معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1603
جشن نامه اتووود   - 21
منظر شهری   - 1509
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
نظریه معماری   - 1103
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
طراحي داخلي   - 1067
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
سازه های شهری   - 963
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
تکنولوژی ساخت   - 941
پردیس ویترا   - 18
معماری حوزه عمومی   - 895
معماری ـ موسیقی   - 18
مرزهای معماری   - 872
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 845
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
المان شهری   - 810
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
نظریه شهری   - 802
شهرهای در حرکت   - 15
معماری و سیاست   - 768
معماری بایومورفیک   - 15
کلان سازه   - 675
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
معماری مدرن   - 653
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
معماری پایدار   - 618
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
آرمان شهرگرایی   - 550
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
روح مکان   - 536
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 11
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 535
معماری اروپا   - 11
منتقدان معماری   - 534
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
معماری منظر   - 533
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 527
بی ینال ونیز   - 10
طراحی صنعتی   - 523
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 505
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری تندیس گون   - 488
معماری خوانی   - 9
معماری شمایل گون   - 453
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
توسعه پایدار   - 451
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
باز زنده سازی   - 450
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
هنر مدرنیستی   - 428
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماریِ توسعه   - 384
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری یادمانی   - 374
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 358
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری سبز   - 356
معماری تخت جمشید   - 8
طراحی نئولیبرال   - 351
منبع شناسی اتووود   - 7
معماری پست مدرن   - 334
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 333
طراحی و پناهجویان   - 7
اتووود کلاسیک   - 302
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 286
فرهنگ نفت   - 7
گرمایش زمین   - 282
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری محلی   - 277
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 276
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 274
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 274
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 270
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 257
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 255
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 255
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 251
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 234
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 232
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 228
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
مسکن حومه شهری   - 216
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
هنر انتزاعی   - 203
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 202
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 194
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 186
عبور از مرحله جنینی   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
معماری و فاجعه   - 164
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 162
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 157
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 156
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 147
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
ترسیمات معماری   - 144
پداگوژی انتقادی   - 6
معماری ایران   - 137
مسابقه ویلا 1400   - 6
اقتصادِ فضا   - 128
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
بلندمرتبه ها   - 125
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری و رسانه   - 121
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 113
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
معماری فضای داخلی   - 99
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 89
معماری مصر   - 5
معماری فاشیستی   - 87
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری مذهبی   - 87
اکنی استودیو   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
اکسپو   - 83
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 76
گزارش فرانسویِ وس اندرسون   - 4
فیلوکیتکت   - 75
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 75
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
گفت و گو با مرگ   - 75
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
ویرانه ها   - 75
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری چین   - 72
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
معماری هند   - 67
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری پراجکتیو   - 64
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
جهان علمیْ تخیلی   - 61
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدارس معماری   - 59
بلوپرینت   - 4
پداگوژی   - 57
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری دیجیتال   - 56
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
زاغه نشینی   - 54
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 51
باشگاه مشت زنی   - 3
معماری و روانشناسی   - 47
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری و هوش مصنوعی   - 45
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
اکسپوی دبی. 2020   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 45
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
بحران آب   - 44
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
جنبش متابولیسم   - 44
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
معماری و نقاشی   - 44
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
باهاوس   - 43
فیلم های اتووود   - 2
معماری جنگلی   - 42
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
آنتروپوسین   - 41
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
هنر روسیه   - 41
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و ادبیات   - 40
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری کوچک مقیاس   - 40
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
طراحی مُد   - 33
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
طراحی پارامتریک   - 32
ده پرسش از هشت معمار   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری و گیم   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری بیابانی   - 26
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 25
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 24
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
معماری مجازی   - 24

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 19
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 6
ژاک دریدا   - 19
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 15
ژیل دلوز   - 34
آلفرد هیچکاک   - 5
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 14
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 6
سو فوجیموتو   - 13
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 51
سوزان سانتاگ   - 10
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 4
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 34
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 17
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 50
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 14
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 7
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسنوهتا   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 5
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 37
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 26
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 112
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 69
لودویگ میس ون دروهه   - 29
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 4
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 8
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 39
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییجی مورتی   - 1
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 13
لُکُربُزیه   - 150
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
لینا بو باردی   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 31
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو فریره   - 2
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 28
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 59
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 5
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 69
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 8
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
میشل فوکو   - 59
تئودور آدورنو   - 6
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 36
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 31
هرزوگ دی مورن   - 31
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 6
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 29
جورجو آگامبن   - 8
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جولیا کریستوا   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جونیا ایشیگامی   - 4
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 10
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 31
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 23
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 115
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 34
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 6
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 194
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -841
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -445
گالری   -94
فرهنگی   -344
هتل   -79
پاویون   -280
ورزشی   -67
موزه   -262
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -239
حمل و نقل عمومی   -39
تفریحی   -173
ویلا   -24
مسکونی ـ تجاری   -170
مجموعه های مسکونی   -6
اموزشی   -143
زاغه نشینی   -5
صنعتی   -107
عناصر یادمانی شهری   -2
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
کووید ـ 19 و اولین بحران اقتصادی در دوران آنتروپوسن
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1399/10/28
مـنـــــــبـع : برداشته ای از سایت تله گرا.ف. نوشته آدام توز. برگردان مریم طیبی
تعداد بازدید : 522

هر سال واشنگتن دی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سی میزبان نشست‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های بهاره‌ی صندوق جهانی پول و بانک جهانی است. اما ماه گذشته، کریستالینا جورجیِوا Kristalina Georgieva از طریق ویدئو برای همکارانش سخنرانی کرد. او اعلام کرد که جهان با "بحرانی بی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سابقه" مواجه است. برای اولین بار از زمان تاریخ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نگاری وقایع، اقتصاد تمام جهان رو به انقباض است، و کشورهای غنی و فقیر هم از این نظر با یکدیگر تفاوت ندارند.

اما فقط تأثیر آنیِ ماجرا نیست که این بحران اقتصادی را بی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سابقه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند بلکه منشأ آن نیز چنین است. سال 2008 نیست که سقوط بانکداری در شمال اقیانوس اطلس منشأ بحران باشد. مانند دهه‌ی 1930 هم نیست که زلزله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای بوده باشد بر گسل‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های به‌جا‌مانده از جنگ جهانی اول. وضعیت اضطراری کووید-19 در سال 2020 نتیجه‌ی تلاش جهانی برای محدود کردن یک بیماری ناشناخته و کشنده است. هم نشانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای است اعجاب‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌انگیز از قدرت جمعیِ ما برای متوقف ساختن اقتصاد و هم هشداری است تکان‌دهنده که مهار طبیعت، امری که زندگی مدرن به آن وابسته است، بسیار شکننده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تر از آن است که می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پنداریم. آن‌چه ما در حال تجربه‌اش هستیم اولین بحران اقتصادی عصر "آنتروپوسن" است. [این اصطلاح به معنای عصر انسان و حاکی از آن است که فعالیت‌های بشر آغاز دوران زمین‌شناختیِ جدیدی را رقم زده است م.]

این دورانی است که تأثیر فعالیت‌های بشر بر طبیعت به شکل‌هایی فاجعه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بار و پیش‌بینی‌ناپذیر گریبانگیر خودمان شده است. عصر آنتروپوسن احتمالاً از سال 1945 شروع شد اما اکنون در سال 2020 با اولین پیامد آن روبه‌رو شده‌ایم که کل اقتصاد ما را بی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ثبات و به ما خاطرنشان کرده است که این مشکل چقدر فراگیر و اضطراری است. 

در حالی که تاریخ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نگاریِ اضطرار اقلیمی بر حسب سال شمرده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود، کووید-19 فقط در چند هفته جهان را فرا گرفت. شوک این موضوع عمیق است. این بیماری با زیر سؤال بردن چیرگیِ ما بر مرگ و زندگی، بنیان روان‌شناختی ما در مورد نظم اجتماعی و اقتصادی را به لرزه درآورده است. پرسش‌های بنیادینی درباره‌ی اولویت‌ها مطرح شده و اصول بحث را به هم ریخته است. نه در دهه‌ی 1930 و نه حتی بعد از سال 2008 هیچ‌گاه این پرسش مطرح نبود که آیا برگرداندن مردم به مشاغل‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شان کارِ درستی است یا نه.

تأکید بر ماهیت تکان‌دهنده‌ی کووید-19 به این معنی نیست که مشکلاتی که در پی بحران اقتصادی سال 2008 رخ داد اکنون دیگر دست از سر ما برداشته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ است. وقتی همه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیری در ماه مارس 2020 بالا گرفت، شکنندگیِ بازارهای مالی بسیار واضح بود. اگر قرنطینه رکودی بلندمدت در پی داشته باشد، که احتمال آن بسیار زیاد است، بانک‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها خسارت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های سنگینی خواهند دید. 

افزون بر این، تمرکز بر منحصر‌به‌فرد بودن شوک کووید به معنای این نیست که تنش ژئوپلتیک بین آمریکا و چین دیگر اهمیتی ندارد. برعکس! درگیریِ آمریکا و چین آینده‌‌ی نامعلومی را برای اقتصاد جهان رقم زده است و این موضوع هر روز با بالا گرفتن دعوای سیاسی بر سر این ویروس نگران‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کننده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود.

اما نکته‌ی مهم این است که ثبات اقتصادی و ژئوپلتیکی اکنون با چالشی درهم‌تنیده شده است که به قول امانوئل مکرون، رئیس‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌جمهور فرانسه، انسان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شناختی است: باید میان فعالیت اقتصادی و مرگ توازنی ایجاد کرد. یک جهش ژنتیکیِ اتفاقی که در زودپز زیست‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌محیطیِ چین رخ داد توانایی همه‌ی ما برای زندگی روزمره را به خطر انداخته است. نسخه‌ی بدخیمی است از اثر پروانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای. شاید بتوان گفت اثر خفاشی.

کووید-19 جهان را دربرگرفته و تاریخ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نگاری پیشرفت را بر هم زده است. بیمارستان‌های پیشرفته در چین، ایتالیا و آمریکا مایه‌ی ناامیدی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ شدند و به نهادهایی آشوب‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زده و ناکارآمد تقلیل یافتند. پرستاران در نیویورک مجبور شدند تا کیسه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های زباله به دور خود بپیچند. ماسک‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های صورت با چرخ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خیاطی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های دستی دوخته و مردگان در تریلی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های سردخانه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دار تلنبار شدند.

باید با این امکان کنار بیاییم که شاید ما در زنگ تفریحی اغوا‌کننده می‌زیستیم. در سده‌ی پس از آنفلوانزای اسپانیایی در 1919-1918، جهانی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سازی و رشد دولت‌های رفاه در حالی رخ داد که با بیماری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های تقریباً خوش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خیمی روبه‌رو بودیم. به یمن پیشرفت در زمینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های تغذیه، بهداشت، مسکن، سلامت عمومی، داروسازی و پزشکی پیشرفته ما شاهد رشد چشمگیری در امید به زندگی و طول عمر انسان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها بوده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ایم. 

چیرگی بر آبله در سال 1977 بسیار نمادین بود. این حس که بیماری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های عفونی چیزی مربوط به گذشته‌اند به ما احساس امنیت می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌داد. اکنون با کووید-19 بهای این امنیت بسیار بالا رفته است. در چرخشی عجیب، اقتصادهای پیشرفته ناگهان خود را درگیر دوگانگی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های پیچیده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای دیدند که معمولاً کشورهای فقیر با آنها روبه‌رو بودند. ما اکنون ابزار لازم را نداریم. در جهان فقرا، نتیجه‌ی هر روزه این است که بچه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها عقب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مانند و خانواده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها به فلاکت می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌افتند. میلیون‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها نفر به علت کمبود امکانات درمانی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌میرند. کووید-19 اندکی از طعم این اتفاقات را به دنیای ثروتمند چشاند.

نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانیم ادعا کنیم که به ما هشدار داده نشده بود. از زمان گزارش معروفِ "محدودیت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های توسعه" که در سال 1972 توسط اتاق فکرِ "باشگاه رم" منتشر شد، متخصصین همواره به ما گوشزد کرده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند که نیروهای طبیعی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانند مسیر پیروزمندانه‌ی رشد اقتصادی را متوقف کنند. در پی شوک‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های نفتی دهه‌ی هفتاد کاهش منابع همیشه نگرانی بزرگی بود. در دهه‌ی هشتاد بحران اقلیمی پیشی گرفت. و در همان زمان شوک اچ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌وی/ایدز ما را از نوع دیگری از واکنش طبیعت آگاه کرد: تهدید "بیماری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های عفونی نوین"، به‌ویژه آنهایی که خاستگاه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شان جهشی از حیوان به انسان بوده است.

از کنفرانس سال 1989 در دانشگاه راکفلر به طور مکرر گفته‌اند که این امر اتفاقی نیست بلکه نتیجه‌ی اقدام بی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌وقفه‌ی بشر در وارد کردن حیات حیوانی در چرخه‌ی غذایی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اش است. اچ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌وی/ایدز، سارس، آنفلوانزای مرغی، آنفلوانزای خوکی و مرس همگی به این ولع خطرناک ربط دارند. درست مانند بحران اقلیمی، بیماری‌های همه‌گیر نیز اتفاقاتی صرفاً طبیعی نیستند. نیروی محرکه‌ی آنها خاستگاهی انسانی دارد.

مضامین این تحلیل بسیار رادیکال است. اما پزشکان و همه‌گیری‌شناسانی که آنها را مطرح می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنند انقلابی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ نیستند. آنها همواره خواهان ایجاد نوعی زیرساخت جهانی برای سلامت عمومی بوده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند که با خطرات جهانی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شدن همخوان باشد. اگر بخواهیم همچنان گله‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های بزرگی از دام‌ داشته باشیم و در عین حال بیش از پیش به آخرین منابع حیات ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌وحش تجاوز کنیم؛ اگر بخواهیم در اَبَرشهرها جمع شویم و بیش از پیش سفر کنیم، باید بدانیم که همیشه با خطرات ویروسی روبه‌رو خواهیم بود. 

اگر بخواهیم از بحران‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها جلوگیری کنیم باید در تحقیق، نظارت، سلامت عمومی پایه، و در تولید و ذخیره‌ی واکسن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ و تجهیزات بیمارستانی سرمایه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گذاری کنیم. چنین چیزی مستلزم هماهنگیِ سیاسی چشمگیر و سرمایه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ است. اما همیشه مشخص بوده ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌است که این سرمایه و تلاش ثمرات عظیمی خواهد داشت. آنفلوانزای همه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیر سال 1918 که گمان می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رود جان 50 میلیون نفر را گرفته باشد توقع ما را بالا برد. همیشه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دانستیم که اگر همه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیریِ بزرگی رخ دهد که نیازمند قرنطینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سازی باشد، هزینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های آن به تریلیون‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها دلار خواهد رسید.

بحران اقلیمی به ما نشان داد که چه چیزی جلوی عکس‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌العمل کافی را می‌گیرد. سوخت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های فسیلی برای روش زندگی ما حیاتی هستند. انکار بحران اقلیمی منافع تجاری بالایی به همراه دارد. منافع استراتژیک آمریکا، عربستان سعودی و روسیه همگی در نفت جمع شده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند. کربن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زدایی امری گران و به لحاظ تکنیکی پیچیده است که مزایای پراکنده‌ی آن فقط در بلندمدت به دست می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آیند.

در مورد سیاست‌گذاری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های سلامت عمومی هم رقابت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های بوروکراتیکی بین سازمان‌های ملی و بین‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌المللی وجود دارد. نگرش متخصصان جنگ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌طلب و زیست‌پزشکیِ بشردوستانه به امر امنیت سلامت جهانی متفاوت است. صنعت داروسازی تا سودی در میان نباشد اقدام به سرمایه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گذاری در داروها نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند. بیمارستان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها که همیشه به بودجه توجه دارند به دنبال کاهش هزینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها برای تخت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شان هستند.

اما این‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها در مقایسه با خطرات موجود بسیار کوچک به نظر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رسند. هر چند می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توان خیلی منطقی این بحث را مطرح کرد که ساختارهای عظیمی مانند نظام سرمایه‌داری و ژئوپولتیک مانع از پاسخ‌گویی مناسب به بحران اقلیمی شده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند اما در مورد کووید-19 نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توان چنین گفت. 

تخمین زده‌اند که هزینه‌ی واکسیناسیون همه‌ی مردم دنیا تقریباً 20 میلیارد دلار است. این مبلغ معادل چیزی حدود دو ساعت "جی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پی" یا همان تولید ناخالص ملیِ کل جهان است که کسر کوچکی از تریلیون‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها دلار خسارتی است که این بحران در پی داشته است. این واقعیت را که به این ویروس اجازه داده شد به بحرانی جهانی بدل شود نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توان با اشاره به منافع متضاد کشورها توضیح داد. در درجه‌ی اول، این بحران حاکی از ناکامی در کشورداری بوده است.

چون هزینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های این کار نسبتاً کم و خطرات آن بسیار زیاد است، تقریباً همه‌ی کشورهای مهم برنامه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی برای مقابله با همه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها داشتند. اما هیچ‌کدام به اندازه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای که الان آرزویش را داریم کارآمد نبودند. با وجود این، در جاهایی مثل آلمان، کره‌ی جنوبی و تایوان این برنامه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها موفقیت‌آمیز بود. حالا مشخص شده که داشتن برنامه، عمل کردن به آن و انجام درست امور پایه‌ای بسیار مهم است.

واکنش به بحران اقلیمی منوط به چالشی هولناک یعنی کاستن از آهنگ رشد کل سیستم است. آنچه کووید-19 به ما می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌آموزد این است که تنها تصویر کلی مهم نیست. نظام جهانیِ ما چنان در هم تنیده است که ناکامی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های کوچک در کشورداری در چند گره‌ی حیاتی همه‌ی ساکنان این سیاره را تحت تأثیر قرار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد
.

نکته‌ی مهم در مورد کووید-19 این بود که به ما فهماند که آنتروپوسن چه خطراتی دارد. تعطیلی و قرنطینه اقدامی صرفاً دولتی و از بالا به پایین نبود. بلکه خود ما مردم به صورت جمعی تصمیم گرفتیم تا در پاسخ به این تهدید حتی در مواردی پیش از دولت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها دست به کار شویم. انعکاس این امر در بازارهای مالی بسیار چشمگیر بود زیرا در اقدامی جهانی و سریع سعی کردند تا از خود محافظت کنند. در پی این اقدام ابتدا بانک‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مرکزی و سپس پارلمان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و دولت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها دست به کار شدند. مشخص شد که می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توان اقتصاد جهان را متوقف کرد. 

اما حالا با مسئولیت عظیم بازگشایی آن روبه‌رو هستیم. اگر حرف جورجیوا درباره‌ی بی‌سابقه بودن این بحران درست باشد، این امر در مورد بازگشایی نیز صدق خواهد کرد. گزینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های روبه‌رو بسیار خطیرند. از یک طرف با خطرات پزشکیِ عظیم مواجه‌ایم و از طرف دیگر با بحرانی فاجعه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بار در اقتصاد. چگونه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توان توازن برقرار کرد؟ شاید وسوسه شویم که چنین انتخابی را رد کنیم و آن را ناممکن یا غلط بخوانیم. اما چنین حرفی نه تنها نادرست است بلکه این واقعیت را نادیده می‌گیرد که در شرایط عادی مدام در حال برقراری توازن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ میان مرگ و زندگی هستیم. حتی در ثروتمندترین جوامع هم تصمیماتی گرفته می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود که مشوق‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شان امور مالی است و پیامد این تصمیم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها احتمالات مربوط به مرگ و میر بر اثر حوادث محیط کار، آلودگی، تصادف خودرو، سرمایه‌ی بیمارستان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها، خرید دارو، و بیمه‌ی سلامت را تعیین می‌کند.

اما قبلاً هرگز سؤالی به این روشنی در مقابل همه‌ی کشورها قرار نگرفته بود. پیش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بینی نتیجه‌اش قطعی است. آمریکا اکنون در مسیر سقوط قرار گرفته است. ایالت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های جمهوری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌خواه جنوبی مانند جورجیا بدون وجود آزمایشات کافی یا شواهد پزشکی به کار خود ادامه می‌دهند. 

شبه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌نظامیانی که مشوقی جز خود رئیس‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌جمهور نداشتند اقدام به اشغال مجلس میشیگان کردند و خواستار برچیده شدن قرنطینه شدند. در همین حال در آلمان، آنگلا مرکل جایگاه خود را در حوزه‌ی یورو با سرکوب هرگونه بحثی بازپس گرفت. او تأکید می‌کرد که اکنون زمان "بحث بر سرِ بازگشایی" نیست. بار دیگر سیاست مارگارت تاچر مبنی بر اینکه "گزینه‌ی دیگری وجود ندارد" در دستور کار روز قرار گرفت.

تنها معجزه فقط می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تواند راه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌حلی پزشکی باشد ــ تست‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های آنتی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بادی، درمان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مؤثر، یا یک واکسن. پنج سال طول کشید تا واکسن ایبولا کشف شود. هر چند منابع بسیار عظیم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تری برای مشکل کنونی اختصاص یافته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند اما وضعیت فعلی را نباید با روال عادی اشتباه گرفت. ما تا به حال واکسن موفقی برای کرونا نساخته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ایم. ما به علم عادی دلبسته‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ایم تا در جنگی مدرن به "معجزه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای علمی" دست بیابد. حتی اگر در بهترین حالت، واکسنی در سال 2021 تولید شود، باز هم نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانیم از منطق خطر در جامعه بگریزیم. اکنون می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دانیم که با چگونه تهدیدی روبه‌رو هستیم. می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دانیم که بخش بزرگی از 2020 را از دست دادیم. حالا چگونه باید ادامه دهیم؟

راه‌حل مشخص عبارت است از سرمایه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گذاری در بهداشت عمومیِ جهانی آن هم به نحوی که متخصصان از دهه‌ی نود میلادی خواهان آن بوده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند. موانع تجاری و سیاسی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای در این راه وجود خواهد داشت. چین و آمریکا با هم سرشاخ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ شده‌اند و به نظر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رسد که مصمم‌اند تا این بیماری همه‌گیر را سیاسی کنند. علاوه بر این، سایه‌ی هزینه‌ی گزاف این بحران بر سر ما باقی خواهد ماند. بدهی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های کلان احتمالاً منجر به مذاکراتی درباره‌ی ریاضت اقتصادی خواهد شد. 

از دهه‌ی نود سیاست‌گذاری‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های اقتصادیِ بازارمحور در بخش دولتی سبب تضعیف نظام‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های سلامت در سراسر جهان شده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند. در نهایت سیاست بسیار قاطع خواهد بود، شش ماهِ گذشته شکست‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های شدیدی برای جناح چپ در هر دو سوی اقیانوس اطلس به همراه داشته است. فحوای سیاسیِ این بحران تا کنون محافظه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کاری و ملی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گرایی بوده است.

در برخورد با این بحران، بولسونارو و ترامپ به افرادی مضحک تبدیل شده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند. اما واکنش آنها حاکی از خواست بنیادین عمیق برای انکار عظمت این شوک است. کیست که دلش نخواهد فکر کند که این فقط آنفلوانزایی ساده بوده است؟ با توجه به این وسوسه، آنچه باید با آن مبارزه کنیم نه این انکارهای علنی بلکه گزینه‌ی آرامش‌بخش دیگری است: اینکه کووید-19، گردبادهای بی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سابقه و آتش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سوزی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های عظیم سال 2019 را حوادثی اتفاقی در طبیعت قلمداد کنیم.

چنین نگاهی هر چند آرام‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بخش و در کوتاه‌مدت برای اقتصاد مفید است اما راه را برای بلایای بعدی باز می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گذارد. اگر بپذیریم که کووید-19 بلایی بی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌سابقه بوده است، در این صورت باید از این بترسیم که بلایای مشابه بیشتری در راه باشد
.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group