معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1482
آنتروپوسین   - 22
منظر شهری   - 1444
معماری و گیم   - 21
نظریه معماری   - 1090
جشن نامه اتووود   - 21
طراحي داخلي   - 1013
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
سازه های شهری   - 929
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تکنولوژی ساخت   - 912
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
معماری حوزه عمومی   - 855
پردیس ویترا   - 18
مرزهای معماری   - 836
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
نگاه نو به سكونت   - 788
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
نظریه شهری   - 783
شهرهای در حرکت   - 15
المان شهری   - 767
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری و سیاست   - 715
معماری ـ موسیقی   - 15
کلان سازه   - 644
معماری بایومورفیک   - 15
معماری مدرن   - 628
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 14
معماری پایدار   - 567
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 14
منتقدان معماری   - 531
معماری جنگلی   - 14
آرمان شهرگرایی   - 525
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 503
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
روح مکان   - 501
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
طراحی صنعتی   - 487
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 483
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری تندیس گون   - 479
بی ینال ونیز   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 473
درس گفتارهای اتووود   - 9
آینده گرایی   - 451
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماری شمایل گون   - 439
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
باز زنده سازی   - 421
معماری بیابانی   - 9
هنر مدرنیستی   - 417
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
توسعه پایدار   - 400
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
معماری یادمانی   - 362
طراحی مُد   - 9
تراشه های کانسپچوال   - 353
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماریِ توسعه   - 342
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری سبز   - 337
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری پست مدرن   - 325
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 8
طراحی نئولیبرال   - 324
معماری خوانی   - 8
اتووود کلاسیک   - 293
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
تغییرات اقلیمی   - 284
طراحی و پناهجویان   - 7
بدنه سازی شهری   - 268
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 268
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 267
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری محلی   - 264
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
معماری ارزان   - 259
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری محدود   - 255
معماری تخت جمشید   - 7
معماری تجربی   - 249
منبع شناسی اتووود   - 7
بنای محدود   - 240
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 239
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 239
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 224
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 222
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 213
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 209
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 205
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 198
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 196
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 176
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 167
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 151
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
مسکن روستایی   - 148
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 143
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
ترسیمات معماری   - 135
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 133
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 126
عبور از مرحله جنینی   - 7
معماری ایران   - 121
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
بلندمرتبه ها   - 116
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 94
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری مذهبی   - 87
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 84
فرهنگ نفت   - 5
معماری فاشیستی   - 84
معماری مصر   - 5
اقتصادِ فضا   - 80
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
اکسپو   - 79
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
ویروس کرونا و معماری   - 73
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 71
پداگوژی انتقادی   - 4
فیلوکیتکت   - 69
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
گفت و گو با مرگ   - 68
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
معماری هند   - 67
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری چین   - 66
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
ویرانه ها   - 64
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
مدارس معماری   - 57
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری فضای داخلی   - 57
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری پراجکتیو   - 56
شهرسازی کوچک مقیاس   - 4
پداگوژی   - 53
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
زاغه نشینی   - 52
بلوپرینت   - 4
معماری و رسانه   - 52
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 49
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری دیجیتال   - 49
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 44
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
جهان علمیْ تخیلی   - 42
باشگاه مشت زنی   - 3
جنبش متابولیسم   - 42
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
باهاوس   - 41
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 3
معماری و روانشناسی   - 41
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
هنر روسیه   - 39
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
معماری و هوش مصنوعی   - 34
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و نقاشی   - 34
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
طراحی پارامتریک   - 30
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
بحران آب   - 29
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
اکسپو میلان 2015   - 28
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری و ادبیات   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 24
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری مجازی   - 23
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری کوچک مقیاس   - 22
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان نوول   - 22
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژاک دریدا   - 18
آرشیگرام   - 7
ژاک لوگوف   - 4
آرکی زوم   - 6
ژیل دلوز   - 33
آلبرت پوپ   - 4
سائول باس   - 7
آلدو روسی   - 14
ساسکیا ساسن   - 9
آلوار آلتو   - 19
سالوادور دالی   - 2
آلوارو سیزا   - 9
سانا   - 5
آن تینگ   - 4
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی گائودی   - 28
سدریک پرایس   - 3
آنتونی وایدلر   - 5
سو فوجیموتو   - 11
آنتونیو نگری   - 5
سوپراستودیو   - 9
آنیش کاپور   - 8
سورِ فِهْن   - 6
آی وِی وِی   - 34
سوزان سانتاگ   - 9
اُ ام اِی   - 43
شاشونا زوبوف   - 2
اتوره سوتساس   - 7
شیگرو بان   - 33
ادریان لابوت هرناندز   - 5
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد برتینسکی   - 1
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سعید   - 15
فرانک گهری   - 50
ادوارد سوجا   - 10
فرانک لوید رایت   - 46
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرای اوتو   - 10
ادولف لوس   - 8
فردا کولاتان   - 2
ارو سارینن   - 29
فردریک جیمسون   - 4
اریک اوون موس   - 14
فرشید موسوی   - 3
اریک هابسبام   - 2
فمیهیکو ماکی   - 4
استن آلن   - 4
فیلیپ جنسن   - 6
استیون هال   - 32
گابریل کوکو شنل   - 2
اسلاوی ژیژک   - 18
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 37
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 26
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 112
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 57
لودویگ میس ون دروهه   - 28
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 8
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 39
بئاتریس کُلُمینا   - 11
لوییجی مورتی   - 1
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 148
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
لینا بو باردی   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 31
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو فریره   - 2
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 28
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 59
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 5
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 69
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 8
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
میشل فوکو   - 58
تئودور آدورنو   - 6
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 36
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 30
هرزوگ دی مورن   - 30
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 6
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 29
جورجو آگامبن   - 7
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جونیا ایشیگامی   - 3
ولادیمیر تاتلین   - 13
جیمز استرلینگ   - 1
ولف پریکس   - 1
جین جیکوبز   - 2
ونگ شو   - 8
چارلز جنکس   - 7
ویتو آکنچی   - 12
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز کوریا   - 15
ک. مایکل هیز   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کارلو اسکارپا   - 13
حسن فتحی   - 6
کازو شینوهارا   - 2
حسین امانت   - 3
کازیو سجیما   - 2
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کالین روو   - 1
داریوش آشوری   - 1
کامران دیبا   - 13
داریوش شایگان   - 13
کامرون سینکلر   - 11
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستفر الکساندر   - 2
دنیس اسکات براون   - 10
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کریم رشید   - 5
دیوید رُی   - 2
کلر استرلینگ   - 2
دیوید گیسن   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنت فرمپتن   - 14
رابرت نوزیک   - 2
کنزو تانگه   - 9
رابرت ونتوری   - 30
کنستانتین ملنیکف   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کنگو کوما   - 47
رضا دانشمیر   - 5
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رم کولهاس   - 106
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رنزو پیانو   - 31
کوین لینچ   - 7
ریچارد مِیر   - 8
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریموند آبراهام   - 1
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رینر بنهام   - 2
یان گِل   - 9
رینهولد مارتین   - 5
یو ان استودیو   - 32
ریکاردو بوفیل   - 5
یورگن هابرماس   - 15
زاها حدید   - 194
یونا فریدمن   - 5
زیگموند فروید   - 21
یوهانی پالاسما   - 12
ژان بودریار   - 10

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -816
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -403
گالری   -87
فرهنگی   -337
هتل   -77
پاویون   -268
ورزشی   -65
موزه   -256
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -234
حمل و نقل عمومی   -39
مسکونی ـ تجاری   -165
ویلا   -10
تفریحی   -164
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -138
مجموعه های مسکونی   -4
صنعتی   -106
عناصر یادمانی شهری   -1
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
يك كلانشهر نشين واقعي ؛ مارشال برمن از نگاه تاد گيتلين
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1392/07/13
مـنـــــــبـع : روزنامه شرق شماره 1844 7 مهر ماه 1392 ترجمه ي مهرداد امامي
تعداد بازدید : 3142

روي جلد مجموعه مقالات 1999 “برمن” با نام “ماجراجويي هايي در مارکسيسم” که شامل 20سال مقالات او مي شود، کاريکاتور “مارکس ريشو” قرار دارد که دستان چاق و کوتاه خود را تکان مي دهد، به طوري که يکي به صورت مشت است و ديگري به شکل باز، شبيه نوعي رقص مختلط متشکل از “هورا” و “کازاتزکا”.

با تغيير چهره کارل مارکس به مارشال برمن (که به اندازه مارکس ريش هاي پرپشت و جمجمه برجسته اما نگاهي مهرآميزتر دارد)، شما با لوگوي مجموعه آثار برمن مواجه مي شويد، پير فرزانه اي ريشو از منطقه “آپر وِست سايد منهتن” که اغلب در خيابان يافت مي شود در حالي که پيراهني منقوش به تصوير مارکس يا نيچه به تن دارد و مي تواند براي شما با اشتياقي وافر توضيح دهد که چرا در اشتباهيد اگر فکر مي کنيد آن دو شخص قرن نوزدهمي (مارکس و نيچه) زوجي پويا و فعال نبودند.

مارشال به طور مشخص 20سال مقالات خود را در مورد مارکس با داستاني در رابطه با پدرش شروع کرد؛ پدري که زندگي خود را از طريق مشاغل صنعتي متفاوتي در حيطه پوشاک سپري مي کرد و مي نوشت و تبليغات مجله “وُمنز وي ير ديلي” را به فروش مي رساند؛ امري که به شکست او در راه اندازي مجله انجاميد و باعث شد شريکش پول ها را بردارد و بگريزد. اين داستان منجر به پيش زمينه اي براي توحش سرمايه داري آدمکش شد. امر شخصي، امر سياسي بود. از آنجا بود که مارشال با عجله به سمت مارکس شتافت، اما نه آن مارکسي که پيامبر ارزش اضافي و سلب مالکيت از سلب مالکيت کنندگان به شمار مي رفت، بلکه مارکسي که “بخشي از يک سنت فرهنگي عظيم” بود، “رفيق اساتيد مدرني چون کيتز، ديکنز، جورج اليوت، داستايفسکي، جيمز جويس، فرانتس کافکا، دي. اچ. لاورنس (خوانندگان مي توانند بنا بر علايق شخصي شان جاهاي خالي را پر کنند! ) در احساساتش نسبت به رنج انسان مدرن در شرايط بغرنج”. اين را به مارشال برمن واگذاريد که از حيطه پوشاک (که به معناي واقعي کلمه شرايط آن بغرنج بود) به “دست نوشته هاي اقتصادي-فلسفي 1844” مارکس (جايي که برمن به درستي “احساسات مارکس را نسبت به فرد” مي ستايد) بغلتد و در چند صفحه مارکس را براي گردآوري گزارشات بازرس کارخانه به کار گيرد يا گلويش را به تاسي از عصبانيت هگل صاف کند. مارشال احتمالابيش از همه - و به شايستگي -

با کتاب ژرف بينش در سال 1982 به خاطر آورده مي شود: “هر آنچه سخت و استوار است دود مي شود و به هوا مي رود: تجربه مدرنيته”. اين کتاب حقيقتا يک مکاشفه بود، يک فراخوان و گهگاه نثري مسجع همراه با پانويس هاي آن. در اين کتاب مارشال، مارکس را به عنوان يک پيامبر در نظر مي گيرد- پيامبري که نه چندان تحت رهنمود غضب آلود عهد عتيق که تحت هدايت اين ايده بود (که مارکس و دوستش فردريش انگلس در اوج لحظه اي انقلابي نوشتند): آنچه صرفا مي تواند به ديده آيد “پيوندي خواهد بود که در آن تحول آزادانه هر فرد شرط تحول آزادانه همگان است.”

اين مارکس به زعم مارشال، “يکي از نخستين و بزرگ ترين مدرنيست ها بود.” منظور برمن از مدرنيسم “هر نوع تلاش از جانب مردان و زنان مدرن در جهت تبديل شدن به سوژه و نيز ابژه مدرنيزاسيون، تحت کنترل درآوردن جهان مدرن و احساس راحتي کردن در آن است.” اما در “تجربه مدرنيته”، به رغم عنواني که به زيبايي از “مانيفست کمونيست” برگرفته شده، مارشال هنگامي که امکان هاي اکنون را مي ستايد و در موردشان اظهار نگراني مي کند، چندان حرفي از “آينده اي” خيالين به ميان نمي آورد. او مي نويسد “مدرن بودن يعني تجربه کردن حيات شخصي و اجتماعي به شکل توفاني سهمگين... مدرنيست بودن يعني به نحوي احساس راحتي کردن در شرايط توفان سهمگين، يعني از آن خود کردنِ ريتم هاي آن، حرکت درون جريان هاي آن در پي اَشکال واقعيت زيبايي، آزادي و برابري اي که جريان پرحرارت و مخاطره آميز آن روا مي دارد.”

داستان “تجربه مدرنيته” مربوط به چيزي بيش از نظريه است- به جدي تلقي کردن يورش کل زندگي مدرن ربط دارد. اين کتاب به نحوي يک کتاب خوديار براي به پايان بردن تمام کتاب هاي خوديار بود- کتابي که مي گفت شما در دانستن اين نکته تنها نيستيد که براي قراردادن خودتان در جهان انبوه خودويرانگر متغير ديوانه نيازمند کمک هستيد. مارشال با فاوست گوته مي آغازد و بر بخش دوم که معمولاناديده گرفته مي شود، تاکيد مي کند، جايي که فاوست، قهرمان-شرور کاملاتبديل به يک بسازبفروش بي رحم مي شود، يعني شخصيت بخشي به “تراژدي توسعه” و پيش بيني استالين، لوکوربوزيه و نابودگر خاستگاه هاي شهري؛ رابرت موزز که گزند بزرگراه کراس برانکسِ او، محله قديمي خانواده برمن را در منطقه برانکس جنوبي تکه تکه کرد.

به زعم من و بسياري ديگر، اين توانايي برمن بود که با عبور از سطوح متفاوت، کتاب را تبديل به کتابي دگرگون کننده کرد. مارشال ديواري هشت مايلي را تصور مي کرد که در آينده اي درخشان بر ديوارهاي کراس برانکس نقاشي خواهد شد. او حتي در جهان مسمومي که وجود داشت، همواره اين را مي دانست که داستاني کهنه و تکراري در مورد “مصاف بر سر عشق و سرفرازي” گفته مي شود، حتي در فصول پاياني “تجربه مدرنيته”، وي پيروزمندانه با قدرداني از جين جيکوبز، اسپلدينگ گري و هنرمندان ديوارنگار بدون شماره يا اغلب فاقد شهرت، قدم به زمان حال مي گذارد. برمن بعدها از سيندي لاپر، کويين لطيفه و بيستي بويز در معبد شخصي خود استقبال کرد. او ميدان تايمز را مکاني ناميد که در آن “کوبيسم رئاليسم است.”

مارشال از “حق به شهر” و “حق عضوبودن در نمايش شهر” تمجيد مي کرد. او يک گروه جاز يک نفره بود. مارشال هميشه مي گفت “چشم هايتان را از آسمانخراش ها (چه فلزي و چه نظري) برگيريد” و به خيابان بنگريد که نه تنها مکان صِرف آمد و شد نيست، بلکه جايي است که شهر، آن ابداع والامقام انساني، حيات دارد. به مدت چندين سال، ما با يکديگر در مورد زندگي، عشق، دهه شصتي ها، پساشصتي هاي بي پايان، دگرانديشي و اشتباهات پست مدرنيسم بحث مي کرديم، اما اغلب اوقات نخستين چيزي که مارشال مي خواست در موردش صحبت کند، راننده تاکسي بخت برگشته (يا سرخورده از سرمايه داري) بود که به تازگي ملاقاتش کرده بود، راننده براي هدفي ارزشمند سريعا به مقداري پول نياز داشت، مارشال هم بسان پدرش نمي پذيرفت که ممکن است گول بخورد، همان طور که پدرش خورد. نخستين کتاب برمن، “سياست اصالت: فردگرايي راديکال و ظهور جامعه مدرن” بود که در آن خيابان ها و انديشه هاي اروپاي قرن هجدهمي فرانسوي زبان، محفظه هاي رشد “فستيوال هاي دموکراسي” بودند، درست همان طور که مونتسکيو و روسو تصور مي کردند و انتظار داشتند. او در پايان کتابش به عبارتي از تروتسکي اشاره کرد: “هر که هستيد يا مي خواهيد باشيد، ممکن است علاقه اي به سياست نداشته باشيد اما سياست به شما علاقه دارد.”

گاهي اوقات “اصالت” برمن ممکن است بي پرده، احساساتي يا حتي در معدود مواردي، بي گذشت باشد. مارشال مي تواند با پدربزرگ ها يا نياکان آنها مهربان تر از پدر و مادرها برخورد کند. در 1975، مارشال در صفحه اول “نامتوازنِ” “نقد کتاب نيويورک تايمز”، اريک اريکسون را متهم به عمل سوءنيت مندانه کرد، به طوري که اريکسون داشت با پوشاندن هويت يهودي اش در يک کمد پنهان مي شد. مارشال نسبت به احساسات ساير افراد و به همان اندازه نسبت به خودپسندي سختگير بود: زماني که سوزان سونتاگ به او گفت که زندگي بهتري مي داشت اگر در اروپاي قرون وسطي به دنيا مي آمد، يعني جايي که روشنفکران مي توانستند احترام مناسب تري کسب کنند، مارشال به يادش انداخت که در آن صورت اوضاع براي خانم ها بد مي شد.

گاهي اوقات به او برچسب “اومانيسم مارکسيستي” مي زدند، اما مارشال چندان دلبسته برچسب ها نبود و ترسي نداشت مارکس، نيچه و فرويد را ناهماهنگ با يکديگر به کار گيرد. او خواهان “ترکيب فرهنگ دهه پنجاهي ها با شصتي ها بود: حسي از پيچيدگي، کنايه و تناقض، متشکل از ميل به پيشروي و خلسه؛ پيوند “هفت نوع ابهام” و “ما جهان را هم اکنون مي خواهيم”.” سوالات زيادي براي پرسش وجود داشت و هيچ کس نمي توانست اين تنش ها را وراي نقاط انفصال شان حفظ کند.

مارشال باتجربه شد، باليد و به اعتراضات ادامه داد. او آمادگي اين را داشت که بداند مدرنيته خوش گذراني نيست و از همين رو، با استقامتي بي نهايت توانست پس از تراژدي شخصي (از دست دادن پسر پنج ساله اش) و توالي ايوب وار ناخوشي ها دوام آورد و براي دو پسرش پدري کند و بزرگ شان نمايد. در اثر بعدي اش، هنگامي که در مورد ميدان تايمز، کتاب “در باب شهر” را مي نوشت، اغلب اجازه نمي داد بي ميلي به والت ديسني سازي (Disneyfication) قرن 21 او را به سمت نوستالژي بکشاند، هر چند مي توانست به سوي اشتياق پوپوليستي براي هر نوع نشانه زندگي شورش گرانه در هر کجا، هر چند هم ناشناخته، تمايل يابد. مارشال مايل بود که بگويد تجربه نيويورک بزرگ- در واقع، دستاورد عظيم هنر نيويورک- خيابان بود؛ جايي که همواره مشغول خودآفرينندگي بوده است. مارشال، آنطور که ييتز در مورد انقلابي مورد علاقه اش، ماد گان، مي نويسد “سرکوب شدگان را بر سر سرکوبگران مي کوفت”.

هنگامي که در 1987 مارشال در برزيل در مورد “تجربه مدرنيته” سخنراني مي کرد، به خاطر حمله به معمار فوق مدرنيست و شاگرد لوکوربوزيه بيزار از خيابان، يعني اُسکار ني ماير، تيتر روزنامه ها شد، اما در پيش گفتار 1988 کتاب توانست واژگان همدلانه اي در مورد ني ماير به کار گيرد. مارشال برمن با حمله قلبي ناگهاني در يکي از مکان هاي خودماني مورد علاقه اش، مترو وست سايد، از دنيا رفت. مترو: مارشال يک کلانشهرنشين (متروپوليتن) واقعي بود. هر آنچه در قلب و ذهن مارشال سخت و استوار بود، نه دود مي شود و نه به هوا مي رود.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

تراشه های کانسپچوال ـ مارشال برمن و تحلیل برازیلیا در قامت جزمْ شهری ایده ال
ميراث مارشال برمن
کتاب خانه اتووود ـ هرانچه سخت است دود می شود و به هوا می رود ـ مارشال برمن
تراشه های کانسپجوال ـ لوکوربوزیه و مرگ خیابان قرن نوزدهمی به روایت مارشال برمن
مدرنیسم یا بربریت؛ مارشال برمن و مدرنیسم در خیابان‌ها
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group