانند بسیاری از زنان موفق معمار نسل خود، پریاند تمایل نداشت که قبل از هر چیز خود را به عنوان یک طراح زن ببیند. وی همچنین منحصرا با جنبش فمینیستی در فرانسه همذات پنداری نکرد، بنابراین تلاشها برای انتخاب او به عنوان "الگویی" برای زنان معاصرمعمار عملی پیچیده است. فهم وی مستلزم مطالعه پیچیده تری بر راه های تلاقی جنسیت با معماری مدرن است و این از آنچه من در ابتدا تصور می کردم بسیار سخت تر است.

اولین این بارزه ها تمایل به دیدن زنان معمار به عنوان قربانیانی است که استعداد و کمک های حیاتی آنها توسط مردان یا همکاران مرد آنها سرکوب شده است. این تفسیر در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ ارزش استراتژیک خاصی داشت و معماران را از کاستی های "استادان مدرن" آگاه می کرد و موضوع تبعیض جنسیتی را بر سر زبان ها می انداخت. بدون شک نابرابری های نگران کننده ای در این حرفه وجود داشت، همانطور که این وضعیت در پاسخ انکارآمیزِ "لو" به پریاند، هنگامی که پریاند برای اولین بار از او درخواست کار کرد، مشهود است. لوکوربوزیه به او گفته بود "ما در آتلیه خود کوسن دوزی نمی کنیم". با این حال ، تحسین عمیق پریاند از لوکوربوزیه ، اصرار او به اینکه زن بودن در زندگی حرفه ای او تداخل ایجاد نمی کند و لذت او از دیدن کار خودش به عنوان بخشی از یک فرایند مشترک، همه حکایت از این دارد، که توصیف زنان طراح به عنوان قربانی، حداقل در مورد پریاند ، بیش از حد بزرگ نمایی شده است.

در اینجا، ممکن است یک حکایت شخصی بی ارتباط نباشد. هنگامی که من در سال ۱۹۹۷ با پریاند مصاحبه کردم و به عکس دراز کشیده وی در اتاق نشیمن با سر برگشته از دوربین اشاره کردم، او با عصبانیت به سوالی در مورد تفسیر بئاتریس کلومینا از تصویرش، که بیانگر انکار لوکوربوزیه از توانایی نویسندگی و دیدگاه خلاقانه او بود، پاسخ داد. پریاند به من گفت که او خودش صحنه را تنظیم کرده است، پیر ژانرت عکس را گرفته و لوکوربوزیه نقشی در آن فرایند نداشته و در واقع در آن زمان اصلا، آنجا نبود. او اصرار داشت که انتخاب خود او بوده که سرش را بچرخاند تا بر خم و راحتی به جای سرنشین صندلی تأکید کند، و همچنین انتخاب او بوده که از آن عکس در تدوین تصویر آپارتمان طراحی شده توسط او همراه با لوکوربوزیه و ژانرت که در سال ۱۹۲۹ برای ساختمان d'Automne انجام شده بود، استفاده شود. 

وقتی تونت در سال ۱۹۳۰ تولید مبلمان را شروع کرد، این واقعیت که صندلی چرخشی که به تنهایی توسط پریاند طراحی و نمایش داده شده بود، به طور مشترک به لوکوربوزیه، ژانرت و پریاند نسبت داده شد، او را ناراحت نکرد. پریاند این را فرصتی برای تولید صندلی دید و نتیجه گرفت که این رویکرد نتیجه بهتری دارد. دستیابی به شناخت فردی به عنوان یک طراح اهمیت کمتری نسبت به داشتن صندلی به عنوان بخشی از یک چشم انداز جمعی از زندگی مدرن داشت. او در همکاری با لوکوربوزیه و ژانرت خود را به عنوان یک شرکت کننده ی برابر با حق انتخاب و کنترل قابل توجه می دید.

دومین مسئله ای که باید مورد توجه قرار گیرد، رابطه بین معماری مدرن و ورود زنان به این حرفه است. اگرچه لوکوربوزیه قهرمان فمنیستی نبود، اما به نظر می رسد آتلیه او مکانی بوده است که چندین زن طراح برای کار انتخاب کرده اند، از جمله پریاند و استانیسلاویا نوویکی قبل از جنگ جهانی دوم و بلافاصله پس از آن ادیت شرایبر، بلانش لیمکو و ماریا فنیو. 

فرهنگ جنبش مدرن و به ویژه تعهد لوکوربوزیه به نگرش های جدید و آداب و رسوم اجتماعی تا چه اندازه به مشارکت زنان در این حرفه کمک کرد؟ آیا ماجراجویی در ایجاد چیزی جدید، تعهد جنبش مدرن به ارزشهای جمعی و تأکید آن بر همکاری (هرچند به صورت متناقض، با توجه به نقش خودخوانده لوکوربوزیه به عنوان یک نابغه هنرمند) به ویژه برای زنان مستقل و قدرتمند مناسب بود؟ با توجه به توصیفات پریاند، او نه تنها خود را برابر با کارمندان مرد می دانست، بلکه از گرمی، رفاقت و احترام آنها نیز لذت می برد. این آتلیه محیطی را فراهم کرده بود که در آن او و همکارانش ـ زن و مرد ـ بتوانند به طور حرفه ای رشد و نمو کنند.

سوم، نمایشگاه های اواخر دهه ۱۹۲۰ خصوصیات کلیشه ای مدرنیسم به عنوان خردگرایی ابزاری و بنابراین مردانه را زیر سوال می برد. آنچه در اتاق ناهار خوری او در سال ۱۹۲۸ و طرح آپارتمان ۱۹۲۹ و همچنین جنبش گسترده تر برای اصلاحات خانگی در آن دهه مشهود است، این بود که برنامه ریزی علمی و کارکردگرایی صرفاً دغدغه های مردانه نبوده بلکه از مولفه های مهم چشم انداز زنان برای آزادی داخلی نیز بوده است. بسیاری از دانش های فمینیستی به پاک سازی تمایز سلسله مراتبی بین ویژگی هایی مانند عقلانیت، کارکردگرایی و ساختار (که به طور سنتی به حقیقت مردانه نسبت داده می شود ) و ویژگی هایی مانند دکوراسیون، افراط و خیال (که به حساسیت ذهنی زنانه تر ارتباط داده می شود) اختصاص یافته است. اما آنچه هنگام بررسی موضوعات جنگ داخلی درباره مدیریت "علمی"  خانه روشن می شود این است که چنین دوگانگی بیش از حد ساده انگارانه است. جنبش اصلاحات داخلی به زنانه شدن عقلانیت کمک کرد، درست همانطور که زنان (و جامعه به طور کل) به طور فزاینده ای عقلانیت را برای هویت خود اساسی پنداشتند. این ایده که می توان کارهای خانه را منطقی و "علمی" کرد، به این معنی است که همه زنان، حتی خانه دارها، می توانند خود را منطقی و علمی ببینند. عملکردگرایی و برنامه ریزی منطقی معماری مدرن داخلی به طور مشابه با هویت زنان ارتباط داشت، گرچه به ندرت چنین عباراتی تصدیق می شود. دوباره باید گفت که طرح های  پریاند در سال های ۱۹۲۸ و ۱۹۲۹ خصوصیات مدرنیسم و ​​عقلانیت لیزاری مدرنیته را به عنوان محصولی انحصارا مردانه به چالش می کشد.

علاوه بر این، این پروژه ها سوالاتی را در مورد چگونگی توصیف فمینیسم یا تفکر فمینیستی ایجاد می کنند. غالباً، آن دسته از ما که منتقد و مورخ فمینیست هستیم، موقعیت تاریخی زنان را بر اساس معیارهای امروز ارزیابی می کنیم، چه از نظر اقتصاد فردی و حقوق سیاسی یا از دیدگاه پساساختارگرایی که بر سیال بودن جنسیت و هویت تأکید دارد. با این حال، اگر تلاش برای رهایی زنان به عنوان یک پدیده تاریخی در حال تکامل تلقی شود، مهم است که تلاش های "مصالحه شده" گذشته را بررسی کرده و آنها را از نظر زمینه اجتماعی و سیاسی خودشان ارزیابی کنیم.

تاریخ دان، کارن اوفن اصطلاح "فمینیسم پیوندی" را برای توصیف تلاش های پیشگام بسیاری از اصلاح طلبان اروپایی در اوایل قرن ۲۰ که سعی در بهبود وضعیت زنان و تأکید بر مشارکت های شاخص آنها در جامعه به جای اصرار بر حقوق فردی صرف نظر از جنسیت داشتند، مطرح کرده است. این فمینیست های خانواده گرا تصویر زن خانه دارِ فداکار و ایثار گرِ قرن نوزدهم را رد می کردند، اما از آنجا که آنها معتقد بودند تفاوت های بیولوژیکی و فرهنگی بین زن و مرد وجود دارد، باز هم زنان را به عنوان مسئول اولیه و اصلی خانه و فرزندان می دیدند. 

در فرانسه، تا قبل از انتشار "جنس دوم"  سیمون دوبوار در سال ۱۹۴۹، نه تنها تقسیم جنسیتی کار به ندرت ظالمانه تلقی می شد، بلکه بخشی از مکمل های لازم هر جنسیت بود. از دیدگاه زنان اصلاح طلب خانگی مانند پائولته برناژ و هنریت کاویناک و طراحانی مانند پریاند و لوکوربوزیه، فناوری مدرن و برنامه ریزی علمی می تواند زنان را از شر کار پر زحمت خانگی رهایی بخشد و این امکان را برای آنها فراهم می کند تا از زمان خود به روشهای بسیار اقناع کننده تری به عنوان مادر و همسر، در پیگیری حرفه و یا لذت بردن از اوقات فراغت، استفاده کنند. مطمئناً بیشتر بازدیدکنندگان از d'Automne که آشپزخانه پریاند را می دیدند تصور می کردند که یک زن در آن کار خواهد کرد، اما اظهارات منتقدان معاصر روشن می کند که بسیاری نیز تصور می کردند که این زن یک زنِ مدرن است و یک هویت جدید را برای خودش و جامعه پیش می برد.

من مایلم ببینم که تاریخچه معماری مدرن این پارادوکس آشکار را کشف می کند و به ما امکان می دهد تا تلاش های متفاوت از تلاش خود را به عنوان بخشی از تاریخ غنی و متنوع معطوف به بهبودی وضعیت زنان لحاظ کنیم. این به معنای فراتر رفتن از مطالبه کاهش تبعیض جنسیتی، قربانی کردن و قضاوت های ساده انگارانه درباره خوب و بد است تا بتوان کامل تر شد و دیدگاه پیچیده تری از مدرنیسم را درک کرد؛ دیدگاهی که شامل هر دو بعد کاهنده و مترقی آن است.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group